I SA/Łd 237/24

Dnia 11 lipca 2024 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Paweł Kowalski, Sędziowie Sędzia WSA Joanna Grzegorczyk-Drozda (spr.), Sędzia WSA Cezary Koziński, , po rozpoznaniu w dniu 11 lipca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi C sp. z o.o. z siedzibą w Ł. na czynność Zarządu Powiatu Tomaszowskiego w przedmiocie wypłaty zaniżonej kwoty dotacji oświatowej za luty 2024 r. oddala skargę. Pismem z dnia 22 marca 2024 r. A sp. z o.o. w Ł. (dalej także jako spółka, skarżąca, strona), reprezentowana przez zawodowego pełnomocnika, złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na czynność dokonaną przez Zarząd Powiatu T. w postaci wypłaty zaniżonej kwoty dotacji oświatowej za miesiąc luty 2024 r. dla: 1) S. w T. M. na kwotę 1.395,27 zł, 2) B. na kwotę 2.589,78 zł, 3) C. w T. M. na kwotę 1.369,80 zł. Pełnomocnik zarzucił naruszenie art. 34 ust. 1 w zw. z art. 26 ust. 2 ustawy z dnia 27 października 2017 r. o finansowaniu zadań oświatowych (Dz. U. z 2020 r. poz. 17 zwanej dalej u.f.z.o. lub u.f.z.) poprzez nieprzekazanie w miesiącu lutym 2024 r. dotacji w pełnej wysokości, tj. wysokości równej kwocie przewidzianej na jednego ucznia w części oświatowej subwencji ogólnej dla jednostki samorządu terytorialnego na ilość słuchaczy wskazanych przez szkoły, w terminie do 29 lutego 2024 r. na rachunki bankowe szkół, podczas gdy zostały spełnione wymagane przepisami prawa przesłanki do otrzymania dotacji, a tym samym brak było podstaw do zaniżenia kwoty jej wypłacenia. Pełnomocnik wniósł o stwierdzenie bezskuteczności wypłaty zaniżonej dotacji oświatowej w miesiącu lutym 2024 r. oraz uznanie obowiązku wypłaty przez organ na rzecz skarżącej dotacji we właściwej kwocie, a także zasądzenie kosztów postępowania sądowego wedle norm przepisanych, w tym kosztów zastępstwa procesowego w sprawie. Autor skargi wskazał, że zgodnie z art. 34 u.f.z.o. dotacja wypłacana jest do ostatniego dnia danego miesiąca z tym, że części za styczeń i za grudzień są przekazywane w terminie odpowiednio do dnia 20 stycznia oraz do dnia 15 grudnia roku budżetowego, zatem dotacja za miesiąc luty 2024 r. winna zostać wypłacona w całości do 29 lutego 2024 r., co oznacza, iż skargę należy uznać za złożoną w terminie. Uzasadniając zarzuty skargi pełnomocnik zaznaczył problematykę związaną z kognicją sądów administracyjnych w przedmiotowej sprawie. Zgodnie z art. 47 u.f.z.o. do kognicji sądów administracyjnych należą wszystkie czynności podejmowane przez organ dotujący dotyczące ustalenia wysokości lub przekazania dotacji i stanowią czynność z zakresu administracji publicznej podlegającą kognicji sądów administracyjnych. Sądy administracyjne odrzucają jednak skargi na czynność wypłaty zaniżonej dotacji przyjmując, iż czynność polegająca na samej wypłacie środków pieniężnych z tytułu dotacji, czyli jedynie czynność techniczna, polegająca na przelaniu środków pieniężnych na rachunek bankowy podmiotu prowadzącego szkołę, nie podlega kognicji sądów administracyjnych (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 25 lutego 2014 r. II GSK 304/14; wyrok NSA z 13 grudnia 2019 r. I GSK 2128/19; postanowienie NSA z 30 stycznia 2020 r. I GSK 32/20). Właściwą zaś drogą dochodzenia roszczenia związanego z wypłatą dotacji, będącego w istocie roszczeniem o zapłatę, jest droga postępowania cywilnego, przed sądem powszechnym (postanowienie WSA z 30 stycznia 2019 r. I SA/Bk 2/19, CBOSA). Pełnomocnik zaznaczył, że podziela powyższe stanowisko, jednak sądy powszechne w świetle treści art. 47 u.f.z.o. stoją zaś na stanowisku o