II SA/Go 251/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Dziedzic Sędziowie Sędzia WSA Adam Jutrzenka-Trzebiatowski (spr.) Asesor WSA Jarosław Piątek Protokolant referent stażysta Katarzyna Grycuk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 sierpnia 2017 r. sprawy ze skargi A. spółka z o.o. w C. na informację Zarządu Województwa Lubuskiego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie negatywnej oceny projektu I. stwierdza, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, II. przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania przez Zarząd Województwa Lubuskiego, III. zasądza od Zarządu Województwa Lubuskiego na rzecz skarżącej A. spółki z o.o. w C. kwotę 697 (sześćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. A spółka z o.o. złożyła - w ramach konkursu nr [...], ogłoszonego w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego - 2020, Osi Priorytetowej 1. Gospodarka i innowacje dla działania 1.1 Badania i innowacje - wniosek o dofinansowanie projektu inwestycyjnego pt. "Projekt badawczo – rozwojowy technologii precyzyjnego próżniowego nawęglania kół zębatych do automatycznych skrzyni biegów". Przedmiotem projektu było prowadzenie badań badawczo-rozwojowych nad opracowaniem nowej technologii precyzyjnego próżniowego nawęglania kół zębatych do automatycznych skrzyni biegów. Okres realizacji projektu określono od [...] stycznia 2016 r. do [...] września 2017 r. Spółka złożyła w tym samym okresie łącznie 7 wniosków o dofinansowanie projektów inwestycyjnych dotyczących prowadzenia badań badawczo – rozwojowych, które miały być realizowane w zbliżonym czasie. Z przedstawionego przebiegu prac badawczo – rozwojowych wynikało, że realizacja niektórych z opisanych etapów prac badawczych w poszczególnych projektach miał się pokrywać. Pismem z dnia [...] grudnia 2016 r. nr [...] Instytucja Zarządzająca tj. Zarząd Województwa poinformowała stronę skarżącą, iż opisany na wstępie wniosek o dofinansowanie inwestycji uzyskał podczas oceny merytorycznej wynik negatywny. W uzasadnieniu wskazano, że wniosek oceniany przez panel ekspertów nie spełnił wszystkich kryteriów dopuszczających (horyzontalnych i specyficznych) oraz uzyskał 27 punktów. Skarżąca spółka złożyła protest od powyższej oceny merytorycznej, w którym podniosła zarzut braku wiedzy merytorycznej i technicznej przez ekspertów w zakresie dziedziny objętej wnioskiem o dofinansowanie, składając jednocześnie wniosek o wykazanie przez organ w oparciu o posiadane dokumenty spełnienia przez ekspertów wymogu posiadania wiedzy i doświadczenia w zakresie niezbędnym do dokonania merytorycznej oceny projektu, a także czasu poświęconego przez nich na ocenę zarówno wniosku skarżącej, jak i innych podmiotów ubiegających się o dofinansowanie. Odnosząc się bezpośrednio do przeprowadzonej oceny wniosku, spółka oprotestowała ocenę w następujących kategoriach: a) kryterium horyzontalne dopuszczające: – adekwatność wskaźników do zakresu rzeczowego projektu (bezzasadnie stwierdzono konieczność wskazania wartości wskaźnika (CI 6) – regulamin i instrukcja do wypełnienia wniosku nie wymagała wskazania tej wartości na poziomie wyższym niż 0 ), – wykonalności projektu (bezzasadne łączenie kilku niezależnych projektów w jeden i przyjęcie, że projekty te będą realizowane w jednym czasie, błędna ocena, że kapitał zakładowy i organizacyjny nie wystarcza na realizację wszystkich projektów), – trwałości projektu (bezzasadne ponowienie argumentacji dotyczącej wykonalności projektu), b) kryterium specyficzne dopuszczające: – projekt dotyczy badań przemysłowych eksperymentalnych prac rozwojowych albo eksperymentalnych prac rozwojowych, – poziomo gotowości technologii, – plan prac B+R, c) kryterium specyficzne punktowe: – efektywność kosztowa projektu, – zapotrzebowanie rynku na rezultaty projektu, – efekty realizacji prac badawczo- rozwojowych, – wprowadzenie wyników projektu na rynek. Przed rozpatrzeniem protestu Instytucja Zarządzająca zwróciła się do kolejnego eksperta o sporządzenie oceny projektu zgłoszonego do dofinansowania w zakresie zgłoszonych przez wnioskodawcę w proteście zarzutów. Pismem z dnia [...] marca 2017 r. nr [...] Zarząd Województwa - powołując się na art. 53 ust. 1 oraz art. 57 i art. 58 ust. 1 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji projektów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014- 2020 (tj. Dz.U. z 2016r., poz. 217 ze zm. – określanej dalej jako u.z.r.p.) – poinformował stronę, iż protest nie został uwzględniony. W uzasadnieniu organ podniósł, że zgodnie z regulaminem konkursu nr [...] ocenę pozytywną uzyskały projekty, które spełniły łącznie dwa warunki, tj. spełniły wszystkie kryteria dopuszczające i osiągnęły co najmniej 60% punktów możliwych do zdobycia na ocenie merytorycznej. Zgłoszony projekt przez stronę skarżącą uzyskał po rozpatrzeniu protestu 28 pkt. (na 52 pkt. możliwe do zdobycia) w ramach oceny merytorycznej przez co nie osiągnął co najmniej 60% możliwych do zdobycia punktów. Nadto nie spełnił następujących kryteriów, skutkujących odrzuceniem wniosku: – kryterium horyzontalne dopuszczające - "5. Wykonalność projektu", – kryterium horyzontalne dopuszczające - "6. Trwałość projektu", – kryterium specyficzne dopuszczające - "4. Plan prac B+R". Ocena merytoryczna projektu została oparta zarówno na opiniach ekspertów sporządzonych na etapie poprzedzającym ocenę negatywną wyrażoną w piśmie z dnia [...] grudnia 2016 r., jak i na opinii czwartego eksperta powołanego do oceny zarzutów podniesionych w proteście, którego jednak opinia nie znalazła się w aktach. Ekspert ten nie uczestniczył w pierwotnej ocenie merytorycznej, niemniej jednak prawie w całości potwierdził ocenę projektu dokonaną przez powołanych wcześniej pozostałych ekspertów. Przystępując do rozpoznania poszczególnych zarzutów zawartych w proteście organ uznał, że przedstawiony do dofinansowania projekt spełnia kryterium horyzontalne dopuszczające "4. Adekwatność wskaźników do zakresu rzeczowego projektu". W tej części uwzględniono protest. Natomiast podtrzymano stanowisko odnośnie niespełnienia pozostałych dwóch kryteriów horyzontalnych dopuszczających tj. "Wykonalność projektu" i "Trwałość projektu". Odnośnie pierwszego z tych kryteriów Instytucja Zarządzająca podniosła, że w związku z informacjami zawartymi we wniosku o dofinansowanie dokonała w ramach tego kryterium łącznej oceny wszystkich siedmiu projektów zgłoszonych przez beneficjenta z uwagi zawartą we wniosku informację o braku możliwości realizacji jednego projektu oraz z uwagi na konieczność uwzględnienia, że wszystkie te projekty będą realizowane prawie jednocześnie, co wynika z harmonogramu sporządzonego dla każdego z tych projektów w ramach kryterium– "4.2 Etap prac B+R" i "4.3 Kadra badawcza planowana do zaangażowania". Instytucja Zarządzająca mając na uwadze, że w okresie od [...] kwietnia 2017 r. do [...] września 2017 r. pokryje się realizacja poszczególnych projektów i wnioskodawca przewidział zaangażowanie posiadanej kadry w wymiarze 30% czasu pracy na każdym etapie, czyli sumarycznie we wskazanym okresie w wymiarze 190% w każdym miesiącu uznała, że oznacza to niewydolność organizacyjną, która nie została dostrzeżona w zagrożeniach przedstawionych przez wnioskodawcę. Nadto deklarując w punkcie C5 wniosku "Realizacja polityk horyzontalnych" zatrudnienie jednego pracownika na etacie badawczym, w punkcie 4.3 biznesplanu "Kadra badawcza planowana do zaangażowania", wnioskodawca nie wskazuje dodatkowego etatu badawczego. W ramach czynnika ryzyka – czynnik ludzki - wnioskodawca wskazał jedynie możliwość rezygnacji z pracy lub odejście pracownika zaangażowanego w realizację projektu. Zdaniem