III SA/Łd 29/15

Dnia 25 marca 2015 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Monika Krzyżaniak, Sędziowie Sędzia WSA Ewa Alberciak, Sędzia NSA Janusz Nowacki (spr.), , Protokolant specjalista– Dominika Janicka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 marca 2015 roku sprawy ze skargi A Spółki z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie cofnięcia rejestracji automatu do gier o niskich wygranych postanawia: zawiesić postępowanie sądowoadministracyjne. Decyzją z dnia [...]., nr [...] Dyrektor Izby Celnej w Ł., na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz.U. z 2012r, poz. 749 ze zm.), utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego I w Ł. z dnia [...], nr [...] o cofnięciu A. Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. rejestracji automatu "Cash Reels" o nr fabrycznym 1308632, (poświadczenie rejestracji nr GL-7240-III/22697/2008 z dnia 22 października 2008r.). Powyższe rozstrzygnięcie zostało wydane w oparciu o następujące ustalenia faktyczne i prawne. Decyzją z dnia [...]. Naczelnik Urzędu Celnego I w Ł. cofnął spółce rejestrację automatu o nazwie "Cash Reels" o nr fabryczny 1308632. W uzasadnieniu podniesiono, że automat został poddany badaniu sprawdzającemu przez Laboratorium Celne Izby Celnej w Przemyślu. Z wydanej opinii wynika, że automat nie spełnia wymogów określonych w ustawie o grach hazardowych. W związku z czym organ cofnął rejestrację automatu. Od wymienionej decyzji odwołanie wniosła spółka A. podnosząc, że Laboratorium Celne Izby Celnej w Przemyślu nie jest kompetentne do przeprowadzania badań technicznych automatów i urządzeń do gier. Podniesiono także że ustawa o grach hazardowych zawiera przepisy techniczne i powinna być notyfikowana przez Komisję Europejską lecz nie była notyfikowana. Decyzją z dnia [...]. Dyrektor Izby Celnej w Ł. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu podniesiono, że Laboratorium Celne Izby Celnej w Przemyślu było upoważnione przez Ministra Finansów do przeprowadzania badań technicznych automatów i urządzeń doi gier. Posiada ono akredytację Polskiego Centrum Akredytacji. Nie jest natomiast wymagane aby zakres akredytacji obejmował badania techniczne automatów. Wystarczy samo posiadanie akredytacji. Podniesiono także, iż sporne przepisy ustawy o grach hazardowych nie są przepisami technicznymi. Na wymienioną decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wniosła spółka A. W uzasadnieniu podniesiono, że Laboratorium Celne Izby Celnej w Przemyślu nie jest kompetentne do przeprowadzania badań technicznych automatów i urządzeń do gier. Podniesiono także, że ustawa o grach hazardowych nie była notyfikowana przez Komisję Europejską. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w Ł. wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.) – dalej p.p.s.a. sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego w oparciu o powyższy przepis następuje z urzędu, lecz jego celowość została pozostawiona ocenie sądu (vide postanowienia NSA z dnia 11 marca 2005 r. sygn. akt: I OZ 45/05 oraz z dnia 7 czerwca 2008 r. sygn. akt: I OZ 382/08), zaś generalnie następuje wówczas, gdy rozstrzygnięcie sprawy sądowoadminstracyjnej zależy od wyniku innego postępowania (administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przez Trybunałem Konstytucyjnym). Podkreślić należy, że wskazana w art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. podstawa zawieszenia postępowania uległa istotnemu rozszerzeniu w stosunku do uregulowań zawartych w art. 177 § 1 pkt 1 k.p.c. W szczególności przepis ten daje podstawę zawieszenia postępowania z powodu skierowania, w wyniku innej sprawy zawisłej przed sądem administracyjnym, pytania prawnego w celu podjęcia stosownej uchwały przez skład poszerzony Naczelnego Sądu Administracyjnego (por J.P.Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydanie 2, Warszawa 2006, s.281-182) W orzecznictwie sądów administracyjnych (por. wyrok NSA z dnia 13 czerwca 2008 r., sygn. akt: I FZ 221/08, wyrok WSA z dnia 18 czerwca 2009 r., sygn. akt: III SA/Wa 3321/08), przyjmuje się, że zawieszenie postępowania sądowego powinno być uzasadnione ze względów celowości, sprawiedliwości jak również ekonomiki procesowej przy czym celowość zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. powinna być analizowana z punktu widzenia wystąpienia w przyszłości ewentualnej konieczności uruchomienia nadzwyczajnych środków wzruszania rozstrzygnięć ostatecznych np. przesłanek do wznowienia postępowania administracyjnego lub stwierdzenia nieważności decyzji. Dodatkowo należy podkreślić, że w sprawach sądowoadministracyjnych zjawiskiem wielce niepożądanym i utrudniającym praworządne działanie administracji jest odmienne stanowisko sądu, co do wykładni i stosowania prawa w sprawach o analogicznym lub zbliżonym stanie prawnym i faktycznym (por postanowienie NSA z dnia 13 czerwca 2008 r. sygn. akt: I FZ 221/08 LEX nr 479145 oraz B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005, s.302-303). Jednolitość orzecznictwa - dając stan stałości, pewności i bezpieczeństwa prawnego - służy respektowaniu zasady równości wobec prawa. Równe traktowanie stron znajdujących się w takiej samej sytuacji faktycznej i prawnej oznacza, że wobec nich musi zapaść takie samo rozstrzygniecie. Biorąc dodatkowo pod uwagę, że przeciwdziałanie rozbieżnościom w orzecznictwie ma szczególne znaczenie właśnie w sferze prawa publicznego, odwołanie się przez sąd do rozstrzygnięcia NSA, jakie zapadnie w analogicznym stanie faktycznym i prawnym nie będzie stanowić uchybienia. Spór w niniejszej sprawie sprowadza się do ustalenia czy Laboratorium Celne Izby Celnej w Przemyślu jest jednostką uprawnioną do badań technicznych automatów do gier, o której mowa w art.23b ust.3 ustawy o grach hazardowych. W ocenie organów podatkowych wymienione laboratorium ma takie uprawnienie gdyż zostało upoważnione przez Ministra Finansów do przeprowadzania badań technicznych automatów i posiada akredytację Polskiego Centrum Akredytacji. Wprawdzie akredytacja nie obejmuje swoim zakresem badań technicznych automatów lecz, w przekonaniu organów, nie ma to znaczenia gdyż istotny jest sam fakt posiadania akredytacji PCA a nie jej zakres. Natomiast strona skarżąca powołując się na wyrok WSA w Warszawie w spr. VI SA/Wa 2628/13 stoi na stanowisku, że upoważnienie dla Laboratorium Celnego Izby Celnej w Przemyślu wygasło z mocy prawa z dniem 14 lica 2012r. na podstawie art.12 ust.3 ustawy z dnia 26 maja 2011r. o zmianie ustawy o grach hazardowych oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. nr 134 poz.279). W terminie do dnia 14 lipca 2012r. Laboratorium Celne w Przemyślu nie przedstawiło bowiem Ministrowi Finansów akredytacji PCA obejmującej badania techniczne automatów tak jak tego wymaga art.12 ust.2 wymienionej ustawy. W związku z czym opinia wymienionego laboratorium wydana w niniejszej sprawie nie jest opinią jednostki badającej, o której mowa w art.23 b ust.3 ustawy o grach hazardowych. Podobny problem był już rozpoznawany przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w sprawie VI SA/Wa 2358/13. W sprawie tej stan faktyczny był niemal identyczny jak w niniejszej sprawie (opinię z badania sprawdzającego przeprowadziło także Laboratorium Celne Izby Celnej w Przemyślu). W sprawie VI SA/Wa 2358/13 sąd uznał, że upoważnienie dla wymienionego laboratorium wygasło z