I SA/Ol 380/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodnicząca sędzia WSA Wiesława Pierechod Sędziowie sędzia WSA Renata Kantecka sędzia WSA Przemysław Krzykowski ( sprawozdawca ) Protokolant starszy sekretarz sądowy Katarzyna Niewiadomska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 września 2017r. sprawy ze skargi D. R. na informację Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej ( obecnie Zarządu Województwa ) z dnia "[...]" , nr "[...]", "[...]" w przedmiocie nieuwzględnienia protestu oddala skargę W dniu 28 września 2016 r. D.R. złożył wniosek o dofinansowanie projektu nr "[...]" pt.: "Kompleksowa termomodernizacja budynku usługowego przedsiębiorstwa [...]" do konkursu nr "[...]" ze środków Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa "[...]" na lata 2014 – 2020 w ramach Osi priorytetowej – Efektywność energetyczna "[...]". Przedmiotem projektu była termomodernizacja obiektu gastronomiczno – biurowego położonego przy ul. "[...]" o powierzchni 544,04 m². Wniosek przeszedł pozytywnie weryfikację wymogów formalnych i został przedłożony do oceny formalno – merytorycznej Komisji Oceny Projektów, która stwierdziła, iż nie spełnia on kryterium merytorycznego ogólnego (obligatoryjnego) nr 6 "Wykonalność techniczna". W uzasadnieniu informacji o negatywnej ocenie projektu z dnia "[...]"Fundusz A, działając jako Instytucja Pośrednicząca (dalej również jako: "IP"), wskazał, że instalacja nowego źródła ciepła opalanego biomasą (kominka) jest nowym źródłem emisji zanieczyszczeń. Według wyjaśnień wnioskodawcy, instalacja kominka wynika z konieczności stworzenia sali kominkowej dla gości hotelowych. Natomiast celem działania 4.2 Efektywność energetyczna i wykorzystanie OZE w MŚP, określonym w Szczegółowym opisie osi priorytetowej (dalej jako: "SZOOP"), jest ograniczenie emisji zanieczyszczeń a nie podniesienie atrakcyjności prowadzonej działalności gospodarczej. Według oceniających, instalacja kominkowa nie będzie równoważyć emisji zanieczyszczeń z energii cieplnej pobieranej obecnie z miejskiej sieci ciepłowniczej. Przyjęte przez wnioskodawcę założenia do wyliczenia efektu ekologicznego, tj. zużycie paliwa, są niewłaściwe i nie odnoszą się do danych rzeczywistych. Na potrzeby obliczeń efektu ekologicznego wszelkie wielkości zużycia paliwa/energii powinny odnosić się do ostatniego roku kalendarzowego, tj. roku przed złożeniem wniosku o dofinansowanie lub - jeśli ten rok odbiegał w sposób istotny od norm zużycia - może zostać podana średnia z trzech ostatnich lat. Dodatkowo oceniający stwierdzili, że nieruchomość została ujęta w rejestrze zabytków nieruchomych województwa "[...]", a zatem wnioskodawca był zobowiązany do przedstawienia stosownych dokumentów. Zdaniem IP, projekt nie spełnił kryterium przewidzianego w SZOOP, co skutkowało negatywną oceną projektu stosownie do § 11 ust. 20 Regulaminu konkursu. W proteście z dnia 19 kwietnia 2017 r. wnioskodawca wyjaśnił, że spełnił wymóg zawarty w SZOOP co do oszczędności energii w wysokości min. 25%. Z dołączonego audytu energetycznego i wybranego w nim optymalnego wariantu przedsięwzięcia termomodernizacyjnego wynika, że modernizacja c.o. obejmuje m.in. montaż dodatkowego źródła ciepła opalanego biomasą (kominka z płaszczem wodnym), który będzie pokrywał 30% zapotrzebowania na ciepło i będzie projektem wykorzystującym OZE. W ramach uzupełnień na etapie oceny merytorycznej wyjaśniono, iż kominek będzie włączony w projektowaną instalację c.o. i pracował będzie jedynie w okresach przejściowych (wiosna, jesień). W związku z przejściowym i ograniczonym użytkowaniem kominka w okresie wiosny i jesieni wnioskodawca będzie mógł znacznie zmniejszyć ilość poboru energii z sieci miejskiej, co zrównoważy emisję CO2. Instalowany kominek z płaszczem wodnym opalany będzie masą, a wskaźnik wykorzystania energii odnawialnej zgodnie z audytem energetycznym będzie wynosił 27,8%. Zostaną osiągnięte obowiązujące od końca 2020 r. minimalny poziom efektywności energetycznej i normy emisji zanieczyszczeń. W konsekwencji zostanie zwiększona efektywność energetyczna budynku na poziomie 60,48%, redukcja CO2 na poziomie 72,16% oraz uniknie się emisji zanieczyszczeń CO2 na poziomie 57,08 Mg/CO2. Informacji o tworzeniu sali kominkowej miała na celu jedynie wskazanie miejsca lokalizacji kominka i nie jest to w żadnym razie cel projektu, bowiem przewidziane w projekcie prace termomodernizacyjne nie dotyczą remontu czy przebudowy pomieszczeń pod kątem sali kominkowej, a jedynie mają na celu zwiększenie efektywności energetycznej budynku. Ponadto wnioskodawca podniósł, że użytkuje i prowadzi działalność na terenie budynku objętego projektem od dnia 29 grudnia 2015 r. W dokumentacji konkursowej nie ma wymogu, iż celem termomodernizacji budynku wnioskodawca musi go użytkować lub prowadzić działalność ani tym bardziej, iż nie może nastąpić zmiana jego użytkowania. Wymogi te zostały wprowadzone w SZOOP z dnia 24 lutego 2017 r. już w toku procedury konkursowej, choć zgodnie z art. 41. ust. 3 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (Dz.U. 2014 poz. 1146 ze zm.), dalej jako: "ustawy wdrożeniowej", nie jest możliwa zmiana zasad aplikacji o wsparcie pomocowe na niekorzyść wnioskodawców. Wnioskodawca podniósł również, że budynek nie jest wpisany jest do Gminnej Ewidencji Zabytków dla Gminy. Jako budynek czy działka (miejsce) nie znajduje się również w rejestrze zabytków nieruchomych województwa "[...]", jest tam bowiem wpisany jedynie obszar urbanistyczny Starego Miasta. Zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa budowlanego dla obszaru urbanistycznego, na którym budynek nie posiada indywidualnego wpisu ani do rejestru zabytków ani też do ewidencji zabytków nie ma zastosowania procedura, o której mowa w art. 29 ani też w art. 30 ustawy - Prawo budowlane. Dla tego typu ochrony zabytkowej inwestycje realizowane są na podstawie zgłoszenia na zasadach ogólnych, natomiast uzgodnienie z miejskim konserwatorem zabytków jest procedurą wewnętrzną organu administracji architektoniczno - budowlanej