organu oznacza to, że wnioskodawca nie tylko nie ma zapewnionego odpowiedniego zasobu kadrowego do zrealizowania ocenianego projektu, ale nie ma także odpowiedniego potencjału organizacyjnego. W ramach tego kryterium wnioskodawca również niepoprawnie wskazał finansowanie projektu. Winien zaplanować źródła finansowania w wartości całkowitej projektu. Przedstawił finansowanie projektu na poziomie 830,64 tys. zł. Wnioskodawca zaplanował pozyskanie całkowitej wielkości dotacji (492.01 tyś. zł), natomiast faktycznie przed całkowitym rozliczeniem projektu może otrzymać maksymalnie 90% wielkości planowanego dofinansowania, czyli kwotę około 442.000 zł. Występuje zatem – zdaniem organu - niedoszacowanie w kwocie 50.000 zł, co przy jednocześnie realizacji 7 projektów daję kwotę 350 tys. zł. Wnioskodawca nie uwzględnił więc ryzyka wynikającego związanego z zachowaniem płynności finansowej. Odnośnie kryterium horyzontalnego dopuszczającego "Trwałość projektu" Instytucja Zarządzająca stwierdziła, że nie można zachować trwałości projektu, który nie może zostać zrealizowany ze względu na brak potencjału organizacyjnego. Dokonując dalszej oceny zarzutów zawartych w złożonym proteście organ uznał, że zostały spełnione dwa kryterium specyficzne dopuszczające tj. "2. Projekt dotyczy badań przemysłowych i eksperymentalnych prac rozwojowych albo eksperymentalnych prac rozwojowych- I TYP" oraz "3. Poziom gotowości technologii- I TYP". W tym zakresie uwzględniono zarzuty zawarte w proteście. Nie uznał natomiast organ zarzutów dotyczących kryterium specyficznego dopuszczającego - "4. Plan prac B+R", uznając je za niespełnione z uwagi na fakt, iż wnioskodawca nie zidentyfikował precyzyjnie, nie opisał bowiem ewentualnych ryzyk związanych z pracami B+R, nie wskazał zapotrzebowania rynku oraz niepoprawnie przedstawił analizę finansową. Organ uznał ponadto, że wnioskodawca nie spełnił również kryterium specyficznego punktowego – "2. "Efektywność kosztowa projektu, czy korzyści zaplanowane do osiągnięcia w wyniku realizacji projektu są współmierne do planowanych nakładów", co skutkowało przyznaniem 0 punktów, z uwagi na brak jakiejkolwiek analizy zapotrzebowania na urządzenia i nową technologię, brak wyceny przychodów z licencji. Sposób przedstawienia danych – w ocenie organu - nie pozwala na określenie czy korzyści zaplanowane do osiągnięcia w wyniku realizacji projektu są współmierne do planowanych nakładów. W ten sam sposób oceniono spełnienie kryterium punktowego "Czy przedstawione wydatki są niezbędne, a ich wartości są uzasadnione i adekwatne do zakresu projektu", przyznając w ramach tego kryterium również 0 punktów, z uwagi fakt, iż nie można było jednoznacznie określić, czy przedstawione wydatki są niezbędne, a ich wartości są uzasadnione i adekwatne do zakresu projektu. Uzasadniając przyznanie 0 punktów za kolejne kryterium punktowe "Czy wartości wskaźników ekonomicznej i/lub finansowe opłacalności inwestycji potwierdzają racjonalność jej realizacji" podniesiono, że wnioskodawca nie przedstawił wartości wskaźników ekonomicznej i finansowej opłacalności projektu, potwierdzające racjonalność jego realizacji. Instytucja Zarządzająca uznała również, że nie zostało spełnione kryterium "Czy założenia przedstawione w projekcie są realne" przyznając za nie 0 punktów, albowiem wnioskodawca w sposób nierealny przedstawił zasoby organizacyjne, które w związku z realizacją siedmiu nakładających się na siebie czasowo projektów będą wykorzystane w 190% , w sposób nieprecyzyjny wskazał koszty operacyjne oraz na podstawie informacji podanych we wniosku nie można określić ilości kupowanych komponentów i ich ceny. Przyznając 0 punktów za kryterium "bzy poprawnie sporządzono analizy, które są podstawą oceny efektywności i wykonalności w projekcie w aspekcie jego zakresu, celów, zapotrzebowania na dofinansowanie oraz zachowania płynności finansowej w fazie inwestycyjnej i operacyjnej projektu" organ podniósł, że spółka nie wykazała wartości wskaźników ekonomicznych i finansowej opłacalności inwestycji potwierdzających racjonalność jej realizacji. W części finansowej bilansu spółka nie przedstawiła źródeł finansowania projektu, nie podała ich wartości. W aspekcie jednoczesnej realizacji siedmiu projektów, w ocenie Instytucji Zarządzającej mogą wystąpić problemy z zachowaniem płynności finansowej spółki, co stanowi zagrożenie do realizacji projektu. Dokonując oceny spełnienia kryterium specyficznego punktowego "Zapotrzebowanie rynku na rezultaty projektu – I TYP" "Czy poprawne zdefiniowano rynek docelowy" przyznano również 0 punktów z uwagi na fakt, iż nie można na podstawie przedstawionych informacji ustalić czy założenia wnioskodawcy co do rynku docelowego, jego wielkości, potencjału przełożą się na ewentualny zakup innowacyjnych urządzeń. Przyznano także 0 punktów w ramach tego kryterium "Czy dane założenia są realistyczne i uzasadnione oraz czy uprawdopodobniają sukces ekonomiczny wdrażania wyników projektu" z uwagi na brak jednoznacznej i wiarygodnej analizy, która określiłaby zapotrzebowanie na technologię, która miałaby powstać w wyniku realizacji projektu. Przyznając 0 punktów za kryterium "Czy poprawnie zidentyfikowano potrzeby, wymagania i preferencje odbiorców oraz czy wykazano, że projekt zaspokoi faktyczne potrzeby konsumentów" organ wskazał, że wnioskodawca nie wykazał, że produkt zaspokoi faktyczne zapotrzebowanie konsumentów, istnienie potencjalnego rynku nie oznacza, że będzie zapotrzebowanie na produkt. Z uwagi na brak informacji co do konkurencyjności cenowej tworzonej technologii oraz trudności oceny, czy realne jest wejście wnioskodawcy z nowym urządzeniem i technologią na nowe rynki Instytucja Zarządzająca również przyznała 0 punktów za kryterium "Czy produkt będzie konkurencyjny względem innych produktów oferowanych na rynku i czy nastąpi zwiększenie asortymentu lub wejście na nowe rynki". Przechodząc do oceny spełnienia przez projekt kryterium specyficznego punktowego – " 5. Ekoinnowacje – I TYP" organ uznał, że spółka spełnia przedmiotowe kryterium i w tym zakresie przyznał jej maksymalną ocenę, tj. 2 pkt, wyjaśniając, iż projekt wywołuje znaczne ograniczenie w 2 obszarach ekoinnowacji. Dalej odnosząc się do oceny spełnienia kryterium specyficznego punktowego – "6. Efekty realizacji prac badawczo- rozwojowych – I TYP" odnośnie "Czy zwiększone zostaną nakłady przedsiębiorstwa na badania przemysłowe i/lub eksperymentalne prace rozwojowe" organ podniósł, że wnioskodawca wskazał jedynie, że w wyniku realizacji projektu wzrośnie zatrudnienie kadry B+R oraz, że będą rosły nakłady na działania B+R, wielkość nakładów inwestycyjnych będzie uzależniona od wyników prac B+R. Wnioskodawca zrealizował w okresie poprzedzającym realizację projektu działania B+R na poziomie blisko 9.000.000 zł (w 2014 r. – 5.600.000 zł, a w 2015r.