III SA/Kr 2259/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jakub Makuch Sędziowie WSA Janusz Kasprzycki (spr.) WSA Katarzyna Marasek-Zybura Protokolant sekretarz sądowy Paulina Grojec po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 sierpnia 2025 r. sprawy ze skargi G. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Tarnowie z dnia 30 września 2024 r. sygn. akt: SKO.E/4106/9/2024 w przedmiocie zwrotu dotacji oświatowej skargę oddala. Zaskarżoną przez G. K., zwanego dalej skarżącym, decyzją z dnia 30 września 2024 r. znak: SKO.E/4106/9/2024 Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Krakowie utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta Tarnowa z dnia 12 czerwca 2024 r., znak: WAK.3032.2.2022, o określeniu wysokości dotacji niewykorzystanej oraz wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem oraz pobranej w nadmiernej wysokości podlegającej zwrotowi w łącznej kwocie 56 753,44 zł. Powyższa decyzja zapadła w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych: Decyzją z 14 marca 2023 r. Prezydent Miasta Tarnowa a określił skarżącemu jako organowi prowadzącemu Niepubliczne Przedszkole "B." w T. wysokość dotacji podlegającej zwrotowi w łącznej kwocie 52 851,40 zł, w tym: - pobranej w nadmiernej wysokości w kwocie 3 895,32 zł, - niewykorzystanej do końca 2021 r. w kwocie 6 332,43 zł, - wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem w kwocie 42 623,65 zł. Organ wskazał, że powyższa kwota podlega zwrotowi do budżetu Miasta Tarnowa wraz z odsetkami liczonymi jak od zaległości podatkowych: - od kwoty 3 895,32 zł zgodnie z art. 252 ust. 6 pkt 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2023 r. poz. 1270 z późn. zm., dalej ustawa o finansach publicznych), tj. od dnia 22 lipca 2022 r. do dnia zapłaty, - od kwoty 6 332,43 zł zgodnie z art. 251 ust. 5 ustawy o finansach publicznych tj. od dnia 1 lutego 2022 r. do dnia zapłaty, - od kwoty 42 623,65 zł zgodnie z art. 252 ust. 6 pkt 1 ustawy o finansach publicznych tj. od dnia 16 grudnia 2021 r. do dnia zapłaty. Decyzją z dnia 21 lipca 2023 r. znak: SKO.E/4106/12/2023 Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Tarnowie uchyliło ww. decyzję i przekazało sprawę organowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania. Zasadniczym powodem uchylenia kwestionowanej decyzji był fakt, iż organ pierwszej instancji nie przeprowadził właściwie postępowania dowodowego. Swoje ustalenia w sprawie oparł na ustaleniach dokonanych w trakcie przeprowadzonej kontroli. Ponownie prowadząc postępowanie organ pierwszej instancji winien zgromadzić materiał dowodowy niezbędny do wydania rozstrzygnięcia w sprawie oraz pozyskać stosowne wyjaśnienia i dokumenty od organu prowadzącego. Decyzją z dnia 12 czerwca 2024 r. Prezydent Miasta Tarnowa orzekł o określeniu wysokości dotacji niewykorzystanej oraz wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem oraz pobranej w nadmiernej wysokości podlegającej zwrotowi w łącznej kwocie 56 753,44 zł w tym: - pobranej w nadmiernej wysokości w kwocie 3 895,32 zł, - niewykorzystanej do końca 2021 r. w kwocie 12442,18 zł, - wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem w kwocie 40 415,94 zł. Organ wskazał, że powyższa kwota podlega zwrotowi do budżetu Miasta Tarnowa wraz z odsetkami liczonymi jak od zaległości podatkowych: - od kwoty 3 895,32 zł zgodnie z art. 252 ust. 6 pkt 2 ustawy o finansach publicznych tj. od dnia 22 lipca 2022 r. do dnia zapłaty, - od kwoty 12 442,18 zł zgodnie z art. 251 ust. 5 ustawy o finansach publicznych, tj. od dnia 1 lutego 2022 r. do dnia zapłaty, - od kwoty 40 415,94 zł zgodnie z art. 252 ust. 6 pkt 1 ustawy o finansach publicznych tj. od dnia 16 grudnia 2021 r. do dnia zapłaty. Uzasadniając przypisanie poszczególnych kwot do zwrotu organ wskazał, że w odniesieniu do kwoty 3 895,32 zł, która została zakwalifikowana jako dotacja pobrana w nadmiernej wysokości na kwotę tę składają się dotacja pobrana na: - dziecko Z. C. za miesiące lipiec, sierpień wrzesień 2021 r. w kwocie 2 921,49 zł - w trakcie kontroli stwierdzono, iż w dzienniku na rok szkolny 2020/2021 przy nazwisku Z. C. istnieje zapis "wypisana 30.06.2021 r.". W związku z tym kontrolujący uznał dotację za pobraną w nadmiernej wysokości, przy czym nie uznał oświadczenia B. C. za wiarygodny dowód potwierdzający, że Z. C. w miesiącach lipiec - wrzesień była wychowanką przedszkola. Oświadczenie takie zostało przedłożone przez stronę dwukrotnie: w trakcie kontroli w formie wydruku z poczty elektronicznej outlook (karta nr 257), a następnie w toku postępowania w formie kopii, jednak na dokumencie brak jest opisów w nagłówku i stopce świadczących o tym, że wydrukowany został z poczty elektronicznej outlook (k. 437). Zdaniem organu moc dowodowa oświadczenia nie jest wystarczająca, aby w oparciu o nie wydać decyzję na korzyść strony, - dziecko M. K. za miesiąc październik 2021 r. w wysokości 973,83 zł organ wskazał, że dziecko to zostało zapisane do przedszkola w dniu 4 października 2021 r. Tym samym biorąc pod uwagę treść § 4 ust. 1 uchwały nr XLVI 1/51 4/2017 Rady Miejskiej w Tarnowie z dnia 29 grudnia 2017 r. dotacja na to dziecko za miesiąc październik nie przysługiwała, gdyż miarodajny w tym zakresie jest stan na pierwszy roboczy dzień miesiąca. W zakresie kwoty 12 442,18 zł, która została zakwalifikowana jako dotacja niewykorzystana do końca 2021 r. zostały potraktowane wydatki poniesione po 31 grudnia 2021 r. obejmujące: a) wynagrodzenia za grudzień 2021 na rzecz pracowników wymienionych na str. 7 decyzji, które zostały wypłacone w dniu 3 stycznia 2022 r. (w łącznej kwocie 9773,52 zł), b) podatek dochodowy zapłacony w dniu 25 lutego 2022 r., c) wynagrodzenia oraz podatek dochodowy na rzecz K. C. oraz M. B. zapłacone odpowiednio w dniu 3 stycznia 2022 r. oraz 25 lutego 2022 r. d) wydatki z tytułu faktur wskazanych na stronie 7-p decyzji organu pierwszej instancji zapłacone w dniu 1 stycznia 2022 r., 3 stycznia 2022 r., 16 stycznia 2022 r., oraz 20 stycznia 2022 r. Organ w kwocie tej uwzględnił ujęte w rozliczeniu wydatki, na które organ prowadzący nie posiada lub nie przedstawił potwierdzeń ich dokonania w postaci poleceń przelewu czy potwierdzeń zapłaty gotówką. Organ wyjaśnił, że niewykorzystana kwota dotacji w łącznej wysokości 12 442,12 zł stanowi dotację niewykorzystaną w roku budżetowym i podlega zwrotowi do budżetu gminy miasta Tarnowa, w tym z dotacji udzielonej na dzieci zdrowe w kwocie 5 834,96 zł oraz z dotacji na dzieci posiadające orzeczenia o potrzebie kształcenia specjalnego oraz opinię o wczesnym wspomaganiu rozwoju w wysokości 6 607,22 zł. W zakresie kwoty wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem wynoszącej 40 415,94 zł organ uwzględnił: - wynagrodzenie M. B. w kwocie 412,75 zł - zdaniem organu kwota ta stanowi wynagrodzenie za godziny niezrealizowane w poszczególnych miesiącach (wynagrodzenie i pochodne za 5 godzin zajęć religii za miesiąc kwiecień, maj i wrzesień 2021 r.) - z ustaleń organu wynika, że dokumentacja związana z przebiegiem nauczania w przedszkolu prowadzona była w sposób jednolity i dokładny, z uwzględnieniem zajęć religii, a więc brak jest podstaw do przyjęcia, że odbywały się zajęcia, których nie odnotowano w dzienniku, - pochodne od wynagrodzeń M. B. za miesiące lipiec oraz sierpień 2021 r. w kocie 238,20 zł - organ wskazał, że strona ani na etapie kontroli ani w toku postępowania nie przedstawiła dowodów potwierdzających wypłatę wynagrodzenia M. B. za lipiec oraz sierpień 2021 r. Skoro zatem nie udokumentowano poniesienia wydatków i zostały one uznane za wydatki niewykorzystane w terminie, nie sposób uznać iż pochodne od nich mogły zostać rozliczone z dotacji, - wydatki w łącznej kwocie 1,92 zł rozliczone przez stronę w wysokości wyższej niż wynika to z dokumentów źródłowych - organ wskazał, że strona rozliczała co miesiąc kwotę w wysokości 800,37 zł z tytułu umów zleceń zawartych z M. B. oraz K. C. Maksymalna miesięczna kwota podlegająca rozliczeniu wynosi 800,21 zł. Różnica w wysokości 0,16 zł miesięcznie podlega zatem zwrotowi jako dotacja wykorzystana niezgodnie z przeznaczeniem, - wydatek 660 zł poniesiony na obsługę księgową, niezwiązaną z obsługą przedszkola "B.". Organ podkreślił, że w dniu 25 marca 2022 r. wpłynęło wyjaśnienie organu prowadzącego, zgodnie z którym usługi księgowe w 1/10 dotyczyły innej działalności gospodarczej prowadzonej przez skarżącego niż związane prowadzeniem przedszkola, - odsetki za nieterminowe regulowanie zobowiązań w kwocie 1,92 zł, - wydatki na zakup artykułów żywnościowych w kwocie 3 192,17 zł - organ wskazał, że mimo: przeprowadzenia dogłębnej analizy dziennika zajęć oraz przedstawionych paragonów i faktur nie jest możliwe dokonanie jednoznacznej oceny