I SA/Go 80/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alina Rzepecka (spr.) Sędziowie Sędzia NSA Jan Grzęda Sędzia WSA Joanna Wierchowicz Protokolant Sekretarz sądowy Anna Szymczak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 kwietnia 2014 r. sprawy ze skargi "O" sp. z o.o. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie kwoty długu celnego oraz podatku od towarów i usług oddala skargę. Skarżąca Spółka – O Sp. z o.o. (zw. dalej: Spółką, skarżącą, stroną)– złożyła skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej nr [...] z dnia [...] grudnia 2013r.(zw. dalej: Dyrektorem IC, organem odwoławczym, organem II instancji) utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego (zw. dalej: Naczelnikiem UC, organem I instancji) z dnia [...] września 2010r. nr [...] wydaną w przedmiocie określenia kwoty długu celnego oraz prawidłowej kwoty podatku od towarów i usług. Zaskarżona decyzja wydana została w następującym stanie faktycznym: W dniu [...] września 2007 r. działająca z upoważnienia skarżącej Agencja Celna Spółka z o.o. zgłosiła do procedury dopuszczenia do wolnego obrotu (nr zgłoszenia [...]) importowane z Chin tablice sygnalizacyjne zewnętrzne zawierające diody elektroluminescencyjne LED w ilości 48 sztuk. Agencja zadeklarowała towar według kodu 8531202090 wraz z przyporządkowaną temu kodowi stawką celną w wysokości 0 % i stawką podatku od towarów i usług 22 %. Do zgłoszenia celnego załączono m. in. fakturę nr [...] z dnia [...] lipca 2007r., wystawioną przez firmę S Co. LTD, DWC, oświadczenie importera z [...] września 2007r., certyfikat z [...] września 2007r., fakturę nr [...] z [...] września 2007r., konosament, deklarację z [...] lipca 2007r., upoważnienie z [...] września 2007r. oraz CMR. Zgłoszenie zostało przyjęte jako prawidłowe pod względem formalnym. Podczas częściowej rewizji kontenera funkcjonariusz celny stwierdził tablice sygnalizacyjne z diodami, sporządzając dokumentację fotograficzną towaru. W wyniku przeprowadzonej w maju 2010r. w siedzibie Spółki przez upoważnionych funkcjonariuszy celnych Urzędu Celnego przeprowadzili kontrolę postimportową, ustalono, że konstrukcja i technologia produkcji importowanych modułowych tablic świetlnych stwarza możliwości wykorzystania ich jako zewnętrznych telebimów, służących do prezentowania, oprócz tekstów i grafik statycznych, również obrazów ruchomych. Postanowieniem z [...] lipca 2010r., Naczelnik UC wszczął postępowanie w sprawie ustalenia prawidłowej klasyfikacji taryfowej, kwoty cła i podatku VAT dla towaru objętego zgłoszeniem celnym z dnia [...] września 2007r. nr [...]. W toku tego postępowania skarżąca wyjaśniła m. in., że importowane moduły typu LED nie są monitorami. W stanie w jakim są sprowadzane nie mogą samodzielnie odbierać bądź wysyłać sygnałów. Dzięki zamawianym oddzielnie kartom transmisyjnym Spółka przekształca je już w Polsce w zdolne do emitowania obrazów ekrany, a dzięki odpowiedniej konfiguracji modułów oraz karcie graficznej można oglądać obrazy, animacje itp. Na rynku dostępne są moduły LED z wbudowanym komputerem sterującym i konfiguracją, jednak nigdy nie były one przedmiotem importu przez Spółki. Nadto skarżąca wyjaśniła, że zaimportowane moduły z diodami LED posłużyły jej do wyprodukowania tablic informacyjnych, które zostały przez nią sprzedane, a w magazynie zostały jeszcze 3 sztuki modułów LED. W momencie importu modułów LED skarżąca nie znała ich konkretnego zastosowania i były one zakupione jako podzespoły do przyszłej produkcji. Na podstawie takich wyjaśnień Spółka stwierdziła "z całą stanowczością", że nazwa podana na chińskiej fakturze [...] w pozycji "Item", wbrew pozorom, nie oznacza gotowego videoekranu LED a jedynie moduły LED w ilości 48 sztuk. Naczelnik UC decyzją z dnia [...] września 2010r. określił kwotę wynikającą z długu celnego w wysokości 29.779zł podlegającą retrospektywnemu zaksięgowaniu oraz kwotę podatku od towarów i usług w wysokości 54.056zł. W motywach podał, że Spółka posłużyła się nieprecyzyjnie nazewnictwem towaru, nazywając ekran LED P-16 wielobarwny zewnętrzny tablicami sygnalizacyjnymi LED i zgłaszając towar do pozycji taryfy celnej 8531202090 (kodu właściwego dla tablic sygnalizacyjnych zawierających diody LED), wprowadziła organ celny w błąd klasyfikując towar do kodu 8531 i korzystając z 0% stawki celnej, skutkiem czego było niezapłacenie w prawidłowej w konsekwencji nie uiszczając należności publicznoprawnych w prawidłowej wysokości. Stwierdził, biorąc pod uwagę budowę i funkcję ekranu z zastosowaniem technologii LED – telebimu barwnego (full color) zewnętrznego oraz opis towaru zawarty w fakturze z [...] lipca 2007r., a także zebrany materiał dowodowy, że towar objęty kwestionowanym zgłoszeniem celnym został błędnie nazwany i zaklasyfikowany jako tablice sygnalizacyjne, zaś faktycznie przedmiotem importu był ekran zewnętrzny LED P-16 barwny wodoodporny, dla którego właściwym kodem taryfy celnej jest kod 8528, obejmujący "Monitory, pozostałe, kolorowe". Zdaniem organu, strona nie potwierdziła żadnym dowodem swoich twierdzeń, że przedmiotowe ekrany LED nie posiadały systemu sterującego,. Spółka, dokonując płatności za importowany towar na przelewie wskazała jako tytuł płatności ekran LED zewnętrzny i części zapasowe, zatem przedmiotem importu był towar kompletny o wysokiej jakości. Fakt, że sygnały nie są wyświetlane bezpośrednio z zewnętrznych źródeł, nie wyklucza klasyfikacji do pozycji 8528, ponieważ monitory objęte tą pozycją mogą posiadać możliwość odbioru różnych sygnałów z różnych źródeł. Strona złożyła odwołanie. W trakcie postępowania przed organem II instancji, Dyrektor IC postanowieniem z [...] stycznia 2011r. odmówił przeprowadzenia wnioskowanych dowodów (z przesłuchanie świadków S.W. i F.E. oraz strony (prezesa skarżącej Spółki) na okoliczność ustnych oświadczeń składanych przez pracowników organu), stwierdzając że okoliczność na którą mają być one przeprowadzone nie ma znaczenia dla sprawy, gdyż nie dotyczy jej przedmiotu i nie ma znaczenia prawnego dla jej rozstrzygnięcia. Następni, organ odwoławczy pismem z [...] lutego 2011r. zwrócił się do biegłego z prośbą o dokonanie wstępnej analizy i ewentualne wskazanie o podjęciu się wykonania ekspertyzy w oparciu o dołączone do pisma materiały dowodowe i udzielenie informacji jakie byłyby koszty wydania takiego opracowania. Wraz z pismem przesłał biegłemu materiały informacyjne z opisem parametrów produktu, jego przeznaczenia, wyjaśnienia importera, kserokopie taryfy celnej oraz wyjaśnień do tej taryfy. Postanowieniem z [...] marca 2010 r. Dyrektor IC powołał biegłego celem wydania opinii na okoliczność czy towar wskazany na fakturze nr [...] – ekran zewnętrzny LED P-16mm, barwny 1R1G1B wodoodporny posiada możliwość wyświetlania jedynie znaków graficznych i obrazów statycznych, czy też oprócz tej funkcji posiada zdolność odtwarzania obrazów video. W skierowanym do biegłego tego samego dnia zleceniu organ zawarł 2 dodatkowe pytania – jaka jest budowa mechaniczna towaru, jego podstawowa funkcja oraz funkcja poszczególnych elementów składowych i jaki jest charakter modułów LED, czy posiadają własny sterownik. W wydanej w dniu [...] marca 2011r. opinii biegły stwierdził, że sprowadzone urządzenia, po zmontowaniu w całość oraz zastosowaniu specjalistycznego oprogramowania, po jego odpowiednim skonfigurowaniu umożliwiają wyświetlanie ruchomych sekwencji obrazu z odpowiednio przygotowanego źródła. W stanie surowym jest to niemożliwe. Można na ekranie telebimu wyświetlać tylko znaki graficzne i obrazy statyczne, ale byłoby to świadome ograniczenie funkcjonalności telebimu. Podstawowym elementem, który w pierwszej kolejności decyduje o parametrach końcowych telebimu jest moduł LED, których ściśle określona ilość, zgodna ze specyfikacją techniczną oraz wymaganiami finalnego odbiorcy wchodzi w skład większego panelu zwanego "kabiną", które połączone ze sobą mechanicznie w odpowiedniej konfiguracji tworzą właściwy ekran telebimu. O wyświetlaniu ruchomych treści decydują wszystkie komponenty zawarte w schemacie blokowym. Moduły LED zastosowane do budowy "kabiny" muszą posiadać swoje własne układy sterowania, w celu uzyskania wysokich parametrów wyświetlanych obrazów musi być spełniona zasada - każdy kolor w pikselu musi posiadać swój niezależny układ sterowania w celu uzyskania wysokiej rozdzielczości barw, jednak są to układy wymagające zewnętrznego sterowania w oparciu o tzw. poprawnie skonfigurowane komponenty. W dniu 6 maja 2011r. skarżąca wniosła o wyłączenie biegłego, uchylenie postanowienia o powołaniu biegłego i powołanie nowego biegłego na okoliczność ustalenia charakterystyki technicznej przedmiotu opodatkowania. Motywując go wskazała, że biegły nie mógł być obiektywny w swoim rozstrzygnięciu albowiem został wstępnie zapytany o swoją opinię w sprawie (pismem z [...] lutego 2011r.) , co powoduje, że była mu znana i bliska podczas gdy właściwie przystąpił do przeprowadzania dowodu z opinii biegłego. Skarżąca zwróciła również uwagę na zawarcie 1 pytania w postanowieniu o powołaniu biegłego i skierowanie 2 dodatkowych pytań do biegłego w przesłanym mu zleceniu wykonania opinii, co do treści który Spółka pozostawała w niewiedzy. Postanowieniem z [...] maja 2011r. Dyrektor IC, powołując się na przepis art.130 Ordynacji podatkowej, odmówił wyłączenia biegłego i powołania nowego biegłego, stwierdzając iż brak podstaw do jego wyłączenia. Decyzją z dnia [...] czerwca 2011r. Dyrektor IC utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. Uzasadniając swoje rozstrzygnięcie wskazał, że kod CN 85312020 obejmuje tablice sygnalizacyjne zawierające diody elektroluminescencyjne (LED), a Noty wyjaśniające do Nomenklatury Scalonej WE do kodu CN 85312020 do 85312095 wskazują, że propozycje te obejmują elektroluminescencyjne diody parametryczne do odczytu, stosowane głównie jako numeryczne i/lub alfanumeryczne tablice sygnalizacyjne lub tablice wyposażone w ekrany, wykonane np. z komórek lub różnych diod emitujących światło. Każdy znak zawiera pewną liczbę diod emitujących światło w postaci elementów składowych, które mogą być albo dyskretne, albo dołączone do pojedynczego mikrochipa. Urządzenia te są montowane na obwodzie drukowanym ze sterownikiem/dekoderem. Każde - cyfra lub zespół - są pokryte materiałem półprzezroczystym, który wzmacnia intensywność punktów świetlnych wytwarzanych przez diody w celu wytwarzania liczb lub liter, jako funkcja impulsu zastosowanego do obwodu przez sygnał wejściowy. Następnie, przytaczając wnioski zawarte w opinii biegłego, stwierdził że uzasadnione były wątpliwości organu co do klasyfikacji spornego towaru do pozycji 8531, gdzie klasyfikowane są ekrany posiadające możliwość wyświetlania jedynie znaków graficznych i obrazów statycznych. Natomiast w przypadku, gdy ekrany posiadają zdolność odtwarzania obrazów video, to właściwą pozycją jest 8528, która obejmuje monitory i rzutniki, nie zawierające aparatury odbiorczej dla telewizji; aparatura odbiorcza dla telewizji, nawet zawierająca odbiorniki radiowe lub aparaturę do zapisu lub odtwarzania dźwięku lub obrazu. Pozycja ta obejmuje nie tylko typowe urządzenia odbiorcze dla telewizji, ale także urządzenia przystosowane do odbioru sygnału wizyjnego generowanego z różnych źródeł. Organ odwoławczy wskazał także, że spornego produktu nie można było klasyfikować do pozycji 8531, ponieważ jego funkcją nie jest tylko dostarczanie znaków wizualnych do celów sygnalizacyjnych, ale również pokazywanie przez monitor zarówno danych uzyskanych z automatycznych urządzeń przetwarzania danych, jak i ruchomych i nieruchomych obrazów z kamery video. Porównując dokumenty dołączone do zgłoszenia celnego z ofertą handlową skarżącej, Dyrektor IC stwierdził, że Spółka dokonała importu towaru o parametrach technicznych zgodnych z przedstawionym w ofercie handlowej, przy czym biegły wskazał, że ekran LED, jako poszczególna jednostka zbudowany jest z wielu metalowych skrzyń, które zawierają poszczególne moduły. Te kabiny z modułami poskładane w jedną całość tworzą ekran LED. Importowany przez skarżącą towar posiadał zdolność odtwarzania obrazów video, przez co właściwą pozycją taryfy celnej jest 8528. Odnosząc się do pozostałych zarzutów odwołania, organ II instancji podniósł, że przedłożony przez skarżącą certyfikat dotyczył modułów LED bez bliżej określonych parametrów technicznych. Natomiast przeprowadzenie rewizji celnej towarów nie jest równoznaczne z wydaniem decyzji o uznaniu zgłoszenia celnego za prawidłowe i nie wyłącza możliwości przeprowadzenia kontroli zgłoszenia celnego po zwolnieniu towarów w trybie art.78 WKC. Powołując się na przepisy art.130 Ordynacji podatkowej, organ wskazał, że brak podstaw do wyłączenia biegłego, a skarżąca nie przedstawiła zarzutów, które skutecznie podważyłyby wiarygodność sporządzonej przez niego opinii. Spółka zaskarżyła powyższe rozstrzygnięcie do sądu administracyjnego, który wyrokiem z dnia 13 października 2011r. sygn. akt I SA/Go 714/11 skargę oddalił. Orzeczenie to, na skutek wniesionej skargi kasacyjnej Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 12 lipca 2012r. sygn. akt I GSK 90/12 uchylił i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. Uznał, że w sprawie nie został należycie ustalony stan faktyczny. Sąd I instancji, rozpatrując sprawę ponownie, wyrokiem z dnia 10 października 2012r. sygnatura akt I SA/Go 759/12 uchylił decyzję Dyrektora IC z dnia [...] czerwca 2011r. W motywach, uwzględniając również wytyczne zawarte w orzeczeniu Naczelnego Sądu Administracyjnego stwierdził, że w niniejszej sprawie istota sporu sprowadza się do klasyfikacji sprowadzonego przez skarżącą spółkę towaru. Klasyfikacja ta ma wpływ na stawkę celną, a w konsekwencji na wysokość cła i podatku od towarów i usług. Wyjaśnił, że według skarżącej, sprowadziła ona tablice sygnalizacyjne zewnętrzne zawierające diody elektroluminescencyjne LED-48 szt., które klasyfikowane były do kodu 8531 i objęte były stawką 0%. W ocenie organu zaś, sprowadziła ona ekran LED P-16, zewnętrzny barwny, wodoodporny (telebim), składający się z 48 szt. Kabin w stanie rozmontowanym 37,8 m CT b/n 50 który powinien być zaklasyfikowany do kodu 8528. Towar objęty wskazanym kodem podlegał 14 % stawce celnej. Podkreślił, że w toku postępowania, organ odwoławczy przy zaklasyfikowaniu sprowadzonego towaru, posłużył się – obok innych dowodów - opinią biegłego, co oznacza, że doszedł do przekonania, że postępowanie dowodowe winno być uzupełnione w tym zakresie. Sąd uznał, że, powołanie biegłego w postępowaniu odwoławczym i posłużenie się opinią przy rozstrzygnięciu nie stanowi o naruszeniu zasady dwuinstancyjności. W tej mierze dokonał analizy art.127 i art.229 art.233 §2 Ordynacji podatkowej. Przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego nie miało charakteru "całego" lub "znacznej części" postępowania dowodowego, a jedynie stanowiło jego uzupełnienie. Sąd wskazał, że przy wydaniu opinii, biegły jest związany treścią postanowienia o dopuszczeniu dowodu z opinii biegłego. Zakres opinii jest wyznaczony w treści postanowienia o jego powołaniu. Opinia biegłego nie wiąże organu, który jest obowiązany poddać ją swej ocenie jak każdy inny dowód, gdyż to organ - nie zaś biegły - rozstrzyga sprawę. Ocena wartości dowodowej opinii, jej wiarygodności i przydatności dla rozstrzygnięcia sprawy należy do obowiązków organu, to bowiem organ ostatecznie rozstrzyga konkretną sprawę. Podkreślił za Naczelnym Sąd Administracyjnym, że wydanie opinii wykraczającej poza zakres wskazany w treści postanowienia oznacza, że przy ocenie tak przeprowadzonego dowodu organ winien uwzględnić tylko tę jej część, która odnosi się do treści postanowienia. Postanowienie z [...] marca 2010 roku o dopuszczeniu dowodu z opinii biegłego zakreślało zakres przedmiotowy opinii poprzez udzielenie odpowiedzi na pytanie czy towar wskazany na fakturze nr [...]