i nie obciąża wnioskodawcy. Ponadto zgodnie z Instrukcją wypełniania załączników, uzgodnienia z konserwatorem zabytków dołączane jest jedynie, gdy nie dołączono pozwolenia na budowę, lub pozwolenie na budowę nie zawiera zapisów odnoszących się do uzgodnień z konserwatorem zabytków. Nie ma zatem zastosowania w przypadku dokonywania zgłoszenia robót. IP pismem z dnia "[...]" nie uwzględniła powyższego protestu. W motywach rozstrzygnięcia uwzględniła argumentację wnioskodawcy w zakresie wymogu uzgodnienia inwestycji z konserwatorem zabytków. Nie zgodziła się jednakże ze stroną w kwestii pozostałych zarzutów co do oceny o niespełnieniu kryterium merytorycznego ogólnego (obligatoryjnego) nr 6 "Wykonalność techniczna". Stwierdzono bowiem, że podany (np. w studium wykonalności) efekt ekologiczny jest wyliczony niewłaściwie. Z przedłożonej tabeli dotyczącej efektu ekologicznego wynika, że emisja z obecnego źródła przed realizacją projektu nie uwzględnia właściwego wskaźnika WO z informacji "[...]", odpowiedniego dla istniejącego źródła ciepła, tj. miejskiej sieci ciepłowniczej. Ponadto ww. tabela nie zawiera źródła ciepła opalanego biomasą. W przypadku energii uzyskanej z biomasy nie mogą być wspierane instalacje wykorzystujące pełnowartościowe drewno i zboże do produkcji energii, a biomasa rozumiana jest jako stałe lub ciekłe substancje pochodzenia roślinnego lub zwierzęcego, które ulegają biodegradacji, pochodzące z produktów, odpadów i pozostałości z produkcji rolnej i leśnej oraz przemysłu przetwarzającego ich produkty oraz ziarna zbóż niespełniające wymagań jakościowych dla zbóż w zakupie interwencyjnym określonych w art. 7 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1272/2009 z dnia 11 grudnia 2009 r. Wnioskodawca nie wykazał wpływu planowanej instalacji na poziom zanieczyszczenia powietrza oraz wykorzystywane przez nią surowce. IP dodała, że nie dokonywano zmian w Regulaminie konkursu, a wskazane błędy w informacji o negatywnej ocenie dotyczyły sposobu wyliczenia efektu ekologicznego. W złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skardze na powyższą ocenę strona, wnosząc o uznanie, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo, zarzuciła: - naruszenie art. 41 ust. 1 i 2 ustawy wdrożeniowej w związku z § 1 ust. 8 i § 2 ust. 6 Regulaminu konkursu poprzez uznanie, że wyliczenie efektu ekologicznego zawarte w studium wykonalności na podstawie załączonego audytu energetycznego jest niezgodne z postanowieniami Regulaminu konkursu i tym samym dokonanie oceny projektu na podstawie kryteriów sprzecznych z postanowieniami Regulaminu i wytycznymi w sprawie kwalifikowalności wydatków zawartymi w SZOOP; - naruszenie art. 41 ust. 3 i 5 ustawy wdrożeniowej poprzez zmianę Regulaminu konkursu i wprowadzenie dodatkowych kryteriów nieobowiązujących w momencie złożenia wniosku oraz w terminie uniemożliwiającym modyfikację wniosku, - naruszenie art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej poprzez brak rzetelnej i obiektywnej oceny polegający na błędnym przyjęciu, że nie spełniono wskazanego kryterium, - naruszenie art. 44 ustawy wdrożeniowej poprzez brak rzetelnej oceny wniosku polegającej na nieprecyzyjnym wezwaniu do uzupełnień i niewykazaniu prawidłowych według Komisji Oceny Projektu wartości dla wyliczenia efektu ekologicznego, - brak rzetelności, przejrzystości i prawidłowości rozpoznania protestu, powielenie argumentów Komisji Oceny Projektu i niedostrzeżenie ewidentnych uchybień merytorycznych w ramach oceny wniosku. W uzasadnieniu skargi strona stwierdziła, że niezrozumiałe jest odrzucenie projektu w sytuacji, gdy przyjęła w studium wykonalności na stronie 14-15 metodykę wyliczenia efektu ekologicznego według tabeli stanowiącej załącznik do Regulaminu konkursu. W przypadku zasilania z sieci ciepłowniczej powinno się podać zużycie energii na podstawie odczytów licznika i przeliczyć na zużycie paliwa. Jednakże ta sama metodyka dopuszcza możliwość dokonania wyliczeń nie tylko o stan rzeczywisty, ale także np. w oparciu o audyt energetyczny. Skarżący dokonał tych wyliczeń właśnie na podstawie audytu energetycznego, jako różnicę stanu istniejącego w warunkach standardowych dla stanu projektowanego, po modernizacji budynku. Zarzut oceniających, iż tabela nie zawiera źródła ciepła opalanego biomasą jest również chybiony, skoro skarżący zastosował tabelę dostępną jako załącznik do regulaminu konkursu, będącą wzorem do wyliczenia efektu. Emisji CO2 ze spalania biomasy nie wlicza się do sumy emisji ze spalania paliw, co oznacza, że jest to równoważne stosowaniu zerowego wskaźnika emisji dla biomasy. Skarżący w dokumentacji aplikacyjnej nie miał bowiem zgodnie z wytycznymi wyliczać stanu emisji przed i po modernizacji, a dokonać wyliczenia oszczędności CO2 na podstawie audytu energetycznego. Wyraźnie zaznaczył i wykazał w audycie energetycznym oszczędności. Strona podniosła, ze rozpatrując protest, pominięto jej argumenty. IP jako powód odrzucenia projektu podała jedynie, iż przyjęte założenia do wyliczenia efektu ekologicznego są niewłaściwe, gdyż obiekt jest nieużytkowany i dane nie są rzeczywiste. Powodem odrzucenia nie było zatem błędne wyliczenie efektu ekologicznego i nieuwzględnienie do wyliczeń biomasy jako dodatkowego źródła ciepła, które to zostały podniesione dopiero na etapie ponownej oceny. Fakt użytkowania obiektu nie był również obligatoryjny, bowiem w dniu ogłoszenia o konkursie i naboru wniosków w SZOOP nie widniała informacja, jakoby warunkiem uczestnictwa w konkursie musiał być obiekt użytkowany. IZ wprowadziła takie ograniczenie w dniu 24 lutego 2017r., wprowadzając w SZOOP w tabeli "Limity i ograniczenia" zapis: (...) Modernizacja energetyczna może dotyczyć budynków/obiektów, które Wnioskodawca użytkuje/prowadzi działalność przez minimum 1 rok. Przed i po realizacji projektu obiekt/budynek nie może zmienić sposobu użytkowania oraz formy prowadzonej działalności przez Wnioskodawcę. Wyklucza się obiekty nieużytkowane i użytkowane bez źródła ciepła lub ze źródłem, które przez okres co najmniej 3 lat nie działa oraz nie emituje zanieczyszczeń. Jednocześnie, dane do wyliczenia zużycia paliwa/energii powinny odnosić się do rzeczywistych wielkości na podstawie ostatniego roku kalendarzowego lub - jeśli ten rok odbiegał w sposób istotny od norm zużycia - może zostać podana średnia z 3 ostatnich lat (...). Tym samym dokonano nieuprawnionej zmiany Regulaminu, mającej przełożenie na negatywny wynik oceny projektu. IP nie odniosła się też do zarzutu skarżącego dotyczącego znacznego zmniejszenia poboru energii z sieci miejskiej, ograniczenia emisji CO2, podniesienia wartości energetycznej budynku, a także argumentu, iż konieczność instalacji OZE wynika z audytu energetycznego. Zdaniem skarżącego, ocena projektu została dokonana w sposób nierzetelny, a Komisja Oceny Projektów odrzuciła projekt na podstawie innych braków aniżeli te, o których uzupełnienie został wezwany skarżący. Pismem z dnia 14 czerwca 2017 r. Fundusz A poinformował, że z dniem 31 maja 2017 r. przestał pełnić funkcję IP w ramach RPO "[...]"na lata 2014 – 2020. W dniu 5 lipca 2017 r. do Sądu wpłynęła odpowiedź na skargę Zarządu Województwa, w której stwierdzono, że nie kwestionuje się merytorycznych zarzutów skarżącego, że ocena merytoryczna wniosku o dofinansowanie powinna być dokonana w oparciu o zapisy SZOOP w brzmieniu obowiązującym w dniu ogłoszenia konkursu, tj. w dniu 19 lipca 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", sąd administracyjny kontroluje działalność administracji publicznej, a stosownie do przepisu art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j.: Dz. U. z 2016 r., poz. 1066 ze zm.) kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zakres kontroli administracji publicznej obejmuje między innymi orzekanie w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki przewidziane w tych przepisach (art. 3 § 1 w zw. z § 3 p.p.s.a.). Taką szczególną ustawą jest ustawa z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (t.j.: Dz. U. z 2017 r., poz. 1460), dalej jako: "ustawa wdrożeniowa", która w art. 61 ust. 1 stanowi, że w przypadku nieuwzględnienia protestu, negatywnej ponownej oceny projektu lub pozostawienia protestu bez rozpatrzenia, w tym w przypadku, o którym mowa w art. 66 ust. 2 pkt 1, wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 3 p.p.s.a Stosownie do art. 66 ust. 2 ustawy wdrożeniowej, w przypadku gdy na jakimkolwiek etapie postępowania w zakresie procedury odwoławczej wyczerpana zostanie kwota przeznaczona na dofinansowanie projektów w ramach działania: 1) właściwa instytucja, do której wpłynął protest, pozostawia go bez rozpatrzenia, informując o tym na piśmie wnioskodawcę, pouczając jednocześnie o możliwości wniesienia skargi do sądu administracyjnego na zasadach określonych w art. 61; 2) sąd, uwzględniając skargę, stwierdza tylko, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo, i nie przekazuje sprawy do ponownego rozpatrzenia. W myśl natomiast art. 61 ust. 8 ustawy wdrożeniowej, w wyniku rozpoznania skargi sąd może: 1) uwzględnić skargę, stwierdzając, że: a) ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, przekazując jednocześnie sprawę do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję, o której mowa w art. 39 ust. 1, b) pozostawienie protestu bez rozpatrzenia było nieuzasadnione, przekazując sprawę do rozpatrzenia przez właściwą instytucję, o której mowa w art. 55 albo art. 39 ust. 1; 2) oddalić skargę w przypadku jej nieuwzględnienia; 3) umorzyć postępowanie w sprawie, jeżeli jest ono bezprzedmiotowe. Określony w art. 66 ustawy wdrożeniowej model kontroli sprawowanej przez sąd administracyjny dopuszcza merytoryczną weryfikację oceny projektu przez sąd dopóty, dopóki nie zostały wyczerpane środki przeznaczone na dofinansowanie projektów w ramach działania. Ustawodawca uznał bowiem, że kontrola taka byłaby bezprzedmiotowa w przypadku, gdyby nie istniała jakakolwiek możliwość uzyskania dofinansowania przez podmiot inicjujący tę weryfikację. Wyjątkiem jest sytuacja, w której protest został merytorycznie oceniony przez właściwą instytucję, zaś dopiero na etapie postępowania przed sądem administracyjnym środki zostały wyczerpane. Wówczas, zgodnie z art. 66 ust. 2 pkt 2 ustawy wdrożeniowej sąd, stwierdzając zasadność skargi może stwierdzić, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo lecz nie przekazuje sprawy do ponownego rozpatrzenia. W zakresie procedury wyboru projektu do dofinansowania wyjaśnić należy, iż przepisy ustawy wdrożeniowej przewidują tryb konkursowy lub pozakonkursowy (art. 38 ust. 1). W trybie konkursowym, a w takim trybie następował wybór projektu w rozpoznawanej sprawie, wniosek o dofinansowanie projektu jest składany w ramach konkursu organizowanego i przeprowadzanego przez właściwą instytucję (art. 39 ust. 1). Konkurs jest postępowaniem służącym wybraniu do dofinansowania projektów, które spełniły kryteria wyboru projektów i uzyskały największą liczbę punktów (art. 38 ust. 1, art. 39 ust.2). Wnioskodawcy, w przypadku negatywnej oceny jego projektu wybieranego w trybie konkursowym, przysługuje prawo wniesienia protestu w celu ponownego sprawdzenia złożonego wniosku w zakresie spełniania kryteriów wyboru projektów (art. 53 ust. 1). Protest jest rozpatrywany przez właściwą instytucję zarządzającą, którą w przypadku regionalnego programu operacyjnego jest zarząd województwa (art. 9 ust. 1 pkt 2) lub pośredniczącą, jeżeli została ustanowiona dla danego programu operacyjnego i instytucja zarządzająca powierzyła jej zadania w tym zakresie (art. 55). W przypadku nieuwzględnienia protestu, negatywnej ponownej oceny projektu lub pozostawienia protestu bez rozpatrzenia, wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do sądu administracyjnego (art. 61 ust. 1). W przedmiotowej sprawie strona wnosząc skargę do Sądu zachowała wszystkie wymogi formalne i wyczerpała tryb zaskarżenia określony w ustawie wdrożeniowej, umożliwiając Sądowi dokonanie kontroli zaskarżonego aktu. Zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy wdrożeniowej właściwa instytucja przeprowadza konkurs na podstawie określonego przez siebie regulaminu. Obligatoryjne elementy regulaminu konkursu zostały zawarte w art. 41 ust. 2 ustawy wdrożeniowej regulamin ten określa m.in. kryteria wyboru projektów wraz z podaniem ich znaczenia (art. 41 ust. 2 pkt 7). W myśl art. 7 Konstytucji RP wszystkie organy państwa obowiązane są do działania na podstawie i w granicach obowiązującego prawa. Przepis ten widzieć należy w kontekście postanowień art. 87 Konstytucji RP i systemu źródeł prawa powszechnie obowiązującego. Z regulacji tej wynika, że jedynie tego typu źródła prawa mogą kształtować sytuację prawną adresata działań administracji publicznej. Przywołanie powyższych unormowań jest niezbędne z tego powodu, że w niniejszej sprawie kontroli sądowej poddana została czynność organu administracji publicznej, która posiada zakotwiczenie w normach prawa powszechnie obowiązującego, jak również w akcie, który nie legitymuje się statusem aktu normatywnego, a mianowicie w regulaminie konkursu przyjętym przez właściwą instytucję, czyli instytucję przeprowadzającą konkurs. W niniejszej sprawie jest to Zarząd Województwa. Regulamin ten dostępny jest jedynie na stronach internetowych właściwej instytucji i nie legitymuje się statusem aktu normatywnego, jednakże w tego rodzaj sprawach stanowi wzorzec kontroli sądowej. Przyjęcie tego regulaminu przewiduje art. 41 ustawy wdrożeniowej. Jakkolwiek regulamin ten nie jest źródłem prawa w rozumieniu art. 87 Konstytucji RP, tym niemniej spełnia kryteria źródeł prawa w szerokim tego słowa znaczeniu. Mając na uwadze normatywny charakter regulaminu stwierdzić należy, że jako akt tworzący system realizacji odpowiednich programów, przyjętych na podstawie stosownych umocowań ustawowych przyznanych instytucjom zarządzającym, regulamin konkursu, określany w doktrynie między innymi jako swoiste bądź niezorganizowane źródło prawa, winien stanowić podstawę oceny legalności rozstrzygnięcia konkursowego, jednakże tylko łącznie z odpowiednimi przepisami prawa powszechnie obowiązującego (por. m.in. wyroki WSA w Szczecinie z 9 listopada 2016 r., I SA/Sz 1033/16, WSA w Gdańsku z 23 listopada 2016 r., I SA/Gd 1094/16 oraz WSA w Rzeszowie z 13 grudnia 2016 r., I SA/Rz 823/16, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych - http//:orzeczenia.nsa.gov.pl - w skrócie: "CBOSA"). W konsekwencji wzorcem sądowej kontroli czynności prawnej podejmowanej przez organ administracji publicznej jest przywołana powyżej ustawa, inne przepisy prawa powszechnie obowiązującego, jak również regulamin konkursu, w ramach którego zgłoszono wniosek podlegający ocenie w niniejszej sprawie. Podkreślić należy, że z punktu widzenia przepisów unijnych Sąd dokonując kontroli negatywnej oceny projektu wydanej w trybie ustawy wdrożeniowej bada przede wszystkim czy wybór projektu został przeprowadzony zgodnie z warunkami określonymi w art. 125 ust. 3 lit a Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) Nr 1303/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiającego wspólne przepisy dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności, Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich oraz Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz ustanawiające przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności i Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 1083/2006 (Dz. U.UE L z dnia 20 grudnia 2013 r.), zgodnie z którym procedury wyboru i kryteria powinny zapewniać, że operacje przyczynią się do osiągnięcia celów szczegółowych i rezultatów odpowiednich priorytetów, są niedyskryminacyjne i przejrzyste oraz są zgodne z zasadą równości płci i niedyskryminacji oraz zasadą zrównoważonego rozwoju. Natomiast z punktu widzenia przepisów ustawy wdrożeniowej Sąd dokonując kontroli zaskarżonego aktu bada czy wybór projektu został przeprowadzony zgodnie z zasadami wynikającymi z art. 37 ust. 1 tejże ustawy tj. w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny oraz zapewniający wnioskodawcom równy dostęp do informacji o warunkach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania. Zasada równego dostępu do pomocy nakłada na instytucje odpowiedzialne za realizację zadań polityki rozwoju obowiązek równego traktowania wszystkich beneficjentów pomocy oraz formułuje zakaz jakiegokolwiek faworyzowania lub dyskryminowania niektórych z nich. (por. wyrok NSA z dnia 3 lutego 2017 r., sygn. akt II GSK 1/17, CBOSA; zob. J. Jaśkiewicz "Komentarz do art. 37 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowania w perspektywie finansowej 2014 – 2020"; LEX/el. 2014 nr 208524). Dodać należy, iż zgodnie ze stanowiskiem sądów administracyjnych, rozpatrując skargę wniesioną na negatywną ocenę projektu, sąd administracyjny powinien badać zasadność oceny projektu, czyli sięgać do argumentacji, na podstawie której projekt został oceniony. Należy przy tym zaznaczyć, że kontrola sądu administracyjnego przeprowadzana w tym zakresie, powinna zmierzać do oceny, czy argumentacja oceniającego nie jest dowolna, czy mieści się w granicach danej sprawy, czy nie jest oderwana od kryteriów wynikających z regulaminu. Trzeba bowiem mieć na uwadze, iż sądowa kontrola legalności działań instytucji zarządzającej w procesie wyboru projektu do dofinansowania jest ograniczona. Sąd nie jest uprawniony do weryfikacji merytorycznej oceny projektu, dokonanej przez ekspertów, np. poprzez odmienną ocenę założeń tego projektu i przyznanie określonej liczby punktów ocenianemu projektowi, lecz uprawniony jest do kontroli sporządzonej oceny w kontekście przestrzegania kryteriów tej oceny, takich jak równość, przejrzystość, bezstronność, niezmienność i rzetelność, wywodzonych z przepisów ustawy wdrożeniowej, a także z punktu kompletności tej oceny oraz jasności przyjętych kryteriów (wyrok NSA z 17 grudnia 2013 r., II GSK 2249/13, CBOSA). Przenosząc powyższe wywody na realia rozpoznawanej sprawy należy podkreślić, że przedmiotem sporu w niniejszej sprawie była ocena czy organ dokonał prawidłowych ustaleń skutkujących uzyskaniem negatywnej oceny wniosku skarżącego w zakresie uznania, że nie zostało spełnione kryterium merytoryczne ogólne nr 6 "Wykonalność techniczna" w ramach Działania 4.2. Efektywność energetyczna i wykorzystanie OZE w MŚP. Zgodnie z art. 53 ustawy wdrożeniowej oraz § 11 pkt 20 Regulaminu do konkursu nr "[...]" niespełnienie co najmniej jednego z kryteriów merytorycznych ogólnych powoduje negatywną ocenę projektu. Godzi się zauważyć, że Instytucja Pośrednicząca na etapie oceny merytorycznej zgodnie z § 11 pkt 17 Regulamin konkursu (nr "[...]" Regionalny Program Operacyjny Województwa "[...]" na lata 2014-2020 Oś priorytetowa 4 Efektywność energetyczna Działanie 4.2 Efektywność energetyczna i wykorzystanie OZE w MŚP) pismem z dnia 16 lutego 2017 r. wezwała wnioskodawcę do złożenia dodatkowych wyjaśnień odnośnie spełniania przez projekt kryterium merytoryczne ogólne nr 6 "Wykonalność techniczna". W pkt 4 i 5 zamieszczonych uwag, w celu rozwiązania wątpliwości zwrócono się o wyjaśnienia potrzeby instalacji kominka z płaszczem wodnym, który w projekcie miał być nowym źródłem emisji zanieczyszczeń (pkt 4 uwag, k. 352). Zwrócono się również o przedstawienie metodyki obliczenia założonego efektu ekologicznego zamieszczonego w pkt 2.3. studium wykonalności (pkt 5 uwag, k. 352) W wyjaśnieniach złożonych przez wnioskodawcę (k. 353-355) wnioskodawca w pkt 4 wskazał, że modernizacja systemu grzewczego będzie obejmować montaż dodatkowego źródła ciepła opalanego biomasą. W związku z przejściowym użytkowaniem kominka w okresie wiosny i jesieni wnioskodawca będzie mógł znacznie zmniejszyć ilość poboru energii z sieci miejskiej. Zdaniem wnioskodawcy kominek opalany biomasą nie będzie nowym źródłem emisji zanieczyszczeń. W pkt 5 złożonych wyjaśnień wnioskodawca odnosząc się do uwagi dotyczącej metodyki obliczenia założonego efektu ekologicznego, wnioskodawca wskazał że wyliczono efekt ekologiczny według wzoru przedstawionego w studium wykonalności. Instytucja Pośrednicząca pismem z dnia "[...]" poinformowała wnioskodawcę o negatywnej ocenie projektu. Od przedmiotowego rozstrzygnięcia wnioskodawca uczestniczący w przedmiotowym konkursie w dniu 21 kwietnia złożył protest. Instytucja Pośrednicząca przyjęła protest do rozpatrzenia i przekazała do weryfikacji prawidłowości oceny w zakresie kryteriów i zarzutów przedstawionych w proteście. W zaskarżonej informacji o nieuwzględnieniu protestu z dnia "[...]" Instytucja Pośrednicząca po dokonaniu weryfikacji oceny projektu odnośnie podniesionych przez wnioskodawcę zarzutów w odniesieniu do kryterium merytorycznego ogólnego nr 6 "Wykonalność techniczna" uznała w części protest za zasadny. W proteście wnioskodawca wyjaśnił, że budynek w którym ma by zrealizowany projekt nie jest wpisany do Gminnej Ewidencji Zabytków dla Gminy. Wobec powyższego opinia konserwatora zabytków w świetle przedłożonego w konkursie zaświadczenia Prezydenta Miasta o braku sprzeciwu w odpowiedzi na złożone przez wnioskodawcę zgłoszenie robót nie ma w tym przypadku zastosowania. W tym względzie Instytucja Pośrednicząca uwzględniła argumentację wnioskodawcy przyjmując, że zostały spełnione warunki określone w dokumentacji konkursowej. Jednocześnie Instytucja Pośrednicząca nie uwzględniła pozostałych zarzutów podniesionych w proteście w odniesieniu do kryterium merytorycznego ogólnego nr 6 "Wykonalność techniczna". W uzasadnieniu informacji o negatywnej ocenie projektu Instytucja Pośrednicząca wskazała, że z dokumentacji aplikacyjnej wynika, że modernizacja obiektu przez wnioskodawcę obejmuje montaż dodatkowego źródła ciepła opalanego biomasą (kominka z płaszczem wodnym), który będzie pokrywał około 30% zapotrzebowani na ciepło, montaż nowej centralnej instalacji (grzejniki, rury), montaż zaworów termostatycznych i podpionowych, wykonanie poprawnej izolacji przewodów oraz wykonanie regulacji po modernizacji. W pisemnych motywach swojego rozstrzygnięcia Instytucja Pośrednicząca wskazała na zasadniczy powody, które świadczą o tym, że projekt nie spełnia kryterium merytorycznego ogólnego nr 6 "Wykonalność techniczna". Po pierwsze zwrócono uwagę, że podane w studium wykonalności (s. 14-15 dokumentu, k. 384-385) wyliczenia odnośnie obliczenia efektu ekologicznego sprzeczne są obowiązującymi w postępowaniu konkursowym (Działania 4.2. Efektywność energetyczna i wykorzystanie OZE w MŚP) dokumentami obowiązującymi wnioskodawcę aplikującego o środki pomocy publicznej. Podkreślono, że w tabeli zawartej w Instrukcji Sporządzania Studium wykonalności oraz metodyką do obliczeń efektu ekologicznego – brak jest opału jako źródła ciepła w postaci biomasy. Nadmieniono, że po realizacji projektu emisja zanieczyszczeń będzie obejmować także wskazane wyżej wymienione źródło ciepła tj. biomasę. Po drugie, Instytucja Pośrednicząca zwróciła także uwagę, że z przedłożonej przez wnioskodawcę tabeli dotyczącej efektu ekologicznego wynika, że tabela ta nie uwzględnia obecnego, istniejącego źródła ciepła przed realizacją projektu, tj. miejskiej sieci ciepłowniczej. W konstatacji przedstawionej argumentacji Instytucja Pośrednicząca wskazała, że projekt nie spełnia kryterium merytorycznego ogólnego nr 6 "Wykonalność techniczna" z uwagi na błędne wyliczenie efektu ekologicznego przez wnioskodawcę. W ocenie Sądu w przedmiotowej sprawie ocena dokonana przez Instytucję Pośredniczącą zawarta w zaskarżonej informacji o nieuwzględnieniu protestu, nie narusza obowiązujących regulacji prawnych. W pierwszej kolejności zwrócić należy uwagę na fakt, iż projekty środowiskowe to dosyć specyficzna odmiana typowych wniosków o dofinansowanie inwestycji. W ogólnym ujęciu projekty środowiskowe od reszty projektów odróżnia przede wszystkim istotny element: tzw. efekt ekologiczny, możliwy do osiągnięcia w wyniku realizacji danego przedsięwzięcia. Efekt ekologiczny to zakładany poziom ograniczenia emisji zanieczyszczeń do środowiska, jaki przyniesie zainwestowanie środków finansowych w dane przedsięwzięcie inwestycyjne, o które beneficjent aplikuje w ramach określonego konkursu. To wokół tego efektu budowane jest w zasadzie całe tło typowego projektu