pod kątem ewentualnego powiązania zakupu żywności z zajęciami kulinarnymi i wydarzeniami. Szczegółowy wykaz kwestionowanych wydatków związanych z zakupem produktów żywnościowych został przedstawiony w załączniku nr 1 do decyzji. Organ zaznaczył, że wynikająca z wyżej wymienianych wydatków kwota wynosząca łącznie 3 192,17 zł została rozdzielona w odpowiednich proporcjach na dotację podstawową (na dzieci zdrowe, bez orzeczeń i opinii) w wysokości 598,35 zł oraz na dotację na dzieci posiadające orzeczenia o potrzebie kształcenia specjalnego oraz opinię o wczesnym wspomaganiu rozwoju w wysokości 2 593,82 zł. Dodatkowo zakwestionowane zostały wydatki zrealizowane niezgodnie z art. 35 ust. 4 ustawy o finansowaniu zadań oświatowych w kwocie 39804,30 zł. Organ wyjaśnił, że w dniu 17 stycznia 2022 r. przedłożone zostało rozliczenie wykorzystania dotacji odrębnie: 1) dla kwoty 161 945,28 zł dotyczące dotacji przekazanej na dzieci z orzeczeniem o potrzebie kształcenia specjalnego oraz opinią o potrzebie wczesnego wspomagania rozwoju a także 2) dla kwoty 80 827,89 zł dotyczące dotacji podstawowej przekazanej na dzieci bez orzeczeń i opinii. Organ pierwszej instancji wyjaśnił, że z uwagi na fakt, iż w aktach sprawy znajdują się różne wersje rozliczeń przedstawianych przez organ prowadzący w trakcie kontroli, pismem z dnia 5 września 2023 r. zwrócono się do ww. o wskazanie, które rozliczenie dotacji za 2021 r. jest tym ostatecznym. W piśmie z dnia 18 października 2023 r. organ prowadzący oświadczył, że mając na uwadze ilość dzieci z orzeczeniami przyjął wskaźnik 3/10 ogólnych kosztów funkcjonowania placówki jako uśrednienie ilości dzieci w roku. Organ pierwszej instancji przeanalizował poszczególne wydatki uwzględnione przez stronę w rozliczeniu dotacji za 2021 r. przy zastosowaniu tego wskaźnika i ustalił ustaleń wynika, że w kilkudziesięciu przypadkach organ prowadzący przyjął inną niż wskazywaną w toku postępowania proporcję rozliczania kosztów ogólnych funkcjonowania przedszkola. Poza kilkoma wydatkami stanowiącymi koszty ogólne, wszystkie zostały w całości (100%) rozliczone z dotacji dla dzieci z orzeczeniami. Organ prowadzący nie wyjaśniła przy tym, z jakiego powodu znaczną część wydatków stanowiących koszty ogólne przypisała na dzieci z orzeczeniami z pominięciem deklarowanego wskaźnika i sfinansowała je w całości bądź w części nie wynikającej z żadnego klucza podziału. Jak podał organ pierwszej instancji, w dokonanych obliczeniach uwzględnił wyjaśnienia organu prowadzącego, zgodnie z którymi nauczyciele: K. C., K. P., E. D. i A. G. pracowały wyłącznie z dziećmi posiadającymi orzeczenia o potrzebie kształcenia specjalnego. W efekcie uznano, że koszty wynagrodzeń tych osób mogły zostać w całości pokryte z dotacji udzielonej na wychowanków posiadających orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego. W odniesieniu do wydatków poniesionych na pokrycie wynagrodzeń osób, które pracowały ze wszystkimi dziećmi (H. C., M. K., M. R., P. S., W. M., K. P., J. S., W. W., M. B.) za prawidłowo wykorzystane z dotacji na dzieci z orzeczeniami uznano 30% kwot, co jest zgodne z przyjętym przez stronę wskaźnikiem. Szczegółowe rozliczenie wydatków w tym zakresie zostało przedstawione w załączniku nr 3 do decyzji organu pierwszej instancji. Zdaniem organu pierwszej instancji, organ skarżący na prowadzenie Niepublicznego Przedszkola "B." w T. w 2021 r. winien otrzymać dotację w wysokości 238 877,85 zł. Skarżący przedłożył rozliczenia na łączną kwotę 242773,1/7 zł, z których wynika, iż prawidłowo wykorzystana i wydatkowana w terminie została kwota w łącznej wysokości 186 019,73 zł, zatem do zwrotu podlega część dotacji w łącznej wysokości 56 753,44 zł. W kwocie tej mieści się kwota dotacji z tytułu nadmiernej wysokości 3 895,32 zł oraz kwota dotacji niewykorzystana w terminie 12 442,18 zł. Tym samym kwota dotacji wykorzystana niezgodnie z przeznaczeniem, jaką można przypisać do zwrotu wynosić będzie 40 415,94 zł. Od powyższej decyzji odwołanie wniósł skarżący. Wymienioną na wstępie decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Tarnowie utrzymało w mocy decyzję organu pierwszej instancji. Kolegium wskazało, że materialnoprawną podstawą wydanej decyzji były art. 251 ust. 1 oraz art. 252 ust. 1 ustawy o finansach publicznych). Wyjaśniło przy tym, że dotacjami pobranymi w nadmiernej wysokości są dotacje otrzymane z budżetu jednostki samorządu terytorialnego w wysokości wyższej niż określona w odrębnych przepisach, umowie lub wyższej niż niezbędna na dofinansowanie lub finansowanie dotowanego zadania. Dotacjami nienależnymi są dotacje udzielone bez podstawy prawnej. Zwrotowi do budżetu jednostki samorządu terytorialnego podlega ta część dotacji, która została wykorzystana niezgodnie z przeznaczeniem, nienależnie udzielona lub pobrana w nadmiernej wysokości. Zdaniem Kolegium nie budzi wątpliwości sposób kwalifikacji, ani też wyliczona kwota dotacji pobranej w nadmiernej wysokości. Organ pierwszej instancji jako taką dotację zakwalifikował dotację przyznaną na ucznia Z. C. za miesiące lipiec, sierpień wrzesień 2021 r. w kwocie 2 921,49 zł oraz za ucznia M. K. za miesiąc październik 2021 r. w wysokości 973,83 zł. W pierwszym przypadku podstawą takiego zakwalifikowania dotacji był fakt rezygnacji dziecka z udziału w zajęciach w placówce z dniem 30 czerwca 2021 r. Kluczowe znaczenie dla rozstrzygnięcia w tym zakresie ma pojęcie "każdego ucznia", o którym mowa w art. 17 ust. 3 ustawy o finansowaniu zadań oświatowych. Unormowanie to odnosi się do faktycznego stanu osób przyjętych i kontynuujących naukę w danym przedszkolu. Tym samym nieuprawnione jest stanowisko, że sam fakt zawarcia umowy cywilnoprawnej uzasadniałby otrzymywanie dotacji, gdyż umowa taka rodziłaby skutek w postaci finansowania gotowości przedszkola do świadczenia usługi w przyszłości. W niniejszym przypadku Z. C. przestała być uczniem Niepublicznego Przedszkola "B." w T. z dniem 30 czerwca 2021 r. Potwierdza to wpis w dzienniku lekcyjnym "wypisana 30.06.2021 r." Ostatnim dniem, gdzie w dzienniku lekcyjnym przy nazwisku ucznia została potwierdzona obecność na zajęciach był 30 czerwca 2021 r. Wpisy znajdujące się w tym dzienniku jednoznacznie potwierdzają, że był on nadal prowadzony w kolejnych miesiącach i odnotowywano w nim obecność pozostałych uczniów na zajęciach, niemniej jednak obecność Z. C. nie została już ani raz odnotowana. Skarżący nie przedstawił żadnego innego wiarygodnego dowodu, który potwierdzałby, że Z. C. nadal była uczniem placówki w okresie od lipca do września 2021 r. Nie przedstawiono chociażby potwierdzeń wpłat od rodziców z tytułu czesnego za te miesiące. Tym samym należy przyjąć, że w przypadku Z. C. nieobecność na zajęciach organizowanych przez placówkę w miesiącach lipiec-wrzesień 2021 r. była wyrazem rezygnacji z udziału w działalności takiej placówki. Takim wiarygodnym dowodem potwierdzającym obecność Z. C. na zajęciach nie może być skan oświadczenia podpisanego przez matkę dziecka. Przede wszystkim, jak już wyżej wskazano, fakt monitorowania uczęszczania dziecka do przedszkola należy do obowiązków przedszkola. W Niepublicznym Przedszkolu B. w T. obowiązek ten był realizowany prawidłowo, gdyż w placówce prowadzony był dziennik lekcyjny z imienną listą obecności na zajęciach w danym dniu, aczkolwiek w przypadku Z. C. obecność na tych zajęciach nie została odnotowana. Skarżący w toku postępowania nie wyjaśnił przyczyn takiego stanu rzeczy, ani też przyczyn rozbieżności wpisów znajdujących się w dzienniku lekcyjnym z treścią przedstawionego oświadczenia matki dziecka. W ocenie Kolegium organ pierwszej instancji prawidłowo potraktował również dotację na dziecko M. K. za miesiąc październik 2021 r. w wysokości 973,83 zł jako dotację pobraną w nadmiernej wysokości. Biorąc bowiem pod uwagę treść § 4 ust. 1 ww. uchwały z uwagi na fakt, iż M. K. został uczniem placówki z dniem 4 października 2021 r., dotacja na to dziecko za miesiąc październik nie przysługiwała, gdyż miarodajny w tym zakresie jest stan na pierwszy roboczy dzień miesiąca. Kolegium zgodziło się również z organem pierwszej instancji, że wydatkowanie przyznanych środków powinno nastąpić do końca roku budżetowego. Wynika to jednoznacznie z art. 35 ust. 3 ustawy z dnia 27 października 2017 r. o finansowaniu zadań oświatowych (Dz. U. z 2025 r., poz. 439, zwanej dalej ustawą o finansowaniu zadań oświatowych), zgodnie z którym dotacja, o której mowa w art. 15-21, art. 25, art. 26, art. 28-31 a i art. 32, może być wykorzystana wyłącznie na pokrycie wydatków związanych z realizacją zadań określonych w ust. 1, poniesionych w roku budżetowym, na który dotacja została udzielona, niezależnie od tego, którego roku dotyczą te zadania. Zgodnie natomiast z art. 