dniem 14 lipca 2012r. gdyż w tym terminie nie przedstawiono Ministrowi Finansów akredytacji PCA obejmującej swoim zakresem badania techniczne automatów i urządzeń do gier. Opinia wydana przez takie laboratorium po 14 lipca 2012r. nie jest opinią jednostki badającej. W związku z czym sąd uwzględnił skargę. Od wyroku w spr. VI SA/Wa 2358/13 wniesiona została skarga kasacyjna. Sprawa została zarejestrowana w Naczelnym Sądzie Administracyjnym pod sygnaturą II GSK 1302/14 (data wpływu sprawy do NSA – 23 maja 2014r.). Zarówno w niniejszej sprawie jak i w sprawie VI SA/Wa 2358/13 występuje ten sam problem a mianowicie czy Laboratorium Celne Izby Celnej w Przemyślu winno posiadać akredytację PCA obejmującą badania techniczne automatów i czy upoważnienie Ministra Finansów wygasło z mocy prawa z dniem 14 lipca 2012r. z uwagi na nieprzedstawienie takiej akredytacji ministrowi w wymienionym terminie. Celowym jest więc aby rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie zostało wydane po rozstrzygnięciu przez NSA sprawy II GSK 1302/14. Orzeczenie NSA w tej sprawie będzie miało istotny wpływ na wynik postępowania w niniejszej sprawie. Wzgląd na jednolitość orzecznictwa sądowego oraz ekonomię procesową przemawia za tym aby orzeczenie w niniejszej sprawie zostało wydane po rozpoznaniu przez NSA skargi kasacyjnej w sprawie II GSK 1302/14. Dodać również należy, iż w przedmiocie problemu jaki występuje w niniejszej sprawie orzecznictwo sądów administracyjnych jest rozbieżne. Część sądów administracyjnych stoi na stanowisku, że jednostka badająca musi posiadać akredytację PCA obejmującą badania techniczne automatów i urządzeń do gier a skoro taka akredytacja nie została przedstawiona Ministrowi Finansów do dnia 14 lipca 2012r. to upoważnienie dla takiej jednostki wygasło z tym dniem z mocy prawa. W związku z czym opinia laboratorium została sporządzona przez jednostkę nieuprawnioną i nieposiadającą specjalnych kompetencji wymaganych do badań automatów i urządzeń do gier (por. wyrok WSA we Wrocławiu z 6 marca 2015r. w spr. III SA/Wr 855/14, wyroki WSA w Warszawie z 24 stycznia 2014r. w spr. VI SA/Wa 2358/13, z 3 lutego 2014r. w spr. VI SA/Wa 3014/13, z 12 lutego 2014r. w spr. VI SA/Wa 2359/13i z 31 marca 2014r. w spr. VI SA/Wa 2628/13). Część sądów administracyjnych uważa natomiast, iż tylko Minister Finansów jest uprawniony do badania czy konkretna jednostka spełnia wymogi konieczne do przeprowadzenia badań technicznych a efektem takiego badania jest wydanie bądź odmowa wydania upoważnienia. Uprawnienia takiej jednostki nie mogą być badane ani przez organy podatkowe ani przez sądy administracyjne. Zakres akredytacji PCA nie musi obejmować badań technicznych automatów (por. wyrok WSA w Gliwicach z 10 września 2014r. w spr. III SA/Gl 1017/13, wyrok WSA w Białymstoku z 12 maja 2014r. w spr. II SA/Bk 67/14 i wyroki WSA w Lublinie z 27 marca 2014r. w spr. III SA/Lu 846/13 i z 27 marca 2014r. w spr. III SA/Lu 843/13). Wszystkie wymienione orzeczenia są nieprawomocne gdyż zostały od nich wniesione skargi kasacyjne. Istnieje zatem rozbieżność w orzecznictwie sądów administracyjnych co do spornego problemu jaki występuje w niniejszej sprawie zaś sądy przytaczają szereg argumentów na poparcie przyjętego przez siebie rozstrzygnięcia.. Okoliczność tę należy również wziąć pod uwagę przy ocenie przesłanki zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego. W niniejszej sprawie w ocenie sądu można uznać, że spełnione zostały przesłanki określone w art.125 § 1 pkt.1 p.p.s.a. Mając to na uwadze, na podstawie art.125 § 1 pkt.1 p.p.s.a., sąd zawiesił postępowanie w niniejszej prawie do czasu rozpoznania skargi kasacyjnej w sprawie II GSK 1302/14. e.o.