IV SO/Gl 6/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Teresa Kurcyusz-Furmanik, , , po rozpoznaniu w dniu 7 kwietnia 2014r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku P.G. o wymierzenie grzywny [...] Kuratorowi Oświaty w K. w związku z nieprzekazaniem Sądowi skargi, odpowiedzi na skargę i akt administracyjnych w sprawie skargi P.G. w przedmiocie informacji publicznej p o s t a n a w i a 1. wymierzyć [...] Kuratorowi Oświaty w K. grzywnę w wysokości 100 zł (sto złotych); 2. zasądzić od organu na rzecz P.G. kwotę 100 zł (sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. W dniu 3 stycznia 2014r. do [...] Kuratora Oświaty w K. wpłynęła skarga P.G. na bezczynność tego organu w sprawie udzielenia informacji publicznej. Skarga wraz z odpowiedzią na skargę oraz aktami administracyjnymi została wysłana przez organ w dniu 3 lutego 2014r. i wpłynęła do Sądu w dniu 5 lutego 2014r. Następnie została zarejestrowana pod sygn. akt IV SAB/Gl 6/14, a rozprawa została wyznaczona na dzień 3 kwietnia 2014r., na której Sąd odroczył wydanie wyroku. Pismem z dnia 6 lutego 2014r. P.G. wniósł o wymierzenie grzywny na podstawie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zm. – zwanej dalej P.p.s.a.) [...] Kuratorowi Oświaty w K. z tytułu nieprzekazania Sądowi skargi, odpowiedzi na skargę i akt administracyjnych. Wnioskodawca podniósł, że skargę złożył drogą elektroniczną do organu w dniu 3 stycznia 2014r. Zdaniem wnioskodawcy skarga powinna być przekazana do Sądu w terminie 15 dni, jednakże termin ten został dwukrotnie przekroczony. P.G. zauważył, że w sprawach o udostępnienie informacji publicznej szybkość procedowania ma olbrzymie znaczenie. Jednocześnie strona złożyła wniosek pomimo przekazania skargi przez organ do sądu, aby "takie sytuacje nie powtórzyły się w przyszłości". W odpowiedzi na wniosek pełnomocnik organu wniósł o jego oddalenie. Podniósł, że bezspornie skarga wpłynęła do Kuratorium Oświaty w dniu 3 stycznia 2014r. i została przekazana do Sądu wraz z odpowiedzią na skargę w terminie określonym w art. 54 § 2 P.p.s.a. Skarga została wysłana w tym terminie, bowiem żądana informacja została P.G. częściowo udzielona (w zakresie numerów telefonów), a co do pozostałej części żądania (przekazanie protokołów kontroli) wnioskodawca został powiadomiony o późniejszym udzieleniu informacji ze względu na czasochłonność jej przygotowania. Dlatego przekazując skargę uznano, że w sprawie znajduje zastosowanie art. 54 § 2 P.p.s.a., a nie art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. Nr 112, poz. 1198 ze zm. – zwanej dalej u.d.i.p.). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 54 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270) organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi, przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od daty jej wniesienia. Natomiast zgodnie z art. 21 ustawy z dnia 6 września 2001r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.), do skarg rozpatrywanych w postępowaniach o udostępnienie informacji publicznej stosuje się przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, z tym że: 1) przekazanie akt i odpowiedzi na skargę następuje w terminie 15 dni od dnia otrzymania skargi, 2) skargę rozpatruje się w terminie 30 dni od dnia otrzymania akt wraz z odpowiedzią na skargę. Unormowanie zawarte w art. 55 § 1 P.p.s.a., na podstawie którego został złożony wniosek o ukaranie grzywną stanowi natomiast regulację prawną mającą na celu dyscyplinowanie organów administracji publicznej do terminowego wykonania obowiązków określonych w art. 54 § 2 przywołanej ustawy oraz zapobieganie przetrzymywaniu skarg przez te organy. Podkreślenia wymaga, że wymierzenie grzywny w trybie art. 55 § 1 P.p.s.a. pełni nie tylko funkcję represyjną, ale ma ono także na celu funkcję prewencyjną i służy zapobieganiu naruszeniom prawa w przyszłości (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 maja 2012r. sygn. I OZ 328/12, z dnia 14 grudnia 2011r. sygn. akt I OZ 1039/11, z dnia 27 września 2011r. sygn. akt II