251 ust. 1 ustawy o finansach publicznych, dotacje udzielone z budżetu jednostki samorządu terytorialnego w części niewykorzystanej do końca roku budżetowego podlegają zwrotowi do budżetu tej jednostki w terminie do dnia 31 stycznia następnego roku, z zastrzeżeniem terminów wynikających z przepisów wydanych na podstawie art. 189 ust. 4. Skoro więc w niniejszym przypadku wydatki na wynagrodzenia pracowników, pochodne od tych wynagrodzeń oraz na zapłatę faktur precyzyjnie wskazanych na str. 7-8 decyzji organu pierwszej instancji zostały poniesione w 2022 r., to nie podlegały one sfinansowaniu z dotacji przyznanej na 2021 rok. Podobnie rzecz się ma z wydatkami, dla których skarżący ani w toku kontroli ani w toku postępowania administracyjnego nie przedstawił potwierdzenia ich zapłaty. Brak jakiegokolwiek dowodu zapłaty uniemożliwia potwierdzenie, że deklarowany wydatek został rzeczywiście poniesiony, a tym samym że środki z dotacji zostały wydatkowane na wskazane w ustawie cele. Prawidłowa jest także kwalifikacja wydatków w części odnoszącej się do dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem. Katalog wydatków, na które może zostać przeznaczona dotacja oświatowa został wskazany w art. 35 ustawy o finansowaniu zadań oświatowych. Tym samym rola dotacji oświatowej nie polega na subsydiowaniu wszelkiej działalności prowadzonej przez szkołę, przedszkole, czy inna placówkę, czy też pokrywania wszelkich ich wydatków. Nie sposób przyjąć - w świetle art. 35 ust. 1-3 ustawy o finansowaniu zadań oświatowych - że dotacja może być wydatkowana na każdy cel. Dotacja przysługuje na każdego ucznia (wychowanka) i w tym zakresie ma charakter podmiotowy, jednakże przeznaczona jest na dofinansowanie realizacji zadań placówek wychowania przedszkolnego, szkół lub placówek w zakresie kształcenia, wychowania i opieki, w tym kształcenia specjalistycznego i profilaktyki społecznej, i w tym zakresie przyznawana dotacja ma charakter celowy (zob. wyrok WSA w Krakowie z dnia 2 lutego 2024 r., sygn. akt l SA/Kr 18/24, LEX nr 3701791). W związku z tym zapłata ze środków pochodzących z dotacji na inne zadania niż te, na które dotacja została udzielona, czyli na realizację innych celów niż cele wskazane w przepisach ustawy z 2017 r. o finansowaniu zadań oświatowych - niezwiązanych z procesem kształcenia, wychowania i opieki, w tym kształcenia specjalnego i profilaktyki społecznej, oraz zarazem nie stanowiących wydatków bieżących szkoły (przedszkola) lub placówki - winna być kwalifikowana jako wydatkowanie tej części dotacji niezgodnie z przeznaczeniem (tak wyrok WSA w Łodzi z dnia 6 maja 2021 r., sygn. akt l SA/Łd 221/21, LEX nr 3177222). W sprawie ustalono, że skarżący jako organ prowadzący otrzymał następujące dotacje: 1) w kwocie 161 945,28 zł - dotacja przekazanej na dzieci z orzeczeniem o potrzebie kształcenia specjalnego oraz opinią o potrzebie wczesnego wspomagania rozwoju a także 2) w kwocie 80 827,89 zł - dotacja podstawowa przekazana na dzieci bez orzeczeń i opinii. Kolegium podało, że rozróżnienie to jest o tyle istotne, że w przypadku dotacji na dzieci z orzeczeniem o potrzebie kształcenia specjalnego oraz opinią o potrzebie wczesnego wspomagania rozwoju, zgodnie z art. 35 ust. 4 ustawy o finansowaniu zadań oświatowych, dotacja może być wykorzystana wyłącznie na pokrycie wydatków związanych z realizacją zadań związanych z organizacją kształcenia specjalnego, o którym mowa w art. 127 ust. 1 ustawy - Prawo oświatowe oraz na organizację zajęć rewalidacyjno- wychowawczych, o których mowa w art. 36 ust. 17 ustawy - Prawo oświatowe. Z uwagi na fakt, iż Niepubliczne Przedszkole "B." w T. nie jest przedszkolem specjalnym, za wydatki o których mowa wyżej, zgodnie; z art. 35 ust. 5 pkt 2 i 3 ustawy o finansowaniu zadań oświatowych należy rozumieć: 1) wydatki na realizację zadań wynikających z zaleceń zawartych w orzeczeniach o potrzebie kształcenia specjalnego, orzeczeniach o potrzebie zajęć rewalidacyjno- wychowawczych, indywidualnych programach zajęć, o których mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 7 ust. 3 ustawy z dnia 19 sierpnia 1994 r. o ochronie zdrowia psychicznego oraz indywidualnych programach edukacyjno-terapeutycznych, o których mowa w art. 127 ust. 3 ustawy - Prawo oświatowe oraz zapewnienie warunków ich realizacji oraz 2) oprócz wydatków, o których mowa w art. 35 ust. 5 pkt 2, także wydatki na realizację zadań innych niż określone w art. 35 ust. 5 pkt 2, w wysokości niezbędnej dla realizacji zadań tych placówek wychowania przedszkolnego w zakresie kształcenia, wychowania i opieki, w tym profilaktyki społecznej, w odniesieniu do uczniów posiadających orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego lub uczestników zajęć rewalidacyjno-wychowawczych. W odniesieniu do ww. wydatków ustawodawca w przypadku przedszkoli nie określił żadnego wskaźnika, na podstawie którego można by ustalić proporcje wydatków ponoszonych z dotacji na dzieci z orzeczeniami, w przypadku gdy dany wydatek dotyczy także innych zadań realizowanych przez placówkę, w szczególności gdy prowadzi ona zajęcia z dziećmi, które takiego orzeczenia nie posiadają. Zasadnicza część wydatków zakwestionowanych przez organ pierwszej instancji dotyczy właśnie dotacji przyznanej na dzieci z przeznaczeniem o potrzebie kształcenia specjalnego oraz opinią o potrzebie wczesnego wspomagania rozwoju. Prezydent Miasta Tarnowa zarówno na etapie kontroli jak i na etapie prowadzonego postępowania podejmował działania mające na celu ustalenie, według jakiego mechanizmu organ prowadzący rozliczał otrzymywane dotacje. Według skarżącego przyjęty został wskaźnik 3/10 ogólnych kosztów funkcjonowania przedszkola, tj. wynagrodzeń pracowników, kosztów utrzymania budynku. Z ustaleń organu pierwszej instancji wynika jednak, że w kilkudziesięciu przypadkach skarżący przyjął inną niż wskazywaną w toku postępowania proporcję rozliczania kosztów ogólnych funkcjonowania przedszkola. Poza kilkoma wydatkami stanowiącymi koszty ogólne, wszystkie zostały w całości (100%) rozliczone z dotacji dla dzieci z orzeczeniami. Skarżący nie wyjaśniła z jakiego powodu znaczną część wydatków stanowiących koszty ogólne przypisał na dzieci z orzeczeniami z pominięciem deklarowanego wskaźnika i sfinansował je w całości bądź w części nie wynikającej z żadnego klucza podziału. W dokonanych obliczeniach Prezydent uwzględnił wyjaśnienia skarżącego, że nauczyciele: K. C., K. P., E. D. i A. G. pracowały wyłącznie z dziećmi posiadającymi orzeczenia o potrzebie kształcenia specjalnego. W efekcie koszty wynagrodzeń tych osób mogły zostać w całości pokryte z dotacji udzielonej na wychowanków posiadających orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego. W odniesieniu do wydatków poniesionych na pokrycie wynagrodzeń osób, które pracowały ze wszystkimi dziećmi (H. C., M. K., M. R., P. S., W. M., K. P., J. S., W. W., M. B.) za prawidłowo wykorzystane z dotacji na dzieci z orzeczeniami uznano 30% kwot, co jest zgodne z przyjętym przez stronę wskaźnikiem. Szczegółowe rozliczenie wydatków w tym zakresie zostało przedstawione w załączniku nr 3 do decyzji organu pierwszej instancji. Również z ustaleń organu odwoławczego wynika, że w datowanym okresie skarżący wydatkował na wynagrodzenia łącznie 148 594,29 zł. Z analizy zestawień stanowiących załącznik nr 2 do decyzji wynika, że organ pierwszej instancji wyodrębnił wynagrodzenie osób, które pracowały wyłącznie z dziećmi posiadającymi orzeczenia o potrzebie kształcenia specjalnego. Przysługujące im wynagrodzenie zostało uwzględnione w 100% jako wynagrodzenie podlegające sfinansowaniu z dotacji przekazanej na dzieci z orzeczeniem o potrzebie kształcenia specjalnego oraz opinią o potrzebie wczesnego wspomagania rozwoju. Pozostała część środków z tytułu wynagrodzeń została rozdzielona według zadeklarowanego przez skarżącego wskaźnika, z uwagi na fakt, iż nauczyciele pracowali zarówno z dziećmi posiadającymi ww. orzeczenia jak również z dziećmi, które takich orzeczeń nie posiadają. Z ustaleń tych wynika, że łączna kwota wynagrodzeń pracowników podlegająca sfinansowaniu z dotacji przekazanej na dzieci z orzeczeniem o potrzebie kształcenia specjalnego oraz opinią o potrzebie wczesnego wspomagania rozwoju wynosi 83 464,13 zł, natomiast organ prowadzący z dotacji tej rozliczył kwotę 116039,51 zł. Różnica tych kwot wynosząca po dokonaniu odpowiednich zaokrągleń 32 575,38 zł stanowi więc dotację wydatkowaną niezgodnie z przeznaczeniem wynikającym z art. 35 ust. 4 ustawy o finansowaniu zadań oświatowych. Podobnie - niektóre z wydatków wymienionych w dalszej części załącznika nr 3 decyzji z tytułu rachunków i faktur rozliczonych z dotacji - mimo deklarowanego przez skarżącego wskaźnika zostały sfinansowane w całości z