niedopuszczalności drogi sądowej i odrzucają pozwy o zapłatę zaniżonej/niewypłaconej dotacji (postanowienie Sądu Najwyższego - Izba Cywilna z 09 maja 2019 r. [...]). W zaistniałej sytuacji pełnomocnik wskazał, że aby móc skorzystać dyspozycji art. 1991 k.p.c., z ostrożności procesowej składa skargę w niniejszym postępowaniu. Dalej pełnomocnik zacytował art. 38, art. 26 ust. 2 oraz art. 34 ust. 1 u.f.z.o. i stwierdził, że szkoły prowadzone przez skarżącą przekazały w miesiącu lutym 2024 r. organowi dotującemu informację o liczbie słuchaczy, na których dotacja winna zostać przekazana do 29 lutego 2024 r. w oparciu o stawkę wynikającą z przepisów prawa. Dotacja nie została jednak w tym terminie wypłacona w pełnej wysokości. Zdaniem pełnomocnika organ niesłusznie wypłacił dotację w zaniżonej kwocie i jest to działanie niezgodne z obowiązującymi przepisami. Oceniono, że organ dotujący nie może dowolnie decydować o wypłacie dotacji. Dodatkowo wskazano, że wypłacenie dotacji w zaniżonej kwocie, bez wcześniejszego wskazania z jakich powodów do takiego zaniżenia dojdzie pozbawia stronę możliwości złożenia jakichkolwiek wyjaśnień oraz ustosunkowania się do zarzutów organu administracji. W ocenie strony, gmina/powiat bez wydania decyzji nie może samodzielnie dokonać potrącenia z kolejnej transzy dotacji. W odpowiedzi na skargę zarząd Powiatu T. reprezentowany przez Starostę T. wniósł o jej odrzucanie (wskazując, że większość wskazywanych w skardze przepisów u.f.z.o., które zdaniem skarżącego zostały naruszone, nie znajduje się w katalogu przepisów wymienionych w art. 47 u.f.z.o. do katalogu tego nie należy również art. 43 u.f.z.o. stanowiący normatywną podstawę czynności aktualizacji kwoty dotacji) lub oddalenie. Podniesiono, że aktualizacja oraz ustalenie wysokości należnej kwoty dotacji oświatowej przez Powiat T. nastąpiło zgodnie z powszechnie obowiązującymi przepisami prawa, w tym w szczególności ustawą z dnia 27 października 2017 r. o finansowaniu zadań oświatowych oraz ustawą z dnia 16 stycznia 2024 r. o szczególnych rozwiązaniach służących realizacji ustawy budżetowej na rok 2024 (Dz. U. z 2024 r. poz. 123). Zastosowane stawki (kwoty) dotacji są w konsekwencji również całkowicie zgodne z metryczką subwencji oświatowej 2023 dla Powiatu T. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Niniejsza sprawa została rozpoznana w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm.), dalej: P.p.s.a., zgodnie z którego treścią sprawa może zostać rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli strona zgłosi wniosek o skierowanie sprawy do rozpoznania w tym trybie, a żadna z pozostałych stron w terminie 14 dni od zawiadomienia o złożeniu wniosku nie zażąda przeprowadzenia rozprawy. W niniejszej sprawie stosowny wniosek złożyła strona skarżąca, zaś organ stwierdził, że nie żąda przeprowadzenia rozprawy. Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2022 r., poz. 2492) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W myśl natomiast art. 3 § 1 P.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Zgodnie z art. 134 § 1 P.p.s.a. sąd administracyjny rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Sąd bierze zatem pod uwagę wszelkie naruszenia prawa, a także wszystkie przepisy, które powinny znaleźć zastosowanie w rozpoznawanej sprawie, niezależnie od żądań i wniosków podniesionych w skardze - w granicach sprawy, wyznaczonych przede wszystkim rodzajem i treścią zaskarżonego aktu lub czynności. W niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest czynność organu dotującego - Zarząd Powiatu T. - z zakresu