I SA/Lu 689/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Kwiatek, Sędziowie WSA Wiesława Achrymowicz,, WSA Halina Chitrosz (sprawozdawca), Protokolant Asystent sędziego Maciej Skowroński, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 28 stycznia 2011 r. sprawy ze skargi A. B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2007 r. oraz stwierdzenia nadpłaty oddala skargę. Zaskarżoną decyzją z dnia 6 lipca 2010r., Dyrektor Izby Skarbowej po rozpatrzeniu odwołania A. B. od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 30 marca 2010 r., Nr [...] w sprawie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2007 r. z tytułu zbycia akcji w kwocie 90.015 zł oraz w sprawie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2007r. z tytułu zbycia akcji w wysokości 79.498 zł utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji. W jej uzasadnieniu wskazano, iż w dniu 12 lipca 2006 r. A. B. na mocy postanowienia Sądu Rejonowego nabyła prawo do 1/6 części spadku po zmarłym W. S., z którego to tytułu uiściła należny podatek od spadku. W dniu 30 kwietnia 2008 r. podatniczka złożyła w Urzędzie Skarbowym zeznanie o wysokości osiągniętego dochodu za 2007 rok, w którym wykazała przychód ze sprzedaży papierów wartościowych w kwocie 533.095,43 zł, koszty jego uzyskania w wysokości 533.095,43 zł, dochód i podatek w wysokości 0zł, a następnie w korekcie zeznania wykazała przychody w kwocie 533.095,43 zł, koszty ich uzyskania w wysokości 60.472,21 zł, dochód w kwocie 472.623 zł oraz należny podatek dochodowy w wysokości 89.798 zł, który uiściła w dniu 7 maja 2008r. W piśmie z dnia 20 sierpnia 2009 r., pełnomocnik skarżącej wystąpił z wnioskiem o stwierdzenie nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2007 rok, do którego dołączył korektę zeznania podatkowego za 2007 rok z tytułu sprzedaży papierów wartościowych, w której wykazano przychody w kwocie 533.095,43 zł, koszty ich uzyskania w kwocie 478.884,80 zł, dochód do opodatkowania w wysokości 54.210,63 zł oraz należny podatek w wysokości 10.300 zł, wyjaśniając, iż w kosztach uzyskania przychodu uwzględniono wydatki związane z zakupem papierów wartościowych poniesione przez spadkodawcę – W. S. W jego ocenie, kwota nadpłaconego podatku wyniosła 79.498 zł. Decyzją z dnia 30 marca 2010 r., Naczelnik Urzędu Skarbowego określił A. B. wysokość zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2007 rok, z tytułu zbycia akcji w kwocie 90.015zł oraz odmówił stwierdzenia nadpłaty. Nie zgadzając się z tą decyzją, pełnomocnik skarżącej złożył odwołanie, w którym wniósł o jej uchylenie w całości i orzeczenie, co do istoty sprawy. Zarzucając naruszenie przepisów art. art. 72 § 1 pkt 1, 73 § 2 pkt 1, 75 § 2 pkt 1 lit. a, 97,120 oraz 121 § 1 Ordynacji podatkowej dalej, w związku z art. 23 ust. 1 pkt 38 i art. 30 b ust. 2 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wyraził pogląd, iż podatniczka jako spadkobierca była uprawniona do potrącenia przychodów o koszty ich uzyskania poniesione przez spadkodawcę. Przywołując zasadę zaufania do organów podatkowych wskazał na wyroki wojewódzkich sądów administracyjnych: z dnia 21 kwietnia 2009 r., sygn. akt I SA/Lu 702/08 oraz z dnia 22 stycznia 2008 r., sygn. akt III SA/Wa 1592/07. Nie zgadzając się z twierdzeniem, iż uprawnienie do rozliczenia kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 23 ust. 1 pkt 38 