dotacji przekazanej na dzieci z orzeczeniem o potrzebie kształcenia specjalnego oraz opinią o potrzebie wczesnego wspomagania rozwoju. W piśmie z dnia 7 listopada 2023 r. organ pierwszej instancji zestawił wszystkie wydatki, dla których przyjęty został inny wskaźnik. Niemniej jednak w piśmie z dnia 11 stycznia 2024 r. nie odniósł się do poszczególnych wydatków a jedynie wskazał, że w Niepublicznym Przedszkolu "B." w T. przyjęty został wskaźnik 3/10 ogólnych kosztów funkcjonowania przedszkola, tj. wynagrodzeń pracowników, kosztów utrzymania budynku. Proporcji tej nie podlegają wydatki na wynagrodzenia wraz z pochodnymi pracowników, którzy pracują wyłącznie z uczniami o potrzebie kształcenia specjalnego. Tym samym orzekające w sprawie organy były zobowiązane do uwzględnienia powyższego wskaźnika i ustaliły, że łączna kwota dotacji wydatkowanej niezgodnie z przeznaczeniem w zakresie wydatków inne niż wynagrodzenia wynosi 7 228,92 zł. Zdaniem Kolegium organ pierwszej instancji słusznie potraktował wydatki na wynagrodzenie M. B. w kwocie 412,75 zł jako dotację wydatkowaną niezgodnie z przeznaczeniem. Kwota ta stanowi wynagrodzenie za godziny niezrealizowane w poszczególnych miesiącach (wynagrodzenie i pochodne za 5 godzin zajęć religii za miesiąc kwiecień, maj i wrzesień 2021 r.). Skarżący ani w toku kontroli ani w toku prowadzonego postępowania nie wykazał, że zajęcia za które wypłacone zostało stosowne wynagrodzenie w rzeczywistości zostały zrealizowane. Przedstawiona umowa ta nie dotyczyła okresu, za który wynagrodzenie zostało zakwestionowane. Co więcej, nawet gdyby przyjąć, że we wcześniejszym okresie zajęcia były realizowane na tożsamych zasadach, to w pkt 4 umowy zlecenia z dnia 1 lipca 2021 r. wskazano, że "Ewidencję czasu przepracowanego w ramach umowy prowadzi zleceniobiorca". Zakładając zatem, że podstawą wypłaty wynagrodzenia wynikającego z umowy winna być stosowna ewidencja czasu pracy, do obowiązków organu prowadzącego- skarżącego należało pozyskanie tej ewidencji chociażby dla potrzeb weryfikacji prawidłowości wystawionego przez zleceniobiorcę rachunku. Słusznie także zwrócił uwagę organ pierwszej instancji, że dokumentacja związana z przebiegiem nauczania w przedszkolu prowadzona była w sposób jednolity i dokładny, z uwzględnieniem zajęć religii, a więc brak jest podstaw do przyjęcia, że odbywały się zajęcia, których nie odnotowano w dzienniku. Dotacja w tym zakresie powinna zostać więc uznana jako wydatkowana niezgodnie z przeznaczeniem. Analogicznie Kolegium oceniło dotację wydatkowaną na pochodne od wynagrodzeń M. B. za miesiące lipiec oraz sierpień 2021 r., dla których to wynagrodzeń strona nie przedłożyła potwierdzenia wypłaty (dotacja w tym zakresie została uznana za niewykorzystaną do końca roku budżetowego), wydatki rozliczone przez stronę w wysokości wyższej niż wynika to z dokumentów źródłowych, odsetki za nieterminowe regulowanie zobowiązań, czy wydatki na obsługę księgową, niezwiązaną z obsługą przedszkola "B.". W tym ostatnim przypadku podkreślono, że zakwestionowana została wyłącznie kwota wynikająca ze wskazanej przez organ prowadzący w piśmie, które wpłynęło w dniu 25 marca 2022 r. proporcji, zgodnie z którą usługi księgowe w 1/10 dotyczyły innej działalności gospodarczej prowadzonej przez skarżącego niż związanej z prowadzeniem przedszkola. W ocenie Kolegium organ pierwszej instancji słusznie zanegował również wydatki na zakup artykułów spożywczych. Skarżący nie przedstawił bowiem wiarygodnego materiału dowodowego wskazującego, że artykuły spożywcze zostały nabyte w związku z prowadzeniem zajęć dydaktycznych dla dzieci. Nie przyporządkował poszczególnych wydatków do zajęć dydaktycznych w konkretnym dniu i nie poparł tych wyjaśnień stosownymi wpisami w dziennikach lekcyjnych. Organ pierwszej instancji we własnym zakresie przeanalizował rodzaj i daty zajęć, które odbywały się w placówce i biorąc pod uwagę rodzaj, ilość, częstotliwość oraz daty zakupu artykułów spożywczych stwierdził, że nie sposób ich powiązać z zajęciami i wydarzeniami zarejestrowanymi w dzienniku, za wyjątkiem zajęć w dniu 26 sierpnia 2021 r. W pozostałym zakresie dotacja została potraktowana jako wydatkowana niezgodnie z przeznaczeniem. Szczegółowy wykaz zakwestionowanych wydatków został przedstawiony w załączniku nr 1 do decyzji organu pierwszej instancji. Odnosząc się do zarzutów zawartych w odwołaniu Kolegium stwierdziło, że nie zasługują one na uwzględnienie. W odwołaniu nie wskazano, z jakich przyczyn dziennik lekcyjny, stanowiący dokument urzędowy, nie uwzględniał obecności Z. C. na zajęciach organizowanych w placówce w okresie od lipca do września 2021 r. Dowód z dokumentu urzędowego w tym zakresie nie może zostać natomiast podważony innymi dowodami, w tym w szczególności zeznaniami rodziców jako świadków w prowadzonym postępowaniu, czy też przedkładanymi przez prowadzący ich oświadczeniami. Nie wyjaśniono z jakich względów wyłączone miałoby być zastosowanie przepisów zawartych w ww. uchwale Rady Miasta Tarnowa, zgodnie z którymi miarodajna dla potrzeb wyliczenia wysokości dotacji przysługującej za dany miesiąc jest liczba uczniów ustalona na pierwszy roboczy dzień miesiąca. W realiach niniejszej sprawy z środków przyznanych na 2021 rok sfinansowane zostały zadania dotyczące tego roku, przy czym zapłata nastąpiła w 2022 r. Skarżący, wbrew dyrektywie wynikającej z art. 252 ust. 1 ustawy o finansach publicznych nie zwrócił zatem środków niewykorzystanych dotacji, ale wydatkował je już po zakończeniu roku budżetowego. Obecnie bowiem, na skutek zmian, które weszły w życie z dniem 1 stycznia 2017 r. i dotyczą dotacji wypłaconych począwszy od 2017 roku nie ulega już żadnym wątpliwościom, że dla wykorzystania dotacji w rozumieniu art. 35 ust. 3 ustawy o finansowaniu zadań oświatowych. istotne jest to kiedy wydatek został rzeczywiście "poniesiony". Oznacza to, że jeżeli wydatek organu prowadzącego szkołę został poniesiony na sfinansowanie zadań określonych art.35 ust. 1 ustawy o finansowaniu zadań oświatowych, to nie ma znaczenia, kiedy zadanie takie zostało wykonane ani również, kiedy upływał termin płatności za wykonanie takiego zadania (wynikający np. z umowy czy faktury), lecz kiedy został faktycznie poniesiony. Zarówno poglądy doktryny jak i judykatury odnoszące się do stanu prawnego obowiązującego przed 1 stycznia 2017 r. nie będą zatem miały zastosowania w niniejszej sprawie. Wbrew twierdzeniom odwołania, w nin. sprawie nie doszło także do multiplikowania tej samej wartości jako dotacji pobranej w nadmiernej wysokości, czy też dotacji niewykorzystanej oraz dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem. Z zawartych na str. 17 decyzji organu pierwszej instancji wyliczeń jednoznacznie wynika bowiem, że skarżący na prowadzenie Niepublicznego Przedszkola "B." r. winien otrzymać dotację w wysokości 238 877,85 zł. Strona przedłożyła rozliczenia na łączną kwotę 242 773,17 zł, z których wynika, iż prawidłowo wykorzystana i wydatkowana w terminie została kwota w łącznej wysokości 186 019,73 zł, zatem do zwrotu podlega część dotacji w łącznej wysokości 56 753,44 zł. Jak wykazało postępowanie, w kwocie tej mieści się kwota dotacji z tytułu nadmiernej wysokości 3 895,32 zł oraz kwota dotacji niewykorzystana w terminie 12 442,18 zł. Tym samym organ wskazał, że kwota dotacji wykorzystana niezgodnie z przeznaczeniem, jaką można przypisać do zwrotu wynosić będzie 40 415,94 zł. Mimo, że kwota dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem została ustalona łącznie na 44311,26 zł, organ w swoim rozstrzygnięciu przyjął kwotę 40415,94 zł. Wynikało to z uwzględnienia przy dokonywaniu obliczeń kwoty dotacji pobranej w nadmiernej wysokości oraz kwoty niewykorzystanej do końca roku budżetowego. Kolegium nie podzieliło stanowiska, zgodnie z którym zwrot dotacji w części uznanej za pobraną w nadmiernej wysokości powoduje, że wpłacona kwota powinna pomniejszać podlegającą zwrotowi dotację uznaną za wykorzystaną niezgodnie z przeznaczeniem. Okoliczność zwrotu dotacji nie może wpływać na fakt, że część tej samej dotacji została wykorzystana niezgodnie z przeznaczeniem, ani też wpływać na wysokość tego drugiego zobowiązania w jakiś sposób sanując nielegalność dysponowania środkami publicznymi, która znalazła się u jego podstaw (tak wyrok WSA w Krakowie z dnia 27 lutego 2024 r., sygn. akt l SA/Kr 18/24, LEX nr 3701791). Z uwagi jednak na treść art. 139 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r., poz. 572, zwanej dalej w skrócie - k.p.a.) w postępowaniu administracyjnym, organ odwoławczy nie jest uprawniony do uchylenia decyzji organu pierwszej instancji i orzeczenia co do istoty sprawy w sposób niekorzystny dla wnoszącego odwołanie. Wbrew twierdzeniu zawartemu na str. 13 odwołania, organ pierwszej instancji nie zakwestionował wydatku na badania profilaktyczne pracowników. Na str. 14 uzasadnienia decyzji organu pierwszej instancji wyraźnie wskazano bowiem, że w aktualnym stanie prawnym wydatki związane z finansowaniem badań profilaktycznych mogły zostać sfinansowane z dotacji. W ocenie Kolegium również pozostałe zarzuty dotyczące naruszenia przepisów prawa procesowego nie zasługują na uwzględnienie. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skarżący zarzucił naruszenie przepisów: 1) art. 33 ust. 1 pkt 1-2 w zw. z art. 34 ust. 142 ustawy o finansowaniu zadań oświatowych poprzez błędne nakazanie zwrotu części/dotacji oświatowej, jako pobranej w nadmiernej wysokości na dzieci M. K. oraz Z. C., podczas gdy przedszkolakiem jest każde dziecko rzeczywiście zapisane do przedszkola, a dotacja na mocy ustawy przysługuje bez względu na datę zapisania dziecka do przedszkola, a w niniejszej sprawie strona przedłożyła oświadczenie matki Z. C. dotyczące uczęszczania dziecka do przedszkola w kwestionowanym okresie oraz własne oświadczenie w tym przedmiocie, a w zakresie M. K. dziecko zostało zapisane do placówki w dniu 4 października 2021 r. i uczęszczało do przedszkola w miesiącu październik, a w konsekwencji zasadne było pobranie dotacji za ten miesiąc, bowiem przedszkole poniosło uzasadnione i adekwatne wydatki na dziecko w w/w miesiącu; 2) art. 35 ust. 1 ustawy o finansowaniu zadań oświatowych w zw. z art. 10 ust. 1 ustawy Prawo Oświatowe poprzez zanegowanie wydatków placówki, podczas gdy z dotacji oświatowej mogą być finansowane wszystkie potrzeby związane z funkcjonowanie przedszkola w sferze zadań dydaktycznych, wychowawczych i opiekuńczych, a mianowicie: a) Zakup wyżywienia sfinansowanego dotacją nie dotyczył zapewnienia stałego wyżywienia dla dzieci, lecz organizacji zajęć kulinarnych i terapeutycznych w przedszkolu, uroczystości lub innych wydarzeń związanych z kształceniem, wychowaniem oraz opieką, a w konsekwencji nie naruszono zasady podwójnego finansowania, b) Uzasadnione i wykazane w drodze umowy zlecenie nr [...] były wydatki na wynagrodzenie M. B., bowiem wykonywała ona w rzeczywistości pracę na rzecz placówki, a przedszkole niepubliczne nie jest zobowiązane do prowadzenia oraz posiadania dziennika z zajęć religii. c) Organ niezasadnie zakwestionował wydatki na obsługę księgową, podczas gdy wydatek ten był uzasadniony, wykazany i realnie poniesiony oraz służył zapewnieniu bieżącej pracy placówki, 3) art. 35 ust. 4 ustawy o finansowaniu zadań oświatowych w zw. z art. 35 ust. 5 pkt. 2 ustawy o finansowaniu zadań oświatowych poprzez niezasadne zakwestionowanie dotacji otrzymanej na uczniów z orzeczeniami o potrzebie kształcenia specjalnego i zakwalifikowanie jej częściowo jako wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem, gdy proporcji 3//10 wydatków dotyczących ogólnych i kosztów funkcjonowania przedszkola nie podlegały wydatki na wynagrodzenia wraz z pochodnymi pracowników, którzy pracują wyłącznie z uczniami o potrzebie kształcenia specjalnego oraz koszty związane wyłącznie z/funkcjonowaniem uczniów o potrzebie kształcenia specjalnego, a jedynie ten wskaźnik dotyczył ogólnych kosztów funkcjonowania przedszkola, tj. wynagrodzeń pracowników pracujących z obiema grupami uczniów oraz wspólnych kosztów utrzymania budynku , 4) art. 35 ust. 3 ustawy o finansowaniu zadań oświatowych w zw. z art. 251 ust. 1 i ust. 4 ustawy o finansach publicznych poprzez błędne uznanie, że poniesione w rzeczywistości i udokumentowane wydatki na bieżące funkcjonowanie przedszkola w 2021 r. stanowią dotację niewykorzystaną w roku budżetowym, na który została przyznana w sytuacji, w której z dotacji oświatowej przyznanej na 2021 r. zostały sfinansowane zadania dotyczące tego roku i zobowiązania zaciągnięte w 2021 r., a nadto dotacja z budżetu samorządu terytorialnego zostaje wykorzystana w szczególności przez zapłatę, co oznacza, że zapłata za zrealizowanie zadania jest jednym ze sposobów wykorzystania dotacji, 5) art. 7 k.p.a. w zw. z art. 77 § 1 k.p.a. w zw. z art. 81a § 1 k.p.a. poprzez błędną ocenę całokształtu zebranego w sprawie materiału dowodowego, a także brak wyznaczenia rozprawy i przesłuchania strony na okoliczności sporne w sprawie, co doprowadziło do poczynienia błędnych ustaleń w zakresie prawidłowości pobrania i wydatkowania dotacji oświatowej, podczas gdy okoliczności przedmiotowo-podmiotowe sprawy prowadziły do wniosku, że wszelkie wydatki zostały udokumentowane, rzeczywiście poniesione i wydatkowane zgodnie z przeznaczeniem. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Tarnowie podtrzymało swoje dotychczasowe stanowisko i wniosło o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2024 r., poz. 1267) w zw. z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935, zwanej dalej w skrócie P.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, stosując środki określone w ustawie. Kontrola sądu polega na zbadaniu zgodności z prawem (legalności) zaskarżonego aktu (odpowiednio decyzji, postanowienia, innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej) z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Sąd nie jest przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, zgodnie z dyspozycją art. 134 § 1 P.p.s.a. Sąd administracyjny nie rozstrzyga więc merytorycznie, lecz ocenia zgodność decyzji z przepisami prawa. Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie. Przeprowadzona bowiem w niniejszej sprawie kontrola sądu administracyjnego według wyżej wskazanych kryteriów doprowadziła Sąd do stwierdzenia, że poddane kontroli decyzje są zgodne z prawem. Ocenie Sądu podlegała zasadność ustalenia przez orzekające w niniejszej sprawie organy kwot zwrotu dotacji oświatowej niewykorzystanej, wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem oraz w nadmiernej wysokości. Materialnoprawną podstawę zaskarżonego rozstrzygnięcia stanowi art. 252 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2024 r., poz. 1530, zwanej dalej ustawą o finansach publicznych), w brzmieniu obowiązującym na datę wydania zaskarżonej decyzji. Zgodnie z ust. 1 tego przepisu dotacje udzielone z budżetu jednostki samorządu terytorialnego w części niewykorzystanej do końca roku budżetowego podlegają zwrotowi do budżetu tej jednostki w terminie do dnia 31 stycznia następnego roku z zastrzeżeniem terminów wynikających z przepisów wydanych na podstawie art. 189 ust. 4. Jednocześnie z ust. 1 art. 252 ustawy o finansach publicznych wynika, że dotacje wykorzystane niezgodnie z przeznaczeniem, pobrane nienależnie lub w nadmiernej wysokości podlegają zwrotowi do budżetu wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych, w ciągu 15 dni od dnia stwierdzenia okoliczności, o których mowa w pkt 1 lub pkt 2. Z powyższych regulacji wynika, że za dotację niewykorzystaną należy uznać tą, która nie została wykorzystana na dotowane cele w terminie do dnia 31 stycznia następnego roku z zastrzeżeniem terminów wynikających z przepisów wydanych na podstawie art. 189 ust. 4 ustawy o finansach publicznych. Wykorzystanie dotacji niezgodnie z przeznaczeniem polega natomiast w szczególności na zapłacie ze środków pochodzących z dotacji, za inne zadania niż te, na które dotacja była udzielna albo na realizację innych celów niż cele wskazane w przepisach odrębnych stanowiących o sposobie udzielania i rozliczania dotacji. Zwrotowi do budżetu jednostki samorządu terytorialnego podlega ta część dotacji, która została wykorzystana niezgodnie z przeznaczeniem, nienależnie udzielona lub pobrana w nadmiernej wysokości (ust. 5). W orzecznictwie sądowoadministracyjnym pozostaje aktualny pogląd, sformułowany jeszcze na podstawie przepisów obowiązujących przed nowelizacjami przepisu art. 90 ustawy o systemie oświaty w 2014 r. i 2015 r., że omawiane dotacje są dotacjami podmiotowo-celowymi, a nie tylko podmiotowymi, gdyż udziela się ich jednostkom spoza sektora finansów publicznych na dofinansowanie ich bieżącej działalności statutowej, ale również na konkretny cel – realizację dofinansowania konkretnych zadań szkoły lub placówki w zakresie kształcenia, wychowania i opieki. Dotację oświatową można wydatkować na cele ściśle związane z procesem kształcenia uczniów szkoły. Nie sposób przyjąć – w świetle ww. art. 90 ust. 3d ustawy o systemie oświaty. – że dotacja może być wydatkowana na każdy cel. Dotacja przysługuje na każdego ucznia i w tym zakresie ma charakter podmiotowy, jednakże przeznaczona jest na dofinansowanie realizacji konkretnych zadań szkoły określonych ww. przepisie i w tym zakresie przyznawana dotacja ma charakter celowy (por. m. in. wyroki NSA z dnia: 15 października 2014 r., sygn. akt II GSK 1403/13; z 9 września 2015 r., sygn. akt II GSK 1616/14, oraz: WSA w