III SA/Łd 834/16
PostanowienieWSA w Łodzi2016-11-03
Skład orzekający: Irena Krzemieniewska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy cofnięcie skargi przez pełnomocnika jest skuteczne, jeśli skarga zawierała braki formalne i fiskalne, które nie zostały uzupełnione w wyznaczonym terminie?Ratio decidendi
Cofnięcie skargi przez pełnomocnika nie może odnieść skutku prawnego, jeśli skarga zawierała braki formalne i fiskalne, które nie zostały uzupełnione w wyznaczonym terminie. W takiej sytuacji sąd jest zobowiązany do odrzucenia skargi na podstawie przepisów Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.Stan faktyczny
Pełnomocnik skarżącego wniósł skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. odmawiające uwzględnienia zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym. Przewodniczący sądu wezwał pełnomocnika do uzupełnienia braku formalnego w postaci braku pełnomocnictwa oraz do uiszczenia wpisu sądowego. Pełnomocnik nie uzupełnił tych braków w wyznaczonym terminie, lecz złożył oświadczenie o cofnięciu skargi. Sąd odrzucił skargę.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Irena Krzemieniewska po rozpoznaniu w dniu 3 listopada 2016r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G.M. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy uwzględnienia zarzutów zgłoszonych na prowadzone postępowanie egzekucyjne p o s t a n a w i a : odrzucić skargę. D.CZ.
W dniu 5 września 2016r. G.M. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie odmowy uwzględnienia zarzutów zgłoszonych na prowadzone postępowanie egzekucyjne.
Zarządzeniami z dnia 10 października 2016r. Przewodniczący Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wezwał pełnomocnika skarżącego do usunięcia braku formalnego skargi w terminie siedmiu dni, pod rygorem jej odrzucenia, przez złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi oraz do uiszczenia, stosownie do treści § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193) wpisu sądowego do skargi w kwocie 100 zł.
Odpis zarządzenia o wezwaniu do złożenia pełnomocnictwa procesowego oraz do uiszczenia wpisu sądowego od skargi zostały doręczone pełnomocnikowi skarżącego w jednej przesyłce w dniu 17 października 2016r.
W dniu 28 października 2016r. akt sprawy wpłynęło pismo procesowe pełnomocnika skarżącego z dnia 24 października 2016r., w którym oświadczył, że cofa skargę wniesioną na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...].
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 37 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2016r., poz. 718 ze zm.) –dalej p.p.s.a., pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Adwokat, radca prawny, rzecznik patentowy, a także doradca podatkowy mogą sami uwierzytelnić odpis udzielonego im pełnomocnictwa oraz odpisy innych dokumentów wykazujących ich umocowanie. Sąd może w razie wątpliwości zażądać urzędowego poświadczenia podpisu strony.
Z powyższego przepisu wynika, że pełnomocnik skarżącego wnoszący do sądu skargę, ma obowiązek dołączenia dokumentu pełnomocnictwa, z którego treści wynikać ma umocowanie do działania w imieniu skarżącego.
