II SA/Lu 681/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jerzy Parchomiuk Sędziowie Asesor sądowy Maciej Gapski Sędzia WSA Grzegorz Grymuza (sprawozdawca) Protokolant Referent Justyna Kłosowska-Pietrynko po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 marca 2026 r. sprawy ze skargi J. B. na decyzję Wojewody Lubelskiego z dnia 12 września 2025 r., znak: GN-V.7536.27.2025.MD w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości oddala skargę. Decyzją z dnia 2 września 2025 r., znak: GN-V.7536.27.2025.MD Wojewoda Lubelski, po rozpatrzeniu odwołania J. B.-C., utrzymał w mocy decyzję Starosty Lubelskiego z dnia 28 lipca 2025 r., znak: IGM-GN.6821.43.2025.MWM w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości położonej w gminie [...], w obrębie geodezyjnym nr [...] D. , oznaczonej jako działka nr [...] o pow. 0,35 ha. Decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym i prawnym: Wnioskiem z dnia 20 marca 2025 r., znak [...], P. Sp. z o.o. w T. Oddział [...] w L. wystąpiła do Starosty Lubelskiego o wydanie decyzji, na podstawie art. 124 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami, ograniczającej sposób korzystania z nieruchomości położonej w powiecie lubelskim, w gminie [...], w obrębie ewidencyjnym nr [...] D. , oznaczonej w ewidencji gruntów i budynków jako działka nr [...], poprzez udzielenie zezwolenia na przeprowadzenie przewodów i urządzeń służących do przesyłania gazu ziemnego, tj. gazociągu średniego ciśnienia PE dn 180 mm maksymalne ciśnienie robocze MOP 0,5 MPa o łącznej długości w granicach nieruchomości: L = 15,2 m, wraz z ustanowieniem: - strefy ograniczonego korzystania z działki na czas trwały, w obrębie pasa strefy kontrolowanej gazociągu, o szerokości 1,0 m (po 0,5 m od osi na każdą na stronę gazociągu) o łącznej powierzchni 0,0015 ha, wynikającej z przepisów rozporządzenia Ministra, Gospodarki z dnia 26 kwietnia 2013 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać sieci gazowe i ich usytuowanie (Dz. U. z 2013, poz. 640), - strefy budowlano-montażowej na czas trwania inwestycji, w obrębie pasa roboczego maszyn i urządzeń, zajmowanego czasowo w celu zrealizowania budowy, o łącznej powierzchni 0,0091 ha. Decyzją z dnia 28 lipca 2025 r., znak IGM-GN.6821.43.2025.MWM Starosta Lubelski orzekł o ograniczeniu sposobu korzystania z działki nr [...] poprzez zezwolenie P. sp. z o.o. na przeprowadzenie przez ww. działkę sieci gazowej średniego ciśnienia PE dn 180 MOP 0,5 MPa. W wyniku odwołanie wniesionego przez J. B.-C. w sprawie orzekał Wojewoda Lubelski, który decyzją z dnia 2 września 2025 r., znak: GN-V.7536.27.2025.MD utrzymał w mocy rozstrzygnięcie o ograniczeniu sposobu korzystania z części nieruchomości. Wojewoda Lubelski, odwołując się do treści art. 124 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami wyjaśnił, że wydanie decyzji zezwalającej na zakładanie i przeprowadzenie ciągów, przewodów i urządzeń na nieruchomości zostało uzależnione od łącznego spełnienia trzech przesłanek: - ciągi, przewody i urządzenia służą realizacji celu publicznego w rozumieniu art. 6 u.g.n., - wykonanie ciągów, przewodów i urządzeń jest zgodne z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku jego braku, z decyzją o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego, - właściciel nieruchomości objętej wnioskiem nie wyraka zgody na realizację inwestycji na jego działce, co potwierdzają bezskuteczne rokowania pomiędzy nim a inwestorem, przeprowadzone przed złożeniem wniosku w sprawie. W ocenie Wojewody materiał dowodowy w sprawie pozwala na stwierdzenie, że opisane wyżej przesłanki zostały w przedmiotowej sprawie spełnione. Jak stwierdził Wojewoda celem przedmiotowej inwestycji jest wzmocnienie zasilania w gaz ziemny miejscowości D. za pośrednictwem nowego gazociągu PE dn 180 maksymalne ciśnienie robocze MOP 0,5 MPa, o łącznej długości ok. 2 680 m, o przepustowości pozwalającej na pokrycie aktualnego deficytu lokalnego systemu gazownictwa w miejscowości D., uniemożliwiającego dostarczenie gazu ziemnego w ilościach odpowiadających miejscowym potrzebom. Zdaniem organu budowę sieci gazowej średniego ciśnienia należy zaliczyć do celów publicznych, wymienionych w art. 6 ust. 2 u.g.n., jako budowa i utrzymywanie ciągów drenażowych, przewodów i urządzeń służących do przesyłania lub dystrybucji płynów, pary, gazów i energii elektrycznej, a także innych obiektów i urządzeń niezbędnych do korzystania z tych przewodów i urządzeń. Organ odwoławczy stwierdził również, że nie budzi wątpliwości, że przedmiotowa inwestycja spełnia przesłankę zgodności z zapisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy [...]