II SA/Kr 1733/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wojciech Jakimowicz Sędziowie : Sędzia WSA Jacek Bursa Sędzia WSA Waldemar Michaldo (spr.) Protokolant : Teresa Jamróz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 lutego 2013 r. sprawy ze skargi Spółki Mieszkaniowej [...] Sp. z o.o. w K. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 29 czerwca 2007 r., nr [...] w przedmiocie wstrzymania robót budowlanych I. uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie organu I instancji; II. zasądza od Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. na rzecz strony skarżącej- Spółki Mieszkaniowej [...] Sp. z o.o. w K. kwotę 100 zł (sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w K., Powiat [...] postanowieniem z 9.02. 2007 r. znak: [...] na podstawie art. 50 ust 1 pkt 4. art. 50 ust. 2 i 3, art. 80 ust. 2 pkt 1, art. 83 ust. 1 ustawy z 7.07.1994 r. Prawo Budowlane (Dz. U. z 2006 r., Nr 156, poz. 1118 ze zm.) – zwanej dalej p.b. oraz art. 77 i 123 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz.U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.) -zwany dalej kpa-, nakazał inwestorowi Spółce Mieszkaniowej "[...]" Sp. z o. o. w K.: wstrzymanie prowadzenia robót budowlanych związanych z budową budynku mieszkalnego wielorodzinnego z garażami i infrastrukturą techniczną i komunikacją, przełożeniem słupa oświetleniowego, przyłączami: elektryczny, wod-kan, gazu oraz wewnętrznymi instalacjami elektryczną, wod-kan. i gazową na działkach nr "1", "2", "3", "4", "5" obr. [...] przy ul. [...] w K., wykonanych w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w decyzji Prezydenta Miasta K. nr [...] o pozwoleniu na budowę z 19.10. 2004 r. znak: [...], ustalając że obiekt należy zabezpieczyć przed dostępem osób trzecich. Jednocześnie nałożono na inwestora obowiązek przedłożenia w terminie 30 dni od dnia doręczenia postanowienia następujących dokumentów: 1) inwentaryzacji architektoniczno-budowlanej powykonawczej wykonanych robót budowlanych w zakresie całego obiektu budowlanego wraz z opisem dokonanych zmian, zawierającą również określenie rzędnej 0,00 poziomu terenu przy najniżej położonym głównym wejściu do budynku w elewacji frontowej oraz w odniesieniu do powyższej rzędnej 0,00 poziomu terenu określenie wysokości poszczególnych kondygnacji podziemnych i nadziemnych budynku, wysokości do gzymsu w elewacji frontowej oraz wysokości do kalenicy głównej w elewacji frontowej budynku; 2) oceny technicznej dotyczącej sposobu wykonania robót budowlanych, ich zgodności z przepisami w tym techniczno - budowlanymi i zasadami wiedzy technicznej. W uzasadnieniu organ l instancji wskazał m.in., że w postępowaniu ustalono, iż inwestor dokonał odstępstw od zatwierdzonego projektu budowlanego. Wskazał, że z przedłożonego przez inwestora rysunku, sporządzonego przez uprawnionego geodetę z naniesioną kolorem czerwonym korektą wysokości dachu wynika, że budynek zrealizowano z podniesieniem kalenicy budynku miejscowo o 58 do 68 cm, co w świetle art. 36a ust. 5 pkt 7 p.b. stanowi odstępstwo istotne. Dokonując analizy zatwierdzonego projektu budowlanego oraz aktualnych rzędnych kalenicy północnej części budynku (z elewacją frontową, do której odnoszą się ustalenia gabarytów w zał. Nr 1 do decyzji WZiZT), podanych przez uprawnionego geodetę, organ l instancji ustalił, że wysokość względna głównej kalenicy budynku liczona od poziomu terenu wynosi min. 21,56 m. Natomiast w zatwierdzonym projekcie budowlanym projektowana wysokość kalenicy głównej budynku w elewacji frontowej wynosi 15 m. Odnosząc się natomiast do zarzutów stron postępowania na brak dokonania pomiaru wysokości budynku w trakcie kontroli w terenie organ pierwszej instancji wyjaśnił, że PINB w oparciu o zgromadzony już materiał dowodowy w sprawie, ustalił przed w/w kontrolą wykonanie przez inwestora zmiany wysokości budynku w stosunku do zatwierdzonego projektu budowlanego. Zatwierdzony decyzją pozwolenia na budowę projekt budowlany wraz ze stanowiącymi jego integralną część " Projektem zagospodarowania terenu", "Projektem realizacyjnym" i "Projektem budowlanym-branżowym - Sytuacja drogowa wraz z ukształtowaniem terenu" określają rzędną bezwzględną wynoszącą 213,48 m n.p.m. poziomu terenu przy głównym wejściu do budynku wzdłuż całej długości elewacji frontowej tj: od strony północnej. Według przedłożonego w/w dokumentu tj: "Rysunku odbitki kserograficznej z zatwierdzonego projektu z naniesionymi kolorem czerwonym korektami wysokości dachu" rzędna bezwzględna głównej kalenicy w tym miejscu w obecnej chwili tj: po wykonaniu robót wynosi min. 235,04 m n.p.m., max. 235,15 m n.p.m. Odejmując od podanej powyżej rzędnej wykonanej kalenicy głównej budynku rzędną poziomu trenu przy głównym wejściu do budynku w elewacji frontowej określonej w zatwierdzonym projekcie budowlanym (tj: 235,04 m - 213,48 m oraz 235,15 - 213,48 m) jednoznacznie wynika, że wysokość względna głównej kalenicy budynku liczona od poziomu terenu wynosi min. 21,56 m oraz max: 21,67 m. Natomiast w zatwierdzonym projekcie budowlanym na rys. nr 11- na przekroju oznaczonym P-3a autor projektu pokazuje, że projektowana wysokość kalenicy głównej budynku w elewacji frontowej wynosi 15 m. Organ l instancji uznał zatem, że budynek został zrealizowany w sposób istotnie odbiegający od zatwierdzonego projektu budowlanego, w zakresie jego wysokości wskazanej w projekcie. Nadto organ wskazał w zatwierdzonym projekcie budowlanym znajdują się na liczne korekty wartości rzędnych brak spójności rzędnych wysokościowych kondygnacji wskazanych na rysunkach z odpowiednimi rzędnymi wskazanymi w spisie treści, a rysunki elewacji i przekrojów, mające kluczowe znaczenie dla stwierdzenia projektowanej wysokości budynku podane są w skali nieczytelnej i niezgodnej z rozporządzeniem Ministra Infrastruktury w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego. Zażalenie od powyższego postanowienia złożyła Spółka Mieszkaniowa "[...]" Sp. z o. o. w K. oraz A. K., M. K. i R. K.. Skarżący A. K., M. K. i R. K. w wywiedzionym zażaleniu podnieśli, iż przedmiotowy budynek posiada niezgodna ilość kondygnacji w stosunku