- 3.000.000 zł). Oznacza to, że w wyniku realizacji projektu nie zostanie zwiększony wolumen środków przeznaczonych na działalność B+R (obecnie realizowany projekt to 900.000 zł). Nie można określić czy nastąpi wzrost w przyszłości. W związku z powyższym niniejsze kryterium organ uznał za niespełnione. Organ w odniesieniu do kryterium - "7. Wprowadzanie wyników projektu na rynek- I TYP" w zakresie "Realności wykorzystania wyników prac B+R w praktyce" przyznał w ramach tego kryterium 2 punkty. Uzasadniając brak możliwości przyznania maksymalnej ilości punktów podniósł, że wnioskodawca opisał potencjalnych odbiorców wyników prac, nie wskazał jednak żadnego z nich jako konkretnie zainteresowanego technologią, która ma powstać w wyniku realizacji projektu. Zdaniem Instytucji Zarządzającej spółka nie wykazała, iż nastąpiły naruszenia o charakterze proceduralnym. Przytoczone przez wnioskodawcę przykłady naruszeń, nie noszą znamion błędów proceduralnych, a mogą świadczyć jedynie, iż wnioskodawca nie przeanalizował całości dokumentacji w ramach konkursu. Zarzuty dotyczące braku wiedzy ekspertów organ uznał za wykraczające poza granice protestu wyznaczone w art. 53 ust. 1 u.z.r.p. Jeśli chodzi o zarzuty dotyczące naruszenia art. 107 § 3 i 4 ustawy dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego ( t.j. Dz. U z 2016 r. , poz. 23 ze zm. –określanej dalej jako k.p.a. ) organ podkreśli, iż powyższy przepis zgodnie z 50 u.z.r.p. nie ma zastosowania w sprawie. Spółka A złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na powyższą informację o nieuwzględnieniu przez Instytucję Zarządzającą protestu. Zaskarżonemu rozstrzygnięciu zarzucono: 1) naruszenie art. 37 ust. 1 u.z.r.p poprzez nieprzeprowadzenie wyboru projektów do dofinansowania w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny (mające istotny wpływ na przebieg postępowania), dające wyraz w przyjęciu że: a) skarżący nie spełnia kryterium "5. Wykonalność projektu" gdyż: – nie jest w stanie zrealizować 7 projektów jednocześnie, w sytuacji gdy: treść wniosków w polu A12 tj. harmonogram realizacji projektu nie wskazuje na równoległą realizację projektów; – jest niewydolny organizacyjnie, w sytuacji gdy w biznesplanie w sekcji opisowej wykazał kadrę spełniającą warunki do realizacji tego typu projektu; – będzie miał problem z zachowaniem płynności finansowej, w sytuacji gdy: zasoby finansowe skarżącego (część finansowa biznesplanu oraz załącznik nr 6) wskazują na wartości wyższe niż wymagane, a ponadto wydatkowanie środków rozłożone jest w czasie na 6 etapów projektu i na okres 18 miesięcy, a nie jak twierdzi oceniający na 12 miesięcy; – projekt jest niedoszacowany w kwocie 50.000 złotych, w sytuacji, gdy w biznesplanie w części finansowej strona wykazała prawidłowo źródło finansowania projektu, wyliczenia organu o rzekomym niedoszacowaniu na łączną kwotę 350.000 zł wszystkich projektów jest błędne; b) skarżący nie spełnia kryterium "Trwałość projektu", w sytuacji, gdy trwałość projektu odnosi się do okresu po zakończeniu realizacji projektu, natomiast organ dokonując oceny odnosi się do okresu jego trwania, co świadczy o braku rzetelności oceny; c) skarżący nie spełnia kryterium " plan prac B+R", gdyż zdaniem organu: – opis przebiegu prac został zbyt ogólnie opisany, poprzez nieokreślenie wpływu braku jego osiągnięcia na zasadność kontynuacji projektu, w sytuacji gdy opis prac został szczegółowo przedstawiony i scharakteryzowany; Skarżący opisał poszczególne etapy realizacji projektów i cele jakie zostaną osiągnięte podczas nich; poza tym określono stan jakim jest nieosiągnięcie "kamienia milowego" i skutki jako konieczność zakończenia projektu na aktualnym etapie; – nie opisał ryzyk związanych z pracami B+R, w sytuacji gdy istotne ryzyka zostały przeanalizowane na podstawie doświadczenia w podobnych przedsięwzięciach i umieszczone w biznesplanie w części opisowej; – nie przedstawił poprawnej analizy rynkowej, w sytuacji gdy analiza została oparta na metodach powszechnie obowiązujących z uwzględnieniem typu projektu badawczego oraz specyfiki branży. Ponadto skarżący dołączył do dokumentacji dodatkowe listy intencyjne, które podkreślają zapotrzebowanie rynku na wdrażaną technologię; – nie przedstawił poprawnej analizy finansowej, w sytuacji gdy przedstawiona analiza jest jasna, przejrzysta i zawiera prawidłowo metodologicznie wyliczone wskaźniki, a ich wartość jest właściwa dla branży, w której działa skarżący; d) skarżący nie spełnia kryterium "Efektywność kosztowa projektu – podpunkt 2 - czy korzyści zaplanowane do osiągnięcia w wyniku realizacji projektu są współmierne do planowanych nakładów" w sytuacji, gdy skarżący wykazał w biznesplanie innowacyjność technologii którą zamierza wdrożyć, przedstawił popyt na technologię co poparł choćby listami intencyjnymi; w związku z czym kryterium to należy uznać za spełnione; e) skarżący nie spełnia kryterium "Efektywność kosztowa projektu – podpunkt 3 - czy przedstawione wydatki są niezbędne a ich wartości są uzasadnione i adekwatne do zakresu projektu" w sytuacji, gdy przedstawione wydatki są niezbędne, a ich wartości są uzasadnione i adekwatne do zakresu projektu z uwagi na zgodność z wykazem kosztów kwalifikowanych dla tego rodzaju projektu; f) skarżący nie spełnia kryterium "2. Efektywność kosztowa projektu – podpunkt 4- czy wartości wskaźników ekonomicznej i/lub finansowej opłacalności inwestycji potwierdzają racjonalność jej realizacji" w sytuacji, gdy w biznesplanie sekcja finansowa zostały przedstawione wartości wskaźników ekonomicznej i/lub finansowej opłacalności inwestycji; w związku z czym zarzut organu dotyczący nieprzedstawienia wskaźników jest całkowicie nieuzasadniony i chybiony. Skarżący jeszcze raz w proteście podkreślił racjonalność i rentowność, inwestycji czego po raz kolejny organ nie uwzględnił traktując przedstawione dokumenty wybiórczo; g) skarżący nie spełnia kryterium "2. Efektywność kosztowa projektu – podpunkt 5 - czy założenia przedstawione w projekcie są realne" w sytuacji, gdy skarżący szczegółowo opisał oraz uzasadnił realność realizacji prac B+R oraz opisał ryzyka związane z kolejnymi etapami projektu, a także ewentualny moment zakończenie projektu na każdym z etapów; h) skarżący nie spełnia kryterium "2. Efektywność kosztowa projektu – podpunkt 6- czy poprawnie sporządzono analizy ..." w sytuacji, gdy skarżący w zakresie jakim obejmował biznesplan wykonał je zgodnie z metodologią i ustawą o rachunkowości, a także wypełnił wszystkie wymagane pola części finansowej biznesplanu, i) skarżący nie spełnia kryterium "3. Zapotrzebowanie rynku na realizację projektu - podpunkt 2 - czy poprawnie zdefiniowano rynek docelowy ... , 3 - czy dane/przyjęte założenia są realistyczne ...?; 4 - czy poprawnie zidentyfikowano potrzeby ...; 5 - czy wykazano, że produkt/usługa będzie konkurencyjny ..." w sytuacji, gdy skarżący w biznesplanie szczegółowo opisał rynek na którym działa, odniósł się do branży, wskazał na potencjalnych klientów oraz dołączył listy intencyjne na potwierdzenie zainteresowania technologią; z tego względu nieprawdą jest brak przeprowadzenia rozmów z potencjalnymi klientami; skarżący wskazał na realistyczne założenia poparte jego wieloletnim doświadczeniem w branży, a także przychodami, które osiąga z tytułu wprowadzanych nowych rozwiązań B+R; j) skarżący nie spełnia kryterium "6. Efekty realizacji prac badawczo - rozwojowych - podpunkt 4 - w wyniku projektu zwiększone zostaną nakłady przedsiębiorstwa na badania przemysłowe ..." w sytuacji gdy, skarżący opisał zgodnie ze specyfiką i charakterem projektu badawczego, którego celem i rezultatem jest prowadzenie badań nad wdrożeniem nowej technologii; ponadto podał w biznesplanie w części finansowej wartość nakładów finansowych; brak uwzględnienia tych danych wskazuje na nierzetelną ocenę zarówno projektu jak i treści protestu; k) skarżący nie spełnia kryterium "7. Wprowadzenie wyników projektu na rynek - podpunkt 3 - ocenie będzie poddana realność wykorzystania wyników prac B+R w praktyce ..." w sytuacji, gdy po raz kolejny organ nie uwzględnił załączonych do dokumentacji listów intencyjnych od przyszłych nabywców, posiadających znaczący udział w rynku i zainteresowanych wprowadzaną technologią, co po raz kolejny dowodzi wybiórczej analizie dokumentacji; 2) sporządzenie informacji dla wnioskodawcy o wyniku rozpatrzenia jego protestu w sposób sprzeczny z obowiązującymi przepisami prawa poprzez wydanie i podpisanie jej przez osobę nieupoważnioną - w myśl art. 58 ust. 1 u.z.r.p. - do reprezentowania organu; 3) naruszenie art. 7 Konstytucji RP oraz regulaminu do konkursu [...] poprzez formułowanie wymogu względem skarżącego (wnioskodawcy), o spełnienie wymogów których nie zakłada regulamin konkursu i dokumentacja będąca integralną częścią wymogów konkursu, 4) naruszenie art. 37 ust. 1 w związku z art. 41 ust. 2 pkt 5) i 7) u.z.r.p. poprzez brak spójności dokumentacji konkursowej co do wymogów nakładanych na wnioskodawców w zakresie wypełnienia wniosków i przeprowadzenie wyboru projektów do dofinansowania w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny, 5) naruszenie procedur niezgodnych z warunkami określonymi w art. 125 ust. 3 lit. a) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1303/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólne przepisy dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności, Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich oraz Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz ustanawiające przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności i Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 1083/2006 (Dz. Urz. UE L 347 z 20.12.2013 r., str. 320 – określanego dalej jako rozporządzenie nr 1303/2013 ) w zw. z art. 37 ust. 1 i 2 u.z.r.p. poprzez: niepoprawne sporządzenie, zatwierdzenie i stosowanie procedur wyboru wniosków, które wskazując na wymaganą minimalną treść uzasadnienia oceny wniosku - w postaci 100 znaków - w rzeczywistości uniemożliwiają przejrzystą i rzetelną ocenę projektów. W oparciu o tak sformułowane zarzuty strona skarżąca wnosiła o: – o uwzględnienie skargi i uchylenie zaskarżonego aktu w całości, stwierdzenie, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję, – na podstawie art. 200 p.p.s.a. o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa prawnego według norm przepisanych. Ponadto strona skarżąca wnosiła o: a) zobowiązanie organu do wskazania danych osobowych osób oceniających wniosek wraz z adresem korespondencji, b) przeprowadzenie dowodu z: – dokumentów tj. wniosek o dofinansowanie projektu wraz z załącznikami, informacja o wynikach oceny projektu, wniesiony protest, odpowiedź na protest na okoliczność wadliwości postępowania, która miała wpływ na rozstrzygniecie, – regulaminu konkursu [...] na okoliczność przekroczenia uprawnień przez oceniających w zakresie żądania do uwzględniania w dokumentacji konkursowej informacji / danych zawartych w innych wnioskach aplikacyjnych. Przy czym w uzasadnieniu skargi pojawiły się wnioski o przeprowadzenie dowodów również z zeznań świadków (ekspertów) i strony skarżącej. W odpowiedzi na skargę organ wnosił o jej oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w informacji o nieuwzględnieniu protestu. Odnosząc się do zarzutu dotyczącego braku upoważnienia osób podpisanych pod informacją o wynikach rozpoznanego protestu organ podniósł, że zgodnie z art. 9 ust. 2 u.z.r.p. Zarząd Województwa jest Instytucją Zarządzającą dla regionalnego programu operacyjnego. Wskazał również, iż zgodnie z art. 42 ust. 2 pkt 4 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie województwa do zadań zarządu wojewódzkiego należy przygotowanie projektów strategii rozwoju województwa i innych strategii rozwoju, regionalnych programów operacyjnych, programów służących realizacji umów partnerskich w zakresie polityki spójności oraz ich wykonywania. Zgodnie natomiast z art. 57 ust. 5 ustawy o samorządzie województwa zarząd województwa może upoważnić pracowników urzędu marszałkowskiego do składania oświadczeń woli związanych z prowadzeniem bieżącej działalności województwa. Osoby podpisujące się pod informacją o braku zakwalifikowania zgłoszonego projektu do dofinansowania oraz o wyniku rozpoznania protestu takie upoważnienie posiadały. Na rozprawie przeprowadzonej w dniu 29 czerwca 2017 r. pełnomocnik strony skarżącej podtrzymując wnioski i wywody zawarte w skardze, zmodyfikował wniosek dowodowy, żądając przeprowadzenia jedynie dowodu z dokumentów. Wniósł również o umożliwienie pisemnego ustosunkowania się do treści odpowiedzi na skargę, z uwagi na stopień skomplikowania i zawiłość sprawy. Podkreślił jednocześnie, że ocena projektu jest niepełna i lakoniczna, błędnie zanalizowano w niej sytuację finansową spółki, nie opisano rzetelnie jej potencjału. Zarzucił również, że regulamin konkursu nie wymagał zawarcia we wniosku żądanych przez Instytucję Zarządzającą, a w formularzu wniosku brak było rubryk dotyczących informacji ekonomicznych, co do których później formułowano zarzuty nieprzedstawienia ich przez wnioskodawcę. Zdaniem pełnomocnika niezasadnie również wytknięto nieuprawdopodobnienie przez spółkę sukcesu ekonomicznego w sytuacji, gdy projekt badawczo rozwojowy w zakresie technologii ze swojej istoty swojego sukcesu nie gwarantuje. Stwierdził również, że lakoniczność oceny wniosku uniemożliwiła rzeczowe zakwestionowanie w proteście w istocie nieumotywowanego stanowiska ekspertów. Podnosił także, że nie zapewniono spółce możliwości weryfikacji kompetencji ekspertów wobec zanonimizowania arkusza oceny w zakresie danych osobowych oceniających. Stanowisko zaś organu zawiera błąd logiczny polegający na sumowaniu spodziewanych kwot zwrotu podatku VAT jako z wszystkich siedmiu projektów i tym samym wniosek o niedoszacowaniu finansowania projektu. Pełnomocnik skarżącej, nie kwestionując prawa organu do zapoznania się z innymi wnioskami skarżącej spółki, zarzucił brak rzetelnej i przejrzystej oceny równoczesnej realizacji siedmiu projektów na sytuację ekonomiczną i w konsekwencji brak przekonującego uzasadnienia dla wywodzonych z tego faktu wniosków o niewykonalności projektu. Zarzucił również brak gradacji w ocenie w przypadku kryteriów punktowych. W związku z wnioskiem skarżącej spółki o ujawnienie danych osobowych zespołu ekspertów oceniających wniosek, Przewodniczący poinformował że w dokumentacji przesłanej sądowi znajdują się imiona i nazwiska ekspertów oraz odczytał je do informacji pełnomocnika skarżącej spółki. Ponadto na posiedzeniu tym Sąd postanowił zobowiązać pełnomocnika organu do wskazania w terminie 7 dni danych personalnych eksperta w oparciu o opinię którego został rozpoznany protest (pkt I postanowienia). A także na podstawie art. 106 § 3 p.p.s.a. oddalił w pozostałym zakresie podtrzymane wnioski dowodowe strony skarżącej zawarte w skardze (pkt II postanowienia), natomiast na podstawie art. 104 p.p.s.a. zobowiązał pełnomocnika strony skarżącej do złożenia w terminie 7 dni załącznika do protokołu rozprawy obejmującego wygłoszone na rozprawie stanowisko spółki z uwagi na jego obszerność, szczegółowość, stopień zawiłości przedstawionej argumentacji (pkt III postanowienia). W dniu 7 lipca 2017 r. do Sądu wpłynęło pismo pełnomocnika skarżącej zatytułowane "Załącznik do protokołu", w którym szczegółowo wskazał i wyjaśnił podniesione zarzuty. Zarzucił mianowicie organowi m. in. sprzeczność logiczną w formułowaniu własnych twierdzeń, nieprzedstawienie danych, na podstawie których doszło do rzekomej czwartej oceny, brak bezstronnego rozpoznania projektu, w kontekście faktu, w którym oceniający posłużyli się jedynie 2-3 zdaniami uzasadnienia, brak spójności logicznej i pełnego rozpoznania sprawy, naruszenie Regulaminu konkursu, błędy w procedurze interpretacji własnych tabel, pominięcie zarzutu podniesionego względem oceniających, którzy to bezpodstawnie i wbrew Regulaminowi konkursu oraz treści instrukcji do tabel finansowych - sumują 5,5 mln zł z tytułu nowej inwestycji (projekt inwestycyjny na lata przyszłe) z kosztami projektów badawczych; w konsekwencji zaś podniósł w tym zakresie zarzut braku znajomości procedury podczas oceny przygotowanych przez organ własnych tabel finansowych, a także wyjścia ponad wymogi Regulaminu konkursu i instrukcji do tabel. Pełnomocnik skarżącej spółki podniósł i uzasadnił także zarzut naruszenia Regulaminu konkursu, naruszenia zasad oceny merytorycznej, naruszenia kryteriów przedstawionych w Karcie Oceny Merytorycznej, sprzeczności w formułowanych twierdzeniach, naruszenie art. 7 Konstytucji RP oraz ogólnych zasad zawartych w k.p.a., brak znajomości proceduralnej interpretacji tabel sporządzonych przez organ, brak zrozumienia istoty jakimi rządzą się projekty badawcze, formułowanie przez organ warunków przenoszących wymogi Regulaminu konkursu i instrukcji do tabel, brak rozpoznania treści dokumentacji. W dniu 12 lipca 2017 r. wpłynęła do Sądu odpowiedź pełnomocnika organu, który wskazał, iż ekspertem w oparciu o którego opinię rozpoznano protest był J.G.. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest informacja Zarządu Województwa z dnia [...] marca 2017 r. o nieuwzględnieniu protestu od negatywnej oceny projektu pod nazwą "Projekt badawczo – rozwojowy technologii precyzyjnego próżniowego nawęglania kół zębatych do automatycznych skrzyni biegów" złożonego przez "A" Spółka z o.o.. Powyższa informacja została wydana na podstawie art. 53 ust. 1 i ust. 2 oraz art. 57 i 58 ust. 1 u.z.r.p. Kognicja sądu administracyjnego do rozpoznawania skarg na tego rodzaju rozstrzygnięcia wynika z art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz.1369 – określanej dalej jako p.p.s.a.) w zw. z art. 61 ust. 1 u.z.r.p. Dokonując kontroli tego rozstrzygnięcia pod względem zgodności z prawem stosownie do treści art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2016 r., poz. 1066) oraz art. 3 § 1 p.p.s.a., sąd w myśl art. 64 u.z.r.p. w zakresie nieuregulowanym tą ustawą stosuje przepisy p.p.s.a., określone dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. z wyłączeniem art. 52-55, art. 61 § 3-6, art. 115-122, art. 146, art. 150 i art. 152 p.p.s.a. Zgodnie z art. 61 ust. 8 pkt 1 lit. a u.z.r.p. w wyniku rozpoznania skargi sąd może: uwzględnić skargę, stwierdzając, że: ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, przekazując jednocześnie sprawę do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję, o której mowa w art. 39 ust. 1. Sąd może również oddalić skargę w przypadku jej nieuwzględnienia ( art. 61 ust. 8 pkt 2 u.z.r.p.). Odnośnie procedury wyboru projektu do dofinansowania wyjaśnić należy, iż przepisy u.z.r.p. przewidują tryb konkursowy lub pozakonkursowy (art. 38 ust. 1). W trybie konkursowym, a w takim trybie następował wybór projektu w rozpoznawanej sprawie, wniosek o dofinansowanie projektu jest składany w ramach konkursu organizowanego i przeprowadzanego przez właściwą instytucję (art. 39 ust. 1). Konkurs jest postępowaniem służącym wybraniu do dofinansowania projektów, które spełniły kryteria wyboru projektów i uzyskały największą liczbę punktów (art. 38 ust. 1, art. 39 ust.2). Wnioskodawcy, w przypadku negatywnej oceny jego projektu wybieranego w trybie konkursowym, przysługuje prawo wniesienia protestu w celu ponownego sprawdzenia złożonego wniosku w zakresie spełniania kryteriów wyboru projektów (art. 53 ust. 1). Protest jest rozpatrywany przez właściwą instytucję zarządzającą, którą w przypadku regionalnego programu operacyjnego jest zarząd województwa (art. 9 ust. 1 pkt 2) lub pośredniczącą, jeżeli została ustanowiona dla danego programu operacyjnego i instytucja zarządzająca powierzyła jej zadania w tym zakresie (art. 55). W przypadku nieuwzględnienia protestu, negatywnej ponownej oceny projektu lub pozostawienia protestu bez rozpatrzenia, wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do sądu administracyjnego (art. 61 ust. 1). W przedmiotowej sprawie strona wnosząc skargę do Sądu zachowała wszystkie wymogi formalne i wyczerpała tryb zaskarżenia określony w ustawie wdrożeniowej, umożliwiając Sądowi dokonanie kontroli zaskarżonego aktu. Zgodnie z art. 41 ust. 1 u.z.r.p. właściwa instytucja przeprowadza konkurs na podstawie określonego przez siebie regulaminu. Obligatoryjne elementy regulaminu konkursu zostały zawarte w art. 41 ust. 2 u.z.r.p., regulamin ten określa m.in. kryteria wyboru projektów wraz z podaniem ich znaczenia (art. 41 ust. 2 pkt 7). W myśl art. 7 Konstytucji RP wszystkie organy państwa obowiązane są do działania na podstawie i w granicach obowiązującego prawa. Przepis ten należy postrzegać w kontekście postanowień art. 87 Konstytucji RP i systemu źródeł prawa powszechnie obowiązującego. Z regulacji tej wynika, że jedynie tego typu źródła prawa mogą kształtować sytuację prawną adresata działań administracji publicznej. Przywołanie powyższych unormowań jest niezbędne z tego powodu, że w niniejszej sprawie kontroli sądowej poddana została czynność organu administracji publicznej, która posiada zakotwiczenie w normach prawa powszechnie obowiązującego, jak również w akcie, który nie legitymuje się statusem aktu normatywnego, a mianowicie w regulaminie konkursu przyjętym przez właściwą instytucję, czyli instytucję przeprowadzającą konkurs. W niniejszej sprawie jest to Zarząd Województwa. Regulamin ten dostępny jest jedynie na stronach internetowych właściwej instytucji i nie legitymuje się statusem aktu normatywnego, jednakże w tego rodzaj sprawach stanowi wzorzec kontroli sądowej. Przyjęcie tego regulaminu przewiduje art. 41 u.z.r.p. Jakkolwiek regulamin ten nie jest źródłem prawa w rozumieniu art. 87 Konstytucji RP, tym niemniej spełnia kryteria źródeł prawa w szerokim tego słowa znaczeniu. Mając na uwadze normatywny charakter regulaminu stwierdzić należy, że jako akt tworzący system realizacji odpowiednich programów, przyjętych na podstawie stosownych umocowań ustawowych przyznanych instytucjom zarządzającym, regulamin konkursu, określany w doktrynie między innymi jako swoiste bądź niezorganizowane źródło prawa, winien stanowić podstawę oceny legalności rozstrzygnięcia konkursowego, jednakże tylko łącznie z odpowiednimi przepisami prawa powszechnie obowiązującego (por. wyroki WSA w Szczecinie z 9 listopada 2016 r., I SA/Sz 1033/16, WSA w Gdańsku z 23 listopada 2016 r., I SA/Gd 1094/16 oraz WSA w Rzeszowie z 13 grudnia 2016 r., I SA/Rz 823/16, orzeczenia.nsa.gov.pl). W konsekwencji wzorcem sądowej kontroli czynności prawnej podejmowanej przez organ administracji publicznej jest przywołana powyżej ustawa, inne przepisy prawa powszechnie obowiązującego, jak również regulamin konkursu, w ramach którego zgłoszono wniosek podlegający ocenie w niniejszej sprawie. Z punktu widzenia przepisów unijnych Sąd dokonując kontroli negatywnej oceny projektu wydanej w trybie u.z.r.p. bada przede wszystkim czy wybór projektu został przeprowadzony zgodnie z warunkami określonymi w art. 125 ust. 3 lit a rozporządzenia nr 1303/2013, zgodnie z którym procedury wyboru i kryteria powinny zapewniać, że operacje przyczynią się do osiągnięcia celów szczegółowych i rezultatów odpowiednich priorytetów, są niedyskryminacyjne i przejrzyste oraz są zgodne z zasadą równości płci i niedyskryminacji oraz zasadą zrównoważonego rozwoju. Natomiast z punktu widzenia przepisów u.z.r.p. Sąd dokonując kontroli zaskarżonego aktu bada czy wybór projektu został przeprowadzony zgodnie z zasadami wynikającymi z art. 37 ust. 1 tejże ustawy tj. w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny oraz zapewniający wnioskodawcom równy dostęp do informacji o warunkach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania. Zasada równego dostępu do pomocy nakłada na instytucje odpowiedzialne za realizację zadań polityki rozwoju obowiązek równego traktowania wszystkich beneficjentów pomocy oraz formułuje zakaz jakiegokolwiek faworyzowania lub dyskryminowania niektórych z nich. Naruszenie którejkolwiek z zasad wymienionych w art. 37 ust. 1 u.z.r.p.