. W § 2 ust. 3 ustaleń ogólnych planu, zatwierdzonego Uchwałą Rady Gminy [...] Nr [...] z dnia 12 stycznia 2004 r., dopuszcza się lokalizację, w sposób nie kolidujący z podstawowym przeznaczeniem tych terenów, nie przedstawionych na rysunkach planu obiektów i sieci infrastruktury gazowej, kanalizacyjnej, telekomunikacyjnej, energetycznej, komunikacyjnej i wodnej oraz obiektów gospodarki odpadami nie związanymi z podłożem, służących bezpośredniej obsłudze tych terenów. Zgodnie z wypisem z ww. planu, projektowana sieć gazowa na działce nr [...] będzie przebiegać w terenie zabudowy zagrodowej (symbol MR) z dopuszczeniem zabudowy jednorodzinnej (symbol - MN). Zaplanowana lokalizacja projektowanego gazociągu w skrajnej części działki nr [...], bezpośrednio przy pasie drogowym, sprawia, że przechodzący poprzecznie przez działki gazociąg, nie wprowadzi żadnych ograniczeń w funkcji planistycznej przedmiotowej nieruchomości. W ocenie organu udzielenie zezwolenia poprzedzone zostało także rokowaniami z właścicielem lub użytkownikiem wieczystym nieruchomości, o których mowa w art. 124 ust. 3 u.g.n. W kwestii tej organ zwrócił uwagę, że podczas osobistego spotkania w dniu 23 listopada 2024 r. pełnomocnika inwestora i J. B. właściciel nieruchomości podpisał oświadczenie o wyrażeniu zgody na zawarcie dwustronnej umowy cywilnoprawnej, której przedmiotem będzie udostępnienie P. Sp. z o.o. części działki nr [...] na realizacje inwestycji polegającej na budowie sieci gazowej średniego napięcia. Jednakże oświadczeniem z dnia 12 grudnia 2024 r. wycofał wcześniej udzieloną zgodę. W ocenie organu to dostatecznie dowodzi bezskuteczności przeprowadzonych rokowań z właścicielem nieruchomości, skutkującym wszczęciem postępowania w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości. Nadto organ wskazał, że do wniosku dołączono m. in. dokumenty z przebiegu rokowań, z których wynika, że rokowania pomiędzy [...] [...] Sp. z o.o. Oddział [...] w L. a właścicielem nieruchomości zostały przeprowadzone. Potwierdzają to: informacja z przebiegu rokowań z właścicielem, oświadczenie z dnia 23 listopada 2024 r. J. B. o wyrażeniu zgody na zawarcie dwustronnej umowy cywilnoprawnej, której przedmiotem będzie udostępnienie P. Sp. z o.o. części działki nr [...] na realizacje inwestycji polegającej na budowie sieci gazowej średniego napięcia, oświadczenie z dnia 12 grudnia 2024 r. J. B. C. o cofnięciu ww. zgody na dysponowanie nieruchomością na cele budowlane oraz pismo pełnomocnika spółki z dnia 31 marca 2025 r., znak WL.124.030/2024/pb, dotyczące udzielenia przez właściciela działki nr [...] prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane związane z planowaną budową sieci gazowej średniego ciśnienia. W przedmiotowym piśmie inwestor, mając na względzie treść art. 124 ust. 3 w związku z art. 115 ust. 2 u.g.n., wyznaczył właścicielowi nieruchomości dwumiesięczny termin do zawarcia umowy w przedmiocie jej udostępnienia i zaznaczył, że po jego bezskutecznym upływie będzie zmuszony wystąpić do właściwego starosty z wnioskiem o ograniczenie sposobu korzystania z działki nr [...] w drodze decyzji administracyjnej zgodnie z art. 124 u.g.n. Do akt sprawy dołączone zostało zwrotne potwierdzenie odbioru ww. pisma (w dniu 3 kwietnia 2025 r.), na które właściciel nieruchomości nie udzielił odpowiedzi. Końcowo Wojewoda Lubelski odniósł się również do podnoszonej przez skarżącego możliwości innego poprowadzenia przedmiotowej inwestycji. W kwestii tej organ wyjaśnił, że inwestor argumentował, że projektowany przebieg sieci gazowej w