I SA/Op 709/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Kmiecik po rozpoznaniu w dniu 8 listopada 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi N. Sp. z o.o. w O. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 31 maja 2024 r., nr SKO.40.1056.2024.dr w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji w sprawie nałożenia kary pieniężnej z tytułu naruszenia obowiązku zawiadomienia o zbyciu pojazdu postanawia odrzucić skargę. N. Sp. z o.o. w O. (zwana dalej stroną skarżącą) - reprezentowana przez adwokata P. P., wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 31 maja 2024 r., nr SKO.40.1056.2024.dr, w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji w sprawie nałożenia kary pieniężnej z tytułu naruszenia obowiązku zawiadomienia o zbyciu pojazdu. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącej Wydziału z dnia 26 sierpnia 2024 r., wezwano pełnomocnika strony skarżącej do uzupełnienia braków formalnych skargi przez: - złożenie do sprawy oryginału pełnomocnictwa procesowego lub jego wierzytelnego odpisu, obejmującego upoważnienie do działania w imieniu strony skarżącej przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Opolu lub przed sądami administracyjnymi, - oznaczenie adresu strony skarżącej, - wskazanie numeru w Krajowym Rejestrze Sądowym strony skarżącej, - wykazanie, stosownie do art. 29 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935) - dalej zwanej "P.p.s.a.", że osoba podpisująca pełnomocnictwo jest umocowana do działania w imieniu skarżącej Spółki i w tym celu przedłożenie dokumentu potwierdzającego takie umocowanie np. aktualnego, pełnego odpisu z KRS lub odpisu z KRS aktualnego na dzień wniesienia skargi. Ponadto, wezwano do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 100 zł. Opisane wezwania zawierały pouczenie, że nieuzupełnienie braków formalnych i fiskalnych skargi w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwań, spowoduje odrzucenie skargi. Wezwania te zostały skutecznie doręczone pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu 11 września 2024 r., co obrazuje pocztowe potwierdzenie odbioru przesyłki (por. karta nr 12 akt sądowych). W odpowiedzi na powyższe wezwania, pełnomocnik strony skarżącej pismem z dnia 17 września 2024 r., nadanym przesyłką pocztową w dniu 18 września 2024 r. (por. stempel pocztowy na kopercie, karta nr 19 akt), wskazał adres strony skarżącej i jej numer w KRS, a także przedłożył pełny odpis KRS strony skarżącej i dołączył uwierzytelniony odpis pełnomocnictwa do reprezentowania strony skarżącej. Stwierdził także, że wpis od skargi został dokonany przelewem w dniu dzisiejszym na rachunek tut. Sądu. W wyniku postępowania wyjaśniającego, wszczętego na skutek zarządzenia z dnia 4 października 2024 r. ustalono jednak, że wpis w sprawie nie został uiszczony. Wyjaśnione zostało bowiem, że opłata w wysokości 100 zł uiszczona w dniu 19 września 2024 r. dokonana została z tytułu wpisu od skargi kasacyjnej w sprawie o sygn. akt I SA/Op 335/24, a nie w niniejszej sprawie (por. karty nr 40-44 akt). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada jej dopuszczalność, ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 P.p.s.a. Jedną z tych przesłanek jest nieuzupełnienie braków formalnych skargi (art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.). W tej kwestii wyjaśnić należy, że zgodnie z art. 57 § 1 P.p.s.a., skarga jako szczególne pismo procesowe powinna nie tylko czynić zadość ogólnym wymaganiom każdego pisma w postępowaniu sądowym, ale także zawierać dodatkowe elementy, do których zaliczyć należy wskazanie zaskarżonego aktu, oznaczenie organu, którego działania lub bezczynności dotyczy oraz określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. Podstawowe wymogi, jakim powinny odpowiadać pisma w