II SA/Po 151/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Świstak Sędziowie Sędzia WSA Wiesława Batorowicz Sędzia WSA Danuta Rzyminiak – Owczarczak (spr.) Protokolant st. sekr. sąd. Edyta Rurarz - Kwietniewska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 kwietnia 2017 r. sprawy ze skargi A. B. na decyzję E. sp. z o.o. w P. z dnia [...] 2016 r. Nr [...], znak [...] w przedmiocie odmowy udzielenia informacji publicznej I. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję E. Sp. z o.o. z dnia [...] 2016 r. Nr [...], znak [...], II. zasądza od E. sp. z o.o. na rzecz skarżącego kwotę 697 zł (sześćset dziewięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Pismem z dnia 22 kwietnia 2016 r. ustanowiony w sprawie pełnomocnik A. B. - radca prawny P. Z., zwrócił się do "A" Sp. z o.o. z siedzibą w P. (dalej również jako "Spółka") z wezwaniem do umownego ustanowienia służebności przesyłu na nieruchomości położonej w P. - dz. [...] obr. S. w P., stanowiącej własność wnioskodawcy oraz o udostępnienie informacji publicznej w przedmiocie dokumentacji techniczno-prawnej stanowiącej podstawę budowy urządzeń elektroenergetycznych posadowionych na tej nieruchomości. W tym zakresie zwrócono się o udostępnienie kopii dokumentów dotyczących ograniczenia własności nieruchomości oraz lokalizacji i budowy linii napowietrznej 110 kV na przedmiotowej nieruchomości, w szczególności: • map projektowych oraz innych map historycznych obrazujących przebieg przedmiotowej linii na nieruchomości, • protokołu odbioru technicznego linii, • protokołu załączenia linii pod napięcie, • decyzji o zatwierdzeniu planu realizacyjnego, • decyzji o ustaleniu lokalizacji szczegółowej, • decyzji udzielającej pozwolenia na budowę, jak również załączników do wskazanych decyzji i protokołów, w tym map obrazujących przebieg przedmiotowych urządzeń przesyłowych i wykazów właścicieli nieruchomości. Wezwanie wpłynęło do siedziby Spółki "A"w dniu 28 kwietnia 2016 r. Odpowiadając na wezwanie "A" Sp. z o.o. pismem z dnia 7 listopada 2016r.,nr SW-173/16 znak OD5/ZMS/SN/WEO16E019357, poinformowała wnioskodawcę, iż nie wyraża zgody na ustanowienie odpłatnej służebności przesyłu. Spółka wyjaśniła, iż przedmiotowe urządzenia pobudowane zostały w latach sześćdziesiątych ubiegłego stulecia, po przeprowadzeniu stosownych procedur prawnych, w tym procedur administracyjnych, niezbędnych dla realizacji tego typu inwestycji, według stanu prawnego obowiązującego w okresie realizacji inwestycji, co oznacza, że urządzenia te powstały w sposób legalny i w dobrej wierze. Wobec faktu, że od czasu pobudowania elementów sieci elektroenergetycznej do zgłoszenia roszczeń dotyczących lokalizacji urządzeń upłynęło ponad 20 lat, "A" Sp. z o.o. uznała, iż nabyła prawo służebności gruntowej w drodze zasiedzenia. W tym stanie zgłoszone roszczenia Spółka uznała za nieuzasadnione. Jednocześnie działając na podstawie art. 10 ust. 1, w związku z art. 16 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U.2015.poz. 2058 z późn. Zm., dalej "u.d.i.p.") Spółka poinformowała wnioskodawcę, iż na działce nr 46/9 zlokalizowana jest linia napowietrzna wysokiego napięcia WN-110kV relacji "P-S" (przęsło [...]). Linia pobudowana została w roku 1966, modernizowana w latach: 1975r., 1994r. oraz 2002r. Urządzenia stanowią własność Spółki. Spółka wyjaśniła, iż nie posiada decyzji administracyjnych dotyczących budowy przedmiotowej linii. W pozostałym zakresie odmówiono udzielenia wnioskowanej informacji publicznej. W uzasadnieniu Spółka wyjaśniła, iż zgodnie z art. 5 ust. 1 i 2 u.d.i.p. prawo do informacji publicznej ulega ograniczeniu