III SA/Łd 340/24

Dnia 3 października 2024 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Paweł Dańczak (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Anna Dębowska, , Sędzia WSA Agnieszka Krawczyk, Protokolant Starszy sekretarz sądowy, Renata Tomaszewska-Małolepsza, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 października 2024 roku sprawy ze skargi W. Ł. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z dnia 12 marca 2024 r. nr SKO.4121.20.2024 w przedmiocie odmowy zwrotu prawa jazdy oddala skargę. Decyzją z 12 marca 2024 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Łodzi utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta Łodzi z 31 stycznia 2024 r. w sprawie odmowy W.Ł. zwrotu prawa jazdy kategorii B, zatrzymanego postanowieniem Sądu Rejonowego dla Łodzi-Śródmieścia w Łodzi z 16 września 2022 r. sygn. akt [...] bez kontrolnego sprawdzenia kwalifikacji. W sprawie ustalono następujące okoliczności faktyczne i prawne. 31 października 2022 r. do Urzędu Miasta Łodzi Wydziału Komunikacji wpłynęło postanowienie Sądu Rejonowego dla Łodzi-Śródmieścia w Łodzi z 16 września 2022 r. sygn. akt [...] o zatrzymaniu 8 września 2022 r. W.Ł. prawa jazdy kategorii B. Postanowienie to zostało wydane w sprawie o czyn z art. 86 § 1a k.w. 20 września 2023 r. do Urzędu Miasta Łodzi Wydziału Komunikacji wpłynęło postanowienie Sądu Rejonowego dla Łodzi-Śródmieścia w Łodzi z 18 września 2023 r. sygn. akt. [...] o zwrocie stronie zatrzymanego prawa jazdy. Z treści przedmiotowego postanowienia wynika, że 11 września 2023 r. został wydany wyrok o uznaniu strony za winną popełnienia zarzucanego jej czynu z art. 177 § 1 k.k. Wobec strony nie został orzeczony jednak środek karny w postaci zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych. 12 grudnia 2023 r. strona wystąpiła do Urzędu Miasta Łodzi Wydziału Komunikacji z wnioskiem o zwrot zatrzymanego prawa jazdy kategorii B bez kontrolnego sprawdzenia kwalifikacji. Prezydent Miasta Łodzi decyzją z 31 stycznia 2024 r. odmówił stronie zwrotu prawa jazdy kategorii B zatrzymanego postanowieniem Sądu Rejonowego dla Łodzi-Śródmieścia w Łodzi z 16 września 2022 r. bez kontrolnego sprawdzenia kwalifikacji. Strona pismem z 16 lutego 2024 r. złożyła odwołanie od powyższej decyzji. Decyzją z 12 marca 2024 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Łodzi utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta Łodzi z 31 stycznia 2024 r. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy, przytaczając treść art. 49 ust. 1 pkt 3 lit. a i b, ust. 2 i 3 oraz art. 102 ust. 2 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami, wyjaśnił, że zwrot zatrzymanego prawa jazdy, którego kierowca był pozbawiony na okres przekraczający rok, jest uzależniony od uzyskania pozytywnego wyniku kontrolnego sprawdzenia kwalifikacji. Zdaniem organu odwoławczego w niniejszej sprawie ma miejsce ustanie przyczyny zatrzymania, albowiem dokument prawa jazdy strony został zatrzymany postanowieniem Sądu Rejonowego dla Łodzi-Śródmieścia w Łodzi, a zatem początek okresu zatrzymania prawa jazdy należy liczyć od dnia jego wydania, tj. 16 września 2022 r., z kolei końcem okresu zatrzymania jest data wydania postanowienia Sądu Rejonowego dla Łodzi-Śródmieścia w Łodzi z 18 września 2023 r. o zwrocie stronie zatrzymanego prawa jazdy. Jak zauważył organ odwoławczy z powyższego zestawienia dat wynika, iż upłynął okres przekraczający rok, co oznacza, iż strona powinna nie tylko poddać się kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji, ale i uzyskać pozytywny wynik w tym zakresie. Organ stwierdził również, iż zwrot prawa jazdy nie może nastąpić bez dodatkowego warunku w postaci poddania się kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji. Odnosząc się do sformułowanych przez stronę zarzutów, organ odwoławczy stwierdził, że uwzględniając powyższe rozważania, są one chybione i w konsekwencji pozostają bez wpływu na podjęte w sprawie rozstrzygnięcie. Organ odwoławczy zwrócił również uwagę, iż czyn w postaci naruszeń przepisów ruchu drogowego ustawodawca obarczył konsekwencjami nie tylko karnymi, ale również administracyjnymi związanymi z posiadanym uprawnieniem do kierowania pojazdami. Zostały one określone w ustawie z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawa o ruchu drogowym, jak i powołanej wcześniej ustawie o kierujących pojazdami. Jedną z tych konsekwencji jest nałożony na kierowcę obowiązek odbycia kontrolnego sprawdzenia kwalifikacji, m.in. w sytuacji zatrzymania prawa jazdy powyżej jednego roku. Przy czym organ pierwszej, jak i drugiej instancji jest związany wydaniem przez sąd postanowienia o zatrzymaniu prawa jazdy oraz o jego zwrocie i nie ma kompetencji do weryfikowania zawartych w nich rozstrzygnięć ani badania przebiegu postępowań karnych poprzedzających ich wydanie. Są to bowiem dwa odrębne od siebie postępowania, w ramach których badane są inne przesłanki w oparciu o inne przepisy prawa. Jeżeli strona nie zgadzała się z orzeczonym środkiem karnym, to mogła zaskarżać to postanowienie w toku postępowania karnego poprzez złożenie zażalenia. W postępowaniu administracyjnym podnoszone przez stronę w odwołaniu okoliczności pozostają bez wpływu na wynik sprawy. Skargę na powyższą decyzję organu odwoławczego złożyła strona, reprezentowana przez pełnomocnika, zarzucając naruszenie: 1) art. 102 ust. 2 ustawy o kierujących pojazdami poprzez błędną wykładnię tego przepisu w zakresie: - określenia daty "ustania przyczyny zatrzymania" prawa jazdy, - błędnego obliczenia terminu 1 roku zatrzymania prawa jazdy, i w efekcie niewłaściwe zastosowanie, skutkujące niezwróceniem dokumentu prawa jazdy i oddaleniem odwołania, w sytuacji gdy prawidłowa wykładnia tego przepisu powinna doprowadzić organy administracji samorządowej do wniosku, że przyczyna zatrzymania prawa jazdy ustała w dacie, w której okazało się, że czyn skarżącego nie stanowił wykroczenia, ewentualnie najpóźniej gdy prokurator uzgodnił ze skarżącym treść wniosku o skazanie w trybie art. 335 k.p.k. bez środka karnego w postaci zakazu prowadzenia pojazdów oraz niewzięcie pod uwagę wniosków płynących z treści wyroków sądów administracyjnych, m.in Naczelnego Sądu Administracyjnego z 11 stycznia 2012 r., wydanego w sprawie I OSK 1376/11, które stwierdzają, że sam okres zatrzymania prawa jazdy ponad okres 1 roku nie jest wystarczającą podstawą kierowania osoby na sprawdzenie kwalifikacji do kierowania; 2) art. 137 ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo o ruchu drogowym poprzez błędną wykładnię, polegającą na przeoczeniu przez organ, że sąd rejonowy wydaje postanowienie o zatrzymaniu prawa jazdy jedynie w sprawie o wykroczenie, co oznacza, że w sytuacji gdy czyn skarżącego został zakwalifikowany jako przestępstwo, to o zatrzymaniu decydował prokurator zgodnie z pkt. 1 tego przepisu, który na żadnym etapie nie widział konieczności wnioskowania o zastosowanie środka karnego w postaci cofnięcia uprawnień, w tym w szczególności we wniosku złożonym do sądu w trybie art. 335 k.p.k.; 3) art. 49 ust. 1 pkt 3 lit. b ustawy o kierujących pojazdami poprzez niewłaściwe zastosowanie do zaistniałego stanu faktycznego, skutkujące wadliwym przyjęciem przez organ, że skarżący podlega procedurze sprawdzenia kwalifikacji i w związku z tym nie ma prawnej możliwości zwrócenia mu dokumentu prawa jazdy; 4) art. 6 k.p.a. poprzez wydanie decyzji poza granicami prawa w