II SA/Go 181/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Staniszewska po rozpoznaniu w dniu 30 marca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.T., R.M. na uchwałę Rady Miasta z dnia 25 sierpnia 2015 r., Nr XX.171.2015 w sprawie rozstrzygnięcia o sposobie rozpatrzenia uwag do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w rejonie ul. [...] postanawia odrzucić skargę. Dnia 25 sierpnia 2015 r. Rada Miejska podjęła uchwałę Nr XX.171.2015 w sprawie rozstrzygnięcia o sposobie rozpatrzenia uwag do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w rejonie ul. [...], na mocy której nie uwzględniono uwag zgłoszonych m.in. przez R.M. (w imieniu mieszkańców). Na tej samej sesji Rada podjęła uchwałę Nr XX.172.2015 w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w rejonie ul. [...], której załącznikiem nr 2 stanowiło rozstrzygnięcie o sposobie rozpatrzenia uwag wniesionych do wyłożonego do publicznego wglądu projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w rejonie ul. [...] (opublikowana w Dz. U. W.L. z 2015 r. poz. 1532). Pismem z dnia [...] stycznia 2016 r. M.T. i R.M. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na uchwałę Rady Miasta z dnia 25 sierpnia 2015 r. Nr XX.171.2015 w sprawie rozstrzygnięcia o sposobie rozpatrzenia uwag do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w rejonie ul. [...], powołując się m.in. na art. 101 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2015 r. poz. 1515 ze zm., dalej zwanej u.s.g.). Skarżonej uchwale zarzucono naruszenie przepisów ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t.j. Dz. U. z 2015 r. poz. 199, dalej zwanej u.p.z.p.; art. 17-19) oraz u.s.g. – art. 4 ust. 1, art. 14, art. 17, art. 20 oraz statutu Miasta, wskazując przede wszystkim na niezgodne z prawem ich zdaniem powtórzenie przez organ na tej samej sesji Rady głosowania nad uchwałą będącą przedmiotem skargi. Skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonej uchwały. W skardze zawarty został dodatkowo wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej uchwały. W odpowiedzi na skargę reprezentujący organ pełnomocnik wniósł o oddalenie skargi, wskazując na brak bezpośredniego związku między zaskarżoną uchwałą w części nieuwzględniającej uwagi złożone do wyłożonego do publicznego wglądu projektu planu w zakresie poz. 2-4 listy nieuwzględnionych uwag a własną indywidulną sytuacją prawną. Następnie uznając zarzuty skarżących za nieuzasadnione, pełnomocnik organu odniósł kolejno do każdego z nich. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna, uniemożliwiając Sądowi przeprowadzenie kontroli legalności zaskarżonego nią aktu. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu administracyjnego, skargę wniósł uprawniony podmiot oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została wniesiona w terminie. Przedmiot zaskarżenia w niniejszej sprawie stanowiła uchwała Rady Miasta w sprawie rozstrzygnięcia o sposobie rozpatrzenia uwag do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w rejonie ul. [...]. Podstawą prawną wniesienia skargi stanowił art. 101 ust. 1 u.s.g., zgodnie z którym każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Istotne znaczenie z punktu widzenia rozpoznania przedmiotowej sprawy stanowi charakter prawny zaskarżonej uchwały. Zauważyć należy, iż uchwała w sprawie rozstrzygnięcia o sposobie rozpatrzenia uwag do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego podejmowana jest w toku procedury uchwalania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Na gruncie u.p.z.p. ustawodawca przewidział dwustopniowy tryb rozstrzygania w przedmiocie uwag wniesionych do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy - najpierw przez organ sporządzający (wójta, burmistrza, prezydenta miasta) projekt m.p.z.p. (art. 7, art. 17 pkt 11 i 12, art. 18 u.p.z.p.). O sposobie zaś rozpatrzenia uwag nieuwzględnionych przez wójta (burmistrza, prezydenta miasta), przedstawionych radzie gminy, stosownie do wymogu określonego w art. 17 pkt 14 ustawy, rozstrzyga następnie rada gminy, uchwalając m.p.z.p. W myśl art. 20 ust. 1 u.p.z.p. plan miejscowy uchwala rada gminy, po stwierdzeniu, że nie narusza on ustaleń studium, rozstrzygając jednocześnie o sposobie rozpatrzenia uwag do projektu planu oraz sposobie