II SA/Go 664/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Pauter Sędziowie Sędzia WSA Grażyna Staniszewska Asesor WSA Jarosław Piątek (spr.) Protokolant sekr. sąd. Stanisława Maciejewska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 października 2017 r. sprawy ze skargi L spółka z o.o. na informację Zarządu Województwa z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie negatywnej oceny projektu oddala skargę. Wnioskiem z dnia [...] grudnia 2016 r. L sp. z o.o. (dalej jako: wnioskodawca, spółka) zwróciła się do Instytucji Zarządzającej Regionalnym Programem Operacyjnym 2020 Zarządu Województwa (dalej IZ) o dofinansowanie projektu nr [...] pt. "Rozwinięcie dystrybucji wyrobów firmy L Sp. z o.o. na arenie międzynarodowej", ubiegającego się o dofinansowanie w ramach konkursu nr [...] Regionalnego Programu Operacyjnego – 2020, Oś Priorytetowa 1 "Gospodarka i innowacje", Działanie 1.4 "Promocja regionu i umiędzynarodowienie sektora MŚP", Poddziałanie 1.4.1. "promocja regionu i umiędzynarodowienie sektora MŚP – projekty realizowane poza formuła ZIT". Pismem z dnia [...] kwietnia 2017 r. IZ poinformowała spółkę, że złożony przez nią wniosek o dofinansowanie pt. "Rozwinięcie dystrybucji wyrobów firmy L Sp. z o.o. na arenie międzynarodowej" zyskał pozytywny wynik oceny uwarunkowany koniecznością wyrażenia zgody na proponowane zmiany, tj. na zmniejszenie wartości dofinansowania z 396.855.,15 zł na 105.192,90 zł w terminie 7 dni od otrzymania pisma. IZ w piśmie z dnia [...] czerwca 2017 r. nr [...] wskazała, iż brak zgody wnioskodawcy na proponowane uzupełnienie korekty w ramach oceny uwarunkowanej oraz nieprzedstawienie w wyznaczonym terminie oświadczenia dotyczącego przeszacowanych wydatków jest równoznaczne z niespełnieniem zawartego w kryterium warunku przyjęcia projektu do dofinansowania i skutkuje negatywną oceną merytoryczną projektu. Wprawdzie wniosek oceniony przez ekspertów spełnił wszystkie kryteria dopuszczające oraz uzyskał 39,33 punktu podczas oceny merytorycznej, dzięki czemu został przyjęty do dofinansowania. Jednak z uwagi na fakt, iż spółka nie wyraziła zgody na proponowane zmniejszenie wartości dofinansowania, Zarząd Województwa podjął uchwałę, na mocy której przedmiotowy projekt uzyskał negatywna ocenę merytoryczną oraz został przesunięty na liście rankingowej z projektów wybranych do dofinasowania do projektów, które nie spełniły kryteriów i/lub nie uzyskały wymaganej liczby punktów. Pismem z dnia [...] czerwca 2017r . spółka złożyła protest od negatywnej oceny merytorycznej wniosku pt. "Rozwinięcie dystrybucji wyrobów firmy L Sp. z o.o. na arenie międzynarodowej". Spółka nie zgodziła się z oceną merytoryczną ekspertów w zakresie kryteriów horyzontalnego dopuszczającego – "Zgodność projektu z celem działania" oraz kryterium specyficznego punktowego – "Efektywność kosztowa projektu". W uzasadnieniu protestu spółka podniosła, że wszystkie wydarzenia wymienione we wniosku o dofinansowanie maja charakter targów/wystaw ;połączonych z konferencjami. Charakterystyką branży jest bowiem to, iż imprezy służące wymianie doświadczeń (naukowo-konferencyjne), połączone są z możliwością ekspozycji (oferowania w formie targowo-wystawowej) swoich wyrobów. Spółka podniosła, że w razie wątpliwości oceniającego co do treści wniosku o dofinansowanie czy kwalifikowalności wydatków, nie powinny być one rozstrzygane na niekorzyść wnioskującego bez szczegółowego