obrębie przedmiotowej działki (podobnie, jak i w granicach pozostałej części terenu z zakresu przedsięwzięcia) został wyznaczony w sposób technicznie i ekonomicznie uzasadniony. Trasa przebiegu sieci gazowej została uzgodniona z istotną częścią właścicieli i zarządców działek, przez które gazociąg ma przebiegać. Ten fakt w przypadku inwestycji liniowej, jaką jest przedmiotowa budowa sieci gazowej, w znacznym stopniu utrudnia dalsze wariantowanie jej przewidywanego przebiegu. Według inwestora potencjalna zmiana projektowanej trasy gazociągu, której celem byłoby ominięcie działki nr [...] jest nieuzasadniona i nieracjonalna. Wojewoda przychylił się do argumentacji inwestora co do zasadności realizacji przedmiotowej inwestycji w zaplanowany przez niego sposób, w tym z przebiegiem trasy - sieci gazowej przez przedmiotową nieruchomość. Trasa projektowanego gazociągu w części dotyczącej działki nr [...] została wyznaczona w maksymalnym, dozwolonym technicznie, zbliżeniu do krawędzi asfaltowej jezdni drogi gminnej - ulicy M.. Przy uwzględnieniu powierzchni niniejszej nieruchomości, stanowiącej wąski pas gruntu ornego, o długości ok. 230 m i szerokości ok. 15 m, lokalizacja projektowanego gazociągu w skrajnej części działki, bezpośrednio przy pasie drogowym, sprawia, że przechodzący poprzecznie przez działkę gazociąg, nie wprowadzi żadnych ograniczeń w funkcji planistycznej i w sposobie korzystania z tej nieruchomości, jak również nie zmieni aktualnego stanu jej zagospodarowania. Według inwestora przeprojektowanej trasy gazociągu, po przeciwnej stronie drogi, na działkach o identycznym przeznaczeniu i stanie zagospodarowania, przy jednoczesnym braku przeszkód terenowych w granicach działki nr [...] w postaci potencjalnie kolizyjnego uzbrojenia podziemnego, czy też istniejącego drzewostanu lub nadziemnych obiektów budowlanych, mogących taką zmianę uzasadnić, byłoby nieuzasadnione i nieracjonalne. Natomiast ominięcie działki nr [...] poprzez przeprowadzenie gazociągu tylko na odcinku ok. piętnastometrowym po przeciwnej stronie drogi, na działce nr [...], (przy braku w możliwości przeprojektowania pozostałej części gazociągu przy ulicy M. na drugą stronę drogi) zwiększałoby niepotrzebnie ilość planowanych przejść przez drogę z jezdnią asfaltową. Byłoby to niekorzystne z punktu widzenia bezpieczeństwa i bezawaryjności funkcjonowania projektowanej sieci gazowej. Decyzja Wojewody Lubelskiego została zaskarżona przez J. B.-C. (dalej także jako "skarżący") do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie. W skardze wskazano, że strona nie zgadza się decyzjami ograniczenia sposobu korzystania z jego części nieruchomości, a jeżeli inwestycja P. jest celem publicznym to po co podsuwano mu oświadczenia, umowy do podpisania. Oświadczenia i umowy były tak napisane, że to on jako właściciel działki domaga się przeprowadzenia sieci gazowej średniego ciśnienia. Skarżący podnosił, że pełnomocnik P. nie zwracał się do niego, ale do sąsiadów o zgodę, jak też pierwsza wizyta i negocjacje pełnomocnika były nie z nim, ale z sąsiadami. Zdaniem skarżącego takie pisma jak oświadczenia czy umowy powinny być od początku do końca przeczytane, zrozumiane i dopiero podpisywane, a nie tak jak robił pełnomocnik P. majtając kartkami, jeszcze do tego przy słabym świetle. W kwestii uzgodnienia inwestycji z istotną częścią właścicieli skarżący podniósł, że pytając się właścicieli i zarządców o budowie sieci gazowej to odpowiedzieli mu, że nic nie wiedzą. Ciekawi więc to czy budowa i przebudowa sieci gazowej nie okaże się jakimś przyłączem dla kogoś ciągnąc linię sieci gazowej przez czyjeś działki. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skarga nie jest uzasadniona. Zgodnie z art. 1 § 2 ustawy - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jednolity Dz.U. z 2022 r., poz. 2492) sąd kontroluje zaskarżone akty pod względem ich zgodności z prawem, przy czym nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, lecz granicami danej sprawy - art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz.U. z 2023 r., poz. 259 ze zm. - dalej jako: "p.p.s.a."). Sąd ma obowiązek dokonać oceny zgodności z prawem zaskarżonego aktu, biorąc pod uwagę wszelkie naruszenia prawa, które mogły mieć wpływ na wynik sprawy, nawet jeżeli nie zostały podniesione w skardze. Sąd bada legalność zaskarżonej decyzji, jej zgodność z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. Uchylenie decyzji następuje w szczególności w przypadku, gdy zaskarżony akt narusza przepisy prawa materialnego lub przepisy postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 3 § 1 w zw. z art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). Skarga w sprawie nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ zaskarżona decyzja została wydana bez naruszenia przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Rozstrzygając w sprawie organ nie naruszył także przepisów prawa materialnego. Już w tym miejscu należy podkreślić, że ustalenia faktyczne poczynione przez organ administracji znajdują potwierdzenie w niewadliwie zgromadzonym w sprawie materiale dowodowym, wobec czego materiał ten należało uznać za wystarczający do podjęcia prawidłowej i zgodnej z prawem decyzji w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości. Organ administracji dokonał także właściwej wykładni przepisów prawa materialnego, jak też prawidłowo zastosował normy prawne do ustalonego w sprawie stanu faktycznego. W myśl przepisu art. 7 k.p.a., organ administracji podejmuje wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, zaś zgodnie z art. 77 § 1 k.p.a., obowiązany jest w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy. Przez rozpatrzenie całego materiału dowodowego należy rozumieć uwzględnienie wszystkich dowodów przeprowadzonych w postępowaniu, jak i uwzględnienie wszystkich okoliczności towarzyszących przeprowadzeniu poszczególnych dowodów, a mających znaczenie dla oceny ich mocy i wiarygodności. Ocena dowodów powinna być dokonana na podstawie całego zebranego materiału dowodowego (art. 80 k.p.a.). Organ administracyjny jest więc zobowiązany na podstawie przytoczonych przepisów do podjęcia wszelkich niezbędnych czynności proceduralnych w celu zebrania pełnego materiału dowodowego, dopiero bowiem wówczas może ocenić, czy dana okoliczność została wyjaśniona i udowodniona. W rozpoznawanej sprawie organ administracji nie naruszył wskazanych reguł postępowania. Organ zebrał wyczerpująco cały materiał dowodowy, rozważył go i poddał ocenie, zgodnie z regułami wynikającymi z przepisów art. 7, art. 8, art. 77 § 1, art. 80 Kodeksu postępowania administracyjnego. Ustalił dokładnie stan faktyczny i wyjaśnił wszystkie istotne okoliczności niezbędne do rozstrzygnięcia sprawy, mając na względzie treść mających zastosowanie w sprawie przepisów prawa. Z treści uzasadnienia zaskarżonej decyzji wynika, że organ wziął pod uwagę wszystkie okoliczności faktyczne i dowody zgromadzone w aktach sprawy, w tym także te dotyczące nieruchomości, której dotyczyło ograniczenie sposobu korzystania oraz projektowanej inwestycji, której przyszła realizacja skutkowała ograniczeniem sposobu korzystania z nieruchomości. Ustalenia organu w tym zakresie nie budzą zastrzeżeń. Ustalenia te wynikają bowiem z przeprowadzonych w sprawie i wskazanych w uzasadnieniu decyzji dowodów, w tym w szczególności ze złożonego wypisu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Większość dowodów, które stanowiły podstawę ustaleń dokonanych w sprawie, to dowody w postaci dokumentów urzędowych, których prawdziwość w żaden sposób nie została podważona. Podkreślić należy również, że także sam skarżący nie wskazuje takich środków dowodowych, które będąc pominięte przez organ, miałyby znaczenie dla ustalenia okoliczności faktycznych istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy. Organ nie naruszył także dyspozycji art. 6 k.p.a. Zasada legalizmu (praworządności) oznacza, że organ musi działać na podstawie i w granicach prawa. W sprawie organ działał na podstawie przepisów obowiązującego prawa. Nie ma podstaw do stwierdzenia naruszenia art. 107 § 3 k.p.a. Uzasadnienie zaskarżonej decyzji zawiera wszystkie elementy wymagane powyższym przepisem, co umożliwia