-ekran zewnętrzny LED P-16mm, barwny 1R1G1B wodoodporny posiada możliwość wyświetlania jedynie znaków graficznych i obrazów statycznych, czy też oprócz tej funkcji posiada zdolność odtwarzania obrazów video. Poza treścią tego postanowienia, w piśmie skierowanym do biegłego a nazwanym zleceniem, organ rozszerzył zakres przedmiotowy opinii poprzez sformułowanie dwóch kolejnych pytań do biegłego. Pytania te brzmiały następująco: jaka jest budowa mechaniczna towaru, jego podstawowa funkcja oraz funkcja poszczególnych elementów składowych oraz jaki jest charakter modułów LED, czy posiadają własny sterownik. Biegły w sporządzonej opinii udzielił odpowiedzi na pytania wynikające ze zlecenia. Oznacza to, że opinia została sporządzona w innym - szerszym zakresie - wykraczającym poza treść postanowienia. Tym samym, organ dokonując oceny dowodu jakim jest powołana opinia biegłego, winien ograniczyć się tylko do tej części opinii która odnosiła się do zakresu wskazanego w postanowieniu o powołaniu biegłego. Ocenie tej nie może podlegać ta część opinii, która sporządzona została poza zakresem postanowienia o powołaniu biegłego, a więc w części dotyczącej budowy mechanicznej towaru, jego podstawowej funkcji, funkcji poszczególnych elementów składowych oraz charakteru modułów LED . Sąd stwierdził, że opinia biegłego w zakresie udzielenia odpowiedzi, czy towar wskazany na fakturze nr [...] posiada możliwość wyświetlania jedynie znaków graficznych i obrazów statycznych, czy też oprócz tej funkcji posiada zdolność odtwarzania obrazów video, była niewystarczająca do przyjęcia, że towar sprowadzony przez skarżącą został błędnie przez nią zaklasyfikowany. W konsekwencji uznał, że w niniejszej sprawie organ nie dysponował wystarczającym materiałem dowodowym pozwalającym na dokonanie prawidłowej klasyfikacji sprowadzonego przez skarżącą spółkę towaru i że przedwczesnym jest odnoszenie się do zarzutów dotyczących naruszenia przepisów prawa materialnego. Kierując się dalszymi wskazaniami Naczelnego Sądu Administracyjnego, zauważył, że w toku postępowania naruszony został przepis art.123 §1 Ordynacji podatkowej, albowiem z akt sprawy wynika, aby pełnomocnik strony był zawiadomiony o terminie i miejscu przeprowadzenia oględzin przez biegłego. Z tego też względu, strona pozbawiona została możliwości zadawania pytań biegłemu. Powyższe naruszenie również mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, bowiem strona została pozbawiona możliwości działania w zakresie ustalania istotnych dla sprawy okoliczności faktycznych. Sąd wskazał również, że organ przed wydaniem postanowienia o dopuszczeniu dowodu z opinii biegłego zwrócił się do osoby którą następnie powołał na biegłego z prośbą o dokonanie wstępnej analizy i wskazanie czy podejmie się czynności biegłego w sprawie. Do pisma dołączył materiały informacyjne z opisem parametrów produktu, jego przeznaczenia, wyjaśnienia importera, kserokopię taryfy celnej oraz wyjaśnień do taryfy. Okoliczności te wskazują na to, że organ udostępnił materiał sprawy podmiotowi, który nie posiadał statusu biegłego. Sąd stwierdził, że stanowi to uchybienie procesowe, które jednak nie miało żadnego wpływu na rozstrzygnięcie sprawy. Udostępnienie materiału sprawy osobie, która następnie została powołana na biegłego, przed jego formalnym powołaniem, nie stanowi podstawy do uznania, że zaistniały przesłanki do wyłączenia biegłego określone w art.130 w zw. z art.197 §3 Ordynacji podatkowej. Formułując wytyczne dla organu, Sąd stwierdził, że przy ponownym rozpoznaniu winien on przeprowadzić postępowanie z uwzględnieniem wskazań zawartych w uzasadnieniu wyroku. W szczególności postępowanie winno być uzupełnione. Organ dopuszczając dowód z opinii biegłego w postanowieniu o jego powołaniu powinien określić pełen zakres zlecenia. Niewątpliwie postanowienie dowodowe może być w każdym czasie zmienione (art.187 §2 Ordynacji podatkowej), jednakże zmiana tego postanowienia winna być dokonana z zachowaniem zasad postępowania. Strona winna być informowana o czynnościach związanych z przeprowadzeniem dowodu, co zagwarantuje jej możliwości czynnego udziału w postępowaniu . W toku ponownego rozpatrywania sprawy Dyrektor IC postanowieniem z [...] stycznia 2013r., powołał biegłego z dziedziny elektroniki celem sporządzenia opinii uzupełniającej w przedmiocie wykazania cech wyświetlaczy LED. Pismami z dnia [...] lutego 2013r. i z [...] marca 2013r. strona wnosiła o uchylenie postanowienia z [...] stycznia 2013r. o powołaniu biegłego oraz wykonanie obowiązków nałożonych na organ celny wyrokiem Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp., a w przypadku odmowy uchylenia postanowienia wniosła o wyłączenie biegłego A.G.. Wniosła również o wystąpienie do NSA z wnioskiem o dokonanie wykładni wyroku z 12 lipca 2012r. (sygn. akt I GSK 90/12) - w zakresie dotyczącym powołania biegłego A.G.. Postanowieniem z [...] marca 2013r., Dyrektor IC odmówił uchylenia postanowienia z [...] stycznia 2013r. o powołaniu biegłego oraz wyłączenia biegłego A.G.. Dnia [...] czerwca 2013r. biegły dokonał, w siedzibie spółki, oględzin ekranów LED PI2, PI6, P20, P25, w obecności przedstawicieli organu celnego i pełnomocnika strony z udziałem (w imieniu strony) K.P. i F.E.. Pismami z [...] kwietnia 2013r. Dyrektor IC zwrócił się do nabywców wskazanych przez stronę w piśmie z dnia [...] marca 2013r. do nabywców importowanego towaru (Miejskiego Domu Kultury w [...] i Gminy Miejskiej) o nadesłanie uwierzytelnionych dokumentów związanych z zakupem i montażem ekranów, w szczególności faktur, umów oraz uwierzytelnionych ofert sprzedaży złożonych przez Spółkę w procesie przetargowym zawierających opis działania wideoekranów wraz z warunkami technicznymi. Pismem z [...] czerwca 2013r. pełnomocnik przekazał uzupełnioną listę pytań skierowaną do biegłego. W opinii uzupełniającej biegłego z dnia [...] września 2013r. biegły odniósł się do zlecenia Dyrektora IC oraz pytań strony. Kopia opinii została przesłana stronie w załączeniu do pisma z dnia [...] września 2013r. . Postanowieniem z dnia [...] października 2013r. Dyrektor IC poinformował stronę o możliwości zapoznania się z całością zgromadzonego materiału dowodowego i ustosunkowania się do niego W odpowiedzi, pismem z dnia z dnia [...] listopada 2013 r., pełnomocnik strony wniósł o: 1/ wyłączenie biegłego na podstawie art.130 §1 pkt 5 w zw. z art.197 §3 Ordynacji podatkowej jako stronniczego w świetle wyroków WSA w Gorzowie Wlkp. z dnia 22 sierpnia 2012r. (sygn. akt I SA/Go 354/12) oraz WSA w Gorzowie Wlkp. z dnia 10 października (sygn. akt I SA/Go 759/12); 2/ przeprowadzenie dowodu z dokumentu - ekspertyzy prawnej dr P.Z. z dnia [...] marca 2012 r.; 3/ przeprowadzenie dowodów: z przesłuchania strony oraz z przesłuchania świadka F.E. na okoliczność ustaleń faktycznych przyjętych przez biegłego A.G. za podstawę wydanej opinii oraz opinii uzupełniającej i wyznaczenie w tym celu rozprawy; 4/ wyznaczenie innego biegłego w celu sporządzenia opinii w zakresie jak dotychczas oraz dodatkowo w zakresie merytorycznej oceny ekspertyzy prawnej dr P.Z. z dnia [...] marca 2012r.; 5/ przeprowadzenie dowodu z dokumentu WIT nr [...] uzyskanego przez stronę; 6/ ponowne wyznaczenie stronie terminu do wypowiedzenia się w sprawie po rozpatrzeniu wniosków ad.1-5 powyżej. Ewentualnie, w razie nieuwzględnienia ww. wniosku o wyłączenie biegłego, wniósł o: 1/ ponowne przeprowadzenie oględzin towaru objętego zgłoszeniem, albowiem zgodnie z treścią opinii uzupełniającej biegłego A.G. z dnia [...].09.2013r., "Z powodu dynamiki przeprowadzonych oględzin nie wszystkie pytania zostały precyzyjnie zapisane w protokole(...), co strona potwierdza; 2/ przeprowadzenie dowodu z opinii uzupełniającej w zakresie merytorycznej oceny ekspertyzy prawnej dr P.Z. z dnia [...].03.2012r., która prowadzi do zgoła odmiennych wniosków niż opinia biegłego A.G.,; 3/ przeprowadzenia dowodów: z przesłuchania strony oraz z przesłuchania świadka F.E. na okoliczność ustaleń faktycznych przyjętych przez biegłego A.G. za podstawę wydanej opinii oraz opinii uzupełniającej; 4/ przeprowadzenie dowodu z dokumentu WIT nr [...] uzyskanego przez stronę; 5/ wyznaczenie rozprawy w celu przeprowadzenia dowodów wskazanych w punktach 2-3 powyżej; 6/ wystąpienie przez organ do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. z wnioskiem o dokonanie wykładni wyroków tegoż sądu z dnia 22 sierpnia 2012r. (sygn.akt I SA/Go 354/12) oraz z dnia 10 października 2012r. (sygn. akt I SA/Go 759/12) – w zakresie dotyczącym powołania biegłego A.G., w tym w szczególności w zakresie (wniosek ponowny): komunikowania się przez organ z A.G. przed jego wyznaczeniem na biegłego w przedmiotowych sprawach - w zakresie dotyczącym przyszłych ekspertyz, przekazywania A.G. dokumentacji ww. postępowań przed jego wyznaczeniem na biegłego, niezawiadomienia strony o czynnościach postępowania dokonywanych z udziałem biegłego, zatajenia przed stroną części tezy dowodowej, ponownego powołania tego samego biegłego co do okoliczności, o których biegły ten - z naruszeniem przepisów postępowania dotyczących uprawnień strony - już się wypowiedział, co czyni dowód z opinii biegłego wyłącznie iluzorycznym, odmowy wyłączenia biegłego A.G. od udziału w postępowaniu na podstawie art.130 §1 pkt 5 w zw. z art.197 §3 Ordynacji podatkowej, ewentualnie, w razie nieuwzględnienia żądanego z powyższych wniosków, wniósł o; przesłuchanie biegłego A.G. dla wyjaśnienia rozbieżności pomiędzy pierwszą opinią, a kolejną, a także sprzeczności z ustaleniami technicznymi w odniesieniu do opinii dr P.Z. i wyznaczenie w tym celu rozprawy, wyznaczenie stronie terminu do wypowiedzenia się w sprawie. W związku z powyższym Dyrektor IC postanowieniem z dnia [...] grudnia 2013r. odmówił przeprowadzenia rozprawy w celu przesłuchania, w siedzibie organu, strony i świadka. Następnie zaskarżoną decyzją z dnia [...] grudnia 2013r. utrzymał w mocy decyzję I instancji. Organ stwierdził, że w wyniku przeprowadzonej kontroli w siedzibie Spółki stwierdzono, że w kontrolowanym okresie Spółka dokonała 4 odpraw celnych towarów o nazwach: " Tablice sygnalizacyjne zewnętrzne" , " tablice sygnalizacyjne", "moduł typu LED części do videoekranów" i " wideoekrany zewnętrzne LED" klasyfikując je do kodu CN 8531 20 20, ze stawką celna 0%. Ze względu na stosowanie w dokumentach odpraw celnych różnego nazewnictwa dla tego samego towaru, wezwano kontrolowanego do złożenia wyjaśnień dotyczących rodzaju towaru dopuszczonego do wolnego obrotu na podst. min. zgłoszenia celnego [...]. Na podstawie zgromadzonych w ten sposób dowodów oraz wyjaśnień prezesa zarządu skarżącej, organ II instancji ustalił, że modułowe tablice świetlne z diodami elektroluminescencyjnymi LED określane były zamiennie w dokumentach spółki jako tablice diodowe, tablice LED, ekrany diodowe, ekrany LED, ekrany świetlne, moduły LED, telebimy, videoekrany, które służą do prezentacji świetlnej tekstów, grafik statycznych oraz obrazów ruchowych. Wykorzystywane mogły być jako telebimy na koncertach i imprezach plenerowych, jako tablice ostrzegawcze, tablice świetlne na autostradach lub jako tablice reklamowe wyświetlające obrazy ruchome. Zbudowane były z matrycy (siatki) kolorowych diod LED (zazwyczaj w kolorze czerwonym, zielonym i niebieskim). Diody te zapalając się i gasnąc jednocześnie, dzięki zjawisku addytywności barw, są postrzegane przez oko ludzkie jako jeden kolorowy punkt świetlny (piksel). Mozaika kolorowych pikseli pozwala na wyświetlenie dowolnych tekstów, grafik statycznych oraz obrazów ruchomych. Sterowaniem diod LED oraz przetwarzaniem sygnału wejściowego zajmują się odpowiednie podzespoły elektroniczne. Sygnał wejściowy do ekranu LED pochodził zazwyczaj z komputera wyposażonego w specjalną kartę transmisyjną. Strona oświadczyła, iż do ekranu nie można podłączyć bezpośrednio żadnego urządzenia telewizyjnego np. odtwarzacza DVD lub kamery. Pojedynczy moduł diodowy LED z racji swojej budowy i zastosowania nie może być postrzegany jako monitor z lampą elektronopromieniową, monitor komputerowy, monitor LCD, telewizor, ekran plazmowy, ekran LCD, projektor, rzutnik, ani żadna aparatura odbiorcza dla telewizji naziemnej lub satelitarnej. Powyższe stało się podstawą do ustalenia przez organ I instancji właściwej pozycji taryfy celnej dla spornego towaru. Organ, rrozpatrując sporną kwestię klasyfikacji taryfowej wyjaśnił, że Wspólna Taryfa Celna obejmuje regulacje taryfowe autonomiczne oraz wynikające ze zobowiązań Unii Europejskiej wobec Światowej Organizacji Handlu (WTO), składającej się, między innymi w części drugiej z tabeli stawek celnych (obejmującej Scaloną Nomenklaturę, stawki konwencyjne, autonomiczne i jednostki miar). Obowiązująca w 2007r. Nomenklatura Scalona została wprowadzona Rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1549/2006 z dnia 17 października 2006 r. zmieniającego załącznik I do Rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. U. UE serii L nr 301 z dnia 31 października 2006r.). Przy klasyfikacji towarów w Systemie Zharmonizowanym przyjęto ogólną zasadę uszeregowania ich według stopnia przetworzenia, zaczynając od surowców, produktów nieprzetworzonych, półwyrobów, aż do wyrobów gotowych. Oprócz wykazu towarów, System