oparciu o błędne przyjęcia okresu 1 roku jako okresu pozostawania skarżącego bez uprawnień kierowania pojazdami mechanicznymi; 5) art. 7 k.p.a. poprzez niepodjęcie przez organ kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego w zakresie określenia daty rzeczywistego ustania przyczyn zatrzymania prawa jazdy; 6) art. 7a k.p.a. poprzez uchylenie się od obowiązku wyjaśnienia okoliczności spornych i wydanie decyzji w oparciu o przyjęcie stanu faktycznego uznanego przez organ; 7) art. 77 § 1 k.p.a. poprzez naruszenie obowiązku zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego w sprawie w sposób wyczerpujący; 8) art. 80 k.p.a. poprzez błędną ocenę zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego; 9) art. 107 § 3 k.p.a. poprzez sporządzenia uzasadnienia faktycznego decyzji niezgodnie z tym przepisem, w szczególności poprzez nieodniesienie się do argumentacji skarżącego, zawartej w odwołaniu od decyzji Prezydenta Miasta Łodzi. Powyższe zarzuty zostały szerzej rozwinięte w uzasadnieniu skargi. W konkluzji skargi skarżący wniósł o: uchylenie zaskarżonej decyzji organu odwoławczego z 12 marca 2024 r. oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji z 31 stycznia 2024 r., zobowiązanie organu I instancji do wydania decyzji o zwrocie prawa jazdy skarżącemu, ewentualnie o przekazanie sprawy do jej ponownego rozpoznania i załatwienia po przeprowadzeniu właściwego i wnikliwego dowodowego postępowania administracyjnego w sprawie oraz z uwzględnieniem wytycznych co do zakresu stosowania przepisów prawa, zasądzenie od organu na rzecz skarżącego kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych, a także dopuszczenie dowodu z dokumentu, tj. z treści pisma Sądu Rejonowego dla Łodzi-Śródmieścia w Łodzi z 4 grudnia 2023 r. w sprawie o sygn. akt [...] na dowód pominięcia kwestii zwrotu prawa jazdy skarżącemu w postępowaniu sądowym i stanowiska ww. sądu w tej kwestii. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. 3 października 2024 r. na rozprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi wydał postanowienie o dopuszczeniu w sprawie dowodu z pisma Sądu Rejonowego dla Łodzi-Śródmieścia w Łodzi, V Wydziału Karnego, z 4 grudnia 2023 r. w sprawie o sygn. akt [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje. Kontrola sądowoadministracyjna, dokonana na zasadach i w trybie określonym przepisami ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz.U. z 2024 r., poz. 1267) oraz ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2024 r., poz. 935), dalej: "p.p.s.a.", wykazała, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotem kontroli sądu w niniejszej sprawie jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi, utrzymująca w mocy decyzję organu I instancji o odmowie zwrotu zatrzymanego prawa jazdy kategorii B bez kontrolnego sprawdzenia kwalifikacji, wydana na podstawie art. 102 ust. 2 w związku z art. 49 ust. 1 pkt 3 lit. b ustawy z 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (tekst jedn. Dz. U. z 2021 r. poz. 1212 ze zm.), dalej: "u.k.p.". W pierwszej kolejności należy wskazać, że stan faktyczny w sprawie jest bezsporny. Z ustaleń organów orzekających wynika, że dokument prawa jazdy został skarżącemu zatrzymany 8 września 2022 r. postanowieniem z 16 września 2022 r. Sądu Rejonowego dla Łodzi-Śródmieścia w Łodzi IV Wydziału Karnego sygn. [...], w związku z uzasadnionym podejrzeniem popełnienia przez skarżącego wykroczenia z art. 86 § 1a k.w. Następnie postanowieniem z 18 września 2023 r. Sąd Rejonowy dla Łodzi-Śródmieścia w Łodzi sygn. akt. [...] zwrócił skarżącemu zatrzymane prawo jazdy. Wyrokiem z 11 września 2023 r. Sąd Rejonowy dla Łodzi-Śródmieścia w Łodzi uznał skarżącego