I SAB/Op 65/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Kozicka po rozpoznaniu w dniu 23 października 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. B. na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Opolskiego w przedmiocie udzielenia cudzoziemcowi zezwolenia na pobyt czasowy postanawia odrzucić skargę. L. B. (dalej zwana skarżącą), reprezentowana przez radcę prawnego K. Z. oraz przez M. K., wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Opolskiego w sprawie z wniosku o udzielenie cudzoziemcowi zezwolenia na pobyt czasowy. Skarga została podpisana przez M. K. Wraz ze skargą dołączono do akt pełnomocnictwo dla radcy prawnego K. Z. i M. K. do reprezentowania skarżącej przed sądami administracyjnymi i Naczelnym Sądem Administracyjnym. Na zarządzenie Przewodniczącej Wydziału I z 12 sierpnia 2025 r., wezwano pełnomocnika skarżącej – radcę prawnego K. Z. do wykazania, że M. K., który wniósł skargę w imieniu skarżącego jest jednym z podmiotów, o których mowa w art. 35 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej zwana p.p.s.a.), mogącym zostać ustanowionym pełnomocnikiem strony skarżącej, pod rygorem odmowy dopuszczenia M. K. do udziału w postępowaniu sądowoadministracyjnym w charakterze pełnomocnika strony skarżącej. Jednocześnie Sąd wezwał pełnomocnika skarżącej – radcę prawnego K. Z. do usunięcia braków formalnych skargi, przez oznaczenie miejsca zamieszkania skarżącej, a w razie jego braku – adresu do doręczeń, a także – podpisanie skargi lub przedłożenie podpisanego egzemplarza skargi w przypadku, gdy M. K. nie spełnia wymogu z art. 35 § 1 p.p.s.a. uprawniającego do bycia pełnomocnikiem w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Nadto, wezwano pełnomocnika skarżącej do wskazania, w której Okręgowej Izbie Radców Prawnych jest wpisany na listę radców prawnych oraz do wskazania numeru wpisu na tej liście. Powyższe wezwanie zawierało pouczenie, że nieusunięcie braków formalnych skargi w terminie 7 dni od dnia jego doręczenia, spowoduje odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Ponadto, wezwano pełnomocnika skarżącego – radcę prawnego K. Z. do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 100 zł w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi jako nieopłaconej. Powyższe wezwania zostały przesłane jedną przesyłką pocztową i doręczone radcy prawnemu K. Z., do rąk upoważnionego pracownika A. R., w dniu 21 sierpnia 2025 r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru (k. 26 akt sądowych). Z akt sprawy wynika, że pełnomocnik skarżącej nie odpowiedział na wezwania sądowe. W sprawie nie uiszczono także wpisu od skargi, co potwierdza zapisek urzędowy z 9 października 2025 r. (k.28 akt). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada jej dopuszczalność, weryfikując czy nie zachodzi jedna z przesłanek odrzucenia skargi wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 p.p.s.a. Przesłankami tymi są: niewłaściwość sądu (pkt 1), niezachowanie terminu (pkt 2), nieuzupełnienie braków formalnych (pkt 3), zawisłość sprawy (pkt 4), brak zdolności sądowej lub procesowej (pkt 5), brak interesu prawnego wnoszącego skargę na uchwałę lub akt, o którym mowa art. 3 § 2 pkt 5 i 6 p.p.s.a. (pkt 5a) oraz niedopuszczalność skargi z innych przyczyn (pkt 6). Sąd wyjaśnia, że zgodnie z art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a warunki te określa art. 46 p.p.s.a. Zatem skarga powinna zostać podpisana stosownie do art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a., zgodnie z którym każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika, którym na zasadzie art. 35 p.p.s.a. może być adwokat lub radca prawny, a ponadto inny skarżący lub uczestnik postępowania, jak również małżonek, rodzeństwo, wstępni lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia, a także inne osoby, jeżeli przewidują to przepisy szczególne (§ 1).W skardze powinno znaleźć się również oznaczenie miejsca zamieszkania skarżącego, a w razie jego braku – adres do doręczeń skarżącego (art. 46 § 2 pkt 1 lit. a p.p.s.a.). W myśl art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Z kolei art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a stanowi, że skutkiem nieuzupełnienia braków formalnych skargi w wyznaczonym terminie, jest jej odrzucenie. Dodatkowym warunkiem dopuszczalności skargi jest uiszczenie przez stronę stosownego wpisu, bowiem sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie uiszczono należnej opłaty (art. 220 § 1 p.p.s.a.). Natomiast skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.). Ponieważ skarga wniesiona w niniejszej sprawie nie czyniła zadość powyższym wymaganiom formalnym i fiskalnym, pełnomocnik skarżącego został wezwany do usunięcia tych braków, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Niewątpliwym jest, że w przedmiotowej sprawie wezwanie do uzupełnienia braków formalnych i fiskalnych skargi zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego 21 sierpnia 2025 r. Termin dokonania żądanych przez Sąd czynności upłynął zatem wraz z końcem 28 sierpnia 2025 r. W zakreślonym terminie pełnomocnik skarżącej nie usunął jednak braków formalnych i fiskalnych skargi. Jednocześnie wyjaśnienia wymaga, że tut. Sąd w zaistniałych okolicznościach sprawy, tj. wobec nieusunięcia braków formalnych skargi i nieuiszczenia wpisu od skargi przez pełnomocnika strony skarżącej, przy jednoczesnym wykazaniu się przez niego właściwym pełnomocnictwem do działania w jej imieniu - nie miał obowiązku ponownego wzywania bezpośrednio strony skarżącej. Obowiązek taki dla Sądu powstaje jedynie w sytuacji, gdy skarga do sądu administracyjnego została podpisana przez pełnomocnika strony, który w zakreślonym przez Sąd terminie nie uzupełnił braku skargi i nie wykazał się upoważnieniem do działania w imieniu strony, którą zamierzał reprezentować. Naczelny Sąd Administracyjny sformułował bowiem tezę, że podpisanie skargi przez osobę, która nie może być pełnomocnikiem, jest brakiem formalnym, który może podlegać usunięciu przez wezwanie strony do podpisania skargi na podstawie art. 49 § 1 w zw. z art. 57 § 1 i w zw. z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. (por. postanowienia NSA z dnia: 21 października 2011 r., sygn. akt: I FSK 1397/11; z 13 stycznia 2012 r., sygn. akt II OSK 2634/11; z 5 lutego 2014 r., sygn. akt II FSK 3634/13; z 17 kwietnia 2014 r., sygn. akt II FSK 557/14; z 29 maja 2018 r., sygn. akt I FZ 85/18; z 15 lutego 2019 r., sygn. akt II OZ 78/19; z 14 sierpnia 2024 r., sygn. akt II FZ 52/24, orzeczenia dostępne na stronie internetowej www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Z podanych powodów należało odrzucić skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § 3 p.p.s.a., o czym Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.