do ustaleń decyzji o WZiZT. Powyższa decyzja przewidywała bowiem 5 kondygnacji, a kondygnację szóstą w poddaszu tymczasem w narożniku od strony północnej jest siedem kondygnacji i jedna w poddaszu. Ponadto skarżący zarzucili, iż zaskarżone postanowienie nie odnosi się do wysokości gzymsów elewacji, których wysokość w decyzji WZiZT oraz pozwoleniu na budowę określono na 12-13 metrów. Tymczasem wysokość ta nie jest mniejsza niż 15 metrów. Równocześnie skarżący podnieśli iż wysokość budynku przekracza 22 metry w sytuacji gdy w pozwoleniu określono ją na 15, 5 metra.. Niezależnie od tego w przedmiotowym zażaleniu podniesiono także, min. iż w trakcie budowy rzeźbę terenu zmieniono w taki sposób aby ukryć jedną kondygnację po ziemią. W uzasadnieniu omawianego odwołania skarżący podnieśli m.in. iż organ pierwszej instancji nie ustosunkował się do wniosku wszystkich sąsiadów budynku przy ul. [...] (obecnych podczas kontroli w dniu 16.01.2007r.) o przeprowadzenie inwentaryzacji budynku przez osobę niezależną tzn. nie wybraną przez Inwestora lecz Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K.. Z kolei Spółka Mieszkaniowa "[...]" Sp. z o. o. w K. wnosząc w swoim odwołaniu o uchylenie zaskarżonego postanowienia podniosła zarzut rażącego naruszenia normy prawnej z art. 50 ust.1 pkt. 4 p.b., poprzez przyjęcie przez organ nadzoru budowlanego, iż: - Inwestor prowadzi na działkach nr "1-5" obr. [...] w K. przy ul. [...] roboty budowlane na podstawie decyzji Prezydenta M. K. nr [...] z dnia 19 października 2004r. o pozwoleniu na budowę, - prowadzone przez Inwestora do września 2006r. roboty budowlane na podstawie decyzji Prezydenta M. K. nr [...] z dnia 19 października 2004r. o pozwoleniu na budowę nie zostały wykonane w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę, - uznanie swojej kognicji w zakresie art. 36a p.b. -przekraczającego dyspozycję z art. 50 ust. 1 p.b., W uzasadnieniu odwołania strona skarżąca podniosła m.in., iż roboty budowlane prowadzone przez Inwestora na podstawie decyzji Prezydenta M. K. nr [...] z dnia 19 października 2004r. o pozwoleniu na budowę zostały zakończone w całości w miesiącu wrześniu 2006r. Zdaniem strony skarżącej rozstrzygnięcie organu I instancji poprzez wydanie postanowienia w trybie art. 50 ust.1 pkt. 4 p.b. jest sprzeczne z ustalonym stanem faktycznym. Z przepisu prawnego będącego podstawą prawną zaskarżonego postanowienia wynika, iż organ wstrzymuje postanowieniem prowadzenie robót budowlanych wykonywanych w sposób (...) - z powyższego wynika jednoznacznie, iż dyspozycja normy prawnej dotyczy robót budowlanych prowadzonych i wykonywanych - a nie robót budowlanych zakończonych i wykonanych. Naturalnym jest, iż wstrzymywanie robót budowlanych zakończonych jest bezprzedmiotowe i nielogiczne, a co więcej nie znajduje uzasadnienia w podstawie prawnej zaskarżonego postanowienia. Niezależnie od tego w dalszej części uzasadnienia podniesiono m.in., iż prowadzone przez Inwestora do września 2006r. roboty budowlane na podstawie decyzji Prezydenta M. K. nr [...] z dnia 19 października 2004r. o pozwoleniu na budowę nie zostały wykonane w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę. Jak wynika z treści protokołu kontroli z dnia 22 listopada 2006r. /pkt 8.2, 8.6., 8.7/ zmiany wprowadzone przez Inwestora zostały opisane w załączonej do akt inwentaryzacji powykonawczej i dotyczyły m.in. lokalnej zmiany konstrukcji dachu spowodowanej wymogami konstrukcyjnymi. W pkt.8.2.a. protokołu kontroli organ ustalił liczbę kondygnacji na 2 podziemne i 4-6 nadziemnych. Również z uzasadnienia zaskarżonego postanowienia wynika, iż organ nadzoru budowlanego po ponownej weryfikacji ustaleń kontrolnych oraz projektu budowlanego stwierdza, iż liczba kondygnacji zrealizowanego budynku jest zgodna z zatwierdzonym projektem budowlanym. Organ analizując przy tym projekt budowlany w którym wysokość kalenicy została określona na 15 metrów - stwierdza, iż przy zachowaniu ilości kondygnacji budynek jest wyższy o ok. 7 metrów , czyli został wykonany z istotnym odstępstwem od zatwierdzonego projektu budowlanego. Z powyższymi ustaleniami nie zgadza się Inwestor. Abstrahując od zaznaczonej na projekcie wysokości kalenicy obiektu budowlanego, ww. obiekt został wykonany zgodnie z projektem budowlanym oraz występującą w nim ilością kondygnacji. Końcowo Spółka Mieszkaniowa "[...]" Sp. z o. o. w K. podniosła, iż z zaskarżonego postanowienia wynika, iż organ nadzoru budowlanego dokonuje ustaleń w oparciu o art. 36a p.b, w sytuacji , gdy podstawą prawną postanowienia jest art. 50 p.b., a zakres dyspozycji tychże przepisów jest różny brak jest podstaw do odwoływanie się do treści art. 36a p.b. Rozpoznając opisane powyższej odwołania Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. postanowieniem z 29.06. 2007 r. znak: [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 2, art. 144 i 123 kpa, art. 80 ust. 2 i art. 83 ust. 2 p.b. uchylił zaskarżone postanowienie w całości i orzekł o wstrzymaniu prowadzenia robót budowlanych związanych z budową budynku mieszkalnego wielorodzinnego z garażami i infrastrukturą techniczną i komunikacją, przełożeniem słupa oświetleniowego, przyłączami: elektryczny, wód.-kań., gazu, oraz wewnętrznymi instalacjami elektryczną wód.-kań. i gazową na działkach nr "1-5" obr. [...] przy ul. [...] w K., wykonanych w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w decyzji Prezydenta Miasta K. nr [...] o pozwoleniu na budowę z 19.10.2004 r. znak: [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. [...]