przeprowadzenie kontroli sądowej wydanego przez organ rozstrzygnięcia. W motywach zaskarżonej decyzji organ odwoławczy rzeczowo i z poszanowaniem reguł określonych w art. 107 § 3 k.p.a. wyjaśnił przesłanki natury faktycznej i prawnej podjętego rozstrzygnięcia. Brak jest również podstaw do uznania, że zaskarżona decyzja narusza przepisy prawa materialnego. Zaskarżoną decyzją Wojewoda Lubelski utrzymał w mocy rozstrzygnięcie w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z części, należącej do skarżącego, nieruchomości położonej w miejscowości D., oznaczonej w ewidencji gruntów jako działka nr [...], poprzez zezwolenie na przeprowadzenie przez nieruchomość sieci gazowej średniego ciśnienia PE dn 180 mm ciśnienie robocze MOP 0,5 MPa. Materialnoprawną podstawę zaskarżonej decyzji stanowi art. 124 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (tekst jednolity Dz.U. z 2024 r., poz. 1145 ze zm. – dalej także jako: "ustawa o gospodarce nieruchomościami" lub "u.g.n."). Zgodnie z tym przepisem starosta, wykonujący zadanie z zakresu administracji rządowej, może ograniczyć, w drodze decyzji, sposób korzystania z nieruchomości przez udzielenie zezwolenia na zakładanie i przeprowadzenie na nieruchomości ciągów drenażowych, przewodów i urządzeń służących do przesyłania płynów, pary, gazów i energii elektrycznej oraz urządzeń łączności publicznej i sygnalizacji, a także innych podziemnych, naziemnych lub nadziemnych obiektów i urządzeń niezbędnych do korzystania z tych przewodów i urządzeń, jeżeli właściciel lub użytkownik wieczysty nieruchomości nie wyraża na to zgody. Ograniczenie to następuje zgodnie z planem miejscowym, a w przypadku braku planu, zgodnie z decyzją o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego. Stosownie do art. 124 ust. 3 u.g.n. udzielenie zezwolenia, o którym mowa w ust. 1, powinno być poprzedzone rokowaniami z właścicielem lub użytkownikiem wieczystym nieruchomości o uzyskanie zgody na wykonanie prac wskazanych w ust. 1. Rokowania przeprowadza osoba lub jednostka organizacyjna zamierzająca wystąpić z wnioskiem o zezwolenie. Do wniosku należy dołączyć dokumenty z przeprowadzonych rokowań. Powołane wyżej przepisy wskazują dwie przesłanki, których spełnienie umożliwia ograniczenie sposobu korzystania z nieruchomości. Po pierwsze, ograniczenie właściciela lub użytkownika wieczystego w korzystaniu z jego nieruchomości musi nastąpić, aby zrealizowany został cel publiczny, który będzie zgodny z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w razie jego braku – z decyzją o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego. Po drugie, wystąpienie z wnioskiem o wydanie decyzji na podstawie art. 124 ust. 1 u.g.n. powinno być poprzedzone przeprowadzeniem z właścicielem nieruchomości bądź lub użytkownikiem wieczystym rokowań, mających na celu udostępnienie przez tę osobę nieruchomości w sposób dobrowolny. W ocenie Sądu, wbrew odmiennym wywodom skargi, należy stwierdzić, że obie wskazane wyżej przesłanki zostały w rozstrzyganej sprawie spełnione, co oznacza, że prawidłowo organy orzekły o ograniczeniu sposobu korzystania z nieruchomości skarżącego. Po pierwsze, z przepisu art. 124 ust. 1 u.g.n. wynika, że ograniczenie właściciela lub użytkownika wieczystego w korzystaniu z jego nieruchomości musi nastąpić, aby zrealizowany został cel publiczny, który będzie zgodny z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, W sprawie nie budzi wątpliwości, że planowana inwestycja jest inwestycją celu publicznego, o której mowa w art. 6 ustawy o gospodarce nieruchomościami. Zgodnie z art. 6 pkt 2 u.g.n. celami publicznymi w rozumieniu ustawy jest m.in. budowa i utrzymywanie ciągów drenażowych, przewodów i urządzeń służących do przesyłania lub dystrybucji płynów, pary, gazów i energii elektrycznej, a także innych obiektów i urządzeń niezbędnych do korzystania z tych przewodów i urządzeń; Budowa sieci gazowej średniego ciśnienia jest zatem inwestycją celu publicznego w rozumieniu ustawy. Wbrew sugestiom zawartym w skardze wyjaśnić należy, że z dokumentów zgromadzonych w sprawie jednoznacznie wynika, że