zapoznania się z treścią całej dokumentacji aplikacyjnej. Pismem z dnia [...] lipca 2017 r. nr [...], działając na podstawie art. 53 ust. 1 oraz art. 57 i 58 ust. 1 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych z w perspektywie finansowej 2014-2020 (tekst jedn. DZ. U. z 2016 r., poz. 217 ze zm. – dalej u.z.r.p.), Zarząd Województwa poinformował spółkę o nieuwzględnieniu protestu. Odnosząc się do wskazanych w proteście zarzutów organ wskazał, iż zarówno z analizy wniosku o dofinasowanie oraz protestu wynika, że wnioskodawca w pkt. A9 wniosku o dofinasowanie oraz pkt.3.2 Strategii wskazał na udział spółki w: "1. EuroSpine – coroczny międzynarodowy, największy w Europie kongres z targami, wystawami, organizowany przez Spine Society of Europe...; 2. BISS- Brussele International Spine Symposium –coroczne międzynarodowe sympozjum, któremu towarzyszą targi/ wystawy...; 3. DWG- coroczny, międzynarodowy kongres odbywający się w Niemczech z towarzyszącymi wystawami/targami...; 4. Konferencja Naukowa Oddziału Zachodniego PTChK- międzynarodowa konf., odbywająca się co dwa lata. Towarzyszy jej wystawa..; 5. Konferencja Naukowa Oddziału Północnego PTCHk- międzynarodowa konf. Naukowo-szkoleniowa, odbywająca się co dwa lata, której towarzyszy wystawa/targi...; 6. XVII Sympozjum Sekcji Ortopedii Dziecięcej PTOiTr – międzynarodowy kongres/konf., na której przedstawiamy swoje produkty/wyroby. Spółka ma możliwość zdobyć nowych odbiorców i dystrybutorów. Spotkania z ekspertami pozwolą, na poszerzania i zdobycie nowej wiedzy; 7. Forum Chirurgów Kręgosłupa- coroczne, międzynarodowe Forum wraz z targami/wystawą...; 8. Dni Ortopedyczne Polskiego Towarzystwa Ortopedycznego i Traumatologicznego - międzynarodowa konferencja połączona z wystawą..; 9. 43. Zjazd Polskiego Towarzystwa Neurochirurgów – międzynarodowy kongres/ konf., na której przestawiamy swoje produkty/wyroby". Ponadto w pkt.A9 skarżąca podała, że "spółka ujęła również w kategorii wydatków koszt wydrukowania ulotek/katalogów produktów własnych do dystrybucji podczas imprez targowych , misji gospodarczych i konferencji planowanych w ramach projektu", a na str.40 Strategii, ze "Spółka wybrała najważniejsze konferencje o charakterze międzynarodowym, które odbędę się w Polsce i za granicą". Zdaniem organu z przytoczonych powyżej zapisów wynika, że spółka zamierza realizować również działania niewpisujące się w przedmiot konkursu, tj. udział w konferencjach, ponieważ zgodnie z Regulaminem konkursu "Przedmiotem konkursu jest wybór projektów związanych z udziałem MŚP, nastawionych na wzrost eksportu i zdobywanie nowych rynków zbytu, w krajowych i/lub zagranicznych targach/wystawach (w charakterze wystawcy) oraz w zagranicznych misjach gospodarczych". Zdaniem IZ RPO-2020 skarżąca już na etapie wniosku o dofinasowanie powinna dostarczyć argumentów niezbędnych do potwierdzenia jej udziału wyłącznie w charakterze wystawcy na ww. konferencjach/sympozjach , a także potwierdzić organizację targów/wystaw w ramach organizacji/konferencji/sympozjów (brak jakichkolwiek informacji o organizacji targów/wystaw m.in. na Zjeździe Polskiego Towarzystwa Neurochirurgów – Międzynarodowy Kongres/konf.). W ocenie organu z zapisów (pkt.A9 wniosku) wynika, że wszystkie wydarzenia zaplanowane we wniosku to głównie konferencje, sympozja, zjazdy i spotkania połączone z targami lub wystawami (nie we wszystkich wydarzeniach) i to zdaniem IZ-RPO-2020 