III SA/Łd 71/22

11 marca 2022 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Anna Dębowska po rozpoznaniu 11 marca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P.Ż. na postanowienie [...] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z [...] r. nr [...] w przedmiocie stanowiska wierzyciela w zakresie zgłoszonych zarzutów postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić na rzecz skarżącej P.Ż. z funduszu Skarbu Państwa –Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi kwotę 100,00 (sto) złotych, zaksięgowaną 10 lutego 2022 r. pod poz. 497. Adwokat A.T. wniósł w imieniu P.Ż. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na postanowienie [...] Państwowego Inspektora Sanitarnego z [...] r. nr [...] w przedmiocie stanowiska wierzyciela w zakresie zgłoszonych zarzutów. Zarządzeniami z 21 stycznia 2022 r. Przewodniczący Wydziału III wezwał pełnomocnika skarżącej w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi do usunięcia jej braku formalnego przez złożenie pełnomocnictwa do reprezentowania skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub sądami administracyjnymi wraz z dowodem uiszczenia należnej opłaty skarbowej od pełnomocnictwa oraz do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł. Wezwanie do złożenia pełnomocnictwa z opłatą oraz odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego doręczono pełnomocnikowi skarżącej 1 lutego 2021 r. (zwrotne potwierdzenia odbioru wezwania i odpisu zarządzenia k. 14-15). Pełnomocnik skarżącej 9 lutego 2021 r. złożył pełnomocnictwo do reprezentowania skarżącej wraz z potwierdzeniem uiszczenia opłaty skarbowej oraz uiścił wpis sądowy od skargi na rachunek bankowy sądu (potwierdzenie wpłaty i potwierdzenie nadania dokumentu pełnomocnictwa wraz z opłatą w placówce pocztowej k. 16., k. 21). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu. Przed merytorycznym rozpoznaniem skargi sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada z urzędu jej dopuszczalność. Ustala, czy nie zachodzi jedna z przesłanek odrzucenia skargi, jakie zostały enumeratywnie wymienione w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm., dalej "p.p.s.a."). Stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. W myśl art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Podstawowe wymogi, jakim powinny odpowiadać pisma w postępowaniu sądowym określono w art. 46 i art. 47 p.p.s.a. Zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 i § 3 p.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać m.in. podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika, a jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył pełnomocnictwa przed sądem, powinien od dołączyć do pismo także pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis. Zgodnie z art. 37 § 1 zdanie pierwsze p.p.s.a. pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Odczytywane łącznie regulacje zawarte w art. 37 § 1 i art. 46 § 1 pkt 4 i § 3 p.p.s.a. mają na celu usunięcie wątpliwości, czy pismo zostało wniesione przez uprawnioną osobę. Na etapie wstępnego badania pisma procesowego brak pełnomocnictwa jest kwalifikowany jako brak formalny przy przyjęciu założenia, że udzielono pełnomocnictwa, a do pisma nie dołączono dokumentu potwierdzającego udzielenie pełnomocnictwa (por. H. Knysiak-Molczyk, Glosa do postanowienia NSA z 23 czerwca 2005 r., II OZ 519/05, publik. OSP 2006/5/63; postanowienia NSA: z 15 kwietnia 2014 r., I GSK 577/14 i z 17 czerwca 2014 r., II GSK 1375/14). Sąd nie posiada kompetencji do uznania, że nieuzupełniony, istotny brak formalny skargi (jakim jest brak pełnomocnictwa dla sporządzającego skargę pełnomocnika) może stać się innego rodzaju brakiem formalnym (brakiem podpisu strony pod skargą), który w dalszym ciągu podlegałby uzupełnieniu (por. postanowienia NSA: z 25 listopada 2010 r., I FSK 916/10; z 12 czerwca 2014 r., I FSK 426/14). Okoliczność, że złożone w postępowaniu przed organami administracji pełnomocnictwo obejmowało również postępowanie sądowoadministracyjne, nie zwalnia pełnomocnika od obowiązku określonego w art. 37 § 1 p.p.s.a. W orzecznictwie wskazuje się, że nie można utożsamiać wskazanej w art. 37 § 1 p.p.s.a. pierwszej czynności procesowej z czynnością dokonaną przed organami. Wspomniana w art. 37 § 1 p.p.s.a. regulacja dotyczy postępowania sądowego, tak samo jak zawarty w art. 46 § 3 p.p.s.a. obowiązek pełnomocnika dołączania pełnomocnictwa (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 29 stycznia 2015 r., II FSK 3627/14). W związku z tym nawet, w sytuacji gdy w aktach administracyjnych znajduje się pełnomocnictwo upoważniające do działania również przed sądem administracyjnym, a pełnomocnik nie przejawia w tym postępowaniu żadnej aktywności procesowej, nie dokonując żadnej czynności procesowej, nie ma obowiązku domyślania się, lub też wyjaśniania, czy to upoważnienie nadal obowiązuje, czy też zostało wypowiedziane. Przez akta sprawy należy rozumieć akta sprawy sądowoadministracyjnej jako sprawy nowej, odrębnej od sprawy administracyjnej, a nie akta administracyjne, co wynika z zakresu regulacji ustawy – p.p.s.a. – unormowano w niej postępowanie sądowe. Skoro art. 37 § 1 p.p.s.a. wymaga w postępowaniu sądowoadministracyjnym pozostawienia pełnomocnictwa w aktach sprawy, a nigdzie w ustawie nie wyrażono wyjątku od tego obowiązku, pełnomocnictwo złożone w postępowaniu administracyjnym nie umocowuje pełnomocnika przed sądem administracyjnym (por. wyrok NSA z 15 maja 2018 r., I FSK 1379/16). Skarga jest także pismem wszczynającym postępowanie sądowe, od którego na podstawie art. 230 § 1 i § 2 p.p.s.a. pobiera się wpis sądowy. Według art. 220 § 1 i § 3 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata, zaś skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Z powyższych przepisów wynika, że na pełnomocniku skarżącego, wnoszącemu do sądu skargę, ciąży obowiązek dołączenia dokumentu pełnomocnictwa, z którego treści wynikać ma umocowanie do działania w imieniu skarżącego oraz do uiszczenia wpisu sądowego od złożonej skargi. W rozpoznawanej sprawie pełnomocnik skarżącej wnosząc skargę, nie załączył pełnomocnictwa z podpisem mocodawcy lub wierzytelnego odpisu pełnomocnictwa oraz nie uiścił należnego wpisu sądowego od skargi. W związku z tym zarządzeniami z 21 stycznia 2022 r. pełnomocnik skarżącej został wezwany w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi do usunięcia jej braku formalnego przez złożenie pełnomocnictwa do reprezentowania skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub sądami administracyjnymi oraz do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł. Wezwanie do usunięcia powyższego braku formalnego skargi oraz odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi doręczono pełnomocnikowi skarżącej 1 lutego 2022 r. Siedmiodniowy termin do złożenia pełnomocnictwa oraz do uiszczenia wpisu sądowego od skargi upłynął zatem 8 lutego 2022 r. (we wtorek). W terminie tym nie złożono pełnomocnictwa i nie został uiszczony należny wpis sądowy. Pełnomocnik skarżącej uzupełnił oba braki dopiero 9 lutego 2022 r., czyli po terminie. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a. okoliczności te zobowiązują sąd do odrzucenia skargi. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 oraz art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a., sąd odrzucił skargę. Rozstrzygnięcie o zwrocie na rzecz skarżącej uiszczonego wpisu sądowego od skargi uzasadnia treść art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Stosownie do tego przepisu sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy. bg