Zharmonizowany zawiera również Ogólne Reguły Interpretacji Zharmonizowanego Systemu oraz uwagi do sekcji i działów, a także uwagi do podpozycji. Dalej organ wyjaśniał, że Scalona Nomenklatura (CN) jest oparta na nomenklaturze, która dodaje dalsze jej podpodziały i została ustanowiona odrębnymi postanowieniami Wspólnoty, w celu zastosowania w obrocie towarowym środków taryfowych, stawki i inne elementy poboru mające zastosowanie do towarów objętych CN odnośnie: ceł, należności przywozowych ustanowionych i określonych w umowach zawartych przez Wspólnotę z niektórymi krajami lub grupami krajów. Istotne znaczenie dla interpretacji Nomenklatury taryfowej mają noty wyjaśniające wydawane przez Światową Organizację Celną (WCO). Organ podkreślił, że Noty wyjaśniające do Nomenklatury Scalonej Wspólnot Europejskich opublikowane zostały w Dzienniku Urzędowym UE C z 2006r. 50/1 w preambule do publikacji Not wyjaśniających stwierdzono: "na mocy art. 9 ust.1 lit.a akapit drugi i art. 10 rozporządzenia (EWG) nr 2658/87 Komisja przyjęła Noty wyjaśniające do Nomenklatury Scalonej po przeanalizowaniu przez Sekcję nomenklatury Taryfowej i Statystycznej Komitetu Kodeksu Celnego. Chociaż Noty wyjaśniające do Nomenklatury Scalonej mogą odwoływać się do Not wyjaśniających do Systemu Zharmonizowanego, to jednak nie zastępują tych ostatnich, ale powinny być uważane za ich dopełnienie i używane w połączeniu z nimi". Tak więc klasyfikacji taryfowej towarów w Taryfie celnej dokonuje się na podstawie ściśle określonych zasad (Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej). Zastosowanie odpowiedniej pozycji lub podpozycji wyznaczane jest przede wszystkim na podstawie brzmienia pozycji lub podpozycji oraz uwag do sekcji, działów, pozycji lub podpozycji oraz wszelkich dostępnych danych dotyczących produktu, takich jak certyfikaty określające skład surowcowy, parametry fizyko-chemiczne oraz sprawozdania z badań próbek towarów, co oznacza, że dany towar jest klasyfikowany zawsze do jednej i tej samej pozycji lub podpozycji z wyłączeniem innych, które mogłyby być brane pod uwagę. Organ wskazał, że wobec tego, w celu ustalenia prawidłowego kodu Taryfy celnej, należy kierować się uwagami do poszczególnych sekcji i działów taryfy oraz zgodnie z publikowanymi we wstępie do Taryfy celnej importowej, Ogólnymi Regułami Interpretacji Nomenklatury Scalonej. W zgłoszeniu celnym [...] strona zakwalifikowała towar do Sekcji XVI Taryfy celnej dotyczącej maszyn i urządzeń mechanicznych, sprzętu elektrycznego, ich części; urządzeń do rejestracji i odtwarzania dźwięku, urządzeń telewizyjnych do rejestracji i odtwarzania obrazu i dźwięku oraz części i wyposażenie dodatkowe do tych artykułów, przypisując mu kod Taric 8531 20 20 90. Umieszczona w tym dziale pozycja 8531 obejmuje: aparaturę do sygnalizacji dźwiękowej lub wzrokowej (na przykład dzwonki, syreny, tablice sygnalizacyjne, urządzenia alarmowe przeciwwłamaniowe łub przeciwpożarowe), elektryczną, inną niż ta objęta pozycją 8512 lub 8530. Tak więc z wyjątkiem urządzeń sygnalizacyjnych używanych w rowerach lub pojazdach mechanicznych (pozycja 8512) oraz urządzeń do regulacji ruchem na drogach, kolejach itp. (pozycja 8530), niniejsza pozycja obejmuje wszystkie urządzenia elektryczne używane do celów sygnalizacyjnych, niezależnie od tego czy wykorzystują dźwięk do przekazywania sygnału (dzwonki, brzęczyki, buczki itp.), czy wykorzystują wskaźniki wizualne (lampki, klapki, oświetlone cyfry itp.) oraz niezależnie od tego czy są uruchamiane ręcznie (np. dzwonki przy drzwiach), czy też automatycznie (np. alarmy przeciwwłamaniowe). Organ wymienił w punktach od A do H zakres pozycji, jak też wskazał co wyłącza. Stwierdził, że przypisany do tej pozycji kod CN 85312020 obejmuje tablice sygnalizacyjne zwierające diody elektroluminescencyjne (LED). Noty wyjaśniające do Nomenklatury Scalonej WE ( Dz. Urz. WE C nr 50/1 z 28.02.2006r.) do kodu CN 8531 20 20 do 8531 20 95 wskazują, że podpozycje te obejmują elektroluminescencyjne diody parametryczne do odczytu, stosowane głównie jako numeryczne i/lub alfanumeryczne tablice sygnalizacyjne lub tablice wyposażone w ekrany, wykonane na przykład z komórek lub różnych diod emitujących światło. Każdy znak zawiera pewną liczbę diod emitujących światło w postaci elementów składowych, które mogą być albo dyskretne, albo dołączone do pojedynczego mikrochipa (zminiaturyzowanego układu scalonego). Urządzenia te są montowane na obwodzie drukowanym ze sterownikiem/dekoderem. Każda cyfra lub zespół są pokryte materiałem półprzezroczystym, który wzmacnia intensywność punktów świetlnych wytwarzanych przez diody w celu wyświetlenia liczb lub liter, jako funkcja impulsu zastosowanego do obwodu przez sygnał wejściowy. Dyrektor IC wskazał, że z faktury nr [...] z [...].07.2007r. załączonej do zgłoszenia celnego, jak i dokumentów reklamowych - oferty sprzedaży importowanego towaru, zdjęć załączonych do protokołu kontroli, obejmujących stan faktyczny w sprawie, wynika, że Strona zaimportowała ekran zewnętrzny LED P 16mm, barwny 1RlGlB wodoodporny, w ilości 37,8 m2 (48 sztuk 1024mm x 768mm). Organ odwołując się do materiału zebranego w sprawie stwierdził, ze w opinii z dnia [...] marca 2011r., uzupełnionej opinią z dnia [...] września2013r. biegły wyraził zdanie, że ze względu na stosowane aktualnie rozwiązania techniczne i konstrukcyjne w produkcji "elektronicznych tablic sygnalizacyjnych popularnie zwanych telebimami" niezbędne jest usystematyzowanie terminologii oraz schematycznego wyjaśnienia zasady ich działania. "Telebimy" są urządzeniami najwyższej klasy służącymi do przekazu informacji dla szerokiego grona odbiorców. Jest to jedyna jak dotąd technologia, która pozwala na emisję obrazu wysokiej jakości oraz doskonałej widoczności dzięki zastosowaniu specjalistycznych diod LED elektroluminescencyjnych, tylko ta technologia umożliwia realizację czytelnych i widocznych projekcji treści na ekranach telebimów w świetle dziennym). Do obróbki obrazu można wykorzystać standardowy sygnał DVI-D (w zależności od zastosowanych komponentów), który przesyłany jest do sterownika telebimu, w którym to sygnał przetwarzany przez procesor, w wyniku czego zostaje podzielony na mniejsze fragmenty, odpowiadające ilości kabin w zbudowanym ekranie telebimu, następnie sygnał przesyłany jest za pomocą łącza internetowego RJ45 (najczęściej według protokołu LVDS) do poszczególnych "kabinetów", a następnie dalej do modułów LED, w których znajdują się diody elektroluminescencyjne wchodzące w skład pojedynczego piksela. Aktualnie stosowane układy sterowników w modułach LED umożliwiają niezależną regulację jasności dla każdego elementu LED wykorzystując nieliniową zależność pomiędzy długością impulsu sterującego, a odbieraną jasnością przez oko ludzkie, co pozwala uzyskać pełną gamę odtwarzanych kolorów, nawet 16,7 milionów kolorów, natomiast powszechne stosowanie 4 elementów świecących na 1 pixel (2RGB) pozwala również na stworzenie unikalnego zjawiska optycznego, które charakteryzuje się tym, że pomiędzy dwoma elementami świecącymi można wyodrębnić trzeci pośredni punkt, dodając do tego odpowiedni sposób tworzenia pixela, który może być tworzony nie tylko z 4 przypisanych do niego elementów LED, ale również z sąsiadujących z nim elementów uzyskano efekt, przy którym rozdzielczość optyczna widziana przez ludzkie oko jest aż czterokrotnie większa niż rozdzielczość fizyczna "ekranu LED" (wynikająca z ilości pixeli 2RGB). Biegły wskazał, że wwszystkie importowane ekrany LED zbudowane zostały w oparciu o piksel 2R1G1B, ale z zastosowaniem różnych modeli diod użytych do budowy poszczególnych modułów wchodzących w skład segmentu zwanego "kabinet+kabina". Budowa mechaniczna ekranu telebimu to dwa zasadnicze elementy: pierwszy z nich to moduł podstawowy, czyli płytka drukowana, na której znajduje się odpowiednia ilość elementów LED ułożonych w piksel, każdy moduł posiada własne procesory sterujące. Następnie moduły zbudowane są w tzw. kabinet potocznie nazywany "kabiną", która w rzeczywistości jest specjalną szafą stalową tworzącą konstrukcję mechaniczną zawierającą odpowiednią ilość modułów LED w zależności od modelu i wymagań finalnego odbiorcy. W środku kabiny znajdują się również procesory odbierające fragmenty obrazu za pomocą łącza intenet RJ45, które są następnie przekazywane do poszczególnych modułów oraz przetwornica impulsowa zasilająca wszystkie elementy. Każda kabina posiada też własny system klimatyzacyjny tak, aby zapewnić optymalne warunki klimatyczne dla układów elektronicznych, jest odporna na warunki atmosferyczne. Na cały telebim składa się określona ilość kabin, które po złożeniu ze sobą tworzą jednolitą całość. Taka budowa zapewnia łatwy montaż i demontaż urządzenia (np. do transportu) oraz szybki serwis. Do sterowania jednym zestawem ekranu niezbędny : "sterownik główny", popularnie nazywany również "kartą nadawczą", która ma funkcjonalnie po zastosowaniu specjalistycznego oprogramowania może pełnić rolę głównego sterownika ekranem telebimu. Dodatkowo w celu połączenia "kabin" w wymagany ) klimat ekranu telebimu niezbędne jest zastosowanie w "kabinach" specjalistycznych kart zbiorczych z hubem, które będą prawidłowo odbierały transmisję sygnału po protokole VDS. Każda z kart posiada swój adres fizyczny, który na etapie programowania należy owiązać z fizyczną lokalizacją kabiny na ekranie telebimu. Biegły porównując moduły oznaczone symbolami P12, P20 i P25 stwierdził, iż wizualna kolorystyka diod zastosowanych w poszczególnych modułach jest identyczna, ale modele oraz układy sterowania poszczególnych pikseli są różne w zależności od specyfiki zamówienia oraz finalnego zastosowania budowanego ekranu. Odnośnie kart nadawczych, które mogą pełnić role "głównego sterownika", to karty te w zależności od przeznaczenia można instalować w standardowych PC, jako typowe karty rozszerzeń po zainstalowaniu specjalistycznego oprogramowania dedykowanego do sterowania telebimem. Karty te następnie łączy się typową "skrętką" a kartami odbiorczymi z hubami zainstalowanymi w kabinach wchodzących w skład ekranu telebimu. Do programowania karty nadawczej można zastosować standardowy komputer, jednak po odpowiednim oprogramowaniu karty nadawczej. Źródłem sygnału wyświetlanego na ekranie telebimu może być dowolne rządzenie nadawcze, które potrafi wygenerować sygnał wizyjny kompatybilny z sygnałem DVI odpowiednio czytanym przez kartę (np. kamera). Ponadto biegły stwierdził, iż ekrany zewnętrzne LED barwne 2R1G1B wodoodporne, po zmontowaniu w całość według schematu blokowego telebimu oraz zastosowaniu specjalistycznego oprogramowania, po jego odpowiednim skonfigurowaniu umożliwia oświetlanie ruchomych sekwencji obrazu z odpowiednio przygotowanego źródła Computer, kamera itp.). Kompletny zmontowany według wymagań finalnego odbiorcy uzbrojony w odpowiednie oprogramowanie użytkowe" i poprawnie skonfigurowany ekran telebimu zbudowany w oparciu o moduły wyświetlaczy LED PI2, może pełnić rolę ekranu do przekazu informacji dla szerokiego grona odbiorców. Kompletny system telebimu po ..odpowiednim przygotowaniu nośnika informacji przewidywanej do emisji na ;go ekranie" pełni role "monitora wielogabarytowego". którego prezentowane treści możemy obserwować w pewnym przedziale odległości od ekranu (w miarę zbliżania się obserwatora o ekranu coraz bardziej widoczna staje się "pikselowa" budowa paneli LED wchodzących w skład ekranu telebimu). Z opinii wynika, że tablica sygnalizacyjna służy do podawania określonych informacji lub kontroli parametrów urządzeń technicznych. Opierając się na podstawowej roli jaką ma pełnić tablica sygnalizacyjna, czyli wyświetlać informacje (różne informacje) telebim może pełnić taką rolę. W celu zwiększenia skuteczności przekazu informacji wizualnej "reklamodawca" najczęściej sygnalizuje przekaz poprzez zmianę treści i grę kolorów, co jest łatwe do zrealizowania przy pomocy zestawów telebimów. Proste tablice sygnalizacyjne zbudowane w oparciu np. o wyświetlacze eletromechaniczne posiadają pewne ograniczenia użytkowe, a ze względu na swoją awaryjność związaną z zastosowanymi układami mechanicznymi zostały wyparte przez tablice lub ekrany zbudowane w oparciu o elementy optoelektroniczne fotogeneracyjne (najczęściej diody LED ewentualnie wskaźniki alfanumeryczne. Ciągły postęp techniczno- technologiczny w szeroko pojętej branży elektronicznej, jest nieubłagalny, a pod kątem ergonomiczno-technicznym oferuje potencjalnym nabywcom ze strony nowych produktów walory techniczno-użytkowe i coraz bardziej uniwersalne ich zastosowanie. Można na kranie telebimu wyświetlać tylko znaki graficzne i obrazy statyczne, ale byłoby to świadome ograniczanie funkcjonalności telebimu. Stosowanie rozbudowanych animacji graficznych w dołączeniu z grą kolorów oraz dynamiczną zmianą luminacji przekazu ma na celu zwrócenie uwagi przez odbiorcę na emitowane treści na "banerze" reklamowym. Mając na uwadze jego budowę mechaniczną organ stwierdził, że podstawowym elementem, który w pierwszej kolejności decyduje o parametrach końcowych telebimu jest moduł LED, których ściśle określona ilość zgodna ze specyfikacją techniczną oraz wymaganiami finalnego odbiorcy wchodzi w skład większego panelu zwanego powszechnie "kabiną", które połączone ze sobą mechanicznie w odpowiedniej konfiguracji tworzą właściwy ekran telebimu. Moduły LED zastosowane do budowy "kabiny" muszą posiadać swoje własne układy sterowania. W celu uzyskania wysokich parametrów wyświetlanych obrazów musi być spełniona zasada - kolor w pikselu musi posiadać swój niezależny układ sterowania w celu uzyskania wysokiej rozdzielczości barw. Natomiast o wyświetlaniu ruchomych treści decydują wszystkie komponenty zawarte w schemacie blokowym. Nie jest możliwe wyświetlenie jakiegokolwiek obrazu na ekranie telebimu w przypadku braku jednego z komponentu sprzętowego (karty nadawczej, karty odbiorczej z hubem, kabiny zawierającej moduły LED) oraz specjalistycznego oprogramowania umożliwiającego realizację żądanego projektu związanego z projekcją obrazu na ekranie telebimu składającego się z odpowiedniej ilości "kabin". Zdaniem organu, z powyższego jednoznacznie wynika, iż uzasadnione były wątpliwości organu, co do klasyfikacji spornego towaru do pozycji 8531, gdzie klasyfikowane są ekrany posiadające możliwość wyświetlania jedynie znaków graficznych i obrazów statycznych. Natomiast w przypadku, gdy ekrany posiadają zdolność odtwarzania obrazów wideo, to właściwą pozycją jest pozycja 8528. Wskazywana przez organ I instancji pozycja CN 8528 obejmuje monitory