wnioskodawca miał we wniosku dostarczyć argumentów wskazujących jednoznacznie na odbywające się targi i wystawy w ramach zaplanowanych wydarzeń. Przedmiot projektu tylko częściowo wpisuje się zatem w ramy konkursu w zakresie udziału w misjach zagranicznych. W związku z powyższym organ stwierdził, że oceniający nie mieli możliwości potwierdzenia kwalifikowalności kosztów związanych z planowanym udziałem Spółki w tarach/wystawach międzynarodowych zgodnie z załącznikiem nr 1 stanowiących 70% budżetu projektu. Na powyższą informację L Sp. z o.o. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. zarzucając: 1. nieprawidłowa weryfikację wyników dokonanej oceny projektu w zakresie kryteriów dotyczących projektu oraz przedstawionych w proteście zarzutów, mającą wpływ na naruszeni przepisów prawa materialnego tj. art. 56 ust. 2 pkt 1 u.p.z.r., która w konsekwencji doprowadziła do nieprawidłowej oceny merytorycznej projektu poprzez uznanie, że projekt nie spełnia kryteriów dopuszczających, a mianowicie: a) nieprawidłowe uznanie, że skarżący zamierza realizować zadanie niewpisujące się w przedmiot konkursu, w sytuacji gdy jak wskazał skarżący w branży chirurgii kręgosłupa łączenie wystaw/targów z konferencjami naukowymi jest regułą, natomiast celem skarżącego jest ekspozycja swoich towarów i pozyskiwanie nowych kontrahentów, b) nieprawidłowe uznanie, że wydarzenia wskazane przez skarżącego są z założenia konferencjami, w sytuacji gdy wydarzenia te maja charakter targów/wystaw/ połączonych z konferencjami, co jest specyficzne dla branży medycznej, c) nieprawidłowe przyjęcie definicji "targów/wystaw", co w konsekwencji doprowadziło do uznania przez instytucje zarządzającą, iż wydarzenia wskazane przez skarżącego nie uznano za wystawy/targi, d) nieprawidłowe uznanie, że znaczna część kosztów zadań wskazanych w ramach projektu nie wpisuje się w katalog kosztów kwalifikowanych, w sytuacji gdy projekt skarżącego nastawiony jest wzrost eksportu i zdobywanie nowych rynków zbytu, w krajowych i/lub zagranicznych targach/wystawach w charakterze wystawcy, e) nieprawidłowe uznanie, iż skarżący nie wykazał, że jego udział w wymienionych przez niego wydarzeniach ma wyłącznie charakter wystawny, w sytuacji gdy skarżący przedstawił takie argumenty odnośnie każdej imprezy, w ramach której miałby eksponować swoje produkty i pozyskiwać nowych kontrahentów. W oparciu o tak sformułowane zarzuty skarżący wniósł: – na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i c) ustawy z dnia ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej p.p.s.a.) o uwzględnienie skargi i uchylenie zaskarżonego stwierdzenie, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, – uchylenie zaskarżonej czynności w całości, – o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych, – przeprowadzenie dowodu na podstawie art. 106 § 3 p.p.s.a. z dokumentów załączonych do skargi na okoliczności wskazane w jej uzasadnieniu. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w informacji o nieuwzględnieniu protestu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest informacja Zarządu Województwa (instytucji zarządzającej) z dnia [...] lipca 2017 roku o ieuwzględnieniu protestu skarżącej spółki od negatywnej oceny projektu pod nazwą "Rozwinięcie dystrybucji wyrobów firmy L Sp. z o.o. na arenie międzynarodowej" Kognicja sądu administracyjnego do rozpoznawania skarg na tego rodzaju rozstrzygnięcia wynika z art. 3 § 3 p.p.s.a. w związku art. 61 ust. 1 u.z.r.p. Dokonując kontroli tego rozstrzygnięcia pod względem zgodności z prawem stosownie do treści art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2016 r., poz. 1066) oraz art. 3 § 1 p.p.s.a., sąd w myśl art. 64 u.z.r.p. stosuje w zakresie nieuregulowanym ustawa przepisy p.p.s.a. określone dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. z wyłączeniem art. 52-55, art. 61 § 3-6, art. 115-122, art. 146, art. 150 i art. 152 p.p.s.a. Zgodnie z art. 61 ust. 8 pkt 1a u.z.r.p. w wyniku rozpoznania skargi sąd może: uwzględnić skargę, stwierdzając, że: ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, przekazując jednocześnie sprawę do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję, o której mowa w art. 39 ust. 1. Sąd może również oddalić skargę w przypadku jej nieuwzględnienia - art. 61 ust. 8 pkt 2 u.z.r.p. W zakresie procedury wyboru projektu do dofinansowania wyjaśnić należy, iż przepisy ustawy wdrożeniowej przewidują tryb konkursowy lub pozakonkursowy (art. 38 ust. 1). W trybie konkursowym, a w takim trybie następował wybór projektu w rozpoznawanej sprawie, wniosek o dofinansowanie projektu jest składany w ramach konkursu organizowanego i przeprowadzanego przez właściwą instytucję (art. 39 ust. 1). Konkurs jest postępowaniem służącym wybraniu do dofinansowania projektów, które spełniły kryteria wyboru projektów i uzyskały największą liczbę punktów (art. 38 ust. 1, art. 39 ust.2). Wnioskodawcy, w przypadku negatywnej oceny jego projektu wybieranego w trybie konkursowym, przysługuje prawo wniesienia protestu w celu ponownego sprawdzenia złożonego wniosku w zakresie spełniania kryteriów wyboru projektów (art. 53 ust. 1). Protest jest rozpatrywany przez właściwą instytucję zarządzającą, którą w przypadku regionalnego programu operacyjnego jest zarząd województwa (art. 9 ust. 1 pkt 2) lub pośredniczącą, jeżeli została ustanowiona dla danego programu operacyjnego i instytucja zarządzająca powierzyła jej zadania w tym zakresie (art. 55). W przypadku nieuwzględnienia protestu, negatywnej ponownej oceny projektu lub pozostawienia protestu bez rozpatrzenia, wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do sądu administracyjnego (art. 61 ust. 1). W przedmiotowej sprawie strona wnosząc skargę do Sądu zachowała wszystkie wymogi formalne i wyczerpała tryb zaskarżenia określony w u.z.r.p., umożliwiając Sądowi dokonanie kontroli zaskarżonego aktu. Zgodnie z art. 41 ust. 1 u.z.r.p. właściwa instytucja przeprowadza konkurs na podstawie określonego przez siebie regulaminu. Obligatoryjne elementy regulaminu konkursu zostały zawarte w art. 41 ust. 2 u.z.r.p., regulamin ten określa m.in. kryteria wyboru projektów wraz z podaniem ich znaczenia (art. 41 ust. 2 pkt 7). W myśl art. 7 Konstytucji RP wszystkie organy państwa obowiązane są do działania na podstawie i w granicach obowiązującego prawa. Przepis ten widzieć należy w kontekście postanowień art. 87 Konstytucji RP i systemu źródeł prawa powszechnie obowiązującego. Z regulacji tej wynika, że jedynie tego typu źródła prawa mogą kształtować sytuację prawną adresata działań administracji publicznej. Przywołanie powyższych unormowań jest niezbędne z tego powodu, że w niniejszej sprawie kontroli sądowej poddana została czynność organu administracji publicznej, która posiada zakotwiczenie w normach prawa powszechnie obowiązującego, jak również w akcie, który nie legitymuje się