Stosownie do treści art. 57 § 1 p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Podstawowe wymogi, jakim powinny odpowiadać pisma w postępowaniu sądowym określono w art. 46 i art. 47 p.p.s.a. Wobec powyższego do skargi znajduje zastosowanie art. 46 § 1 pkt 4 i § 3 p.p.s.a., w których to przepisach ustawodawca wprowadził wymóg podpisania skargi przez skarżącego albo jego przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika, a jeżeli skargę wnosi pełnomocnik, który przedtem nie złożył pełnomocnictwa, także dołączenia do niej pełnomocnictwa. Odczytywane łącznie regulacje zawarte w art. 46 § 1 pkt 4 i § 3 p.p.s.a. mają na celu usunięcie wątpliwości, czy pismo zostało wniesione przez uprawnioną osobę. Na etapie wstępnego badania pisma procesowego brak pełnomocnictwa jest kwalifikowany jako brak formalny przy przyjęciu założenia, że udzielono pełnomocnictwa, a do pisma nie dołączono dokumentu potwierdzającego udzielenie pełnomocnictwa (por. H. Knysiak-Molczyk, Glosa do postanowienia NSA z dnia 23 czerwca 2005r., sygn. akt II OZ 519/ 05, publik. OSP 2006/5/63, postanowienia NSA z dnia: 15 kwietnia 2014 r., I GSK 577/14 i 17 czerwca 2014 r., II GSK 1375/14). W konsekwencji znajduje zastosowanie art. 49 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którym jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod odpowiednim rygorem. W przypadku skargi rodzaj rygoru ustawodawca określił w art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych (por. postanowienia NSA z dnia: 15 kwietnia 2014r., sygn. akt I GSK 577/14, z dnia 17 czerwca 2014r., sygn. akt II GSK 1375/14, z dnia 17 września 2014r., sygn. akt I OSK 2106/14, z dnia 17 listopada 2014r., sygn. akt I FSK 1505/14). Sąd nie ma zatem kompetencji do uznania, że nieuzupełniony istotny brak formalny skargi (jakim jest brak pełnomocnictwa dla sporządzającego skargę pełnomocnika) może stać się innego rodzaju brakiem formalnym (brakiem podpisu strony pod skargą), który w dalszym ciągu podlegałby uzupełnieniu. Przepis art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. bowiem w sposób jednoznaczny przewiduje obowiązek sądu odrzucenia skargi ("sąd odrzuca skargę") w przypadku nieuzupełnienia w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi (por. postanowienia NSA z dnia: 25 listopada 2010r., sygn. akt I FSK 916/10 i z dnia 12 czerwca 2014r., sygn. akt I FSK 426/14 oraz z dnia 17 listopada 2015r. sygn. akt I OSK 2800/15, z dnia 29 maja 2015r., sygn. akt I GSK 901/15, z dnia 11 czerwca 2015r., sygn. akt I FSK 637/15 oraz R. Hauser, M. Wierzbowski - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wyd. 3, Wa-wa 2015, str. 361-362).
Stosownie natomiast do treści art. 230 § 1 p.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami, o których mowa w § 1, są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania (art. 230 § 2 p.p.s.a.). W przypadku nieuiszczenia opłaty sądowej przy wniesieniu pisma do sądu przewodniczący wzywa wnoszącego pismo do uiszczenia opłaty w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania. Natomiast skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd stosownie do treści art. 220 § 3 p.p.s.a.
Z akt niniejszej sprawy wynika, że odpis zarządzenia o wezwaniu do złożenia pełnomocnictwa procesowego oraz do uiszczenia wpisu sądowego od skargi doręczono pełnomocnikowi skarżącego na adres Kancelarii wskazany w skardze w dniu 17 października 2016r. Oznacza to zatem, że siedmiodniowy termin do wykonania powyższych wezwań, rozpoczął swój bieg od dnia 18 października 2016r., a upływał w dniu 24 października 2016r. (poniedziałek). W zakreślonym terminie pełnomocnik strony skarżącej nie uzupełnił braku formalnego i fiskalnego skargi, złożył natomiast oświadczenie o cofnięciu skargi na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...].
Wskazać należy, że oświadczenie pełnomocnika skarżącego z dnia 24 października 2016r. o cofnięciu skargi nie może odnieść zamierzonego skutku, albowiem merytoryczne rozpatrzenie wniosku o cofnięcie skargi jest dopuszczalne tylko wówczas, gdy skarga nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu. Jeżeli natomiast skarga zawiera braki, sąd skargę odrzuca.
Skoro zatem w rozpoznawanej sprawie braki formalne i fiskalne skargi nie zostały uzupełnione, skargę należało odrzucić.
Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 w zw. z art. 220 § 3 p.p.s.a., orzekł, jak w postanowieniu.
D.Cz.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło