II SA/Ol 502/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodnicząca sędzia WSA Katarzyna Matczak Sędziowie sędzia WSA Beata Jezielska sędzia WSA Piotr Chybicki (spr.) po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 23 października 2025 r. sprawy ze skargi T. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Olsztynie z dnia [...], nr [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami oddala skargę. Z akt sprawy przekazanych Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Olsztynie wynika, że pismem z 10 lutego 2025 r. Starosta N. (dalej organ I instancji) zawiadomił T. B. (dalej skarżący) o wszczęciu z urzędu postępowania w sprawie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami w związku z istnieniem przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami. Następnie decyzją z 4 marca 2025 r. organ I instancji, orzekł o cofnięciu skarżącemu uprawnień do kierowania pojazdami kategorii AM,B1,B,C1,C.C,B+E,C1+E,C+E,T. W uzasadnieniu decyzji wyjaśniono, że w dniu 6 lutego 2025 r. do organu wpłynęło orzeczenie lekarskie nr [...] wystawione 30 stycznia, przez lekarza uprawnionego do badań lekarskich osób ubiegających się o uzyskanie uprawnień do kierowania pojazdami i kierowców. Organ wyjaśnił, iż w wyniku badania przeprowadzonego u skarżącego na podstawie art. 75 ust. 5 pkt 1 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 1210 dalej u.k.p.) stwierdzono u niego istnienie przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami kategorii AM,B1,B,C1,C,B+E,C1+E,C+E,T. Organ wyjaśnił że zgodnie z art. 103 ust. 1 pkt 1 lit. a u.k.p, starosta wydaje decyzję o cofnięciu uprawnienia do kierowania pojazdami w przypadku stwierdzenia na podstawie orzeczenia lekarskiego istnienia przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdem. W odwołaniu od powyższej decyzji skarżący zarzucił organowi naruszenie przepisów prawa materialnego oraz przepisów postępowania, mającą wpływ na treść zaskarżonej decyzji tj.: - art. 103 ust. 1 pkt 1 lit. a u.k.p. w sytuacji gdy orzeczenie lekarskie nr [...] z 30 stycznia 2025 r. nie jest oparte o pełną dokumentację medyczną, a w zakresie stwierdzającym przeciwwskazania do kierowania pojazdami pozostaje w sprzeczności z dokumentacją medyczną w tym zaświadczeniem lekarza S. P. z 19 września 2024 r. oraz z 15 stycznia 2025 r. oraz z wynikami badań krwi [...] z 6 sierpnia 2024 r. i 17 września 20204 r. - art. 7 k.p.a., art. 77 § 1 k.p.a. w zw. z art. 78 § 1 k.p.a., art. 76 § 2 k.p.a., art. 75 § 1 k.p.a. poprzez związanie Starosty N. dokumentem urzędowym, jakim jest orzeczenie lekarskie nr [...] z 30 stycznia 2025 r. w sytuacji gdy orzeczenie to pozostaje w sprzeczności z dokumentacją medyczną w tym zaświadczeniem lekarza S. P. z 19 września 2024 r. oraz z 15 stycznia 2025 r. oraz z wynikami badań krwi [...] z 6 sierpnia 2024 r. i 17 września 2024 r. jak też wynikami badań [...] z 22 marca 2025 r. Odwołujący, zwrócił się o dopuszczenie dowodów z w/w dokumentów, a w uzasadnieniu odwołania rozwinął przedstawione zarzuty. Zauważył, iż orzeczenie lekarskie z 30 stycznia 2025 r. stwierdzające istnienie przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami wydane zostało na podstawie uzależnienia mieszanego od [...], jak też zaburzeń [...]. Natomiast lekarz prowadzący odwołującego [...] wydał zaświadczenie o abstynencji skarżącego, a także o odstawieniu od stycznia 2024 r. leku A. Wyjaśnił także, że wyniki prób wątrobowych u odwołującego wskazują na brak nadużywania [...]. Ponadto w piśmie z dnia 12 kwietnia 2024 r - uzupełnieniu odwołania – skarżący zarzucił organowi naruszenie: - art. 81 ust. 1 pkt 1, 2 lit. a, b, c oraz art. 2 pkt. 1, 3, 5 u.k.p. w sytuacji, gdy orzeczenie lekarskie [...] z 30 stycznia 2025 r. nie jest oparte o pełną dokumentację medyczną, a w zakresie stwierdzającym przeciwwskazania do kierowania pojazdami pozostaje w sprzeczności z dokumentacją medyczną w tym zaświadczeniem lekarza z 19 września 2024 r. oraz z 15 stycznia 2025 r. wraz z wynikami badań; - art. 76 § 1 i 3 k.p.a. poprzez związanie Starosty N. dokumentem urzędowym, jakim jest orzeczenie lekarskie nr [...] z 30 stycznia 2025 r. w sytuacji gdy orzeczenie to pozostaje w sprzeczności z dokumentacją medyczną w tym zaświadczeniem lekarza psychiatry z 19 września 2024 r. oraz z 15 stycznia 2025 r. oraz z wynikami badań krwi [...] z 6 sierpnia 2024 r. i 17 września 2024 r. jak też wynikami badań [...] z 22 marca 2025 r. Odwołujący podniósł również, że zgodnie z art. 76 § 3 k.p.a. dopuszczalne jest przeprowadzenie dowodu przeciwko treści dokumentu urzędowego i wskazał, że w jego ocenie obowiązkiem organu odwoławczego było przeprowadzenie dodatkowego postępowania wyjaśniającego i ustalenie czy jednostki orzecznicze medycyny pracy podtrzymują swoje orzeczenia po zapoznaniu się z przedłożonymi przez skarżącego dokumentami. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Olsztynie (dalej: "Kolegium") decyzją z [...] r., utrzymało w mocy decyzję organu I instancji. W motywach rozstrzygnięcia Kolegium, wskazało, że przepisy u.k.p. określają w jakich okolicznościach i przy spełnieniu jakich przesłanek następuje cofnięcie uprawnień do kierowania pojazdami. Zgodnie z art. 103 ust. 1 pkt 1 lit.a tej ustawy starosta wydaje decyzję administracyjną o cofnięciu uprawnienia do kierowania pojazdami w przypadku stwierdzenia na podstawie orzeczenia lekarskiego istnienia przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdem. Art. 75 ustawy określa natomiast kto podlega badaniom lekarskim przeprowadzanym w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdem. Z kolei w myśl art. 79 ust. 2 powołanej ustawy, uprawniony lekarz, po przeprowadzeniu badania lekarskiego, wydaje osobie badanej orzeczenie lekarskie. Osoba badana lub podmiot kierujący na badania, niezgadzający się z treścią orzeczenia lekarskiego, może wystąpić z wnioskiem o przeprowadzenie ponownego badania lekarskiego w jednostce określonej w przepisach wydanych na podstawie art. 81. Orzeczenie lekarskie wydane po przeprowadzeniu ponownego badania lekarskiego jest ostateczne. Kolegium zwróciło uwagę, że sformułowanie "starosta wydaje decyzję" użyte w art. 103 ust. 1 pkt 1 lit.a u.k.p. wskazuje na bezwzględnie obowiązujący charakter przepisu. Wydanie decyzji cofającej uprawnienia do kierowania pojazdami silnikowymi nie zostało pozostawione swobodnemu uznaniu organu. W przypadku stwierdzenia przez uprawnionego lekarza w orzeczeniu lekarskim istnienia przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania przez stronę pojazdami silnikowymi, starosta ma obowiązek wydania decyzji cofającej takie uprawnienia. Kolegium zaznaczyło również, że ostateczne orzeczenia lekarskie nie podlegają weryfikacji (tak pod względem ich treści, jak i procedowania) w postępowaniach o cofnięcie uprawnień do kierowania pojazdami. W tym kateksje, kolegium przywołało wyrok NSA z 10 listopada 2021 r., (sygn. akt II GSK 517/21). Mając na uwadze powyższe kolegium wskazało, że organ pierwszej instancji dysponował zarówno orzeczeniem lekarskim nr [...] z 9 września 2024 r. Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy, wydanym przez lekarza uprawnionego do badań lekarskich osób kierujących pojazdami stwierdzającym u skarżącego istnienie przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania wszelkimi pojazdami silnikowymi oraz wydanym w wyniku wniesienia odwołania od w/w orzeczenia orzeczeniem lekarskim nr [...] z 30 stycznia 2025 r. wydanym przez uprawnionego lekarza ds. badań lekarskich osób ubiegających się o uzyskanie uprawnień do kierowania pojazdami i kierowców Wojskowego Instytutu Medycyny Lotniczej w Warszawie, w którym stwierdzono u skarżącego istnienie przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami, do których wymagane jest prawo jazdy kat. AM,A1,A2.A,B1,B,B+E,T,C1,C1+E,C,C+E,D1,D1+E,D.D+E. Organ odwoławczy podkreślił, że orzeczenie lekarskie wydane po przeprowadzeniu ponownego badania lekarskiego jest ostateczne. Na powyższą decyzję skarżący, pismem z 10 lipca 2025 r., wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie domagając uchylenia decyzji organów I i II instancji. Skarżący zarzucił organom naruszenie: - art. 103 ust.1 pkt 1 lit. a ustawy o kierujących pojazdami w sytuacji, gdy orzeczenie lekarskie [...] z dnia 30 stycznia 2025 r. nie jest oparte o pełną dokumentacje medyczną, a w zakresie stwierdzającym przeciwskazania do kierowania pojazdami pozostaje w sprzeczności z dokumentacją medyczną w tym zaświadczeniem lekarza [...] z dnia 19 września 2024 r. 15 stycznia 2025 r. wynikami badań krwi [...] z dnia 6 sierpnia 2024r. oraz 17 września 2024 r. - art. 81 ust.1 pkt 1, 2 lit. a, b, c oraz ust. 2 pkt 1, 3, 5 ustawy o kierujących pojazdami w sytuacji, gdy orzeczenie lekarskie [...] z dnia 30 stycznia 2025 r. Nie jest oparte o pełną dokumentacje medyczną, a w zakresie stwierdzającym przeciwskazania do kierowania pojazdami pozostaje w sprzeczności z dokumentacja medyczną w tym zaświadczeniem lekarza [...] z dnia 19 września 2024 r. 15 stycznia 2025 r. wynikami badań krwi [...] z dnia 6 sierpnia 2024 r. oraz 17 września 2024 r. - przepisów postępowania tj.: - art. 7 k.p.a i art. 77 § 1 k.p.a w zw. z art. 78 § 1 k.p.a, art. 76 § 2 k.p.a., 75 § 1 k.p.a. poprzez związanie Starosty N. dokumentem urzędowym jakim jest orzeczenie lekarskie nr [...] r. z dnia 30 stycznia 2025 r. w sytuacji, gdy orzeczenie to pozostaje w sprzeczności z dokumentacją medyczną oraz przeprowadzonymi badaniami lekarskimi w szczególności zaświadczeniem lekarza z 19 września 2024 r. 15 stycznia 2025 r. wynikami badań krwi [...] z 6 sierpnia 2024r. oraz 17 września 2024 r. oraz wynikami badań [...] z dnia 22 marca 2025 r., w sytuacji gdy orzeczenie lekarskie z dnia [...] r. nie zostało wydane w toku postępowania w zakresie cofnięcia skarżącemu uprawnienia do kierowania pojazdami, a treść tego orzeczenia winna zostać dokonana w relacji do innych dowodów której to oceny nie dokonał ani Starosta ani SKO w Olsztynie - art. 76 § 1 i 3 k.p.a., poprzez związanie Starosty N. dokumentem urzędowym jakim jest orzeczenie lekarskie nr [...] r. z dnia 30 stycznia 2025 r. w sytuacji, gdy orzeczenie to pozostaje w sprzeczności z dokumentacją medyczną oraz przeprowadzonymi badaniami lekarskimi w szczególności zaświadczeniem lekarza S. P. z dnia 19 września 2024 r. 15 stycznia 2025 r. wynikami badań krwi [...] z dnia 6 sierpnia 2024r. oraz 17 września 2024 r. oraz wynikami badań [...] z dnia 22 marca 2025 r., zaś Samorządowe Kolegium Odwoławcze winno dokonać oceny samodzielnej przez pryzmat wszystkich dowodów. W uzasadnieniu skargi wskazano, że choć orzeczenie lekarskie stanowi dokument urzędowy w rozumieniu art. 76 § 2 k.p.a., a więc jest dowodem tego, co zostało w nim urzędowo stwierdzone to jednak dokument urzędowy pozostaje z sprzeczności z wynikami badań stanu somatycznego skarżącego potwierdzonymi w szczególności zaświadczeniami lekarza z 19 września 2024 r. i 15 stycznia 2025 r., wynikami badań krwi [...] z dnia 6 sierpnia 2024r. oraz 17 września 2024 r. Orzeczenie lekarskie z dnia 30 stycznia 2025 r. stwierdzające przeciwskazania do kierowania pojazdami lekarskimi zostało wydane na podstawie [...] jak również zaburzeń [...]