postępowaniu sądowym określono natomiast w art. 46 i art. 47 oraz art. 29 P.p.s.a. W przypadku, gdy pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę w trybie art. 49 § 1 P.p.s.a. o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W świetle tej regulacji niezachowanie wymogów formalnych skargi skutkuje wezwaniem przez sąd do uzupełnienia jej braków w wyznaczonym terminie, pod rygorem odrzucenia skargi. Podstawę odrzucenia skargi stanowi art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. określający, że sąd odrzuca skargę, której braków formalnych nie uzupełniono w terminie. Ponadto, zgodnie z art. 220 § 1 P.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata. Opłaty sądowe obejmują wpis oraz opłatę kancelaryjną. Stosownie do treści art. 220 § 3 P.p.s.a., skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Oceniając dopuszczalność wniesionej skargi odnotować trzeba, że zawierała ona brak fiskalny w postaci nieuiszczenia wpisu sądowego od skargi, a także obarczona była istotnymi brakami formalnymi. Na wstępie należy zauważyć, że stroną skarżącą postępowania sądowoadministracyjnego wywołanego wniesioną skargą jest spółka z ograniczoną odpowiedzialnością. Zgodnie z art. 151 § 1 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (Dz. U. z 2024 r. poz. 18, z późn. zm.), spółka z ograniczoną odpowiedzialnością może być utworzona przez jedną albo więcej osób w każdym celu prawnie dopuszczalnym, chyba że ustawa stanowi inaczej. Oznacza to, że spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością należy traktować jak odrębny od wspólników podmiot, który posiada samodzielną zdolność sądową w rozumieniu art. 28 § 1 P.p.s.a., według którego, osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. W myśl art. 29 P.p.s.a., przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. W niniejszej sprawie skarga wniesiona została w imieniu spółki z ograniczoną odpowiedzialnością przez profesjonalnego pełnomocnika, który nie złożył przy skardze pełnomocnictwa do reprezentowania strony skarżącej oraz nie przedłożył aktualnego - na chwilę wniesienia skargi - odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego, a także nie wskazał numeru w tym Rejestrze. Dodatkowo zauważyć należy, że na wniesionej skardze nie oznaczono adresu strony skarżącej. Natomiast stosownie do art. 46 § 1 P.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać: 1) oznaczenie sądu, do którego jest skierowane, imię i nazwisko lub nazwę stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników; 2) oznaczenie rodzaju pisma; 3) osnowę wniosku lub oświadczenia; 4) podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika; 5) wymienienie załączników. Ponadto, stosownie do art. 46 § 3 P.p.s.a., do skargi należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. Z kolei według przepisu art. 28 § 1 P.p.s.a., osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują w postępowaniu czynności przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Osoby te, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu (art. 29 P.p.s.a.). Wykazanie umocowania wymaga formy dokumentu, zwykle jest to dokument urzędowy (odpis z KRS) lub prywatny (statut, regulamin). Z powyższych względów, pełnomocnik strony skarżącej został wezwany na podstawie art. 49 § 1 P.p.s.a., do uzupełnienia braków formalnych skargi pod rygorem jej odrzucenia, przez: - złożenie do sprawy oryginału pełnomocnictwa procesowego lub jego wierzytelnego odpisu, obejmującego upoważnienie do działania w imieniu strony skarżącej przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Opolu lub przed sądami administracyjnymi, - oznaczenie adresu strony skarżącej, - wskazanie numeru w Krajowym Rejestrze Sądowym strony skarżącej, - wykazanie, stosownie do art. 29 P.p.s.a., że osoba podpisująca pełnomocnictwo