IV SA/Gl 490/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Teresa Kurcyusz-Furmanik, Sędziowie Sędzia WSA Beata Kozicka, Sędzia WSA Marzanna Sałuda (spr.), Protokolant Specjalista Magdalena Kurpis, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 sierpnia 2018 r. sprawy ze skargi A na decyzję Starosty [...] z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie opłaty za pobyt dziecka w pieczy zastępczej postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 28.02.2018 r. A wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na decyzję Starosty [...] z [...] r. nr [...] w przedmiocie przyznania W. i A.M. świadczenia na pokrycie kosztów utrzymania dziecka P.C. w rodzinie zastępczej niezawodowej od 1 sierpnia 2017r. do 30 września 2034r. w kwocie 1000 zł m-nie i od 1 października 2034 r. do 8 października 2034r w kwocie 258,06 zł kwestionując nieobjęcie pomocą finansową rodziny zastępczej w okresie od 19 lipca 2017 do 31 lipca 2017r. pomimo wygenerowania kosztów utrzymania małoletniego P.C. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 53 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ((t.j.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270; dalej: p.p.s.a) skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a. W sprawach wskazanych w § 1 i 2 prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka mogą wnieść skargę w terminie sześciu miesięcy od dnia doręczenia stronie rozstrzygnięcia w sprawie indywidualnej, a w pozostałych przypadkach w terminie sześciu miesięcy od dnia wejścia w życie aktu lub podjęcia innej czynności uzasadniającej wniesienie skargi. Termin ten nie ma zastosowania w sprawach, o których mowa w § 2a. (§ 3). Jak wynika z akt postępowania, zaskarżona decyzja Starosty [...] z [...]r. nr [...] została stronom W. i A.M. doręczona 4 września 2017 r. Oznacza to, że termin na wniesienie skargi do sądu administracyjnego dla A upłynął w niniejszej sprawie z dniem 5 marca 2018r. A nadał wprawdzie w dniu 28 lutego 2018r. skargę w urzędzie pocztowym, jednak została ona zaadresowana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach i wpłynęła do niego w dniu 2 marca 2018r. Sąd ten w dniu 12 marca 2018r. przekazał skargę Starosty [...]. Zgodnie z art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się do sądu za pośrednictwem organu, którego działanie jest przedmiotem skargi. W niniejszej sprawie organem tym był Starosta [...], czyli skierowanie skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach oznacza, że została ona złożona do organu niewłaściwego. Za dzień złożenia skargi nie może być zatem uznany dzień 28 lutego 2018r., albowiem przesyłka pocztowa została skierowana przez skarżącą do organu niewłaściwego. Wskazać w tym miejscu można na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 stycznia 2013r. (sygn. akt II GSK 24/13 – LEX nr 1298474), w którym stwierdził on, że zasada wnoszenia skargi za pośrednictwem organu administracji publicznej oznacza, że dla oceny zachowania terminu do wniesienia skargi nie można przyjąć daty nadania (złożenia) skargi do organu niewłaściwego w rozumieniu art. 54 § 1 p.p.s.a. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym za ugruntowany należy uznać – podzielany przez skład orzekający w niniejszej sprawie - pogląd, zgodnie z którym "Wniesienie pisma zawierającego skargę do sądu zamiast do organu administracji publicznej skutkuje tym, że to sąd powinien ją przekazać, zgodnie z treścią art. 54 § 1 p.p.s.a., do właściwego organu administracji. O zachowaniu terminu do wniesienia skargi decyduje wówczas data nadania skargi przez sąd (który w tym wypadku zastępuje działanie skarżącego) do właściwego organu administracji publicznej." (zob. wyrok NSA z dnia 3 grudnia 2007 r., sygn. akt I OSK 248/07; podobnie tytułem przykładu: postanowienia NSA: z dnia 30 stycznia 2008 r., sygn. akt II FSK 1724/06; z dnia 7 października 2010 r., sygn. akt II FSK 1418/10; z dnia 27 kwietnia 2011 r., sygn. akt I OSK 659/11; z dnia 29 kwietnia 2011 r., sygn. akt I OZ 303/11; z dnia 30 stycznia 2013 r., sygn. akt II GSK 24/13 – treść orzeczeń dostępna w CBOSA). II FSK 783/14 Orzekający w sprawie Sąd podziela wywody prawne przedstawione w tym postanowieniu W świetle przedstawionych uwag nie może ulegać wątpliwości, że wniesienie skargi w rozumieniu art. 54 § 1 p.p.s.a. nastąpiło w niniejszej sprawie już po terminie do zaskarżenia, tj. w dniu 12 marca 2018 r., a więc w dacie przekazania przez wojewódzki sąd administracyjny - błędnie zaadresowanej do niego - skargi do Starosty [...]. Sam fakt nadania środka zaskarżenia przed upływem trzydziestodniowego terminu bezpośrednio do sądu (a nie właściwego organu) jako czynność dokonana niezgodnie z wymogami przewidzianymi w art. 54 § 1 p.p.s.a. nie świadczyła bowiem o zachowaniu terminu do wniesienia skargi. Wobec tego, na zasadzie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. postanowiono, jak w sentencji.