II SO/Ol 18/13
PostanowienieWSA w Olsztynie2015-12-11
Skład orzekający: Katarzyna Matczak
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wniosek o wymierzenie grzywny organowi, od którego nie został uiszczony należny wpis sądowy pomimo wezwania, podlega odrzuceniu?Ratio decidendi
Wniosek o wymierzenie grzywny podlega odrzuceniu na podstawie art. 220 § 3 w związku z art. 64 § 3 PPSA, jeżeli strona pomimo prawidłowo doręczonego wezwania do uiszczenia wpisu sądowego nie uiściła należnej opłaty, a wcześniejsze wnioski o przyznanie prawa pomocy zostały prawomocnie oddalone. Złożenie kolejnego wniosku o przyznanie prawa pomocy po prawomocnym rozstrzygnięciu w tej kwestii nie przerywa biegu terminu do uiszczenia wpisu.Stan faktyczny
A.Z. złożył wniosek o wymierzenie grzywny Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego z powodu nieprzekazania akt sprawy. Sąd wezwał wnioskodawcę do uiszczenia wpisu sądowego, jednak wpis nie został uiszczony. Wnioskodawca składał wielokrotnie wnioski o przyznanie prawa pomocy, które były oddalane, a także wnioski o wyłączenie sędziów. Pomimo kolejnych wezwań do uiszczenia wpisu, strona nadal nie uiściła należnej opłaty.Rozstrzygnięcie
Odrzucono wniosek.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Matczak po rozpoznaniu w dniu 11 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku A.Z. o wymierzenie Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego grzywny w trybie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanawia: odrzucić wniosek. WSA/pos.1- sentencja postanowienia
W dniu 18 lipca 2013 r. [data nadania przesyłki w UP] A.Z. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie wniosek o wymierzenie grzywny organowi tj. Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego z powodu istotnego naruszenie obowiązków i nakazów wynikających z art. 54 § 2 ppsa., a polegającego na nie przekazaniu przez ten organ m.in. kompletnych i pełnych akt administracyjnych sprawy. Wobec tego naruszenia brak takiego kompletnego materiału dowodowego sprawy znalazł swój oddźwięk w postanowieniu WSA w Olsztynie z dnia 21 czerwca 2013 r. sygn. akt II SAB/Ol 94/12.
Zarządzeniem Z-cy Przewodniczącej Wydziału II Sądu z dnia 22 lipca 2013 r. strona wnioskująca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł, stosownie do § 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193, ze zm), w terminie 7 dni od doręczenia odpisu wezwania do uiszczenia wpisu wraz z pouczeniem, iż w przypadku nieuiszczenia wpisu wniosek zostanie odrzucony.
Zarządzenie te zostało doręczone stronie w dniu 8 sierpnia 2013 r.- karta 9 akt. W wyznaczonym terminie nie został uiszczony wpis sądowy, jednak w odpowiedzi strona wniosła o przyznanie prawa pomocy obejmującego zwolnienie od kosztów sądowych.
Postanowieniem z dnia 8 listopada 2013r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie odmówił przyznania wnioskodawcy prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującego zwolnienie od kosztów sądowych, a postanowieniem z dnia 19 grudnia 2013 r. (sygn. akt II OZ 1178/13) Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na to postanowienie.
W związku z powyższym zarządzeniem Z-cy Przewodniczącej Wydziału II z dnia 14 stycznia 2014 r. A.Z. został wezwany do wykonania zarządzenia z dnia 22 lipca 2013 r. wzywającego do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionego wniosku w terminie 7 dni od doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia wniosku. W odpowiedzi na to wezwanie strona złożyła kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez częściowe zwolnienie od kosztów sądowych, a także wniosek o wyłączenie sędziów i referendarzy tut. Sądu. Postanowieniem z dnia 12 maja 2014r. (sygn. akt II SO/Bk 11/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku oddalił wniosek skarżącego..
Postanowieniem z dnia 15 grudnia 2014r. Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie odmówił częściowego zwolnienia wnioskodawcy od kosztów sądowych. W sprzeciwie od tego postanowienia, a następnie w odpowiedzi na wezwanie do nadesłania dodatkowych dokumentów strona ponownie złożyła wnioski o wyłączenie sędziów i referendarzy tut. Sadu. Postanowieniem z dnia 6 lutego 2015r. (sygn. akt II OW 11/14) oraz kolejnym postanowieniem z dnia 30 czerwca 2015r. (sygn. akt II OW 75/15) Naczelny Sąd Administracyjny odmówił wyznaczenia innego wojewódzkiego sądu administracyjnego do rozpoznania wniosku o wyłączenie sędziów i referendarzy.