środowiskowego i koncepcja zmian, jakie projekt ma przynieść (w tym konstrukcja celów projektu). Efekt ekologiczny najczęściej wiąże się z planowanymi zmianami implementowanymi w zakresie pozytywnego wpływu na ochronę powietrza, ziemi, wód czy też ochronę przed hałasem. Punktem wyjścia przy opracowywaniu projektu środowiskowego jest zatem odpowiednie zaplanowanie pożądanego, z punktu widzenia głównie przepisów prawa (norm środowiskowych), limitu zanieczyszczeń odprowadzanych do otoczenia danego przedsiębiorstwa. Wyraża się go oczywiście w sposób ilościowy, a więc mierzalny. Co istotne opracowując wniosek o dofinansowanie należy przy tym oszacować wielkość tego efektu w dwóch momentach tj. przed i po realizacji inwestycji. Spodziewana zmiana ilościowa (np. redukcja ilości emisji pyłów, odprowadzanych ścieków, gromadzonych odpadów) pozwala na określenie podstawowego wskaźnika branego pod uwagę przy ocenie projektów środowiskowych – wskaźnika efektywności kosztowej uzyskania efektu ekologicznego, mówiącego oceniającym dany projekt, przy jakich nakładach inwestycyjnych możliwe będzie osiągniecie zakładanego mierzalnego i pozytywnego wpływu na stan środowiska naturalnego. W konkursie do którego został złożony wniosek o dofinansowanie projektu nr "[...]" pt.: "Kompleksowa termomodernizacja budynku usługowego przedsiębiorstwa "[...]"" przewidziano dofinansowanie projektów, które przewidywały: ▪ modernizację i rozbudowę linii produkcyjnych w przedsiębiorstwach na efektywne energetycznie, w tym z zastosowaniem OZE; ▪ modernizację instalacji technicznych w przedsiębiorstwie na efektywne energetycznie, w tym pod kątem wykorzystania OZE; ▪ głęboką, kompleksową modernizacją energetyczną budynków w przedsiębiorstwach (definicja w słowniku terminologicznym) wraz z wymianą lub modernizacją źródła energii z uwzględnieniem OZE; ▪ zastosowanie energooszczędnych technologii produkcji (dotyczy energii elektrycznej, ciepła, wody) w tym OZE; ▪ wdrażanie systemów zarządzania energią w przedsiębiorstwie; ▪ zastosowanie technologii/instalacji odzysku energii cieplnej w procesach produkcji przemysłowej i/lub produkcji energii; ▪ audyt energetyczny (jako element projektu). W Regulaminie konkursu nr "[...]" (Regionalny Program Operacyjny Województwa "[...]" na lata 2014-2020 Oś priorytetowa 4 Efektywność energetyczna Działanie 4.2 Efektywność energetyczna i wykorzystanie OZE w MŚP) w § 1 pkt 3 wyraźnie wskazano, że przystąpienie do konkursu jest równoznaczne z akceptacją przez Wnioskodawcę postanowień niniejszego Regulaminu. Zgodnie z § 2 (Podstawowe informacje o konkursie) ust. 6 Regulaminu, wskazano, że dokumentację projektową należy przygotować na podstawie obowiązujących wzorów dokumentów zatwierdzonych do przedmiotowego konkursu przez Zarząd Województwa. Na uwagę zasługuje również § 9 Regulaminu który precyzyjnie wskazuje zasady sporządzania i formę składania wniosku o dofinansowanie projektu i załączników. Zgodnie z § 9 pkt 1 każdy wnioskodawca ubiegający się o dofinansowanie ze środków publicznych wypełnia Wniosek zgodnie z Instrukcją wypełniania wniosku o dofinansowanie projektu, która stanowi załącznik nr 2 do niniejszego Regulaminu, w odpowiedzi na właściwe ogłoszenie o konkursie. W myśl § 9 pkt 4 Załączniki do wniosku należy wypełnić zgodnie z Instrukcją wypełniania załączników do wniosku o dofinansowanie projektu, która stanowi załącznik nr 3 do niniejszego Regulaminu. Wskazać należy, że integralną częścią Regulaminu konkursu nr "[...]" (Regionalny Program Operacyjny Województwa na lata 2014-2020 Oś priorytetowa 4 Efektywność energetyczna Działanie 4.2 Efektywność energetyczna i wykorzystanie OZE w MŚP) są następujące załączniki: ▪ Załącznik nr 1 Wzór wniosku o dofinansowanie projektu ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa na lata 2014-2020 ▪ Załącznik nr 2 Instrukcja wypełniania wniosku o dofinansowanie projektu ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa na lata 2014-2020 ▪ Załącznik nr 3 Instrukcja wypełniania załączników do wniosku o dofinansowanie projektu ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa na lata 2014-2020 na etapie oceny i realizacji projektu ▪ Załącznik nr 4 Karta weryfikacji wymogów formalnych wyboru projektów ▪ Załącznik nr 5 Karta z definicjami wymogów formalnych wyboru projektów ▪ Załącznik nr 6 Lista sprawdzająca do weryfikacji wymogów formalnych wyboru projektów ▪ Załącznik nr 7 Karta oceny kryteriów formalnych (obligatoryjnych) wyboru projektów ▪ Załącznik nr 8 Karta z definicjami kryteriów formalnych(obligatoryjnych) wyboru projektów ▪ Załącznik nr 9 Lista sprawdzająca do weryfikacji kryteriów formalnych(obligatoryjnych) wyboru projektów ▪ Załącznik nr 10 Karta oceny kryteriów merytorycznych ogólnych (obligatoryjnych) i specyficznych (obligatoryjnych) wyboru projektów ▪ Załącznik nr 11 Karta z definicjami kryteriów merytorycznych ogólnych (obligatoryjnych) i specyficznych (obligatoryjnych) wyboru projektów ▪ Załącznik nr 12 Lista sprawdzająca do weryfikacji kryteriów merytorycznych ogólnych (obligatoryjnych) i specyficznych (obligatoryjnych wyboru projektów ▪ Załącznik nr 13 Karta oceny kryteriów merytorycznych punktowych i premiujących wyboru projektów ▪ Załącznik nr 14 Karta z definicjami kryteriów merytorycznych punktowych i premiujących wyboru projektów ▪ Załącznik nr 15 Lista sprawdzająca do umowy o dofinansowanie projektu ▪ Załącznik nr 16 Wzór umowy o dofinansowanie projektu ▪ Załącznik nr 17 Wzór aneksu ▪ Załącznik nr 18 Wytyczne w sprawie kwalifikowalności wydatków w ramach Osi Priorytetowej 4 Efektywność Energetyczna: Działanie 4.1 Wspieranie wytwarzania i dystrybucji energii pochodzącej ze źródeł odnawialnych; Działanie 4.2 Efektywność energetyczna i wykorzystanie OZE w MŚP; oraz w ramach Osi Priorytetowej 5 Środowisko przyrodnicze i racjonalne wykorzystanie zasobów: Działanie 5.1 Gospodarka odpadowa; Działanie 5.2 Gospodarka wodno-ściekowa; Działanie 5.3 Ochrona różnorodności biologicznej Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa na lata 2014-2020 w