II SO/Ol 16/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Jezielska po rozpoznaniu w dniu 15 lutego 2016r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku A. Z. o wymierzenie Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego grzywny w trybie art. 55 § 1 p.p.s.a. postanawia odrzucić wniosek. WSA/post.1 - sentencja postanowienia W dniu 19 lipca 2013r. A. Z. złożył do tut. Sądu wniosek o wymierzenie Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w B. grzywny – na podstawie art. 55 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - za nieprzekazanie kompletnych i pełnych akt administracyjnych w związku ze skargą A. Z. w sprawie o sygn. akt II SAB/Ol 92/12. Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału II z dnia 22 lipca 2013r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania pod rygorem odrzucenia wniosku. W odpowiedzi skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy obejmującego zwolnienie od kosztów sądowych. Postanowieniem z dnia 30 października 2013r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie odmówił przyznania skarżącemu prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującego zwolnienie od kosztów sądowych, a postanowieniem z dnia 10 grudnia 2013r. (sygn. akt II OZ 1152/13) Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na to postanowienie. W związku z powyższym zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału II z dnia 19 grudnia 2013r. A. Z. został wezwany wykonania zarządzenia wzywającego do uiszczenia wpisu sądowego od złożonego wniosku w terminie 7 dni od doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia wniosku. W odpowiedzi skarżący złożył kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez częściowe zwolnienie od kosztów sądowych. Postanowieniem z dnia 23 kwietnia 2014r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie odmówił przyznania skarżącemu wnioskowanego prawa pomocy, a Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 9 czerwca 2014r. (sygn. akt II OZ 561/14) oddalił zażalenie na to postanowienie. W związku z tym zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału II z dnia 23 czerwca 2014r. skarżący został ponownie wezwany do wykonania zarządzenia o uiszczeniu wpisu od wniosku w zawitym terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia wniosku. Zarządzenie to doręczono skarżącemu w dniu 15 lipca 2014r. Zatem termin do uiszczenia wpisu upłynął w dniu 22 lipca 2014r. W wyznaczonym terminie skarżący wpisu nie uiścił, a złożył kolejny wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, a także wniosek o wyłączenie sędziów i referendarzy tut. Sądu. Postanowieniem z dnia 16 października 2014r. (sygn. akt II SO/Bk 38/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku oddalił wniosek skarżącego. Postanowieniem z dnia 17 kwietnia 2015r. Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie odmówiła przyznania wnioskowanego prawa pomocy. Wraz ze sprzeciwem od tego postanowienia A. Z. ponownie złożył wnioski o wyłączenie sędziów i referendarzy tut. Sądu. Postanowieniem z dnia 30 czerwca 2015r. (sygn. akt II OW 69/15) Naczelny Sąd Administracyjny odmówił wyznaczenia innego wojewódzkiego sądu administracyjnego do rozpoznania wniosku o wyłączenie sędziów i referendarzy. Natomiast kolejny wniosek A. Z. o wyłączenie wszystkich sędziów i referendarzy został odrzucony postanowieniem tut. Sądu z dnia 4 grudnia 2015r. Z kolei prawomocnym postanowieniem z dnia 5 stycznia 2016r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w Olsztynie odrzucił sprzeciw od postanowienia referendarza sądowego z dnia 17 kwietnia 2015r. w przedmiocie odmowy przyznania prawa pomocy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył co następuje: Zgodnie z art. 64 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeśli ustawa nie stanowi inaczej. W myśl zaś 230 § 1 i 2 p.p.s.a. od skargi, jako pisma wszczynającego postępowanie przed sądem administracyjnym, pobiera się wpis sądowy. Stosownie do art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata. W przypadku skargi przewodniczący wzywa wnoszącego, aby pod rygorem jej odrzucenia, uiścił wpis w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. Zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a podlega odrzuceniu przez sąd skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis. W niniejszej sprawie strona skarżąca zobowiązana była do uiszczenia wpisu stałego w kwocie 100 zł. Wezwanie to zostało doręczone skarżącemu w dniu 15 lipca 2014r., po wydaniu przez Naczelny Sąd Administracyjny postanowienia z dnia 9 czerwca 2014r. oddalającego zażalenie skarżącego na postanowienie tut. Sądu z dnia 23 kwietnia 2014r. w przedmiocie odmowy przyznania prawa pomocy. Zatem termin do uiszczenia wpisu upłynął w dniu 22 lipca 2014r. Mimo prawidłowo doręczonego wezwania do uiszczenia wpisu oraz zawartego w nim pouczenia o skutkach zaniedbania nałożonego obowiązku, skarżący nie uiścił wpisu sądowego i mimo prawomocnego postanowienia o odmowie przyznania prawa pomocy złożył kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy. Okoliczność ta uzasadnia odrzucenie wniosku na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. Wskazać bowiem należy, że w orzecznictwie sądów administracyjnych prezentowany jest pogląd, który Sąd całkowicie podziela, że po bezskutecznym upływie siedmiodniowego terminu do uiszczenia wpisu od skargi, określonego w zarządzeniu przewodniczącego wydanym po oddaleniu przez Naczelny Sąd Administracyjny zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego odmawiające przyznania stronie prawa pomocy, sąd pierwszej instancji winien odrzucić skargę na mocy art. 220 § 3 p.p.s.a. (postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 października 2009 r., II OZ 869/09, z dnia 16 grudnia 2011 r., I OZ 1047/11, z dnia 7 lutego 2011 r. II FSK 2274/10 i powołane tam orzecznictwo). W postanowieniu z dnia 7 lutego 2011r. (sygn. akt II FSK 2274/10) Naczelny Sąd Administracyjny podkreślił, że konsekwencji nieuiszczenia wpisu od skargi nie niweczą dalsze czynności skarżącego w postaci kolejnych wniosków o prawo pomocy. Zarządzenie przewodniczącego wzywające do uiszczenia wpisu i postanowienie odrzucające skargę są konsekwencją wyczerpania toku postępowania w przedmiocie prawa pomocy z wniosku, który został prawomocnie, negatywnie załatwiony dla wnioskodawcy (postanowienie NSA z dnia 16 września 2008r., I FSK 1395/08, niepubl.; B. Dauter, Zarys metodyki pracy sędziego sądu administracyjnego, Warszawa 2008, str. 458). Tutejszy Sąd w pełni podziela pogląd, zgodnie z którym złożenie kolejnego wniosku o przyznanie prawa pomocy w sytuacji, gdy kwestia ta została już merytorycznie, prawomocnie rozstrzygnięta wskutek uprzedniego wniosku w tym przedmiocie, nie przerywa biegu terminu do uiszczenia wpisu sądowego. Ponowne złożenie wniosku, nawet w terminie przewidzianym dla uiszczenia wpisu, nie może bowiem uchylić skutków prawomocności pierwotnego rozstrzygnięcia w kwestii prawa pomocy. Także fakt, że toczy się postępowanie w sprawie kolejnego wniosku o przyznanie prawa pomocy nie zwalnia skarżącego z obowiązku uiszczenia wpisu, w sytuacji gdy rozstrzygnięto już prawomocnie o odmowie przyznania prawa pomocy, gdyż ponowne złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy nie ma wpływu na bieg terminu do wykonania wezwania o uiszczenie wpisu sądowego. Z tych względów należało orzec jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. w związku z art. 64 § 3 p.p.s.a.