w zakresie i na zasadach określonych w przepisach o ochronie informacji niejawnych oraz o ochronie innych tajemnic ustawowo chronionych oraz ze względu na prywatność osoby fizycznej lub tajemnicę przedsiębiorcy. Żądana informacja należy - zgodnie z obowiązującym w "A" Sp. z o.o. "Wykazem dokumentów zawierających informacje klasy C" - do kategorii informacji chronionych ze względu na tajemnicę przedsiębiorcy. W tym stanie rzeczy przedmiotowa informacja nie podlega udostępnieniu w trybie wnioskowanym. Pełnomocnik wnioskodawcy na podstawie art. 17 ust. 2 u.d.i.p. wniósł o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją z dnia [...]2016 r. (znak [...]) o odmowie udostępnienia informacji publicznej w zakresie udostępnienia kopii dokumentacji techniczno-prawnej dotyczącej budowy i lokalizacji linii napowietrznej 110 kV na nieruchomości położonej w P. w obrębie S. , obejmującej działkę nr 46/9. W uzasadnieniu wniosku podniesiono, iż wydana decyzja nie spełnia wymogów określonych przepisami u.d.i.p. Zakres udostępnienia informacji publicznej został szczegółowo określony we wniosku, tymczasem uzasadnienie decyzji sprowadza się do przytoczenia art. 5 ust. 1 i 2 ustawy oraz odwołania się do objęcia żądanych informacji "Wykazem dokumentów zawierających informacje klasy C", co uniemożliwia weryfikację twierdzeń Spółki co do zasadności uznania informacji za tajemnicę przedsiębiorstwa i nie spełnia wymogów określonych art. 107 § 1 i § 3 k.p.a. w zw. z art. 16 ust. 2 w zw. z art. 17 ust. 1 u.d.i.p. Odwołując się do orzecznictwa sądów administracyjnych podniesiono, że szczególnie ważne jest wyjaśnienie podstaw odmowy, jednocześnie Spółka nie może wykazywać przesłanki tajemnicy przedsiębiorstwa z powołaniem się na możliwe roszczenia właścicieli nieruchomości obciążonej przebiegającymi przez nią liniami energetycznymi. Odpowiadając na wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy Spółka "A" pismem z dnia 11 grudnia 2016 r., nr SW-173/16, znak OD5/ZMS/SN/WEO16E047661, podtrzymała stanowisko zawarte w rozstrzygnięciu odmawiającym udostępnienia żądanych informacji przyjmując, że żądana informacja należy do kategorii informacji chronionych ze względu na tajemnicę przedsiębiorstwa. W uzasadnieniu wskazano, iż Naczelny Sąd Administracyjny (dalej NSA) w wyroku z dnia 5 kwietnia 2013 r., sygn. I OSK 192/13, zgodnie z art. 11 ust. 4 ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji (tekst jedn. Dz. U. z 2003 r. Nr 153, poz. 1503 ze zm.) stwierdził, iż tajemnicę przedsiębiorstwa stanowią nieujawnione do wiadomości publicznej informacje techniczne, technologiczne, organizacyjne przedsiębiorstwa lub inne informacje posiadające wartość gospodarczą, co do których przedsiębiorca podjął niezbędne działania w celu zachowania ich poufności. "A" sp. z o.o. podjęła kroki, o których mowa w ww. przepisach, umieszczając je w wykazie informacji stanowiących tajemnicę przedsiębiorstwa w obowiązującym od dnia 17 marca 2016 roku "Wykazie dokumentów zawierających informacje klasy C", dalej również jako "Wykaz". Wykaz ten obejmuje informacje powzięte w związku z czynnościami służbowymi albo wykonywaniem prac zleconych, dotyczących bezpośrednio lub pośrednio "A" sp. z o.o., gdy ich nieuprawnione ujawnienie może spowodować szkodę dla jej interesów i nie są podane do wiadomości publicznej, posiadające wartość gospodarczą, stanowiące tajemnicę przedsiębiorstw. Zgodnie z Wykazem informacje stanowiące tajemnicę przedsiębiorstwa stanowią m. in. dokumentację budowy linii elektroenergetycznej oraz dokumentacja eksploatacyjna takich linii, umowy handlowe, oferty złożone w toku