za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu z art. 177 § 1 k.k., nie orzekając wobec niego środka karnego w postaci zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych. Podkreślić również trzeba, że postanowienie Sądu Rejonowego dla Łodzi-Śródmieścia w Łodzi z 16 września 2022 r. zostało wydane na podstawie art. 137 ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo o ruchu drogowym (tekst jedn. Dz. U. z 2022 r. poz. 988 ze zm.). W myśl tego przepisu postanowienie o zatrzymaniu prawa jazdy, w przypadkach określonych w art. 135 ust. 1 pkt 1 lit. a oraz pkt 3 i w art. 135a ust. 1 pkt 1 lit. a oraz pkt 3, wydaje w terminie 14 dni odpowiednio od dnia otrzymania informacji o zatrzymaniu prawa jazdy albo od dnia otrzymania prawa jazdy w sprawie o wykroczenie - sąd właściwy do rozpoznania sprawy. O wydaniu postanowienia o zatrzymaniu prawa jazdy zawiadamia się właściwego starostę (ust. 2). W ocenie sądu w niniejszej sprawie do prawidłowo ustalonego stanu faktycznego organy dokonały właściwej subsumcji i wykładni, mających zastosowanie przepisów prawa, tj. art. 102 ust. 2 w związku z art. 49 ust. 1 pkt 3 lit. b u.k.p. Przypomnieć trzeba, że stosownie do art. 102 ust. 2 zd. 1 u.k.p. zwrot zatrzymanego prawa jazdy następuje po ustaniu przyczyny zatrzymania oraz po uiszczeniu opłaty ewidencyjnej. Z brzmienia zaś art. 49 ust. 1 pkt 3 lit. b u.k.p. wynika, że sprawdzeniu kwalifikacji w formie egzaminu państwowego podlega osoba ubiegająca się o zwrot zatrzymanego prawa jazdy, którego była pozbawiona na okres przekraczający rok. Mając na uwadze wskazane regulacje, należy zauważyć, że koniecznymi przesłankami zwrotu zatrzymanego prawa jazdy są ustanie przyczyny zatrzymania i uiszczenie opłaty ewidencyjnej. Niezbędnym warunkiem jest również posiadanie uprawnienia do kierowania pojazdami, bowiem zwrot dokumentu prawa jazdy dokonywany jest z założeniem, że dana osoba posiada uprawnienia do kierowania pojazdami. Ponadto jeżeli od dnia zatrzymania prawa jazdy upłynął okres przekraczający rok, warunkiem wydania prawa jazdy jest uzyskanie pozytywnego wyniku kontrolnego sprawdzenia kwalifikacji (art. 49 ust. 2 u.k.p.). Podkreślić należy, że ustawodawca jednoznacznie wskazał, że przesłanką do skierowania na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji jest upływ okresu przekraczającego rok liczony od dnia zatrzymania prawa jazdy. Dla spełnienia tej przesłanki istotne jest, aby był to okres ciągły, nieprzerwany, przekraczający okres roku od dnia zatrzymania prawa jazdy. Natomiast nie ma prawnego znaczenia, na jakiej podstawie prawnej doszło do zatrzymania prawa jazdy, jak również okoliczność, czy zatrzymanie prawa jazdy na okres przekraczający rok wynikało z jednej, czy kilku podstaw prawnych. Taka wykładnia art. 102 ust. 2 u.k.p. wynika zarówno z wykładni językowej, jak i zgodna jest z wykładnią celowością i systemową. Treść art. 102 ust. 2 u.k.p. w pełni koresponduje bowiem z art. 49 ust. 1 pkt 3 lit. b u.k.p., stanowiącym, że sprawdzeniu kwalifikacji w formie egzaminu państwowego podlega osoba ubiegająca się o zwrot zatrzymanego prawa jazdy, którego była pozbawiona na okres przekraczający roku (por. wyroki NSA: z 26 kwietnia 2017 r. sygn. akt I OSK 20/16, z 21 czerwca 2018 r. sygn. akt I OSK 158/18, publ. www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Sąd orzekający w niniejszej sprawie podziela przy tym stanowisko przyjmowane w orzecznictwie sądów administracyjnych, że wyłącznie okres faktycznego pozbawienia prawa jazdy, wynikający wprost z określonych tytułów prawnych jak wyrok, postanowienie czy decyzja administracyjna, przesądza o terminie pozbawienia prawa jazdy, a nie czas, w jakim w rzeczywistości osoba pozostawała bez prawa