II SO/Go 12/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Jutrzenka – Trzebiatowski po rozpoznaniu w dniu 4 listopada 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D.W. w przedmiocie wymierzenia grzywny Prezydentowi Miasta za nieprzekazanie skargi do sądu ( art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. z 2012 r. poz. 270) p o s t a n a w i a : I. odrzucić skargę, II. zwrócić stronie skarżącej – D.W. kwotę 100 (sto) złotych, tytułem zwrotu uiszczonego wpisu sądowego od wniesionego wniosku. Pismem z dnia [...] sierpnia 2014r. D.W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. wniosek o wymierzenie grzywny dla Prezydenta Miasta za nieprzekazanie skargi do sądu. Wraz z odpowiedzią na wniosek D.W. Prezydent Miasta przekazał do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę skarżącego w przedmiocie wymierzenia grzywny Prezydentowi Miasta za niewykonanie postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. sygn. akt II SAB/Go 101/13. Przekazaną skargę zarejestrowano pod sygn. akt II SA/Go 644/14. Dnia 6 października 2014 r. Sąd wydał postanowienie, którym – na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. z 2012 r. poz. 270 – określanym dalej jako "p.p.s.a.") odrzucił skargę D.W. w przedmiocie wymierzenia grzywny Prezydentowi Miasta za niewykonanie postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. sygn. akt II SAB/Go 101/13, jako niedopuszczalną. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Badanie merytorycznej zasadności skargi, czy też odpowiednio wniosku (art. 64 § 3 p.p.s.a) poprzedza analiza, czy sprawa będąca jej przedmiotem należy do właściwości sądu administracyjnego. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym zasadą jest, że kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Przy czym poddanie we wskazanym przepisie wykonywania administracji publicznej kontroli sądu administracyjnego nie oznacza, że cała działalność administracji publicznej została taką kontrolą objęta. Ograniczenie jej zakresu wynika z treści art. 3 p.p.s.a., który enumeratywnie wylicza formy działania administracji publicznej podlegające kontroli przez sądy administracyjne. Zgodnie z kolei z treścią art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. W myśl § 2 cytowanego przepisu organ, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. W razie niezastosowania się przez organ administracji do tych obowiązków, sąd -na wniosek skarżącego- może na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości do dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów (art.154 § 6 p.p.s.a.). Przesłanką wymierzenia grzywny jest sam fakt nieprzekazania skargi sądowi administracyjnemu, bez względu na jego przyczyny. Wymierzając grzywnę, sąd powinien natomiast wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności danej sprawy, w tym między innymi przyczyny niewypełnienia przez organ ciążącego na nim obowiązku. Skoro z art. 54 § 2 p.p.s.a. wynika obowiązek dochowania określonego terminu, to uchybienie tej powinności mieści się w niezastosowaniu się do obowiązków, będącym przesłanką wymierzenia grzywny na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. W rezultacie przedmiot zaskarżenia określony w art. 55 § 1 p.p.s.a., obejmuje nie tylko zaniechanie przekazania sądowi skargi, odpowiedzi na skargę i akt sprawy, ale także zwłokę organu w dopełnieniu tej czynności ( vide: uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 listopada 2009 r., sygn. akt II GPS 3/09 baza orzeczeń nsa.gov.pl). W okolicznościach sprawy poza sporem pozostawało, iż pismem z dnia [...] czerwca 2014 r. D.W. wniósł – jak wymaga tego procedura - za pośrednictwem Prezydenta Miasta skargę do WSA w Gorzowie Wlkp. w przedmiocie wymierzenia grzywny Prezydentowi Miasta za niewykonanie postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. sygn. akt II SAB/Go 101/13. Skarga ta została przekazana przez organ Sądowi dopiero wraz z odpowiedzią na wniosek D.W. z dnia [...] sierpnia 2014 r. o wymierzenie organowi grzywny za nieprzekazanie skargi w ustawowym terminie 30 dni, a więc po upływie 52 dni od daty wpływu jej do organu. Nie można w okolicznościach niniejszej sprawy pominąć oceny, czy wniosek D.W. o wymierzenie grzywny za nieprzekazanie skargi jest w okolicznościach sprawy dopuszczalny. Przedmiotem skargi z dnia [...] czerwca 2014 r. było bowiem niewykonanie postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. sygn. akt II SAB/Go 101/13, ale skarga dotyczyła w istocie jedynie niewykonania tego postanowienia w zakresie zwrotu kosztów postępowania sądowego, tj. pkt II tego postanowienia. Zgodnie z art. 154 § 1 p.p.s.a. w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania oraz w razie bezczynności organu lub przewlekłego prowadzenia postępowania po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Z