jest umocowana do działania w imieniu skarżącej Spółki i w tym celu przedłożenie dokumentu potwierdzającego takie umocowanie np. aktualnego, pełnego odpisu z KRS lub odpisu z KRS aktualnego na dzień wniesienia skargi. Ponieważ skarga nie została opłacona, pełnomocnik strony skarżącej został również wezwany, na podstawie art. 220 § 1 i 3 P.p.s.a. do uiszczenia wpisu od skargi, pod rygorem odrzucenia skargi. Wpis ten - stosownie do § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2021 r. poz. 535) - wynosi w niniejszej sprawie - 100 zł. Jak wynika z akt sprawy, odpis zarządzenia o wezwaniu do usunięcia ww. braków formalnych skargi oraz zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu należnego od skargi w kwocie 100 zł zostały wysłane jedną przesyłką za pośrednictwem operatora publicznego na adres pełnomocnika i pod tym adresem w sposób prawidłowy doręczony – w dniu 11 września 2024 r. Wyznaczony przez Sąd termin siedmiu dni do dokonania żądanej czynności, upłynął zatem z dniem 18 września 2024 r. (środa). W zakreślonym terminie, pełnomocnik strony skarżącej uzupełnił braki formalne skargi, lecz jej nie opłacił. Wyjaśnienia wymaga, że wprawdzie pełnomocnik w piśmie z dnia 17 września 2024 r., stanowiącym odpowiedź na wezwanie Sądu, udzielił informacji, że wpis od skargi został opłacony przelewem, to jednak nie odpowiada to stanowi faktycznemu. W piśmie z dnia 8 października 2024 r., złożonym do sprawy o sygn. akt I SA/Op 335/24, działający w imieniu N. Sp. z o.o. w O. - prokurent samoistny S. S. oświadczył, że przelew na kwotę 100 zł uiszczony w dniu 19 września 2024 r. przez stronę skarżącą, został wykonany w imieniu i na rzecz E. Sp. z o.o. w O., jako wpis od skargi kasacyjnej w sprawie o sygn. akt I SA/Op 335/24. Powyższe oznacza, że skarżąca Spółka nie uiściła należnego wpisu od skargi. Na marginesie zauważyć należy, że nawet, gdyby przyjąć teoretycznie, że ww. wpis w wysokości 100 zł, który został uiszczony w dniu 19 września 2024 r. i opisany jako wpis od skargi w sprawie o sygn. akt I SA/Op 335/24, winien zostać zaksięgowany na poczet wpisu w przedmiotowej sprawie, to i tak uiszczony został on po terminie, gdyż termin do uiszczenia tego wpisu upływał w dniu 18 września 2024 r. Jednocześnie wyjaśnienia wymaga, że tut. Sąd w zaistniałych okolicznościach sprawy, tj. wobec nieuiszczenia wpisu od skargi przez pełnomocnika strony skarżącej przy jednoczesnym wykazaniu się przez niego właściwym pełnomocnictwem do działania w jej imieniu - nie miał obowiązku ponownego wzywania do uiszczenia tego wpisu bezpośrednio strony skarżącej. Obowiązek taki dla Sądu powstaje jedynie w sytuacji, gdy skarga do sądu administracyjnego została podpisana przez pełnomocnika strony, który w zakreślonym przez Sąd terminie nie uzupełnił braku skargi i nie wykazał się upoważnieniem do działania w imieniu strony, którą zamierzał reprezentować. Naczelny Sąd Administracyjny sformułował bowiem tezę, że podpisanie skargi przez osobę, która nie może być pełnomocnikiem, jest brakiem formalnym, który może podlegać usunięciu przez wezwanie strony do podpisania skargi na podstawie art. 49 § 1 w zw. z art. 57 § 1 i w zw. z art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a. (por. postanowienia NSA: z dnia 21 października 2011 r., sygn. akt: I FSK 1397/11; z dnia 13 stycznia 2012 r., sygn. akt II OSK 2634/11; z dnia 5 lutego 2014 r., sygn. akt II FSK 3634/13; z dnia 17 kwietnia 2014 r., sygn. akt II FSK 557/14; z dnia 29 maja 2018 r., sygn. akt I FZ 85/18; z dnia 15 lutego 2019 r., sygn. akt II OZ 78/19; z dnia 14 sierpnia 2024 r., sygn. akt II FZ 52/24). Reasumując powyższe stwierdzić należy, że wobec nieuiszczenia wpisu od skargi, skargę tę należało odrzucić na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a. o czym orzeczono w sentencji postanowienia.