GZ 431/11, z dnia 25 sierpnia 2011 r. sygn. akt I OZ 594/11 oraz postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 21 stycznia 2013r. sygn. akt IV SO/Gl 49/12). Z akt niniejszej sprawy i sprawy IV SAB/Gl 6/14 sprawy wynika, że wnioskodawca pismem z dnia 3 stycznia 2014r. złożył w drodze elektronicznej do [...] Kuratora Oświaty w K., adresowaną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, skargę na bezczynność tego organu w sprawie udostępnienia informacji publicznej. Nie ulega więc wątpliwości, że organ zobowiązany był do przekazania skargi do Sądu w terminie 15 dni, który upływał w dniu 18 stycznia 2014r. Tymczasem organ nadał skargę wraz z aktami administracyjnymi pocztą w dniu 3 lutego 2014r., a wpłynęła ona do Sądu w dniu 5 lutego 2014r. Odnosząc się do argumentacji podniesionej przez pełnomocnika organu należy zauważyć, że obowiązek organu przekazania Sądowi administracyjnemu skargi wraz z aktami administracyjnymi oraz odpowiedzią na skargę w terminie wynikającym z art. 21 pkt 1 u.d.i.p. jest niezależny od tego, czego dotyczy wniosek o udzielenie informacji publicznej, jaki jest jego zakres oraz czy informacja objęta wnioskiem została udzielona. Jedynie bowiem Sąd w toku postępowania zainicjowanego skargą zobowiązany jest dokonać oceny, czy skarga mieści się w zakresie właściwości sądów administracyjnych oraz czy zasługuje na uwzględnienie. Jednocześnie problemy organizacyjne i wewnętrzne występujące w działalności organu nie uchylają obowiązku organu dotyczącego przekazania Sądowi skargi, akt i odpowiedzi na skargę w terminie zakreślonym w art. 21 pkt 1 u.d.i.p. Ponadto skargi na bezczynność wymagają niezwłocznego rozpoznania przez Sąd i są rozpoznawane w pierwszej kolejności, gdyż ich celem jest ewentualne doprowadzenie do podjęcia przez organ administracji określonych czynności i usunięcie stanu bezczynności. Skarga P.G. z dnia 3 stycznia 2014r. dotyczyła bezczynności organu w sprawie dostępu do informacji publicznej, co dodatkowo na mocy przepisu szczególnego zobowiązuje Sąd do ich rozpoznania w terminie 30 dni od otrzymania akt wraz z odpowiedzią na skargę (art. 21 pkt 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej). Sądowi znane jest powołane przez pełnomocnika w odpowiedzi na wniosek postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 23 listopada 2009r. sygn. akt II SO/Po 6/09, jednakże tut. Sąd nie podziela stanowiska wyrażonego w tym orzeczeniu. Powyższe orzeczenie zapadło w sprawie, w której organ traktował wnioski skarżącego o przesłanie informacji jako wykraczające poza zakres postępowania o udostępnienie informacji publicznej i przekazał skargę do Sądu w terminie 30 dniowym wynikającym z art. 55 § 2 P.p.s.a. Tymczasem w przedmiotowej sprawie, jak wynika z odpowiedzi na wniosek, [...] Kurator Oświaty w K. wiedział, że wniosek został złożony w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej. Wobec powyższego należy stwierdzić, iż podniesione przez pełnomocnika organu przyczyny uzasadniające brak przekazania skargi w terminie wynikającym z art. 21 pkt 1 u.d.i.p. nie zasługują na uwzględnienie, a wymierzenie grzywny w tej sytuacji jest zasadne. Grzywnę za naruszenie obowiązku przekazania skargi do sądu zgodnie z regulacją art. 154 § 6 w związku z art. 55 § 1 P.p.s.a., wymierza się w wysokości do dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego. Wysokość grzywny wymierzanej organowi uzależniona jest od stopnia zawinienia organu w związku z nieprzekazaniem skargi. Sąd określając wysokość grzywny miał na uwadze treść wniosku, stopień winy organu oraz okres przekazania skargi do Sądu od daty jej wpływu do organu. Zważywszy przywołane wyżej okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach orzekł o wymierzeniu organowi kary grzywny, działając na podstawie art. 55 § 1 w związku z art. 154 § 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uznając, iż wysokość wymierzonej grzywny osiąga cel przewidziany w przywołanej normie prawnej. O zwrocie kosztów postępowania orzekł na podstawie art. 200 tej ustawy.