planowana inwestycja nie jest przyłączem wykonywanym do jakiejkolwiek działki, lecz siecią gazową średniego ciśnienia. Celem przedmiotowej inwestycji jest wzmocnienie zasilania w gaz ziemny miejscowości D. za pośrednictwem nowego gazociągu PE dn 180 maksymalne ciśnienie robocze MOP 0,5 MPa, o łącznej długości ok. 2 680 m, o przepustowości pozwalającej na pokrycie aktualnego deficytu lokalnego systemu gazownictwa w miejscowości D., uniemożliwiającego dostarczenie gazu ziemnego w ilościach odpowiadających miejscowym potrzebom. Budowę sieci gazowej średniego ciśnienia należy zaliczyć do celów publicznych, wymienionych w art. 6 pkt 2 u.g.n. W ślad za organami obu instancji przyjąć należy także, że projektowana inwestycja jest zgodna z zapisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obowiązującego na terenie Gminy [...]. W obecnie dominującym orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego przyjmuje się, że dla spełnienia wynikającej z art. 124 ust. 1 u.g.n przesłanki zgodności zamierzenia inwestycyjnego z planem miejscowym nie jest konieczne zaznaczenie przebiegu danej sieci w części graficznej planu lub wymienienie jej z nazwy w konkretnym przepisie planu. Za wystarczające przyjmuje się, by plan miejscowy dopuszczał realizację określonego zamierzenia inwestycyjnego. Przy tak rozumianej wykładni przepisu art. 124 u.g.n. stwierdzić należy, że projektowana inwestycja jest zgodna z zapisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obowiązującego na terenie Gminy [...]. Jak wynika ze znajdującego się w aktach administracyjnych sprawy wypisu i wyrysu z planu miejscowego Gminy [...] w § 2 ust. 3 planu dopuszczono lokalizację, w sposób nie kolidujący z podstawowym przeznaczeniem tych terenów, nie przedstawionych na rysunkach planu obiektów i sieci infrastruktury gazowej, kanalizacyjnej, telekomunikacyjnej, energetycznej, komunikacyjnej i wodnej oraz obiektów gospodarki odpadami nie związanymi z podłożem, służących bezpośredniej obsłudze tych terenów. Zgodnie z wypisem z ww. planu, projektowana sieć gazowa na działce nr [...] będzie przebiegać w terenie zabudowy zagrodowej (symbol MR) z dopuszczeniem zabudowy jednorodzinnej (symbol - MN). Zaplanowana lokalizacja projektowanego gazociągu w skrajnej części działki nr [...], bezpośrednio przy pasie drogowym, sprawia, że przechodzący poprzecznie przez działki gazociąg, nie wprowadzi żadnych ograniczeń w podstawowej funkcji planistycznej przedmiotowej nieruchomości. Podzielić należy także stanowisko organu co do tego, że udzielenie zezwolenia na ograniczenie sposobu korzystania z nieruchomości poprzedzone zostało rokowaniami z właścicielem nieruchomości, o których mowa w art. 124 ust. 3 u.g.n. Podzielając w tym przedmiocie ustalenia i oceny Wojewody Lubelskiego wskazać należy dodatkowo, że istotnie w orzecznictwie ugruntowany jest pogląd, że w art. 124 ust. 3 u.g.n. nie umieszczono jakichkolwiek reguł w zakresie prowadzenia rokowań oprócz obowiązku zainicjowania ich poprzez zaproponowanie przez jedną z nich stronie przeciwnej stosownego odszkodowania. Nie określono w ustawie momentu zakończenia rokowań. Mogą więc one być zakończone w dowolnym czasie, np. gdy w ocenie którejkolwiek ze stron nie ma szans na zawarcie porozumienia (por. też wyrok WSA w Gorzowie Wielkopolskim z 28 września 2017 r., II SA/Go 677/17, LEX nr 2369939, i wyrok NSA z 19 października 2017 r., I OSK 1165/17, LEX nr 2404348, oraz wyrok WSA w Kielcach z 8 maja 2018 r., II SA/Ke 99/18, LEX nr 2527639 oraz wyroki NSA z 30 maja 2019 r., I OSK 2022/17, LEX nr 2692974 i z 22 sierpnia 2019 r., I OSK 2484/17, LEX nr 2715681, a także wyrok WSA w Opolu z 24 września 2019 r. II SA/Op 542/18, LEX nr 2727020 i wyrok NSA z 4 grudnia 2019 r., I OSK 3371/18, LEX nr 2753461). Dotyczy to także sytuacji, kiedy strona (właściciel) nie zajmuje żadnego stanowiska (por. wyroki WSA w Łodzi z 14 lutego 2018 r., II SA/Łd 37/18, LEX nr 2449505 i z 19 grudnia 2018 r., II SA/Łd 1006/18, LEX nr 2603791). W postępowaniu wszczętym na podstawie art. 124 ust. 1 u.g.n. organ bada jedynie, czy zostały w sprawie przeprowadzone rokowania