I SA/Op 146/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Grzegorz Gocki po rozpoznaniu w dniu 5 maja 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. Ś., S. Ś. w przedmiocie wymierzenia grzywny Burmistrzowi N. postanawia : odrzucić skargę Pismem z 20 grudnia 2021 r., S. i E. Ś. (dalej określani jako: skarżący, strona) złożyli skargę, w której - powołując się na art. 54 § 2 oraz art. 155 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329), dalej zwanej "ppsa" - domagali się wymierzenia Burmistrzowi N. grzywny w maksymalnej wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej wynikającej z art. 154 § 6 ppsa tj. w kwocie 51.674 zł oraz przyznania im sumy pieniężnej do wysokości połowy kwoty określonej w tym przepisie, tj. 25.837,35 zł, na podstawie art. 77 ust 1 Konstytucji, wskazując na bezprawne w ich ocenie, działania tego organu polegające na nieuprawnionym prowadzeniu egzekucji na podstawie tytułu wykonawczego nr [...]. W odpowiedzi na skargę Burmistrz N. wniósł o odrzucenie skargi ewentualnie o jej oddalenie, wskazując na bezzasadność podniesionych przez skarżących zarzutów. W związku z zarzutami skargi i wskazaną przez skarżących podstawą ich roszczeń, zarządzeniem z 9 marca 2021r. zostali oni wezwani, pod rygorem odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ppsa, do wykazania, że przed wniesieniem skargi wezwali pisemnie organ do wykonania wyroku, o którym mowa w art. 154 § 1 w związku z art. 154 § 6 ppsa, uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekle prowadzenie postępowania. W udzielonej odpowiedzi skarżący podali, że Burmistrz N. jest odpowiedzialny za niewykonanie nakazu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu w sprawie o sygn. akt I SA/Op 573/14, opartego na wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 17 lipca 2014r sygn. akt II FSK 1840/12, uchylającym wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z 12 października 2011r. w sprawie o sygn. akt I SA/Op 101/11 i nakazującym przeprowadzenie postępowania dowodowego w kierunku zbadania, czy istnieje więź pomiędzy działalnością gospodarczą skarżącego S. Ś., a nieruchomością podlegającą opodatkowaniu. W tym stanie sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje: Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi sąd obowiązany jest z urzędu badać, czy wniesienie skargi jest dopuszczalne. Negatywny wynik takiej kontroli skutkuje brakiem możliwości rozstrzygnięcia sporu i wydania w sprawie wyroku. Stosownie do treści art. 154 § 1 ppsa - wskazanego przez skarżących jako podstawa ich roszczenia - w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Jak wynika z treści niniejszego przepisu, warunkiem dopuszczalności wniesienia skargi w przedmiocie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność jest uprzednie pisemne wezwanie właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy. Dopiero niewykonanie wyroku lub niezałatwienie sprawy po wezwaniu otwiera drogę do wniesienia skargi i badania, czy zachodzi przesłanka do ukarania organu grzywną, o której mowa w art. 154 § 1 ppsa. Dokonanie wezwania stanowi warunek dopuszczalności skargi, a jego niespełnienie skutkuje odrzuceniem skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ppsa, w myśl którego sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn niż określone w art. 58 § 1 pkt 1-5a ppsa wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Dokonując zatem w oparciu o powyższe regulacje ustawowe oceny wniesionej skargi - w której skarżący domagają się wymierzenia Burmistrzowi N. grzywny w maksymalnej wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej wynikającej z art. 154 § 6 ppsa, tj. w kwocie 51.674 zł oraz o przyznanie im sumy pieniężnej do wysokości polowy kwoty określonej w tym przepisie tj. 25.837,35 zł, wskazując na bezprawne, w ich ocenie, działania tego organu polegające na nieuprawnionym prowadzeniu egzekucji na podstawie tytułu wykonawczego nr [...] - należy zauważyć, iż skarżący, mimo wezwania Sądu, nie wskazali ani konkretnego wyroku uwzględniającego ich skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez Burmistrza N., który to wyrok nie został przez