Gliwicach z dnia 15 lutego 2017 r., sygn. akt I SA/Gl 1220/16, WSA w Białymstoku z dnia 20 lutego 2019 r., sygn. akt I SA/Bk 688/18). Środki pochodzące z dotacji nie mogą więc stanowić źródła finansowania wydatków na utrzymanie podmiotu będącego organem, prowadzącym szkołę, a także na pokrycie kosztów związanych z ogólną organizacją i funkcjonowaniem szkół, gdyż wydatki te nie są związane bezpośrednio z działalnością oświatową rozumianą jako proces kształcenia, wychowania i opieki. Celem dotacji jest bowiem dofinansowanie realizacji zadań szkoły a nie dofinansowanie realizacji zadań organu prowadzącego. W konsekwencji, orzeczenie zwrotu przyznanej dotacji jest możliwe tylko wtedy, gdy w postępowaniu o jej zwrot organ wykaże, że dotacja nie była wykorzystana na dofinansowanie zadań placówki w zakresie określonym w art. 90 ust. 3d ustawy o systemie oświaty W przedstawionym kontekście, dokonując interpretacji pojęcia "wykorzystania dotacji niezgodnie z przeznaczeniem", ponownie podkreślić należy, że polega ono w szczególności na zapłacie ze środków pochodzących z dotacji na inne zadania niż te, na które dotacja została udzielona. Dotacja oświatowa może zostać wykorzystana wyłącznie na te wydatki bieżące danej szkoły lub placówki, które realizować będą zadania w zakresie kształcenia, wychowania i opieki, w tym profilaktyki społecznej. Wobec tego, zapłata ze środków pochodzących z dotacji za inne zadania niż te, na które dotacja została udzielona, czyli na realizację innych celów niż cele wskazane w przepisach ustawy o systemie oświaty - niezwiązanych z procesem kształcenia, wychowania i opieki, profilaktyką społeczną, oraz zarazem nie stanowiących wydatków bieżących szkoły lub placówki - winna być kwalifikowana jako wydatkowanie tej części dotacji niezgodnie z przeznaczeniem. Z kolei dotacjami pobranymi w nadmiernej wysokości są dotacje otrzymane z budżetu jednostki samorządu terytorialnego w wysokości wyższej niż określona w odrębnych przepisach, umowie lub wyższej niż niezbędna na dofinansowanie lub finansowanie dotowanego zadania. Mając na uwadze powyższe podkreślić należy, że szczególnie istotne w rozpoznawanej sprawie była ocena prawidłowości ustaleń, niewykorzystania przyznanej dotacji na dotowane cele w terminie do dnia 31 stycznia następnego roku z zastrzeżeniem terminów wynikających z przepisów wydanych na podstawie art. 189 ust. 4, .wykorzystanie dotacji na inne zadania niż te, na które dotacja była udzielona albo na realizację innych celów niż cele wskazane w przepisach odrębnych stanowiących o sposobie udzielania i rozliczania dotacji, wreszcie czy rzeczywiście doszło do wykorzystania dotacji nadmiernej wysokości. W ocenie Sądu dokonane w powyższym zakresie ustalenia orzekających organów, jak i zajęte przez nie w tych kwestiach stanowisko są prawidłowe. Zgodzić się należało z Kolegium, że z art. 35 ust. 3 ustawy z dnia 27 października 2017 r. o finansowaniu zadań oświatowych (Dz. U. z 2025 r., poz. 439, zwanej dalej ustawą o finansowaniu zadań oświatowych), jednoznacznie wynika, iż dotacja, o której mowa w art. 15-21, art. 25, art. 26, art. 28-31 a i art. 32, może być wykorzystana wyłącznie na pokrycie wydatków związanych z realizacją zadań określonych w ust. 1, poniesionych w roku budżetowym, na który dotacja została udzielona, niezależnie od tego, którego roku dotyczą te zadania. Zgodnie natomiast z art. 251 ust. 1 ustawy o finansach publicznych, dotacje udzielone z budżetu jednostki samorządu terytorialnego w części niewykorzystanej do końca roku budżetowego podlegają zwrotowi do budżetu tej jednostki w terminie do dnia 31 stycznia następnego roku, z zastrzeżeniem terminów wynikających z przepisów wydanych na podstawie art. 189 ust. 4, jak to już Sąd podkreślił. Rację miały więc orzekające organy, że skoro w niniejszym przypadku wydatki na wynagrodzenia pracowników, pochodne od tych wynagrodzeń oraz na zapłatę faktur precyzyjnie wskazanych na str. 7-8 decyzji organu pierwszej instancji zostały poniesione w 2022 r., to nie podlegały one sfinansowaniu z dotacji przyznanej na 2021 rok. Podobnie rzecz się ma z wydatkami, dla których skarżący ani w toku kontroli ani w toku postępowania administracyjnego nie przedstawił potwierdzenia ich zapłaty. Brak jakiegokolwiek dowodu zapłaty uniemożliwia potwierdzenie, że deklarowany wydatek został rzeczywiście poniesiony, a tym samym, iż środki z dotacji zostały wydatkowane na wskazane w ustawie cele. Podkreślić należy, że przekazanie, udzielenie, wydatkowanie i rozliczenie dotacji należy także do znamion naruszeń dyscypliny finansów publicznych. Po stronie beneficjenta naruszeniem dyscypliny finansów publicznych jest m.in. wydatkowanie dotacji niezgodnie z przeznaczeniem określonym przez udzielającego dotację (art. 9 pkt 1 ustawy z dnia 17 grudnia 2004 r. o odpowiedzialności za naruszenie dyscypliny finansów publicznych). Tym samym, środki z dotacji przekazane na konto beneficjenta nie uzyskują przymiotu wartości prywatnej, co stwarzałoby możliwość swobodnego nimi dysponowania. Beneficjent może dotację przeznaczyć tylko na cele wskazane w art. 90 ust. 3d ustawy o systemie oświaty (por. wyrok NSA, sygn. akt I GSK 2583/18). Nie można z tej dotacji ponosić wydatków pośrednio związanych z działalnością dydaktyczną wychowawczą i opiekuńczą (por. wyrok NSA z dnia 19 marca 2014 r., sygn. akt II GSK 1858/12, LEX nr 1488069, M. Pilich, Komentarz do art. 90 ustawy o systemie oświaty, t. 16), ani tym bardziej twierdzić, że wystarczy dotacje przeznaczyć na bieżącą działalność szkoły bez wskazania konkretnego celu (por. wyrok NSA z dnia 15 października 2014 r., sygn. akt II GSK 1403/13, LEX nr 1598391). Podkreślenia także wymaga, że to beneficjent dotacji powinien wykazać, że pokryty dotacją wydatek stanowił bieżący wydatek szkoły poniesiony na realizację zadania oświatowego (por. wyrok NSA z dnia 19 marca 2014 r., sygn. akt II GSK 1858/12). W tym kontekście niewątpliwie uprawniona jest weryfikacja dokumentacji dotyczącej wydatkowania dotacji oraz celów, na które je przeznaczono. W sytuacji zatem, gdy Strona nie jest w stanie prawidłowo udokumentować wydatku, jak to miało miejsce w przedmiotowej sprawie, to zasadne jest zakwestionowanie takiego "wydatku" niezależnie od tego czy służył on celom wskazanym w ustawie o systemie oświaty. Dlatego też, nie wystarczy aby beneficjent wskazał, że otrzymana kwota dofinansowania została skonsumowana na realizację preferowanego przez dotującego celów (por wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z 31 sierpnia 2021 r., sygn. akt III SA/Wr 180/20). Patrząc pod tym kątem na zaskarżoną decyzję Sąd nie dostrzegł uchybień przepisom postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik tej sprawy, podniesionych w skardze. Zgodnie z art. 67 ust. 1 ustawy o finansach publicznych.: "Do spraw dotyczących należności, o których mowa w art. 60, nieuregulowanych niniejszą ustawą stosuje się przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2017 r. poz. 1257) i odpowiednio przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2017 r. poz. 201, 648, 768, 935, 1428 i 1537)". Mając na uwadze dotychczasowe rozważania, ponownie przywołać trzeba definicję dotacji, która znalazła swój wyraz w art. 126 ustawy o finansach publicznych. i z której wynika, że są to podlegające szczególnym zasadom rozliczania środki z budżetu państwa, budżetu jednostek samorządu terytorialnego oraz z państwowych funduszy celowych przeznaczone na podstawie niniejszej ustawy, odrębnych ustaw lub umów międzynarodowych, na finansowanie lub dofinansowanie realizacji zadań publicznych. Utrwalił się również pogląd w orzecznictwie sądów administracyjnych, że tego typu środki publiczne przekazywane w ramach dotacji mogą być wykorzystane wyłącznie na ściśle określony cel. Jak zauważył NSA w wyroku z dnia 8 czerwca 2017 r., sygn. akt II GSK 2722/15, skoro dotacje pochodzą ze środków publicznych, to sposób ich wykorzystania jest pod szczególną kontrolą dotującego, którego obowiązkiem jest kontrolowanie ich wydatkowania. Dotowany zaś, do przeznaczania otrzymanej dotacji tylko na zadania określone w umowie o dotację, w terminie w niej określonym i w sposób tam opisany. Dlatego środki pochodzące z dotacji przekazane na konto beneficjenta, w tym przypadku strony skarżącej, nie uzyskują przymiotu wartości prywatnej, co stwarzałoby możliwość swobodnego nimi dysponowania. Skarżący nie włada dotacją jak właściciel, bez ograniczeń, lecz przeciwnie może ją wykorzystać jedynie w sposób ściśle określony w ustawie. Jak wskazał też NSA w wyroku z dnia 17 września 2003 r., sygn. akt III SA 2916/01 środki przyznane w ramach dotacji mają "znaczony" charakter i podmiot je otrzymujący nie ma swobody w ich wykorzystaniu, chyba że pozwalają mu na to przepisy