administracji publicznej, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2023 r. poz. 735 i 803), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2022 r. poz. 2651, ze zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2023 r. poz. 615, ze zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Zgodnie z art. 47 u.f.z.o. czynności podejmowane przez organ dotujący, o którym mowa w art. 15-21, art. 25, art. 26, art. 28-32 i art. 40-41a, w celu ustalenia wysokości lub przekazania dotacji, o których mowa w art. 15-21, art. 25, art. 26, art. 28-32, art. 40-41a, stanowią czynności z zakresu administracji publicznej, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a. W judykaturze istniał spór dotyczący charakteru prawnego dotacji przyznawanych niepublicznych placówkom oświatowym, co rzutowało na ocenę możliwości kontroli sądowoadministracyjnej czynności polegającej na wypłacie dotacji, czy też w zakresie możliwości orzekania w tym zakresie przez sądy powszechne z powództw wytaczanych o wypłatę dotacji. Do 31 grudnia 2017 r. zasady finansowania szkół i placówek publicznych oraz niepublicznych prowadzonych przez osoby fizyczne i prawne niebędące jednostkami samorządu terytorialnego były uregulowane w przepisach ustawy z 7 września 1991 r. o systemie oświaty. Podczas jej obowiązywania spory o dotacje oświatowe podlegały rozpoznawaniu przez sądy powszechne i dominowało stanowisko, zarówno Sądu Najwyższego, jak i Naczelnego Sądu Administracyjnego o niedopuszczalności drogi sądowej przed sądem administracyjnym (por.: orzeczenia Sądu Najwyższego: z 14 lipca 2017 r. II CSK 773/16 LEX nr 2417586; z 11 maja 2018 r. II CSK 477/17 LEX nr 2486821; z 03 stycznia 2007 r. IV CSK 312/06 LEX nr 2486821 oraz postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 03 czerwca 2004 r. OW 53/04 LEX nr 174021, a także dostępne na stronie internetowej orzeczenia.nsa.gov.pl - w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, dalej: "CBOSA": postanowienia NSA o sygn. akt II GPS 7/08, II GSK 98/10, I GSK 453/19 i wyrok I GSK 629/20). Omawiane zagadnienie było przedmiotem szczegółowej analizy Naczelnego Sądu Administracyjnego w wyroku z 19 marca 2021 r. I GSK 1713/20 (CBOSA), w którym wskazano, że czynności z zakresu administracji publicznej, o których mowa w art. 47 u.f.z.o., to wszelkie czynności podejmowane przez organ dotujący w celu ustalenia wysokości lub przekazania dotacji. Brzmienie powołanego przepisu wskazuje bowiem, że zwroty "o których mowa w art. 15-21, art. 25, art. 26, art. 28-32 i art. 40-41a" odnoszą się do określenia organów dotujących oraz rodzajów dotacji, a nie do opisania rodzajów czynności. Tak więc czynności organu dotującego polegające na ustaleniu wysokości dotacji, jak i jej przekazaniu, stanowią czynności z zakresu administracji publicznej, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a. i jako takie poddane są kognicji sądów administracyjnych (tak też w licznych orzeczeniach: np. wyrok o sygn. akt I GSK 650/21, I GSK 427/21 oraz I GSK 1168/21). Z utrwalonego poglądu judykatury wynika zatem, że wypłata dotacji nie jest wyłącznie czynnością techniczną przekazania fizycznego środków finansowych (który to pogląd był wyrażany we wcześniejszych orzeczeniach Naczelnego Sądu Administracyjnego), a finalnym rezultatem ustalenia wysokości dotacji dla konkretnego podmiotu dokonanego na podstawie konkretnych regulacji. Czynności te zawierają element konkretyzacji normy prawnej dokonywane w sposób władczy i jednostronny, a zatem podlegają kontroli sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a. W