ten organ wykonany, ani też nie wykazali, że wezwali skarżony organ do wykonania takowego wyroku lub załatwienia sprawy. Wprawdzie w udzielonej na wezwanie Sądu odpowiedzi skarżący podali, że Burmistrz N. jest odpowiedzialny za niewykonanie nakazu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu w sprawie o sygn. akt I SA/Op 573/14, opartego na wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 17 lipca 2014r sygn. akt II FSK 1840/12 uchylającym wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z 12 października 2011r. w sprawie o sygn. akt I SA/Op 101/11, jednakże należy zauważać, iż przywołane przez nich sprawy dotyczyły kwestii wymiaru podatku od nieruchomości, nie zaś bezczynności organu. We wskazanym przez skarżących prawomocnym wyroku tut Sądu z 19 grudnia 2014r. o sygn. akt I SA/Op 573/14 uchylono decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z [...], w przedmiocie ustalenia zobowiązania w podatku od nieruchomości na 2005 r. W wyniku ponownego rozpoznania sprawy, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w O., wskazując na związanie wyrokiem WSA w Opolu z 19 grudnia 2014 r. sygn. akt I SA/Op 573/14, decyzją z [...] uchyliło w całości decyzję Burmistrza N. z [...] ustalającą zobowiązanie w podatku od nieruchomości na 2005 r. w wysokości 18.884 zł i ustaliło wysokość tego zobowiązania na kwotę 3.433,80 zł. Również ta decyzja wymiarowa poddana została kontroli sądowej, w wyniku której wyrokiem tut Sądu z 27 stycznia 2017r. sygn. akt I SA/Op 386/16 oddalono skargę skarżących, zaś wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z 7 maja 2019 r. o sygn. akt II FSK 1729/17 została także oddalona ich skarga kasacyjna. Tym samym, zarówno w ramach postępowania podatkowego jak i postępowania sądowo administracyjnego zostały ostateczne i prawomocnie zakończone wszystkie postępowania których przedmiot stanowiło zobowiązanie w podatku od nieruchomości za 2005r. Natomiast okoliczność, że skarżący nadal nie zgadzają się z ostatecznie ukształtowanym ich zobowiązaniem podatkowym za sporny rok podatkowy, podlegającym obecnie egzekucji prowadzonej w oparciu o wskazywany przez nich tytuł wykonawczy nr [...] i żądają ukarania w związku z tym postępowaniem egzekucyjnym Burmistrza N., z uwagi na rzekome niewykonanie przez niego nakazu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu w sprawie o sygn. akt I SA/Op 573/14, w żadnej mierze nie może być uznane za wywiązanie się przez nich z obowiązku wskazania wyroku uwzględniającego ich skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez ten organ. Skarżący nie wykazali również, ażeby przed wniesieniem obecnej skargi wezwali skarżony organ do wykonania takowego wyroku lub załatwienia sprawy. Zgodnie z art. 154 § 1 ppsa warunkiem dopuszczalności wniesienia uregulowanej nim skargi jest uprzednie pisemne wezwanie właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy (M. Jagielska, J. Jagielski, R. Stankiewicz w: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, pod redakcją R. Hausera, M. Wierzbowskiego, C.H. Beck, 2011, s. 549, nb 5; postanowienie NSA z: 20.11.2012 r., II OSK 2721/12, LEX nr 1248469; 15.5.2013 r., II OSK 1073/13; 19.3.2013 r., II OSK 540/13, cbosa). Wezwanie to stanowi przesłankę dopuszczalności zaskarżenia, której niedochowanie powoduje odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ppsa, jeżeli strona nie wezwie organu do wykonania orzeczenia sądu lub załatwienia sprawy, przy czym wezwanie takie musi zawierać treść imperatywną, by organ administracji miał świadomość, że strona zamierza poddać postępowanie organu kontroli sądowej (postanowienie NSA z: 21.6.2011 r., I OSK 1037/11; 7.4.2010 r., I OSK 1679/09; 14.10.2009 r., I OSK 467/09, cbosa; 23.02.2006 r., II OSK 52/06). Dopiero niewykonanie wyroku lub niezałatwienie sprawy po wezwaniu otwiera drogę do wniesienia skargi i badania, czy zachodzi przesłanka do ukarania organu grzywną, o której mowa w art. 154 § 1 ppsa. W związku z powyższym, z uwagi na niedopełnienie przez skarżących wymogów formalnych skargi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu odrzucił ją na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ppsa.