updf ma charakter warunkowy i uzależnione jest od powstania uprawnienia za życia spadkodawcy, odwołał się do wyroku z dnia 9 października 2007 r., sygn. akt I SA/Go 480/07, z którego – w jego ocenie – wynika, iż uprawnienie to aktywuje się jako koszt uzyskania przychodów dopiero w przypadku zbycia akcji. Końcowo wyraził pogląd, iż przychód uzyskany w 2007 roku z tytułu sprzedaży akcji nabytych w 2003 r. nie powinien być w ogóle opodatkowany stosownie do art. 19 ust. 1 pkt 2 ustawy z 12 listopada 2003 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2003 r. Nr 202, poz. 1956 ze zm.) W rozpoznaniu zarzutów odwołania, Dyrektor Izby Skarbowej, w pierwszej kolejności wskazał, iż w myśl art. 9 ust. 1 updf opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52 a, 52 c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku. Wskazując, iż źródłem przychodu są kapitały pieniężne i prawa majątkowe, w tym odpłatne zbycie praw majątkowych innych niż wymienione w pkt 8 lit.a)-c) (art. 10 ust. 1 pkt 7 updf), podniósł, że stosownie do treści art. 17 ust. 1 pkt 6 lit. a) updf za przychody z kapitałów pieniężnych, uważa się należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, przychody z odpłatnego zbycia udziałów w spółkach mających osobowość prawną oraz papierów wartościowych. W myśl art. 30 b ust. 1 pkt 1 i 2 updf podatek dochodowy z tytułu odpłatnego zbycia papierów wartościowych wynosi 19 % uzyskanego dochodu. Dochód stanowi różnica pomiędzy sumą przychodów uzyskanych z tytułu odpłatnego zbycia, a kosztami ich uzyskania określonymi na podstawie art. 22 ust. 1 f lub ust. 1 g lub art. 23 ust. 1 pkt 38. W ocenie organu odwoławczego powyższy przepis nie znajduje zastosowania w przypadku objęcia papierów wartościowych w drodze spadku, ponieważ cena ich nabycia jest równa 0 zł, tj nie występuje. Wskazał, iż stosownie do art. 23 ust. 1 pkt 38 updf wydatki poniesione przez podatnika na nabycie papierów wartościowych stanowią koszty uzyskania przychodów w przypadku ich sprzedaży, ale w niniejszej sprawie podatniczka tego wydatku nie poniosła. Powołując się na przepis art. 97 § 1 Ordynacji podatkowej, zgodnie z którym, spadkobiercy podatnika (z zastrzeżeniem § 2) przejmują przewidziane w przepisach prawa podatkowego majątkowe prawa i obowiązki spadkodawcy, podkreślił, iż w zakresie prawa podatkowego, stanowi on jedyną i wyłączną podstawę nabycia, a nie wstąpienia w prawa i obowiązku spadkodawcy. Warunkiem nabycia praw i obowiązków majątkowych przez spadkobierców jest ich istnienie u poprzedników prawnych. Odnosząc się do wskazanych przez pełnomocnika skarżącej wyroków sądów administracyjnych, organ II instancji zauważył, że w orzecznictwie sądowym, a szczególnie w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego przeważa odmienny od prezentowanego pogląd w zakresie zagadnienia interpretacji przepisu art. 97 Ordynacji podatkowej, po czym na poparcie poglądu, iż "na spadkobiercę przechodzą tylko te prawa, które nabył spadkodawca, jako podatnik" przywołał sygnatury wyroków Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 lutego 2009 r., sygn. akt II FSK 1623/07, z dnia 7 listopada 2008 r. sygn. akt II FSK 1067/07 oraz z dnia 10 lutego 2009 r. sygn. akt II FSK 1624/07 i sygn. akt II FSK 1625/07, a także WSA w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 9 października 2007r., sygn. akt I SA/Go 480/07 oraz WSA w