. Równocześnie Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. ustalił, że obiekt należy zabezpieczyć przed dostępem osób trzecich i nałożył na inwestora obowiązek przedłożenia w PINB w K. w terminie 30 dni od dnia doręczenia niniejszego postanowienia inwentaryzacji architektoniczno-budowlanej powykonawczej wykonanych robót budowlanych w zakresie całego obiektu budowlanego wraz z przekrojami przez kondygnacje mieszkalne, zawierającą również określenie rządnej 0,00 poziomu terenu przy najniżej położonym głównym wejściu do budynku w elewacji frontowej oraz w odniesieniu do powyższej rzędnej 0,00 poziomu terenu określenie wysokości poszczególnych kondygnacji podziemnych i nadziemnych budynku, wysokości do gzymsu w elewacji frontowej oraz wysokości do kalenicy głównej w elewacji frontowej budynku. W uzasadnieniu przedmiotowego postanowienia organ odwoławczy podniósł, iż, zaskarżone postanowienie zostało wydane zasadnie, jednakże nałożony przez organ pierwszej instancji obowiązek w części dotyczącej przedłożenia oceny technicznej jest nieuzasadniony. Zdaniem Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. postępowanie w przedmiotowej sprawie dotyczy zgodnie z powołaną podstawą prawną skarżonego postanowienia wstrzymania robót budowlanych prowadzonych w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę bądź w przepisach. Zgromadzony w sprawie materiał dowodowy, w tym oryginał projektu budowlanego zatwierdzonego w decyzji o pozwoleniu na budowę wraz z kserokopią decyzji WZiZT z dnia 14 maja 2004r, nr [...], znak: [...] oraz rysunek elewacji z naniesioną kolorem czerwonym zmianą wysokości dachu, k-38 akt I instancji) wskazuje jednoznacznie, iż odstępstwo, jakiego dopuścił się inwestor w trakcie realizacji inwestycji ma charakter istotny w rozumieniu art. 36a ust.5 pkt. 2 i 7 p.b.. Prowadzenie robót budowlanych w taki sposób, wypełnia przesłankę określoną w art. 50 ust. 1 pkt 4 p.b. do wydania postanowienia o wstrzymaniu robót budowlanych. W art. 36a ust. 5 czytamy, że: Nieistotne odstąpienie od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę nie wymaga uzyskania decyzji o zmianie pozwolenia na budowę i jest dopuszczalne, o ile nie dotyczy: 1)zakresu objętego projektem zagospodarowania działki lub terenu,2)charakterystycznych parametrów obiektu budowlanego: kubatury, powierzchni zabudowy wysokości, długości, szerokości, liczby kondygnacji i elewacji, (...) 3) zapewnienia warunków niezbędnych do korzystania z tego obiektu przez osoby niepełnosprawne,4) zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części, 5) ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego lub decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Zdaniem organu drugiej instancji z ustaleń decyzji WZiZT wynika, że budynek mógł posiadać maksymalnie 6 kondygnacji naziemnych, z 6 kondygnacją w poddaszu, cyt: "wysokość górnej krawędzi elewacji frontowej: ok. 12-13m, tj. 5 kondygnacji naziemnych, (...) wysokość gzymsu elewacji frontowej : ok.l2m-13m.(...) wysokość głównej kalenicy: ok.15,5 m-16,5m (tj. 6 kondygnacji naziemnych - ostatnia kondygnacja - w poddaszu) liczona od poziomu terenu w danym przekroju budynku ." Szczegółowa analiza materiału dowodowego, w tym wymiary na przekrojach zatwierdzonego projektu budowlanego wskazuje, że projektowany budynek posiadał wysokość maksymalną do kalenicy 16,5m nad poziomem terenu. Linia okien połaciowych usytuowanych nad szóstą kondygnacją w poddaszu ( k-90, 92 akt I instancji) wskazuje na istnienie 7 kondygnacji w poddaszu z czego wynika, iż zrealizowany budynek przy zachowaniu minimalnej określonej przepisami wysokości kondygnacji z pomieszczeniami przeznaczonymi na pobyt ludzi ( 2,50 m w świetle) musi posiadać min. 20m wysokości. Fakt przekroczenia maksymalnej wys. budynku określonej warunkami decyzji WZiZT oraz w projekcie potwierdza zapis w dzienniku budowy z dnia 21.11.2005r., cyt.: zabetonowano stroppoz.+16,80 seg. I oś 8-12" oraz pełnomocnik Inwestora w zażaleniu, dokonując stosownych obliczeń, cyt.: "budynek mieszkalny wielorodzinny liczący sześć kondygnacji nadziemnych (...) musi mieć ok.22 metry.'" Powyższe zdaniem organu odwoławczego wypełnia przesłankę określoną w art. 36a ust.5 pkt 2 i 7 p.b. i uzasadnia wydanie postanowienia z art.50 p.b. oraz podjęcie działań w trybie art. 51 p.b.. Równocześnie organ drugiej instancji wskazał, iż w podstawie prawnej skarżonego postanowienia organ pierwszej instancji powołał art.50 ust.1 pkt 4 p.b. oraz art.50 ust 2 i 3 p.b. oraz nałożył obowiązek przedstawienia, w terminie 30 dni od dnia doręczenia postanowienia, inwentaryzacji architektoniczno-budowlanej wykonanych robót budowlanych oraz odpowiednich ocen technicznych. W uzasadnieniu omawianego postanowienia organ odwoławczy zwrócił uwagę, że redakcja w/w przepisu zawiera sformułowanie: "w postanowieniu o wstrzymaniu robót budowlanych można nałożyć obowiązek przedstawienia, w terminie 30 dni od dnia doręczenia postanowienia, inwentaryzacji wykonanych robót budowlanych lub odpowiednich ocen technicznych bądź ekspertyz". W ocenie organu odwoławczego konieczność przedstawienia oceny technicznej jest nieuzasadniona. W ramach rozpoznania sprawy administracyjnej po stronie organu leży obowiązek właściwego zebrania materiału dowodowego w sprawie oraz dokonania jego subsumcji pod konkretny przepis prawa jako jedynie uprawnionego do władczej konkretyzacji praw i obowiązków podmiotów prawa. W niniejszym postępowaniu żądanie przedstawienia przez Inwestora oceny technicznej zawierającej kwalifikację naruszenia przepisów prawa budowlanego nie znajduje uzasadnienia w stanie faktycznym. Nadto w ocenie organu odwoławczego nie znajduje uzasadnienia żądanie oceny technicznej dotyczącej sposobu wykonanych robót, gdyż roboty budowlane były prowadzone pod nadzorem ustanowionego kierownika budowy, posiadającego stosowne uprawnienia i nie stwierdzono w tym zakresie uchybień, zatem konieczność sporządzenia oceny technicznej wykonanych robót budowlanych nie została uzasadniona. Odnosząc się do argumentów, podniesionych w zażaleniu przez Spółkę Mieszkaniową "[...]" Sp. z o. o. w K. organ odwoławczy stwierdził, co następuje. Redakcja przepisu art. 50 oraz art. 51 ust. 1 pkt 3 w powiązaniu z ust.4 p.b. nie wyklucza prowadzenia postępowania w sytuacji, gdy roboty budowlane faktycznie nie są już prowadzone. Okoliczność faktycznego zakończenia robót przez Inwestora nie może stanowić przesłanki wykluczającej możliwość wdrożenia przez organ nadzoru budowlanego postępowania, mającego na celu doprowadzenie obiektu do stanu zgodnego z prawem. Zawarta w zażaleniu Inwestora interpretacja przepisu art. 50 p.b., prowadziłaby w istocie do niedopuszczalnego obejścia przepisów prawa przez Inwestora, realizującego inwestycję z