III SA/Łd 289/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Ewa Alberciak po rozpoznaniu w dniu 8 maja 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Przedsiębiorstwa Ax. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością spółki komandytowej z siedzibą w R. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić na rzecz skarżącego Przedsiębiorstwa Ax. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością spółki komandytowej z siedzibą w R. kwotę 720,00 (siedemset dwadzieścia) złotych, zaksięgowaną w dniu 28 lutego 2019 r. pod poz. 771. D.Cz. Przedsiębiorstwo Ax. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością spółka komandytowa z siedzibą w R. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. z [...] r. w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry. Zarządzeniem z 1 kwietnia 2019 r. wezwano skarżącą spółkę w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi do usunięcia braku formalnego skargi poprzez jej podpisanie bądź nadesłanie podpisanego egzemplarza skargi. Przesyłka zawierająca wezwanie do usunięcia wskazanego wyżej braku formalnego skargi została doręczona skarżącej spółce 5 kwietnia 2019 r. 12 kwietnia 2019 r. w Urzędzie Pocztowym [...] 1 została nadana przesyłka zawierająca podpisaną przez stronę skargę. Adresatem tej przesyłki był Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Ł. 17 kwietnia 2019 r. przesyłka wpłynęła do organu administracji. 23 kwietnia 2019 r. organ administracji przekazał sądowi podpisaną przez skarżącą spółkę skargę wraz z kopertą, w której została nadana. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Regulacja ta ma na celu usunięcie wątpliwości, czy pismo, w tym wypadku skarga, zostało wniesione przez uprawnioną osobę. Podpis pod pismem potwierdza jego pochodzenie od osoby, która je podpisała i sankcjonuje wolę dokonania czynności w postępowaniu. Podpis wnoszącego pismo musi być własnoręczny, tj. stanowić znak ręczny określonej osoby pozwalający na jej identyfikację (por. np. H. Knysiak-Molczyk [w:] T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2011, str. 298). Brak podpisu jest brakiem formalnym skargi. Zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod odpowiednim rygorem. W przypadku skargi rodzaj rygoru ustawodawca określił w art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. stanowiąc, że sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Odrzucenie skargi z powodu nieuzupełnienia braku formalnego w postaci podpisu strony następuje dopiero wówczas, gdy nie uzupełniono w terminie tego braku, pomimo prawidłowego wezwania do jego usunięcia (vide: postanowienia NSA: z 5 czerwca 2007 r., II FSK 708/06; z 26 stycznia 2011 r., II FSK 2207/10; z 12 grudnia 2005 r., I GSK 2703/05; z 4 lipca 2013 r., II FSK 2153/12). W rozpoznawanej sprawie skarżąca spółką wniosła skargę, która nie została podpisana. Wobec tego zarządzeniem z 1 kwietnia 2019 r. strona została wezwana w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi do usunięcia braku formalnego skargi poprzez jej podpisanie bądź nadesłanie podpisanego egzemplarza skargi. Przesyłka zawierająca wezwanie do usunięcia powyższego braku formalnego skargi została doręczona skarżącej spółce 5 kwietnia 2019 r. Siedmiodniowy termin do usunięcia braku formalnego skargi upłynął 12 kwietnia 2019 r. (w piątek). Wprawdzie 12 kwietnia 2019 r. skarżąca spółka nadała za pośrednictwem operatora pocztowego podpisaną skargę, lecz przesyłka została zaadresowana do organu administracji zamiast do sądu. 17 kwietnia 2019 r. przesyłka zawierająca podpisaną skargę wpłynęła do organu administracji, który 23 kwietnia 2019 r. przekazał ją sądowi i tę datę należy uznać za datę uzupełnienia braku formalnego skargi. Tym samym uzupełnienie braku formalnego skargi nastąpiło już po upływie ustawowego terminu, co skutkować musi odrzuceniem skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. (por. postanowienia NSA: z 17 października 2017 r., II OZ 1124/17; z 1 października 2018 r., II OZ 1609/17). W orzecznictwie wskazuje się, że skierowanie przez stronę skarżącą przesyłki zawierającej odpisy skargi na adres organu, nie stanowi prawidłowego uzupełnienia braku skargi w rozumieniu przepisu art. 49 p.p.s.a. Złożenie tego dokumentu powinno bowiem nastąpić na adres właściwego sądu administracyjnego. W toku postępowania sądowoadministracyjnego zasadą jest prowadzenie korespondencji bezpośrednio z sądem, przed którym toczy się postępowanie. Z całokształtu unormowań p.p.s.a. wynika, że tryb pośredni wnoszenia pism stanowi, ściśle określony w ustawie, wyjątek, który wiąże się z koniecznością dokonania dodatkowych czynności bądź realizacji określonych uprawnień przez organ pośredniczący w przekazaniu pisma. Takim przepisem jest przepis art. 54 § 1 p.p.s.a., w którym ustawodawca przewidział pośredni tryb wnoszenia do sądu administracyjnego skargi. Organ jest wówczas zobligowany do przekazania skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, może również już na danym etapie skorzystać z uprawnień autokontrolnych (art. 54 § 2 i § 3 p.p.s.a.). Tryb pośredni stanowi odstępstwo od zasady bezpośredniego kierowania pism do sądu i nie może tym samym znajdować zastosowania w sytuacjach nieprzewidzianych przez ustawodawcę. Brak również jakichkolwiek innych powodów, które uzasadniałyby pośrednictwo organu w przekazywaniu pism stanowiących uzupełnienie braków formalnych skargi. Przeciwnie, rozwiązanie takie należałoby uznać za zupełnie niecelowe z punktu widzenia ekonomii postępowania sądowoadministracyjnego, gdyż prowadziłoby do niczym nieuzasadnionego i zbędnego wydłużania czynności podejmowanych przez stronę i ich dodatkowego skomplikowania (por. postanowienia NSA: z 30 maja 2017 r., II FZ 191/17; z 1 października 2018 r., II OZ 1609/17). Mając powyższe na uwadze, sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a., orzekł o odrzuceniu skargi. Rozstrzygnięcie o zwrocie na rzecz skarżącej spółki uiszczonego wpisu sądowego od skargi uzasadnia treść art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Stosownie do tego przepisu sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy. D.Cz.