I SA/Kr 1242/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia: WSA Piotr Głowacki Sędzia: WSA Grażyna Firek Sędzia: WSA Wiesław Kuśnierz (spr.) Protokolant: specjalista Małgorzata Kruszec po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 marca 2019 r. sprawy ze skargi G. Sp. z o.o. w K. na rozstrzygnięcie Zarządu Województwa z dnia [...] października 2018 r. Nr [...] [...] w przedmiocie nieuwzględnienia protestu skargę oddala Przedmiotem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie jest rozstrzygnięcie Zarządu Województwa M. - Instytucji Zarządzającej Regionalnym Programem Operacyjnym Województwa M. na lata 2014-2020, a zarazem Instytucji Rozpatrującej Protest (dalej: IRP) z dnia 31 października 2018 r. znak: [...] w sprawie nieuwzględnienia protestu złożonego przez G. Sp. z o.o. z siedzibą w K. (dalej: Spółka, Skarżąca, Wnioskodawca) od negatywnego wyniku oceny finansowej projektu (wniosku o dofinansowanie) nr [...] pn. "[...]" (dalej: projekt) złożonego do Instytucji Organizującej Konkurs (IOK) - Departamentu Funduszy Europejskich Urzędu Marszałkowskiego Województwa M. w odpowiedzi na konkurs nr [...] (dalej: konkurs). Podstawą rozstrzygnięcia był następujący stan faktyczny i prawny. Spółka w odpowiedzi na konkurs ogłoszony dnia 28 listopada 2017 r. złożyła powyższy projekt. Konkurs był prowadzony z uwzględnieniem zapisów Podręcznika Instytucji Zarządzającej Regionalnym Programem Operacyjnym Województwa M. na lata 2014-2020 - wersja nr 4, stanowiącego załącznik do uchwały nr 286/18 Zarządu Województwa M. dnia 27 lutego 2018 r. (dalej: podręcznik) oraz regulaminu konkursu nr [...], 11 Oś Priorytetowa - Rewitalizacja przestrzeni regionalnej, Działanie 11.4. Rewitalizacja terenów poprzemysłowych (dalej: regulamin konkursu), stanowiącego załącznik do uchwały nr 1966/17 Zarządu Województwa Małopolskiego z dnia 28 listopada 2017 r., zmienionego uchwałami nr 2105/17 z dnia 14 grudnia 2017 r., nr 895/18 z dnia 24 maja 2018 r. oraz nr 1210/18 z dnia 3 lipca 2018 r. IOK pismem z dnia 12 września 2018 r. znak: [...] poinformowała Spółkę, że projekt został poddany ocenie na etapie formalnym i finansowym. Projekt został oceniony pozytywnie na etapie oceny formalnej. W wyniku natomiast przeprowadzonej oceny finansowej projektu stwierdzono, że nie spełnia on kryteriów wyboru projektów określonych w załączniku nr 1 do regulaminu konkursu. W związku z powyższym projekt został oceniony negatywnie na etapie oceny finansowej ze względu na fakt niespełnienia kryterium "Wykonalność i trwałość finansowa projektu" (dalej: kryterium). Szczegółowe uzasadnienie dla negatywnej oceny w ramach ww. kryterium zawarto w zbiorczej karcie oceny stanowiącej załącznik nr 1 do pisma. Jak wynika z uzasadnienia załączonej oceny, przyczyną negatywnej weryfikacji wniosku było ustalenie przez ekspertów, że projekt nie spełnia kryterium, co z kolei jest konsekwencją uznania, że w ramach projektu nie została wykazana finansowa zasadność realizacji inwestycji. Spółka wniosła protest do IRP od ww. rozstrzygnięcia. Podniosła, że nie zgadza się z oceną kryterium. Na podstawie art. 54 ust. 2 pkt 5 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (obecnie t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 1431, dalej: ustawa wdrożeniowa), ocenie przeprowadzonej w zakresie kryterium zarzuciła następujące uchybienia proceduralne, które w sposób bezpośredni i niekorzystny dla Spółki przełożyły się na treść dokonanej oceny: - dokonanie w ramach oceny kryterium interpretacji danych niezgodnej ze stanem faktycznym, w tym z treścią wniosku oraz zgromadzoną dokumentacją; - spowodowanie zaburzenia spójności wniosku na etapie oceny formalnej, poprzez przekazanie Spółce nieprecyzyjnych wytycznych, wprowadzających Spółkę w błąd, których spełnienie mające na celu uniknięcie odrzucenia wniosku na etapie oceny formalnej, doprowadziło do negatywnej oceny w zakresie spełnienia kryterium; - całkowite pominięcie w ramach oceny kryterium okoliczności, że etap II inwestycji (komercyjny) jest kluczowy dla zapewnienia trwałości finansowej przedsięwzięcia - pomimo, że ten aspekt był podnoszony w wielu miejscach we wniosku oraz w pytaniu IZ na etapie oceny formalnej; - zaniechanie wezwania Spółki do przedstawienia uzupełniających wyjaśnień lub uzupełnień na etapie oceny finansowej wniosku. W uzasadnieniu zarzutów Spółka podniosła, że szeroka lista uchybień na etapie oceny finansowej wniosku podważa rzetelność i transparentność całego procesu oceny, w którym wydane zostało rozstrzygnięcie niekorzystne dla Spółki, istotnie naruszające jej interes i prowadzące do istotnego podważenia szans realizacji inwestycji o dużym znaczeniu dla Gminy Miejskiej K., a także całego obszaru Województwa M. . Przechodząc do opisu okoliczności, które skutkowały zaburzeniem kształtu wniosku, Skarżąca wskazała, że w ramach pisma z dnia 20 czerwca 2018 r. Spółka wezwana została do usunięcia braków formalnych wniosku. Zgodnie z zawartą w powyższym piśmie uwagą nr 4, dotyczącą kryterium "Opisu istniejącego majątku trwałego" (nr pola/dokumentu C. 1.5.) Wnioskodawca został zobowiązany do wyjaśnień dotyczących relacji pomiędzy l etapem (niekomercyjnym i będącym przedmiotem niniejszej inwestycji) oraz II etapem inwestycji (komercyjnym). Zgodnie z treścią zapytania: "wyjaśnień wymagało, dlaczego projekt nie obejmuje dwóch etapów, kiedy zostaną zrealizowane kolejny etap, z jakich, czy brak realizacji projektu w całości nie wpłynie na ograniczenie możliwości realizacji celów przedmiotowego projektu". Celem pełnego ustosunkowania się do powyższego pytania, Spółka wskazała, że oba etapy mogą funkcjonować niezależnie od siebie, jednak w przypadku braku realizacji jednego z nich całość przedsięwzięcia straci na atrakcyjności. Brak realizacji II etapu nie wpłynie na możliwość realizacji celów przedmiotowego projektu, jednak z perspektywy Spółki realizacja tylko i wyłącznie l etapu nie będzie miała uzasadnienia. Wskazano, że Spółka realizuje etap l wyłącznie dlatego, że Gmina Miejska K. zgodziła się na realizację etapu II w zamian za przyrzeczenie realizacji etapu l. W związku z brakiem możliwości zgłoszenia do dofinansowania etapu II inwestycji (komercyjnego, polegającego na budowie obiektów kubaturowych - zgodnie z wytycznymi dotyczącymi kwalifikowania wydatków - budowa nowych obiektów nie może być przedmiotem dofinansowania w ramach działania 11.4) Spółka we wniosku przedstawiła jedynie etap l, zaznaczając w pkt. O.1 (Analiza jakościowa ryzyka), że: "realizacja II etapu inwestycji pozwoli na zachowanie trwałości finansowej przedsięwzięcia w całości. Szacuje się, że II etap inwestycji pozwoli na wygenerowanie ok. 8,1 mln zł przychodów i ok. 1,9 mln zł zysku już w 2. roku funkcjonowania. Pozwoli to na redukcję ryzyka nieutrzymania infrastruktury l etapu. Ponadto, gwarantem zachowania płynności spółki celowej na etapie realizacji projektu, jak i eksploatacji są udziałowcy Spółki, którzy w fazie przygotowawczej podnieśli jej kapitał do 996 tys. zł oraz udzielili jej dalszych 800 tys. zł pożyczki. Dodatkowo zobowiązali się do podniesienia kapitału w fazie realizacji inwestycji co najmniej o kolejne [...] zł. Spółki D. S. osiągają w sumie ok 30 mln zł przychodów oraz 4 mln zł zysku rocznie, generują 169,9 etatów". Powyższe wyjaśnienia zostały wzięte pod uwagę na etapie wyjaśnień oceny formalnej, co zostało potwierdzone pozytywnym rezultatem oceny formalnej, jednak zostały całkowicie pominięte na etapie oceny finansowej. Na etapie oceny finansowej nie zostały uwzględnione informacje przedstawione w pkt. O.1 (Analiza jakościowa ryzyka), które są kluczowe z punktu widzenia czynionego wnioskowi zarzutu, w myśl którego "Realizacja projektu jest niezasadna finansowo dla Spółki, która jest przedsiębiorcą działającym w celu osiągnięcia zysku, a nie organizacją pożytku publicznego. Tymczasem planowana inwestycja nie przynosi zwrotu zainwestowanego kapitału, generuje straty i wymaga całkowitego dotowania w każdym roku okresy odniesienia. Natomiast jak wynika z analizy Spółka nie generuje zysków z innej działalności więc nie ma zdolności, do utrzymania inwestycji. Wyniki analizy wykazują na brak zasadności realizacji inwestycji". Zarzut ten jest zdaniem Skarżącej bezzasadny w świetle treści informacji przedstawionych w poniższych częściach wniosku o dofinansowanie: a) C.1.1 Informacje na temat sytuacji ekonomicznej, społecznej i gospodarczej Wnioskodawcy z uwzględnieniem analizy potrzeb; b) C.2.3 Zadania i działania realizowane w projekcie; c) J.1 Komplementarność projektu w stosunku do działań realizowanych lub zrealizowanych przez Wnioskodawcę; d) O.1 Analiza jakościowa ryzyka; e) P.1 Wariant zerowy. Realizacja etapu II, który stanowi dopełnienie całości przedsięwzięcia, a z uwagi na swój komercyjny charakter zapewni środki na utrzymanie etapu l oraz wygeneruje zyski dla Spółki. Wskaźniki finansowe całego przedsięwzięcia (realizacja etapu l oraz II) potwierdzają zasadność realizacji inwestycji (NPV na poziomie prawie 13,5 mln zł). W myśl treści powyższych punktów [(a) do (e)] wniosku ocena, iż "Wnioskodawca planuje łącznie wniesienie dopłat do kapitału w wysokości 18,4 mln zł, co jest irracjonalne z puntu celu powstania jednostki jakim jest podmiot gospodarczy" nie jest zgodna ze stanem faktycznym. Dopłaty do kapitału stanowią przede wszystkim zyski wygenerowane w ramach realizacji etapu II przedsięwzięcia. Skarżąca zarzuciła, że w ramach oceny trwałości finansowej projektu oceniający wzięli pod uwagę jedynie koszty, jakie wiążą się z realizacją II etapu przedsięwzięcia, ale nie uwzględnili informacji o jego przychodach. Tymczasem informacja ta ma kluczowe znaczenie w kontekście oceny racjonalności ponoszonych wydatków oraz zapewnienia trwałości finansowej przedsięwzięcia. Informacja ta znalazła się zarówno we wniosku o dofinansowanie, jak i wyjaśnieniach składanych na etapie oceny formalnej. Brak uwzględnienia tej kluczowej informacji w ocenie wniosku podważa rzetelność przeprowadzonej oceny. Odnosząc się do kolejnej składowej negatywnej dla Spółki oceny, tj. wskazania, że Wnioskodawca znajduje się w trudnej sytuacji finansowej, Skarżąca podniosła, że jest spółką celową, czyli spółką projektową, powołaną do realizacji konkretnych celów postawionych przez swoich wspólników. Celem Spółki jest realizacja przedsięwzięcia inwestycyjnego, czyli realizacji etapu l i II łącznie. Charakter spółki celowej jest taki, iż w pierwszych latach działalności przynosi ona straty ze względu na dokonywane inwestycje i brak własnych środków finansowych, które w początkowej fazie zapewniają wspólnicy i kapitał obcy (np. kredyty bankowe, dotacje). Dopiero w wyniku realizacji projektu, spółka osiąga założony cel, jakim jest wygenerowanie zysków na założonym poziomie i zwrot z inwestycji. W ocenie Spółki, specyfika ta została całkowicie pominięta w ramach oceny realizacji kryterium. Skarżąca podkreśliła, że Spółka w "wariancie z projektem" prognozuje straty jedynie w rachunku wyników, natomiast straty te są niwelowane poprzez dopłaty właścicieli, które pochodzą przede wszystkim z zysków generowanych w wyniku realizacji etapu II. Drugim sposobem zilustrowania efektów etapu II jest uwzględnienie w rachunku wyników w wariancie z projektem również przychodów z etapu II, jednak wówczas dopłaty w rachunku przypływów pieniężanach wynosiłyby 0, jednakowoż efekt końcowy byłby ten sam, czyli przepływy pieniężne byłyby dodatnie, co świadczy o trwałości finansowej przedsięwzięcia i prawidłowym jego zaplanowaniu. Wskazała, że ww. model finansowania Spółki na etapie inwestycji nie może być interpretowany jako nieracjonalny ekonomicznie. Wspólnicy udzielają finansowania Spółce z uwagi na oczekiwanie, że inwestycje dokonane przez Spółkę przełożą się na przychody, które zapewnią Spółce nie tylko zwrot inwestycji, ale realny, wieloletni dochód. Uznane przez oceniających za rozwiązanie nieracjonalne, jest rozwiązaniem powszechnie wykorzystywanym w rzeczywistości gospodarczej, w szczególności uwzględniając model realizacji przedsięwzięć w oparciu o działalność tzw. spółek celowych (SPV). Skarżąca zarzuciła również wadliwą ocenę w kwestii kalkulacji wynagrodzeń, przyjętej stawki amortyzacyjnej oraz wyliczeń wskaźników efektywności. Uzasadniając zarzut zaburzenia spójności wniosku na etapie oceny formalnej Skarżąca podniosła, że neutralizacja skutków uchybień, które wystąpiły w niniejszej sprawie, skoro przełożyły się one wprost na kształt dokumentacji projektowej podlegającej ocenie, w tym w ramach realizacji kryterium, wymaga umożliwienia Spółce przedłożenia dodatkowych wyjaśnień, pozwalających na rzetelną, niezaburzoną czynnikami zewnętrznymi prezentację projektu, w tym w zakresie jego racjonalności finansowej. Skarżąca zakwestionowała również negatywną ocenę wyliczonych wskaźników efektywności finansowej inwestycji (FNPV/C) oraz finansowej wewnętrznej stopy zwrotu z inwestycji (FRR/C). Skarżąca ponownie podkreśliła, że w związku z warunkami konkursu (uznającymi "budowę nowych obiektów" jako koszt niekwalifikowalny), wniosek o dofinansowanie był konstruowany wyłącznie dla etapu l (niekomercyjnego), który ma charakter realizacji zadania publicznego, tj. utworzenia ogólnodostępnych terenów zieleni urządzonej. W związku z powyższym nie podlega regułom pomocy publicznej. Skarżąca wskazała na obowiązujące w konkursie postanowienia: "Szczegółowych wymogów w zakresie przygotowania analizy finansowej i ekonomicznej dla projektów ubiegających się o dofinansowanie w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa M. na lata 2014 - 2020 (RPO WM)", (dalej: Szczegółowe wymogi), które stanowią załącznik do regulaminu konkursu (pkt 1.6). Pierwotnie projekt nie był objęty regułami pomocy publicznej - dlatego też wskaźniki efektywności finansowej były zgodne z wytycznymi konkursowymi. Zastosowanie się przez Spółkę do uwag formalnych przedstawionych pismem z dnia 20 czerwca 2018 r. skutkowało jednak zmianą statusu wniosku z projektu nieobjętego regułami pomocy publicznej na projekt objęty pomocą publiczną, co zaburzyło spójność dokumentacji projektowej. W pierwotnej wersji wniosku Spółka była zobligowana zapisami wytycznych konkursowych do zachowania wskaźnika "bieżącej wartości netto z inwestycji na poziomie ujemnym i finansowej stopy zwrotu z inwestycji niższej od finansowej stopy dyskontowej". Zgodnie z wytycznymi, projekt zachował zgodność z zapisami pkt 1.6 Szczegółowych wymogów, co w konsekwencji na etapie oceny finansowej stało się głównym powodem negatywnej oceny wniosku. Skarżąca podniosła przy tym, że jej wątpliwości budzi argumentacja dotycząca narzucenia na Wnioskodawcę na etapie oceny formalnej konieczności zastosowania reguł pomocy publicznej. Przedstawiona do dofinansowania inwestycja ma charakter realizacji zadania publicznego, tj. infrastruktura (poza jeziorkiem kąpielowym) ma charakter ogólnodostępnych, bezpłatnych terenów zieleni urządzonej, udostępnianych w interesie publicznym. Skarżąca wskazała, że pomoc publiczna ma charakter przedmiotowy, a nie podmiotowy. Samo posiadanie przez Spółkę statusu przedsiębiorstwa i prowadzenie działalności gospodarczej nie determinuje faktu, że niniejsze przedsięwzięcie musi podlegać regułom pomocy publicznej. To przedmiot inwestycji decyduje, czy przedsięwzięcie będzie podlegać pomocy publicznej. Tymczasem w piśmie z dnia 20 czerwca 2018 r. w sprawie oceny formalnej, w pkt. 11. (E.1 Pomoc publiczna w projekcie) status wnioskodawcy był błędnie podnoszony jako przesłanka do objęcia inwestycji pomocą publiczną: "uwzględniając fakt, że Wnioskodawca spełnia definicję przedsiębiorcy oraz prowadzić będzie działalność na otwartym rynku (biorąc pod uwagę fakt, że wnioskodawcą projektu jest Spółka, która co do zasady działa na rynku konkurencyjnym) trudno jest uznać, że dofinansowanie jej działalności nie zakłóci konkurencji oraz nie wpłynie na wymianę handlową". Powyższa, wadliwa w ocenie Skarżącej interpretacja, w istocie narzucona Spółce przez przedstawicieli instytucji oceniającej na etapie oceny formalnej wniosku, skutkowała zniekształceniem projektu, w konsekwencji czego spójność projektu uległa zachwianiu. Gdyby w sposób niesłuszny na etapie oceny formalnej organ nie podważał statusu inwestycji jako niepodlegającej regułom pomocy publicznej, ocena realizacji kryterium byłaby zdaniem Spółki odmienna. Skarżąca zarzuciła brak wezwania Spółki do przedstawienia uzupełniających wyjaśnień lub uzupełnień, co stanowi uchybienie o charakterze proceduralnym, stanowiące niezastosowanie § 33 ust. 1 regulaminu konkursu w zw. z załącznikiem nr 1 do regulaminu konkursu, w zakresie oceny finansowej w zw. z art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej. Instytucja oceniająca nie korzystając z uprawnienia do wezwania Spółki ograniczyła równość wnioskodawców biorących udział w konkursie, jako że nie umożliwiła Spółce odniesienia się do sformułowanych zarzutów i ewentualnej korekty dokumentacji aplikacyjnej. Odmówienie danemu wnioskodawcy prawa do złożenia stosownych wyjaśnień w ramach oceny finansowej może być uzasadnione jedynie szczególnymi przesłankami i powinno być szczegółowo wyjaśnione, tak aby nie zachodziły wątpliwości co do bezstronności oceny. Takiego wyjaśnienia nie zawarto w piśmie informującym o negatywnej ocenie projektu Spółki, która została pokrzywdzona brakiem skorzystania z trybu określonego w § 33 ust. 1 regulaminu konkursu. IRP przywołanym na wstępie pismem z dnia 31 października 2018 r. znak: [...] poinformowała Skarżącą, że jej protest nie został uwzględniony, na podstawie art. 53 – 59 ustawy wdrożeniowej, zapisów podręcznika, oraz regulaminu konkursu. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia protestu, odnosząc się do zapisów zawartych w proteście, w piśmie informującym o negatywnej ocenie finansowej wniosku o dofinansowanie projektu, zbiorczej karcie oceny oraz pełnej dokumentacji projektowej, IRP wskazała, że podstawowymi dokumentami określającymi przebieg przedmiotowego konkursu, w tym w szczególności procedurę wyboru projektów do dofinansowania i kryteria brane pod uwagę przy wyborze, są: regulamin konkursu oraz kryteria wyboru projektów - stanowiące załącznik nr 1 do regulaminu konkursu. Ocena finansowa prowadzona jest zgodnie z zapisami załącznika nr 5 do regulaminu konkursu, tj. Regulamin prac Komisji Ocen Projektów w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa M. na lata 2014-2020 dla trybu konkursowego zamkniętego (dalej: regulamin prac KOP). Szczegółowe uzasadnienie negatywnej oceny zostało zawarte w piśmie z dnia 12 września 2018 r. Eksperci jednoznacznie uznali, iż nie istnieje finansowa zasadność realizacji projektu, a tym samym brak jest racjonalności wydatkowania środków finansowych. W opinii oceniających, Wnioskodawca nie udowodnił, iż posiada zdolność finansową do pokrycia kosztów realizacji i eksploatacji projektu w przedstawionym kształcie. IRP wymieniła i opisała zarzuty i stanowisko Skarżącej zawarte w proteście, a to że m.in. pominięto założenia dotyczące realizacji etapu II inwestycji, cała inwestycja została podzielona na dwa etapy, wyjaśnienia złożone na etapie oceny formalnej zostały zaakceptowane przez oceniających i potwierdzone pozytywnym wynikiem oceny formalnej, realizacja II etapu inwestycji jest dopełnieniem całości przedsięwzięcia, komercyjny charakter projektu zapewni środki na utrzymanie etapu l oraz wygeneruje zyski dla Spółki, Skarżąca jest spółką celową, która została powołana do realizacji konkretnych celów, tj. realizacji etapu l i etapu II inwestycji łącznie, dopuszczono się uchybień proceduralnych, tj. błędu w ocenie na etapie oceny formalnej oraz błędu polegającego na braku wezwania Spółki do przedstawienia wyjaśnień/uzupełnień na etapie oceny finansowej. Zgodnie z treścią dokumentacji aplikacyjnej (m.in. pole C.1.1.1 WN) projekt polega na rewitalizacji terenu poprzemysłowego B. w K., na którym zlokalizowane były stawy osadowe. Obecnie teren ten pokryty jest w głównej mierze przez roślinność. Projekt obejmuje m.in. takie zadania jak: prace rekultywacyjne i niwelację terenu, budowę obiektów małej architektury wraz z nasadzeniem zieleni, budowę jeziorka kąpielowego (rekreacyjnego) wraz z urządzeniami uzdatniania wody i sprzętem dodatkowym, budowę dróg wewnętrznych wraz z wjazdem, oświetleniem. Całkowita wartość projektu wynosi [...] zł, w tym koszty kwalifikowane [...] zł. Zgodnie z zapisami załącznika nr 3 do regulaminu konkursu, tj. instrukcji wypełniania wniosku o dofinansowanie projektu (dalej: instrukcja), Wnioskodawca zobowiązany był w ramach załącznika nr 1 przedstawić analizę finansową i ekonomiczną dla projektów w wersji Excel. Sposób wypełnienia załącznika nr 1 ma decydujący wpływ na spełnienie kryterium oceny finansowej, a zatem spełnienie wszystkich 4 elementów ocenianych w kryterium, tj.: 1. poprawność założeń i obliczeń, 2. poziom dofinansowania, 3. trwałość finansowa, 4. finansowa zasadność realizacji projektu. Analizę finansową przygotowuje się na podstawie wskazówek zawartych w załączniku nr 4 do regulaminu konkursu, tj. Szczegółowych wymogów. IRP zaznaczyła, że projekt uzyskał negatywną ocenę w kryterium finansowym, tj. Wykonalność i trwałość finansowa projektu. Projekt Spółki o numerze [...] uzyskał pozytywną ocenę formalną, która obejmuje kryteria wskazane w załączniku nr 1 do regulaminu konkursu, w tym kryterium Pomoc publiczna. Niniejszy projekt uzyskał negatywny