Następnie postanowieniem z dnia 14 lipca 2015r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie odmówił przyznania stronie wnioskowanego prawa pomocy, a Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 26 listopada 2015 r. (sygn. akt II OZ 1174/15) oddalił zażalenie na to postanowienie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 230 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej: p.p.s.a. od skargi, jako pisma wszczynającego postępowanie przed sądem administracyjnym, pobiera się wpis sądowy. Stosownie zaś do art. 220 § 1 cytowanej ustawy sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata. Na mocy art. 64 § 2 p.p.s.a. do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. W przypadku wniosku o wymierzenie grzywny na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a Przewodniczący wzywa wnoszącego, aby pod rygorem jej odrzucenia, uiścił wpis w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. W myśl art. 220 § 3 p.p.s.a podlega odrzuceniu przez sąd skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis.
W niniejszej sprawie strona wnioskująca zobowiązana była do uiszczenia wpisu stałego w kwocie 100 zł. Wezwanie w tej sprawie zostało doręczone stronie w dniu 8 sierpnia 2013r., zatem termin do uiszczenia wpisu upłynął w dniu 16 sierpnia 2013r., bowiem stosownie do zapisu art. 83 § 2 ppsa. jeśli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. Mimo prawidłowo doręczonego wezwania do uiszczenia wpisu oraz zawartego w nim pouczenia o skutkach zaniedbania nałożonego obowiązku, strona nie uiścił wpisu sądowego a jedynie złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy.
W dniu 14 stycznia 2014 r. Przewodniczący Wydziału II Sądu ponownie wezwała stronę do wykonania zarządzenia z dnia 22 lipca 2013 r. o uiszczeniu wpisu od złożonego wniosku. Wezwanie to strona otrzymała w dniu 5 lutego 2014 r. (karta 6 akt) po wydaniu przez Naczelny Sąd Administracyjny postanowienia z dnia 19 grudnia 2013r. oddalającego zażalenie wnioskodawcy na postanowienie tut. Sądu z dnia 8 listopada 2013r. w przedmiocie odmowy prawa pomocy. Zatem termin do uiszczenia wpisu upłynął w dniu 12 lutego 2014r. Mimo prawidłowo doręczonego wezwania do uiszczenia wpisu oraz zawartego w nim pouczenia o skutkach zaniedbania nałożonego obowiązku, strona nie uiściła wpisu sądowego i mimo prawomocnego postanowienia o odmowie przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym złożyła kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy. Okoliczność ta uzasadnia odrzucenie wniosku na podstawie art. 220 § 3 w związku z art. 64 § 3 p.p.s.a. Wskazać bowiem należy, że w orzecznictwie sądów administracyjnych prezentowany jest pogląd, który Sąd całkowicie podziela, że po bezskutecznym upływie siedmiodniowego terminu do uiszczenia wpisu od skargi, określonego w zarządzeniu przewodniczącego wydanym po oddaleniu przez Naczelny Sąd Administracyjny zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego odmawiające przyznania stronie prawa pomocy, sąd pierwszej instancji winien odrzucić skargę na mocy art. 220 § 3 p.p.s.a. (postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 października 2009 r., sygn. II OZ 869/09, z dnia 16 grudnia 2011 r., sygn. I OZ 1047/11, z dnia 7 lutego 2011 r. sygn. II FSK 2274/10 i powołane tam orzecznictwo, dostępne w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
W wyroku z dnia 7 lutego 2011r., sygn. akt II FSK 2274/10, Naczelny Sąd Administracyjny podkreślił, że konsekwencji nieuiszczenia wpisu od skargi nie niweczą dalsze czynności skarżącego w postaci kolejnych wniosków o prawo pomocy. Zarządzenie przewodniczącego wzywające do uiszczenia wpisu i postanowienie odrzucające skargę są konsekwencją wyczerpania toku postępowania w przedmiocie prawa pomocy z wniosku, który został prawomocnie, negatywnie załatwiony dla wnioskodawcy (postanowienie NSA z dnia 16 września 2008 r., I FSK 1395/08, niepubl.; B. Dauter, Zarys metodyki pracy sędziego sądu administracyjnego, Warszawa 2008, str. 458). Tutejszy Sąd w pełni podziela pogląd, zgodnie z którym złożenie kolejnego wniosku o przyznanie prawa pomocy w sytuacji, gdy kwestia ta została już merytorycznie, prawomocnie rozstrzygnięta wskutek uprzedniego wniosku w tym przedmiocie, nie przerywa biegu terminu do uiszczenia wpisu sądowego. Ponowne złożenie wniosku, nawet w terminie przewidzianym dla uiszczenia wpisu, nie może bowiem uchylić skutków prawomocności pierwotnego rozstrzygnięcia w kwestii prawa pomocy. Także fakt, że toczy się postępowanie w sprawie kolejnego wniosku o przyznanie prawa pomocy nie zwalnia skarżącego z obowiązku uiszczenia wpisu, w sytuacji gdy rozstrzygnięto już prawomocnie o odmowie przyznania prawa pomocy, gdyż ponowne złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy nie ma wpływu na bieg terminu do wykonania wezwania o uiszczenie wpisu sądowego.
Z tych względów należało orzec jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 220 § 3 w związku z art. 64 § 3 p.p.s.a.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 21.07.2026. · Źródło