. Lekarz prowadzący [...] wydał zaświadczenie o abstynencji skarżącego, a także o odstawieniu od stycznia 2024 r. leku A. Wyniki prób wątrobowych także wskazują na brak nadużywanie [...] przez skarżącego. W dniu 22 marca 2025 r. skarżący wykonał [...] zgodnie z wynikami których parametry [...] mieszczą się w granicach normy. Została także wykonana w tym samym dniu ocena [...] zgodnie, z którą również parametry [...] mieszczą się w dolnej granicy normy. Skarżący podkreślił, że zgodnie z art. 76 § 3 k.p.a. dopuszczalne jest przeprowadzenie dowodu przeciwko treści dokumentu urzędowego i w przypadku obalenia domniemania zgodności z prawdą lub domniemania autentyczności dokumentu urzędowego, nie może on być uznany za dowód w sprawie. Mając na uwadze powyższe skarżący przyjął, że obowiązkiem organu odwoławczego było przeprowadzenie dodatkowego uzupełniającego postępowania wyjaśniającego i ustalenie, czy jednostki orzecznicze medycyny pracy podtrzymują swoje dotychczasowe orzeczenia po zapoznaniu się z przedłożonymi przez skarżącego wynikami badań. Nie podejmując takich działań Kolegium naruszyło zasadę samodzielnej oceny wszystkich dowodów przez organ administracji publicznej. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał stanowisko przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył co następuje. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. W myśl art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1267) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Na mocy art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2024 r. poz. 935 z późn. zm.; dalej: p.p.s.a.) uwzględnienie skargi następuje w przypadku: naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy, a także w przypadku stwierdzenia przyczyn powodujących nieważność kontrolowanego aktu lub wydania tego aktu z naruszeniem prawa. W przypadku uznania, że skarga nie ma uzasadnionych podstaw podlega ona oddaleniu, na podstawie art. 151 p.p.s.a. Stosownie natomiast do art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd wydaje rozstrzygnięcie w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Przedmiotem kontroli sądu w sprawie niniejszej jest decyzja o cofnięciu skarżącemu uprawnień do kierowania pojazdami kategorii AM,B1,B,C1,C.C,B+E,C1+E,C+E,T z powodu istnienia przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami. Podstawę materialnoprawną decyzji stanowi m.in. art. 103 ust. 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1226, dalej u.k.p.). zgodnie z którym starosta wydaje decyzję administracyjną o cofnięciu uprawnienia do kierowania pojazdami w przypadku stwierdzenia: a) na podstawie orzeczenia lekarskiego istnienia przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdem. Z treści przywołanego przepisu wynika obowiązek starosty wydania decyzji o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami, jeżeli w postępowaniu wyjaśniającym poprzedzającym wydanie decyzji zostanie wydane orzeczenie lekarskie stwierdzające istnienie u konkretnej osoby przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami. Decyzja taka ma charakter związany. Jej bezwzględne wydanie nakazuje konkretny przepis prawa i organ administracji nie może od tego obowiązku odstąpić w sytuacji, gdy spełniona zostanie przesłanka faktyczna, tj. stwierdzenie istnienia przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami wynikające z orzeczenia lekarskiego wydanego przez uprawnioną jednostkę. Powyższy pogląd jest już ugruntowany w orzecznictwie sądowoadministracyjnym (por.m.in. wyroki NSA z 23 marca 2017 r., sygn. akt I OSK 2195/16; z 21 stycznia 2020 r., sygn. akt I OSK 1883/18; z 10 listopada 2021 r. sygn. akt II GSK 517/21, orzeczenia.nsa.gov.pl). Inaczej rzecz ujmując treść art. 103 ust. 1 pkt 1 lit.a u.k.p. wyklucza uznaniowy charakter decyzji cofającej uprawnienia, nie pozostawia organowi wyboru polegającego na cofnięciu uprawnienia do kierowania pojazdami bądź odstąpienia od orzeczenia o cofnięciu. W sytuacji zaistnienia przesłanek, o których mowa w tym przepisie, organ administracji publicznej ma obowiązek postąpić zgodnie z jego dyspozycją. Powtórzyć należy, że organy są związane orzeczeniami lekarskimi i nie mają podstaw do kwestionowania okoliczności objętych tymi z orzeczeniami (por. np. wyroki NSA z 16 października 2013 r., I OSK 952/12; z 22 czerwca 2009 r., I OSK 840/08; z 17 marca 2005 r., I OSK 1273/04; z 6 lipca 2020 r., I OSK 3042/19). Zakwestionowanie orzeczenia lekarskiego możliwe jest jedynie przy zastosowaniu procedury określonej w art. 79 ust. 4 ustawy o kierujących pojazdami, zgodnie z którym osoba badana lub podmiot kierujący na badania, niezgadzający się z treścią orzeczenia lekarskiego, może wystąpić z wnioskiem o przeprowadzenie ponownego badania lekarskiego w jednostce określonej w przepisach wydanych na podstawie art. 81. Skarżący z możliwości przewidzianej w art. 79 ust. 4 u.k.p. skorzystał i przeszedł ponowne badanie w Wojskowym Instytucie Medycyny Lotniczej w Warszawie który jest jednostką uprawnioną do przeprowadzenia ponownego badania lekarskiego, o którym mowa w art. 79 ust. 4 u.k.p. - na mocy § 11 pkt 2 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 5 grudnia 2022 r. w sprawie badań lekarskich osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami i kierowców (Dz. U. poz. 2503). Zgodnie z art. 79 ust. 7 u.k.p., orzeczenie lekarskie wydane po przeprowadzeniu ponownego badania lekarskiego jest ostateczne. Okolicznością kluczową w przedmiotowej sprawie jest, że wobec Skarżącego wydano ostateczne orzeczenie lekarskie Wojskowego Instytutu Medycyny Lotniczej w Warszawie z 30 stycznia 2025 r. nr [...], w którym stwierdzono istnienie przeciwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami silnikowymi, do których wymagane jest posiadanie prawa jazdy kategorii AM,A1,A2.A,B1,B,B+E,T,C1,C1+E,C,C+E,D1,D1+E,D.D+E. Należy podkreślić, że Organy I oraz II instancji były ww. ostatecznym orzeczeniem lekarskim związane i na podstawie przedstawionych powyżej przepisów były zobowiązane do orzeczenia o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami. Przyjmując takie rozwiązanie ustawodawca kierował się bezpieczeństwem uczestników ruchu drogowego przez wyeliminowanie zagrożenia w ruchu drogowym, jakie potencjalnie stwarza kierowca, u którego stwierdzono istnienie przeciwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdem. Odnosząc się do argumentacji skargi należy wskazać, że ustanowiona przez prawodawcę szczególna procedura wydawania i weryfikacji orzeczeń lekarskich ogranicza przewidzianą w art. 76 § 3 k.p.a. możliwość przeprowadzania dowodu przeciwko treści dokumentu urzędowego. Obalenie bowiem, związanego z takim dokumentem, domniemania prawdziwości, tzn. zgodności zawartych w nim twierdzeń z rzeczywistym stanem rzeczy, w odniesieniu do omawianego orzeczenia lekarskiego możliwe jest w zasadzie jedynie przy zastosowaniu ww. procedury przeprowadzania badań lekarskich. W konsekwencji organ winien uwzględnić późniejsze orzeczenie lekarskie, weryfikujące orzeczenie wcześniejsze - czy to na skutek wniosku o ponowne przeprowadzenie badania, czy też w wyniku badania przeprowadzonego w związku z nadejściem terminu następnego badania, wskazanego w poprzednim orzeczeniu - pod warunkiem wszakże, iż orzeczenie takie będzie wydane przez uprawniony podmiot, na warunkach i w trybie określonych w rozporządzeniu Ministra Zdrowia z dnia 5 grudnia 2022 r. Tym samym organ nie jest władny uwzględniać - jako przeciwdowodu, o jakim mowa w art. 76 § 3 k.p.a. - orzeczeń, zaświadczeń lub wyników badań lekarskich wykonanych przez inne podmioty lub w innym trybie. Takie dokumenty mogą być przedkładane i uwzględniane jedynie w ramach procedury diagnostyczno-orzeczniczej, unormowanej w ustawie o kierujących pojazdami i rozporządzeniu MZ z dnia 5 grudnia 2022 r., którą wieńczy wydanie ostatecznego orzeczenia lekarskiego i przesłanie jego kopii właściwemu staroście (por. wyrok NSA z 26 października 2017 r., I OSK 3143/15, LEX nr 2440361). W związku z powyższym nie mogła mieć wpływu na wynik sprawy przedkładana przez Skarżącego dokumentacja medyczna oraz zaświadczenia lekarskie, które nie zostały wydane ani przez WOMP ani też przez jeden z podmiotów wskazanych w § 11 pkt 2 rozporządzenia MZ z 5 grudnia 2022 r. Nie mogły również odnieść skutku te zarzuty, które wskazywały na konieczność przeprowadzenia uzupełniającego postępowania dowodowego na okoliczność stanu zdrowia Skarżącego. Należy bowiem podkreślić, że w niniejszej sprawie została wyczerpana procedura związana z kwestionowaniem orzeczenia lekarskiego. W wyniku złożenia wniosku o przeprowadzenie ponownego badania lekarskiego zostało wydane ostateczne orzeczenie lekarskie przez jednostkę uprawnioną do jego przeprowadzenia. W związku z powyższym w niniejszej sprawie zostały wyczerpane możliwości procesowe do kwestionowania orzeczeń lekarskich, które mogą być podstawą do wydania decyzji o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami. Orzeczenia lekarskie nie podlegają weryfikacji przez organy prowadzące postępowanie administracyjne zmierzające do wydania decyzji, o której mowa w art. 103 ust. 1 pkt 1 lit. a u.k.p. Organy są związane takimi orzeczeniami lekarskimi i nie mają podstaw do kwestionowania okoliczności objętych tymi orzeczeniami (tak wyrok NSA z dnia 18 marca 2021 r., II GSK 40/21). Organ nie ma podstaw formalnoprawnych do weryfikacji treści wydanego orzeczenia lekarskiego pod względem merytorycznym, Z powyższych względów nie mogły zostać uwzględnione także zarzuty skargi dotyczące naruszeń prawa materialnego tj. art. 103 ust.l pkt 1 lit a u.k.p. oraz art. 81 ust.1 pkt 1,2 lit. a, b, c oraz ust. 2 pkt 1,3,5. Jak już wyżej wskazano, jedyną przesłanką do zastosowania przez organ art. 103 ust. 1 pkt 1 lit. a ustawy o kierujących pojazdami jest stwierdzenie u strony, na podstawie orzeczenia lekarskiego istnienia przeciwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdem. Orzeczenie lekarskie wydane po przeprowadzeniu ponownego badania lekarskiego jest ostateczne (art. 79 ust. 7 ustawy o kierujących pojazdami). Tym samym postępowanie wyjaśniające sprowadzała się wyłącznie do uzyskania przez organ orzeczenia lekarskiego, gdyż ustawodawca nie przyznał organowi uprawnień do weryfikowania orzeczenia lekarskiego. Mając na uwadze powyższe, skargę należało oddalić na podstawie art. 151 p.p.s.a.