II SA/Kr 1472/12

sygn. akt II SA/Kr 1472/12 Kraków, dnia 21 grudnia 2012r. POSTANOWIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Aldona Gąsecka - Duda po rozpoznaniu w dniu 21 grudnia 2012r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.K., H.K. i J.K na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. z dnia 3 września 2012r., znak [...] w przedmiocie ustalenia jednorazowej opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości postanawia: oddalić wniosek H.K. o przywrócenie terminu do złożenia pełnomocnictwa procesowego. Niniejsza sprawa została wszczęta wskutek skargi A.K. H.K. i J.K. , na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. z dnia 3 września 2012r., znak [...] w przedmiocie ustalenia jednorazowej opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości. Skarga została podpisana przez H.K. , która wniosła ją w imieniu własnym oraz pozostałych skarżących. Do skargi nie dołączono pełnomocnictwa procesowego, umocowującego H.K. do działania w imieniu pozostałych skarżących. W wykonaniu zarządzenia z dnia 24 października 2012r. H.K. została wezwana do przedłożenia dokumentu pełnomocnictwa, w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie doręczono jej w dniu 31 października 2012r. Pismem z dnia 9 listopada 2012r. H.K. wniosła o przywrócenie terminu do przedłożenia pełnomocnictwa. Wskazała, że była pewna, iż termin dotyczy siedmiu dni roboczych, tym bardziej, że cztery pierwsze dni obejmowały tzw. długi weekend. Do wniosku dołączyła dokumenty potwierdzające jej umocowanie do reprezentowania A.K. i J.K. . Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm. - oznaczana dalej jako p.p.s.a.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Stosownie do art. 87 § 1 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, a w myśl art. 87 § 2 p.p.s.a., na stronie spoczywa obowiązek uprawdopodobnienia okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.). Z przywołanych przepisów wynika, że podstawową przesłanką przywrócenia terminu jest brak winy po stronie osoby, która terminowi uchybiła. Wypada podzielić prezentowany w orzecznictwie sądowym pogląd, iż o braku winy można mówić jedynie w przypadku zaistnienia zdarzeń niezależnych od strony i niemożliwych do przezwyciężenia okoliczności (tak Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 13 stycznia 2011r., sygn. akt II GZ 439/10, Lex Omega nr 743202). Niezawinione uchybienie terminowi ma miejsce wówczas, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (tak Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z 19 stycznia 2011r., sygn. akt I FZ 474/10, Lex Omega nr 740944). W szczególności orzecznictwo sądowoadministracyjne wskazuje dość jednolicie, że nieznajomość przepisów prawa nie może być wystarczającym powodem dla uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na to, że zaistniałe w sprawie uchybienie terminu było niezawinione (tak Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 2 marca 2012r., sygn. akt I OZ 111/12, Lex Omega nr 1120722). W konsekwencji nieznajomość prawa nie jest uznawana za okoliczność, uzasadniającą przywrócenie uchybionego terminu (zob. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 2 marca 2012r., sygn. akt II OZ 135/12, Lex Omega nr 1121266; z dnia 9 czerwca 2011r., sygn. akt I OZ 402/11, Lex Omega nr 821331; z dnia 23 września 2010r., sygn. akt I OZ 706/10, Lex Omega nr 741959; z dnia 7 maja 2010r., sygn. akt I OZ 327/10, Lex Omega nr 672961). Stosownie do art. 83 § 1 p.p.s.a., terminy oblicza się według przepisów prawa cywilnego, z zastrzeżeniem § 2. Stosownie do art. 83 § 2 p.p.s.a., jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. Sposób obliczania terminu, określonego w dniach, przewiduje art. 111 § 1 i § 2 k.c. W myśl art. 111 § 1 k.c., termin oznaczony w dniach kończy się z upływem ostatniego dnia. Natomiast zgodnie z art. 111 § 2 k.c., jeżeli początkiem terminu oznaczonego w dniach jest pewne zdarzenie, nie uwzględnia się przy obliczaniu terminu dnia, w którym to zdarzenie nastąpiło. W świetle tych przepisów, skoro H.K. odebrała wezwanie w dniu 31 października 2012r., ostatnim dniem siedmiodniowego terminu do zrealizowania wezwania był 7 listopada 2012r. W ocenie Sądu okoliczności, na które powołuje się H.K. , nie uzasadniają przywrócenia terminu do złożenia pełnomocnictwa. Sposób obliczania terminów w całym polskim systemie prawnym uregulowany jest dość jednolicie, a termin wyrażony w dniach zawsze oznacza odpowiednią ilość dni po sobie następujących, nie rozróżniając pomiędzy dniami roboczymi a dniami wolnymi od pracy, o ile w dzień wolny od pracy nie przypada ostatni dzień terminu. W tym wypadku przyjąć trzeba, że nieznajomość prawa szkodzi, szczególnie iż chodzi o kwestię regulacji nieskomplikowanych i nie wymagających szerokiej wiedzy z zakresu prawa. Na marginesie jedynie można zauważyć, że skutkiem stwierdzenia wniesienia skargi przez osobę działającą jako pełnomocnik i nie legitymującą się dokumentem pełnomocnictwa jest wezwanie do usunięcia tego braku. Jeżeli taka osoba nie przedłoży w terminie dokumentu pełnomocnictwa, co do zasady konieczne jest jeszcze wezwanie osób, w imieniu których skarga została wniesiona, do jej podpisania. W niniejszej sprawie, zanim takie wezwanie zostało skierowane do A.K. i J.K. , zostały już złożone (aczkolwiek z przekroczeniem ustawowego terminu) pełnomocnictwa dla H.K. . Pełnomocnictwa te są skuteczne, a ich złożenie po terminie czyni bezprzedmiotowym zarówno wzywanie stron o podpisanie skargi jak również stosowania negatywnego skutku procesowego, związanego z poprzednim brakiem pełnomocnictw. Mając powyższe na uwadze Sąd oddalił wniosek o przywrócenie terminu, za podstawę biorąc art. 86 § 1 p.p.s.a. .