- stanowi naruszenie zasady równego dostępu do pomocy. Zasada przejrzystości reguł oceny projektów ma charakter instrumentalny w stosunku do zasady równości, formułując wobec instytucji zarządzającej nakaz jasnego, precyzyjnego i dostępnego dla wszystkich wnioskodawców (beneficjentów) określenia kryteriów kwalifikowania projektów. Przejrzystość realizuje się przede wszystkim w obowiązku powszechnie dostępnej i pełnej informacji o trybie i warunkach wyboru projektów. Rzetelność związana jest z ustanowieniem jasnych i zrozumiałych dla wnioskodawców kryteriów wyboru projektów, zgodności postępowania właściwej instytucji z ustanowionymi w danym trybie regułami oraz wszechstronnym uzasadnieniem wyboru (por. wyrok NSA z dnia 3 lutego 2017 r., sygn. akt II GSK 1/17). Zasada bezstronności ustanawia zakaz wprowadzania preferencji dla określonych grup czy rodzajów wnioskodawców lub projektów ( por. J. Jaśkiewicz, Komentarz do art. 37 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowania w perspektywie finansowej 2014 – 2020"; LEX 2014 nr 208524 i wyroki NSA z dnia 22 marca 2017 r., II GSK 339/17 i z dnia 3 lutego 2017 r., II GSK 1/17). Rozpatrując skargę wniesioną na negatywną ocenę projektu, sąd administracyjny powinien badać zasadność oceny projektu, czyli sięgać do argumentacji, na podstawie której projekt został oceniony. Należy przy tym zaznaczyć, że kontrola sądu administracyjnego przeprowadzana w tym zakresie, powinna zmierzać do oceny, czy argumentacja oceniającego nie jest dowolna, czy mieści się w granicach danej sprawy, czy nie jest oderwana od kryteriów wynikających z regulaminu. Trzeba bowiem mieć na uwadze, iż sądowa kontrola legalności działań Instytucji Zarządzającej w procesie wyboru projektu do dofinansowania jest ograniczona. Sąd nie jest uprawniony do weryfikacji merytorycznej oceny projektu, dokonanej przez ekspertów, np. poprzez odmienną ocenę założeń tego projektu i przyznanie określonej liczby punktów ocenianemu projektowi, lecz uprawniony jest do kontroli sporządzonej oceny w kontekście przestrzegania kryteriów tej oceny, takich jak równość, przejrzystość, bezstronność, niezmienność i rzetelność, wywodzonych z przepisów ustawy wdrożeniowej, a także z punktu kompletności tej oceny oraz jasności przyjętych kryteriów (por. wyrok NSA z dnia 17 grudnia 2013 r., II GSK 2249/13). Ponadto, rola ekspertów w postępowaniu dotyczącym oceny projektów jest podobna do roli biegłych w postępowaniu sądowym i tak też powinna być traktowana przez sąd administracyjny. Kontrolując ocenę sąd bada, czy jest ona spójna, wyczerpująca, logiczna i czy odpowiada na zasadnicze pytania. Sama treść oceny nie mieści się w granicach kontroli sądu administracyjnego, bowiem to oceniający jest ekspertem w danej dziedzinie (por. wyrok NSA z dnia 26 kwietnia 2011 r., II GSK 1115/11), Powołanie zasad rządzących oceną projektów i postępowaniem konkursowym było w kontrolowanej sprawie konieczne, albowiem - zdaniem Sądu - w tak ujętym modelu kontroli przeprowadzona przez organ ocena projektu i rozstrzygnięcie protestu naruszyły zasady przejrzystości i rzetelności, a zatem również zasadę równego dostępu do pomocy. Przy czym nie jest - jak już wyżej wskazano rzeczą Sądu - wypowiadanie się co do kwestii merytorycznych związanych z oceną przedstawionego przez stronę projektu o dofinansowanie, a w szczególności w zakresie kryteriów co do których Instytucja Zarządzająca miała zastrzeżenia merytoryczne i w konsekwencji nie przyznała punktów lub też przyznała je w niższym wymiarze niż maksymalny przewidzianym do danego kryterium. Natomiast kompetencją sądu jest objęcie kontrolą przestrzeganie zasad i przepisów określających przebieg procedury konkursowej. Istotą oceny, jak i rozstrzygnięcia konkursu (a zatem wniosku o dofinansowanie i dalej ewentualnie protestu) pozostaje wskazanie przez organ dlaczego dany projekt zasługuje albo nie zasługuje na dofinansowanie w odniesieniu do przyjętych kryteriów oceny w danym konkursie. Obowiązkiem Instytucji Zarządzającej jest bowiem wskazanie, jakie okoliczności przemawiają za taką a nie inną punktacją lub inną oceną projektu, tak - by z punktu widzenia zasad i przepisów prawa polityki spójności – podana informacja była przejrzysta i poddawała się weryfikacji. Lektura informacji o nieuwzględnieniu protestu wskazuje, że ocena ta nie spełnia standardów procedury konkursowej. Ocena projektu w wielu jego punktach jest zdaniem Sądu lakoniczna i szablonowa. Ocena przedstawiona w kartach ocen ekspertów jest przedstawiona w wielu punktach oceny w postaci zgeneralizowanych tez bez ich uzasadnienia. Podkreślić należy, że udział ekspertów w postępowaniu konkursowym ma charakter subsydiarny. Celem udziału ekspertów w postępowaniu konkursowym albo poza konkursowym jest dostarczenie właściwej instytucji wiadomości specjalnych koniecznych do prawidłowej oceny merytorycznej projektu. Udział ekspertów w badaniu projektu jest konieczny, gdy jego oceny nie da się prawidłowo dokonać bez odwołanie się do wiadomości specjalnych. Jednocześnie ocena dokonana przez ekspertów nie może być dowolna, sprowadzać się do ogólnych twierdzeń. Winna być tak przedstawiona, aby wnioskodawca przystępujący do konkursu do dofinansowanie mógł poznać przesłanki dokonania takiej, a nie innej oceny i podjąć ewentualną merytoryczną z nią polemikę. W przestawianej stronie informacji o sposobie rozpatrzenia protestu organ nie powinien ograniczać się do powielenia oceny ekspertów sporządzonej jeszcze przed złożeniem protestu, ale winien się również odnieść do zarzutów zawartych w proteście. W razie konieczności przed wydaniem rozstrzygnięcia w przedmiocie rozpatrzenia protestu winien, jeżeli wymaga to wiadomości specjalnych, czy to zwrócić się do ekspertów, którzy już sporządzili ocenę o zajęcie stanowiska odnośnie zgłoszonych zarzutów, czy też zwrócić o wydanie do innego eksperta kolejnej oceny. Jakkolwiek przepis art. 50 u.z.r.p. nie zawiera odesłania do stosowania przepisów k.p.a. w tym zakresie i nie ma podstaw by twierdzić, że informacja o wynikach oceny oraz informacja o sposobie rozpoznania protestu miała spełniać standardy określone w 107 § 3 k.p.a., to uzasadnienie w obu przypadkach winno zawierać treść, która pozwoli wnioskodawcy oraz sądowi administracyjnemu dokonującemu kontroli rozstrzygnięcia konkursu całości argumentów, które zaważyły na ocenie projektu. Zatem powinno być ono zrozumiałe dla wnioskodawcy oraz wyraźnie wskazywać na przyczyny negatywnej oceny. Sąd przy uwzględnieniu kryterium przejrzystości i rzetelności ocenia czy uzasadnienie negatywnej oceny projektu jest argumentacyjnie spójne i zupełne oraz nie zawiera wewnętrznych sprzeczności. Uzasadnienie negatywnej oceny projektu musi być nadto logiczne i wskazywać na rzeczowe i konkretne argumenty ległe u podstaw nieuwzględnienia wniosku. Uzasadnienie udzielonej skarżącej spółce informacji o nieuwzględnieniu jej protestu powyższych warunków nie spełnia. W ocenie Sądu rozstrzygnięciu temu nie można przypisać cechy rzetelności i przejrzystości. Nie można jednak uwzględnić stanowiska skarżącej spółki, iż Instytucja Zarządzająca nie była uprawniona do porównania oraz zestawienia danych wynikających z siedmiu złożonych jednocześnie wniosków o dofinansowanie. Przeciwnie Instytucja Zarządzająca była do tego zobowiązana w celu oceny rzeczywistego potencjału spółki i ustalenia czy spełnia kryteria wyboru projektu do dofinansowania. Instytucja Zarządzająca obowiązana jest do strzeżenia efektywności gospodarowania środkami z Funduszu Spójności, a co za tym idzie musi na podstawie wszystkich dostępnych danych oceniać czy dany projekt gwarantuje właściwe