II SA/Kr 1240/12

sygn. akt II SA/Kr 1240/12 Kraków, dnia 15 października 2012r. POSTANOWIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Aldona Gąsecka-Duda po rozpoznaniu w dniu 15 października 2012r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi U.S. , A.B., J.U. , S.K. i S.P. , na uchwałę Rady Gminy Liszki z dnia 23 marca 2011r., nr VI/36/2011 w sprawie uchwalenia studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Gminy Liszki postanawia: odrzucić skargę. Niniejsza sprawa została wszczęta wskutek wniesionej dnia 26 lipca 2012r. (data stempla pocztowego) skargi U.S. , A.B. J.U. , S.K. i S.P. ,na uchwałę Rady Gminy Liszki z dnia 23 marca 2011r., nr VI/36/2011 w sprawie uchwalenia studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Gminy Liszki. Skarga została poprzedzona wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa, wniesionym w dniu 26 maja 2012r., na który organ uchwałodawczy udzielił odpowiedzi uchwałą z dnia 21 czerwca 2012r., doręczoną skarżącym dnia 12 lipca 2012r. Z urzędu wiadomo Sądowi, że U.S. , A.B,. J.U. S.K. i S.P. , kierowali już do Rady Gminy Liszki wezwanie do usunięcia naruszenia prawa w wyniku uchwały z dnia 23 marca 2011r., nr VI/36/2011. Wpłynęło ono do Rady Gminy Liszki w dniu 17 sierpnia 2011r. zaś uchwała, zawierająca odpowiedź na wezwanie została podjęta w dniu 29 września 2011r. i doręczona skarżącym w dniu 11 października 2011r. Skarga, wniesiona przez U.S. , A.B. , J.U. S.K. i S.P. , na uchwałę z dnia 23 marca 2011r., nr VI/36/2011 została odrzucona postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 5 marca 2012r., sygn. akt II SA/Kr 1924/11. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. Nr z 2012r., poz. 270 -oznaczana dalej jako p.p.s.a.), sąd odrzuca skargę, jeżeli jest ona niedopuszczalna. Zgodnie z art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (tekst jednolity: Dz. U. z 2001r., Nr 142, poz. 1591 ze zm.) każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Z przepisu tego wynika w sposób wyraźny, że warunkiem wniesienia skargi na uchwałę rady gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, a zatem również na uchwałę w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jest wezwanie na piśmie właściwego organu do wykonania orzeczenia sądu. Jak wynika z uchwały 7 sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 kwietnia 2007r., sygn. akt II OPS 2/07 (OSNAiWSA 2007/3/60), przepis art. 53 § 2 p.p.s.a. ma zastosowanie do skargi wnoszonej do sądu administracyjnego na podstawie art. 101 ust. 1 u.s.g. Zatem strona może wnieść skargę w trybie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym po bezskutecznym wezwaniu organu do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia w terminie wskazanym w treści art. 53 § 2 p.p.s.a. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego prezentowany jest w sposób jednolity pogląd, zgodnie z którym nie można instytucji wezwania, o której mowa w art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, traktować jako czynności niewywołującej żadnych skutków prawnych, która może być powtarzana wielokrotnie bez ograniczeń. Wezwanie do usunięcia naruszenia prawa jest jednorazową czynnością prawną, pomimo że treść przepisu art. 101 ust. 1 nie zawiera takiego ograniczenia (zob. postanowienia z dnia 4 listopada 2011r., sygn. akt II OSK 2294/11, Lex Omega nr 1070382 oraz z dnia 11 maja 2011r., sygn. akt II OSK 744/11, Lex Omega nr 795461). Wskazuje się przy tym, że mechanizm ograniczający możliwość dokonywania wielokrotnego wzywania do usunięcia naruszenia prawa nie wynika wprost z przepisów u.s.g., ale jest on konsekwencją konstytucyjnej zasady równości wszystkich podmiotów wobec prawa (tak w postanowieniu z dnia 24 stycznia 2012r., sygn. akt II OSK 2/12, Lex Omega nr 1138034). Skoro wezwanie do usunięcia naruszenia prawa jest czynnością przysługującą stronie tylko jeden raz, to uznaje się również, że kolejne pisma w tej samej sprawie, pochodzące od tego samego podmiotu, nie są wezwaniami w rozumieniu art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym (tak w postanowieniach z dnia 3 marca 2011r., sygn. akt II OSK 202/11, Lex Omega nr 1080214 oraz z dnia 30 września 2010r., sygn. akt I OSK 1504/10, Lex Omega nr 741556). Podzielając zaprezentowane poglądy Naczelnego Sądu Administracyjnego uznać należy, że pochodzące od tych samych podmiotów ponowne wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, dokonanego tą samą uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, nie powoduje skutku prawnego w postaci otwarcia tym podmiotom kolejnej możliwości wniesienia skargi w trybie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym. Wniesienie skargi w takiej sytuacji należy zatem uznać za niedopuszczalne. Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił skargę, za podstawę przyjmując art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.