statusem aktu normatywnego, a mianowicie w regulaminie konkursu przyjętym przez właściwą instytucję, czyli instytucję przeprowadzającą konkurs. W niniejszej sprawie jest to Zarząd Województwa. Regulamin ten dostępny jest jedynie na stronach internetowych właściwej instytucji i nie legitymuje się statusem aktu normatywnego, jednakże w tego rodzaj sprawach stanowi wzorzec kontroli sądowej. Przyjęcie tego regulaminu przewiduje art. 41 u.z.r.p. Jakkolwiek regulamin ten nie jest źródłem prawa w rozumieniu art. 87 Konstytucji RP, tym niemniej spełnia kryteria źródeł prawa w szerokim tego słowa znaczeniu. Mając na uwadze normatywny charakter regulaminu stwierdzić należy, że jako akt tworzący system realizacji odpowiednich programów, przyjętych na podstawie stosownych umocowań ustawowych przyznanych instytucjom zarządzającym, regulamin konkursu, określany w doktrynie między innymi jako swoiste bądź niezorganizowane źródło prawa, winien stanowić podstawę oceny legalności rozstrzygnięcia konkursowego, jednakże tylko łącznie z odpowiednimi przepisami prawa powszechnie obowiązującego (por. m.in. wyroki WSA w Szczecinie z 9 listopada 2016 r., I SA/Sz 1033/16, WSA w Gdańsku z 23 listopada 2016 r., I SA/Gd 1094/16 oraz WSA w Rzeszowie z 13 grudnia 2016 r., I SA/Rz 823/16, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych - http//:orzeczenia.nsa.gov.pl - w skrócie: "CBOSA"). W konsekwencji wzorcem sądowej kontroli czynności prawnej podejmowanej przez organ administracji publicznej jest przywołana powyżej ustawa, inne przepisy prawa powszechnie obowiązującego, jak również regulamin konkursu, w ramach którego zgłoszono wniosek podlegający ocenie w niniejszej sprawie. Z punktu widzenia przepisów unijnych Sąd dokonując kontroli negatywnej oceny projektu wydanej w trybie u.z.r.p. bada przede wszystkim czy wybór projektu został przeprowadzony zgodnie z warunkami określonymi w art. 125 ust. 3 lit a Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) Nr 1303/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiającego wspólne przepisy dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności, Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich oraz Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz ustanawiające przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności i Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 1083/2006 (Dz. U.UE L z dnia 20 grudnia 2013 r.), zgodnie z którym procedury wyboru i kryteria powinny zapewniać, że operacje przyczynią się do osiągnięcia celów szczegółowych i rezultatów odpowiednich priorytetów, są niedyskryminacyjne i przejrzyste oraz są zgodne z zasadą równości płci i niedyskryminacji oraz zasadą zrównoważonego rozwoju. Natomiast z punktu widzenia przepisów u.z.r.p. Sąd dokonując kontroli zaskarżonego aktu bada czy wybór projektu został przeprowadzony zgodnie z zasadami wynikającymi z art. 37 ust. 1 tejże ustawy tj. w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny oraz zapewniający wnioskodawcom równy dostęp do informacji o warunkach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania. Zasada równego dostępu do pomocy nakłada na instytucje odpowiedzialne za realizację zadań polityki rozwoju obowiązek równego traktowania wszystkich beneficjentów pomocy oraz formułuje zakaz jakiegokolwiek faworyzowania lub dyskryminowania niektórych z nich. Naruszenie którejkolwiek z zasad wymienionych w art. 37 ust. 1 u.z.r.p. - stanowi