postępowania regulaminowego oraz informacje sensytywne. Informację, o których mowa w ww. wykazie nie podlegają upublicznianiu i stanowią dla przedsiębiorstwa energetycznego szczególną wartość gospodarczą. Jak wynika z wyroku Sądu Najwyższego z dnia 06.06.2003 r., sygn. akt IV CKN 211/01, Lex nr 585877, informacja staje się tajemnicą, kiedy przedsiębiorca przejawia wolę zachowania jej jako niepoznawalnej dla osób trzecich. Pozostanie określonych informacji tajemnicą przedsiębiorstwa wymaga, aby przedsiębiorca podjął działania zmierzające do wyeliminowania możliwości ich dotarcia do osób trzecich w normalnym toku zdarzeń, bez konieczności podejmowania szczególnych starań. Spółka "A" spełniła ww. warunki, co oznacza, iż miała prawo odmówić udzielenia informacji. Dalej podniesiono, iż zgodnie z art. 6 ust. 2 u.d.i.p. dokumentem urzędowym w rozumieniu ustawy jest treść oświadczenia woli lub wiedzy, utrwalona i podpisana w dowolnej formie przez funkcjonariusza publicznego w rozumieniu przepisów Kodeksu karnego, w ramach jego kompetencji, skierowana do innego podmiotu lub złożona do akt sprawy. Dokumenty, które zostały wymienione w Wykazie w większości nie są dokumentami kierowanymi do innych osób, ale stanowią dokumenty tzw. kierownictwa wewnętrznego i nie stanowią dokumentu urzędowego w rozumieniu u.d.i.p. Podniesiono również, że przedsiębiorstwa energetyczne co do zasady zawierają umowy handlowe, wydają warunki techniczne przyłączenia do sieci energetycznej albo podejmują decyzję w sprawie budowy własnej infrastruktury sieciowej. Zdaniem "A" przedsiębiorstwa energetyczne wydają tylko jednego rodzaju "decyzję" w rozumieniu u.d.i.p., to jest warunki techniczne przyłączenia do sieci. Zatem uzasadniona była odmowa udostępnienia żądanych dokumentów. W dalszej kolejności podniesiono, iż dostęp do warunków technicznych przyłączenia do sieci jest chroniony także ze względu na zawarte w nich informacje sensytywne i postanowienia "Programu zgodności" – tj. Programu zapewnienia niedyskryminacyjnego traktowania użytkowników systemu dystrybucyjnego, zatwierdzanego przez Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki w związku z art. 9d ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. Prawo energetyczne (Dz.U. Nr 54, poz. 348). Spółka "A" wyjaśniła, iż jest spółką zależną spółki giełdowej "A" S.A., zatem niektóre informację mogą stanowić informację poufne w rozumieniu ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi, co oznacza, że "A" Sp. z o.o. objęła tajemnicą przedsiębiorstwa wszystkie umowy handlowe. Zgodnie z wyrokiem WSA w Gdańsku z dnia 29.05.2013 r., sygn. akt: II SA/Gd 183/13, "sprawą publiczną", o której mowa w art. 1 ust. 1 u.d.i.p., będzie działalność organów władzy publicznej (samorządów, osób i jednostek organizacyjnych) w zakresie wykonywania zadań władzy publicznej oraz gospodarowania mieniem publicznym, a więc mieniem komunalnym lub Skarbu Państwa. Część dokumentów wymienionych w Wykazie, miało jedynie charakter korespondencji wewnętrznej, dotyczącej działania spółki i wzajemnych relacji w zakresie podległości służbowej osób zatrudnionych w spółce, nie stanowi zatem informacji publicznej. Szereg żądanych przez wnioskodawcę informacji nie dotyczy interesu ogółu, ale jest informacją o sprawach prywatnych, indywidualnych, takich jak kto i kiedy wydał zgodę na postawienie urządzeń energetycznych na gruncie, kto i jakie warunki techniczne przyłączenia do sieci uzyskał, jakie są parametry przyłączenia. Po uzyskaniu żądanych informacji wnioskodawca wejdzie w posiadanie informacji o majątku i o działalności gospodarczej osób trzecich - właścicieli