szczególne. Zaakcentować trzeba również, że dotacja nie jest przeznaczona na ogólne sfinansowanie zadań placówek. Stąd też zasadnie organy obu instancji przyjęły, że w ramach dotacji dofinansowanie może obejmować jedynie zadania w zakresie kształcenia, wychowania i opieki, w tym profilaktyki społecznej, realizowane wobec uczniów przez konkretną placówkę. To uczniowie mają w rezultacie korzystać z tej dotacji. Zdaniem Sądu, wbrew twierdzeniom strony skarżącej, podzielić należy ocenę Kolegium, że organ pierwszej instancji wyjaśnił, z jakiego względu poszczególne wydatki zostały zakwalifikowane jako część dotacji niewykorzystanej w terminie do tego określonym, jako część dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem oraz w nadmiernej wysokości , a także z jakich względów odmówił wiarygodności przedstawionym przez stronę skarżącą dowodom. Materiał dowodowy zgromadzony z udziałem strony skarżącej nie mógł zostać zweryfikowany zgodnie z jej oczekiwaniami. Jeśli chodzi o wydatki wykorzystania dotacji niezgodnie z przeznaczeniem, twierdzenia pełnomocnika skarżącego, co do wydatkowania dotacji na zakup artykułów spożywczych w związku z organizacją zajęć kulinarnych i terapeutycznych w przedszkolu, uroczystości lub innych wydarzeń związanych z kształceniem, wychowaniem oraz opieką, w tym także te zawarte w skardze, są całkowicie gołosłowne i nie znajdują potwierdzenia w zgromadzonym w sprawie materiale dowodowym. Zasadnie podniosło bowiem Kolegium, że skarżący nie przedstawił wiarygodnego materiału dowodowego wskazującego, że zakwestionowane artykuły spożywcze zostały nabyte w związku z prowadzeniem zajęć dydaktycznych dla dzieci. W szczególności organ prowadzący nie przyporządkował poszczególnych wydatków do zajęć dydaktycznych w konkretnym dniu i nie poparł tych wyjaśnień stosownymi wpisami w dziennikach lekcyjnych. Pomimo wezwania w postanowieniu Prezydenta Miasta Tarnowa z dnia 5 września 2023 r. nie zadośćuczyniono temu wezwaniu. Przekonująca jest analiza organu pierwszej instancji, który we własnym zakresie przeanalizował rodzaj i daty zajęć w placówce. Stwierdził, że biorąc pod uwagę rodzaj, ilość i częstotliwość oraz daty zakupu artykułów spożywczych nie sposób ich powiązać z zajęciami i wydarzeniami zarejestrowanymi w dzienniku, za wyjątkiem zajęć w dniu 26 sierpnia 2021 r.. Szczegółowy wykaz zakwestionowanych wydatków został przedstawiony w załączniku nr 1 do decyzji organu pierwszej instancji. Podobnie rzecz się ma co do zanegowania wydatków placówki na wynagrodzenie M. B. Dotacja nie może pokrywać kwoty wynagrodzenia M. B. za godziny niezrealizowane w poszczególnych miesiącach (wynagrodzenie i pochodne za 5 godzin zajęć religii za miesiąc kwiecień, maj i wrzesień 2021r.). Zasadne są argumenty orzekających organów, że skoro organ prowadzący przedszkole ani w toku kontroli ani w toku prowadzonego postępowania nie wykazał, iż zajęcia za które wypłacone zostało stosowne wynagrodzenie w rzeczywistości zostały zrealizowane, to nie można zarzucać organom błędnych ustaleń i ocen w tym względzie. G. K. i jego pełnomocnik na wezwania organu pierwszej instancji wielokrotnie przedkładali wyłącznie umowę z M. B. z dnia 1 lipca 2021 r. zawartą na okres od 1 lipca 2021 r. do 30 czerwca 2022 r. Umowa ta nie dotyczy jednak okresu, za który wynagrodzenie zostało zakwestionowane. Organ prowadzący nie przedstawił także żadnej ewidencji czasu pracy M. B. wskazującej zrealizowane przez nią zajęcia. Rację mają organy argumentując, że , nawet gdyby przyjąć, że we wcześniejszym okresie zajęcia były realizowane na tożsamych zasadach, o czym może świadczyć jednakowa wysokość stawki godzinowej wynagrodzenia przysługującego M. B. wynosząca 70 zł, to należy zwrócić uwagę, że w pkt 4 umowy zlecenia z dnia 1 lipca 2021 r. wskazano, że "Ewidencję czasu przepracowanego w ramach umowy prowadzi zleceniobiorca". Zakładając zatem, że podstawą wypłaty wynagrodzenia wynikającego z umowy winna być stosowna ewidencja czasu pracy, do obowiązków organu prowadzącego należało pozyskanie tej ewidencji chociażby dla potrzeb weryfikacji prawidłowości wystawionego przez Zleceniobiorcę rachunku. Słusznie także zwrócił uwagę organ pierwszej instancji, że dokumentacja związana z przebiegiem nauczania w przedszkolu prowadzona była w sposób jednolity i dokładny, z uwzględnieniem zajęć religii, a więc brak jest podstaw do przyjęcia, że odbywały się zajęcia, których nie odnotowano w dzienniku. Trafnie organy wobec tego uznały, że dotacja w tym zakresie powinna zostać więc uznana jako wydatkowana niezgodnie z przeznaczeniem. Zasadnie podniosły też organy, że wydatki na obsługę księgową co do zasady podlegają sfinansowaniu w ramach dotacji oświatowej. Zwrócić jednak należy uwagę, że w tym zakresie zakwestionowana została wyłącznie kwota wynikająca ze wskazanej przez organ prowadzący w piśmie, które wpłynęło w dniu 25 marca 2022 r. proporcji, zgodnie z którą usługi księgowe w 1/10 dotyczyły - innej działalności gospodarczej prowadzonej przez G. K. niż związanej z prowadzeniem przedszkola, co podkreśliły organy. Skoro G. K. poza prowadzeniem przedszkola jest przedsiębiorcą prowadzącym działalność gospodarczą, to rację mają organy, że brak było podstaw do finansowania kosztów prowadzenia tej działalności z dotacji oświatowej, skoro nie ma to związku z celami dotacji oświatowej. Za prawidłowe należało też uznać stanowisko organów co do zakwestionowania przez nie dotacji otrzymanej na uczniów z orzeczeniami o potrzebie kształcenia specjalnego. Skarżący konsekwentnie przyjmował, że w Niepublicznym Przedszkolu "B." w T. przyjęty został wskaźnik 3/10 ogólnych kosztów funkcjonowania przedszkola, tj. wynagrodzeń pracowników, kosztów utrzymania budynku. Proporcji tej nie podlegają wydatki na wynagrodzenia wraz z pochodnymi pracowników, którzy pracują wyłącznie z uczniami o potrzebie kształcenia specjalnego. Okoliczność ta została potwierdzona chociażby w piśmie pełnomocnika strony z dnia 11 stycznia 2024 r, czy piśmie z dnia 15 marca 2024 r. W związku z tym organ pierwszej instancji, jak podniósł, stosując wskaźnik zadeklarowany przez stronę przeanalizował poszczególne wydatki uwzględnione w rozliczeniu dotacji za 2021 rok. Materiał dowodowy zebrany przez organy odzwierciedla jednak, że w kilkudziesięciu przypadkach przyjęto inną niż wskazywaną w toku postępowania proporcję rozliczania kosztów ogólnych funkcjonowania przedszkola. Poza kilkoma wydatkami, jak podniosły organy, stanowiącymi koszty ogólne, wszystkie zostały w całości (100%) rozliczone z dotacji dla dzieci z orzeczeniami. Strona w toku postępowania konsekwentnie podtrzymywała swoje wcześniejsze wyjaśnienia twierdząc, iż wskaźnik rozliczenia kosztów ogólnych na dzieci z orzeczeniami wynosi 3/10. Nie wyjaśniła przy tym, z jakiego powodu znaczną część wydatków stanowiących koszty ogólne przypisała na dzieci z orzeczeniami z pominięciem deklarowanego wskaźnika i sfinansowała je w całości bądź w części nie wynikającej z żadnego klucza podziału. W takim stanie rzeczy w tym zakresie nie można podważyć skutecznie stanowiska orzekających organów. W odniesieniu natomiast do uznania dotacji pobranej w nadmiernej wysokości orzekające Kolegium wskazało, że prawidłowo organ pierwszej instancji zakwalifikował jako dotację pobraną w nadmiernej wysokości na dziecko M. K. Organ wskazał bowiem, że dziecko to zostało zapisane do przedszkola w dniu 4 października 2021 r., co nie jest kwestionowane w sprawie. Zgodnie z § 4 ust. 1 uchwały nr XLVI!/514/2017 Rady Miejskiej w Tarnowie z dnia 29 grudnia 2017 r. w sprawie trybu udzielania i rozliczania dotacji udzielanych publicznym i niepublicznym przedszkolom, innym formom wychowania przedszkolnego, szkołom, w tym szkołom podstawowym, w których zorganizowano oddział przedszkolny i placówkom prowadzonym na terenie Gminy Miasta Tarnowa, trybu przeprowadzania kontroli prawidłowości pobrania i wykorzystania tych dotacji oraz terminu i sposobu rozliczenia ich wykorzystania (Dz. Urz. Woj. Małop. z 2018 r. poz. 393; zm.: Małop. z 2019 r. poz. 5442, z 2020 r.,poz. 2331 oraz z 2021 r. poz. 8216), wysokość dotacji w każdym miesiącu jest uzależniona od liczby uczniów, z wyodrębnieniem liczby dzieci objętych wczesnym wspomaganiem rozwoju, uczestników zajęć rewalidacyjne - wychowawczych lub wychowanków internatu - ustalonej według stanu na pierwszy roboczy dzień miesiąca. Uchwała ta została podjęta na podstawie art. 38 ust. 1 ustawy z dnia 27 października 2017 r. o finansowaniu zadań oświatowych (Dz. U. z 2017 r.,poz. 2203). Jako taka stanowi ona źródło powszechnie obowiązującego prawa, a orzekające w sprawie organy są zatem zobowiązane aby uwzględnić treść tej uchwały przy wydawaniu rozstrzygnięcia w sprawie. Tym samym biorąc pod uwagę treść § 4 ust. 1 uchwały nr XLVII/514/2017 Rady Miejskiej w Tarnowie z dnia 29 grudnia 2017 r., z uwagi na fakt, iż M. K. został uczniem placówki z dniem 4 października 2021 r., dotacja na to dziecko za miesiąc październik, zdaniem więc organów, nie przysługiwała, gdyż miarodajny w tym zakresie jest stan na pierwszy roboczy dzień miesiąca. Zdaniem Sądu nie można było jednak w tym zakresie postawić Kolegium skutecznego zarzutu naruszenia art. 33 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy o finansowaniu zadań oświatowych mimo, że stwierdzono nieważność § 4 ust. 1 uchwały nr XLVI!