naruszenie zasady równego dostępu do pomocy. Zasada przejrzystości reguł oceny projektów ma charakter instrumentalny w stosunku do zasady równości, formułując wobec instytucji zarządzającej nakaz jasnego, precyzyjnego i dostępnego dla wszystkich wnioskodawców (beneficjentów) określenia kryteriów kwalifikowania projektów. Przejrzystość realizuje się przede wszystkim w obowiązku powszechnie dostępnej i pełnej informacji o trybie i warunkach wyboru projektów. Rzetelność związana jest z ustanowieniem jasnych i zrozumiałych dla wnioskodawców kryteriów wyboru projektów, zgodności postępowania właściwej instytucji z ustanowionymi w danym trybie regułami oraz wszechstronnym uzasadnieniem wyboru. (por. wyrok NSA z dnia 3 lutego 2017 r., sygn. akt II GSK 1/17, CBOSA). Zasada bezstronności ustanawia zakaz wprowadzania preferencji dla określonych grup czy rodzajów wnioskodawców lub projektów (por. wyrok NSA z dnia 22 marca 2017 r, II GSK 339/17 i z dnia 3 lutego 2017 r., II GSK 1/17, CBOSA). Dodać należy, iż zgodnie ze stanowiskiem sądów administracyjnych, rozpatrując skargę wniesioną na negatywną ocenę projektu, sąd administracyjny powinien badać zasadność oceny projektu, czyli sięgać do argumentacji, na podstawie której projekt został oceniony. Należy przy tym zaznaczyć, że kontrola sądu administracyjnego przeprowadzana w tym zakresie, powinna zmierzać do oceny, czy argumentacja oceniającego nie jest dowolna, czy mieści się w granicach danej sprawy, czy nie jest oderwana od kryteriów wynikających z regulaminu. Trzeba bowiem mieć na uwadze, iż sądowa kontrola legalności działań instytucji zarządzającej w procesie wyboru projektu do dofinansowania jest ograniczona. Sąd nie jest uprawniony do weryfikacji merytorycznej oceny projektu, dokonanej przez ekspertów, np. poprzez odmienną ocenę założeń tego projektu i przyznanie określonej liczby punktów ocenianemu projektowi, lecz uprawniony jest do kontroli sporządzonej oceny w kontekście przestrzegania kryteriów tej oceny, takich jak równość, przejrzystość, bezstronność, niezmienność i rzetelność, wywodzonych z przepisów ustawy wdrożeniowej, a także z punktu kompletności tej oceny oraz jasności przyjętych kryteriów (wyrok NSA z 17 grudnia 2013 r., II GSK 2249/13, CBOSA). Ponadto, jak stwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 26 kwietnia 2011r., II GSK 1115/11 (opub. w CBOSA), rola ekspertów w postępowaniu dotyczącym oceny projektów jest podobna do roli biegłych w postępowaniu sądowym i tak też powinna być traktowana przez sąd administracyjny. Kontrolując ocenę sąd bada, czy jest ona spójna, wyczerpująca, logiczna i czy odpowiada na zasadnicze pytania. Sama treść oceny nie mieści się w granicach kontroli sądu administracyjnego, bowiem to oceniający jest ekspertem w danej dziedzinie. Istotą oceny, jak i rozstrzygnięcia konkursu (a zatem wniosku o dofinansowanie i dalej ewentualnie protestu) pozostaje wskazanie przez organ dlaczego dany projekt zasługuje albo nie zasługuje na dofinansowanie w odniesieniu do przyjętych kryteriów oceny w danym konkursie. Obowiązkiem instytucji zarządzającej jest bowiem wskazanie, jakie okoliczności przemawiają za taką a nie inną punktacją lub inną oceną projektu, tak - by z punktu widzenia zasad i przepisów prawa polityki spójności – podana informacja była przejrzysta i poddawała się weryfikacji. Jakkolwiek przepis art. 50 u.z.r.p. nie zawiera odesłania do stosowania przepisów k.p.a. w