wykorzystanie środków przyznawanych w ramach dofinansowania. Organy administracji mają ogólny obowiązek staranności w badaniu prawidłowości dokonywanych przez siebie płatności, które ciążą na budżecie Unii ( por. wyrok Ze Fu Fleischhandel i Vion Trading, C-201/10 i C-202/10,). Z tej zasady wywieść należy obowiązek oceny projektu z uwzględnieniem również danych dotyczących wnioskodawcy znanych organowi z urzędu. Tym niemniej, w ocenie Sądu, uzasadnienie zaskarżonej informacji w zakresie oceny obejmującej zestawienie danych wynikających z wszystkich siedmiu wniosków zawiera błędy logiczne i metodyczne. Zastrzeżenie to odnieść należy do wyjaśnienia motywów wspierających konkluzję o niespełnieniu kryterium horyzontalnego dopuszczającego "Wykonalność projektu". Instytucja Zarządzająca przyjmując w ocenie optykę obejmującą łącznie siedem projektów dokonała nie tyle zestawienia i porównania wszystkich siedmiu projektów, ile scalenia danych liczbowych wynikających z informacji przedstawionych we wnioskach o dofinansowanie i biznesplanach. W ocenie sądu taką metodę w istotnych aspektach oceny cechowała sztuczność, która musiała doprowadzić do chybionych i wadliwych wniosków. Nadto ocena wniosku nie uwzględniała wskazań wynikających z uchwały komitetu monitorującego. Z uzasadnienia wynikało, iż zdaniem Instytucji Zarządzającej spółka nie wykazała gwarancji finansowania projektu, gdyż - jak wynikało z przedstawionych rachunków - będących powieleniem oceny eksperckiej, nie doszacowano finansowania projektu o ok. 50.000 zł. Różnica ta wynika m. in. z nieuwzględnienia w planie finansowym przesunięcia czasowego przekazania części dofinansowania. Organ pominął jednak wskazane w części finansowej biznes planu w tabeli "Źródła finansowania projektu" fakt, iż spółka deklarowała finansowanie projektu m. in. z kredytu obrotowego w wysokości 1.200.000 zł oraz kapitału zapasowego, który zgodnie z bilansem spółki wynosił ponad 1.200.000 zł. W omawianej tabeli zgodnie z instrukcją wypełniania wniosku podać należało natomiast jedynie kwoty finansowania bilansujące się z kwotą stanowiącą zakładaną wartość projektu. Zdaniem Sądu nieuzasadnione w świetle przytoczonych powyżej wartości była konkluzja o nieuwzględnieniu we wniosku oraz biznesplanie ryzyk związanych z utratą płynności finansowej. W tym zakresie Instytucja Zarządzająca nie poddała wniosku wystarczająco wnikliwej i rzetelnej ocenie, a dane finansowe przedstawione w biznesplanie potraktowała wybiórczo. Istotną wadę ujawniało natomiast zsumowanie wartości stwierdzonego niedoszacowania we wszystkich realizowanych przez spółkę i zgłoszonych do dofinansowania projektach. Instytucja Zarządzająca bowiem uznała, że skoro wszystkie projekty były niedoszacowane o kwotę 50.000 to łączna suma "niedoszacowania" projektów wyniesie 350.000 zł. Rozliczenie to nie uwzględniało faktu, iż podatnikiem podatku od towarów i usług jest spółka jako podmiot prowadzący działalność gospodarczą (art. 15 ust. 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług - Dz. U. z 2017 r. poz. 1221 ze zm. – określanej dalej jako u.p.t.u.). Z wniosku ani z innych dokumentów nie wynikało, by spółka dla realizacji poszczególnych zamierzała powołać oddziały, będące odrębnymi podatnikami podatku od towarów i usług (art. 5 pkt 4 ustawy z 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej - Dz. U. z 2016 r. poz. 1829 ze zm. w zw. z art. 15 ust. 1 u.p.t.u.). Tym samym sumowanie kwot podlegającej zwrotowi różnicy pomiędzy należnym a naliczonym podatkiem od towarów i usług było nieuprawnione, a oparte na tym wyliczeniu wnioski - błędne. Innym błędem organu dotyczącym niedoszacowania projektu było nieuwzględnienie, iż podatek od towarów i usług rozliczany jest w miesięcznych okresach rozliczeniowych, a zwrot następuje w terminie 60 dni od dnia złożenia deklaracji (art. 87 ust. 2 u.p.t.u.). Czyli kolejne kwoty zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym, przy założeniu comiesięcznego wykazywania podatku podlegającego zwrotowi na rachunek bankowy podatnika, następować winny comiesięcznie w odniesieniu do wcześniejszych okresów rozliczeniowych. Ta okoliczność również nie została uwzględniona przy ocenie zdolności finansowej spółki. Przyjęto kwotę zwrotu podatku całościowo. Przy ocenie potencjału organizacyjnego i kadrowego - jak zasadnie wskazywała skarżąca - dokonano zsumowania deklarowanego we wnioskach obciążenia czasowego osób uczestniczących w pracach związanych z realizacją projektów. Instytucja Zarządzająca nie uwzględniła, iż skarżąca spółka zatrudnia łącznie 25 osób oraz nie rozważyła w sumarycznej analizie siedmiu wniosków, czy i w jakim zakresie czynności konieczne do wykonania są wspólne dla wszystkich siedmiu projektów. W tym kontekście należy zwrócić uwagę, co również słusznie podnosiła skarżąca spółka, że zgodnie z instrukcją wypełniania wniosku, nie była obowiązana podawać zestawienia wszystkich składanych jednocześnie projektów oraz wykazywać ich łącznej wykonalności. Postępowanie Instytucji Zarządzającej cechowała też istotna sprzeczność. Uznając bowiem, że potencjał skarżącej nie jest wystarczający do zrealizowania wszystkich siedmiu projektów negatywnie oceniła wszystkie z nich. Tymczasem nawet przyjmując wyliczenia przedstawione w zaskarżonej informacji oraz w karcie oceny eksperckiej, należałoby przyjąć, że ustalony tam potencjał organizacyjny i ekonomiczny spółki jest wystarczający do sfinansowania kilku z nich. Przyjęcie, iż kryterium "Wykonalność projektu" nie było spełnione w stosunku do wszystkich było w tej sytuacji nielogiczne. W ocenie Sądu Instytucja Zarządzająca nie przeprowadziła właściwej oceny w zakresie kryterium dopuszczającego "Trwałość projektu". Nie odniosła bowiem tej oceny do właściwego wzorca kontroli. Poprzestała wyłącznie na prostym domniemaniu, że brak spełnienia kryterium wykonalności skutkuje automatycznie niespełnienie kryterium trwałości. Taki wniosek nie jest jednak uprawniony. Z definicji kryterium zawartej w uchwale nr [...] Komitetu Monitorującego Regionalny Program Operacyjny - 2020 z dnia [...] lutego 2016 r. wynikało, że "ocenie w ramach kryterium podlega, czy Beneficjent nie planuje w okresie 3/5 lat od płatności końcowej na rzecz Beneficjenta, zmian skutkujących spełnieniem przesłanek określonych w art. 71 rozporządzenia nr 1303/20 - czy wnioskodawca zapewni trwałość instytucjonalną, techniczną i finansową inwestycji po zakończeniu jej realizacji". Ocena spełnienia tego kryterium wymagała zatem odniesienia do art. 71 rozporządzenia nr 1303/2013, czego w zaskarżonej informacji zabrakło. Zwrócić przy tym należy uwagę, że ocena spełniania tego kryterium pozostaje odmienna ze względu na charakter inwestycji (projektu). Stosownie bowiem do ust. 3 art. 71 rozporządzenia 1303/2013 " w przypadku operacji wspieranych z EFS oraz operacji wspieranych z innych EFSI, które nie są inwestycjami w infrastrukturę lub inwestycjami produkcyjnymi, dokonuje się zwrotu wkładu z funduszu tylko wtedy, gdy są one objęte obowiązkiem utrzymania inwestycji zgodnie z obowiązującymi zasadami pomocy państwa oraz jeżeli zaprzestano działalności produkcyjnej lub ją relokowano w okresie ustalonym w tych zasadach". W sytuacji natomiast gdy - jak wskazano wcześniej - ocena posiadania przez spółkę potencjału organizacyjnego była nierzetelna, wniosek, iż brak tego potencjału automatycznie przesądza o niespełnieniu kryterium trwałości należało uznać za arbitralny, a ocenę projektu w tym zakresie za nierzetelną. W odniesieniu natomiast do uzasadnienia zaskarżonej informacji dotyczącego niespełnienia kryterium specyficznego dopuszczającego "Plan prac B+R", należy uznać, że ocena wniosku w tym zakresie była również