cytowanego powyżej przepisu wynika, że skarga o wymierzenie organowi grzywny przysługuje w dwóch sytuacjach: gdy organ nie wykonuje wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania oraz gdy organ pozostaje bezczynny po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności. Należy jednak podkreślić, że zasada ta nie dotyczy niewykonania orzeczenia w części dotyczącej zasądzenia kosztów sądowych. Niewykonanie orzeczenia w tej części nie oznacza bezczynności organu administracyjnego, o której mowa w cytowanym art. 154 § 1 p.p.s.a., bowiem w sytuacji takiej nie istnieje konieczność podjęcia przez organ działań z zakresu administracji publicznej (np. wszczęcia postępowania administracyjnego, wydania aktu itp.) zastrzeżonych prawem do jego właściwości, lecz istnieje pomiędzy organem a osobą, na rzecz której orzeczono zwrot kosztów sądowych, stosunek zobowiązaniowy, w którym organ jest dłużnikiem, a strona wierzycielem. Wykonywanie orzeczeń sądów administracyjnych w części dotyczącej zasądzonych na rzecz strony kosztów (w tym kosztów sądowych) odbywa się w drodze egzekucji sądowej, zgodnie z przepisami Kodeksu postępowania cywilnego, po stwierdzeniu przez sąd - w myśl art. 169 p.p.s.a.- jego prawomocności. Wyrok taki stanowi tytuł egzekucyjny w sądowym postępowaniu egzekucyjnym. Zgodnie z art. 781 § 2 k.p.c. tytułom egzekucyjnym pochodzącym od sądu administracyjnego klauzulę wykonalności nadaje sąd rejonowy właściwości ogólnej dłużnika. Po nadaniu klauzuli wykonalności, wyrok sądu administracyjnego stanowi tytuł wykonawczy, podlegający (we wskazanej części) wykonaniu przez komornika sądowego (por. postanowienie WSA w Szczecinie z dnia 25 marca 2004 r., sygn. akt SA/Sz 2291/03, wyrok WSA w Warszawie z dnia 9 stycznia 2007 r., sygn. akt II SA/Wa 1258/06- orzeczenia.nsa.gov.pl). Tym samym skarga na niewykonanie wyroku w części dotyczącej zasądzenia kosztów sądowych jest niedopuszczalna. Analogicznie skarga D.W. została oceniona w odrębnym postępowaniu prowadzonym pod sygnaturą II SA/Go 644/14. Wydanym w tej sprawie postanowieniem z dnia 2 października 2014 r., Sąd skargę odrzucił na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. z uwagi na fakt, iż sprawa dotycząca niewykonania postanowienia sądu administracyjnego w zakresie orzeczonego zwrotu kosztów postępowania sądowego nie należy do właściwości sądu administracyjnego orzekającego w trybie art. 154 § 1 p.p.s.a. Taka kwalifikacja skargi D.W. z dnia [...] czerwca 2014 r. ma również wpływ na niniejsze postępowanie i ocenę zasadności wniosku o wymierzenie grzywny za nieprzekazanie tej skargi w terminie sądowi administracyjnemu. Tut. Sąd w pełni podziela wyrażony w orzecznictwie sądów administracyjnych pogląd, iż wniosek o wymierzenie organowi grzywny z powodu nieprzekazania w terminie skargi wraz z aktami sprawy oraz odpowiedzią na skargę do sądu może zostać rozpoznany tylko wtedy, gdy skarga dotyczy spraw, o których mowa w art. 3 p.p.s.a. ( por. postanowienia NSA z dnia 29 grudnia 2010 r., sygn. akt I OZ 953/10; z dnia 3 października 2012 r., sygn. akt I OZ 739/12; z dnia 30 listopada 2012 r., sygn. akt I OZ 887/12; z dnia 28 listopada 2012 r., sygn. akt I OZ 868/12; z dnia 25 kwietnia 2012 r., sygn. akt I OZ 271/12; z dnia 24 sierpnia 2011 r., sygn. akt I OZ 590/11; z dnia 24 kwietnia 2014 r., sygn. akt I OZ 325/14; postanowienie WSA w Warszawie z dnia 26 czerwca 2014 r., sygn. akt IV SO/Wa 9/14; postanowienie WSA w Lublinie z dnia 4 lipca 2012 r., sygn. akt III SA/Lu 2/12; odmiennie WSA w Białymstoku w orzeczeniu z dnia 19 marca 2013 r., sygn. akt II SO/Bk 6/13). Pogląd ten znajduje także swoje potwierdzenie w doktrynie prawa sądowoadministracyjnego ( por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, 4. Wydanie, Warszawa 2011, str. 207-208 ). Wniosek o wymierzenie organowi grzywny za nieprzekazanie w terminie skargi wraz z aktami sprawy oraz odpowiedzią na skargę może być bowiem rozpoznany jedynie wówczas, gdy skarga dotyczy spraw, o których mowa w art. 3 p.p.s.a. tj. spraw należących do właściwości sądu administracyjnego. Prowadzi to do wniosku, że w przypadku gdy skarga do sądu administracyjnego jest niedopuszczalna, to również niedopuszczalny jest wniosek o wymierzenie organowi grzywny w trybie art. 55 § 1 p.p.s.a. Uwzględniając zatem okoliczność, że ze względu na swój przedmiot skarga D.W. nie należała do właściwości sądu administracyjnego – to również jego wniosek o wymierzenie organowi grzywny pozostawał niedopuszczalny. Podlegał zatem odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 64 § 3 p.p.s.a. Wobec odrzucenia wniosku na podstawie art. 232 § 1 p.p.s.a. orzeczono o zwrocie skarżącemu uiszczonego wpisu od wniosku. Jednocześnie Sąd wyjaśnia, iż należność ta zostanie zwrócona po uprawomocnieniu się niniejszego postanowienia.