wynik na etapie oceny finansowej, która zgodnie z § 3 ust. 7 regulaminu prac KOP oznacza przyznanie oceny NIE w kryterium Wykonalność i trwałość finansowa projektu. Zdaniem IRP wyjaśnienia i zarzuty Skarżącej złożone w uzasadnieniu protestu odnośnie pomocy publicznej, która jest przedmiotem oceny na etapie oceny formalnej, nie mają wpływu na merytoryczne rozstrzygnięcie niniejszego protestu ze względu na pozytywną ocenę kryterium Pomoc publiczna na etapie oceny formalnej. Ponadto IRP zaznaczyła, że Spółka na etapie oceny finansowej nie została wezwana do złożenia wyjaśnień/uzupełnień dokumentacji aplikacyjnej. Zgodnie z zapisami § 5 ust. 1 i ust. 2 regulaminu prac KOP Wnioskodawca na każdym etapie oceny, w tym oceny finansowej, może zostać wezwany jednokrotnie do złożenia wyjaśnień/uzupełnień w wyznaczonym terminie, tj. nie krótszym niż 7 dni, w celu potwierdzenia prawidłowości przeprowadzonej oceny. Ponadto, zapisy § 5 ust. 3 regulaminu prac KOP dają możliwość skierowania projektu do korekty drobnych błędów i uchybień w dowolnym momencie procedury oceny. Zapisy załącznika nr 1 do regulaminu konkursu dopuszczają możliwość wezwania Wnioskodawcy do wyjaśnień/uzupełnień/poprawy projektu. Natomiast, wezwanie to nie jest obowiązkowe. W ramach niniejszego projektu osoby oceniające nie skorzystały z możliwości wezwania Spółki do poprawy dokumentacji aplikacyjnej w celu potwierdzenia spełnienia kryterium finansowego, uznając, że korekta niespójności w sprawozdaniach nie wpłynie na poprawność prognoz z uwagi na brak zdolności finansowej Spółki do pokrycia kosztów realizacji i eksploatacji projektu w założonym kształcie. Mimo braku obowiązkowego charakteru wezwania do wyjaśnień/uzupełnień/poprawy projektu IRP uznała, że w przedmiotowym przypadku należało wezwać Skarżącą do wyjaśnień/uzupełnień/poprawy projektu, ponieważ przygotowane analizy zawierają błędy, które należało skorygować na etapie uzupełnień i wówczas dokonać oceny projektu. W związku z tym IRP, zgodnie z załącznikiem nr 7 do regulaminu konkursu, tj. Procedura odwoławcza wraz ze wzorem protestu (Rozdział III ust. 4a), w przypadku stwierdzenia błędu proceduralnego polegającego na braku wezwania Wnioskodawcy do wyjaśnień/uzupełnień wniosku w celu potwierdzenia spełnienia kryterium Wykonalność i trwałość finansowa projektu, wezwała Spółkę do poprawy dokumentacji aplikacyjnej. W związku z tym, iż Wnioskodawca nie został wezwany na etapie oceny finansowej do wyjaśnień/uzupełnień dokumentacji aplikacyjnej, która zawierała liczne błędy, bez poprawy których niemożliwym było przeprowadzenie oceny finansowej w sposób prawidłowy, co zdaniem IRP stanowiło naruszenie procedury oceny projektu, w dniu 16 października 2018 r. IRP przekazała Wnioskodawcy pismo z listą 11 błędów wraz ze sposobem ich poprawy w celu potwierdzenia spełnienia kryterium Wykonalność i trwałość finansowa projektu. Błędy zostały wskazane również w oparciu o argumentację przedstawioną w uzasadnieniu złożonego protestu. Wnioskodawca przedstawił skorygowaną aplikację projektową w dniu 25 października 2018 r. W związku z tym, Wnioskodawca na etapie procedury odwoławczej miał możliwość złożenia wyjaśnień dotyczących projektu zgodnie z trybem określonym w § 33 ust. 1 regulaminu konkursu. Analizując skorygowaną wersję dokumentacji aplikacyjnej IRP stwierdziła, że wszystkie błędy wskazane przez IRP, z wyjątkiem jednego, zostały skorygowane i wyjaśnione na etapie procedury odwoławczej. IRP stwierdziła, że Wnioskodawca przedstawił dane finansowe w załączniku nr 1 przy wykorzystaniu formuł obliczeniowych. Ponadto Wnioskodawca wskazał, że ma możliwość odzyskania podatku VAT w całości, w związku z tym podatek VAT stanowi koszt niekwalifikowany. Wnioskodawca przedstawił opis etapu II inwestycji (załącznik nr 11), w którym zawarty został opis inwestycji oraz oszacowane koszty i przychody z nim związane. Wnioskodawca wskazał w części C.3.4. WN (wskaźniki rezultatu), że liczba przedsiębiorstw ulokowanych na obszarze objętym zrewitalizowaniem wynosi 6. Wnioskodawca wyjaśnił, że teren będzie udostępniany podmiotom gospodarczym z branż zgodnych z koncepcją biznesową całego terenu. Preferowanymi branżami są kluby fitness, trenerzy personalni, food trucki, firmy eventowe. W części M.2.3. WN Wnioskodawca przedstawił kalkulację przychodów/uzyskiwanych z tego tytułu. Wnioskodawca dokonał poprawy powstałej rozbieżności dotyczącej liczby zatrudnionych osób w związku z realizacją projektu. Analizując zakładkę Obliczenia w pliku Excel IRP stwierdziła, że w ramach l etapu inwestycji zostaną zatrudnione 3 osoby na cały etat oraz 2 pracowników sezonowych, co znajduje odzwierciedlenie w części C.3.4. WN. Dodatkowo, Wnioskodawca wyjaśnił, że jedna osoba zostanie zatrudniona na stanowisku administracyjnym, w związku z tym nie została wliczona do wskaźnika rezultatu "Wzrost zatrudnienia we wspieranych przedsiębiorstwach". Wnioskodawca przedstawił metodę oraz sposób kalkulacji kosztów projektu związanych z l etapem inwestycji. Wnioskodawca dokonał korekty dokumentacji w zakresie nakładów odtworzeniowych. Zgodnie z treścią pola M.2.7 WN po okresie amortyzacji zaplanowano 100% odtworzenie zamortyzowanego majątku w roku 2027, co znajduje odzwierciedlenie w analizie finansowej (zakładka Wyniki plik Excel). Wnioskodawca dokonał wyliczenia wartości rezydualnej, opierając się na wskazówkach zawartych w Szczegółowych wymogach. Zdaniem IRP, Wnioskodawca nie potwierdził natomiast możliwości zapewnienia źródeł finansowania projektu. Zgodnie z treścią uwagi (uwaga nr 5) Wnioskodawca zobowiązany był do przedstawienia następujących dokumentów: - kopii umowy przedwstępnej pomiędzy stronami wraz z dołączonym potwierdzeniem wysokości posiadanych środków na rachunkach bankowcy stron oraz oświadczeniami, że środki z zysku firm działających na terenie Niemiec (wskazane w polu L.5. WN) będą przekazane na projekt (dokumenty muszą być przetłumaczone na język polski) lub - bankową promesę bezwarunkową potwierdzającą weryfikację sytuacji finansowej Wnioskodawcy i gotowość udzielania kredytu (promesa warunkowa będzie uznana za niewystarczający dokument). Dodatkowo zobowiązano Wnioskodawcę do dostosowania modelu obliczeniowego, opisów i wyników do wybranego wariantu. Pouczono, że brak potwierdzenia zabezpieczenia pełnego udziału własnego środków finansowych skutkować będzie negatywną oceną finansowa projektu. Zgodnie z częścią l WN Wnioskodawca zobowiązany jest do zabezpieczenia wkładu własnego w kwocie [...]zł. Odwołując się do treści uwagi IRP stwierdziła, że Wnioskodawca miał do wyboru dwie możliwości w celu potwierdzenia sytuacji finansowej. W piśmie przewodnim złożonym na etapie procedury odwoławczej Wnioskodawca wskazał, że jako załącznik przedstawił kopię przedwstępnej ramowej umowy pożyczki. Wskazana umowa została zawarta dnia 23 października 2018 r. pomiędzy D. S. (główny udziałowiec Spółki G. Sp. z o.o. - Pożyczkodawca), a firmą G. Sp. z o.o. (Pożyczkobiorca). Zgodnie z treścią umowy Pożyczkodawca będzie dysponować kwotą równą [...] zł, która w formie limitu pożyczkowego przedstawiona będzie do dyspozycji Pożyczkobiorcy (Wnioskodawca projektu). Pożyczka będzie oprocentowana w wysokości 3% (§ 1 ust. 7 umowy pożyczki). Spłata nastąpi w terminie 72 miesięcy od jej udzielenia (§ 2 ust. 1 umowy pożyczki). Zdaniem IRP zapisy przedstawionej umowy pożyczki uniemożliwiają uznanie przedstawionych wyjaśnień za wystarczające. Dokonując weryfikacji sporządzenia załącznika nr 1 IRP stwierdziła, że model finansowy nie został dostosowany do przedstawionej umowy pożyczki. Wnioskodawca nie uwzględnił 3% oprocentowania pożyczki na l etap inwestycji. W zakładce Trwałość finansowa w pliku Excel w Rachunku Przepływów Pieniężnych (dalej: RPP) Wnioskodawca wskazał wyłącznie odsetki w wysokości 4,5% od kredytu na II etap inwestycji, tj. pożyczka na kwotę [...]zł. Wnioskodawca nie uwzględnił również okresu 72 miesięcy spłaty pożyczki, która została wskazana w umowie. IRP zaznaczyła również, że Wnioskodawca nie przedstawił oświadczenia, które stanowi potwierdzenie posiadanych środków na rachunku bankowym Pożyczkodawcy. Zdaniem IRP, zapisy przedwstępnej ramowej umowy pożyczki stanowią jedynie deklaracje, które nie znajdują potwierdzenia w dokumentacji, tym bardziej, że Wnioskodawca powinien dysponować wysokim wkładem własnym wymaganym do zabezpieczenia. IRP zaznaczyła, że zapisy § 1 ust. 2 przedstawionej przedwstępnej ramowej umowy pożyczki nie potwierdzają, iż Pożyczkodawca dysponuje w chwili podpisywania umowy wskazanymi środkami finansowym. Odnosząc się do powyższego IRP stwierdziła, że Wnioskodawca nie przedstawił wiarygodnych informacji dotyczących zapewnienia źródeł finansowania projektu. Na podstawie przedstawionych informacji na temat kondycji finansowej Wnioskodawcy oraz załączonych dokumentów nie można potwierdzić zdolności finansowej do utrzymania projektu w fazie jego eksploatacji. Zatem warunek Trwałość finansowa oceniany w kryterium Wykonalność i trwałość finansowa projektu nie został spełniony. Podsumowując IRP wskazała, że na etapie procedury odwoławczej skorzystała z możliwości wezwania Wnioskodawcy do dokonania poprawy/uzupełnień dokumentacji aplikacyjnej w celu potwierdzenia spełnienia kryterium finansowego. IRP dokonała ponownej oceny złożonej korekty dokumentacji aplikacyjnej, w wyniku której kryterium Wykonalność i trwałość finansowa projektu nie zostało spełnione. Spółka wniosła na powyższe rozstrzygnięcie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Zaskarżonemu rozstrzygnięciu zarzuciła naruszenie prawa, a w szczególności: 1. art. 54 ust. 2 pkt 5 ustawy wdrożeniowej, poprzez uchybienia proceduralne, które w sposób bezpośredni i w sposób niekorzystny dla Skarżącej przełożyły się na treść dokonanej oceny, a to: i. dokonanie w ramach oceny kryterium interpretacji danych niezgodnej ze stanem faktycznym, w tym z treścią wniosku oraz zgromadzoną dokumentacją; ii. spowodowanie zaburzenia spójności wniosku na etapie oceny formalnej, poprzez przekazanie Skarżącej nieprecyzyjnych wytycznych, wprowadzających w błąd, których spełnienie, mające na celu uniknięcie odrzucenia wniosku na etapie oceny formalnej, doprowadziło do negatywnej oceny w zakresie spełnienia kryterium i nieuwzględnienie tego w zaskarżonym rozstrzygnięciu; iii. całkowite pominięcie w ramach oceny kryterium okoliczności, że etap II inwestycji (komercyjny) jest kluczowy dla zapewnienia trwałości finansowej przedsięwzięcia -pomimo, że ten aspekt było podnoszony w wielu miejscach we wniosku oraz w pytaniu Instytucji Zarządzającej na etapie oceny formalnej i nie uwzględnienie tego w zaskarżonym rozstrzygnięciu; iv. zaniechanie wezwania Skarżącej do przedstawienia