i rzutniki, nie zawierające aparatury odbiorczej dla telewizji; aparatura odbiorcza dla telewizji, nawet zawierająca odbiorniki radiowe lub aparaturę do zapisu lub odtwarzania dźwięku lub obrazu. Zgodnie z uwagą do pozycji, pozycja ta obejmuje : (1) Monitory i rzutniki, nie zawierające aparatury odbiorczej dla telewizji. (2) Aparaturę odbiorczą dla telewizji, nawet zawierającą odbiorniki radiowe lub aparaturę do zapisu, lub odtwarzania dźwięku, lub obrazu, do wyświetlania sygnałów (odbiorniki telewizyjne). (3) Aparaturę do odbioru sygnałów telewizyjnych bez możliwości wyświetlania (np. odbiorniki satelitarnej transmisji telewizyjnej). Monitory, rzutniki i odbiorniki telewizyjne wykorzystują do wyświetlania obrazów różne technologie, takie jak CRT (lampa elektropromieniowa), LCD (wyświetlacz ciekłokrystaliczny), DMD (mikroskopijnie małe lusterka ułożone w matrycy na chipie półprzewodnikowym), OLED (diody emitujące światło z warstwy organicznej) i plazmę. Ponadto monitory i rzutniki mogą być zdolne do odbioru różnych sygnałów z różnych źródeł. Jeżeli jednak zawierają tuner telewizyjny są one uważane jako aparatura odbiorcza dla telewizji. W świetle poczynionych ustaleń, towar w postaci ekranu w technologii LED należało klasyfikować do kodu CN 8528 59 90 90 jako monitor kolorowy. Pozycja 8528 obejmuje nie tylko typowe urządzenia odbiorcze dla telewizji, ale także urządzenia przystosowane do odbioru sygnału wizyjnego generowanego z różnych źródeł. Powyższego produktu nie można było klasyfikować do pozycji 8531, ponieważ jego funkcją nie jest tylko dostarczanie znaków wizualnych do celów sygnalizacyjnych (uwagi wyjaśniające Systemu Zharmonizowanego do pozycji 8531 pkt. D), ale również pokazywanie przez monitor zarówno danych uzyskanych z automatycznych urządzeń przetwarzania danych, jak i ruchomych i nieruchomych obrazów z kamery video. Ekran LED jest czymś więcej niż tablicą sygnalizacyjną objętą kodem CN 8531 20 20 90. Należy do rodzaju ekranów stosowanych na całym świecie dających możliwość wyjątkowego zaprezentowania walorów firmy, produktu itp. Pozwala na efektowną reklamę wizualną, dynamiczny przekaz informacji, która wyprzedza jakością i elastycznością przekazu zwykłą ulotkę i ogłoszenie prasowe czy też informację sygnalizacyjną na tablicy. Jest nowoczesnym nośnikiem wyświetlania multimediów stosowanym do rozwiązań reklamowych, transmisji sportowych i okolicznościowych (imprezy, koncerty). W ocenie Spółki, organ celny dokonał błędnej klasyfikacji spornego towaru do pozycji 8528 59 90 90, skutkiem wadliwego ustalenia stanu faktycznego, zamiast do pozycji 8531 20 20 90. Odnosząc się do powyższego zarzutu Dyrektor IC wyjaśni, że z przedstawionej do odprawy celnej faktury z dnia [...].07.2007r. wynika wprost, że strona zaimportowała ekran zewnętrzny LED P 16 mm, Fuli Colour barwny 2R1G1B (RGB - jeden z modeli przestrzeni barwnej, którego nazwa pochodzi od pierwszych liter angielskich nazw barw: R - red (czerwonej), G - green (zielonej) i B - blue (niebieskiej), będącymi składowymi tego modelu), wodoodporny, w ilości 20,45 m2 (48 sztuk 1024mm x 768mm). Dokonując porównania załączonego do protokołu pokontrolnego prospektu, z którego wynika, że firma O w swojej ofercie handlowej oferuje m.in. towar- Viedeoekran P-16, z towarem importowanym, wymienionym w zgłoszeniu celnym nr [...] stwierdzić należy, że strona dokonała importu towaru o parametrach technicznych zgodnych z przedstawionym w ofercie handlowej. Ponadto jak wskazał biegły rzeczoznawca z dziedziny elektroniki w opinii z [...] marca 2011r., uzupełnionej opinią z [...] września 2013r., że ekran LED, jako poszczególna jednostka, (w zależności od wielkości) zbudowany jest z wielu metalowych skrzyń (kabinetów), które zawierają poszczególne moduły. Te kabinety z modułami, poskładane w jedną całość tworzą ekran LED. Organ mając na uwadze powyższe ustalenia stwierdził, że zakres możliwości ekranu jest praktycznie nieograniczony, bo pomimo wyświetlania grafiki można na nim również wyświetlać wiadomości w czasie rzeczywistym a także elementy proste np. szkice jak i te bardziej złożone np. filmy HD czy grafikę 3D. Modułowa budowa pozwala na morzenie dowolnej wielkości ekranu, gdyż ekrany mają konstrukcję modułową, która umożliwia stworzenie niemalże dowolnego formatu. Łącząc ze sobą moduły można uzyskać pożądaną wielkość. Natomiast kabinet jest podstawową częścią ekranu LED, budowany jest on z modułów. Jak wskazała Strona, ekrany zewnętrzne LED nazywane są także jako telebimy, które służą do prezentacji świetlnej tekstów, grafik statycznych oraz brązów ruchowych. Słowo telebim jest tłumaczony w języku angielskim jako: TV large outdoor Dreen czyli telewizyjny duży ekran zewnętrzny. Telebimy to ekrany wizyjne, których matryca złożona jest z diod LED. Znajdujące się na matrycy telebimu diody tworzą piksele sytuowane z reguły wg formuły 2R1G1B. W stosunku do tradycyjnych projektorów lub wielkoformatowych ekranów plazmowych telebimy wyróżniają się prezentacją dużo bardziej wyraźnego i czytelnego obrazu. Dyrektor IC, mając na uwadze powyższe wyjaśnienia, opinię biegłego rzeczoznawcy, jak również oświadczenia Strony, wskazał, że importowany przez skarżącą towar posiadał zdolność odtwarzania obrazów video, przez co właściwą pozycją taryfy celnej jest 8528. Dodał, że w przypadku, gdy poszczególne moduły LCD posiadają własny sterownik, przez co spełniają kryteria towarów objętych pozycją 8528. Fakt, że ich pewne cechy zewnętrzne wskazują na określone zastosowanie, np. jedynie w ekranach wielogabarytowych, nie powinien mieć w tym przypadku znaczenia. Przy klasyfikacji taryfowej tego typu towarów nie ma także znaczenia fakt, że parametry ekranów (modułów), ze względu na wielkość pikseli, nie pozwalają na oglądanie wyświetlanego obrazu z bliskiej odległości. Odnośnie przedstawionego przez Stronę dowodu WIT Dyrektor IC dopuszczając go na podstawie art.180 §1 Ordynacji podatkowej, zaznaczył, że wiążące informacje taryfowe stanowią indywidualne akty prawne, a nie powszechnie obowiązujące źródła prawa. Zgodnie z art.10 rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993r. ustanawiającego przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego WKC, na wiążącą informację taryfową może powołać się tylko jej posiadacz. Natomiast, zgodnie z art.12 ust.2 WKC z WIT wynikają jedynie prawa dla osoby, do której skierowano tę informację i jedynie w zakresie towarów, które są w niej wskazane. Zauważył, że wskazany, we wniosku dokument WIT wystawiony został [...].08.2012 r., zatem oczywistym jest, że wiążąca informacja taryfowa wydana po dacie zgłoszenia towaru, na który wskazuje strona, nie tworzy prawa przy powołaniu się na taki dokument. Toteż, wniosek pełnomocnika strony w tych okolicznościach jest bezzasadnym, gdyż wydana w innej sprawie wiążąca informacja taryfowa nie wiąże organów celnych. Ponadto, aby korzystać z wiążącej informacji taryfowej musi istnieć całkowita zgodność sprowadzonego towaru z towarem opisanym w WIT. Wydana wiążąca informacja dla danego podmiotu nie ma mocy wiążącej dla innej sprawy. Z dokumentów będących przedmiotem przeprowadzonego dowodu nie wynikają okoliczności mające istotne znaczenie dla sprawy, a z przekazanej dokumentacji nie wynika aby towary w nich wymienione były tożsame z towarem będącym przedmiotem zgłoszenia z dnia [...].09.2007r. Aby korzystać z wiążącej informacji taryfowej musi istnieć całkowita zgodność sprowadzonego towaru z towarem opisanym w WIT przy czym ciężar wykazania tej zgodności spoczywa na .posiadaczu wiążącej informacji taryfowej lub strony,, która czyni dla siebie skutek prawny z danej okoliczności. Oceniając ekspertyzę dr P.J.Z., dopuszczoną jako dowód w sprawie na okoliczność oceny cech charakterystycznych modułów oraz spełnienia warunków do zaklasyfikowania ich do pozycji 8528 51 00, Dyrektor IC wyjaśnił, że jest to dokument prywatny i jako taki nie mógł być sam w sobie źródłem materiału faktycznego sprawy ani stanowić podstawy ustalenia okoliczności będących przedmiotem oceny. Ekspert przesądził w niej o klasyfikacji spornego towaru, lecz odniósł się tylko do ekranów wykorzystujących technologię LED w ogólnym rozumieniu zagadnienia, a nie do konkretnego towaru będącego przedmiotem sporu. Zaznaczył, że odnosi się ona do ekranów wykorzystujących technologię LED w ogólnym rozumieniu zagadnienia, a nie w temacie towaru będącego przedmiotem postępowania. Dokonał na zlecenie Spółki w swej ekspertyzie opisu nieokreślonych ekranów LED bez żadnego odniesienia do stanu faktycznego, z pominięciem zagadnienia dotyczącego towaru będącego przedmiotem niniejszego postępowania. Sam opis i budowa nie budzi zastrzeżeń, jednak biegły nie odniósł się w ogóle do możliwości ekranu, a jedynie stwierdził jaką pełnią funkcję (tablice sygnalizacyjne). To samo stwierdzenie zostało zawarte w opinii biegłego powołanego przez organ celny, przy czym wskazał on, że mogą pełnić rolę urządzeń sygnalizacyjnych, ale byłoby to świadome ograniczenie zastosowania telebimów, które umożliwiają wyświetlanie ruchomych sekwencji obrazu, co potwierdzone jest przez stronę w piśmie z dnia [...] maja 2010 r., kierowanym do organu, w którym strona zaznacza, że telebimy, videoekrany wykorzystywane są na koncertach i imprezach plenerowych, a także jako ostrzegawcze tablice świetlne na autostradach lub jako tablice reklamowe wyświetlające obrazy ruchome. Podkreślił, że opinia zawiera rozstrzygnięcie do klasyfikacji towaru, co jest niedopuszczalne bowiem biegły winien dostarczyć jedynie wiadomości specjalistyczne służące do wyjaśnienia sprawy i podjęcia przez organ celny, a nie biegłego decyzji co do prawidłowej klasyfikacji towaru. Podejmując kwestię klasyfikacji towaru, Dyrektor IC wyjaśnił, że nie sposób podzielić stanowiska Strony, co do klasyfikacji spornego towaru, gdyż przedmiotem importu były ekrany zewnętrzne LED złożony z modułów (P 16), sterowane sygnałem z komputera, posiadające możliwość demodulacji sygnału video w standardzie RGB oraz DVI. DVI zapewnia bardzo wysoką jakość obrazu. Funkcjonalność podmiotowych monitorów zdecydowanie wykracza poza proste wyświetlarnie znaków. Wymiary monitora nie pozwalają na uznanie, że mógłby być on wykorzystywany wyłącznie lub głównie do maszyn automatycznego przetwarzania danych (z pozycji 8471). Takie stanowisko organów celnych podzielił także WSA w Gdańsku w prawomocnym wyroku o sygn. akt. III SA/Gd 198/11 z dnia 30.06.2011r. Można natomiast przyjąć, że jest dedykowany przede wszystkim do wyświetlania obrazów, przy czym źródło obrazowanie nie ma znaczenia - czy będzie to odtwarzacz DVD, komputer czy też inne urządzenie. Nie jest on przeznaczony do wykorzystywania jako urządzenie peryferyjne-komputera, gdzie wyświetlane informacje będą powodowały interakcję operatora. Natomiast pozycja 8528 59 obejmuje monitory, niezawierające aparatury odbiorczej dla telewizji, inne niż z lampą elektropromienną, kolorowe. Monitory i rzutniki z pozycji 8528 być zdolne do odbioru różnych sygnałów z różnych źródeł. Zatem biorąc pod uwagę parametry oraz przeznaczenie towaru uznać należy, że przedmiotowe monitory należy klasyfikować do kodu CN 8528 59 90. Organ zaznaczył, że nie wątpi, by wideoekrany, importowane przez Spółkę, mogły pełnić funkcję typowych ekranów sygnalizacyjnych, opisaną przez autora ekspertyzy, jednakże wskazywałoby to na ograniczenie technologiczne urządzeń oraz byłoby to ekonomicznie nieuzasadnione. Istotnym jest, że ekrany mogą wyświetlać sekwencje video. Organ odnosząc się do przedstawionego przez skarżącą wraz z odwołaniem dowodu w postaci certyfikatu pochodzenia towaru nr [...] z [...] sierpnia 2010r. dotyczącego towaru zakupionego przez Spółkę wg faktury nr [...] z [...] sierpnia 2010r., stwierdził, że przedstawiony dowód nie może decydować o zaklasyfikowaniu przedmiotowego towaru do kodu 8531 20 00 00 ponieważ w/w certyfikat pochodzenia, z wymienioną w polu 10 przedmiotowego świadectwa fakturą nr [...] z [...].08.2010r., która była przedłożona przez eksportera w momencie ubiegania się o wydanie świadectwa, dotyczy modułów LED bez bliżej określonych parametrów technicznych, a przedmiotem zakupu ww sprawie był towar w postaci ekranów zewnętrznych LED P 16 mm zakupionych wg faktury nr [...] z [...].07.2007 r. Tym samym uznał zarzut strony za bezzasadny. W odniesieniu do kolejnego zarzutu odwołania tj. oświadczenia Komitetu Kodeksu Celnego, organ odwoławczy stwierdził, że Komitet Kodeksu Cywilnego na 346 spotkaniu odbytym od 30 czerwca 2004r. do 2 lipca 2004r., Dyrektor IC zajmował się m.in, klasyfikacją monitorów LCD. Oświadczenia klasyfikacyjne Komitetu Kodeksu Celnego to porozumienia KKC w sprawie klasyfikacji taryfowej danego towaru. Mając na uwadze fakt, że sprawa dotyczyła monitorów LCD, z tego też względu nie podzielił argumentów, że wskazane oświadczenie jednoznacznie rozstrzyga sprawę właściwej klasyfikacji importowanego towaru tj. ekranu, zewnętrznego LED P 16. Również i pozostałe zarzuty dotyczące nieuwzględniania ustaleń dokonanych podczas przeprowadzanej przez funkcjonariusza celnego rewizji, naruszenia przepisów proceduralnych mających wpływ "na wynik postępowania tj. art.7 Konstytucji RP, art.120, art.121 §1, art.125, art.172 §1, 180 §1, art.187 §1, art.188, art.191§1, art.198 §1, art.210 §4, art.216 § 1 Ordynacji podatkowej, oraz naruszenia art.125, art.172 §1, art.180 §1, art.187§1, art.188, art.191 §1, art.198 §1, art.210 §4 oraz art.216 §1 Ordynacji podatkowej - organ przedstawiając w tym względzie szczegółowe uzasadnienie - uznał za niezasadne. Dalej organ, odnosząc się do wniosków zawartych w piśmie z dnia [...].12.2013r., wskazał, że w kwestii wyłączenia biegłego, wypowiedział się w postanowieniach z dnia [...] maja 2011r. oraz z dnia [...] marca 2013r., szeroko uzasadniając swe stanowisko w niniejszej sprawie. Ponadto podkreślił, że podstawa prawna - art.130 §1 pkt 5 Ordynacji podatkowej, na którą powołuje się pełnomocnik strony, jest bezprzedmiotowa, z tej uwagi, że dotyczy wyłączenia pracownika urzędu skarbowego, urzędu gminy (miasta), starostwa, urzędu marszałkowskiego, izby skarbowej, funkcjonariusza celnego lub pracownika urzędu celnego, izby celnej, urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw finansów publicznych oraz członka samorządowego kolegium odwoławczego od udziału w postępowaniu w sprawach dotyczących zobowiązań podatkowych oraz innych spraw normowanych przepisami prawa podatkowego, w których byli świadkami lub biegłymi, byli lub są przedstawicielami podatnika albo przedstawicielem podatnika jest jedna z osób wymienionych w pkt 3 i 4 