nieprzejrzysta i nierzetelna. W pierwszej kolejności należy stwierdzić, iż z definicji tego kryterium wynikało, iż "Ocenie podlega, czy projekt zawiera plan prac przedstawiający analizę rynkową (w tym analizę popytu), finansową planowanego projektu badawczo – rozwojowego. Ocenie podlegają następujące aspekty: – czy zaplanowane prace B+R są adekwatne i niezbędne do osiągnięcia rezultatu i celów projektu? – czy zidentyfikowano i precyzyjnie opisano ewentualne ryzyka związane z pracami B+R? – czy planowane prace B+R zostały podzielone na jasno sprecyzowane, układające się w logiczną całość, etapy? – czy precyzyjnie określono efekt końcowy/kamień milowy każdego z etapów oraz wpływ braku jego osiągnięcia na zasadność kontynuacji projektu? – czy przedstawiono plan ochrony praw własności intelektualnej?" Kryterium uznaje się za spełnione w sytuacji, gdy zostały spełnione wszystkie wyżej wymienione warunki. Redakcja tej definicji nie daje odpowiedzi, czy ocenie podlegają wyłącznie aspekty wymienione w kolejnych tiret. W ocenie Sądu ocena spełnienia przez projekt omawianego kryterium nie może być uznana za rzetelną i przejrzystą. Po pierwsze bowiem informacja w tym zakresie powołuje się na brak potencjału organizacyjnego wystarczającego do wykonania projektu, do której to okoliczności Sąd odniósł się we wcześniejszym fragmencie uzasadnienia uznając ocenę wniosku skarżącej spółki w tym zakresie za nierzetelną. Uwaga ta tyczy się również odwołania się do argumentu o niepoprawnym przedstawieniu sposobu finansowania projektu niegwarantującego jego wykonalności. Również w tym zakresie Sąd uznał udzieloną skarżącej informację za naruszającą art. 37 ust. 1 u.z.r.p. W odniesieniu do oceny wniosku pod kątem kryteriów specyficznych punktowych należało uznać, że udzielona skarżącej informacja w odniesieniu do uzasadnienia informacji w zakresie spełnienia kryterium "Efektywność kosztowa" musi być w znacznej części uznana za naruszającą zasadę rzetelności. I tak w odniesieniu do oceny z pkt. 7 lit a) należy stwierdzić, że skarżąca spółka we wniosku wprost wskazała na możliwość wyceny licencji dopiero po zrealizowaniu projektu, z czego należy wywieść wniosek o niemożliwości precyzyjnego oszacowania zysków. Stanowisko Instytucji Zarządzającej żądającej precyzyjnego określenia przyszłych zysków pomija specyfikę projektu. W przypadku projektów obejmujących prace badawczo - rozwojowe w wysoce wyspecjalizowanej i niszowej technologii, wszelkie szacunki obarczone mogą być błędem i stąd zawodne. Spółka pośrednio wskazała na to we wniosku. Instytucji Zarządzającej przy ocenie wniosku taką specyfikę projektu winna uwzględnić. Uwagi te należy również odnieść do oceny projektu w zakresie kryterium specyficznego punktowego "Zapotrzebowanie rynku na rezultaty projektu - I Typ". Natomiast przy ocenie spełnienia kryterium: czy założenia przedstawione w projekcie są realne ( pkt 7 lit. d) oraz czy poprawnie sporządzono analizy, które są podstawą do oceny efektywności i wykonalności w projekcie (pkt. 7 lit. e) odwołano się odpowiednio do braku potencjału organizacyjnego oraz do braku zabezpieczenia finansowego, czyli de facto do niespełnienia kryterium horyzontalnego dopuszczającego "Wykonalność projektu", w zakresie którego ocena została podważona przez Sąd. W niniejszej sprawie dokonując oceny przeprowadzonego postępowania konkursowego pod kątem realizacji przez organ zasad określonych w art. 37 ust. 1 u.z.r.p. odnieść należy się również do sporządzenia oceny projektu przez dodatkowego eksperta. Sporządzenie powyższej oceny Instytucja Zarządzająca zleciła po wniesieniu przez stronę protestu. Do przedłożonych przez organ aktach ocena ta nie została dołączona, a osobie, którą ją sporządziła skarżąca spółka dowiedziała się dopiero na etapie postępowania sądowoadministracyjnego po wezwaniu organu przez Sąd do podania tej informacji. Z treści zaskarżonej informacji nie wynika jak była dokładna treść tej opinii i w jakim zakresie ta opinia została ostatecznie wykorzystana przy ocenie projektu. Takie działanie organu stanowi -zdaniem sądu - naruszenie zasad postępowania konkursowego określonych w art. 37 ust. 1 u.z.r.p., w szczególności przeprowadzenia wyboru projektu w sposób przejrzysty i rzetelny. Brak poinformowania strony w oparciu o jaki materiał dowodowy dokonano oceny zgłoszonego projektu uniemożliwia jej wejście w merytoryczny spór z tą oceną Co najmniej z treści rozstrzygnięcia strona winna uzyskać informację w oparciu o jakie dane organ dokonał oceny, w szczególności czy zostały sporządzone oceny przez ekspertów, w oparciu o które organ wydał rozstrzygnięcie. Umożliwia to stronie zapoznanie się z taką oceną i wejście w merytoryczny spór z organem. Zdaniem Sądu żadna z regulacji prawnych odnoszących się do przeprowadzania postępowania konkursowego w ramach u.z.r.p. nie upoważnia organ do "utajnienia" sporządzonych ocen .Jest to uchybienie mogące mieć istotny wpływ na wynik postępowania konkursowego. Ewentualne postanowienia regulaminu w tym przedmiocie stanowiłby naruszenie zasad określonych w art. 37 ust. 1 u.z.r.p. W ocenie Sądu za nieuzasadniony należy uznać zarzut skarżącej spółki dotyczący sporządzenia zaskarżonej informacji przez nieuprawnioną osobę w myśl art. 58 ust. 1 u.z.r.p. Pismo informujące wnioskodawcę o sposobie rozpoznania protestu stanowi oświadczenie wiedzy, w związku z tym może być podpisane przez osobę legitymującą się pełnomocnictwem Instytucji Zarządzającej (por. wyrok NSA z dnia 28 marca 2017 r., II GSK 797/17). W kontrolowanej sprawie pismo informujące o nieuwzględnieniu protestu podpisał D.R., który jak wynika z załączonego do odpowiedzi skargi pełnomocnictwa dysponował stosownym upoważnieniem do działania w imieniu Instytucji Zarządzającej. Zarząd Województwa – jako Instytucja Zarządzająca Regionalnym Programem Operacyjnym – 2020 - uchwałą z dnia [...] lutego 2017r. nr [...] upoważnił bowiem Zastępcę Dyrektora Departamentu Programów Regionalnych Urzędu Marszałkowskiego Województwa D.R. do działania w swoim imieniu we wszystkich sprawach dotyczących rozpatrywania środków odwoławczych przewidzianych systemem realizacji programu w zakresie procedury odwoławczej z wyłączeniem spraw, w których umocowany był zaangażowany w działania związane z naborem i oceną wniosków o dofinansowanie złożonych w ramach RPO— 2020 (§ 1 uchwały). Stosownie zaś do jej § 2 zakres tego upoważnienia obejmuje w szczególności podpisywanie wezwań do uzupełnienia lub poprawienia protestów oraz rozstrzygnięć protestów wnoszonych przez wnioskodawców RPO- 2020 od negatywnej oceny ich projektów. Z powyższych przyczyn Sąd uznał, że udzielona spółce informacja o negatywnym rozpoznaniu jej protestu naruszała zasady rzetelności i przejrzystości oceny wynikające z art. 37 ust. 1 u.z.r.p., co uzasadniło wydanie zawartych w pkt I i II wyroku rozstrzygnięć na podstawie art. 61 ust. 8 pkt 1 lit. a u.z.r.p. Przy ponownej ocenie zgłoszonego projektu Instytucja Zarządzająca będzie związana wyżej wskazanymi wytycznymi co do wymogów stawianych zakwestionowanym ocenom. Rozstrzygnięcie w przedmiocie kosztów postępowania (pkt III wyroku) znajduje uzasadnienie w treści art. 200 w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a. Na wysokość zasądzonej na rzecz strony skarżącej z tego tytułu kwoty 697 zł złożyły się: - wpis sądowy od skargi wynoszący 200 zł (§ 2 ust. 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. nr 221, poz. 2193), - równowartość uiszczonej opłaty skarbowej od złożonego do akt sprawy dokumentu pełnomocnictwa w kwocie 17 zł, - wynagrodzenie pełnomocnika w wysokości 480 zł, ustalone zgodnie z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U z 2015 r., poz. 1804 ze zm.).