naruszeniem przepisów ustawy Prawo budowlane. Brak wydania postanowienia na podstawie art. 50 p.b. uniemożliwiałby bowiem organowi nadzoru budowlanego przeprowadzenie postępowania naprawczego w pełnym zakresie, na co wskazuje treść art. 51 ust. 7 p.b., cyt: "Przepisy ust. 1 pkt 1 i 2 oraz ust. 3 stosuje się odpowiednio, jeżeli roboty budowlane, w przypadkach innych niż określone w art. 48 albo w art. 49b, zostały wykonane w sposób, o którym mowa w art. 50 ust. 1.", który wyłącza możliwość odpowiedniego stosowania przepisu art. 51 ust.1 pkt 3, w stosunku do już wykonanych robót. "Przepisy art. 50 i w konsekwencji art. 51 mają zastosowanie zarówno do wykonywanych samowolnie robót, które do chwili wydania rozstrzygnięcia , w powołaniu na te przepisy, nie zostały zakończone jak i do robót już zakończonych. "- Komentarz do Prawa budowlanego, Wydawnictwo Beck, 2006r. Cytowany przez skarżącego wyrok NSA z 16 marca 2000r. IV SA 228/98 wiązał organ w sprawie, w której był wydany, nadto orzekał odnośnie przepisów ustawy Prawo budowlane w brzmieniu sprzed nowelizacji z dnia 11 lipca 2003r i 16 kwietnia i 2004r. zatem nie ma zastosowania w niniejszej sprawie. W ocenie organu drugiej instancji podniesiona w zażaleniu inwestora wadliwość pozwolenia na budowę, wskazująca na wadę określoną w art. 156 pkt. 5 i 6 kpa nie może być przyczyną, uniemożliwiającą organowi nadzoru budowlanego, w sytuacji stwierdzenia naruszenia przepisów prawa, podjęcia działań mających na celu doprowadzenie obiektu do stanu zgodnego z prawem. Powyższe znajduje odzwierciedlenie w postanowieniu WSA w Opolu z 12. 08. 2005 r. sygn. akt II SA/Op 175/04, w którym Sąd zwrócił uwagę, że do standardów państwa prawnego, wynikających z art. 2 Konstytucji należy m.in. zasada ochrony praw niewadliwie nabytych. Równocześnie organ odwoławczy stwierdził że argument o braku podstaw do odwoływania się do treści przepisu art. 36a p.b. w skarżonym postanowieniu jest niezasadny. Art. 36a p.b. zawiera enumeratywnie wyliczone istotne odstępstwa od zatwierdzonego projektu budowlanego, a redakcja tego przepisu ust.2 odwołuje się wprost do postępowań prowadzonych w trybie art.50, 51 p.b. w sytuacji dokonania istotnych odstępstw, bez zmiany decyzji o pozwoleniu na budowę. Skargę od powyższego postanowienia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie w dniu 20.07.2007 r. złożyła Spółka Mieszkaniowa [...] Sp. z o.o. w K., domagając się uchylenia zaskarżonego postanowienia a także poprzedzającego go postanowienia organu pierwszej instancji. Strona skarżąca zarzuciła w skardze naruszenie prawa materialnego tj. przepisu art. 50 ust. 1 pkt 4 p.b. poprzez przyjęcie przez organy nadzoru budowlanego, iż inwestor prowadzi roboty budowlane i prowadzone roboty budowlane zostały wykonane w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę, przepisu art. 50 ust. 4 w zw. z art. 51 ust. 1 p.b. i przepisu art. 110 kpa, poprzez nie uwzględnienie przez organy nadzoru budowlanego, iż postanowienie organu pierwszej instancji zostało doręczone inwestorowi w dniu 14 lutego 2007 r. i przez okres dwóch miesięcy nie została doręczona inwestorowi decyzja z art. 50 a pkt 2 albo art. 51 ust. 1 p.b. W uzasadnieniu skargi strona skarżąca podniosła m.in. iż roboty budowlane prowadzone przez Inwestora na podstawie decyzji Prezydenta M. K. nr [...] z dnia 19 października 2004r. o pozwoleniu na budowę zostały zakończone w całości w miesiącu wrześniu 2006r. W październiku 2006r. Inwestor wystąpił zaś do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z wnioskiem o wydanie decyzji o pozwolenie na użytkowanie, w wyniku którego w dniu 22 listopada 2006r. zostały przeprowadzone obligatoryjne oględziny wybudowanego obiektu budowlanego w wyniku których ustalono m.in., iż: charakterystyczne parametry techniczne obiektu budowlanego są zgodne z decyzją o pozwolenie na budowę /pkt. 8.2.a. protokołu kontroli/, wykonane zostały wszystkie roboty budowlane objęte pozwoleniem na budowę i projektem budowlanym - obiekt zrealizowany w całości /pkt. 8.5 protokołu kontroli/. Równocześnie strona skarżąca wskazała, iż w dniu 29 grudnia 2006r. organ pierwszej instancji wydał decyzje odmawiającą udzielenia pozwolenia na użytkowanie i powyższe rozstrzygnięcie zostało zasadniczo utrzymane w mocy decyzją Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 29 czerwca 2007r. Z powyższego postępowania zdaniem strony skarżącej jednoznacznie więc wynika, iż w miesiącu wrześniu 2006r. roboty budowlane zostały definitywnie zakończone. W opinii strony skarżącej wydanie postanowienia w trybie art. 50 ust.1 pkt. 4 p.b. jest sprzeczne z ustalonym stanem faktycznym. Z przepisu prawnego będącego podstawą prawną zaskarżonego postanowienia wynika, iż organ wstrzymuje {postanowieniem prowadzenie robót budowlanych wykonywanych w sposób (...) - z powyższego wynika jednoznacznie, iż dyspozycja normy prawnej dotyczy robót budowlanych prowadzonych i wykonywanych - a nie robót budowlanych zakończonych i wykonanych. Naturalnym jest, iż wstrzymywanie robót budowlanych zakończonych jest bezprzedmiotowe i nielogiczne, a co więcej nie znajduje uzasadnienia w podstawie prawnej zaskarżonego postanowienia. Na okoliczność postawionej tezy skarżący przywołał orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie w wyrokach: - z dnia 16 marca 2000r. sygn. akt IV SA 228/98 publ. Lex, stwierdzając, iż przepisy art. 50 i 51 p.b. mają zastosowanie wyłącznie do wykonywanych samowolnie robót, które do chwili wydania rozstrzygnięć w powołaniu na te przepisy nie zostały zakończone (...). - z dnia 22 października 1999r. sygn. akt IV SA 1280/97 publ. Lex, stwierdzając, iż art. 50 p.b. może być podstawą jedynie wstrzymania robót celem następnego rozważenia tego, jakie nakazy względnie zakazy w odniesieniu do prowadzonej budowy powinny być wydane. Niezależnie od tego skarżący podniósł, iż wykonane prace na przedmiotowym budynku nie zostały wykonane w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę. Jak wynika bowiem z treści protokołu kontroli z dnia 22 listopada 2006r. /pkt. 8.2, 8.6., 8.7/ zmiany wprowadzone przez Inwestora zostały opisane w załączonej do akt inwentaryzacji