nieruchomości, przez które przebiegają urządzenia energetyczne "A" , co należy uznać za niedopuszczalne. Spółka zwróciła uwagę także na art. 3 ust. 1 pkt. 3 u.d.i.p. podnosząc, iż informacja przetworzona wymaga podjęcia określonego działania intelektualnego w odniesieniu do odpowiedniego zbioru znajdujących się w jego posiadaniu informacji i nadania skutkom tego działania cech informacji. W sytuacji, gdy podmiot zobowiązany do udzielenia informacji publicznej nie dysponuje na dzień złożenia wniosku gotową informacją, a jej udostępnienie wymaga podjęcia dodatkowych czynności, polegających na sięgnięciu np. do dokumentacji źródłowej, wtedy wytworzenie dokumentu żądanej treści wskazywać będzie na proces jej przetworzenia. Pełnomocnik A. B. wniósł skargę na powyższe rozstrzygnięcie, żądając uchylenia wydanych w sprawie decyzji, zasądzenia na jego rzecz kosztów postępowania oraz zobowiązania Spółki "A" do przedłożenia decyzji Prezesa Regulacji Energetyki z [...] .2016 r. znak [...], o zatwierdzeniu taryfy dla usług dystrybucji energii elektrycznej na rok 2016. Wniesiono również o przeprowadzenie uzupełniającego dowodu z wskazanych dokumentów, na okoliczność przedmiotu działalności Spółki, oraz potwierdzających prawo własności skarżącego do nieruchomości obejmującej działkę nr [...]obr. S. . Skarżący powtórzył wcześniejsze zarzuty w zakresie naruszenia przepisów prawa materialnego oraz przepisów postępowania. W tym zakresie dodatkowo podniesiono, iż w decyzji nie wskazano imion, nazwisk i funkcji osób, które zajęły stanowisko w toku postępowania o udostępnienie informacji, co sprawia, że możliwość poniesienia przez osoby odpowiedzialne konsekwencji za naruszenie obowiązków przewidzianych w u.d.i.p. ma charakter iluzoryczny. Zdaniem skarżącego nie wykazano, że informacja objęta wnioskiem stanowi tajemnicę przedsiębiorcy w rozumieniu przepisu art 5 ust. 2 u.d.i.p. Spółka błędnie przyjęła, że żądane informacje publiczne mają charakter informacji przetworzonej, podczas gdy powinny one zostać uznane za informację prostą, ewentualnie zaś - na wypadek przyjęcia, że zawnioskowana informacja jest informacją przetworzoną - poprzez odmowę udostępnienia informacji publicznej bez uprzedniego wezwania Skarżącego do wykazania, że jej uzyskanie jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego. Nie wykazano również, aby zawnioskowane dokumenty miały tak istotne znaczenie gospodarcze czy technologiczne, że mogą być skuteczne objęte tajemnicą przedsiębiorcy. Dla załatwienia wniosku skarżącego istotne było nie to, jaki charakter mają dokumenty ujęte w wytworzonym przez Spółkę wykazie, ale jaki charakter mają dokumenty objęte wnioskiem. Dokumenty wskazane we wniosku nie stanowią tajemnicy przedsiębiorstwa i podlegają udostępnieniu. Nawet gdyby przyjąć, że część danych zawartych w dokumentach wskazanych we wniosku stanowi tajemnicę przedsiębiorcy, to podmiot zobowiązany do udostępnienia informacji publicznej powinien wyłączyć z udzielanych informacji te, które stanowią tajemnicę przedsiębiorstwa, zaś udzielić informacji w zakresie niechronionym (wyrok WSA w Krakowie z dnia 28 marca 2011 r., wydany w sprawie o sygnaturze II SAB/Kr 13/11). Spółka nie wykazała przesłanek skuteczności objęcia ich tajemnicą przedsiębiorcy. Spółka dokonuje oceny ryzyka związanego z udostępnieniem informacji (związanego z możliwością wystąpienia z żądaniem zapłaty wynagrodzenia za bezumowne korzystanie z nieruchomości dla potrzeb urządzeń przesyłowych albo ustanowienia służebności przesyłu), a następnie udostępnia informacje w sprawach, gdzie ocenia swoją ewentualną pozycję w postępowaniu