granicach pojęcia "przekazanie dotacji" mieści się m. in. przekazanie dotacji w zaniżonej wysokości, a także dokonanie aktualizacji dotacji. Aktualny stan prawny (art. 47 u.f.z.o.) nie pozostawia zatem wątpliwości, że czynności dokonywane w celu ustalenia wysokości, w tym po aktualizacji, lub przekazania dotacji oświatowej, stanowią czynności z zakresu administracji publicznej, które kontrolowane są przez sądy administracyjne. Skoro czynnością podlegającą zaskarżeniu do sądu administracyjnego jest przyznanie dotacji, to w zakresie działań organu z tym związanych wchodzi ustalenie jej wysokości i przekazanie dotacji (z uzasadnienia postanowienia o sygn. akt I GSK 1414/20 dostępny w CBOSA). Przepis art. 47 u.f.z.o. nie stanowi, że czynnościami, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. są wyłącznie te, które realizowane są na podstawie przepisów w nim enumeratywnie wymienionych, a zatem nie można doszukiwać się braku wymienienia czynności z art. 35 u.f.z.o. w art. 47 u.f.z.o. jako podstawy do wyłączenia kognicji sądów administracyjnych (por.: wyrok o sygn. akt I GSK 1713/20). Dalej Sąd stwierdza, że skarga została wniesiona w terminie. Zgodnie z art. 53 § 2 P.p.s.a., jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 (a taką czynnością jest w rozpoznawanej sprawie czynność przekazania, czy też precyzyjniej – wypłaty zaniżonej kwoty dotacji oświatowej), wnosi się w terminie 30 dni od dnia, w którym skarżąca dowiedziała się o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności. Jak wynika z akt sprawy dotacje zostały przekazane konto strony skarżącej w dniu 29 lutego 2024 r. (k. 36-38) natomiast skarga została wniesiona 25 marca 2024 r (k. 17)– por. także postanowienie NSA z 28 września 2023 r. I GZ 250/23 (CBOSA). Tym samym stanowisko strony zakresie zachowania terminu do wniesienia skargi jest prawidłowe. Przechodząc do meritum wskazać należy, że skarżąca kwestionowała czynność organu polegającą na ustaleniu miesięcznej stawki dotacji za luty 2024 r., zarzucając naruszenie art. 34 ust. 1 w zw. z art. 26 ust. 2 u.f.z.o. Istota sporu sprowadza się zatem do oceny prawidłowości ustalania i aktualizacji wysokości dotacji wypłaconej przez organ. Zgodnie z art. 26 ust. 2 u.f.z.o. niepubliczne szkoły, w których nie jest realizowany obowiązek szkolny lub obowiązek nauki, otrzymują na każdego ucznia uczestniczącego w co najmniej 50% obowiązkowych zajęć edukacyjnych w danym miesiącu, z których uczeń nie został zwolniony na podstawie przepisów wydanych na podstawie art. 44zb ustawy o systemie oświaty, dotację z budżetu jednostki samorządu terytorialnego będącej dla tych szkół organem rejestrującym, w wysokości równej kwocie przewidzianej na takiego ucznia w części oświatowej subwencji ogólnej dla jednostki samorządu terytorialnego. Zgodnie natomiast z art. 34 ust. 1 u.f.z.o. dotacje, o których mowa m. in. w art. 26 ust. 2 u.f.z.o., są przekazywane na rachunek bankowy szkoły w 12 częściach, w terminie do ostatniego dnia każdego miesiąca, z tym że części za styczeń i za grudzień są przekazywane w terminie odpowiednio do dnia 20 stycznia oraz do dnia 15 grudnia roku budżetowego. Przepis art. 34 ust. 2 u.f.z.o. przewiduje, że dotacje, o których mowa m. in. w art. 26 ust. 2 u.f.z.o., są przekazywane na każde dziecko objęte wczesnym wspomaganiem rozwoju ucznia, wychowanka, uczestnika zajęć rewalidacyjno-wychowawczych lub słuchacza kwalifikacyjnego kursu zawodowego, będącego w danym miesiącu roku budżetowego odpowiednio dzieckiem objętym wczesnym wspomaganiem rozwoju, uczniem, wychowankiem, uczestnikiem zajęć