tym zakresie i nie ma podstaw by twierdzić, że informacja o wynikach oceny oraz informacja o sposobie rozpoznania protestu miała spełniać standardy określone w 107 § 3 k.p.a., to uzasadnienie w obu przypadkach winno zawierać treść, która pozwoli wnioskodawcy oraz sądowi administracyjnemu dokonującemu kontroli rozstrzygnięcia konkursu całości argumentów, które zaważyły na ocenie projektu. Zatem powinno być ono zrozumiałe dla wnioskodawcy oraz wyraźnie wskazywać na przyczyny negatywnej oceny. Sąd, przy uwzględnieniu kryterium przejrzystości i rzetelności, ocenia czy uzasadnienie negatywnej oceny projektu jest argumentacyjnie spójne i zupełne oraz nie zawiera wewnętrznych sprzeczności. Uzasadnienie negatywnej oceny projektu musi być nadto logiczne i wskazywać na rzeczowe i konkretne argumenty ległe u podstaw nieuwzględnienia wniosku. Uzasadnienie udzielonej skarżącej spółce informacji o nieuwzględnieniu jej protestu spełnia powyższe warunki. Przeprowadzona w tak rozumianych ramach kontrola zaskarżonego aktu nie wykazała w ocenie Sądu naruszeń ani uchybień, które miałyby istotny wpływ na wynik oceny w rozumieniu art. 61 ust. 8 u.z.p.r. Wskazać trzeba, że zgodnie z Regulaminem konkursu "Przedmiotem konkursu jest wybór projektów związanych z udziałem MŚP, nastawionych na wzrost eksportu i zdobywanie nowych rynków zbytu, w krajowych i/lub zagranicznych targach/wystawach (w charakterze wystawcy) oraz w zagranicznych misjach gospodarczych". Sąd nie podziela stanowiska zawartego w skardze, iż wnioskodawca już na etapie wniosku wykazał, że jego udział w przedsięwzięciach opisanych we wniosku będzie wyłącznie w charakterze wystawcy. Z analizy opisu projektu zwartego we wniosku o dofinansowanie (A.9) wynika, że wskazane tam wydarzenia to kongresy, konferencje, sympozja, zjazdy, które są połączone z targami/wystawami. Wskazać trzeba, że wystawy/targi występują na drugim planie jako element towarzyszący konferencjom/kongresom. O ile można zgodzić się ze stanowiskiem skarżącego, że specyfika targów sprzętu medycznego, który oferuje skarżący polega na tym, że targi/wystawy odbywają się bardzo często w połączeniu z konferencjami/kongresami naukowymi, to jednak w ocenie Sądu wnioskodawca nie przedstawił przekonywujących argumentów, że będzie uczestniczył w konferencjach/kongresach wyłącznie w charakterze wystawcy. Organ trafnie wskazał na zapisy zawarte w punkcie A9 wniosku o dofinansowanie i w dokumencie pt. Strategia Rozwoju Przedsiębiorstwa L na lata 2017-2019. W dokumentach tych skarżąca wskazała między innymi że: "Spółka ujęła w kategorii wydatków koszt wydrukowania ulotek/katalogów/ produktów własnych do dystrybucji podczas imprez targowych, misji gospodarczych i konferencji planowanych w ramach projektu"; "Spółka wybrała najważniejsze konferencje o charakterze międzynarodowym, które odbędą się w Polsce i za granicą"; "Spółka planuje udział w konferencjach/kongresach/targach/wystawach oraz misjach gospodarczych trwających około 3-4 dni" (s. 41 strategii). Przytoczone zapisy stwarzają uzasadnione wątpliwości co do zgodności działań spółki z przedmiotem konkursu. W tym zakresie w ocenie Sądu wniosek o dofinansowanie jest nieprecyzyjny i ogólny. Zdaniem Sądu należy podzielić stanowisko organu, że spółka powinna we wniosku dostarczyć argumentów niezbędnych do potwierdzenia jej udziału wyłącznie w charakterze wystawcy na wskazanych konferencjach/sympozjach, a także potwierdzić organizację