Warszawie z dnia 9 czerwca 2009 r., sygn. akt III SA/Wa 573/09. Organ odwoławczy podkreślił, iż podmiotem, który uzyskał przychód ze sprzedaży nabytych w drodze spadku papierów wartościowych była A. B. i z tego właśnie tytułu podlegała obowiązkowi podatkowemu. Jej także przysługiwałoby prawo do kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 23 ust. 1 pkt 38 updf, gdyby koszty te faktycznie poniosła na zakup papierów wartościowych będących przedmiotem sprzedaży. W ocenie organu odwoławczego nie miał znaczenia fakt, iż spadkodawca W. S. zapłacił cenę zakupu tychże papierów wartościowych, bo jak wynika z treści art. 23 ust. 1 pkt 38 updf wydatek na nabycie papierów wartościowych staje się kosztem uzyskania przychodów dopiero w chwili uzyskania przychodu z ich sprzedaży. Podatnikiem z tytułu sprzedaży papierów wartościowych staje się spadkobierca z chwilą sprzedaży papierów wartościowych, a nie jego poprzednik - spadkodawca, który przychodu z tego tytułu nie uzyskał. Mając na uwadze powyższe, uznał on zarzut naruszenia art. 97 Ordynacji podatkowej w związku z art. 23 ust. 1 pkt 38 oraz art. 30 b ust. 2 pkt 1 updf za nieuzasadniony. Odnosząc się do wskazanego w odwołaniu wyroku WSA Lublinie sygn. akt I SA/Lu 702/08, organ wyjaśnił, iż wyrok ten został wydany w indywidualnej sprawie, w konsekwencji wydania interpretacji w zakresie prawa podatkowego, a wniesiona skarga kasacyjna na ten wyrok została odrzucona przez WSA w Lublinie postanowieniem z dnia 10 czerwca 2009 r. Oceniając dowód w postaci wydruku faxu - zawiadomienia o zawarciu transakcji, wystawionego przez Biuro Maklerskie [...]. na nazwisko W. S., uznał, iż w sytuacji, gdy potwierdza on jedynie fakt sprzedaży w 2007r. papierów wartościowych przez spadkobierców, dla sprawy niniejszej nie ma on żadnego znaczenia. Podał przy tym, iż z materiału dowodowego sprawy wynika, iż w okresie od 21 października 2003 r. do 25 listopada 2003 r. akcje P. zostały nabyte przez spadkodawcę w łącznej ilości 5.000 szt., przy czym w dniu 21 października 2003 r. - w ilości 3.000 szt. oraz w dniu 25 listopada 2003 r. - w ilości 2.000 szt. Odnosząc się do poglądu pełnomocnika skarżącej, iż przychód uzyskany w 2007 r. przez podatniczkę z tytułu sprzedaży akcji powinien korzystać ze zwolnienia na podstawie art. 19 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 12 listopada 2003 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz niektórych innych ustaw oraz braku podstaw do opodatkowania sprzedaży akcji notowanych na W. Giełdzie Papierów Wartościowych nabytych przed 1 stycznia 2004 r., wyjaśnił, iż przepis ten, nie znajduje zastosowania do opodatkowania dochodów uzyskanych po dniu 31 grudnia 2003 r. z odpłatnego zbycia papierów wartościowych, o których mowa w art. 52 pkt 1 lit. b ustawy wymienionej w art. 1, w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 stycznia 2004r., pod warunkiem, że papiery te zostały nabyte przed dniem 1 stycznia 2004 r. Przepis art. 52 pkt 1 lit. b w/w updf stanowi, że zwalnia się od podatku dochodowego dochody z odpłatnego zbycia papierów wartościowych, które są dopuszczone do publicznego obrotu papierami wartościowymi, nabytych na podstawie publicznej oferty lub na giełdzie papierów wartościowych, albo w regulowanym pozagiełdowym wtórnym obrocie publicznym, albo na podstawie zezwolenia udzielonego w trybie art. 92 lub 93 przepisów ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. Prawo o publicznym obrocie papierami wartościowym ( Dz.U. Nr 118, poz.754 ze zm.). Zwrot "nabycie przed dniem 1 stycznia 2004 r." odnosi się jednoznacznie do papierów wartościowych, o których mowa w art. 52 pkt 1 lit. b updf, a zatem dotyczy "nabycia" w warunkach określonych tym właśnie przepisem. Zwolnienie to, podobnie jak koszty uzyskania przychodu wynikające z art. 23 ust. 1 pkt 38 updf, uzależnione jest od zdarzenia faktycznego, które może nastąpić w przyszłości (sprzedaży) i nierozerwalnie wiąże się z datą nabycia sprzedawanych papierów wartościowych. Odnosząc powyższą regulację do stanu sprawy, organ podkreślił, iż sprzedane w 2007 r. akcje, A. B. nabyła w dniu otwarcia spadku, zatem po dniu 1 stycznia 2004 r. Niezależnie od tego i tak nie mogłoby jej przysługiwać omówione prawo do zwolnienia jak i prawo do kosztów uzyskania przychodów, gdyż nie mogłoby ono być potraktowane, jako prawo majątkowe podlegające sukcesji wynikającej z treści art. 97 § 1 Ordynacji podatkowej. Odnosząc się do zarzutu dotyczącego niestwierdzenia nadpłaty organ odwoławczy wskazując na treść art. art. 72 § 1 pkt 1, 73 § 2 pkt 1 i 75 § 1 Ordynacji podatkowej, wyjaśnił, iż w dniu 7 maja 2008 r. podatniczka złożyła zeznanie podatkowe za 2007 rok, w którym wykazała podatek należny z tytułu zbycia akcji w kwocie 89.798 zł, którą to kwotę uiściła, natomiast zobowiązanie podatkowe w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2007 rok z tytułu zbycia akcji określone decyzją organu I instancji wyniosło 90.015 zł. W tym stanie rzeczy nadpłata nie wystąpiła, co uzasadniało rozstrzygnięcie w przedmiocie odmowy jej stwierdzenia. Za nieuzasadniony uznano również zarzut naruszenia art. 120 i art. 121 Ordynacji podatkowej polegający na niezastosowaniu się do prawomocnego wyroku sądu administracyjnego w sprawie o tożsamym stanie faktycznym. Zdaniem Dyrektora Izby Skarbowej, organ I instancji zgromadził materiał dowodowy, wszechstronnie go ocenił oraz w uzasadnieniu swojej decyzji wskazał, na podstawie, jakich przepisów prawa wydał decyzję. Od tej decyzji A. B., poprzez ustanowionego pełnomocnika wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie. Domagając się uchylenia decyzji organów obu instancji i orzeczenia, co do istoty sprawy oraz zwrotu kosztów sądowych, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych, pełnomocnik zarzucił naruszenie art. 97 Ordynacji podatkowej w zw. z art. 23 ust. 1 pkt 38 oraz art. 30b ust. 2 pkt 1 updf, niezastosowanie art. 19 ust. 1 pkt 2 ustawy z 12 listopada 2003 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz niektórych innych ustaw oraz art. art. 72 § 1 pkt 1, 73 § 2 pkt 1 i 75 § 2 pkt 1 lit. a Ordynacji podatkowej. W jego ocenie doszło również do rażącego naruszenia art. 120 oraz art. 121 § 1 Ordynacji podatkowej. W uzasadnieniu skargi podtrzymał argumentację zawartą w odwołaniu od decyzji organu I instancji, dodając, iż wykazanie faktycznych kosztów związanych z uzyskanym przychodem ze zbycia papierów wartościowych spoczywa na podatniku, co oznacza, że odniesienie się przez organy podatkowe wyłącznie do wyliczenia biura maklerskiego i wydanie na tej podstawie decyzji wymiarowej oraz odmawiającej stwierdzenia nadpłaty nie było zgodne z przepisami prawa podatkowego. Podnosząc, że ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych określa, jakie wydatki można zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów, nie uzależniając tego prawa od faktu, czy wydatki powinien ponieść podatnik, czy spadkodawca, wyraził pogląd, iż nie wyklucza ona możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków poniesionych przez osobę trzecią, tak jak w przypadku dziedziczenia i w konsekwencji sukcesji podatkowej. Uznanie, że "zbycie papierów wartościowych przez spadkobiercę ma charakter następczy, samoistny, nie powiązany z realizacją określonego prawa majątkowego lub nawet ekspektatywy tego prawa jako przysługującego spadkodawcy", nie wyłącza więc zastosowania art. 97 Ordynacji podatkowej. Uprawnienie do uwzględnienia kosztów nabycia akcji i uznania ich za koszty uzyskania przychodów jest w rozumieniu wskazanego przepisu dziedziczne. Zgadzając się z tezą wynikającą z wyroku NSA w Warszawie z dnia 22 grudnia 1999 r., zgodnie z którą nie można mówić o sukcesji prawa, którego spadkodawca nie nabył, zauważył, iż wyrok ten nie dotyczył rozliczania kosztów uzyskania przychodów przez spadkobierców. Co więcej, nie dotyczył nawet podatku dochodowego, a podatku od towarów i usług, który konstrukcyjnie znacznie różni się od tego pierwszego. Uprawnienie do obniżenia przychodu o koszty ich uzyskania istniało na podstawie tej samej reguły, co opodatkowanie ewentualnego dochodu powstałego w związku ze sprzedażą tych akcji. Nie można więc mówić, że zasady opodatkowania sprzedaży tych akcji przez spadkobierców podatnika różnią się od zasad opodatkowania ich sprzedaży przez samego podatnika. Reasumując, stwierdził, że skoro skarżąca miała prawo do obniżenia kosztów uzyskania przychodów z tytułu sprzedaży akcji nabytych w drodze spadku o wydatek poniesiony przez spadkodawcę na ich nabycie, to podatek został zapłacony w wysokości wyższej niż należna, a to oznacza, że kwotę nadpłaty stanowi różnica pomiędzy podatkiem zapłaconym a podatkiem należnym, do którego zapłaty była ona obowiązana. Wobec faktu, że podatek wpłacony wyniósł 90. 015 zł, a podatek należny stanowi 5.439 zł., podatek nienależnie zapłacony nadpłatę w kwocie 84.576zł. W opinii pełnomocnika skarżącej w korekcie deklaracji powinny zostać uwzględnione następujące kwoty: przychód 493.292,1 zł, koszty jego uzyskania 464.668.28 zł, dochód 28.623, 82 zł, podatek należny 5.439 zł. In fine uzasadnienia skargi ponownie powołał się na wyroki wojewódzkich sądów administracyjnych, wskazane we wniesionym odwołaniu. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie i podtrzymał argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Rozpoznając sprawę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zaważył, co następuje: Dokonując kontroli zaskarżonej decyzji pod względem jej zgodności z prawem, w oparciu o dyspozycję zawartą w przepisie art. 1§ 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) należy na wstępie wskazać, iż poza sporem pozostaje, że: - w okresie od 21 października 2003 r. do 25 listopada 2003 r. spadkodawca W. S. nabył akcje P. w ilości łącznie 5.000 sztuk; - na mocy postanowienia Sądu Rejonowego z dnia 11 października 2006r., [...] skarżąca A. B. nabyła po zmarłym W. S. prawo do 1/6 części spadku; - w 2007r. dokonała sprzedaży przypadającej jej części papierów wartościowych i z tego tytułu uzyskała przychód w wysokości 533.095,43 zł. Spór w sprawie dotyczy wykładni przepisu art. 97 § 1 Ordynacji podatkowej, zgodnie