powykonawczej i dotyczyły m.in. lokalnej zmiany konstrukcji dachu spowodowanej wymogami konstrukcyjnymi. W pkt. 8.2.a. protokołu kontroli organ ustalił liczbę kondygnacji na 2 podziemne i 4-6 nadziemnych. Również z uzasadnienia zaskarżonych postanowień wynika, iż organ nadzoru budowlanego po ponownej weryfikacji ustaleń kontrolnych oraz projektu budowlanego stwierdza, iż liczba kondygnacji zrealizowanego budynku jest zgodna z zatwierdzonym projektem budowlanym. Zdaniem strony skarżącej organy analizując przy tym projekt budowlany w którym wysokość kalenicy została określona na 15 metrów - stwierdzają, iż przy zachowaniu ilości kondygnacji budynek jest wyższy o ok. 7 metrów , czyli został wykonany z istotnym odstępstwem od zatwierdzonego projektu budowlanego. Nie zgadzając się z tym stanowiskiem w uzasadnieniu skargi podniesiono m.in., iż abstrahując od zaznaczonej na projekcie wysokości kalenicy obiektu budowlanego, ww. obiekt został wykonany zgodnie z projektem budowlanym oraz występującą w nim ilością kondygnacji. Bezsprzeczne jest, iż projekt budowlany obejmuje sześć kondygnacji nadziemnych /ostatnia w dachu/ oraz wysoki wielospadowy dach. Bezsprzecznym jest, iż stosownie do § 72 ust.1 rozporządzenia Min. Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, budynek mieszkalny wielorodzinny liczący sześć kondygnacji nadziemnych /w tym szósta w dachu/ oraz wysoki dwuspadowy dach musi mieć: wysokość 6 /liczba kondygnacji/ * 3 /wysokość kondygnacji w metrach wraz ze stropem i warstwami wykończeniowymi/ + ok. 4 /wysokość w metrach dachu dwuspadkowego/ = ok. 22 metry. Wobec powyższego w dalszym ciągu wykonany obiekt budowlany jest zgodny z projektem budowlanym i przepisami techniczno-budowlanymi, a okoliczność określenia wysokości obiektu w projekcie budowlanym może być wynikiem oczywistej omyłki pisarskiej lub innego błędu którego wyjaśnienia organ administracyjny nie przeprowadził w ramach prowadzonego postępowania dowodowego. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. w odpowiedzi na skargę, wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumenty zawarte w uzasadnieniu postanowienia z 29 czerwca 2007 r. znak: [...]. Rozpoznając przedmiotową skargę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z dnia 13 maja 2008r. sygn. akt II SA/Kr 963/07 uchylił zaskarżone postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K.. W uzasadnieniu przedmiotowego wyroku Sąd podkreślił, że zgodnie z dyspozycją art. 50 ust. 4 w zw. z art. 50 ust. 1 p.b. postanowienie, którym właściwy organ wstrzymuje prowadzenie robót budowlanych innych niż określone w art. 48 ust. 1 lub w art. 49 b ust. 1 p.b. traci ważność po upływie 2 miesięcy od dnia doręczenia, chyba że w tym terminie zostanie wydana decyzja, o której mowa w art. 50a pkt. 2 p.b. albo art. 51 ust. 1 p.b. tj. w której organ pozytywnie lub negatywnie ustosunkowuje się do wykonanych robót. Przy czym zgodnie z treścią art. 50 ust. 1 pkt. 4 p.b. właściwy organ wstrzymuje postanowieniem prowadzenie robót budowlanych wykonywanych w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę bądź w przepisach. Zgodnie natomiast z treścią cyt. wyżej przepisu art. 50 ust. 4 p.b. postanowienie nakazujące wstrzymanie robót budowlanych, które odnosi się do tego samego obiektu budowlanego i tego samego stanu faktycznego z powołaniem się na przepis art. 50 ust. 1 pkt 1-4 p.b. może być wydane tylko jednokrotnie, po czym w przeciągu 2 miesięcy powinna być wydana decyzja na podstawie art. 51 ust. 1 p.b.. Tym samym nie można procedury z art. 50 ust.4 p.b. powtarzać wielokrotnie (por. wyrok WSA w Gliwicach z 18.07. 2006, sygn. akt II SA/GI 934/05 niepubl; podaję za Prawo budowlane, red. A. Gliniecki, Lexis-Nexis 2007 s. 311). Tym samym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wskazał, iż jeżeli przed upływem dwumiesięcznego terminu właściwy organ nie wyda decyzji, o której mowa w art. 51 ust. 1 lub art. 50a pkt. 2 p.b., zmierzających do legalizacji wykonanych robót budowlanych lub ich zakwestionowania, przedmiotowe postanowienie traci ważność z mocy prawa. Równocześnie Sąd podkreślił, że zgodnie z wyraźnie zarysowanym poglądem doktryny oraz orzecznictwa nie jest możliwe ponowne wydanie postanowienia o wstrzymaniu robót budowlanych w oparciu o te same przesłanki ich wstrzymania. Oznacza to, że jeżeli organ odwoławczy we wskazanym wyżej terminie 2 miesięcy nie rozpatrzy zażalenia na postanowienie organu pierwszej instancji i organ pierwszej instancji nie wyda decyzji o której mowa w art. 51 ust. 1 p.b. albo w art. 50a pkt 2 p.b., obowiązkiem organu odwoławczego jest umorzenie postępowania odwoławczego ze względu na jego bezprzedmiotowość (por. Prawo budowlane-Komentarz, red. Z. Niewiadomski, C. H. Beck 2006 s. 531 oraz wyrok NSA z 4.06.2007 sygn. akt II OSK 861/06, nie publ.) Odnosząc powyższe do niniejszej sprawy Sąd wskazał, że organ pierwszej instancji postanowieniem wydanym na podstawie przepisu art. 50 ust.1 pkt. 4, ust. 2 i 3 p.b. nakazał inwestorowi Spółce Mieszkaniowej "[...]" Sp. z o. o. w K. wstrzymanie prowadzenia robót budowlanych związanych z budową budynku mieszkalnego wielorodzinnego z garażami i infrastrukturą techniczną i komunikacją, na działkach nr "1-5" obr. [...] przy ul. [...] w K., wykonanych w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w decyzji Prezydenta Miasta K. nr [...] o pozwoleniu na budowę z 19.10. 2004 r. znak: [...], ustalając że obiekt należy zabezpieczyć przed dostępem osób trzecich. Nadto organ ten nałożył na inwestora obowiązek przedłożenia w terminie 30 dni od dnia doręczenia postanowienia: 1). inwentaryzacji architektoniczno-budowlanej powykonawczej wykonanych robót budowlanych w zakresie całego obiektu budowlanego, a w szczególności jego wysokości, 2) oceny technicznej dotyczącej sposobu wykonania robót budowlanych, ich zgodności z przepisami w tym techniczno - budowlanymi i zasadami wiedzy technicznej. Sąd równocześnie podkreślił, iż w uzasadnieniu postanowienia organ pierwszej instancji wskazał, że w postępowaniu ustalono, iż inwestor dokonał szeregu odstępstw od zatwierdzonego projektu budowlanego w zakresie wysokości przedmiotowego budynku, w tym podniesienia kalenicy, co w świetle art. 36a ust. 5 pkt 7 p.b. stanowi odstępstwo istotne. W ocenie orzekającego w sprawie sygn. akt II SA/Kr 963/07 Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie w oparciu o przedłożone akta administracyjne sprawy można stwierdzić, że postanowienie organu pierwszej instancji zostało doręczone inwestorowi w dniu 14.02. 