cytowanego przepisu, co w niniejszym postępowaniu nie ma przełożenia. Wskazał, że opinia biegłego ma charakter pomocniczy, jednakże subsumcji określonego stanu faktycznego pod przepis prawny dokonuje zawsze organ podatkowy, który może podzielić zawarte w opinii wywody, bądź też do nich się nie przychylić i do którego należała ostateczna ocena dowodów przedłożonych dowodów. Wobec powyższego, zarzuty strony w kwestii prawidłowości czynności organów celnych dotyczące powołania biegłego uznał za bezzasadne. Odnosząc się do wniosku o powołanie nowego biegłego wskazał, że przepis art.188 w związku z art.197 Ordynacji podatkowej należy rozumieć w ten sposób, że w sprawie, w której sporządzona została opinia biegłego, wobec której nie sformułowano skutecznie zarzutów podważających jej wiarygodność, a tym samym wartości dowodowej, nie ma podstaw do przeprowadzenia dowodu z opinii innego biegłego na okoliczności objęte dowodem z dopuszczonej już w sprawie opinii (wyrok NSA w Warszawie z dnia 16.05.2007r., I FSK 212/07, LEX nr 394303). Mając na uwadze fakt, że strona nie sformułowała skutecznie zarzutów podważających jej wiarygodność, uznał, że nie ma zatem podstaw do przeprowadzenia dowodu z opinii innego biegłego. Odnośnie naruszenia art.217 §1 Ordynacji podatkowej Dyrektor IC wyjaśnił, że obowiązkiem organu jest pouczenie o prawie do wniesienia konkretnego środka zaskarżenia, poprzez wskazanie w sposób pozytywny tego, jaki to środek i jaki jest tryb jego wnoszenia. Zatem pouczenie o prawie złożenia zażalenia na postanowienie jest więc zasadne tylko wówczas, gdy od danego postanowienia taki środek zaskarżenia stronie służy. W przedmiocie dokonania wykładni wyroków WSA w Gorzowie Wlkp. z dnia 22 sierpnia 2012r. oraz z dnia 10 października 2012r. w zakresie dotyczącym powołania biegłego A.G., organ odwoławczy stwierdził, że wskazania Sądu zawarte w tym wyroku zostały przez organ przeanalizowane i uzupełnione co znalazło odzwierciedlenie w zaskarżonej decyzji. Dodał, że argumenty zawarte we wniosku o wykładnię zmierzają w istocie do kwestionowania prawidłowości postępowania prowadzonego przez organ celny. Ponadto strona mogła wystąpić o wykładnię wyroku we własnym zakresie. Dyrektor IC podkreślił także, że przechylił się do wniosku strony o dopuszczenie dowodu z opinii biegłego w dziedzinie fizyki oraz informatyki, jak również dowodu z dokumentów WIT. Wniosek o przesłuchanie biegłego A.G., celem wyjaśnienia rozbieżności pomiędzy pierwszą opinią a kolejną, a także jej sprzeczności z ustaleniami technicznymi w odniesieniu do opinii J.Z. były przedmiotem wniesionych przez pełnomocnika skarżącej pytań i zostały wyjaśnione w toku prowadzonych czynności w dniu [...] czerwca 2013r. w siedzibie Spółki podczas dokonywanych oględzin przedmiotowego towaru w obecności m.in. adwokata M.D.. Wszelkie wątpliwości związane z ustaleniami technicznymi w wydanej opinii zostały wówczas usunięte i zachodziła potrzeba ponownego rozpoznania. Nadto wniosek o przesłuchanie biegłego na okoliczność wyjaśnienia rozbieżności pomiędzy wydaną opinią a opinią uzupełniającą nie wskazywał konkretnych sytuacji, w których twierdzenia biegłego i jego wnioski końcowe sformułowane są w tych opiniach odmiennie. To, że występują sprzeczności co do ustaleń technicznych odmiennych niż w ekspertyzie J.Z. bez konkretnych wskazań tych rozbieżności wynika z faktu, że ekspertyza wykonana na zlecenie strony nie zawierała informacji czy przed jej wydaniem jej autor dokonywał oględzin spornego towaru, a ponadto we wnioskach końcowych sporządzający ją wskazał na konkretną klasyfikację do kodu Taryfy celnej. Także, wbrew twierdzeniu strony zawartym w odwołaniu i powtórzonym w piśmie z dnia [...] października 2013r., organ celny włączył w poczet materiału dowodowego ekspertyzę J.Z. i dokumenty WIT oraz dokonał ich oceny na zasadzie swobodnej oceny dowodów. W skardze na powyższą decyzję, strona zarzuciła: I. rażące naruszenie przepisów prawa procesowego mające bezpośredni wpływ na wynik sprawy, w tym w szczególności: a/ art.120 Ordynacji podatkowej poprzez prowadzenie postępowania w sposób nieformalny, w szczególności poprzez powołanie w sprawie ponownie tego samego biegłego, z którym Organ wcześniej kontaktował się nieformalnie oraz który jest autorem opinii z dnia [...] marca 2011r. sporządzonej (co najmniej w znacznej części) z naruszeniem przepisów postępowania, b/ naruszenie zasady równości w opodatkowaniu poprzez stosowanie dla tożsamych towarów różnych stawek celnych - arbitralnie, bez podstawy prawnej lub faktycznej, c/ art.188 Ordynacji podatkowej poprzez nieuprawnioną odmowę przeprowadzenia dowodu z przesłuchania strony oraz świadka F.E. objętego wnioskiem dowodowym skarżącego zamieszczonym w piśmie z dnia [...] listopada 2013r. (vide postanowienie organu II instancji z dnia [...] grudnia 2013 roku), mimo że wniosek dotyczył okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy, które nie zostały stwierdzone za pomocą dowodów dopuszczonych przez organ, innymi słowy, organ odmówił przeprowadzenia istotnego dla rozstrzygnięcia sprawy przeciwdowodu, w dodatku powołując się wyłącznie na art.200a Ordynacji podatkowej dotyczący rozprawy, nie zaś na przepis art.188 Ordynacji podatkowej, d/ naruszenie art.200a § 3 Ordynacji podatkowej w zw. z art. 123 Ordynacji podatkowej poprzez nieuprawnioną odmowę przeprowadzania rozprawy (vice postanowienie Organu II instancji z dnia [...] grudnia 2013r.), mimo że nie zachodziła żadna z podstaw odmowy wymienionych enumeratywnie w art. 200a §3 Ordynacji podatkowej, e. art.197 §1 Ordynacji podatkowej w zw. z art.200a Ordynacji podatkowej poprzez zamieszczoną w zaskarżonej decyzji odmowę przeprowadzenia rozprawy przy udziale biegłego mimo, że zachodziła potrzeba wyjaśnienia istotnych okoliczności stanu faktycznego sprawy (związanych z koniecznością wyjaśnienia wewnętrznych niespójności opinii biegłego oraz sprzeczności z treścią opinii prywatnej dostarczonej przez stronę), że strona złożyła stosowny wniosek oraz mimo że nie zachodziła żadna podstawa do odmowy przeprowadzenia rozprawy spośród podstaw wymienionych w sposób enumeratywny w art.200a §3 Ordynacji podatkowej. Wniosek objęty pismem z dnia [...] listopada 2013 roku (następnie ponowiony pismem z dnia [...] grudnia 2013 roku, nadanym przed powzięciem przez skarżącego wiadomości o wydaniu decyzji) złożony został w terminie wypowiedzenia się wyznaczonym przez organ II instancji, f/ art.197 §1 Ordynacji podatkowej w zw. z art.192 Ordynacji podatkowej poprzez odmowę przedstawienia ekspertyzy prywatne] dostarczonej przez stronę biegłemu A.G. oraz poprzez dokonanie przez organ II instancji samodzielnej oceny tejże ekspertyzy prywatnej mimo nieposiadania przez organ koniecznych do tego wiadomości specjalnych w rozumieniu art.197 Ordynacji podatkowej. Powyższe stanowi przy tym rażące naruszenie art.192 Ordynacji podatkowej, albowiem strona nie miała możliwości wypowiedzenia się co do (wadliwie) przeprowadzonych dowodów o których przeprowadzeniu dowiedziała się dopiero po doręczeniu jej decyzji w sprawie, g/ art.197 §1 Ordynacji podatkowej w zw. z art.192 Ordynacji podatkowej poprzez odmowę przedstawienia dostarczonego przez stronę oraz wydanego dla strony i dotyczącego towaru tożsamego z przedmiotem postępowania prowadzonego przez organ II instancji dokumentu W1T [...] biegłemu A.G. oraz poprzez dokonanie przez organ II instancji samodzielnej "oceny" tego dokumentu mimo nieposiadania przez organ koniecznych do tego wiadomości specjalnych w rozumieniu art.197 Ordynacji podatkowej. Powyższe stanowi przy tym rażące naruszenie art.192 Ordynacji podatkowej, albowiem strona nie miała możliwości wypowiedzenia się co do (wadliwie) przeprowadzonych dowodów o których przeprowadzeniu strona dowiedziała się dopiero po doręczeniu jej decyzji w sprawie. Zaznaczył, że owa ocena ograniczyła się do stwierdzenia, że "wiążąca informacja taryfowa wydana po dacie zgłoszenia towaru, na który wskazuje Strona, nie tworzy prawa przy powołaniu się na taki dokument. Biorąc powyższe pod uwagę, wniosek pełnomocnika strony w tych okolicznościach jest bezzasadnym, gdyż wydana w innej sprawie wiążąca informacja taryfowa nie wiąże organów celnych" (strona 19 uzasadnienia zaskarżonej decyzji). Organ stwierdził przy tym, że skarżący nie wykazał zgodności towaru objętego WITem z towarem objętym postępowaniem zakończonym zaskarżoną decyzją. Organ, odmawiając okazania WITu biegłemu A.G. uniemożliwił stronie dowodzenie (vide strona 3 protokołu oględzin z dnia [...] czerwca 2013r.). Powyższe stanowi rażący przykład manipulowania materiałem dowodowym oraz faktycznego niwelowania prawa strony do czynnego udziału w postępowaniu, h/ art.197 §1 Ordynacji podatkowej w zw. z art.192 Ordynacji podatkowej poprzez odmowę przedstawienia dostarczonych przez stronę innych dokumentów WIT biegłemu A.G. oraz poprzez dokonanie przez organ II instancji samodzielnej oceny tychże dokumentów mimo nieposiadania przez organ koniecznych do tego wiadomości specjalnych w rozumieniu art.197 Ordynacji podatkowej. Powyższe stanowi przy tym rażące naruszenie art.192 Ordynacji podatkowej, albowiem strona nie miała możliwości wypowiedzenia się co do (wadliwie) przeprowadzonych dowodów, o których przeprowadzeniu dowiedziała się dopiero po doręczeniu jej decyzji w sprawie. Nie jest przy tym tak, jak twierdzi organ w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, ti. że: "podczas dokonywanych oględzin (z udziałem biegłego A.G. - przyp. aut.) przedmiotowego towaru w obecności m.in, adwokata M.D. wszelkie wątpliwości związane z ustaleniami technicznymi były przedmiotem wniesionych przez pełnomocnika pytań i zostały wyjaśnione w wydanej opinii", co wynika choćby z treści opinii biegłego z dnia [...] września 2013r., w której stwierdził on że: "Z powodu dynamiki przeprowadzonych oględzin nie wszystkie pytania zostały precyzyjnie zapisane w protokole (...)", i/ art.130 §1 pkt 5 w zw. z art.197 §3 Ordynacji podatkowej poprzez nieuprawnioną odmowę wyłączenia biegłego A.G., mimo wiedzy organu o treści wyroków tut. Sądu wydanych w sprawie I SA/Go 354/12 oraz w szczególności sprawie I SA/Go 759/12, a także NSA w sprawie l GSK 90/12. Należy w tym miejscu zasygnalizować, że strona wnosiła o wyłączenie biegłego wielokrotnie, że tut. Sąd w wyroku wydanym w sprawie l SA/Go 759/12 zasugerował organowi konieczność rozważenia ponownego przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego. Organ twierdzi przy tym, że art.130 §1 pkt 5 Ordynacji podatkowej nie odnosi się do biegłego (strona 23 uzasadnienia decyzji), nie biorąc pod uwagę obowiązku odpowiedniego stosowania tego przepisu do biegłych nałożonego na organ przez art.197 §3 Ordynacji podatkowej (który nota bene nie zawiera wyłączenia odnośnie art.130 §1 pkt 5 Ordynacji podatkowej). Idąc tokiem myślenia organu cały art.130 §1 Ordynacji podatkowej nie miałby nigdy zastosowania do biegłego.: Jednocześnie, na stronie 24 uzasadnienia zaskarżonej decyzji organ podnosi, że w razie ujawnienia interesu prawnego lub faktycznego biegłego w danej sprawie "biegły podlega wyłączeniu, przy czym mają tu odpowiednie zastosowanie przepisy art.130 §1 i 2 Ordynacji podatkowej". Wykładnie stosowana przez Organ jest co najmniej wybiórcza, j/. art.123 §1 Ordynacji podatkowej w zw. z art.180 Ordynacji podatkowej w zw. z art.187 Ordynacji podatkowej w zw. z art.216 §1 Ordynacji podatkowej poprzez całkowite pominięcie, nierozpoznanie w toku postępowania wniosków zgłoszonych w piśmie z dnia [...] listopada 2013r. oraz w piśmie z dnia [...] grudnia 2013r. (postanowieniem z dnia [...] grudnia 2013 roku organ odniósł się jedynie do wniosku o przesłuchanie strony oraz świadka F.E., pozostawiając bez rozpoznania wnioski o przeprowadzenie dowodu z ekspertyzy prywatnej, dokumentu WIT wydanego dla strony, z uzupełniającej opinii biegłego, z przesłuchania biegłego A.G. na rozprawie, oraz o ponowne przeprowadzenie oględzin), a także poprzez zaniechanie wydania postanowienia w tym przedmiocie. Podkreślił, że organ odniósł się do części wniosków dowodowych w zaskarżonej decyzji, nie dając jednakże stronie możliwości wypowiedzenia się co do "przeprowadzonych" w ten sposób dowodów, k/ art.198 Ordynacji podatkowej przez nieprawidłowe przeprowadzenie oględzin polegające na odmowie podjęcia próby podłączenia i uruchomienia modułów LED mimo wyraźnych wielokrotnie powtarzanych żądań skarżącego jak i jego pełnomocnika. Oględziny polegały wyłącznie na obejrzeniu towarów i porównywaniu danych technicznych zamieszczonych w dokumentach postępowania oraz na oznaczeniach towarów. W ocenie skarżącego takie oględziny okazały się nieprzydatne do stwierdzenia, czy towary (będące przedmiotami o znacznym stopniu technologicznego zaawansowania) mogą wyświetlać obraz video oraz czy można na nich wyświetlać obrazy bezpośrednio z kamery, odtwarzacza DVD lub innego źródła niebędącego komputerem ze specjalistyczną kartą nadawczą, l/. art. 210 § 4 Ordynacji podatkowej poprzez niedochowanie wymogów stawianych uzasadnieniu decyzji albowiem organ nie wskazał dlaczego nie dał wiary dowodom zaoferowanym przez stronę (dokonując przy tym ich oceny nie posiadając niezbędnych wiadomości specjalnych), m/ art.210 §4 Ordynacji podatkowej poprzez niedochowanie wymogów stawianych uzasadnieniu decyzji albowiem organ argumentując zaklasyfikowanie towaru objętego postępowaniem do pozycji CN 8528 w ogóle nie wskazuje, dlaczego należałoby klasyfikować go do pozycji 8528599090, tj. "pozostałe" (obecnie nieistniejącej, zastąpionej przez 8528 59 70 90, tj. 8528 - Monitory i projektory, niezawierające aparatury odbiorczej dla telewizji; aparatura odbiorcza dla telewizji, nawet zawierająca odbiorniki radiowe lub aparaturę do zapisu lub odtwarzania dźwięku lub obrazu, 59 -Pozostałe, 70 - Pozostałe, 90 - Pozostałe) n/ naruszanie wywodzonej z art.2 i art.7 Konstytucji RP zasady In dubio pro tributario poprzez zastosowanie klasyfikacji cechującej się najwyższą stawką podatku spośród co najmniej pięciu potencjalnie możliwych do zastosowania klasyfikacji, o/. art.197 Ordynacji podatkowej w zw. z art.191, art.191 oraz art.180 Ordynacji podatkowej poprzez oparcie rozstrzygnięcia na nierzetelnej opinii biegłego wydanej z naruszeniem prawa (szczegółowa lista zastrzeżeń do opinii biegłego poniżej) oraz poprzez wybiórcze korzystanie z poszczególnych elementów wypowiedzi biegłego, które najbardziej odpowiadały stanowisku Organu (co wiązało się z pominięciem niekorzystnych z punktu widzenia organu elementów wypowiedzi biegłego), p/ art.200 Ordynacji podatkowej poprzez niewyznaczenie skarżącemu 7-dniowego terminu do wypowiedzenia się w sprawie zgromadzonego materiału dowodowego, mimo że postępowanie dowodowe zostało uzupełnione o wnioski dowodowe strony zamieszczone w piśmie z dnia [...] listopada 2013 roku skierowanym do organu II instancji z zachowaniem pierwotnego terminu 7-dniowego oraz w piśmie z dnia [...] grudnia 2013 roku. Organ co do części wniosków dowodowych wypowiedział się dopiero w decyzji, komunikując stronie, że dowody te przeprowadził. Jednak, wypowiadając się co do zgromadzonego materiału strona nie wiedziała jakie dowody zostały dopuszczone, jakie zaś - oddalone. W konsekwencji, omawiane naruszenie miało istotny wpływ na treść rozstrzygnięcia, albowiem skarżący nie miał możliwości pełnego merytorycznego ustosunkowania się do treści opinii biegłego (licząc na ponowne przeprowadzenie lub chociaż uzupełnienie opinii) oraz pozostałych dopuszczonych w sprawie dowodów, q/ art.130 §3 Ordynacji podatkowej poprzez nierozpoznanie wniosku o wyłączenie pracownika Organu drugiej instancji L.P. mimo, że zachodzi istotna wątpliwość co do bezstronności ww. pracownika; r/ art.191 Ordynacji podatkowej poprzez dowolną, nie zaś swobodną ocenę dowodów, w szczególności zaś przez wadliwą ocenę opinii biegłego z dnia [...] września 2013 roku, z której wprost wynika, że towar zbudowany w oparciu o moduły LED P 16 nie może wyświetlać obrazów bez ingerencji komputera, zaś organ doszedł do wniosku przeciwnego. 2. naruszenie przepisów prawa materialnego mające bezpośredni wpływ na wynik sprawy, w tym w szczególności: a. dokonanie błędnej klasyfikacji importowanego towaru do pozycji 8528599090, skutkiem wadliwego ustalenia stanu faktycznego, zamiast do pozycji 8531202090, b/ naruszenie wyrażonej w art.84 Konstytucji RP zasady nullum tributum sine legę poprzez wydanie decyzji w oparciu o noty wyjaśniające wydane przez Światową Organizację Celną, które nie stanowią prawa powszechnie obowiązującego w Polsce, tym bardziej zaś prawa ustanowionego w akcie o randze ustawy, c/ naruszenie zasady In dubio pro tributario pomimo, iż przedmiot opodatkowania zakreślony jest w sposób naruszający zasadę określoności podatku - w ocenie strony norma regulująca przedmiot opodatkowania jest niejasna. Sam organ miał znaczne wątpliwości przy jej ocenie, wynikiem czego było stosowanie przez organ w stosunku do tożsamych towarów skarżącego różnych stawek celnych - 5% oraz 14%, wcześniej zaś akceptował stawkę O% (o czym będzie mowa szczegółowo niżej w uzasadnieniu zarzutu b. skargi), Powyższe przesądza o tym, że naruszona została norma określoności podatku albo o tym że organ dokonał wykładni przepisów w sposób sprzeczny z zasadą określoności podatku, d/ naruszenie zasady lex retro non agit w połączeniu z naruszeniem zasady In dubio pro tributario polegające na zmianie klasyfikacji po imporcie towaru w oparciu o notę wyjaśniającą wydaną po imporcie towaru, e/ naruszenie zasady sprawiedliwości i równości w opodatkowaniu - podmioty konkurencyjne w stosunku do skarżącego w odniesieniu do tożsamych towarów korzystają z uzyskanych przez siebie dokumentów WIT stosujących klasyfikację do kodu CN 8531202090. 3. błąd w ustaleniach faktycznych polegający na sprzecznym z protokołem oględzin oraz opinią biegłego przyjęciu, że towar będący przedmiotem zgłoszenia posiada cechy techniczne pozwalające zaklasyfikować go do pozycji 8528599090, co było konsekwencją licznych naruszeń przepisów postępowania wymienionych wyżej w punkcie 1, w tym konsekwencją oceny dowodów w sposób dowolny i sprzeczny z zasadami logiki. Podnosząc wskazane wyżej zarzuty skarżąca wniosła o przeprowadzenie rozprawy, wniosła o uwzględnienie skargi, uchylenie w całości decyzji organu II instancji oraz poprzedzającej jej decyzji organu I instancji, alternatywnie o uchylenie w całości decyzji organu II instancji, uchylenie postanowienia o dopuszczeniu dowodu z opinii biegłego i o powołaniu biegłego, przeprowadzenie dowodu z dokumentu - decyzji Dyrektora IC z dnia [...] listopada 2013r. wydanej w sprawie [...] oraz poprzedzającej ją decyzji Naczelnika UC z dnia [...] marca 2013r. wydanej w sprawie [...], przeprowadzenie dowodu z dokumentów WIT numer [...], przeprowadzenie dowodu z dokumentu - postanowienia Dyrektora IC z dnia [...] września 2013r. wydanego w sprawie [...], zobowiązanie Organu II instancji do przedstawienia dowodów wskazanych w punktach 7-9 powyżej, przeprowadzenie dowodu z załączonego pisma z dnia [...] maja 2013 roku ([...]). W odpowiedzi na skargę Dyrektor IC wniósł o jej oddalenie i przytoczył argumentację faktyczną i prawną zawartą w zaskarżonej decyzji. Na rozprawie pełnomocnik skarżącej złożył załącznik do protokołu z [...] kwietnia 2014r. w którym podtrzymał dotychczasowe stanowisko, uzupełniając jednocześnie skargę o zarzuty dotyczące naruszenie prawa wspólnotowego tj.: a) art.2 TUE poprzez naruszenie zasady państwa prawnego w postaci: - niestosowania obowiązujących przepisów i obowiązującej wykładni; - stosowania not wyjaśniających Światowej Organizacji Celnej (WCO) z naruszeniem przepisów prawa powszechnie obowiązującego w szczególności zaś konstytucyjnych zasad in dubio pro tributario oraz nullum tributum sine lege; - dyskryminacji skarżącego w stosunku do jego konkurentów dokonujących odpraw celnych w Polsce lub w innych Państwach Członkowskich Unii Europejskiej; b) art.5 TUE poprzez naruszenie kompetencji Unii Europejskiej do stanowienia i interpretacji Taryfy Celnej w postaci: - stosowania wykładni sprzecznej z polityką celną Unii Europejskiej dotyczącej importów dokonanych przed 29 lutego 2012r., tj. przed wejściem w życie Rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 103/2012; - ignorowania Wiążących Informacji Taryfowych wydawanych przez władze celne różnych Państw Członkowskich Unii Europejskiej dla towarów objętych zgłoszeniem celnym, w tym w szczególności WIT wydanego dla skarżącego ([...]), a także WIT wydanych dla tożsamych towarów na rzecz konkurentów skarżącego; c) art.3 TFUE poprzez naruszenie wyłącznej kompetencji Unii Europejskiej w zakresie unii celnej w postaci stosowania wykładni przepisów sprzecznej z polityką celną Unii Europejskiej oraz z orzecznictwem ETS; d) art.28 TFUE poprzez naruszenie zasady wspólnej polityki celnej Unii Europejskiej w stosunkach z państwami trzecimi w postaci naruszenia zaufania skarżącego do organu opartego na założeniu, że w każdym Państwie UE w danym momencie zarówno skarżący jak i jego konkurenci zobowiązani będą do zapłaty jednakowych należności celnych - w związku z odprawami tożsamych towarów; e) art.31 TFUE poprzez naruszenie zasady, zgodnie z którą stawki cła określa Rada UE na wniosek Komisji; f) art.288 TFUE poprzez naruszenie zasady bezpośredniego stosowania rozporządzeń Unii Europejskiej we wszystkich Państwach Członkowskich Unii Europejskiej, w tym w szczególności: - Rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 roku w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Taryfy Celnej, - Rozporządzenia wykonawczego Komisji Europejskiej nr 103/2012 z dnia 7 lutego 2012 roku dotyczącego klasyfikacji niektórych towarów według Nomenklatury scalonej, które zgodnie z art. 3 weszło w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, tj. w dniu 29 lutego 2012 roku, zaś zgodnie z ugruntowanym stanowiskiem ETS nie może mieć zastosowania do importów dokonanych przed tą datą, a nadto powinno być stosowane jednolicie we wszystkich Państwach Członkowskich Unii Europejskiej, g) art.291 TFUE poprzez naruszenie reguły, zgodnie z która Państwa Członkowskie przyjmują wszelkie środki prawa krajowego niezbędne do wprowadzenia w życie prawnie wiążących aktów Unii - przy czym reguła ta dotyczy również wykładni oraz stosowania tych aktów; h) art.20 ust.1 WKC poprzez naruszenie reguły, zgodnie z którą w przypadku powstania długu celnego należności wymagane zgodnie z prawem określane są na podstawie Taryfy Celnej Wspólnot Europejskich; i) art.67 WKC stanowiącym, że jeżeli szczególne przepisy nie stanowią inaczej, datą, którą należy uwzględniać przy stosowaniu wszelkich przepisów regulujących procedurę celną, do której zgłaszane są towary, jest data przyjęcia zgłoszenia przez organy celne; j) art.3 rozporządzenia Komisji nr 103/2012 w zw. z art.288 TFUE poprzez stosowanie rozporządzenia do sytuacji zaistniałych przed jego wejściem w życie, mimo że jest to sprzeczne z dosłownym brzmieniem Rozporządzenia 103/2012, jak i z ugruntowanym stanowiskiem ETS. W załączeniu przedłożył dokumenty dotyczące zgłoszenia celnego [...] z [...] marca 20120r wraz z decyzją DIC z [...] listopada 2013r. oraz protokół z kontroli z dnia [...] listopada 2011r.,obejmujące wyżej wskazane zgłoszenie celne. Sąd na rozprawie w oparciu o art.106 §3 P.p.s.a. oddalił wnioski dowodowe zawarte w skardze oraz wniesione na rozprawie. W związku z tym rozstrzygnięciem, pełnomocnik strony wniósł zastrzeżenia do protokołu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga okazała się niezasadna . Na wstępie należy stwierdzić, że rozpoznanie skargi następuje w ramach szczególnego związania wynikającego z sądowego rozstrzygnięcia wydanego już uprzednio w sprawie, w szczególności prawomocnego wyroku tutejszego sądu z dnia 22 października 2012r. sygn. akt I SA/Go 759/12, który z kolei był konsekwencją orzeczenia NSA z dnia z 12 lipca 2012r. sygn. akt I GSK 90/12 uchylającego wyrok tut. sądu z dnia 13 października 2011r. sygn. akt I SA./Go 714/11. Zatem koniecznym jest przypomnienie, że w myśl art.153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 –zwana dalej P.p.s.a.) ocena prawna i wskazania, co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia. Oznacza to, że ilekroć dana sprawa będzie przedmiotem rozpoznania przez ten sąd oraz organ administracji publicznej, będą oni obowiązani podporządkować się ocenie prawnej wyrażonej w tym orzeczeniu, jeżeli nie zostanie ono uchylone lub nie ulegną zmianie przepisy prawa. Przez ocenę prawną należy rozumieć sąd o prawnej wartości sprawy. Ocena prawna może dotyczyć stanu faktycznego, wykładni przepisów prawa materialnego i procesowego oraz aspektu zastosowania określonego przepisu prawa jako podstawy do wydania danej decyzji. Z kolei wpływ orzeczenia sądu administracyjnego na ponowne postępowanie w sprawie przed organami administracji publicznej ma ważkie znaczenie w odniesieniu do orzeczeń kasatoryjnych tego sądu. W rezultacie następuje bowiem merytoryczne rozpatrzenie sprawy w nowym postępowaniu administracyjnym, prowadzonym w zakresie wynikającym z dokonanego obalenia zaskarżonego aktu lub czynności i ewentualnie innych aktów i czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy. W wyroku z dnia 16 lutego 2005r. (FSK 1576/04), podobnie w wyroku z dnia 15 kwietnia 2005r. (OSK 1403/04), Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, iż istotą zasady "związania oceną prawną" jest to, że dotyczy wykładni prawa materialnego jak i procesowego oraz braku wyjaśnienia w kontrolowanym postępowaniu istotnych okoliczności stanu faktycznego. Zaś obowiązek podporządkowania się tak rozumianej ocenie prawnej, może być wyłączony jedynie w razie istotnej zmiany stanu faktycznego lub prawnego, czyli jest ona wiążąca o tyle, o ile odnosi się do tych samych okoliczności faktycznych i prawnych. W takiej sytuacji organ, któremu sprawa została przekazana związany jest wskazaniem Sądu co do uzupełnienia postępowania. Istota sporu pomiędzy stronami koncentruje się wokół prawidłowości zakwalifikowania towaru zgłoszonego pod pozycją [...]. Ponieważ prawidłowo poczynione ustalenia faktyczne i właściwa ich ocena determinują dalsze postępowanie organu w zakresie procesu subsumcji, dlatego też przedmiotem kontroli sądu wpierw będzie to, czy wyrażone w wyroku tut. sądu z 10 października 2012r. wskazania zostały przez organ odwoławczy uwzględnione. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w uzasadnieniu w/w orzeczenia uchylającego decyzję Dyrektora IC za niezgodny z prawem uznał brak zawiadomienia pełnomocnika strony o terminie oględzin ( naruszenie art.123 Ordynacji podatkowej). Stwierdził również, że organ dokonując oceny dowodu - opinii biegłego, winien ograniczyć się tylko do tej części opinii która odnosiła się do zakresu wskazanego w postanowieniu o powołaniu biegłego. Ocenie tej nie może podlegać ta część opinii, która sporządzona została poza zakresem postanowienia o powołaniu biegłego, a więc w części dotyczącej budowy mechanicznej towaru, jego podstawowej funkcji, funkcji poszczególnych elementów składowych oraz charakteru modułów LED. Sąd stwierdził, że opinia biegłego w zakresie udzielenia odpowiedzi, czy towar wskazany na fakturze nr [...] posiada możliwość wyświetlania jedynie znaków graficznych i obrazów statycznych, czy też oprócz tej funkcji posiada zdolność odtwarzania obrazów video, była niewystarczająca do przyjęcia, że towar sprowadzony przez skarżącą został błędnie przez nią zaklasyfikowany. W konsekwencji uznać należało, że w niniejszej sprawie organ nie dysponował wystarczającym materiałem dowodowym pozwalającym na dokonanie prawidłowej klasyfikacji sprowadzonego przez spółkę towaru, i przedwczesnym jest odnoszenie się do zarzutów dotyczących naruszenia przepisów prawa materialnego. Sąd zobowiązał organ podatkowy do uzupełnienia postępowania - stosownie do wytycznych zawartych w wyroku. Organ dopuszczając dowód z opinii biegłego w postanowieniu o jego powołaniu powinien określić pełen zakres zlecenia. Strona winna być informowana o czynnościach związanych z przeprowadzeniem dowodu, co zagwarantuje jej możliwości czynnego udziału w postępowaniu . W ocenie Sądu orzekającego w niniejszym składzie, organ odwoławczy zalecenia z poprzedniego wyroku zrealizował. Jak wynika bowiem z akt sprawy, organ wpierw zwrócił się do pełnomocnika strony o wskazanie miejsca dokonania oględzin, a samej czynności dokonano ostatecznie [...] czerwca 2013r. w siedzibie spółki z udziałem biegłego z dziedziny elektroniki, w obecności przedstawiciela organu celnego, pełnomocnika strony oraz członków zarządu spółki: K.P. oraz F.E.. Pełnomocnik skarżącej został powiadomiony o terminie oględzin, co więcej - termin ten był konsultowany ze stroną skarżącą. Z przeprowadzonych oględzin sporządzono protokół oględzin towaru. Ponadto, w dniu [...] września 2013r. biegły A.G. wydał opinię uzupełniającą do opinii z [...] marca 2011r. w przedmiocie wykazania cech produktu. Zgodnie z zaleceniami Sądu, organ w postanowieniu o powołaniu biegłego w sposób przejrzysty sformułował tezę dowodową, zawierającą zarówno pytania organu jak i pełnomocnika strony skarżącej zawarte w piśmie