targów/wystaw w ramach organizacji konferencji/sympozjów. Organ podał, że wnioskodawca nie potwierdził organizacji targów/wystaw w ramach organizacji wykazanych konferencji/sympozjów (brak jakiejkolwiek informacji o organizacji targów/wystaw w ramach organizacji targów/wystaw na Zjeździe Polskiego Związku Neurochirurgów). W związku z powyższym organ zasadnie stwierdził, że oceniający nie mieli możliwości potwierdzenia kwalifikowalności kosztów związanych z planowanym udziałem Spółki w targach/wystawach międzynarodowych zgodnie z załącznikiem nr 1 stanowiących 70% budżetu projektu. W opinii Sądu nie jest trafny zarzut skarżącego, że w sprawie doszło do nieprawidłowego przyjęcia przez IZ definicji "targów/wystaw". Istota problemu wyraża się w niedostatecznym, nieprecyzyjnym przedstawieniu przez spółkę działań, które budzą istotne wątpliwości co do zgodności z przedmiotem konkursu. Dokonując kontroli zaskarżonego aktu Sąd wziął także pod uwagę, iż na etapie rozpoznawania protestu organ skorzystał z pomocy eksperta, do czego był uprawniony na podstawie art. 57 u.p.z.r., zatem w efekcie wniosek oceniony został przez czterech ekspertów. Czwarty ekspert zwrócił uwagę na niejednoznaczne zapisy zawarte we wniosku o dofinansowanie wskazujące na działania niezgodne z przedmiotem konkursu. W konsekwencji ekspert stwierdził, że kryterium horyzontalne dopuszczające –"Zgodność projektu z celem działania" nie zostało przez spółkę spełnione. Ekspert wskazał, że przychylił się do oceny dokonanej przez ekspertów nr 1 i 3 wskazujących na brak możliwości potwierdzenia, że cały projekt jest zgodny z celem działania. Zdaniem Sądu ocena wskazanych ekspertów jest spójna, wyczerpująca, logiczna i odpowiada na zasadniczy problem w sprawie. Podkreślić należy, iż Sąd nie jest władny co do tego aby podważyć merytoryczną treść oceny ekspertów zawartą w kartach oceny. Oceny te sporządzane są przez osoby posiadające wiedzę specjalistyczną i jako takie w pewnym zakresie mają walor opinii biegłych - w znaczeniu procedury administracyjnej (art. 84 k.p.a.). Sąd ma natomiast obowiązek zbadania czy argumentacja zawarta w kartach oceny sporządzonych przez ekspertów nie jest dowolna i czy odnosi się do przedłożonej przez wnioskodawcę dokumentacji, nadto - czy jest ona wyczerpująca i przekonująca. Dokonując analizy z powyższego punktu widzenia, Sąd nie stwierdził żadnych naruszeń prawa. Odnosząc się do podniesionej przez skarżącą w proteście i skardze zasady "życzliwej interpretacji oświadczeń woli", należy podkreślić, iż to na wnioskodawcy ciąży obowiązek rzetelnego wypełnienia wniosku (por. wyrok NSA z dnia 9 sierpnia 2011 r., II GSK 1500/11, CBOSA). Nadto Instytucja zarządzająca obowiązana jest do strzeżenia efektywności gospodarowania środkami z Funduszu Spójności, a co za tym idzie musi na podstawie wszystkich dostępnych danych oceniać czy dany projekt gwarantuje właściwe wykorzystanie środków przyznawanych w ramach dofinansowania. Organy administracji mają ogólny obowiązek staranności w badaniu prawidłowości dokonywanych przez siebie płatności, które ciążą na budżecie Unii (zob. np. wyrok Ze Fu Fleischhandel i Vion Trading, C-201/10 i C-202/10). Z powyższych przyczyn Sąd uznał, że udzielona spółce informacja o negatywnym rozpoznaniu jej protestu nie naruszała zasad oceny wynikającej z art. 37 ust. 1 u.z.r.p. Z tych względów Sąd, na podstawie art. 61 ust. 8 pkt 2 ustawy wdrożeniowej, skargę oddalił.