uzupełniających wyjaśnień lub uzupełnień na etapie oceny finansowej wniosku i nieuwzględnienie tego w zaskarżonym rozstrzygnięciu; 2. art. 58 ust. 3 ustawy wdrożeniowej, poprzez nieuwzględnienie zarzutów zawartych w proteście i pominięcie w uzasadnieniu w szczególności rozstrzygnięcia danych finansowych dotyczących sytuacji finansowej firm pożyczkodawcy, jako istotnego czynnika w zakresie oceny wiarygodności informacji dotyczących zapewnienia źródeł finansowania projektu, oraz 3. art. 58 ust. 2 pkt 1 ustawy wdrożeniowej, przez nieuwzględnienie protestu w sytuacji, gdy rozstrzygnięcie zostało wydane z naruszeniem przepisów prawa, oraz 4. art. 53-59 ustawy wdrożeniowej, przez nieuwzględnienie protestu, w sytuacji przedstawienia przez Skarżącą dokumentów potwierdzających wiarygodność informacji dotyczących zapewnienia źródeł finansowania projektu. W związku z powyższym Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego rozstrzygnięcia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania oraz o zasądzenie kosztów postępowania. W uzasadnieniu zarzutów Skarżąca podniosła, że przedstawiła kopię zawartej przedwstępnej ramowej umowy pożyczki zawartej dnia 23 października 2018 r. pomiędzy D. S. jako pożyczkodawcą a Skarżącą jako pożyczkobiorcą. Skarżąca wskazała, że w rozstrzygnięciu nie wzięto pod uwagę innych możliwości finansowania inwestycji, jak np. finansowanie z bieżących dochodów jednego z udziałowców, a w ten sposób obecnie jest realizowana przedmiotowa inwestycja (na dowód czego przedstawione zostało zestawienie wydatków inwestycyjnych opiewające na kwotę [...]zł oraz [...] zł wydatków operacyjnych). Całkowita kwota wkładu własnego do zabezpieczenia w ramach projektu to [...] zł. Obecnie inwestycja jest finansowana z bieżących dochodów firm głównego udziałowca - D. S.. Przedstawione w ramach postępowania dokumenty finansowe firm D. S. potwierdzają zdolność finansową do realizacji tej inwestycji ([...] zł zysku w 2017 r., [...] zł zysku w 2016 r., [...] zł posiadanych środków na rachunkach bankowych). Skarżąca podkreśliła, że trzymanie na rachunkach kwoty w wysokości [...] zł byłoby bardzo nieefektywnym gospodarowaniem środkami. W związku z czym ww. podmioty na bieżąco reinwestują zyski i na moment składania uzupełnień do protestu nie było możliwości, żeby przedstawić gotówkę w żądanej kwocie. Skarżąca jednocześnie zaznaczyła, że przedstawienie dokumentów, o które wnoszono, jest możliwe, ale nie w ciągu 7 dni, jakie zostały zaproponowane na przedmiotowe uzupełnienia. Regulamin konkursu daje możliwość przedłożenia tych dokumentów do momentu podpisania umowy o dofinansowanie. Powyższa argumentacja nie została wzięta pod uwagę przy wydaniu skarżonego rozstrzygnięcia. Jednocześnie w żaden sposób nie zostały zakwestionowane dokumenty finansowe dotyczące osiąganych zysków przez firmy, gdzie głównym udziałowcem jest D. S.. Niezależnie od powyższego Skarżąca podniosła, że IRP w żaden sposób nie uzasadniła w sposób szczegółowy twierdzenia, że Skarżąca nie przedstawiła wiarygodnych informacji dotyczących zapewnienia źródeł zmasowania projektu. IRP nie wskazała, że kwestionuje prawdziwość oświadczeń pożyczkodawcy zawartych w przedstawionej w ramach postępowania umowy pożyczki. Skoro prawdziwość taka nie została zakwestionowana, to w ocenie Skarżącej obowiązuje domniemanie prawdziwości zawartych w nich danych. Co więcej, Skarżąca przedstawiła też informacje, w żaden sposób nie zakwestionowane przez IRP, że firmy pożyczkodawcy - D. S., wykazują stale zysk. Informacje te nie tylko nie zostały zakwestionowane przez IRP, ale też całkowicie pominięte w uzasadnieniu rozstrzygnięcia, co jest niezasadne, albowiem jest to przesłanka potwierdzająca wiarygodność przedstawionych przez skarżącego informacji dotyczących zapewnienia źródeł finansowania projektu. Potwierdza ona bowiem zdolność finansową do realizacji inwestycji oraz utrzymania projektu w fazie jego eksploatacji. Tym samym warunek Trwałość finansowa oceniany w kryterium Wykonalność i trwałość finansowa projektu wbrew twierdzeniom IRP został spełniony. Przywołując tezy z orzecznictwa sądowoadministracyjnego Skarżąca podniosła, że informacje dotyczące oceny operacji muszą zawierać uzasadnienie. Pełni ono szczególnie ważną rolę w przypadku, gdy ocena ta - tak jak miało to miejsce w niniejszej sprawie - skutkuje brakiem możliwości otrzymania dofinansowania. Rozstrzygnięcie protestu powinno zatem zawierać szczegółową, jednoznaczną, rzetelną i przejrzystą analizę kwestionowanych przez wnioskodawcę ocen operacji, z rozważeniem argumentacji zarzutów zamieszczonych w proteście. Rozstrzygnięcie podlegające kontroli sądu nie może być dowolne, musi przytaczać zrozumiałe powody, które zdecydowały o nieuwzględnieniu protestu. W ocenie Skarżącej skarżone rozstrzygnięcie nie spełnia w pełni kryterium szczegółowej analizy zarzutów zawartych w proteście i opiera się na dowolnej, a nie swobodnej ocenie projektu. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie i odnosząc się szczegółowo do zarzutów skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Stosownie do treści art. 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 2107) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod kątem jej zgodności z obowiązującym prawem. Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 1302; dalej: P.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Akty poddane kontroli sądów administracyjnych zostały wymienione w art. 3 § 2 P.p.s.a. W myśl przepisu art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r. poz. 1257 oraz z 2018 r. poz. 149 i 650), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r. poz. 800, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2018 r. poz. 508, 650, 723, 1000 i 1039), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Stosownie do art. 3 § 3 P.p.s.a., sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Do takich ustaw szczególnych zalicza się powoływaną już powyżej ustawę z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020, która określa m.in. sposób wyboru projektów do dofinansowania oraz procedurę odwoławczą w sprawach dotyczących oceny projektów finansowanych ze środków regionalnego programu operacyjnego. Zakres kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne w procedurach wynikających z ustawy wdrożeniowej wyznacza art. 134 § 1 P.p.s.a. w zw. z art. 64 ustawy wdrożeniowej. Stosownie do tego przepisu Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Podkreślenia w tym miejscu wymaga, że ustawa wdrożeniowa reguluje postępowanie sądowoadministracyjne pod wieloma względami odmiennie od trybu określonego w P.p.s.a. Ustawa P.p.s.a. znajduje bowiem odpowiednie zastosowanie jedynie w zakresie nieuregulowanym przez ustawę wdrożeniową, z wyłączeniem art. 52-55, art. 61 § 3-6, art. 115-122, art. 146, art. 150 i art. 152 P.p.s.a. (art. 64 ustawy wdrożeniowej). Ustawa wdrożeniowa wprowadza także pewne modyfikacje w stosunku do rozwiązań przewidzianych w P.p.s.a. Z przepisu art. 61 ust. 1 ustawy wdrożeniowej wynika, że wnioskodawca może wnieść skargę do sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 3 P.p.s.a., w przypadku nieuwzględnienia protestu, negatywnej ponownej oceny projektu lub pozostawienia protestu bez rozpatrzenia w następstwie rozpoznania protestu w trybie: - ogólnym (art. 58 ust. 1 pkt 2 ustawy wdrożeniowej); - negatywnej ponownej oceny projektu (art. 58 ust. 4 pkt 2 ustawy wdrożeniowej); - pozostawienia protestu bez rozpatrzenia na skutek nieuzupełnienia wymogów formalnych określonych w art. 54 ust. 2 pkt 1, 2, 3 lub 6 ustawy wdrożeniowej; - pozostawienia protestu bez rozpatrzenia z przyczyn wskazanych w art. 59 ust. 1 pkt 1, 2 lub 3 ustawy wdrożeniowej; - pozostawienia protestu bez rozpatrzenia z przyczyn wskazanych w art. 66 ust. 2 pkt 1 ustawy wdrożeniowej. Wniesienie skargi, o której mowa w ust. 1, warunkowane jest otrzymaniem przez wnioskodawcę informacji o nieuwzględnieniu protestu (art. 58 ust. 1 pkt 2 ustawy wdrożeniowej), ponownej negatywnej ocenie (art. 58 ust. 4 pkt 2 ustawy wdrożeniowej) albo pozostawieniu protestu bez rozpatrzenia (art. 54 ust. 3 i 4, art. 59 ust. 1, art. 66 ust. 2 pkt 1 ustawy wdrożeniowej), co oznacza, że wnioskodawcą legitymowanym do wniesienia skargi do sądu administracyjnego w tym przedmiocie jest podmiot, który złożył wniosek o dofinansowanie projektu. Skarga jest wnoszona przez wnioskodawcę w terminie 14 dni od dnia otrzymania informacji wraz z kompletną dokumentacją w sprawie bezpośrednio do wojewódzkiego sądu administracyjnego (art. 61 ust. 2 ustawy wdrożeniowej). W wyniku rozpoznania skargi sąd może: 1) uwzględnić skargę, stwierdzając, że: a) ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, przekazując jednocześnie sprawę do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję, o której mowa w art. 39 ust. 1, b) pozostawienie protestu bez rozpatrzenia było nieuzasadnione, przekazując sprawę do rozpatrzenia przez właściwą instytucję, o której mowa w art. 55 albo art. 39 ust. 1; 2) oddalić skargę w przypadku jej nieuwzględnienia; 3) umorzyć postępowanie w sprawie, jeżeli jest ono bezprzedmiotowe. Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy Sąd stwierdza, że procedura odwoławcza została wyczerpana. Skarżąca po otrzymaniu informacji o negatywnym wyniku oceny finansowej projektu, ze względu na fakt niespełnienia kryterium wyboru projektów określonych w załączniku nr 1 do regulaminu konkursu, to jest kryterium "Wykonalność i trwałość finansowa projektu", wniosła w terminie przewidzianym ustawą protest, który nie został uwzględniony. W ustawowym terminie 14 dni Skarżąca złożyła skargę do WSA w Krakowie na nieuwzględnienie protestu. W przedmiotowej sprawie Skarżąca wnosząc skargę do Sądu zachowała wszystkie wymogi formalne i wyczerpała tryb zaskarżenia określony w ustawie wdrożeniowej, umożliwiając Sądowi dokonanie kontroli zaskarżonego aktu. Następnie należy wskazać, że postępowanie w zakresie ubiegania się o dofinansowanie jest prowadzone w oparciu o pewne uniwersalne zasady i reguły, które wynikają z treści przepisów unijnych i krajowych. Kontrolując zgodność z prawem dokonanej przez właściwą instytucję oceny wniosku o dofinansowanie sąd administracyjny bierze pod uwagę zasady dokonywania tej oceny wynikające z obowiązujących przepisów prawa oraz z przyjętych na ich podstawie w ramach poszczególnych programów operacyjnych procedur wyłaniania projektów. Projekt podlega ocenie pod względem spełnienia kryteriów wyboru projektów, zatwierdzonych przez komitet monitorujący, zgodnych z warunkami określonymi w art. 125 ust. 3 lit. a rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1303/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiającego wspólne przepisy dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności, Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich oraz Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz ustanawiające przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności i Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz uchylającego rozporządzenie Rady (WE) nr 1083/2006 (Dz. U.UE L z dnia 20 grudnia 2013 r.), zgodnie z którym procedury wyboru i kryteria powinny zapewniać, że operacje przyczynią się do osiągnięcia celów szczegółowych i rezultatów odpowiednich priorytetów, są niedyskryminacyjne i przejrzyste oraz są zgodne z zasadą równości płci i niedyskryminacji oraz zasadą zrównoważonego rozwoju. Natomiast z punktu widzenia przepisów ustawy wdrożeniowej, dokonując kontroli zaskarżonego aktu sąd bada, czy wybór projektu został przeprowadzony zgodnie z zasadami wynikającymi z art. 37 ust. 1 tej ustawy w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny oraz zapewniający wnioskodawcom równy dostęp do informacji o warunkach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania. Zasada równego dostępu do pomocy nakłada na instytucje odpowiedzialne za realizację zadań polityki rozwoju obowiązek równego traktowania wszystkich beneficjentów pomocy oraz formułuje zakaz jakiegokolwiek faworyzowania lub dyskryminowania niektórych z nich. Naruszenie którejkolwiek z zasad wymienionych w art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej stanowi naruszenie zasady równego dostępu do pomocy. Zasada przejrzystości reguł oceny projektów ma charakter instrumentalny w stosunku do zasady równości, formułując wobec instytucji zarządzającej nakaz jasnego, precyzyjnego i dostępnego dla wszystkich wnioskodawców (beneficjentów) określenia kryteriów kwalifikowania projektów. Przejrzystość realizuje się przede wszystkim w obowiązku powszechnie dostępnej i pełnej informacji o trybie i warunkach wyboru projektów. Rzetelność związana jest z ustanowieniem jasnych i zrozumiałych dla wnioskodawców kryteriów wyboru projektów, zgodności postępowania właściwej instytucji z ustanowionymi w danym trybie regułami oraz wszechstronnym uzasadnieniem wyboru (por. wyrok NSA z dnia 3 lutego 2017 r., sygn. akt II GSK 1/17 - wszystkie powołane w uzasadnieniu orzeczenia sądów administracyjnych są opublikowane w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych – http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Zasada bezstronności ustanawia zakaz wprowadzania preferencji dla określonych grup czy rodzajów wnioskodawców lub projektów (zob. J. Jaśkiewicz "Komentarz do art. 37 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowania w perspektywie finansowej 2014 – 2020"; LEX/el. nr 208524 oraz wyrok NSA z dnia 22 marca 2017 r., sygn. akt II GSK 339/17). Odnośnie procedury wyboru projektu do dofinansowania wyjaśnić należy, iż przepisy ustawy wdrożeniowej przewidują tryb konkursowy lub pozakonkursowy (art. 38 ust. 1). W trybie konkursowym, a w takim trybie następował wybór projektu w rozpoznawanej sprawie, wniosek o dofinansowanie projektu jest składany w ramach konkursu organizowanego i przeprowadzanego przez właściwą instytucję (art. 39 ust. 1 ustawy wdrożeniowej). Konkurs jest postępowaniem służącym wybraniu do dofinansowania projektów, które spełniły kryteria wyboru projektów i uzyskały największą liczbę punktów (art. 38 ust. 1, art. 39 ust. 2 ustawy wdrożeniowej). Zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy wdrożeniowej, konkurs jest przeprowadzany przez właściwą instytucję na podstawie określonego przez nią regulaminu. Obligatoryjne elementy regulaminu konkursu zostały zawarte w art. 41 ust. 2 ustawy wdrożeniowej. Zgodnie z art. 41 ust. 3 ustawy wdrożeniowej, do czasu rozstrzygnięcia konkursu właściwa instytucja nie może zmieniać regulaminu konkursu w sposób skutkujący nierównym traktowaniem wnioskodawców przy czym, przepisu tego nie stosuje się, jeżeli konieczność dokonania zmiany wynika z odrębnych przepisów (art. 41 ust. 4 ustawy wdrożeniowej). Właściwa instytucja podaje do publicznej wiadomości, w szczególności na swojej stronie internetowej oraz na portalu, regulamin konkursu oraz jego zmiany, wraz z ich uzasadnieniem, oraz termin, od którego są stosowane (art. 41 ust. 5 ustawy wdrożeniowej). W myśl art. 7 Konstytucji RP wszystkie organy państwa obowiązane są do działania na podstawie i w granicach obowiązującego prawa. Przepis ten widzieć należy w kontekście postanowień art. 87 Konstytucji RP i systemu źródeł prawa powszechnie obowiązującego. Z regulacji tej wynika, że jedynie tego typu źródła prawa mogą kształtować sytuację prawną adresata działań administracji publicznej. Przywołanie powyższych unormowań jest niezbędne z tego powodu, że w niniejszej sprawie kontroli sądowej poddana została czynność organu administracji publicznej, która posiada zakotwiczenie w normach prawa powszechnie obowiązującego, jak również w akcie, który nie legitymuje się statusem aktu normatywnego, a mianowicie w regulaminie konkursu przyjętym przez właściwą instytucję, czyli instytucję przeprowadzającą konkurs. W niniejszej sprawie jest to Zarząd Województwa. Regulamin ten dostępny jest jedynie na stronach internetowych właściwej instytucji i nie legitymuje się statusem aktu normatywnego, jednakże w tego rodzaj sprawach stanowi wzorzec kontroli sądowej. Jakkolwiek regulamin ten nie jest źródłem prawa w rozumieniu art. 87 Konstytucji RP, tym niemniej spełnia kryteria źródeł prawa w szerokim tego słowa znaczeniu. Mając na uwadze normatywny charakter regulaminu stwierdzić należy, że jako akt tworzący system realizacji odpowiednich programów, przyjętych na podstawie stosownych umocowań ustawowych przyznanych instytucjom zarządzającym, regulamin konkursu, określany w doktrynie między innymi jako swoiste bądź niezorganizowane źródło prawa, winien stanowić podstawę oceny legalności rozstrzygnięcia konkursowego, jednakże tylko łącznie z odpowiednimi przepisami prawa powszechnie obowiązującego (por. m.in. wyroki WSA w Szczecinie z dnia 9 listopada 2016 r., sygn. akt I SA/Sz 1033/16; WSA w Gdańsku z dnia 23 listopada 2016 r., sygn. akt I SA/Gd 1094/16; WSA w Rzeszowie z dnia 13 grudnia 2016 r., sygn. akt I SA/Rz 823/16). W konsekwencji wzorcem sądowej kontroli czynności prawnej podejmowanej przez organ administracji publicznej jest przywołana powyżej ustawa, inne przepisy prawa powszechnie obowiązującego, jak również regulamin konkursu (wraz z załącznikami), w ramach którego zgłoszono wniosek podlegający ocenie w niniejszej sprawie. Sądowa kontrola legalności działań instytucji zarządzającej w procesie wyboru projektu do dofinansowania jest ograniczona do kryterium legalności rozumianym stricte jako zgodność albo niezgodność oceny z prawem powszechnie obowiązującym i niesprzecznymi z nim postanowieniami systemu realizacji. Przypomina to kontrolę sądową decyzji uznaniowych czy też aktów opartych na opiniach biegłych, w ramach której sąd ocenia czy argumentacja organu nie jest dowolna, czy mieści się w granicach danej sprawy, czy nie jest oderwana od kryteriów wynikających z regulaminu i instrukcji wypełniania wniosku (por. wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 7 czerwca 2017 r., sygn. akt III SA/Wr 241/17, wyrok WSA w Opolu z dnia 11 maja 2017 r., sygn. akt II SA/Op 113/17). Dodać należy, iż zgodnie ze stanowiskiem sądów administracyjnych, rozpatrując skargę wniesioną na negatywną ocenę projektu, sąd administracyjny powinien badać zasadność oceny projektu, czyli sięgać do argumentacji, na podstawie której projekt został oceniony. Trzeba bowiem mieć na uwadze, iż sądowa kontrola legalności działań IRP w procesie wyboru projektu do dofinansowania jest ograniczona, albowiem sąd nie jest uprawniony do weryfikacji merytorycznej oceny projektu, dokonanej przez ekspertów, np. poprzez odmienną ocenę założeń tego projektu i przyznanie określonej liczby punktów ocenianemu projektowi, lecz uprawniony jest do kontroli sporządzonej oceny w kontekście przestrzegania kryteriów tej oceny, takich jak równość, przejrzystość, bezstronność, niezmienność i rzetelność, wywodzonych z przepisów ustawy wdrożeniowej, a także z punktu kompletności tej oceny oraz jasności przyjętych kryteriów (por. wyrok NSA z dnia 17 grudnia 2013 r., sygn. akt II GSK 2249/13). Ponadto należy zauważyć, że rola ekspertów w postępowaniu dotyczącym oceny projektów jest podobna do roli biegłych w postępowaniu administracyjnym i tak też powinna być traktowana przez sąd administracyjny. Kontrolując ocenę sąd bada, czy jest ona spójna, wyczerpująca, logiczna i czy odpowiada na zasadnicze pytania. Sama treść oceny nie mieści się w granicach kontroli sądu administracyjnego, bowiem to oceniający jest ekspertem w danej dziedzinie (por. wyrok NSA z dnia 26 kwietnia 2011 r., sygn. akt II GSK 1115/11). Sąd administracyjny nie został wyposażony w kompetencje, aby ocenić i podważyć wiedzę fachową ekspertów dokonujących merytorycznej oceny projektu. Nie ma bowiem wiedzy specjalistycznej, przy czym w postępowaniu przed sądem administracyjnym wyłączono możliwość przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego. Tym samym sąd administracyjny nie ma kompetencji ani też odpowiednich narzędzi procesowych, aby dokonać merytorycznej oceny projektu, co byłoby równoznaczne z niedozwolonym na gruncie P.p.s.a. (z nielicznymi wyjątkami), zastępowaniem organu w orzekaniu. Należy podkreślić, że tylko naruszenie prawa procesowego lub materialnego, które mogło mieć wpływ na wynik oceny, może skutkować uchyleniem określonego aktu. Zatem polemiki wnioskodawcy z oceną ekspertów nie można rozpatrywać w kontekście naruszenia prawa, które miało istotny wpływ na wynik oceny, a o którym mowa w art. 61 ust. 8 ustawy wdrożeniowej. Oczywiście powyższe nie oznacza, że Sąd nie dokonuje recenzji oceny ekspertów. Dokonuje ją, ale tylko w kontekście np. pominięcia w ocenie określonych treści, czy też dokonywania oceny przez ekspertów w oparciu o elementy, które nie stanowią przedmiotu oceny w danym kryterium. Merytoryczna weryfikacja wniosku odbywa się według kryteriów wartościujących i ma ona charakter swobodnej oceny, ale nie może przybierać cech oceny dowolnej, gdyż kryteria oceny zostały wskazane w dokumentacji konkursowej. Przechodząc do kontroli zaskarżonego rozstrzygnięcia IRP w oparciu o wyżej wskazane reguły, skonfrontowane z faktografią rozpoznawanej sprawy, należy wskazać, że skarga okazała się niezasadna, z uwagi na bezpodstawność zarzutów, a przeprowadzona w tak rozumianych ramach kontrola zaskarżonego aktu nie wykazała w ocenie Sądu takich naruszeń czy uchybień, które miałyby istotny wpływ na wynik oceny w rozumieniu art. 61 ust. 8 ustawy wdrożeniowej. Mając na uwadze obszerny zakres spornych w sprawie kwestii, należy na wstępie wskazać, iż bezsporne w sprawie było, że kryterium "pomoc publiczna" zostało spełnione na etapie oceny formalnej. Dlatego też Sąd stwierdza, że trafnie uznała IRP, iż wszelkie zarzuty i argumentacja odnoszące się do kwestii pomocy publicznej nie miały istotnego wpływu na rozstrzygnięcie w sprawie, bowiem problematyka kryterium "pomocy publicznej" nie ma bezpośredniego wpływu na ocenę spełnienia kryterium "Wykonalność i trwałość finansowa projektu". Bezsporne było także, że IRP stwierdziła potrzebę i możliwość wezwania Wnioskodawcy do uzupełnienia braków dokumentacji aplikacyjnej na etapie rozpatrywania protestu, wskutek czego skierowano do Wnioskodawcy pismo z dnia 16 października 2018 r. zawierające wskazanie listy 11 błędów i sposobów ich poprawy; błędy i sposoby zostały szczegółowo wyjaśnione i uzasadnione. Skarżąca poprawiła 10 błędów, co zostało zaakceptowane przez IRP, zatem Sąd uznaje, że zarzuty i polemika z IRP dotyczące tychże kwestii nie miały istotnego wpływu na rozstrzygnięcie sprawy. Nie było również sporne, że celem poprawy błędu opisanego w ww. piśmie z dnia 16 października 2018 r. pod nr [...], Skarżąca przedstawiła "Przedwstępną ramową umowę pożyczki" i dokumenty mające w jej rozumieniu wykazać, że D. S. ma środki na rachunkach bankowych, a dochody z prowadzonej pod licznymi firmami działalności gospodarczej przeznaczy na pożyczkę dla Wnioskodawcy i podniesienie kapitału własnego Spółki. Nie było przedmiotem sporu także, że Spółka podjęła już przed oceną projektu i rozstrzygnięciem protestu szereg działań i wydatków nakierowanych na rozpoczęcie procesu inwestycyjnego, na co przedłożyła liczne faktury i dowody. Dalej należy wyjaśnić, że zgodnie z § 32 regulaminu konkursu: 1. Procedura oceny projektów określona jest w regulaminie prac KOP w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa M. na lata 2014 – 2020, stanowiącym załącznik nr 5 do regulaminu. 2. Ocena wniosków o dofinansowanie projektów prowadzona jest w oparciu o kryteria oceny projektów stanowiące załącznik nr 1 do regulaminu. 3. Ocena wniosku o dofinansowanie projektu przebiega w dwóch etapach i trwa 120 dni kalendarzowych: 1) etap oceny formalnej (60 dni) – rozpoczyna się pierwszego dnia po zakończeniu naboru i kończy się zatwierdzeniem oceny formalnej w karcie oceny dla danego wniosku o dofinansowanie projektu, 2) etap oceny merytorycznej (60 dni) – rozpoczyna się pierwszego dnia po zakończeniu etapu oceny formalnej dla konkursu, tj. po zamieszczeniu na stronie internetowej [...] listy projektów zakwalifikowanych do etapu oceny merytorycznej i kończy się zatwierdzeniem zbiorczej karty oceny dla danego wniosku o dofinansowanie projektu. Stosownie do § 33 ust. 1 regulaminu konkursu, Wnioskodawca może zostać wezwany przez IZ, w trakcie postępowania w ramach konkursu, do przedstawienia wyjaśnień/uzupełnień lub poprawy w odniesieniu do ujętych we wniosku o dofinansowanie projektu informacji w zakresie spełnienia kryteriów wyboru projektów oraz korekty drobnych błędów i uchybień. Kryteria, które mogą podlegać wyjaśnieniom/uzupełnieniom wskazane są w załączniku nr 1 do regulaminu. Zgodnie z załącznikiem nr 1 do regulaminu konkursu – kryteria oceny, projekt podlega najpierw ocenie formalnej, następnie finansowej, a w końcu merytorycznej. Przejście do kolejnego etapu oceny warunkowane jest pozytywną oceną wcześniejszego etapu. Stosownie do § 3 załącznika nr 5 do regulaminu konkursu – regulamin prac KOP, ocenie finansowej podlegają wnioski o dofinansowanie projektów, które z wynikiem pozytywnym przeszły etap oceny formalnej. Ocena finansowa dokonywana jest w oparciu o kryterium "Wykonalność i trwałość finansowa projektu" w systemie logicznym (tak/nie) przy użyciu karty oceny stanowiącej załącznik nr 2 do niniejszego regulaminu. Negatywna ocena finansowa ma miejsce w sytuacji - przyznania oceny NIE w kryterium "Wykonalność i trwałość finansowa projektu". Ocena w ramach kryterium służy potwierdzeniu finansowej możliwości i zasadności realizacji projektu, przy założonym współfinansowaniu ze środków UE oraz jego wpływu na utrzymanie płynności finansowej podmiotów zaangażowanych w realizację oraz eksploatację projektu w całym okresie jego ekonomicznego życia. W ramach ww. kryterium ocenie podlega: 1. poprawność założeń i obliczeń – analiza (ocena) zasadności i realności założeń przyjętych do analizy finansowej oraz poprawności (w tym spójności) przygotowanych kalkulacji, 2. poziom dofinansowania – weryfikacja prawidłowości wnioskowanego poziomu dofinansowania, w tym metody ustalenia poziomu dofinansowania i jego wysokości, jak również analiza wskaźników efektywności finansowej pod kątem możliwości przyznania dofinansowania dla danego rodzaju projektu, 3. trwałość finansowa – weryfikacja trwałości finansowej w przyjętym okresie odniesienia, bazująca na przedłożonych przez Wnioskodawcę informacjach na temat kondycji finansowej podmiotów zaangażowanych w jego realizację i eksploatację (dane historyczne i prognozowane) oraz dokumentach i dodatkowych informacjach potwierdzających zdolność do utrzymania projektu w fazie eksploatacji, 4. finansowa zasadność realizacji projektu – analiza (ocena) na podstawie uzyskanych wyników finansowych, racjonalności wydatkowania określonych środków finansowych, w tym ich efektywność. W celu potwierdzenia spełnienia kryterium dopuszczalne jest wezwanie Wnioskodawcy do przedstawienia wyjaśnień, jak również do uzupełnienia lub poprawy projektu. Niespełnienie kryterium skutkuje negatywną oceną projektu. Zgodnie z załącznikiem nr 3 do regulaminu konkursu – instrukcji wypełniania wniosku o dofinansowanie projektu, w polu L.5 – trwałość finansowa, należy opisać, w jaki sposób zapewnione będą środki finansowe, które zagwarantują płynność finansową projektu oraz Wnioskodawcy w całym okresie odniesienia, określonym dla danego typu projektów z poddziałania, zgodnie z zapisami załącznika nr 4 do regulaminu konkursu - Szczegółowe wymogi. Informacje zawarte w tym punkcie powinny jasno odpowiedzieć na pytanie czy Wnioskodawca bez szkody dla dotychczasowej działalności posiadać będzie odpowiednią zdolność do utrzymania powstałego majątku, w tym ponoszenia kosztów operacyjnych i nakładów odtworzeniowych projektu. W tym celu koniecznym będzie opisanie wszystkich źródeł finansowania projektu oraz działalności Wnioskodawcy. Kwestie trwałości finansowej poszczególnych podmiotów omówiono szerzej w załączniku nr 4 do regulaminu konkursu (Rozdział 1.7.2 dla podmiotów innych niż j.s.t.). Mając powyższe na uwadze, przechodząc do oceny poszczególnych zarzutów skargi, należy wskazać, że odnośnie zarzutów dotyczących "zaburzenia spójności wniosku", trafnie wskazała IRP, że kwestia spełnienia kryteriów formalnych, w tym pomocy publicznej, nie ma bezpośredniego wpływu na kryterium trwałości finansowej na etapie oceny finansowej. Należy też wskazać odnośnie stanowiska Skarżącej, że wobec zaburzenia spójności wniosku ze względu na jej wezwanie do zmiany dokumentacji na etapie oceny formalnej, neutralizacja skutków uchybień, które wystąpiły w niniejszej sprawie, skoro przełożyły się one wprost na kształt dokumentacji projektowej podlegającej ocenie, w tym w ramach realizacji kryterium, wymaga umożliwienia Spółce przedłożenia dodatkowych wyjaśnień, że właśnie zgodnie z tym stanowiskiem Skarżącej IRP pozwoliło Wnioskodawcy na rzetelną, niezaburzoną czynnikami zewnętrznymi prezentację projektu, w tym w zakresie jego racjonalności finansowej, poprzez stosowne, adekwatne i drobiazgowo uzasadnione wezwanie do poprawy dostrzeżonych błędów. Większość zarzutów skargi, poprzez podnoszenie naruszenia przepisów proceduralnych (art. 53-59 ustawy wdrożeniowej) sprowadzało się w istocie do zarzutu naruszenia przepisu art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej, poprzez dokonanie nieobiektywnej oceny w ramach kryterium "Wykonalność i trwałość finansowa projektu". Skarżąca w odniesieniu do oceny tego kryterium podniosła, że nie była ona bezstronna i rzetelna, albowiem pominięto w uzasadnieniu kwestie podnoszone przez Skarżącą, odnośnie sytuacji finansowej i gwarancji finansowania przez D. S.. Sąd odnosząc się do tak postawionego zarzutu wskazuje, że jest on całkowicie niezasadny. Spór pomiędzy IRP a Skarżącą ma swoje źródło w zaplanowaniu inwestycji podzielonej na dwa etapy. Pierwszy z etapów miał mieć charakter niekomercyjny, dla dobra (pożytku) publicznego, polegający głównie na rekultywacji i zagospodarowaniu terenu, natomiast drugi etap miał mieć charakter ściśle komercyjny. Przedmiotem wniosku o dofinansowanie był jedynie etap pierwszy, natomiast jak wskazała sama Skarżąca, z jej perspektywy realizacja wyłącznie etapu pierwszego nie ma uzasadnienia, a Spółka chce go zrealizować jedynie w związku ze zgodą Gminy Miejskiej K. na realizacje etapu II. Z jednej strony Skarżąca twierdzi, że oba etapy mogą funkcjonować niezależnie od siebie, a z drugiej, że realizacja II etapu inwestycji pozwoli na zachowanie trwałości finansowej przedsięwzięcia w całości. W rezultacie należy uznać, że ww. podział inwestycji jest sztuczny, a spowodowany jedynie brakiem kwalifikowalności w konkursie wydatków na nowe, komercyjne obiekty kubaturowe, których realizacja jest tak naprawdę głównym celem Skarżącej. Powyższe skutkowało sytuacją, w której etap II z jednej strony miał stanowić dopełnienie całości przedsięwzięcia i zapewnić środki na utrzymanie etapu l, a zatem stanowić o spełnieniu kryterium, a z drugiej strony, jako nieobjęty wnioskiem, nie mógł podlegać stosownej weryfikacji. Przed odniesieniem się do kwestii kluczowego dla sprawy błędu nr 10 opisanego w piśmie IRP z dnia 16 października 2018 r., należy wskazać, że Sąd akceptuje zastosowane przez IRP wezwanie do uzupełnienia braków na etapie rozpatrywania protestu i uzasadnienie takiego postępowania mające umocowanie we wskazanych w pierwszej części uzasadnienia zapisach regulaminu konkursu i regulaminu prac KOP. W konsekwencji zarzuty Skarżącej, że ocena projektu została dokonana nierzetelnie, gdyż IOK nie wezwała Wnioskodawcy do przedstawienia dodatkowych dokumentów, które potwierdziłyby spełnienie kryteriów, do czego zdaniem Skarżącej była zobowiązana, nie mogły przynieść zamierzonego skutku. IRP zgodnie bowiem z § 33 ust. 1 regulaminu konkursu oraz § 5 regulaminu pracy KOP, naprawiła zaniedbanie IOK i należycie umożliwiła Wnioskodawcy uzupełnienie dokumentacji aplikacyjnej w celu wykazania spełnienia kryteriów wyboru projektu. Zgodnie z § 5 ust. 1 i 2 regulaminu pracy KOP: 1. Na wniosek osób oceniających, w celu zapewnienia prawidłowości dokonywanej oceny projektu, w przypadku stwierdzenia na którymkolwiek etapie oceny we wniosku o dofinansowanie projektu braków lub błędów w zakresie przedstawionych we wniosku o dofinansowanie projektu informacji, wniosek skierowany zostaje do wyjaśnienia/uzupełnienia w wyznaczonym terminie, jednak nie krótszym niż 7 dni licząc od dnia następnego po otrzymaniu informacji. 