II SA/Lu 924/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Jerzy Parchomiuk po rozpoznaniu w dniu 12 grudnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. W. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] września 2018 r., znak: [...], w przedmiocie nakazu rozbiórki - w zakresie wniosku skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. postanawia: odmówić przywrócenia terminu. Decyzją z [...] września 2018 r. L. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego (dalej także jako: WINB), po rozpatrzeniu odwołania M. W. (dalej jako: skarżący) utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w L. z [...] lipca 2017 r., w przedmiocie nakazu rozbiórki. Decyzja została doręczona pełnomocnikowi skarżącego w dniu 11 września 2018 r. W dniu 29 października 2018 r. (data nadania przesyłki w placówce pocztowej) M. W. wniósł skargę na powyższą decyzję do sądu administracyjnego. W dniu 30 października 2018 r. skarżący złożył osobiście w biurze podawczym Sądu pismo zawierające wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Uzasadniając wniosek skarżący podniósł, że w dniu 8 października 2018 r. nadał przesyłkę poleconą do organu odwoławczego, zawierającą skargę do sądu na ww. decyzję. W dniu 29 października 2018 r. skarżący odebrał z urzędu pocztowego zwrot tej przesyłki z adnotacją: "adresat nieznany" i dopiero wówczas zorientował się, że wpisał w piśmie i na kopercie poprzedni adres siedziby WINB w L.. Po stwierdzeniu tego faktu, żona skarżącego wyjęła przesyłkę z koperty oraz zaadresowała ją prawidłowo i wysłała niezwłocznie listem poleconym. Skarżący podniósł, że przesyłkę zawierającą skargę wysłał we właściwym terminie, jednak pod nieaktualny adres organu odwoławczego. W odpowiedzi na skargę L. WINB wniósł o jej odrzucenie, jako wniesionej po upływie terminu. Odnosząc się do wniosku o przywrócenie terminu, organ powołał się na pogląd wyrażany w orzecznictwie sądowym, z którego wynika, że wskazanie na kopercie błędnego adresu organu odwoławczego nie uzasadnia braku winy w uchybieniu terminu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: W świetle art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, ze zm.; dalej jako: p.p.s.a.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 1 p.p.s.a.). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.). Sam fakt uchybienia terminu jest bezsporny, Sąd nie znajduje również podstaw, aby zakwestionować zachowanie przez skarżącego 7-dniowego terminu do złożenia wniosku o przywrócenia terminu, liczonego od dnia ustania przyczyny, która spowodowała uchybienie terminu (w rozpoznawanej sprawie – od dnia 29 października 2018 r., kiedy to skarżący dowiedział się o fakcie błędnego zaadresowania przesyłki zawierającej skargę do sądu). W ocenie Sądu, skarżący nie spełnił natomiast podstawowej merytorycznej przesłanki przywrócenia terminu do wniesienia skargi, gdyż nie uprawdopodobnił, że uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy. Podana przez skarżącego przyczyna – omyłkowe zaadresowanie koperty – nie może stanowić okoliczności świadczącej o braku winy w uchybieniu terminu. Wręcz przeciwnie, jest to okoliczność w pełni zależna od skarżącego, wynikająca z jego błędu. Sąd nie może orzec wbrew wyraźnemu brzmieniu przepisu ustawy (art. 87 § 1 p.p.s.a.) i przywrócić terminu w sytuacji, gdy o jego uchybieniu zadecydowała okoliczność w pełni zawiniona przez skarżącego. W orzecznictwie, zwłaszcza Naczelnego Sądu Administracyjnego, jest już ugruntowany pogląd, że wskazanie przez skarżącego na kopercie listu zawierającego skargę w całości błędnego adresu organu odwoławczego nie uzasadnia braku winy w uchybieniu terminowi do wniesienia skargi, zwłaszcza gdy skarżący był prawidłowo pouczony o właściwym adresie tego organu i stanowi przejaw niedbalstwa. Takie działanie wyklucza ocenę, że skarżący napotkał przeszkodę nie do przezwyciężenia we wniesieniu skargi w terminie (por. postanowienie NSA z 15 marca 2017 r., II GZ 161/17 oraz powoływane tam postanowienia NSA: z 30 sierpnia 2016 r., II GZ 784/16; z 20 lutego 2014 r., II FZ 229/14; z 19 września 2012 r., I FZ 341/12; z 21 kwietnia 2011 r., II FZ 153/11; z 3 lutego 2011 r., II OZ 31/11; z 14 lipca 2010 r., II GZ 160/10; dostępne w CBOSA) Z uwagi na jednoznaczne brzmienie art. 87 § 1 p.p.s.a. Sąd orzekający w rozpoznawanej sprawie w pełni podziela ten pogląd. Skarżący nie kwestionuje faktu, że znał prawidłowy adres organu odwoławczego, przyznaje, że wpisał nieprawidłowy adres na skutek pomyłki. Znajomość przez skarżącego aktualnego adresu organu potwierdza analiza akt administracyjnych sprawy. W toku postępowania administracyjnego skarżący kilkukrotnie kierował korespondencję do L. WINB (w szczególności składając zażalenia na postanowienia organu I instancji), podając prawidłowy adres (por. k. 118, k. 148, k. 171, k. 188, k. 193, k. 206, k. 226 akt administracyjnych). Ponadto zarówno Sądowi z urzędu, jak i samemu skarżącemu znany jest fakt, że oprócz skargi w rozpoznawanej sprawie tylko w 2018 r. skarżący wniósł dziesięć innych skarg na różne akty i czynności L. WINB. W żadnej z tych spraw nie pojawił się problem uchybienia terminu z powodu wpisania błędnego adresu organu na kopercie. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 87 p.p.s.a., sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.