rewalidacyjno-wychowawczych lub słuchaczem kwalifikacyjnego kursu zawodowego odpowiednio w placówce wychowywania przedszkolnego, szkole lub placówce, o której mowa w art. 2 pkt 6-8 ustawy Prawo oświatowe. W myśl art. 34 ust. 3 u.f.z.o. jeżeli faktyczna liczba uczniów szkoły, o której mowa w art. 26 ust. 2, spełniających warunek uczestniczenia w co najmniej 50% obowiązkowych zajęć edukacyjnych w danym miesiącu, z których uczeń nie został zwolniony na podstawie przepisów wydanych na podstawie art. 44zb ustawy o systemie oświaty, jest inna niż liczba uczniów, na których zgodnie z ust. 2 przekazano część dotacji na dany miesiąc, część dotacji na następny miesiąc jest przekazywana na liczbę uczniów skorygowaną o różnicę między liczbą uczniów, na których zgodnie z ust. 2 przekazano część dotacji na dany miesiąc, a faktyczną liczbą uczniów szkoły, o której mowa w art. 26 ust. 2, spełniających warunek uczestniczenia w co najmniej 50% obowiązkowych zajęć edukacyjnych w danym miesiącu, z których uczeń nie został zwolniony na podstawie przepisów wydanych na podstawie art. 44zb ustawy o systemie oświaty. Zasady aktualizacji kwoty dotacji oświatowej zostały określone w art. 43 i 45 u.f.z. Z pierwszego przepisu wynika termin aktualizacji (w roku 2024 jest to kwiecień) oraz datę od kiedy obowiązuje zaktualizowana kwota dotacji (w roku 2024 od dnia 1 maja). Art. 45 określa zasady przekazywania dotacji w danym roku budżetowym (z uwzględnieniem roku bazowego czyli poprzedniego do miesiąca aktualizacji włącznie oraz z uwzględnieniem roku budżetowego — bieżącego od pierwszego dnia miesiąca następującego po aktualizacji). Z kolei art. 43 ust. 4 określa sposób wyliczenia zaktualizowanej stawki dotacji. Dotacja wypłacana jest w 12 częściach od początku roku budżetowego, gdzie w pierwszych miesiącach nie są jeszcze znane dane i wskaźniki dotyczące roku bieżącego, dlatego też dotacja na ucznia przekazywana jest według stawek z poprzedniego roku. Organ zasadnie przyjął, że zgodnie z przyjętymi rozwiązaniami należy tak ustalić wysokość przyszłych części dotacji, aby suma wszystkich części dotacji wyniosła tyle, ile wynosi ostateczna kwota dotacji (dotacji na jednego słuchacza). Od aktualnej wysokości dotacji należy odjąć sumę części dotacji przekazanej na ucznia do miesiąca aktualizacji włącznie. Tak uzyskaną różnicę należy wypłacić w pozostałych do końca roku budżetowego częściach dotacji (w 2024 r. w miesiącach maj–grudzień). Dodatkowo przepis art. 43 ust. 5 przewiduje, że w przypadku wyrównywania kwoty dotacji, średnia arytmetyczna kolejnych przekazywanych części dotacji na ucznia, może ulec zwiększeniu maksymalnie o 50% albo zmniejszeniu maksymalnie o 25% średniej arytmetycznej części dotacji przekazanych na ucznia od początku roku budżetowego do dnia poprzedzającego pierwszy dzień obowiązywania zaktualizowanej kwoty dotacji. Rozwiązania zawartego w art. 43 ust. 5 u.f.z.o. nie stosuje się jednak w roku 2024 do dotacji, o których mowa w art. 26 ust. 1, 2 i 8 u.f.z.o., o czym stanowi art. 29 ustawy z dnia 16 stycznia 2024 r. o szczególnych rozwiązaniach służących realizacji ustawy budżetowej na rok 2024 (Dz.U. z 2024 r. poz. 123). W efekcie, niestosowanie w 2023 r. do dotacji dla niepublicznego liceum ogólnokształcącego dla dorosłych, niepublicznej branżowej szkoły II stopnia oraz niepublicznej szkoły policealnej przepisu art. 43 ust. 5 u.f.z.o., oznacza, że w przypadku zmniejszenia wysokości dotacji w 2023 r. w wyniku aktualizacji kwoty dotacji, nie obowiązuje ograniczenie, wedle którego średnia arytmetyczna kolejnych przekazywanych części dotacji na