w przedmiocie zawarcia umowy umożliwiającej inwestorowi realizację inwestycji i jej utrzymanie (zob. art. 124 ust. 3 u.g.n.). Nie podlega kontroli sam tryb prowadzenia tych rokowań, a także powody, dla których nie dochodzi do zawarcia umowy pozostają poza zakresem kontroli organu administracji, a w konsekwencji także sądu administracyjnego (zob. wyrok NSA z 4 października 2017 r., I OSK 3182/15, LEX nr 2418677, oraz wyrok WSA w Poznaniu z 4 października 2017 r., II SA/Po 437/17, LEX nr 2398110). Jednakże - jak stwierdził WSA w Lublinie w wyroku z 15 maja 2018 r., II SA/Lu 143/18, LEX nr 2531774 - o "przeprowadzeniu rokowań" w rozumieniu art. 124 ust. 3 u.g.n. można mówić w przypadku, gdy inwestor określił i zaproponował właścicielowi nieruchomości warunki uzyskania zgody na wykonanie prac, o których mowa w art. 124 u.g.n. W sytuacji gdy przepisy nie określają szczegółowo, w jaki sposób rokowania powinny zostać zainicjowane, prowadzone i zakończone, to o ich formie i charakterze decyduje na ogół inwestor. Organ, a następnie sąd, ustalają jedynie fakt przeprowadzenia rokowań i nie badają przyczyn braku zgodności stron (por. też wyrok NSA z 20 lipca 2021 r., I OSK 4192/18, LEX nr 3224039). Niewątpliwie więc spełnienie obowiązku przeprowadzenia rokowań, jako przesłanki wszczęcia postępowania o uzyskanie zezwolenia na ograniczenie sposobu korzystania z nieruchomości, oznacza taką sytuację, w której inwestor określił i zaproponował właścicielowi określone warunki uzyskania zgody na wykonanie prac, o jakich mowa w art. 124 u.g.n., a druga strona ich nie zaakceptowała lub też nie odpowiedziała na propozycję. W sprawie sytuacja jest o tyle nietypowa, że pierwotnie skarżący, podczas osobistego spotkania w dniu 23 listopada 2024 r. z pełnomocnikiem inwestora, podpisał oświadczenie o wyrażeniu zgody na zawarcie dwustronnej umowy cywilnoprawnej, której przedmiotem będzie udostępnienie P. Sp. z o.o. części działki nr [...] na realizacje inwestycji polegającej na budowie sieci gazowej średniego napięcia, jednakże następnie oświadczeniem z dnia 12 grudnia 2024 r. wycofał wcześniej udzieloną zgodę. Skoro jednak doszło do zawarcia takiego porozumienia, to oczywistym jest, że inwestor musiał przedstawić skarżącemu propozycję zawarcia porozumienia, którego przedmiotem było udostępnienie P. Sp. z o.o. części działki nr [...] na realizacje inwestycji polegającej na budowie sieci gazowej średniego napięcia, zaś skarżący wyraził na to zgodę. Już więc powyższe jest wystarczające do uznania, że w sprawie spełniony został obowiązek przeprowadzenia rokowań, jako przesłanki wszczęcia postępowania o ograniczenie sposobu korzystania z nieruchomości z art. 124 ust. 3 u.g.n. Bez znaczenia uznać należy przy tym wskazywane w skardze okoliczności, które według skarżącego, utrudniały mu zapoznanie się z treścią przedstawionej propozycji. Generalnie, zgodnie z teorią doręczenia, wszelkie oświadczenia woli składane innej osobie, są złożone z chwilą, gdy doszły do niej w taki sposób, że mogła zapoznać się z jego treścią. To, czy adresat oświadczenia rzeczywiście się z tym oświadczeniem zapoznał i na ile wnikliwie nie ma znaczenia. W sprawie nie budzi wątpliwości, że propozycja zawarcia porozumienia, którego przedmiotem było udostępnienie P. Sp. z o.o. części działki nr [...] na realizacje inwestycji polegającej na budowie sieci gazowej średniego napięcia, została skarżącemu faktycznie przedstawiona. To zaś na ile wnikliwie i starannie skarżący się z tą propozycją zapoznał pozostawało w wyłącznej gestii samego skarżącego. O ile skarżący faktycznie uważał, że istniejące warunki, w tym słabe oświetlenie, utrudniało mu zapoznanie z przedstawioną ofertą, powinien wstrzymać się z podpisaniem umowy do czasu rzetelnego zapoznania się z jej treścią. Zaniedbania skarżącego związane z niewłaściwym zapoznaniem się z treścią oferty nie mogą obciążać ani inwestora, ani organów orzekających w sprawie. Generalnie zaś z powyższego wynika, że inwestor przedstawił skarżącemu propozycję zawarcia porozumienia, którego przedmiotem było udostępnienie P. Sp. z o.o. części działki nr [...] na