jazdy (por. wyroki: NSA z 24 października 2012 r. sygn. akt I OSK 24/12, WSA w Gdańsku z 19 października 2017 r. sygn. akt III SAB/Gd 38/17, publ. www.orzeczenia.nsa.gov.pl). W okolicznościach niniejszej sprawy okres pozbawienia skarżącego prawa jazdy kategorii B, jak słusznie zauważył organ odwoławczy w zaskarżonej decyzji, znajduje potwierdzenie w konkretnych tytułach prawnych, a mianowicie w postanowieniach Sądu Rejonowego dla Łodzi-Śródmieścia w Łodzi z 16 września 2022 r. i 18 września 2023 r. Z zestawienia dat, wynikających z powyższych tytułów prawnych, czyli od 16 września 2022 r. do 18 września 2023 r., wynika, że okres pozbawienia skarżącego prawa jazdy przekroczył roczny okres, o którym stanowi art. 102 ust. 2 w związku z art. 49 ust. 1 pkt 3 lit. b u.k.p. W tym miejscu należy podkreślić, że ani organ administracji, ani sąd administracyjny nie ma uprawnień do oceny prawidłowości orzeczeń sądu powszechnego. Tak więc organy administracji czy też sąd administracyjny nie mogą kwestionować legalności wydanych przez sąd powszechny postanowień. Wbrew twierdzeniom przedstawionym w skardze wzruszenie orzeczeń sądu powszechnego możliwe jest tylko przez sąd powszechny, a sąd administracyjny nie ma żadnej możliwości zainicjowania takiego postępowania, w tym przypadku dotyczącego zbadania prawidłowości postępowania w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy. Jednocześnie należy zauważyć, że w stanie faktycznym sprawy nie miał miejsca wyjątek od zasady, że kierowca nie poddaje się kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji, pomimo okresu przekraczającego rok zatrzymania prawa jazdy, wskazany w art. 49 ust. 3 u.k.p., bowiem w stosunku do skarżącego nie zapadł wyrok uniewinniający od zarzucanego mu czynu, tj. art. 177 § 1 k.k. (pierwotnie art. 86 § 1a k.w.), jak również postępowanie w tym zakresie nie zostało bezwarunkowo umorzone. W niniejszej sprawie miała miejsce zmiana kwalifikacji prawnej czynu, polegająca na uznaniu czynu za przestępstwo, mimo że wcześniej był uznany za wykroczenie. Sytuacja ta nie wpisuje się w żaden z wyjątków opisanych w art. 49 ust. 3 u.k.p. Tym samym sąd podzielił stanowisko organów administracji o braku podstaw do zwrotu zatrzymanego prawa jazdy, w sytuacji braku spełnienia wymogu poddania się kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji. Skarżący wskazał, że w wyroku z 11 stycznia 2012 r. sygn. akt I OSK 1376/11 (publ. www.orzeczenia.nsa.gov.pl) Naczelny Sąd Administracyjny określił, m.in. znaczenie wyroku uniewinniającego dla postępowania przed sądem administracyjnym na potrzeby wykładni art. 114 ust. 1 pkt 2 lit. b ustawy Prawo o ruchu drogowym, uznając wprost, że termin 1 roku nie może być ściśle utożsamiany z datami orzeczeń o zatrzymaniu i o zwrocie prawa jazdy i trzeba badać, i brać pod uwagę okoliczności przyczyn zatrzymania i ustania tych przyczyn, mimo że formalnie przecież organ administracji nie jest związany wyrokiem uniewinniającym. Uniewinniający wyrok sądu karnego usuwa wszelkie skutki związane z wszczętym postępowaniem karnym, a w szczególności skutki wywołane postanowieniem prokuratora o zatrzymaniu prawa jazdy. Oznacza to w szczególności brak podstaw do kierowania osoby na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji nawet wówczas, gdy okres zatrzymania prawa jazdy przekroczył 1 rok. Dlatego też kwestie merytoryczne mają pierwszeństwo nad kwestiami ściśle formalnymi w zakresie dokonania oceny zaistnienia ustania przyczyny zatrzymania prawa jazdy. W przypadku wyroku uniewinniającego należy zatem uznać, że przesłanki zatrzymania prawa jazdy nawet nie zaistniały, więc nie ma konieczności ustalać, kiedy ustały. W analizowanej sprawie nie zapadł wyrok uniewinniający, dlatego też ww. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego nie mógł mieć zastosowania w sytuacji prawnej skarżącego. Stanowisko organu pierwszej, jak i drugiej instancji, co do braku przesłanek do zastosowania art. 49 ust. 3 u.k.p., było zatem słuszne. Nie zasługuje również na uwzględnienie stanowisko zaprezentowane w treści dopuszczonego w sprawie dowodu z pisma Sądu Rejonowego dla Łodzi-Śródmieścia w Łodzi, V Wydziału Karnego, z 4 grudnia 2023 r. w sprawie o sygn. akt [...], w którym stwierdzono, że podstawa zatrzymania prawa jazdy definitywnie odpadła z chwilą uwzględnienia przez sąd karny wniosku złożonego w trybie art. 335 k.p.k. i wydania wyroku skazującego bez orzeczenia zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych. Jak słusznie wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 17 listopada 2018 r. w sprawie o sygn. akt I OSK 1457/07 wyłącznie okres faktycznego pozbawienia prawa jazdy, wynikający wprost z określonych tytułów prawnych (wyrok, postanowienie lub decyzja administracyjna), przesądza o terminie pozbawienia prawa jazdy, a nie czas, w jakim w rzeczywistości osoba pozostawała bez prawa jazdy (publ. www.orzeczenia.nsa.gov.pl). W rozpoznawanej sprawie istotne znaczenie ma zestawienie dwóch dat, wynikających z dwóch tytułów prawnych, tzn. postanowienia z 16 września 2022 r. zatrzymującego prawo jazdy skarżącego 8 września 2022 r. oraz postanowienia z 18 września 2023 r. o zwrocie tego środka zapobiegawczego. Podnoszona przez skarżącego okoliczność, że w wyroku z 11 września 2023 r. sygn. [...] nie orzeczono wobec strony zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych, nie ma znaczenia dla rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy, skoro w obrocie prawnym nadal pozostawało postanowienie tego sądu z 16 września 2022 r. sygn. [...] o zatrzymaniu prawa jazdy (zmienione postanowieniem z 18 września 2023 r.). Postanowienie sądu powszechnego z 18 września 2023 r. oznacza, że dokument pod postacią prawa jazdy stał się zbędny dla potrzeb postępowania karnego. W tej sytuacji organ był zobowiązany do zbadania, na podstawie art. 102 ust. 2 w związku z art. 49 ust. 1 pkt 3 u.k.p., czy osoba ubiegająca się o zwrot prawa jazdy była faktycznie jego pozbawiona na okres przekraczający rok, co też uczynił. Zdaniem sądu postępowanie poprzedzające wydanie kontrolowanej decyzji o odmowie zwrotu prawa jazdy zostało przeprowadzone z poszanowaniem zasad, o których mowa art. 6, art. 7, art. 7a, art. 77, art. 80 oraz art. 107 § 3 k.p.a. Przed wydaniem rozstrzygnięcia organ wyczerpująco zebrał, a następnie rozpatrzył całość materiału dowodowego, dokonując analizy wszelkich istotnych okoliczności faktycznych występujących w sprawie, a następnie do tak ustalonego stanu faktycznego zastosował prawidłową normę prawa materialnego, dokonując jej właściwej wykładni celem podjęcia rozstrzygnięcia. Podkreślić trzeba, że decyzja organu odwoławczego zawiera wszystkie niezbędne elementy i została należycie uzasadniona, spełnia więc wymogi wynikające z art. 107 § 3 k.p.a. W szczególności organ w wystarczającym stopniu odniósł się do argumentacji odwołania, wyjaśniając przy tym przesłanki, którymi kierował się podejmując rozstrzygnięcie o odmowie zwrotu zatrzymanego prawa jazdy bez kontrolnego sprawdzenia kwalifikacji. Reasumując, należy wskazać, że czas zatrzymania prawa jazdy przekroczył w przypadku skarżącego rok i wynikał z dwóch postanowień Sądu Rejonowego dla Łodzi-Śródmieścia w Łodzi, zatem zasadnie odmówiono stronie zwrotu zatrzymanego prawa jazdy bez poddania się kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji. Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł o oddaleniu skargi. d.cz.