2. Wyjaśnienie/uzupełnienie wniosku o dofinansowanie projektu w zakresie błędów lub brakujących informacji odbywa się w celu potwierdzenia spełnienia kryteriów: - jednokrotnie w ramach oceny formalnej; - jednokrotnie w ramach oceny finansowej; - jednokrotnie w ramach oceny merytorycznej. IRP zasadnie uznała, że w przedmiotowym przypadku należało wezwać Skarżącą do wyjaśnień/uzupełnień/poprawy projektu, ponieważ przygotowane analizy zawierały błędy, które należało skorygować na etapie uzupełnień i wówczas dokonać oceny projektu. W związku z tym IRP prawidłowo, zgodnie z załącznikiem nr 7 do regulaminu konkursu – "Procedura odwoławcza wraz ze wzorem protestu" (Dział II, Rozdział III ust. 4a), wobec stwierdzenia w ramach procedury odwoławczej błędu proceduralnego polegającego na braku wezwania Wnioskodawcy do wyjaśnień/uzupełnień wniosku przez IOK w celu potwierdzenia spełnienia kryterium "Wykonalność i trwałość finansowa projektu", wezwała Spółkę do poprawy dokumentacji aplikacyjnej. Zgodnie z ww. ust. 4a, w przypadku stwierdzenia błędu proceduralnego w ramach oceny dokonywanej przez IOK, IRP samodzielnie koryguje/naprawia ten błąd w ramach rozstrzygnięcia protestu. Jeżeli Wnioskodawca nie przedłoży wyjaśnień/uzupełnień we wskazanym zakresie w wyznaczonym terminie, IRP dokonuje ponownej oceny wniosku na podstawie dotychczasowej dokumentacji aplikacyjnej. Powyższe wezwanie, nie wstrzymuje biegu terminu, o którym mowa w ust. 3 (termin rozpatrzenia protestu). IRP w dniu 16 października 2018 r. wezwała Wnioskodawcę do poprawy dokumentacji aplikacyjnej. Pismo zawierało listę 11 błędów wraz z opisem sposobu ich poprawy w celu potwierdzenia spełnienia kryterium "Wykonalność i trwałość finansowa projektu". Wnioskodawca przedstawił skorygowaną aplikację projektową w dniu 25 października 2018 r. W związku z tym, Wnioskodawca na etapie procedury odwoławczej miał możliwość złożenia wyjaśnień dotyczących projektu zgodnie z trybem określonym w § 33 ust. 1 regulaminu konkursu, zgodnie też z żądaniem zawartym w uzasadnieniu złożonego protestu. Przechodząc do oceny błędu nr 10, należy stwierdzić, że wzywając do poprawy dokumentacji IRP wskazała, że wobec aktualnej sytuacji finansowej Wnioskodawcy możliwość zapewnienia źródeł finansowania jest wątpliwa i nie została potwierdzona we wniosku. Wskazano, że w części I WN zadeklarowano finansowanie z podwyższenia kapitału Spółki, pożyczki wspólnika D. S. oraz kredytu bankowego. W związku z powyższym, jako sposób poprawy IRP wskazała przedstawienie dokumentów: - kopii umowy przedwstępnej pomiędzy stronami wraz z dołączonym potwierdzeniem wysokości posiadanych środków na rachunkach bankowych stron oraz oświadczeniami, że środki z zysku firm działających na terenie Niemiec (wskazane w polu L.5. WN) będą przekazane na projekt (dokumenty muszą być przetłumaczone na język polski) lub - bankowej promesy bezwarunkowej potwierdzającej weryfikację sytuacji finansowej Wnioskodawcy i gotowość udzielania kredytu (promesa warunkowa będzie uznana za niewystarczający dokument). Dodatkowo zobowiązano Wnioskodawcę do dostosowania modelu obliczeniowego, opisów i wyników do wybranego wariantu. Bezsporne jest w sprawie, że Wnioskodawca nie przedstawił ww. bankowej promesy udzielania kredytu. Odnośnie natomiast kopii umowy przedwstępnej pomiędzy stronami wraz z dołączonym potwierdzeniem wysokości posiadanych środków na rachunkach bankowych stron oraz oświadczeniami, że środki z zysku firm działających na terenie Niemiec (wskazane w polu L.5. WN), Wnioskodawca przedstawił kopię przedwstępnej ramowej umowy pożyczki zawartej dnia 23 października 2018 r. pomiędzy D. S. (główny udziałowiec Spółki G. Sp. z o.o. - Pożyczkodawca), a firmą G. Sp. z o.o. (Pożyczkobiorca). Zgodnie z treścią umowy Pożyczkodawca będzie dysponować kwotą równą [...] zł, która w formie limitu pożyczkowego przedstawiona będzie do dyspozycji Pożyczkobiorcy (Wnioskodawca projektu). Pożyczka będzie oprocentowana w wysokości 3% (§ 1 ust. 7 umowy pożyczki). Spłata nastąpi w terminie 72 miesięcy od jej udzielenia (§ 2 ust. 1 umowy pożyczki). Wnioskodawca przedłożył również oświadczenie D. S. z 25 października 2018 r., zgodnie z którym zobowiązał się on w przypadku pozytywnej oceny projektu do przekazywania przyszłych zysków z działalności gospodarczej prowadzonej pod firmami [...], [...], [...], [...] na cele realizacji projektu i utrzymania trwałości finansowej przedsięwzięcia. Sąd podziela ocenę IRP, że zapisy przedstawionej umowy pożyczki uniemożliwiają uznanie przedstawionych wyjaśnień za wystarczające. Co więcej, dokonując weryfikacji sporządzenia załącznika nr 1 IRP słusznie stwierdziła, że model finansowy nie został dostosowany do przedstawionej umowy pożyczki. Wnioskodawca nie uwzględnił 3% oprocentowania pożyczki na l etap inwestycji. W zakładce Trwałość finansowa w pliku Excel w Rachunku Przepływów Pieniężnych (dalej: RPP) Wnioskodawca wskazał wyłącznie odsetki w wysokości 4,5% od kredytu na II etap inwestycji, tj. pożyczka na kwotę [...]zł. Wnioskodawca nie uwzględnił również okresu 72 miesięcy spłaty pożyczki, która została wskazana w umowie. Zgodnie zaś z załącznikiem nr 1 do instrukcji - analiza finansowa, analiza ekonomiczna oraz analiza ryzyka, w ramach załącznika 1 należy przedstawić analizę finansową i ekonomiczną dla projektów w wersji Excel (dopuszczalne jest przedstawienie załącznika w wersji np. C. ) zgodną z załącznikiem nr 4 do regulaminu konkursu - Szczegółowe wymogi. Odnośnie potwierdzenia posiadanych środków na rachunkach bankowych Pożyczkodawcy należy wskazać, że z dokumentacji aplikacyjnej, uzupełnionej na wezwanie IRP, wynika m.in., że według stanu na 1 września 2018 r.: - D. S. miał na koncie nr klienta [...] w D. [...] euro, - na koncie przypisanym do H. ;S. ,D. L. nr klienta [...] widniało [...] euro, - na koncie H. nr klienta [...] widniało [...] euro, - na koncie D. S. nr [...] w S. w dniu 31 sierpnia 2018 r. widniało [...] (bez określenia waluty). Ww. dokumenty przedłożone zostały w wersji niemieckiej i wbrew opisowi naprawy błędu nie zostały przetłumaczone na język polski. Wnioskodawca przedłożył również dokumenty księgowe dotyczące H. dotyczące maja 2018 r., B. P. LSD GmbH dotyczące okresu od stycznia 2017 r. do lipca 2018 r., C. , H. dotyczące 2017 r. oraz maja 2018 r., Pflegepartner Inż. D. S. dotyczące 2017 r. i lipca 2018 r. oraz D. S. dotyczące czerwca i lipca 2018 r. oraz 2017 r. Z powyższych dokumentów księgowych nie sposób jednak jednoznacznie wyinterpretować, jakie zyski netto osiągnęły ww. podmioty, czy też jaki jest stan ich rachunków bankowych. Brak też informacji o właścicielach czy wspólnikach spółki C. . W szczególności nie wykazano, by spółki D. S. osiągały w sumie ok 30 mln zł przychodów oraz 4 mln zł zysku rocznie, jak podnosiła Skarżąca. Z jednej strony Skarżąca zaplanowała łącznie wniesienie dopłat do kapitału w wysokości 18,4 mln zł, które to dopłaty miały stanowić przede wszystkim zyski wygenerowane w ramach realizacji etapu II przedsięwzięcia. Z drugiej zaś strony, inwestycja została zaplanowana na okres od 1 czerwca 2018 r. do 30 czerwca 2019 r. Trudno zatem uznać, by w takim okresie etap II mógł przynieść zaplanowane na potrzeby etapu I zyski. Należy podkreślić, że przedstawione przez Wnioskodawcę zabezpieczenia źródeł finansowania należy porównać z całkowitą wartością projektu, który jest zamierzeniem o bardzo dużym rozmachu. Zgodnie z treścią dokumentacji aplikacyjnej (m.in. pole C.1.1.1 WN) całkowita wartość projektu wynosi [...] zł, w tym koszty kwalifikowane [...] zł. Zgodnie z częścią l WN Wnioskodawca zobowiązany jest do zabezpieczenia wkładu własnego w kwocie [...]zł. Odwołując się do treści opisu błędu nr [...], Wnioskodawca miał do wyboru dwie możliwości w celu potwierdzenia sytuacji finansowej. Nie sprostał jednak zastosowaniu żadnej z nich. W zestawieniu z ww. kwotami, zabezpieczenie wykazane przez Wnioskodawcę należy ocenić jako dalece niewystarczające. Sąd nie kwestionuje przy tym, podobnie jak IRP, że wspólnicy Skarżącej są realnie i z sukcesami działającymi przedsiębiorcami i właścicielami spółek prosperujących w Niemczech. Sąd nie zaprzecza również doświadczeniu D. S. w zakresie konsultacji i modernizacji pól golfowych. Niewątpliwie również Spółka i jej wspólnicy ponieśli już znaczne nakłady ukierunkowane na realizację inwestycji związanych z projektem. W fazie przygotowawczej podnieśli jej kapitał do 996 tys. zł oraz udzielili 800 tys. zł pożyczki. Podjęli również kroki prawne, jak np. uzyskanie decyzji o pozwoleniu na budowę czy podpisanie umowy na dzierżawę przedmiotowego terenu. Z powyższego jednak, jak i z przedstawionej do wniosku dokumentacji, nie wynika zagwarantowanie spełnienia kryterium "Wykonalności i trwałości finansowej projektu". Zarówno bowiem dochody niemieckich spółek, jak i przedstawiony stan rachunków bankowych, nie gwarantuje rzeczywistego finansowania Skarżącej. Również twierdzenia Skarżącej, że charakter spółki celowej (projektowej), taki, że w pierwszych latach działalności przynosi ona straty ze względu na dokonywane inwestycje i brak własnych środków finansowych, które w początkowej fazie zapewniają wspólnicy i kapitał obcy (np. kredyty bankowe, dotacje), a dopiero w wyniku realizacji projektu spółka osiąga założony cel, jakim jest generowanie zysków i zwrot z inwestycji, nie mogą wystarczyć do rzetelnej oceny spełnienia kryterium. W szczególności, trafnie IRP wskazała, że tym bardziej wobec braku własnych środków finansowych, Skarżąca winna była wykazać, że takie rzeczywiste finansowanie zapewnią wspólnicy, czy kapitał obcy (np. kredyty bankowe). Nie są w tej materii wystarczające same oświadczenia Spółki czy też wspólników, nawet w formie "przedwstępnej ramowej umowy pożyczki" zawartej dnia 23 października 2018 r., której treść nie gwarantuje przyszłego udzielenia tejże pożyczki w kwocie w niej określonej. Zatem należało uznać, że IRP trafnie wskazała, że zapisy przedwstępnej ramowej umowy pożyczki stanowią jedynie deklaracje, które nie znajdują potwierdzenia w dokumentacji, tym bardziej, że Wnioskodawca powinien dysponować wysokim wkładem własnym wymaganym do zabezpieczenia. IRP zaznaczyła, że zapisy § 1 ust. 2 przedstawionej przedwstępnej ramowej umowy pożyczki nie potwierdzają, iż Pożyczkodawca dysponuje w chwili podpisywania umowy wskazanymi środkami finansowym. Zgodnie zaś z załącznikiem nr 7 do