realizacje inwestycji polegającej na budowie sieci gazowej średniego napięcia, zaś skarżący wyraził na to zgodę, zaś później zgodę tą wycofał i tym samym odmówił zgody na realizację inwestycji, co jest wystarczające do uznania, że w sprawie spełniony został obowiązek przeprowadzenia rokowań, o którym mowa w art. 124 ust. 3 u.g.n. Niezależnie od powyższego należy wskazać, że organ pismem z dnia 24 marca 2025 r. (k.174 akt administracyjnych) wezwał inwestora do uzupełnienia wniosku, w następstwie czego pełnomocnik spółki pismem z dnia 31 marca 2025 r., znak WL.124.030/2024/pb, zwrócił się do skarżącego jako właściciela działki nr [...] o udzielenie prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane związane z planowaną budową sieci gazowej średniego ciśnienia (k.184-206 akt administracyjnych). W przedmiotowym piśmie inwestor, mając na względzie treść art. 124 ust. 3 w związku z art. 115 ust. 2 u.g.n., wyznaczył właścicielowi nieruchomości dwumiesięczny termin do zawarcia umowy w przedmiocie jej udostępnienia i zaznaczył, że po jego bezskutecznym upływie będzie zmuszony wystąpić do właściwego starosty z wnioskiem o ograniczenie sposobu korzystania z działki nr [...] w drodze decyzji administracyjnej zgodnie z art. 124 u.g.n. Do akt sprawy dołączone zostało zwrotne potwierdzenie odbioru ww. pisma (w dniu 3 kwietnia 2025 r.), na które właściciel nieruchomości nie udzielił odpowiedzi. Powyższe, niezależnie od omawianego wyżej faktu zawarcia umowy cywilnoprawnej, jest również wystarczające do uznania, że w sprawie spełniony został obowiązek przeprowadzenia rokowań, o którym mowa w art. 124 ust. 3 u.g.n. W zakończeniu wskazać należy również, że wyznaczenie przebiegu inwestycji liniowych pozostaje jedynie w gestii inwestora, który samodzielnie dokonuje wyboru najbardziej korzystnych rozwiązań lokalizacyjnych i techniczno - wykonawczych przy jednoczesnym minimalizowaniu uciążliwości dla właścicieli nieruchomości. Wpływu na przebieg i zakres inwestycji nie maja natomiast organy administracji publicznej, orzekające o sposobie ograniczenia prawa własności. W tym kontekście wskazać należy jednak, że zaplanowana lokalizacja projektowanego gazociągu w skrajnej części działki nr [...], bezpośrednio przy pasie drogowym, sprawia, że przechodzący poprzecznie przez działki gazociąg, nie wprowadzi żadnych ograniczeń w podstawowej funkcji planistycznej przedmiotowej nieruchomości. Trafnie także wskazał Wojewoda, że trasa projektowanego gazociągu w części dotyczącej działki nr [...] została wyznaczona w maksymalnym, dozwolonym technicznie, zbliżeniu do krawędzi asfaltowej jezdni drogi gminnej - ulicy M. . Przy uwzględnieniu powierzchni niniejszej nieruchomości, stanowiącej wąski pas gruntu ornego, o długości ok. 230 m i szerokości ok. 15 m, lokalizacja projektowanego gazociągu w skrajnej części działki, bezpośrednio przy pasie drogowym, sprawia, że przechodzący poprzecznie przez działkę gazociąg, nie wprowadzi żadnych ograniczeń w funkcji planistycznej i w sposobie korzystania z tej nieruchomości, jak również nie zmieni aktualnego stanu jej zagospodarowania. Ewentualne przeprojektowanej trasy gazociągu, po przeciwnej stronie drogi, na działkach o identycznym przeznaczeniu i stanie zagospodarowania, przy jednoczesnym braku przeszkód terenowych w granicach działki nr [...] w postaci potencjalnie kolizyjnego uzbrojenia podziemnego, czy też istniejącego drzewostanu lub nadziemnych obiektów budowlanych, mogących taką zmianę uzasadnić, byłoby nieuzasadnione i nieracjonalne. Natomiast ominięcie działki nr [...] poprzez przeprowadzenie gazociągu tylko na odcinku ok. piętnastometrowym po przeciwnej stronie drogi, na działce nr [...], (przy braku w możliwości przeprojektowania pozostałej części gazociągu przy ulicy M. na drugą stronę drogi) zwiększałoby niepotrzebnie ilość planowanych przejść przez drogę z jezdnią asfaltową. Byłoby to niekorzystne z punktu widzenia bezpieczeństwa i bezawaryjności funkcjonowania projektowanej sieci gazowej. Z tych też względów i w związku z przywołanymi wyżej przepisami, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a.