2007 r. i w terminie dwóch miesięcy tj. do dnia 14.04. 2007 r. - przewidzianym w art. 50 ust. 4 p.b. - organ pierwszej instancji nie wydał decyzji, o której mowa w art. 50 a pkt. 2 lub art. 51 ust. 1 p.b.. W związku z powyższym należy stwierdzić, że zgodnie z dyspozycją art. 50 ust. 4 p.b. postanowienie organu pierwszej instancji z mocy prawa straciło ważność w dniu 15 kwietnia 2007 r. W konsekwencji zdaniem orzekającego wówczas Sądu organ pierwszej instancji utracił możliwość wydania wyżej wskazanej decyzji. Niezgodne z obowiązującym prawem byłoby również ponowne orzeczenie w trybie art. 50 ust. 1 pkt 4 p.b., wydane w stosunku do tego samego obiektu i wydane w związku z tą samą przesłanką, gdyż nie można tej procedury powtarzać wielokrotnie (teza wyroku NSA z 4.06. 2007 r. sygn. akt II OSK 861/06 niepubl.). Tym samym zdaniem orzekającego wówczas Sądu organ odwoławczy, rozpatrując w dniu 29.06. 2007 r. zażalenia inwestora oraz A. K., M. i R. K. na postanowienie organu pierwszej instancji tj. na postanowienie, które w tym terminie nie było już w obiegu prawnym ze względu na utratę ważności, naruszył prawo uchylając zaskarżone postanowienie organu pierwszej instancji i ponownie orzekając o wstrzymaniu prowadzenia przedmiotowych robót budowlanych. W tej sytuacji bowiem organ odwoławczy powinien był umorzyć postępowanie ze względu na jego bezprzedmiotowość (por. wyrok SN z 13.05. 1999 r. III RN 2/99 (OSNAPiUS 2000 nr 9 póz. 336, w którym SN wskazał, że "utrata ważności postanowienia o wstrzymaniu robót budowlanych stanowi podstawę umorzenia postępowania - art. 105 § 1 kpa w zw. z art. 50 ust. 1 i 4 p.b.)". Od powyższego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę kasacyjną złożył Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego podnosząc zarzuty: 1. naruszenia prawa materialnego, to jest art. 50 ust. 4 w zw. z art. 51 ust. 1 p.b. polegający na jego błędnej wykładni poprzez przyjęcie, że rozpatrzenie przez organ odwoławczy zażalenia, od postanowienia wydanego na podstawie art. 50 ust. 1 p.b. było bezprzedmiotowe ze względu na brak decyzji, o której mowa w art. 51 ust. 1 p.b., 2. naruszenia przepisów postępowania mającego istotny wpływ na wynik sprawy, to jest art. 141 § 4 p.p.s.a. poprzez niezbadanie przez Sąd akt sprawy, gdyż zarówno z treści skargi jak i z odpowiedzi na skargę wynikało, że wydana została decyzja na podstawie art. 51 ust. 1 p.b.. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził, że wbrew twierdzeniom Sądu, organ pierwszej instancji wydał w ustawowym terminie decyzję opartą na art. 51 ust. 1 p.b.. Równocześnie podniósł także m.in., iż choć w aktach sprawy nie ma decyzji wydanej przez organ pierwszej instancji, jednakże inwestor w skardze na str. 6 i 7 informuje o wydaniu decyzji kwestionując jedynie jej ważność. Również organ administracji w odpowiedzi na skargę powołuje się na tę decyzję. W wywiedzionej skardze kasacyjnej Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego przypomniał, iż organ pierwszej instancji wydał w dniu 9 lutego 2007 roku postanowienie na podstawie art. 50 ust. 1 p.b., które zostało doręczone inwestorowi w dniu 14 lutego 2007 roku. W dniu 10 kwietnia 2007 roku organ pierwszej instancji w oparciu o art. 51 ust. 1 p.b. wydał decyzję, która została doręczona inwestorowi w dniu 17 kwietnia 2007 roku. Decyzja z art. 51 ust. 1 p.b. winna być wydana w ciągu dwóch miesięcy od daty wydania postanowienia, a nie jego doręczenia. Terminem wydania decyzji jest data jej wydania, a nie doręczenia. Oznacza to, że w dacie rozpoznawania zażalenia postanowienie było w obrocie prawnym. Wnoszący skargę kasacyjną wskazał, iż w Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w sprawie o sygn. akt II SA/Kr 955/07, kontrolując postępowanie w sprawie decyzji wydanej w dniu 10 kwietnia 2007 roku uznał, że zapadła ona z zachowaniem terminu, o którym mowa w art. 51 ust. 1 p.b.. Oznacza to, że postanowienie z dnia 9 lutego 2007 roku nie straciło ważności i pozostało w obrocie prawnym. Rozpoznając przedmiotową skargę kasacyjną Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 5 października 2009r. sygn. akt II OSK 1507/08 uchylił zaskarżony wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie przekazując mu sprawę do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu przedmiotowego wyroku Naczelny Sąd Administracyjny zgodził się z twierdzeniem wnoszącego skargę kasacyjną, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny naruszył art. 141 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2001 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej – p.p.s.a. Jak podkreślił Sąd drugiej instancji z przepisu tego wynika, że uzasadnienie wyroku powinno zawierać zwięzłe przedstawienie stanu sprawy. Przedstawiając stan sprawy Sąd pominął okoliczność, iż skarżący nie kwestionował faktu wydania przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego decyzji na podstawie art. 51 ust. 1 p.b.. Wynika to wprost z zawartych na stronie szóstej skargi twierdzeń. Zgodnie z treścią art. 50 ust. 4 p.b. postanowienie o wstrzymaniu robót budowlanych traci ważność po upływie 2 miesięcy od dnia doręczenia, chyba że w tym terminie zostanie wydana decyzja, o której mowa w art. 50a pkt 2 p.b. albo w art. 51 ust. 1 p.b.. Jak podkreślił w uzasadnieniu omawianego wyroku Naczelny Sąd Administracyjny z akt sprawy wynika, że postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia z dnia 9 lutego 2007 roku, Nr [...] o wstrzymaniu robót budowlanych zostało doręczone inwestorowi w dniu 14 lutego 2007 roku. Termin do wydania decyzji, o której mowa w art. 50a pkt 2 albo w art. 51 ust. 1 p.b. upływał w dniu 15 kwietnia ( w treści uzasadnienia omyłkowo wpisano "lutego") 2007 roku. Decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego, której podstawą prawną był art. 51 ust. 1 p.b., wydana została natomiast w dniu 10 kwietnia 2007 roku. Okoliczność ta wynika z treści wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 16 maja 2008 roku, sygn. akt II SA/Kr 955/07. Z orzeczenia tego wynika, że decyzja z dnia 10 kwietnia 2007 roku, Nr [...] wydana została w postępowaniu administracyjnym, w którym zapadło postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia z dnia 9 lutego 2007 roku, Nr [...]