zakresie Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego ▪ Załącznik nr 19 Instrukcja zabezpieczania umowy o dofinansowanie projektu finansowanego z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa na lata 2014-2020 Z punktu widzenia niniejszej sprawy kluczowe znaczenie ma Załącznik nr 3 do Regulaminu, który zawiera Instrukcję wypełniania załączników do wniosku o dofinansowanie projektu ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa na lata 2014-2020 na etapie oceny i realizacji projektu. W dokumencie tym szczegółowo wymieniono załączniki wymagane w momencie złożenia Wniosku o dofinansowanie projektu i w pozycji nr 1 wskazano na dokument kluczowy dla realizacji każdego projektu, czyli: Studium Wykonalności / Biznes Plan. W Instrukcji wypełniania załączników czytamy, że załączenie tego dokumentu jest konieczne dla każdego projektu. Dokument należy sporządzić zgodnie z Instrukcją sporządzania Studium Wykonalności w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa na lata 2014-2020 stanowiącą załącznik nr 1 do niniejszej Instrukcji. W omawianej Instrukcji podkreśla się, że wnioskodawca powinien pamiętać o zachowaniu spójności Studium Wykonalności / Biznes Planu z zapisami wniosku o dofinansowanie projektu oraz załącznikami dołączonymi do Wniosku o dofinansowanie projektu. Do studium wykonalności należy dołączyć skoroszyt w postaci plików z aktywnymi komórkami i formułami, np. w formacie "[...]". Przechodząc na poziom Instrukcji sporządzania studium wykonalności w ramach Osi Priorytetowej 4 Efektywność Energetyczna (Działanie 4.1 Wspieranie wytwarzania i dystrybucji energii pochodzącej ze źródeł odnawialnych; Działanie 4.2 Efektywność energetyczna i wykorzystanie OZE w MŚP) czytamy, że aby dokonać obliczeń efektów ekologicznych należy skorzystać z tabeli zawierającej aktywne formuły. Po wpisaniu w odpowiednie zielone pola rocznego zużycia opału stosowanego przed oraz po modernizacji obiektu, w tabeli pojawią się szacunkowe wartości poszczególnych emisji, co umożliwi obliczenie ich redukcji. W tabeli tej jako rodzaj opału podano: - węgiel - koks - olej - gaz - drewno - słoma. W przypadku Działania 4.2 Efektywność energetyczna i wykorzystanie OZE w MŚP, w ramach którego przeprowadzony był konkurs brak jest jakichkolwiek informacji na temat możliwości zastosowania biomasy jako opału przy obliczaniu efektu ekologicznego. Nie ma na ten temat wzmianki również w Szczegółowym opisie osi priorytetowej Efektywność energetyczna Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa na lata 2014-2020 do Działania 4.2. Na marginesie nadmienić należy, że pojęcie "biomasa" pojawia się w rubryce nr 14 (Limity i ograniczenia w realizacji projektów) w Szczegółowym opisie osi priorytetowej jedynie dla odrębnego Działania 4.1. W dokumencie tym czytamy, że w przypadku energii uzyskanej z biomasy lub biogazu nie będą wspierane instalacje wykorzystujące pełnowartościowe drewno i zboże do produkcji energii, a biomasa rozumiana jest jako stałe lub ciekłe substancje pochodzenia roślinnego lub zwierzęcego, które ulegają biodegradacji, pochodzące z produktów, odpadów i pozostałości z produkcji rolnej i leśnej oraz przemysłu przetwarzającego ich produkty oraz ziarna zbóż niespełniające wymagań jakościowych dla zbóż w zakupie interwencyjnym określonych w art. 7 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1272/2009 z dnia 11 grudnia 2009 r.); Przy wyborze projektów obejmujących spalanie biomasy będzie brany pod uwagę potencjalny negatywny wpływ na zanieczyszczenie powietrza/emisję PM, w szczególności na obszarach, w których są przekroczone poziomy PM10. Konkludując przedstawioną argumentację należy stwierdzić, że szczegółowa analiza całokształtu dokumentacji konkursowej do Działania 4.2., wiążącej Instytucję Pośredniczącą jak również wnioskodawcę ubiegającą się o środki publiczne, nie przewiduje możliwości zastosowania źródła ciepła opalanego biomasą przy obliczaniu efektu ekologicznego. Zaznaczyć należy, że pojęcie "biomasa", którym posługuje się wnioskodawca w Studium Wykonalności nie jest pojęciem potocznym, ale ma swoje określone znaczenie prawne. I tak, w świetle Dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/28/WE, biomasa to ulegająca biodegradacji część produktów, odpadów lub pozostałości pochodzenia biologicznego z rolnictwa (łącznie z substancjami roślinnymi i zwierzęcymi), leśnictwa i związanych działów przemysłu, w tym rybołówstwa i akwakultury, a także ulegającą biodegradacji część odpadów przemysłowych i miejskich. Biopłyny (paliwo wtórne) - ciekłe paliwa dla celów energetycznych, innych niż w transporcie, w tym do wytwarzania energii elektrycznej oraz energii ciepła i chłodu, produkowane z biomasy. W świetle Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady WE nr 1099/2008 biomasa - obejmuje organiczne, niekopalne substancje o pochodzeniu biologicznym, które mogą być wykorzystane w charakterze paliwa do produkcji energii cieplnej lub wytwarzania energii elektrycznej, w tym drewno, uprawy, odpady stałe biodegradowalne, i in. Zgodnie z ustawą z dnia 25 sierpnia 2006 r. o biopaliwach i biokomponentach ciekłych biomasa, to stałe lub ciekłe substancje pochodzenia roślinnego lub zwierzęcego, które ulegają biodegradacji, pochodzące z produktów, odpadów i pozostałości z produkcji rolnej oraz leśnej, przemysłu przetwarzającego ich produkty, a także części pozostałych odpadów, które ulegają biodegradacji, a w szczególności surowce rolnicze; W myśl ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. o odpadach, biomasa to odpady, które ulegają rozkładowi tlenowemu i beztlenowemu przy udziele mikroorganizmów. Natomiast w myśl Rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 14 sierpnia 2008 r. biomasa to stałe lub ciekłe substancje pochodzenia roślinnego lub zwierzęcego, które ulegają biodegradacji, pochodzące z produktów, odpadów i pozostałości z produkcji rolnej oraz leśnej, a także przemysłu przetwarzającego ich produkty, a także części pozostałych odpadów, które ulegają biodegradacji, oraz ziarna zbóż niespełniające wymagań