II SO/Łd 46/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Sekunda-Lenczewska po rozpoznaniu w dniu 14 kwietnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku U. Z. o wymierzenie Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w B. grzywny w trybie art. 55 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi za nieprzekazanie skargi na bezczynność organu w sprawie prawidłowości wybudowania i użytkowania sieci wodociągowo – kanalizacyjnej p o s t a n a w i a: 1. wymierzyć Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w B. grzywnę w wysokości 500 (pięćset) złotych; 2. zasądzić od Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. na rzecz U. Z. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. A. P. W dniu 3 marca 2016 r. U. Z. skierowała do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wniosek o wymierzenie organowi – Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w B. grzywny za nieprzekazanie skargi z dnia 16 stycznia 2016 r. na bezczynność organu w sprawie wybudowania i użytkowania sieci wodociągowo – kanalizacyjnej wraz z przyłączami do budynku handlowego, położnego w B. przy ul. A 4i. W motywach wniosku strona wyjaśniła, iż organ winien przekazać skargę wraz z odpowiedzią na skargę i aktami administracyjnymi w terminie 30 dni od dnia jej wniesienia. W sprawie jednak termin ten upłynął bezskutecznie. Przed złożeniem wniosku U. Z. uzyskała w organie informację, iż tenże nie przekazał jeszcze skargi do sądu. U. Z. wniosła o rozpoznanie wniosku na posiedzeniu niejawnym. W wykonaniu zarządzenia Z-cy Przewodniczącego Wydziału II z dnia 15 marca 2016 r. organ otrzymał odpis powyższego wniosku o wymierzenie grzywny celem odniesienia się do jego treści. Termin do wykonania zarządzenia zakreślono na 7 dni. W treści pisma organ został pouczony o treści art. 54 § 2 i art. 55 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zarządzenie doręczono organowi w dniu 21 marca 2016 roku i mimo upływu wyznaczonego terminu, organ nie zajął stanowiska w sprawie. Z posiadanych przez sąd z urzędu informacji wynika, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. w dniu 8 kwietnia 2016 r. przekazał skargę U. Z. na bezczynność organu w sprawie wybudowania i użytkowania sieci wodociągowo – kanalizacyjnej wraz z przyłączami do budynku handlowego, położnego w B. przy ul. A 4i. Opisana skarga została zarejestrowana pod sygnaturą akt II SAB/Łd 69/16. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. - dalej powoływanej jako: p.p.s.a.) organ, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, zobowiązany jest do jej przekazania sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie 30 dni od dnia jej wniesienia. Przepis art. 55 § 1 p.p.s.a. stanowi z kolei, iż w razie nie zastosowania się do powyższego obowiązku, sąd może na wniosek skarżącego orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a., a więc do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Zgodnie z obwieszczeniem Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 16 lutego 2016 r. w sprawie przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w 2015 roku i w drugim półroczu 2015 roku (M.P. poz. 174) przeciętne wynagrodzenie w gospodarce narodowej w 2015 roku wyniosło 3.408,62 zł. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym (art. 55 § 1 in fine p.p.s.a.). Istotne jest, iż wymierzenie organowi grzywny uzależnione jest od spełnienia dwóch warunków: stwierdzenia uchybienia przez organ trzydziestodniowemu terminowi do przekazania sądowi skargi wraz z aktami i odpowiedzią na skargę, bez względu na jego przyczyny, a nadto - złożenia stosownego wniosku przez stronę. Nadto zwrócić trzeba uwagę, iż dopełnienie obowiązku wynikającego z art. 54 § 2 p.p.s.a. z uchybieniem terminu przez organ nie skutkuje oddaleniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny, czy też umorzeniem postępowania sądowoadministracyjnego. W uchwale Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 listopada 2009 r., sygn. akt II GPS 3/09 (ONSAiWSA 2010/1/2) podniesiono, iż skoro z art. 54 § 2 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wynika obowiązek dochowania określonego terminu, to uchybienie tej powinności mieści się w "niezastosowaniu się do obowiązków", będącym przesłanką wymierzenia grzywny na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. W istocie zatem przedmiot zaskarżenia określony w art. 55 § 1 p.p.s.a. obejmuje nie tylko zaniechanie przekazania sądowi skargi wraz z odpowiedzią na skargę i akt sprawy, ale także zwłokę organu w dopełnieniu tej czynności. Nadto, sąd podziela w pełni pogląd przyjęty w orzecznictwie, że grzywna, o jakiej mowa w art. 55 § 1 p.p.s.a. ma charakter mieszany tj. dyscyplinująco – restrykcyjny, a wyłączną, materialnoprawną przesłanką wymierzenia tejże grzywny jest niewypełnienie obowiązku przekazania skargi wraz z odpowiedzią na skargę i aktami administracyjnymi do sądu (por. np. postanowienia NSA: z dnia 23 września 2014 r., sygn.akt I OZ 759/14; z dnia 22 lipca 2014 r., sygn.akt I OZ 489/14; z dnia 6 czerwca 2013 r., sygn.akt I OZ 429/13; z dnia 25 kwietnia 2013 r., sygn.akt I OZ 278/13 - dostępne w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem orzeczenia.nsa.gov.pl). W judykaturze podkreśla się również, że sąd administracyjny - rozważając zasadność grzywny i miarkując jej wysokość - może brać pod uwagę takie okoliczności, jak m.in. charakter, pozycję i sytuację organu administracji; przykład, jaki postępowanie tego organu daje innym; wagę uchybienia w świetle standardów państwa prawnego; potrzebę kształtowania autorytetu wymiaru sprawiedliwości w optyce organów; a wreszcie i to, czy wnioskujący o wymierzenie grzywny będzie mógł mieć obiektywne poczucie, że wymierzona grzywna i związana z nią dolegliwość dla organu jest proporcjonalna do negatywnych konsekwencji, jakie wnioskującemu o wymierzenie grzywny przyniosło niedopełnienie przez organ dyspozycji art. 54 § 2 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 17 stycznia 2014 r. sygn. akt I OZ 1259/13 - orzeczenia.nsa.gov.pl). W świetle powyższego w niniejszej sprawie bezspornym jest, iż organ nie wykonał ustawowego obowiązku przekazania skargi w terminie 30 dnia od dnia jej otrzymania, co miało miejsce w dniu 18 stycznia 2016 r. Ustawowy termin, w którym organ powinien był przekazać skargę upłynął w dniu 17 lutego 2016 r. Natomiast, dopiero w dniu 8 kwietnia 2016 r. organ przekazał do sądu opisaną skargę. Powyższe okoliczności oraz fakt wystąpienia przez stronę z wnioskiem o ukaranie grzywną za nieprzekazanie przedmiotowej skargi, świadczy o spełnieniu przesłanek materialnoprawnych. Zdaniem sądu uwzględniając, że zadaniem grzywny jest nie tylko pełnienie funkcji dyscyplinującej, lecz także represyjnej i prewencyjnej, wymierzenie grzywny w kwocie wskazanej w sentencji postanowienia zrealizuje zarówno cel represyjny środka określonego w art. 55 § 1 p.p.s.a., jak również jego funkcję prewencyjną, mobilizując organ do unikania podobnych uchybień w przyszłości. Wobec tego sąd określając wysokość grzywny uwzględnił rozmiar przekroczenia terminu, jakiego dopuścił się organ, a także to, że choć z opóźnieniem to jednak skarga została przekazana do sądu. Miał nadto na uwadze okoliczność, iż ilość nakładanych grzywien w innych postępowaniach jest w sumie znacząca. Uwzględniając powyższe okoliczności sprawy sąd wywiódł, iż kwota grzywny określonej w postanowieniu w realiach niniejszej sprawy będzie odpowiednia. Z tych wszystkich względów sąd na podstawie art. 55 § 1 w zw. z art. 154 § 6 p.p.s.a. orzekł, jak w pkt 1 postanowienia. Na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 1 p.p.s.a. w pkt 2 sentencji, zasądzono na rzecz skarżącej zwrot koszów postępowania sądowego. A. P.