. Jak podkreślił Naczelny Sąd Administracyjny datą wydania decyzji administracyjnej jest data złożenia na niej popisu przez pracownika organu uprawnionego do dokonania takiej czynności. Brak jest podstaw do przyjęcia, iż była to inna data niż ta, która widnieje w decyzji, to jest 10 kwietnia 2007 roku. W efekcie zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpoznając sprawę i dysponując zawartą w skardze informacją, iż w dniu 10 kwietnia 2007 roku Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego wydał decyzję art. 51 ust. 1 p.b., nie miał podstaw do uznania, że decyzja taka nie została wydana, tylko dlatego, że nie było jej w aktach sprawy. W takiej sytuacji Sąd winien zażądać od organu administracji wyjaśnień w tym przedmiocie. Zaniechanie zażądania wyjaśnień skutkowało dokonaniem błędnych ustaleń faktycznych i w konsekwencji wydaniem błędnego rozstrzygnięcia. Z uwagi na powyższe Naczelny Sąd Administracyjny podniósł aby przy ponownym rozpoznaniu sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny wziął pod uwagę fakt wydania przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego decyzji z dnia 10 kwietnia 2007 roku oraz dokonał oceny zasadności podniesionych w skardze zarzutów. Rozpoznając ponownie przedmiotową sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje: Stosownie do art.1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U.2002.153.1269 ) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że przedmiotem kontroli Sądu jest zgodność zaskarżonej decyzji, postanowienia ( innego aktu lub czynności ) z przepisami prawa materialnego, które mają zastosowanie w sprawie oraz z przepisami prawa procesowego, regulującymi tryb jej wydania lub podjęcia aktu albo czynności będącej przedmiotem zaskarżenia. Wiążące przy tym są przepisy obowiązujące w dacie wydania zaskarżonego aktu. Usunięcie z obrotu prawnego decyzji lub innego aktu może nastąpić tylko wtedy, gdy postępowanie sądowe dostarczy podstaw do uznania, że przy ich wydawaniu organy administracji publicznej naruszyły prawo w zakresie wskazanym w art.145 § 1 p.p.s.a.- tj. w przypadku istnienia istotnych wad w postępowaniu lub naruszenia przepisów prawa materialnego, mających istotny wpływ na wynik sprawy. Skarga Spółki Mieszkaniowej [...] Sp. z o.o. w K. okazała się częściowo zasadna i jako taka zasługiwała na uwzględnienie, albowiem zarówno zaskarżone postanowienie jak i poprzedzające je postanowienie organu pierwszej instancji naruszają prawo w stopniu powodującym konieczność ich uchylenia. W pierwszej kolejności należy podkreślić, iż strona skarżąca słusznie zarzuca zaskarżonemu postanowieniu obrazę art. 50 ust. 1 pkt 4 p.b. poprzez jego zastosowanie w sytuacji gdy Inwestor zakończył wykonywanie wszystkich prac budowlanych. Zgodnie z treścią przywołanego przepisu w przypadkach innych niż określone w art. 48 ust. 1 lub w art. 49b ust. 1 p.b. właściwy organ wstrzymuje postanowieniem prowadzenie robót budowlanych wykonywanych w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę bądź w przepisach. Jak więc jednoznacznie wynika z treści tego przepisu wstrzymanie robót budowlanych na podstawie art. 50 ust. 1 p.b. może mieć miejsce jedynie w sytuacji, gdy roboty te są wykonywane w dacie wydania postanowienia o ich wstrzymaniu. . Natomiast gdy roboty zostały wykonane i nie są prowadzone, powinien mieć bezpośrednie zastosowanie art. 51 ust. 7 p.b lub. art.51 ust.4 p.b. W takiej sytuacji wstrzymanie robót budowlanych jest bowiem zupełnie bezprzedmiotowe. Przedstawione powyżej stanowisko tut. Sądu znajduje potwierdzenie w utrwalonej w tym zakresie linii orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego jak i sądów administracyjnych (porównaj wyrok NSA z dnia 12 października 2007 r. sygn. akt II OSK 629/07 publikowany Lex nr 347905, wyrok NSA z dnia 8 stycznia 2010 r. sygn. akt II OSK 15/09 publikowany LEX nr 597313. wyrok NSA z dnia 4 czerwca 2007 r. sygn. akt II OSK 861/06 publikowany ONSA i WSA 2008/5/84, wyrok NSA z dnia 20 kwietnia 2011r. sygn. akt II OSK 1173/10 publ. LEX nr 1081743 oraz wyrok WSA w Poznaniu z dnia 17 lutego 2012 sygn. akt II SA/Po 733/11, publ. LEX nr 1124226, Wyrok WSA w Poznaniu z dnia 16.01.2013r. sygn. akt. IV SA/Po 943/12 publ. CBOiS. W tym miejscu w ślad za przywołanymi orzeczeniami Naczelnego Sądu Administracyjnego wydanymi do spraw sygn. akt. II OSK 1173/10 i II OSK 15/09 należy uzupełniająco podkreślić, iż przepis art. 51 ust. 1 pkt 3 p.b. znajduje zastosowanie do robót budowlanych prowadzonych w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę także w przypadku, gdy roboty te zostały zakończone jeszcze przed wszczęciem postępowania naprawczego prowadzonego w oparciu o art. 50 i 51 p.b.. Jakkolwiek art. 51 ust. 7 p.b. stanowi jedynie o tym, że art. 51 ust. 1 pkt 1 i 2 p.b. stosuje się odpowiednio, jeżeli roboty budowlane zostały wykonane, to z treści art. 51 ust. 4 p.b. wynika wprost, że art. 51 ust. 1 pkt 3 p.b. ma zastosowanie także w przypadku zakończenia budowy. Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy należy zauważyć, iż w sprawie bezspornym od samego początku postępowania administracyjnego jest fakt, iż roboty budowlane związane z realizacja inwestycji,o której mowa w decyzji Prezydenta Miasta K. nr [...] o pozwoleniu na budowę z 19.10. 