z którym, spadkobiercy podatnika, z zastrzeżeniem § 2, przejmują przewidziane w przepisach prawa podatkowego majątkowe prawa i obowiązki spadkodawcy. Przedmiotowa regulacja wprowadza do materialnego prawa podatkowego ogólną i samodzielną zasadę sukcesji generalnej majątkowych praw i obowiązków spadkobierców podatnika. Na gruncie prawa publicznego wskazuje się, że podział praw i obowiązków na materialne i niematerialne przebiega według podziału prawa finansowego na materialne i formalne. Prawa majątkowe dotyczą uprawnień i obowiązków, na podstawie których zawiązują się stosunki prawno-finansowe. Do praw majątkowych zalicza się przykładowo prawo do nadpłaty, do zwrotu podatku lub różnicy podatku naliczonego. Istotne zatem było ustalenie, kto z punku widzenia podatkowego otrzymał przychód ze zbycia jednostek uczestnictwa. Rację mają organy podatkowe, że osobą tą była A. B., która w związku z dokonaną w 2007r. sprzedażą nabytych w drodze spadkobrania akcji, uzyskała status podatnika w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2000 r., nr 14, poz. 176 ze zm., zwanej dalej updf ). Oczywiste jest, że takiego statusu nie nabył W. S. Tym samym, w momencie otwarcia spadku, po jego stronie nie istniało żadne uprawnienie, wynikające z przepisów powołanej ustawy. Nie może być wątpliwości, iż warunkiem nabycia praw i obowiązków przez spadkobierców, jest ich uprzednie istnienie u spadkodawcy. W świetle przepisu art. 23 ust. 1 pkt 38 updf, wydatki na nabycie tytułów uczestnictwa lub jednostek uczestnictwa w funduszach kapitałowych stają się kosztem uzyskania przychodu tylko w przypadku ich odpłatnego zbycia. Uprawnienie wynikające z wymienionej regulacji nie powstało jednak w chwili nabycia akcji przez W. S. w 2003r., nie istniało też w chwili otwarcia spadku w 2006r. Powstało dopiero w 2007r., z tytułu odpłatnego zbycia dokonanego przez A. B. Miało ono zatem charakter następczy, samoistny, nie powiązany z realizacją określonego prawa majątkowego lub nawet ekspektatywy tego prawa jako przysługującego spadkodawcy, które mogłoby podlegać sukcesji na zasadach określonych art. 97 § 1 Ordynacji podatkowej. Dlatego Sąd uznał, iż stan faktyczny przedmiotowej sprawy nie wypełnia hipotezy powołanego przepisu. W tych okolicznościach, w rozliczeniu dochodów osiągniętych przez skarżącą w 2007r., z tytułu sprzedaży papierów wartościowych, wydatki poniesione przez W. S. nie mogły być brane pod uwagę. Tym samym zbędnym jest weryfikowanie twierdzeń strony o ich wysokości przyjętej przez organy podatkowe z rzeczywistym stanem. Skoro organ podatkowy zasadnie wskazał, iż wydatki te poniósł spadkodawca w 2003r., i nie skorzystał z przysługującego mu uprawnienia do obniżenia dochodu o koszty uzyskania przychodu, tym samym uprawnienie, które nie powstało, nie weszło w skład masy spadkowej i nie stanowi podstawy do obniżenia przychodów o koszty we wnioskowanej przez skarżącą wysokości. Stosownie do art. 23 ust 1 pkt 38 updf wydatki poniesione na zakup akcji nie stały się kosztami uzyskania przychodu w momencie ich nabycia w 2003r., a dopiero w momencie ich zbycia przez skarżącą. Za nietrafny, uznał Sąd także zarzut niezastosowania przez organ podatkowy art. 19 ust. 1 pkt 2 ustawy z 12 listopada 2003 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2003 r. Nr 202, poz. 1956 ze zm.), zgodnie z którym przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie stosuje się do opodatkowania dochodów (poniesionych strat) uzyskanych po dniu 31 grudnia 2003 r. z odpłatnego zbycia papierów wartościowych, o których mowa w art. 52 pkt 1 lit. b tejże ustawy, w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 stycznia 2004 r., pod warunkiem że papiery te zostały nabyte przed dniem 1 stycznia 2004 r. Trzeba mieć na uwadze, że zgodnie z art. 52 pkt 1 lit. b updf, zwalnia się od podatku dochodowego dochody z odpłatnego zbycia papierów wartościowych, które są dopuszczone do publicznego obrotu papierami wartościowymi, nabytych na podstawie publicznej oferty lub na giełdzie papierów wartościowych, albo w regulowanym pozagiełdowym wtórnym obrocie publicznym, albo na podstawie zezwolenia udzielonego w trybie art. 92 lub 93 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. - Prawo o publicznym obrocie papierami wartościowymi. Niewątpliwie użyty w art. 19 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy zwrot "nabycie przed dniem 1 stycznia 2004 r.", odnosi się do papierów wartościowych, o których mowa art. 52 pkt 1 lit. b PDF, a zatem dotyczy także akcji Jeśli w niespornym stanie faktycznym, skarżąca nabyła przedmiotowe akcje w 2006r., tj po dniu 1 stycznia 2004r. i zbyła je w 2007r., to zasadnie organy podatkowe przyjęły, iż wskazana regulacja nie miała w przedmiotowej sprawie zastosowania. W konsekwencji, Sąd uznał za prawidłową wykładnię art. 2 ust. 1 pkt 3 ppdf dokonaną przez organ podatkowy drugiej instancji. Prawidłowo on bowiem przyjął, że w niniejszej sprawie skarżąca uzyskała przychód w postaci prawa majątkowego, opodatkowany podatkiem od spadków i darowizn, a następnie przychód będący wynikiem realizacji powyższego prawa to jest sprzedaży akcji, i zasadnie uznał, że kwota uzyskana z ich sprzedaży, podlega opodatkowaniu na zasadach określonych w przepisach updf to jest w art. 9 ust. 1, art. 10 ust. 1 pkt 7, art. 17 ust. 1 pkt 6 lit a, i ust. 2, art. 30a ust. 1 pkt 2 updf. Skoro jednocześnie skarżąca nie nabyła prawa do obniżenia kosztów uzyskania przychodów z tytułu sprzedaży akcji nabytych w drodze spadku o wydatek poniesiony przez spadkodawcę na ich nabycie, to nie wystąpiła nadpłata podatku. Czyni to zarzuty dotyczące naruszenia art. art. 72 § 1 pkt 1, 73 § 2 pkt 1 i 75 § 2 pkt 1 lit. a Ordynacji podatkowej niezasadnymi. Odnosząc się do kwestii naruszenia przez organy podatkowe przepisów procesowych poprzez nie zastosowanie się do prawomocnego wyroku WSA w Lublinie z dnia 30 marca 2009 r., sygn. akt I SA/Lu 702/08, którym uchylono indywidualną interpretację Ministra Finansów z dnia 8 sierpnia 2008 r., trzeba mieć na uwadze, iż wydając ten wyrok, Sąd miał na uwadze, iż wydając to rozstrzygnięcie, w kontekście pytania podatniczki "czy w świetle obowiązujących przepisów może obniżyć przychód z tytułu sprzedaży nabytych wcześniej w drodze spadku akcji o koszty uzyskania przychodów w postaci wydatków na ich nabycie?", organ winien ocenić jej sytuację także i z perspektywy art. 97 § 1 Ordynacji podatkowej. Co do pozostałych powoływanych tak w odwołaniu, jak i skardze wyroków, Sąd podziela pogląd wyrażony przez organ II instancji, iż zapadły one w indywidualnych sprawach i jedynie w nich mają moc wiążącą. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie przepisu art. 151 powołanej na wstępie ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę oddalił.