z [...] czerwca 2013r. Skarżący w złożonej skardze podważa wartość sporządzonej opinii uzupełniającej, jako że została sporządzona przez biegłego A.G., który jest jednocześnie twórcą opinii z dnia [...] marca 2011r., a która to opinia była jednym z dowodów, który został wzięty pod uwagę przez Dyrektora IC w postępowaniu zakończonym uchyloną przez Sąd decyzją z [...] czerwca 2011r. Zdaniem skarżącego, fakt, że biegły wydawał już opinie sprawach, oraz mimo, że WSA jak i NSA krytycznie odniosło się do przekazywania dowodów przed wydaniem postanowienia o jego powołaniu, narusza art.121 §1 Ordynacji podatkowej. Ustosunkowując się do sformułowanej w tym zakresie argumentacji strony należy wskazać, że zgodnie z art.197 §1 ordynacji podatkowej, w przypadku gdy w sprawie wymagane są wiadomości specjalne, organ podatkowy może powołać na biegłego osobę dysponującą takimi wiadomościami, w celu wydania opinii. Nadto należy podkreślić, że sąd administracyjny w wyroku z 10 października 2012r. wypowiedział się co do problemu wglądu do akt przez pełnomocnika przed jego powołaniem. W tym zakresie wyraźnie wskazał, że stanowi to uchybienie procesowe, które jednakże nie miało żadnego wpływu na rozstrzygnięcie sprawy. Udostępnienie materiału sprawy osobie, która następnie została powołana na biegłego, przed jego formalnym powołaniem, nie stanowi podstawy do uznania, że zaistniały przesłanki do wyłączenia biegłego określone w art.130 w zw. z art.197 § 3 Ordynacji podatkowej. W ocenie Sądu, fakt, że do przeprowadzenia oględzin oraz wydania opinii uzupełniającej został powołany biegły (A.G.), który już brał udział w sprawie, nie czyni postępowania wadliwym i nie może sam w sobie stanowić podstawy do kwestionowania jego opinii tak pierwotnej jak i uzupełniającej w sytuacji, gdy podnoszone przez stronę zastrzeżenia dotyczące jego bezstronności są bezzasadne, a skarżąca nie wykazała braku kwalifikacji merytorycznych biegłego do wydania opinii. Słusznie też Dyrektor IC wskazał w uzasadnieniu decyzji jak i w odpowiedzi na skargę niezasadność zarzutu naruszenia art.130 §1 pkt 5 w zw.197 §3 Ordynacji podatkowej poprzez odmowę wyłączenia biegłego wskazując, że bycie już biegłym w sprawie, nie dyskredytuje biegłego jako specjalisty. Organ dokonał również trafnej interpretacji ww. przepisów Ordynacji podatkowej. Z treści powołanego przez skarżącego art.197 §3 Ordynacji podatkowej wynika, że do wyłączenia biegłego stosuje się odpowiednio przepisy art.130 §1 i §2 Ordynacji podatkowej, a zatem dotyczącego wyłączenia pracownika organu. W doktrynie jak i judykaturze utrwalony jest pogląd (por. choćby wyr. NSA 24 marca 2009r. sygn. akt II GSK 69/09), że odpowiednie stosowanie przepisów prawa pozwala na stosowanie ich wprost, na dokonywanie modyfikacji stosownie do wymagań innego zakresu stosowania, jak również na odrzucenie tych przepisów jako nieprzystosowanych do nowego zakresu stosowania. Tak więc "odpowiednie stosowanie" przepisów prawa oznacza przede wszystkim ich "prawidłowe" stosowanie do danego stanu faktycznego. W niniejszej sprawie, w ocenie Sądu fakt, że A.G. wydał obie opinie, nie podważa jego bezstronności, a art.130 §1 pkt 5 Ordynacji podatkowej znajduje odpowiednie zastosowanie do wyłączenia biegłego jedynie w tej sytuacji, w których biegły występuje jednocześnie w roli specjalisty i orzecznika (por. wyrok WSA w Rzeszowie z dnia 20 stycznia 2012 r., sygn. akt I SA/Rz 807/11). Taka sytuacja nie miała miejsca w rozpoznawanej sprawie. W wyrokach wydanych w sprawach I SA/ Go 354/12 oraz I SA/Go 759/12 nie zobowiązano organu do powołania nowego biegłego. Powyższe oznacza, że brak wydania w tym zakresie przez organ odwoławczy postanowienia oddalającego wniosek o wyłączenie biegłego, nie było także naruszeniem przepisów postępowania mającym istotny wpływ na wynik sprawy. Sąd nie znajduje również podstaw do uwzględnienia zarzutu naruszenia art.197 §1 w zw. art.200a Ordynacji podatkowej poprzez odmowę przez organ przeprowadzenia rozprawy przy udziale biegłego, mimo że, zdaniem skarżącej, zachodziła potrzeba wyjaśnienia rozbieżności wynikających z opinii biegłego oraz porównania tych opinii z opinią prywatną, albowiem organ odwoławczy słusznie podniósł, że wszelkie wątpliwości, które zgłaszał pełnomocnik skarżącej, zostały wyjaśnione podczas oględzin przeprowadzonych w dniu [...] czerwca 2013r. w siedzibie spółki i znalazły odzwierciedlenie w sporządzonej opinii uzupełniającej. Nie ulega również wątpliwości, że odmienność opinii uzupełniającej która została dopuszczona jako dowód w tym postępowaniu, polega na tym, że została sporządzona po prawidłowo przeprowadzonych oględzinach oraz opinia ta została wydana w wyniku odmiennie sformułowanej tezy dowodowej. Trudno jednak dostrzec odmienność w zakresie formułowanych wniosków końcowych w zakresie możliwości wykorzystania ekranów. Poza tym skarżąca nie wskazała, na czym jej zdaniem owa odmienność – która by miała znaczenie dla sprawy - polega. Podkreślić należy, że skarżąca powołując się na rozbieżności między opinią biegłego a prywatną ekspertyzą, nie wskazała konkretnie o jakie sprzeczności w ustaleniach technicznych chodzi, bo to, że przedstawiona przez nią opinia ma na celu potwierdzić stanowisko podatnika, jest oczywistym. Nie każda jednak rozbieżność między dowodem wykonanym na zleceniu organu, a dokumentem przedstawionym przez stronę, uzasadnia wyznaczenie rozprawy w świetle art.200a Ordynacji podatkowej. Rozprawa na wniosek strony będzie bowiem dopuszczalna co do zasady wtedy, jeżeli jej przedmiotem będą okoliczności mające znaczenie dla sprawy oraz nie będą potwierdzone wystarczająco innym dowodem. Nie zasługuje również na uwzględnieni zarzut naruszenia art.197 w zw. z art.191 i art.180 Ordynacji podatkowej poprzez oparcie rozstrzygnięcia na nierzetelnej opinii, o czym świadczy zdaniem skarżącej przedstawiona w skardze lista zastrzeżeń. Trzeba bowiem podkreślić, że wskazane w skardze zastrzeżenia do opinii z [...] września 2013r. (dotyczące kwestii technicznych) zostały złożone dopiero na etapie postępowania sądowego, w związku należy uznać je za spóźnione. Tym bardziej, że wbrew twierdzeniu skarżącej, miała ona możliwość ustosunkować się do opinii uzupełniającej, gdyż została jej dostarczona 23 września 2013 r. W odpowiedzi skarżąca powieliła jedynie wniosek o wyłączenie biegłego, nie ustosunkowując się do opinii w sposób merytoryczny. W związku z czym, zastrzeżenia należy uznać za bezskuteczne dla oceny prawidłowości zaskarżonej decyzji. Odnosząc się do kwestii związanych z innymi dowodami należy zwrócić uwagę, że organ ponownie rozpoznając sprawę zgodnie ze wskazaniami Sądu dopuścił w sprawie jako dowód, przedłożoną przez skarżącą ekspertyzę techniczną wykonaną przez P.Z. dotyczącą ekranów wykorzystujących technologię LED. Na wstępie należy jednak podkreślić, że opiniom sporządzonym na zlecenie strony, nawet jeśli sporządzone zostały przez osoby posiadające wiedzę fachową, nie można przypisać waloru dowodu z opinii biegłego w rozumieniu art.197 §1 Ordynacji podatkowej, a należy je jedynie traktować jako wyjaśnienia stanowiące poparcie stanowiska strony, choć z uwzględnieniem wiadomości specjalnych (por. wyr NSA z 20.04.2010, sygn. akt I GSK 847/08). Co istotne jednak – jak zauważył organ – przedstawiona opinia odnosi się do ekranów wykorzystujących technologie LED w ogólności, a nie konkretnie do towaru który jest przedmiotem postępowania, czyli ekranów zewnętrznych LED P16 i P20. Organ mając na uwadze treść opinii, poddał ocenie jej wartość dowodową w niniejszej sprawie zasadnie stwierdzając, że dotyczy ona niedookreślonych ekranów LED, co w sytuacji, gdy o kwalifikacji towaru decydują nieznaczne różnice, jest bardzo istotne. Ponadto co warto podkreślić, organ nie kwestionuje opisu i budowy wynikających z ekspertyzy, ale to, że nie wynika z niej, jakie są możliwości wykorzystania ekranu. Stwierdzono w niej bowiem jedynie, że pełnią funkcję tablic sygnalizacyjnych, z czym zresztą organ nie polemizuje. Tak więc w ocenie Sądu, organ właściwie ocenił przedstawioną przez stronę opinie prywatną - w której zresztą autor bardziej skupił się na klasyfikacji towaru (co wkracza w kompetencje organu związane z subsumcją stanu faktycznego do normy prawa materialnego), aniżeli na analizie przedmiotu pod kątem jego cech i możliwości wykorzystania. Dokonując oceny przełożonej przez skarżącą ekspertyzy, organ podatkowy wywiązał się z obowiązku wynikającego z art.191 ordynacji podatkowej. Ocena ta, zdaniem Sądu jest prawidłowa i trafnie wskazuje wadliwości przedłożonej przez stronę ekspertyzy w szczególności jej ogólnikowość i brak przełożenia na przedmiot sporu w niniejszej sprawie oraz ograniczenie się do wskazania miejsca instalacji przykładowych ekranów LED dokonanych przez spółkę i nie odniesienia się szczegółowego do możliwości ekranu, poprzestając na wskazaniu tylko funkcji ekranu jako tablicy sygnalizacyjnej. Odnosząc się do dowodu w postaci wiążącej informacji taryfowej należy zaznaczyć, że organ dopuścił wnioskowany dowód z dokumentu WIT nr [...], na podstawie art.180 §1 Ordynacji podatkowej, dokonał jego analizy pod kątem wynikających z nich okoliczności mających istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy, dokonał ich oceny na zasadzie swobodnej oceny dowodów, czemu dał wyraz w uzasadnieniu skarżonej decyzji. Należy w tym miejscu przypomnieć, że zgodnie z art.12 ust.2 WKC z WIT wynikają jedynie prawa dla osoby, do której skierowano tę informację i jedynie w zakresie towarów, które są w niej wskazane. Wskazany we wniosku dokument WIT wystawiony został [...] sierpnia 2012r., zatem oczywistym jest, że wiążąca informacja taryfowa wydana po dacie zgłoszenia towaru, na który wskazuje strona, nie tworzy ust.2 WKC z WIT wynikają jedynie prawa dla osoby, do której skierowano tę informację i jedynie w zakresie towarów, które są w niej wskazane. Tym samym, jak zasadnie wskazał Dyrektor IC, wniosek pełnomocnika strony w tych okolicznościach jest bezzasadnym, gdyż wydana w innej sprawie wiążąca informacja taryfowa nie wiąże organów celnych. Ponadto, aby korzystać z wiążącej informacji taryfowej musi istnieć całkowita zgodność sprowadzonego towaru z towarem opisanym w WIT. Wydana wiążąca informacja dla danego podmiotu nie ma mocy wiążącej dla innej sprawy. Z dokumentów będących przedmiotem przeprowadzonego dowodu nie wynikają okoliczności mające istotne znaczenie dla sprawy, a z przekazanej dokumentacji nie wynika aby towary w nich wymienione były tożsame z towarem będącym przedmiotem zgłoszenia z dnia [...] września 2007r. Aby korzystać z wiążącej informacji taryfowej musi istnieć całkowita zgodność sprowadzonego towaru z towarem opisanym w WIT, przy czym, ciężar wykazania tej zgodności spoczywa na posiadaczu wiążącej informacji taryfowej lub strony, która czyni dla siebie skutek prawny z danej okoliczności. W nawiązaniu do powyższego, za chybiony należy uznać zarzut naruszenia art.197 §1 pkt w zw. z art.192 Ordynacji podatkowej poprzez odmowę przedstawienia prywatnej ekspertyzy jak i dokumentu WIT biegłemu A.G. i dokonanie przez organ samodzielnej oceny tych dowodów. Podkreślić bowiem należy, że do oceny dowodów uprawnione zostały z woli ustawodawcy (art.191 Ordynacji podatkowej) organy administracji publicznej, a nie biegli. Rolą biegłego jest bowiem naświetlenie i wyjaśnienie okoliczności z punktu widzenia posiadanych przez niego wiadomości specjalnych (por. wyr. SN z 11.07.1969r., I CR 140/69), a podczas oględzin, przede wszystkim bezpośrednie zbadanie przedmiotu oględzin. Z kolei, do oceny uzyskanego materiału dowodowego uprawniony jest organ, i jak wynika z akt sprawy dowody te wziął pod uwagę, poddając je ocenie. Nie zasługuje także na uwzględnienie zarzut naruszenia art.123 § 1 w zw. z art. 180 w zw. z art.187 i art.216 §1 Ordynacji podatkowej poprzez całkowite pominięcie i nierozpoznanie w toku postępowania wniosków dowodowych zgłoszonych w piśmie z [...] grudnia 2013r., gdyż został ono złożone po wydaniu przez organ odwoławczy decyzji, organ nie miał zatem możliwości wydać postanowienia rozpoznającego złożone wnioski gdyż wcześniej zakończył postępowanie. Również bezzasadne są zarzuty naruszenia w/w norm prawnych w związku z pominięciem i nierozpoznanie w toku postępowania wniosków dowodowych zgłoszonych w piśmie z [...] listopada 2013r., gdyż zostały one wzięte pod uwagę, co zresztą przyznaje sam skarżący podkreślając, że zostały ujęte w uzasadnieniu decyzji. Ponadto sam fakt, że organ nie wydał postanowienia o dopuszczeniu dowodów w postaci ekspertyzy czy też dokumentów WIT (odnosząc się jednocześnie do nich w decyzji) nie pozbawiło strony prawa czynnego udziału w postępowaniu. Należy bowiem mieć na względzie fakt, że na ww. dowody skarżący już wielokrotnie się powoływał. Zatem nie jest tak, że dopiero w piśmie [...] listopada 2013r. zostały podane. Nadto należy podkreślić, że wydanie postanowienia dowodowego, w świetle art.187 §2 w związku z art.216 Ordynacji podatkowej jest niezbędne w przypadku, gdy organ z urzędu lub na wniosek strony zamierza przeprowadzić określony dowód a nie włączyć ("dopuścić") do materiału dowodowego już istniejący dowód, jak to ma miejsce w odniesieniu do prywatnej opinii i dokumentów WIT (zwrócił na to uwagę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w wyroku z 7 września 2010 r. ( I SA/Kr 83/10) Także nie wyznaczenie skarżącej kolejnego 7 - dniowego terminu do wypowiedzenia się w sprawie zgromadzonego materiału dowodowego nie miało zdaniem Sądu wpływu na wynik sprawy. Z akt wynika, że postanowieniem z [...] października 2013r. Dyrektor IC wypełniając dyspozycje art.200 Ordynacji podatkowej, zawiadomił stronę o możliwości wypowiedzenia się co do zgromadzonego materiału dowodowego. Skarżący w terminie 7 dni skorzystał z tego prawa, składając, wnioski dowodowe zawarte w piśmie z [...] listopada 2013r., do których odniesiono się w uzasadnieniu decyzji. Postępowanie organu, nie miało jednak - co dowiedziono powyżej - istotnego wpływu na wynik sprawy, a tylko takie naruszenie art.200 §1 ordynacji podatkowej mogłoby skutkować uwzględnieniem skargi (por. wyr. NSA z 31.05.2011r. , sygn. akt II FSK 4/10). Co więcej, w ocenie Sądu, przyjęcie przez organ innego trybu postępowania niż zastosował, prowadziłoby do nieuzasadnionego przewlekania postępowania i naruszałoby zasadę szybkości postępowania. Odnosząc się z kolei do zarzutu sformułowanego w punkcie "g" dotyczącego istotnych wątpliwości co do bezstronności wymienionego w skardze pracownika organu celnego, sąd w całości podziela przedstawione na tę okoliczność