realizacji, zapisanych w planie, inwestycji z zakresu infrastruktury technicznej, które należą do zadań własnych gminy, oraz zasadach ich finansowania, zgodnie z przepisami o finansach publicznych. Część tekstowa planu stanowi treść uchwały, część graficzna oraz wymagane rozstrzygnięcia stanowią załączniki do uchwały. Zatem tekst i rysunek m.p.z.p., ale i rozstrzygnięcie o sposobie rozpatrzenia uwag stanowią obligatoryjne załączniki do uchwały o m.p.z.p. Powyższa analiza prowadzi do wniosku, iż rozstrzygnięcie o sposobie rozpatrzenia uwag stanowiąc część uchwały w sprawie planu miejscowego, poddane może być kontroli co do zgodności z prawem tylko przez zaskarżenie uchwały w sprawie m.p.z.p. w odpowiedniej części. Ustawodawca nie narzucił organowi planistycznemu formy normatywnej, w jakiej następuje rozstrzygnięcie zgłoszonych uwag, stąd różnice w sposobie rozstrzygania w/w kwestii poszczególnymi radami gmin, które czasami wydają odrębne uchwały, a czasami poprzestają na sporządzeniu załącznika do uchwały o m.p.z.p. Wobec powyższego należałoby przyjąć, że akt organu planistycznego rozstrzygający o uwagach złożonych do projektu planu miejscowego - niezależnie od tego, czy ma postać odrębnej uchwały, czy załącznika do uchwały o przyjęciu m.p.z.p. - może stanowić przedmiot kontroli dokonywanej przez sąd administracyjny jedynie w ramach oceny legalności uchwały w przedmiocie uchwalenia m.p.z.p. Dodatkowo zwrócić należy uwagę, iż w myśl art. 20 ust. 2 u.p.z.p. wójt (burmistrz, prezydent) przedstawia wojewodzie uchwałę w sprawie m.p.z.p. wraz z załącznikami oraz dokumentacją prac planistycznych w celu oceny ich zgodności z przepisami prawnymi. Zatem cyt. przepis nie zawiera - w zakresie nadzoru nad działalnością organów gminy - rozwiązań odrębnych w stosunku do przepisów art. 90 u.s.g. Ocenie nadzorczej podlega zatem jako całość, uchwała wraz z załącznikami, tzn. m.p.z.p. wraz z rozstrzygnięciem o sposobie rozpatrzenia uwag. W konsekwencji przyjąć też należy, iż brak jest uzasadnienia dla rozdzielania kontroli sądowej na poszczególne elementy składające się na uchwalenie planu miejscowego, w sytuacji gdy podlega on zaskarżeniu na podstawie art. 101 ust. 1 u.s.g. Zasadność wyrażonego powyżej stanowiska potwierdza orzecznictwo sądów administracyjnych w tym postanowienie NSA z dnia 16 listopada 2010 r., II OSK 2254/10 i postanowienie WSA w Krakowie z dnia 22 maja 2012 r., II SA/Kr 494/12. W podobnym stanie prawnym, bo dotyczącym rozpatrzenia przez radę gminy uwag do projektu studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego, sądy administracyjne wyraziły poglądy zbieżne do przytoczonych powyżej: postanowienie NSA z dnia 12 września 2013 r., II OSK 2017/13, z dnia 17 września 2013 r., II OSK 1970/13, , postanowienie WSA w Bydgoszczy z dnia 9 lipca 2014 r., II SA/Bd 183/14, postanowienie WSA w Olsztynie z dnia 28 listopada 2013 r., II SA/Ol 965/13. Na gruncie rozpoznawanej sprawy Rada Miasta podjęła uchwałę z dnia 25 sierpnia 2015 r. Nr XX.171.2015 w sprawie rozstrzygnięcia o sposobie rozpatrzenia uwag do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w rejonie ul. [...] (będącą przedmiotem skargi) i jednocześnie w tej samej dacie podjęła uchwałę Nr XX.172.2015 w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w rejonie ul. [...], której załącznik nr 2 stanowi rozstrzygnięcie o sposobie rozpatrzenia uwag wniesionych do wyłożonego do publicznego wglądu projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w rejonie ul. [...]. Mając na uwadze powyższe okoliczności w świetle przytoczonych wcześniej rozważań Sąd uznał, iż zaskarżona w niniejszej sprawie uchwała w przedmiocie sposobu rozstrzygnięcia uwag do projektu m.p.z.p., nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego, w związku z tym należało uznać, że droga sądowa jest niedopuszczalna. Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowił skargę jako niedopuszczalną odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Jednocześnie wskazać należy, iż rozpoznanie złożonego w niniejszej sprawie wniosku skarżących o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu uwarunkowane było skutecznym wniesieniem skargi. Wobec orzeczenia o odrzuceniu skargi brak było podstaw do rozpoznania wniosku skarżących o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu.