I SA/Kr 703/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Borys Marasek (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 19 listopada 2025 r. sprawy ze skargi S. w T. na uchwałę Rady Miejskiej w Tarnowie z dnia 24 kwietnia 2025 r. Nr XVIII/177/2025 w sprawie rozpatrzenia petycji dotyczącej zmiany uchwały Nr VII/63/2024 Rady Miejskiej w Tarnowie z dnia 12 września 2024 r. w sprawie podatku od nieruchomości na terenie Gminy Miasta Tarnowa, polegającej na przyjęciu uchwały w tej sprawie, przywracającej stawki podatków sprzed podwyżek postanawia: - odrzucić skargę - Pismem z 22 września 2025 r. S. w T. złożyło skargę m.in. na uchwałę Rady Miejskiej w Tarnowie z dnia 24 kwietnia 2025 r. Nr XVIII/177/2025 w sprawie rozpatrzenia petycji dotyczącej zmiany uchwały Nr VII/63/2024 Rady Miejskiej w Tarnowie z dnia 12 września 2024 r. w sprawie podatku od nieruchomości na terenie Gminy Miasta Tarnowa, polegającej na przyjęciu uchwały w tej sprawie, przywracającej stawki podatków sprzed podwyżek, wnosząc o "stwierdzenie nieważności oraz niezgodności z prawem". W odpowiedzi na skargę pełnomocnik organu (Rada Miejska w Tarnowie – Prezydent Miasta) wniosła o odrzucenie skargi. W odpowiedzi na skargę szczegółowo opisano stan faktyczny w sprawie, wyjaśniając, że w dniu 6 lutego 2025 r. do Rady Miejskiej w Tarnowie wpłynęła petycja złożona przez stronę skarżącą dotycząca zmiany uchwały Nr VII/63/2024 Rady Miejskiej w Tarnowie z dnia 12 września 2024 r. w sprawie podatku od nieruchomości na terenie Gminy Miasta Tarnowa, polegającej na przyjęciu uchwały w tej sprawie, przywracającej stawki podatków sprzed podwyżek. Petycja została skierowana przez Przewodniczącą Rady Miejskiej w Tarnowie do rozpatrzenia przez Komisję Skarg, Wniosków i Petycji Rady Miejskiej w Tarnowie, która zapoznała się z nią i wysłuchała stanowiska wnoszącego petycję na posiedzeniu w dniu 11 lutego 2025 r. Wymieniona Komisja pismem z 14 lutego 2025 r. postanowiła zwrócić się o opinię w sprawie wniesionej petycji do Prezydenta Miasta Tarnowa i Komisji Ekonomicznej, jako komisji właściwej do spraw budżetu. Komisja Ekonomiczna zapoznała się z treścią petycji i wysłuchała przedstawiciela wnioskodawców na posiedzeniu w dniu 19 lutego 2025 r. i po przeprowadzonej dyskusji nie wydała do niej pozytywnej opinii (pismo z 20 lutego 2025 r.). Prezydent Miasta Tarnowa w swoim stanowisku z 24 lutego 2025 r. zwrócił uwagę, że uchwała w sprawie podatku od nieruchomości jest ściśle powiązana z uchwałą budżetową, której projekt uzyskał pozytywna opinię Regionalnej Izby Obrachunkowej w Krakowie i która została uchwalona przez Radę Miejską w Tarnowie w dniu 19 grudnia 2024 r. W uchwale budżetowej na 2025 r. zapisano kwotę wpływów z tytułu podatku od nieruchomości w łącznej wysokości 130,5 mln zł i z jej uwzględnieniem zostały zaplanowane wydatki budżetowe na bieżący rok i jakiekolwiek działania zmierzające do zmniejszenia dochodów będą miały na nie przełożenie. Obecny na posiedzeniu Komisji Skarg, Wniosków i Petycji w dniu 25 marca 2025 r. przedstawiciel strony skarżącej wyjaśnił, iż jego intencją nie jest ingerowanie w tegoroczny budżet, ale obniżenie stawek podatku od 2026 r. Jego zdaniem, przyjęcie tej petycji byłoby wyraźnym sygnałem dla mieszkańców, a zwłaszcza dla przedsiębiorców chcących inwestować w mieście. Na posiedzeniu Rady Miejskiej w Tarnowie w dniu 24 kwietnia 2025 r. podjęta została uchwała Nr XVIII/177/2025 w sprawie rozpatrzenia petycji dotyczącej zmiany uchwały Nr VII/63/2024 Rady Miejskiej w Tarnowie z dnia 12 września 2024 r. w sprawie podatku od nieruchomości na terenie Gminy Miasta Tarnowa, polegającej na przyjęciu uchwały w tej sprawie, przywracającej stawki podatków sprzed podwyżek. Uzasadniając swoje stanowisko pełnomocnik organu wskazał, że przedmiot zaskarżenia w przedmiotowej sprawie pozostaje poza kognicją sądów administracyjnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zakres właściwości sądów administracyjnych w postępowaniu sądowoadministracyjnym wyznacza przepis art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej: p.p.s.a.). Zgodnie z § 1 powołanego przepisu sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Stosownie zaś do § 2 powołanego przepisu kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 i 2760), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2023 r. poz. 615, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających, opinie w sprawie opodatkowania wyrównawczego, opinie zabezpieczające w sprawie opodatkowania wyrównawczego i odmowy wydania opinii zabezpieczających w sprawie opodatkowania wyrównawczego; 4b) opinie, o których mowa w art. 119zzl § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, i odmowy wydania tych opinii; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz w sprawach sprzeciwów od postanowień, do których odpowiednie zastosowanie ma przepis art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (§ 2a). Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (§ 3). Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest uchwała, której przedmiot z kolei stanowi zawiadomienie o sposobie załatwienia petycji w rozumieniu art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o petycjach (Dz. U. z 2018 r. poz. 870). Zgodnie z brzmieniem powołanego przepisu podmiot rozpatrujący petycję zawiadamia podmiot wnoszący petycję o sposobie jej załatwienia wraz z uzasadnieniem w formie pisemnej albo za pomocą środków komunikacji elektronicznej. Sposób załatwienia petycji – zgodnie z art. 13 ust. 2 ustawy o petycjach – nie może być przedmiotem skargi. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym podkreśla się, że sposób procedowania w przedmiocie petycji pozostaje poza zakresem właściwości rzeczowej sądów administracyjnych. Ani powołana ustawa o petycjach ani żadne inne ustawy szczególne nie przewidują dopuszczalności zaskarżenia do sądu administracyjnego działań realizowanych w ramach tego postępowania. Rozpatrzenie petycji nie następuje drogą decyzji, lecz czynności materialno-technicznej, tj. zawiadomienia, które nie ma charakteru aktu administracyjnego władczo rozstrzygającego o prawach i obowiązkach jednostki wynikających z przepisów prawa administracyjnego, a zatem nie podlega kognicji sądu administracyjnego (postanowienie NSA z 23 września 2021 r., sygn. II GW 54/21). W konsekwencji także bezczynność organu w tym zakresie nie jest objęta kognicją sądu administracyjnego. "(...) Sposób procedowania w przedmiocie petycji, skarg i wniosków pozostaje poza zakresem właściwości sądów administracyjnych. Żadne ustawy szczególne nie przewidują dopuszczalności zaskarżenia działań realizowanych w ramach tego postępowania oraz ich braku." (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 10 listopada 2021 r. sygn. III SA/Kr 1310/21, publikowane, podobnie jak powołane orzeczenia, na stronach internetowych Naczelnego Sądu Administracyjnego: orzeczenia.nsa.gov.pl.; por. także wyrok NSA z 24 listopada 2011 r., sygn. II OSK 1961/11; postanowienia NSA: z 1 marca 2010., sygn. II OSK 478/09; z 25 lutego 2009 r., sygn. II OSK 241/09; z 26 stycznia 2006 r., I OSK 26/07; z 11 października 2013 r., sygn. I OSK 582/17). "(...) Zawiadomienie o sposobie załatwienia petycji nie jest decyzją, postanowieniem ani aktem lub czynnością z zakresu administracji publicznej dotyczącej przyznania, stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikającego z przepisów prawa. Oznacza to, że w odniesieniu do prawa petycji wykonywanego w trybie ustawy o petycjach, nie ma zastosowania sądowa kontrola administracji publicznej. W konsekwencji również bezczynność organu administracji publicznej w rozpatrywaniu petycji nie jest objęta kognicją sądu administracyjnego (art. 3 § 2 pkt 8 i 9 p.p.s.a.), a skarga jako niedopuszczalna, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., podlega odrzuceniu." (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 23 października 2019 r. sygn. VII SAB/Wa 129/19). Biorąc pod uwagę treść art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. ("Sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego), tut. Sąd odrzucił skargę jako pozostającą poza zakresem kognicji sądów administracyjnych, o czym postanowił jak w sentencji.