jakościowych dla zbóż w zakupie interwencyjnym określonych w art. 4 rozporządzenia Komisji (WE) nr 687/2008 z dnia 18 lipca 2008 r. ustanawiającego procedury przejęcia zbóż przez agencje płatnicze lub agencje interwencyjne oraz metody analizy do oznaczania jakości zbóż (Dz. Urz. UE L 192 z 19.07.2008, str. 20) i ziarna zbóż, które nie podlegają zakupowi interwencyjnemu. W świetle przedstawionych wywodów, argumentacja wnioskodawcy zawarta w skardze sprowadzająca się do twierdzenia, iż emisji CO2 ze spalania biomasy nie wlicza się do sumy emisji ze spalania paliw należy uznać za chybioną. Oczywistym bowiem jest, że po realizacji projektu emisja zanieczyszczeń będzie obejmować również opał jakim jest biomasa. Podkreślić należy, że zgodnie z § 4 ust. 4 Regulaminu wszystkie typy przedsięwzięć muszą wynikać z przeprowadzonych audytów energetycznych, które określą zestaw działań w przedsiębiorstwie zwiększający jego efektywność energetyczną. Sporządzony przez wnioskodawcę audyt energetyczny nie może jednak stać w oczywistej sprzeczności z innymi wymogami wskazanymi w dokumentacji konkursowej. Wobec powyższego podniesiony przez skarżącego zarzut naruszenia art. 41 ust. 1 i 2 ustawy wdrożeniowej w związku z § 1 ust. 8 i § 2 ust. 6 Regulaminu konkursu poprzez uznanie, że wyliczenie efektu ekologicznego zawarte w studium wykonalności na podstawie załączonego audytu energetycznego jest niezgodne z postanowieniami Regulaminu konkursu i tym samym dokonanie oceny projektu na podstawie kryteriów sprzecznych z postanowieniami Regulaminu i wytycznymi w sprawie kwalifikowalności wydatków zawartymi w SZOOP, Sąd uznał za nieskuteczny. Odnosząc się do pozostałych zarzutów skargi należy wskazać, że są one niezasadne. Organ w żaden sposób nie naruszył przepisów art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej, który stanowi, że właściwa instytucja przeprowadza wybór projektów do dofinansowania w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny oraz zapewnia wnioskodawcom równy dostęp do informacji o warunkach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania. Zasady konkursu obowiązują w równym stopniu wszystkich beneficjentów. Nie można więc zasadnie twierdzić, aby zastosowanie wspomnianych postanowień regulaminu konkursu względem skarżącej, do czego obowiązany był organ, naruszyło powołany przepis (por. wyroku NSA z 9 stycznia 2014 r., sygn. akt II GSK 2322/13). Jak stanowi art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej, właściwa instytucja przeprowadza wybór projektów do dofinansowania w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny oraz zapewnia wnioskodawcom równy dostęp do informacji o warunkach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania. Ustanawiając zasady, na jakich dokonuje się wybór projektów do dofinansowania, ustawodawca nie wprowadził definicji normatywnych pojęć przejrzystości, rzetelności, bezstronności i równego dostępu, jednak nie budzi żadnych wątpliwości ich językowe znaczenie. Szczegółowy przekaz w tym zakresie został zawarty w wydanych przez Ministra Infrastruktury i Rozwoju, na podstawie art. 5 ust. 1 w zw. z art. 4 ust. 1 i ust. 2 pkt 3 ustawy wdrożeniowej, Wytycznych mających zastosowanie do trybów wyboru projektów na lata 2014 – 2020. Dokument ten, adresowany do instytucji uczestniczących w realizacji programów operacyjnych (art. 5 ust. 2 ustawy), znajduje zastosowanie do wszystkich trybów wyboru projektów na lata nim określone i stosownie do dyspozycji art. 5 ust. 1 ustawy wdrożeniowej, służy m.in. zapewnieniu "jednolitości sposobu realizacji programów operacyjnych i prawidłowości realizacji zadań i obowiązków określonych ustawą". W nakreślonym Wytycznymi sposobie realizacji programów operacyjnych mieści się jednolitość pojmowania, wprowadzonych art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej, podstawowych zasad, na jakich przeprowadzany jest wybór projektów do dofinansowania. Sama zawartość semantyczna pojęcia rzetelności nie powinna budzić większych wątpliwości i należy je odczytywać jako działanie sumienne, solidne, staranne i zgodne z określonymi zasadami i obowiązkami. W tak rozumiane pojęcie rzetelności wpisuje się, określona w rozdziale 4 pkt 1 lit. b) Wytycznych Ministra Infrastruktury i Rozwoju, zasada rzetelności, którą kieruje się właściwa instytucja podczas procesu wyboru projektów; zasada ta wyraża się obowiązkiem zgodnej z ustanowionymi regułami oceny każdego projektu. W rozpatrywanej sprawie, organ - zdaniem Sądu - pisemnie uzasadnił wynik oceny kryteriów ocenionych negatywnie, wskazał w sposób zwięzły jak i metodologicznie poprawny na okoliczności, które przesądziły o negatywnym wyniku oceny. Sąd wskazuje ponadto, że nie powinno umknąć uwadze, że to na wnioskodawcy ubiegającym się o dofinansowanie w ramach danego konkursu spoczywa obowiązek rzetelnego i wyczerpującego przygotowania wniosku. Szczególne znaczenie ma przygotowanie wniosku z uwzględnieniem znanych wnioskodawcy kryteriów oceny wszystkich zgłoszonych do konkursu projektów (por. wyrok NSA z 9 sierpnia 2011 r. sygn. akt. II GSK 1500/11). Przenosząc powyższe do realiów przedmiotowej sprawy stwierdzić należy, że skarżący, przystępując do konkursu powinien znać jego zasady, gdyż są one publikowane i dostępne dla wszystkich w jednakowy sposób. Każdy uczestnik konkursu wyraża akceptację dla zasad konkursu i w dalszych swych działaniach w postępowaniu konkursowym, chcąc uzyskać pomoc musi się do tych zasad precyzyjnie stosować. Obowiązek starannego przygotowania dokumentacji aplikacyjnej, zgodnie z wymogami konkursu, ciąży zawsze na wnioskodawcy. Podsumowując, Sąd nie dopatrzył się na żadnym etapie postępowania naruszenia procedury i zasad wskazanych w regulaminie konkursu, a polemika strony skarżącej ze stanowiskiem organu, nie mogła mieć wpływu na ocenę jej legalności. Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności należało orzec o oddaleniu skargi jako bezzasadnej na podstawie art. 61 ust. 8 pkt. 2 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014 – 2020 ( j. t. Dz. U. 2016, poz. 217).