ucznia niepublicznego liceum ogólnokształcącego dla dorosłych, niepublicznej branżowej szkole II stopnia oraz niepublicznej szkole policealnej, począwszy od pierwszego dnia obowiązywania zaktualizowanej kwoty dotacji, może zwiększyć się maksymalnie o 50% albo zmniejszyć się maksymalnie o 25% średniej arytmetycznej części dotacji przekazanych na ucznia od początku roku budżetowego do dnia poprzedzającego pierwszy dzień obowiązywania zaktualizowanej kwoty dotacji. W ocenie Sądu, zgodnie z powyższymi regulacjami, dotacja dla S. w T. M., dla B. w T. M. oraz dla C. w T. M. w miesiącu lutym 2024 r. wypłacona została według stawek z poprzedniego tj. 2023 roku (z uwzględnieniem metryczki subwencji oświatowej na 2023 rok). Istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy ma również fakt, że kwestia ustalenia prawidłowej kwoty dotacji oświatowej dla tych szkół w roku 2023 była przedmiotem sądowej kontroli w sprawie o sygn. akt I SA/Łd 694/23. W prawomocnym wyroku z dnia 15 listopada 2023 r. oddalającym skargę A. w Ł. WSA w Łodzi za prawidłowe uznał wyliczenie stawki dotacji dla S. w T. M., B. w T. M. oraz C. w T. M.. W niniejszej zaś sprawie, skoro dotacja dla ww. szkół w miesiącu lutym 2024 r. wypłacona została według stawek z poprzedniego tj. 2023 roku (z uwzględnieniem metryczki subwencji oświatowej na 2023 rok), nie sposób abstrahować od oceny dokonanej przez Sąd w ww. prawomocnym wyroku z dnia 15 listopada 2023 r. Uwzględniając powyższe Sąd uznał, że przyjęta przez organ metoda wyliczenia kwoty dotacji nie narusza przepisów prawa powszechnie obowiązującego, w szczególności art. 26 ust. 2 u.f.z.o. i art. 34 u.f.z.o. Odnośnie zarzutu, że - bez wydania decyzji - organ nie może samodzielnie dokonać potrącenia z kolejnej transzy dotacji Sąd uznaje go za niezadany. Czynności organów polegające na wypłacie dotacji czy aktualizacji jej wysokości są czynnościami z zakresu administracji publicznej dotyczącymi uprawnień i obowiązków wynikających z przepisów prawa, o czym już była mowa powyżej. Udzielanie zatem dotacji oświatowej i aktualizacje dotacji nie następują w formie decyzji administracyjnych, a jedynie stanowią czynność organu, która zawiera element konkretyzacji normy prawnej, dokonywaną w sposób władczy i jednostronny (por.: wyrok o sygn. akt I SA/Bd 444/19 - dostępny w CBOSA). Ratio legis uregulowania prawnego rozszerzającego kontrolę sądu administracyjnego poza sferę decyzji będących przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej na podstawie art. 3 § 2 pkt 1-3 P.p.s.a. związane jest z umożliwieniem sądowej kontroli również takich działań administracji publicznej, które dotyczą praw i obowiązków obywateli i innych podmiotów w sferze publicznej w sytuacji, gdy odnoszący się do nich akt lub czynność posiada cechy określone w art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a. (por.: postanowienie o sygn. akt I GSK 452/19 - dostępne w CBOSA). Również zarzut wypłacenia dotacji w zaniżonej kwocie, bez wcześniejszego wskazania z jakich powodów do takiego zaniżenia dojdzie nie może spotkać się z akceptacją Sądu. Skarżąca otrzymała w terminie odpowiedź na swoje zapytanie dotyczące stawek i wypłaconych kwot dotacji w lutym 2024 roku (pismo OIS.4331.13.2024 z dnia 14 marca 2024 r. – k. 33). Mając na względzie powyższe, w oparciu o art. 151 p.p.s.a. Sąd skargę oddalił, uznając że czynność wypłacenia dotacji oświatowej za luty 2024 r. została dokonana zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa. Skarżąca nie wykazała, aby zaistniały przesłanki uznania zaskarżonej czynności za bezskuteczną. ARz