wyjaśnienia Dyrektora IC przedstawione w odpowiedzi na skargę (k- 19-20). Podsumowując dotychczasowe rozważania, Sąd oceniając zarzuty strony w odniesieniu do przepisów prawa procesowego za bezzasadne, uznał, że stan faktyczny sprawy został – po wykonaniu zaleceń Sądu – prawidłowo ustalony. Wydana decyzja odpowiada wymogom formalnym. Organ, wbrew temu co twierdzi strona skarżąca, w sposób szczegółowy uzasadnił jakim dowodom dał wiarę, oraz dlaczego nie dał wiary dowodom przedstawionym przez stronę, Zdaniem Sądu, w oparciu o tak ustalony stan faktyczny, organ poprawnie w konsekwencji zaklasyfikował importowany towar do kodu 8528599090, zamiast do pozycji 8531202090, jak tego żądała strona skarżąca. Jak wynika z akt sprawy, przedmiotem importu były ekrany zewnętrzne LED P16, barwne (full color), 2R1G1B wodoodporne. Zgodnie z art.20 ust.1 WKC rozporządzenia Rady EWG z 12 października 1992r. nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (WKC) w przypadku powstanie długu celnego należności wymagane zgodnie z prawem określane są na podstawie Taryfy Celnej Wspólnot Europejskich. Elementem Taryfy Celnej jest klasyfikacja taryfowa. Z uwagi na datę zgłoszenia, zastosowanie w sprawie miało Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1549/2006 z dnia 17 października 2006r. zmieniającego załącznik I do Rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. U. UE serii L nr 301 z dnia 31 października 2006r.) Zawarta w rozporządzeniu Rady (EWG) nr 2658/87 Nomenklatura Scalona stanowi systematyczny i hierarchiczny zbiór towarów podzielonych na duże grupy towarowe, które są podzielone na sekcje, działy, pozycje, podpozycje oraz kody CN. Nomenklatura Scalona jest rozszerzeniem 8-znakowego międzynarodowego systemu klasyfikacji towarów o nazwie Zharmonizowany System Oznaczania i Kodowania Towarów opracowanego przez Radę Współpracy Celnej i przyjętego w ramach Międzynarodowej Konwencji w sprawie Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów, sporządzonej w Brukseli 14 czerwca 1983r., do której Polska przystąpiła 1 stycznia 1996r. (zał. Do Dz. U. z 1997r. nr 11, poz. 62). W celu zapewnienia jednolitej interpretacji, klasyfikacja towarów w Nomenklaturze Scalonej podlega regułom zdefiniowanym w taki sposób, że określony towar zawsze jest klasyfikowany do jednej i tej samej pozycji lub podpozycji, z wyłączeniem innych, które mogłyby być brane pod uwagę, czyli do każdego towaru przypisany jest odpowiedni kod. W celu ustalenia prawidłowego kodu należy wpierw kierować się Ogólnymi Regułami Interpretacji Nomenklatury Scalonej ujętymi w rozporządzeniu obowiązującym na dany rok. Zgodnie zatem z regułą 1 ORINS tytuły sekcji, działów i poddziałów mają znaczenie wyłącznie orientacyjne; dla celów prawnych klasyfikację towarów należy ustalać zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działów oraz, o ile nie są one sprzeczne z treścią powyższych pozycji i uwag, zgodnie z następującymi regułami (ogólne reguły od 2 do 6). Jednocześnie Komisja na podstawie art. 2 rozporządzenia Rady EWG nr 2658/87 ustanowiła Zintegrowaną Taryfę Wspólnot Europejskich , która opiera się na Nomenklaturze Scalonej a która obejmuje m.in. dodatkowe podpodziały wspólnotowe, nazywane "pod pozycjami Taric" konieczne do opisu towaru. Dodatkowo w oparciu o art.9 ust. 1(a) oraz art.10 Rozporządzenia Rady EWG nr 2658/87 wydawane są Noty Wyjaśniające do CN, a dodatkowa pomoc stanowią także Noty Wyjaśniające do Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów wydane i uaktualniane przez Światową Organizację Celną w Brukseli. Polska wersja językowa Not do HS została opublikowana w obwieszczeniu Ministra Finansów z dnia 1 czerwca 2006r. w sprawie wyjaśnień do Taryfy Celnej (M.P. nr 86, poz. 880). Strona skarżąca zakwalifikowała sporny towar do sekcji XVI taryfy celnej dotyczącej maszyn i urządzeń mechanicznych; sprzętu elektrycznego; ich części; urządzeń do rejestracji i odtwarzania dźwięku, urządzeń telewizyjnych do rejestracji i odtwarzania obrazu i dźwięku oraz części i wyposażenie dodatkowe do tych artykułów przypisując mu kod taric 85312020 90. Pozycja 8531 obejmuje: aparaturę do sygnalizacji dźwiękowej lub wzrokowej (na przykład dzwonki, syreny, tablice sygnalizacyjne, urządzenia alarmowe przeciw włamaniowe lub przeciwpożarowe), elektryczną, inną niż ta objęta pozycją 8512 lub 8530. Wskazana pozycja obejmuje wszystkie urządzenia elektryczne używane do celów sygnalizacyjnych, niezależnie od tego, czy wykorzystują dźwięk do przekazywania sygnału, czy wykorzystują wskaźniki wizualne, oraz niezależnie do tego czy są uruchamiane ręczenie, czy tez automatycznie. Przypisany do tej pozycji kod CN 8531 20 20 obejmuje m.in. tablice sygnalizacyjne zawierające diody elektroluminescencyjne (LED). Z kolei z Noty Wyjaśniającej do Nomenklatury Scalonej wynika, że pod pozycje CN 85312020 do 8531 20 95 obejmują elektroluminescencyjne diody parametryczne do odczytu, stosowane głównie jako numeryczne i/lub alfanumeryczne tablice sygnalizacyjne lub tablice wyposażone w ekrany, wykonane na przykład z komórek lub różnych diod emitujących światło. Każdy znak zawiera pewną liczbę diod emitujących światło w postaci elementów składowych, które mogą być albo dyskretne, albo dołączone do pojedynczego mikrochipa (zminiaturyzowanego układu scalonego). Urządzenia te są montowane na obwodzie drukowanym ze sterownikiem/dekoderem. Każda cyfra lub zespół są pokryte materiałem półprzezroczystym, który wzmacnia intensywność punktów świetlnych wytwarzanych przez diody w celu wyświetlenia liczb lub liter, jako funkcja impulsu zastosowanego do obwodu przez sygnał wejściowy. Organ natomiast zakwalifikował sporny towar do kodu 8528 59 90 Taryfy Celnej tj. monitory i rzutniki, nie zawierające aparatury odbiorczej dla telewizji; aparatura odbiorcza dla telewizji, nawet zawierająca odbiorniki radiowe lub aparaturę do zapisu lub odtwarzania dźwięku lub obrazu – pozostałe monitory - - pozostałe --- kolorowe. Zgodnie z Notami Wyjaśniającymi do poz. 8528, pozycja ta obejmuje między innymi monitory, rzutniki odbiorniki telewizyjne wykorzystujące do wyświetlania obrazów różne technologie takie jak CRT, LCD, DMD, OLED, i plazmę. Ponadto monitory i rzutniki mogą być zdolne do obioru różnych sygnałów z różnych źródeł. W ocenie Sądu, klasyfikacja organu celnego jest uzasadniona. Jak wynika bowiem m.in. z opinii uzupełniającej przyjętej przez organ, ekrany LED barwne 2R1G1B wodoodporne, po zmontowaniu w całość, po ich odpowiednim skonfigurowaniu umożliwiają wyświetlania ruchomych sekwencji obrazu z odpowiednio przygotowanego źródła (komputer, kamera). Ponadto sam przedstawiciel skarżącej spółki – K.P. (prezes zarządu) w odpowiedzi na wezwanie do złożenia wyjaśnień w piśmie z [...] maja 2010r. oświadczyła, ekrany LED służą do prezentacji świetlnej tekstów, grafik statystycznych oraz obrazów ruchomych (k.31 akt. adm.). Z nadesłanych przez władze chińskie informacji wynika, że przedmiotem transakcji były ekrany LED P16. Tak więc w oparciu o powyższe, organ zasadnie przyjął, że sporne ekrany należało zaklasyfikować jako monitory kolorowe. Pozycja ta obejmuje bowiem jednostki zdolne do wyświetlania obrazów video z różnych źródeł, co jest indywidualną funkcją wyszczególnioną w pozycji 8528, a co zostało w sprawie w odniesieniu do spornych ekranów przez organ dowiedzione. Organ nie kwestionuje bowiem tego, że ekrany mogą służyć wyświetlaniu tekstów i grafik, lecz dowodzi, że prócz tych funkcji, możliwa jest prezentacja znaków ruchomych. Słuszny jest pogląd organów, że zakres możliwości ekranu jest w zasadzie nieograniczony, gdyż prócz wyświetlenia grafiki, można na nim wyświetlać wiadomości w czasie rzeczywistym, a także elementy proste np. szkice "gif" , "bmp" jak i te bardzie złożone np. filmy HD czy też grafika 3D. W związku z powyższym, Sąd nie podzielił zarzutu skarżącej w zakresie klasyfikacji towaru (poz. 8531). Nie było również jego zdaniem podstaw, by towar zaklasyfikować do pozostałych pozycji wskazanych przez skarżącą, w tym do kodu 8528 51. Trafnie organ w tym zakresie wskazał, że wymiary monitora wykluczają, by mógł on być wykorzystywany zasadniczo lub głównie w systemach do automatycznego przetwarzania danych objętych pozycją 8471. Z kolei, pozycja 8528 59 obejmuje monitory, nie zawierające aparatury odbiorczej dla telewizji, inne niż z lampą elektropromienną, kolorowe. W sprawie mamy do czynienia z przedmiotami, które są zdolne do odbioru sygnałów z różnych źródeł. Ponadto, taryfikacja jest efektem ustaleń faktycznych, a z tych wynika, że importowane ekrany posiadają możliwość odtwarzania sygnału video. Nie można przyporządkować towaru również do kodu 8529909299 za czym, jak twierdzi skarżąca przemawia stanowisko organu przyjęte w sprawie o nr [...]. W ocenie Sądu bowiem, są to dwa rożne postępowania. Jak wynika bowiem z decyzji, którą strona skarżąca przedstawiła na rozprawie, wskazane powyższej postępowanie dotyczy ekranów LED 10, a zatem odmiennych od tych, które są przedmiot niniejszego postępowania. Co więcej, jak wynika z akt sprawy, będące przedmiotem mniejszego postępowania moduły LED zbudowane zostały min. w oparciu o piksel 2R1G1B, podczas gdy moduł P10 zbudowany jest w oparciu o piksel 1R1G1B, a więc mamy do czynienia z dwoma różnymi produktami a nie, jak twierdzi skarżąca, tożsamymi. W związku z powyższym Sąd za chybiony uznał zarzut naruszenia in dubio pro tributario, art.121 §1 Ordynacji podatkowej w zw. z art.8 Kodeksu Dobrej Administracji, nie stwierdzając arbitralnego stosowania stawek celnych. Sąd za chybiony uznał również zarzut naruszenia sprawiedliwości i równości opodatkowania, art. 5 TUE, art. 28 TFUE poprzez fakt, że podmioty konkurencyjne w stosunku do skarżącej spółki korzystają w odniesieniu do tych samych towarów z uzyskanych dla siebie dokumentów WIT. Jak już bowiem powyżej Sąd wskazał, organ celny jest związany WIT w odniesieniu do konkretnego adresata i jedynie w zakresie towarów w niej wskazanych. Zatem, bez znaczenia dla sytuacji skarżącego są WIT wydane na rzecz innych podmiotów. Co istotne jednak, organy w niniejszej sprawie wzięły pod uwagę przedłożone dokumenty WIT – zgodnie z zaleceniami Sądu – poddając je analizie pod kątem przydatności dla sprawy. To, iż wysnute wnioski, są dla skarżącego niekorzystne, nie oznacza, że naruszono zasadę sprawiedliwości. Sąd nie podziela także stanowiska skarżącej w zakresie naruszenia konstytucyjnej zasady nullum tributun sine lege oraz art.2 TUE poprzez wydanie decyzji w oparciu o noty wyjaśniające wydane przez WCO, które nie stanowią prawa powszechnie obowiązującego. Nie ulega wątpliwości, że noty i opinie Światowej Organizacji Celnej (WCO) nie są wiążące ani dla organów celnych, ani dla sądów (por. wyroki w sprawach: C-35/93, C-130/02, C-396/02, C-467/03). Jednak ETS stwierdzał równocześnie, że noty wyjaśniające WCO stanowią ważny środek służący zapewnieniu jednolitego stosowania Taryfy celnej przez organy celne państw członkowskich i jako takie mogą być uznane za istotną pomoc w interpretacji Taryfy (por. wyr. w sprawie 798/79, C-396/02). Za zasadę uznał stosowanie not w procesie interpretacji nomenklatury towarowej, a odstąpienie od tej zasady jest dopuszczalne, ale jedynie wówczas, gdy nota wydaje się niezgodna ze sformułowaniem danej pozycji lub wyraźnie wykracza poza uprawnienia przyznane Radzie Współpracy Celnej (por. wyrok w sprawie 38/75). Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy należy podkreślić, że noty wyjaśniające zostały wykorzystane zgodnie z ich przeznaczeniem tzn. jako pomoc przy właściwej interpretacji taryfy celnej. Z decyzji nie wynika natomiast, aby były podstawą prawną jej wydania. Podstawą prawną są bowiem wskazane w decyzji przepisy prawa. Podobnie podstawą rozstrzygnięcia dla zgłoszenia z 19 września 2007r. nie było powołane przez organ rozporządzenie komisji nr 103/2012. Przywołane ono zostało jedynie przez organ odwoławczy w celu potwierdzenia prawidłowości klasyfikacji towaru dokonanej przez organy, oraz przyjętego stanowiska. Zresztą decyzja organu I instancji została wydana [...] września 2010r., a więc przed wydaniem przedmiotowego rozporządzenia. Zatem ww. rozporządzenie potwierdza jedynie słuszność podjętego rozstrzygnięcia. Z tego też powodu, Sąd za chybiony uznał zarzut naruszenia art. 5 TUE poprzez stosownie wykładni sprzecznej z polityką celną UE dotycząca importowanych towarów przed wejściem w życie rozporządzenia Komisji nr 103/2012. Ponadto podstawą klasyfikacji towaru w sprawie nie było arbitralne przyjęcie, że sporny ekran LED zgodnie z ww. rozporządzeniem, nie można zaklasyfikować do pozycji 8531, lecz indywidualne ustalenia w odniesieniu do konkretnie określonych ekranów, które następnie posłużyły do procesu taryfikacji. Z tego też powodu, nie doszło także do naruszenia art.288 TFUE w zw. z art.3 wskazanego rozporządzenia komisji. Sąd nie ma wątpliwości, że datą która była stosowna przy wyborze regulacji prawnych w sprawie był dzień zgłoszenia celnego. Zatem zarzut dotyczący naruszenia art.20 ust.1 oraz art.67 WKC Sąd nie podziela. Z kolei rozporządzenie Rady EWG z 23 lipca 1987r. nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Taryfy Celnej – wbrew twierdzeniu skarżącej - miało w sprawie bezpośrednie zastosowanie, co wynika z zaskarżonej decyzji. Sąd nie dostrzegł również, by sprawie doszło do obrazy art. 3 TFUE poprzez wykładnię sprzeczną z polityką celną Unii i orzecznictwem ETS. To, że sporny towar został odmiennie zakwalifikowany niż tego żądała skarżąca, nie oznacza jeszcze, że organy dokonały wadliwej wykładni. Odnosząc się na koniec do złożonego w toku rozprawy do protokołu zastrzeżenia, w związku z oddaleniem przez Sąd wniosków dowodowych, należy wpierw wskazać, że zgodnie z art.106 §3 P.p.s.a. Sąd może z urzędu lub na wniosek przeprowadzić dowód uzupełniający z dokumentów, jeżeli jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania. Przedłożone dokumenty z pewnością nie przyczyniłyby się do wyjaśnienia sprawy, gdyż dotyczą innego towaru i innego postępowania. Były one przedmiotem decyzji ostatecznej, do badania zgodności z prawem w niniejszym postępowaniu – a badania tego wymagałoby dopuszczenie tego dowodu – Sąd nie jest uprawniony przy rozpatrywaniu niniejszej sprawy, bowiem wnioskowana jako dowód decyzja nie została poddana kontroli Sądu. Ponadto dopuszczenie nowego dowodu z dokumentu jest uprawnieniem, a nie obowiązkiem sądu. W rozpatrywanej sprawie wnioskowane przez stronę dowody nie były niezbędne do rozstrzygnięcia sprawy. Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 151 skargę oddalił.