instrukcji - dokumenty potwierdzające zabezpieczenie wkładu własnego, w ramach załącznika nr 7 należy przedstawić dokumenty potwierdzające zabezpieczenie wkładu własnego. W przypadku znaczących wątpliwości w zakresie trwałości finansowej przedsięwzięcia, Wnioskodawca może zostać wezwany do dostarczenia dokumentów potwierdzających dysponowanie wymaganym wkładem własnym na każdym etapie oceny projektu. W przypadku, gdy Wnioskodawca nie przedstawi dokumentów potwierdzających zabezpieczenie wymaganego wkładu własnego i nie zostanie poproszony o ich dostarczenie na jednym z etapów oceny, zobowiązany jest dostarczyć je przed podpisaniem umowy o dofinansowanie projektu, w terminie określonym w regulaminie konkursu. W przypadku projektów, w ramach których uwzględnione zostały wydatki niekwalifikowane, konieczne będzie przedstawienie wkładu własnego na ich zabezpieczenie. W przypadku, gdy wkład własny pochodzić będzie ze środków prywatnych – należy dołączyć oświadczenie organu stanowiącego o zabezpieczeniu środków wskazujących wysokość wkładu własnego Wnioskodawcy. Mając powyższe na uwadze, za bezpodstawne należy uznać stanowisko Skarżącej, że mogła przedstawić żądane dokumenty przed podpisaniem umowy o dofinansowanie projektu, bowiem takie rozwiązanie zostało dopuszczone tylko w przypadku, gdy wnioskodawca nie zostanie poproszony o ich dostarczenie na jednym z etapów oceny, co w niniejszej sprawie miało miejsce w wezwaniu z dnia 16 października 2018 r. Dlatego też słusznie IRP stwierdziła, że Wnioskodawca nie przedstawił wiarygodnych informacji dotyczących zapewnienia źródeł finansowania projektu. Na podstawie przedstawionych informacji na temat kondycji finansowej Wnioskodawcy oraz załączonych dokumentów nie można potwierdzić zdolności finansowej do utrzymania projektu w fazie jego eksploatacji. Zatem warunek Trwałość finansowa oceniany w kryterium "Wykonalność i trwałość finansowa projektu" nie został spełniony. Odnosząc się do stanowiska i zarzutów Skarżącej należy podkreślić, że to wnioskodawca określa ramy projektu i decyduje o jego kształcie, źródłach finansowania, czy też formie organizacyjnej podmiotu ubiegającego się o dofinansowanie (np. spółki celowej). Dlatego też konsekwencje przyjętego przez Wnioskodawcę modelu działalności spółki i możliwości wykazywania jej bieżących zdolności finansowych, obciążają stronę wnioskującą o dotację. Podsumowując należy wskazać, że trafnie IRP uznała, iż po pierwsze, Skarżąca nie wykazała należycie źródeł finansowania projektu (trwałość finansowa). Po drugie, nie dostosowała modelu finansowego (analizy finansowej) do swoich twierdzeń w tym zakresie (3% oprocentowanie) – naruszając poprawność założeń i obliczeń. Model finansowy nie został dostosowany do przedstawionej umowy pożyczki. Wnioskodawca nie uwzględnił 3% oprocentowania pożyczki na l etap inwestycji. W zakładce Trwałość finansowa w pliku Excel w Rachunku Przepływów Pieniężnych Wnioskodawca wskazał wyłącznie odsetki w wysokości 4,5% od kredytu na II etap inwestycji, tj. pożyczka na kwotę [...]zł. Wnioskodawca nie uwzględnił również okresu 72 miesięcy spłaty pożyczki, która została wskazana w umowie. Każda z tych okoliczności stanowi samoistną przesłankę do negatywnej oceny spełnienia kryterium. Zarzut zaburzenia spójności wniosku okazał się bezzasadny. Zaniechanie wezwania Skarżącej przez IOK zostało sanowane przez IRP, wskutek czego zarzut dotyczący braku wezwania do uzupełnienia nie mógł przynieść zamierzonego skutku. Zarzut pominięcia informacji o kondycji finansowej niemieckich spółek był bezpodstawny, z uwagi na brak należytego wykazania tej kondycji (np. stanu kont) w dokumentacji. Zysk D. S. czy jego spółek, ok. 4 miliony euro w 2016 i 2017 r. oraz 3 miliony euro na kontach bankowych, nie został wykazany. Zarzut pominięcia uwzględnienia zamiaru realizacji etapu II inwestycji nie mógł zostać uznany za zasadny, ze względu na to, że informacje decydujące o spełnieniu kryteriów winny być zawarte w dokumentacji dotyczącej inwestycji, o której dofinansowanie Wnioskodawca się ubiega. Jak słusznie wskazano w odpowiedzi na skargę, nie powinna mieć miejsca sytuacja, w której Wnioskodawca we wniosku ujmuje jedynie część przedsięwzięcia, a spełnienie kryteriów opiera na pozostałej jego części, nie podlegającej weryfikacji na etapie oceny projektu. Wbrew stanowisku Skarżącej, IRP nie miała obowiązku poszukiwania innych możliwości finansowania inwestycji, skoro nie zostały wykazane przez Wnioskodawcę. Fakt, że z bieżących dochodów jednego z udziałowców finansowana jest obecnie realizowana inwestycja (na dowód czego przedstawione zostało zestawienie wydatków inwestycyjnych opiewające na kwotę [...]zł oraz [...] zł wydatków operacyjnych), nie ma w sprawie wykazania spełnienia kryterium istotnego znaczenia. Odnosząc się do stanowiska Skarżącej, odnośnie krótkiego terminu na uzupełnienie dokumentacji, a także co do braku ekonomicznego uzasadnienia trzymania dużych kwot "zamrożonych" na kontach bankowych, należy wskazać na zestawienie poniższych dat. Dnia 12 września 2018 r. poinformowano Wnioskodawcę o dokonanej negatywnej oceny finansowej. Dnia 16 października 2018 r. wezwano do poprawy 11 błędów dokumentacji aplikacyjnej. Dnia 23 października 2018 r. zawarto "ramową umowę przedwstępną pożyczki". Dnia 25 października 2018 r. uzupełniono dokumentację. Mając powyższe na uwadze, a także fakt, że ze zredagowanej przecież przez wspólników Spółki umowy z dnia 23 października 2018 r. wynika, że Pożyczkodawca oświadcza, że w okresie obowiązywania niniejszej umowy dysponował będzie środkami pozwalającymi na udzielenie Pożyczkobiorcy, począwszy od dnia 23/10/2018 r. (podkreślenie Sądu) pożyczek w łącznej kwocie równowartej [...] zł (§ 1 ust. 2 umowy), a aż do wyczerpania Limitu, Pożyczkodawca zobowiązuje się do utrzymywania rezerw pozwalających Pożyczkodawcy w granicach ustalonego Limitu na wypłatę pożyczki na rzecz Pożyczkobiorcy na pierwsze żądanie Pożyczkodawcy (ust. 10), należy uznać, że wymóg przedstawienia potwierdzenia odpowiedniej wysokości posiadanych środków na rachunkach bankowych Pożyczkodawcy przez okres kilku dni, do czasu rozstrzygnięcia konkursu, nie może być uznane za nieefektywne gospodarowanie. W przypadku, gdyby Pożyczkodawca rzeczywiście miał zamiar zabezpieczyć wykonanie umowy pożyczki zgodnie z ww. umową przedwstępną, powyższe nie powinno stanowić dla niego problemu. Należy podkreślić, że z przedstawionych przez Spółkę dokumentów bankowych wynika, że D. S. i jego firmy dysponowały na dzień 1 września 2018 r. w najlepszym wypadku łączną kwotą [...]euro, co zgodnie ze średnim kursem NBP na ten dzień 3 września 2018 r. (1 i 2 września to sobota i niedziela) daje [...] zł (Tabela nr [...] z dnia 2018-09-03 – dostępna na stronie [...] Taka kwota nie mogła być uznana za wystarczające zabezpieczenie wykonania umowy pożyczki opiewającej na [...] zł. Reasumując Sąd stwierdza, że w rozpoznawanej sprawie ocena wniosku o dofinansowanie projektu została na etapie rozpatrywania protestu dokonana w sposób jasny i w przejrzysty sposób uzasadniona. Z przedstawionych w dokumentacji danych IRP wyciągnęła logiczne i prawidłowe wnioski. Odnośnie sformułowanych w proteście zarzutów, w wyniku uzupełnienia dokumentacji na wezwanie IRP, co miało stosowne podstawy w regulaminie konkursu, ocena ekspertów została zweryfikowana przez IRP odnośnie 10 z 11 dostrzeżonych błędów na korzyść Skarżącej. Przykładowo należy uznać, że zawarta w ocenie eksperta krytyczna opinia dotycząca finansowej zasadności realizacji projektu i stwierdzony brak racjonalności wydatkowania określonych środków finansowych, wyłącznie ze względu na przystąpienie do inwestycji celu publicznego spółki prawa handlowego, z reguły nastawionej na zysk, nie zasługuje na akceptację. Z uzupełnionej dokumentacji projektowej jednoznacznie wynika jednak, że Spółka nie spełniła kryterium w aspekcie poprawności założeń i obliczeń, a także trwałości finansowania, bowiem nie wykazała zdolności finansowej do pokrycia kosztów realizacji i eksploatacji projektu w przedstawionym kształcie, nie przedstawiła dokumentów wystarczająco potwierdzających wiarygodność informacji dotyczących zapewnienia źródeł finansowania projektu i nie dostosowała modelu obliczeniowego, opisów i wyników do wybranego wariantu. Wobec tego zarzuty naruszenia art. 53 – 59 ustawy wdrożeniowej należało uznać za bezzasadne. Końcowo należy podkreślić, że to po stronie Skarżącej leżał obowiązek przygotowania dokumentacji aplikacyjnej w taki sposób, aby umożliwić jednoznaczną i rzetelną jej weryfikację przez osoby oceniające. IRP nie jest ani uprawniona, ani zobowiązana do poszukiwania argumentów przemawiających za tym, że projekt spełnia kryteria wyboru projektów do dofinansowanie w szerszym zakresie. Odnosząc się do uwag Skarżącej dotyczących powinności IRP przy rozpatrywaniu protestu, zaakcentować należy, że w ocenie Sądu zaskarżone rozstrzygnięcie protestu jest kompletne i drobiazgowo uzasadnione. IRP przywoływała konkretne zapisy zawarte we wniosku Skarżącej i dołączonej do niego dokumentacji oraz odnosiła się do nich we własnych rozważaniach, dotyczących zakwestionowanego kryterium. Odniesiono się też do zarzutów protestu, wskazując na ich bezzasadność lub przyznając rację Skarżącej w sytuacji, gdy oceny ekspertów nie uwzględniały dokumentacji przedłożonej na wezwanie po wniesieniu protestu. Zdaniem Sądu, kontrola oceny i argumentacji zawartej w uzasadnieniu rozstrzygnięcia protestu nie jest dowolna i oderwana od kryteriów zawartych w ustawie wdrożeniowej i regulaminie konkursu wraz z instrukcją wypełnienia wniosku, a wręcz przeciwnie, w uzasadnieniu IRP odniosła się w sposób wyczerpujący i logiczny do wszystkich istotnych zarzutów protestu, jednocześnie przedstawiając w tej mierze stosowne stanowisko. Podsumowując, w świetle przedstawionej argumentacji, Sąd ocenia wszystkie zarzuty Skarżącej sformułowane w skardze jako chybione. W świetle wyżej zaprezentowanych wywodów bezzasadne jest twierdzenie, że ocena wniosku o dofinansowanie projektu została przeprowadzona z naruszeniem zasady przejrzystości, rzetelności, w sposób nieobiektywny i naruszający zasadę równości. Cała złożona dokumentacja została szczegółowo przeanalizowana, co znalazło odzwierciedlenie w ocenie zarzutów protestu dokonanej przez IRP. W konsekwencji IRP trafnie stwierdziła, że ze względu na fakt niespełnienia kryterium wyboru projektu "Wykonalność i trwałość finansowa projektu" określonego w załączniku nr 1 do regulaminu konkursu, wniosek o dofinansowanie (projekt) należało ocenić negatywnie na etapie oceny finansowej projektu. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 61 ust. 8 pkt 2 ustawy wdrożeniowej, oddalił skargę.