/514/2017 Rady Miejskiej w Tarnowie z dnia 29 grudnia 2017 r. w sprawie trybu udzielania i rozliczania dotacji udzielanych publicznym i niepublicznym przedszkolom, innym formom wychowania przedszkolnego, szkołom, w tym szkołom podstawowym, w których zorganizowano oddział przedszkolny i placówkom prowadzonym na terenie Gminy Miasta Tarnowa, trybu przeprowadzania kontroli prawidłowości pobrania i wykorzystania tych dotacji oraz terminu i sposobu rozliczenia ich wykorzystania (Dz. Urz. Woj. Małop. z 2018 r., poz. 393; zm.: Małop. z 2019 r. poz. 5442, z 2020 r., poz. 2331 oraz z 2021 r.,poz. 8216). Za przekonujące uznać bowiem należało w tym względzie argumenty pełnomocnika organu, że przez wzgląd na zasadę reformationis in peius i tak uznanie ustaleń w tym względzie za nieprawidłowych nie miałoby wpływu na treść rozstrzygnięcia, bowiem Kolegium ustaliło, że łącznie dotacja wykorzystania niezgodnie z przeznaczeniem powinna wynieść 44 311,25 zł, a organ pierwszoinstancyjny przyjął kwotę 40 415,94 zł., co wskazano w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wobec tego i tak nie mogło to spowodować uchylenia decyzji organu pierwszej instancji i uznania w konsekwencji także i tych okoliczności faktycznych i prawnych za mających wpływ na prawidłowość zaskarżonej decyzji. Nie można podobnie podważyć i ustaleń i prawidłowej oceny orzekających organów obydwu instancji co do zarzutu błędnego nakazania zwrotu części dotacji oświatowej jako pobranej w nadmiernej wysokości na Z. C. Kolegium wskazało, że ze znajdujących się w aktach sprawy dokumentów jednoznacznie wynika, że Z. C. przestała być uczniem Niepublicznego Przedszkola B. w T. z dniem 30 czerwca 2021 r. Potwierdza to wpis w dzienniku lekcyjnym "wypisana 30.06.2021 r." Ostatnim dniem, gdzie w dzienni lekcyjnym przy nazwisku ucznia została potwierdzona obecność na zajęciach był 30 czerwca 2021 Wpisy znajdujące się w tym dzienniku jednoznacznie potwierdzają, że był on nadal prowadzony w kolejnych miesiącach i odnotowywano w nim obecność pozostałych uczniów na zajęciach, niemniej jednak obecność Z. C. nie została już ani raz odnotowana. Mimo wezwań ze strony Prezydenta Miasta Tarnowa, organ prowadzący placówkę nie przedstawił żadnego innego wiarygodnego dowodu, który potwierdzałby, że Z. C. nadal była uczniem placówki w okresie od lipca do września 2021 r. Nie przedstawiono chociażby potwierdzeń wpłat od rodziców z tytułu czesnego za te miesiące. Tym samym należy za prawidłową należało uznać ocenę i Kolegium i organu pierwszej instancji, że można było przyjąć, iż w przypadku tego dziecka nieobecność na zajęciach organizowanych przez placówkę w miesiącach lipiec-wrzesień 2021 r. była wyrazem rezygnacji z udziału w działalności takiej placówki. Takim wiarygodnym dowodem potwierdzającym obecność Z. C. na zajęciach nie może być skan oświadczenia podpisanego przez matkę dziecka. Przede wszystkim, fakt monitorowania uczęszczania dziecka do przedszkola należy do obowiązków przedszkola. W Niepublicznym Przedszkolu B. w T. obowiązek ten był realizowany prawidłowo, gdyż w placówce' prowadzony był dziennik lekcyjny z imienną listą obecności na zajęciach w danym dniu, aczkolwiek w przypadku Z. C. obecność na tych zajęciach nie została odnotowana. G. K. w toku postępowania nie wyjaśnił przyczyn takiego stanu rzeczy ani też przyczyn rozbieżności wpisów znajdujących się w dzienniku lekcyjnym z treścią przedstawionego oświadczenia matki dziecka. Mając powyższe na uwadze, zdaniem Sądu, ustalenia i Kolegium i organu pierwszej instancji znajdują potwierdzenie w zgromadzonym materiale dowodowym. Zarzuty naruszenia art. 7 w zw. z art. 77 § 1 w zw. z art. 81a § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postepowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r., poz. 572), okazały się nieuzasadnione. W ocenie Sądu, organy wskazały też w wystarczający dla podjęcia rozstrzygnięcia sposób poszczególne kategorie wydatków i w jakim zakresie poszczególne wydatki zostały uznane za wydane z kwot dotacji za dotację niewykorzystaną, wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem oraz pobraną w nadmiernej wysokości, co zostało przedstawione szczegółowo w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Organy działały na podstawie przepisów prawa, stojąc na straży praworządności. Podjęły wszelkie działania niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli, jest obowiązany zebrać i w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy. W ocenie Sądu, w toku niniejszego postępowania organy zebrały materiał dowodowy, a następnie poddały go ocenie, co znalazło odzwierciedlenie w treści uzasadnienia decyzji. Zaskarżona decyzja w wystarczającym stopniu przedstawia też stanowisko organu odwoławczego odnośnie zgromadzonego materiału dowodowego, pozwalając na weryfikację jego zasadności przez Sąd. Podkreślić należy, że z uwagi na szczególny charakter przyznanej dotacji oświatowej, to na stronie, a nie wyłącznie tylko na organach, ciążył obowiązek przedstawienia dowodów potwierdzających, że poniesione wydatki były wykorzystane w terminie, w odpowiedniej wysokości i miały bezpośredni związek z celem przyznanej dotacji. W toku postępowania strona skarżąca nie zdołała tego wykazać. Zaznaczyć przy tym trzeba, że zasada prawdy obiektywnej i obowiązek wyczerpującego zebrania przez organ materiału dowodowego, nie oznaczają nieograniczonego obowiązku poszukiwania przez organ materiałów dowodowych mających potwierdzać okoliczności korzystne dla strony czy też wydania rozstrzygnięcia zgodnego z jej żądaniem, jeżeli zgromadzony i wystarczający do wydania rozstrzygnięcia materiał dowodowy, przemawia za przyjęciem okoliczności przeciwnych. Nie doszło też do naruszenia zasady pogłębiania zaufania do organów administracji publicznej i zasady udzielania informacji. W trakcie zarówno postępowania kontrolnego, jak i postępowania zakończonego skarżoną decyzją, organ wyrażał swoje stanowisko, jak i wzywał stronę do wyjaśnienia wskazanych okoliczności mających znaczenie dla rozpatrzenia sprawy. Potwierdza to zebrany w sprawie materiał dowodowy. Beneficjent informowany był o okolicznościach wymagających wyjaśnienia, które mają istotny wpływ na ustalenie jego praw i obowiązków. Zasadne jest stanowisko Kolegium, że mając na uwadze stan faktyczny sprawy sposób zakwalifikowania przez organ pierwszej instancji poszczególnych wydatków z dotacji. Tym samym, Sąd uznał, że analiza zebranego w niniejszej sprawie materiału dowodowego i ocena podniesionych przez stronę skarżącą zarzutów nie dają podstaw do podważenia zaskarżonej decyzji, a tym samym wskazują na niezasadność skargi. Racje ma Kolegium podnosząc, że w orzecznictwie wskazuje się, iż prowadzący działalność zobowiązany jest w toku postępowania wykazać nie tylko sam fakt poniesienia wydatku, który wydatkowany jest ze środków publicznych, ale także zasadność takiego wydatku. Dane niezbędne do oceny prawidłowości wykorzystania dotacji powinny wynikać z dokumentacji organizacyjnej, dotyczącej przebiegu procesu kształcenia, wychowania i opieki oraz finansowania jednostek. Nieuzasadniony okazały się wobec tego i pozostałe zarzuty. Przekonujące jest stanowisko Kolegium, ze określona w postępowaniu finalnie kwota dotacji do zwrotu z trzech tytułów – niewykorzystanej w określonym terminie, pobranie dotacji w nadmiernej wysokości, jak i niezgodnie z przeznaczeniem, nie może przekraczać dotacji pobranej przez beneficjenta. Skoro taka sytuacja nie miała miejsca, chybiony jest zarzut naruszenia w tym względzie art. 252 ust. 1 i 5 ustawy o finansach publicznych w zw. z art. 35 ust. 1 ustawy o finansowaniu zadań oświatowych. Nie doszło zatem także do naruszenia przez organy przepisów prawa materialnego poprzez ich błędną wykładnię i zastosowanie. Organy w prawidłowy sposób dokonały wykładni pojęcia "wykorzystania dotacji niezgodnie z przeznaczeniem" w rozumieniu art. 252 ustawy o finansach publicznych stosując właściwe prawne konsekwencje. Wobec powyższego skarga nie mogła odnieść zamierzonego skutku. Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na podstawie 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935) orzekł, jak w sentencji wyroku.