2004 r. znak: [...] zostały w całości zakończone przed wydaniem przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K., Powiat [...] postanowienia z dnia 9.02.2007 r. znak: [...] o wstrzymaniu prowadzenia robót budowlanych. Pomimo, iż oba organy nadzoru budowlanego były świadome tej okoliczności, organ odwoławczy utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie argumentując m.in., iż brak wydania postanowienia na podstawie art. 50 p.b. uniemożliwiałby organowi nadzoru budowlanego przeprowadzenie postępowania naprawczego w pełnym zakresie, na co wskazuje treść art. 51 ust. 7 p.b. Powyższe stanowisko jest jednak chybione i wynika z nieprawidłowej wykładni art.51 p.b. Równocześnie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie nie podzielił zarzutu skargi co do naruszenia art. 50 ust. 1 pkt 4 p.b., w zakresie w jakim strona skarżąca podniosła, iż wykonane prace na przedmiotowym budynku nie zostały wykonane w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę. W tym miejscu należy przypomnieć wbrew twierdzeniom strony skarżącej, iż zakres pojęciowy tzw. odstępstwa nieistotnego oraz istotnego wyznacza znajdujący w tej sprawie zastosowanie art. 36a ust.5 p.b.. Zgodnie z treścią art. 36a ust.5 p.b. nieistotne odstąpienie od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę nie wymaga uzyskania decyzji o zmianie pozwolenia na budowę i jest dopuszczalne, o ile nie dotyczy: - zakresu objętego projektem zagospodarowania działki lub terenu, - charakterystycznych parametrów obiektu budowlanego: kubatury, powierzchni zabudowy, wysokości, długości, szerokości i liczby kondygnacji, - zapewnienia warunków niezbędnych do korzystania z tego obiektu przez osoby niepełnosprawne, - zmiany zamierzonego sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części, - ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego lub decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu oraz nie wymaga uzyskania opinii, uzgodnień, pozwoleń i innych dokumentów, wymaganych przepisami szczególnymi. W niniejszej zaś sprawie okolicznością także niekwestionowaną, - bo przyznaną przez stronę skarżącą- jest fakt, realizowania budynku objętego pozwoleniem na budowę z dnia 19.10. 2004 r. znak: [...] ze znacznym przekroczeniem jego dopuszczalnej wysokości. Należy w tym miejscu zauważyć, iż przeprowadzona przez organ drugiej instancji analiza dokumentacji w postaci: "Projektu zagospodarowania terenu", "Projektu realizacyjnego" i "Projektu budowlano-branżowego", "Sytuacji drogowej wraz z ukształtowaniem terenu" w zestawieniu z przedstawionymi przez Inwestora rysunkiem odbitki kserograficznej zatwierdzonego projektu z naniesionymi kolorem czerwonym korektami wysokości dachu wskazuje, iż wysokość względna kalenicy głównej przedmiotowego budynku wynosi 21,56 m – 21,67 m w sytuacji gdy w zatwierdzonym projekcie budowlanym jej wysokość określono na 15 m natomiast w decyzji WZZIT na ok.15,5m-16,5m Przedmiotowe odstępstwo dotyczy więc z jednej strony charakterystycznych parametrów budynku takich jak jego wysokość i kubatura, a także ustaleń decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Mając na uwadze powyższe nie może ono w świetle treści art.36a ust.5 pkt.2 i 7 p.b. zostać zakwalifikowane jako tzw. odstępstwo nieistotne .(por. podobnie wyrok NSA z 14.12.2011r. sygn. Akt II OSK 1681/10 publ. LEX nr 1151995, wyrok WSA w Warszawie z dnia 05-08-2009 sygn. akt VIII SA/Wa 717/08) Równocześnie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w odpowiedzi na zarzut skargi dotyczący naruszenia przepisu art. 50 ust. 4 p.b. w zw. z art. 51 ust. 1 p.b. i przepisu art. 110 kpa, poprzez nie uwzględnienie przez organy nadzoru budowlanego, iż postanowienie organu l instancji zostało doręczone inwestorowi w dniu 14 lutego 2007 r. i przez okres dwóch miesięcy nie została doręczona inwestorowi decyzja z art. 50 a pkt 2 p.b. albo art. 51 ust. 1 p.b. przypomina , iż kwestia ta w niniejszej sprawie była już przedmiotem analizy w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 października 2009r. sygn. akt II OSK 1507/08. Jak podkreślił w uzasadnieniu omawianego wyroku Naczelny Sąd Administracyjny z akt sprawy wynika, że postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia z dnia 9 lutego 2007 roku, Nr [...] o wstrzymaniu robót budowlanych zostało doręczone inwestorowi w dniu 14 lutego 2007 roku. Termin do wydania decyzji, o której mowa w art. 50a pkt 2 p.b. albo w art. 51 ust. 1 p.b. upływał w dniu 15 kwietnia 2007 roku. Decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego, której podstawą prawną był art. 51 ust. 1 p.b., wydana została natomiast w dniu 10 kwietnia 2007 roku. Okoliczność ta wynika z treści wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 16 maja 2008 roku, sygn. akt II SA/Kr 955/07. Z orzeczenia tego wynika, że decyzja z dnia 10 kwietnia 2007 roku, Nr [...] wydana została w postępowaniu administracyjnym, w którym zapadło postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia z dnia 9 lutego 2007 roku, Nr [...]. Jak podkreślił Naczelny Sąd Administracyjny datą wydania decyzji administracyjnej jest data złożenia na niej popisu przez pracownika organu uprawnionego do dokonania takiej czynności. Mając na uwadze treść art. 190 p.p.s.a. zgodnie z którym Sąd, któremu sprawa została przekazana, związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny brak jest zatem podstaw do przyjęcia, innego zdefiniowania momentu wydania przedmiotowej decyzji W kontekście powyższych rozważań oraz stwierdzonych uchybień organów obu instancji mających wpływ na wynik sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie kierując się dyspozycją art.145 § 1 pkt 1 a oraz 1 c p.p.s.a uwzględniając skargę uchylił w pkt I wyroku zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie organu I instancji. Podstawą uchylenia postanowienia organu pierwszej instancji był art. 135 p.p.s.a, który stanowi, że sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia. Skoro także powyższe orzeczenie zostało wydane z naruszeniem wskazanych wyżej przepisów prawa materialnego oraz procesowego, jego uchylenie stało się konieczne. O kosztach postępowania sąd orzekł w pkt II wyroku na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a. Na kwotę kosztów postępowania w niniejszej sprawie złożyła się kwota 100 zł zasądzona tytułem zwrotu wpisu uiszczonego przez stronę skarżącą od wniesionej skargi (§ 2 ust. 1 pkt 1 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. z 2003 r., Nr 221, Póz. 2193 z późn. zm.)