cywilnym jako silną. W sprawach, gdzie dostrzega ryzyko przegrania sprawy cywilnej, odmawia udostępnienia informacji zasłaniając się tajemnicą przedsiębiorcy, dokonując wyboru informacji, które chce udostępnić, kierując się nie przesłankami ustawowymi, lecz własnym interesem. Ponadto Spółka wskazuje, że na skutek realizacji wniosku Skarżący uzyskałby nieuprawnioną informację o infrastrukturze znajdującej się na nieruchomościach osób trzecich, tymczasem właścicielem nieruchomości, dla której prowadzona jest księga wieczysta nr [...], jest skarżący. Nietrafna jest również argumentacja dotycząca szczególnej definicji dokumentu urzędowego na gruncie przepisów u.d.i.p. Brzmienie przepisu art. 6 u.d.i.p. nie pozostawia wątpliwości, że obowiązek udostępnienia informacji publicznej ma zakres znacznie szerszy niż tylko dokumenty urzędowe (art. 6 ust. 1 pkt 4 lit. a u.d.i.p.). Ustalenie, że dany dokument nie jest dokumentem urzędowym w rozumieniu u.d.i.p. nie oznacza, że jego treść nie podlega udostępnieniu. Udostępnieniu podlegają bowiem informacje w sprawach publicznych, zaś informacje o majątku służącym do wykonywania zadań publicznych do takich należą. Argumentacja dotycząca ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi nie została w jakikolwiek sposób odniesiona do informacji wnioskowanych przez Skarżącego, zatem nie może ona uzasadniać odmowy udostępnienia informacji. Ponadto Spółka nie wykazała, w oparciu o definicję informacji poufnej zawartej w art. 154 ust 1 powyższej ustawy, aby informacje ujęte we wniosku spełniały wskazane tam wymogi, tym bardziej, że spółką giełdową jest "A" SA. Nieracjonalna jest argumentacja, że udostępnienie informacji na temat sieci elektroenergetycznej na działce o powierzchni 1.484 m2 mogło w istotny sposób wpłynąć na cenę instrumentów finansowych lub na cenę powiązanych z nimi pochodnych instrumentów finansowych. Odnosząc się do argumentacji, iż zawnioskowana informacja ma charakter informacji przetworzonej, skarżący podniósł, iż na wcześniejszym etapie postępowania Spółka nie wskazywała, że wnioskowana informacja jest informacją przetworzoną ani nie wzywała strony do wykazania, że jej udostępnienie jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. Wskazanie, że Spółka nie dysponuje wiadomością na temat własnego majątku jest niewiarygodne w świetle podnoszonych wcześniej argumentów co do roli infrastruktury i skomplikowanych zabiegów zmierzających do ochrony informacji na jej temat. Nie wskazano dlaczego udostępnienie zawnioskowanej informacji wymagałoby jej przetworzenia. Ponadto, twierdzeniom Spółki przeczy jego własne postępowanie w sprawie udostępnienia niektórych informacji w piśmie z 7 listopada 2016 r. Udostępnienie informacji w stosunku do tych nieruchomości wskazuje, że Spółka jest w stanie udostępnić informacje dotyczące urządzeń znajdujących się na zindywidualizowanej nieruchomości. W odpowiedzi na skargę Spółka "A" wniosła o jej oddalenie, ewentualnie o umorzenie postępowania, podtrzymując dotychczasowe stanowisko. Ponownie podniesiono, iż Spółka podjęła kroki mające na celu zachowanie poufności informacji, umieszczając je w wykazie informacji stanowiących tajemnicę przedsiębiorstwa najpierw w obowiązującej w przedsiębiorstwie od dnia 1 maja 2011 roku "Instrukcji bezpieczeństwa informacji stanowiących tajemnicę przedsiębiorstwa w "A" sp. z o.o.", a następnie w obowiązującym aktualnie od dnia 17 marca 2016 roku w "Wykazie dokumentów zawierających informacje klasy C". Spółka podniosła, iż objęte tajemnicą "A" informacje mają szczególną wartość gospodarczą i zasługują na szczególną ochronę. Zgodnie z Rozporządzeniem Rady Ministrów w sprawie wykazu przedsiębiorców o szczególnym znaczeniu gospodarczo- obronnym z dnia 4 października 2010 r. (Dz.U. Nr 198, poz. 1314), wydanym na podstawie art. 6 ustawy z dnia 23 sierpnia 2001 r. o organizowaniu zadań na rzecz obronności państwa realizowanych przez przedsiębiorców (Dz.U. Nr 122, poz. 1320 oraz z 2002 r. Nr 188, poz. 1571), "A" sp. z o.o. w P. jest przedsiębiorcą o szczególnym znaczeniu gospodarczo-obronnym, dla którego organem organizującym i nadzorującym wykonywanie zadań na rzecz obronności Państwa jest minister właściwy do spraw Skarbu Państwa. W rozumieniu ustawy z dnia 23 sierpnia 2001 r. o organizowaniu zadań na rzecz obronności państwa realizowanych przez przedsiębiorców (Dz.U. Nr 122, poz. 1320 oraz z 2002 r. Nr 188, poz. 1571), do zadań na rzecz obronności państwa należą w szczególności przedsięwzięcia w zakresie zabezpieczenia potrzeb obronnych państwa oraz na rzecz Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej i wojsk sojuszniczych w warunkach zagrożenia bezpieczeństwa państwa i w czasie wojny oraz w zakresie militaryzacji. Zgodnie z Rozporządzeniem Rady Ministrów w sprawie obiektów szczególnie ważnych dla bezpieczeństwa i obronności państwa oraz ich szczególnej ochrony z dnia 24 czerwca 2003 r. (Dz.U. Nr 116, poz. 1090) , wydanym na podstawie art. 6 ust. 2 pkt 4 ustawy z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej (Dz.U. z 2002 r. Nr 21, poz. 205, z późn. zm.), obiektami szczególnie ważnymi dla bezpieczeństwa i obronności państwa są elektrownie i inne obiekty elektroenergetyczne, których zniszczenie lub uszkodzenie może stanowić zagrożenie dla życia i zdrowia ludzi, dziedzictwa narodowego oraz środowiska w znacznych rozmiarach albo spowodować poważne straty materialne, a także zakłócić funkcjonowanie państwa. Zgodnie z Rozporządzeniem Rady Ministrów w sprawie obiektów szczególnie ważnych dla bezpieczeństwa i obronności państwa oraz ich szczególnej ochrony z dnia 24 czerwca 2003 r. (Dz.U. Nr 116, poz. 1090) przygotowanie szczególnej ochrony obiektów obejmuje prace koncepcyjne, planistyczne, organizacyjne, logistyczne, techniczne, szkoleniowe i kontrolne mające na celu ochronę obiektu wynikającą z jego specyfiki i charakteru zagrożeń dla jego funkcjonowania i jako takie należy uznać m.in. objęcie tajemnicą "A" niektórych informacji, w tym dokumentów dotyczących budowy oraz eksploatacji linii energetycznych. Nieograniczony dostęp do informacji na temat systemu sieci elektroenergetycznych określonych obszarów, gmin, województw i kraju może stanowić potencjalne zagrożenie dla funkcjonowania i bezpieczeństwa tych systemów oraz krajowego systemu energetycznego w ogóle. Nie ma w sprawie żadnego znaczenia że informacje dotyczą okoliczności sprzed wielu lat, gdyż na podstawie dokumentacji budowy i eksploatacji linii elektroenergetycznych możliwe jest odtworzenie mapy sieci dystrybucyjnej zasilającej całe obszary geograficzne i jednostki administracyjne, a wejście w posiadanie takiej mapy przez osoby lub grupy osób może stanowić potencjalne zagrożenie dla funkcjonowania krajowych systemów energetycznych. Ograniczenie dostępu do informacji podyktowane jest obowiązkiem ochrony interesów osób trzecich, w tym w aspekcie bezpieczeństwa osób i mienia, gdyż wejście w posiadanie informacji na temat układu sieci może prowadzić do wykorzystania tej wiedzy w celach niezgodnych z prawem, do sprowadzenia zagrożenia dla życia lub mienia wielkich rozmiarów włącznie, w szczególności w przypadku wyłączenia odbiorcy (lub odbiorców) tzw. wrażliwych (np. szpital, przepompownie ścieków, wodociągi itp.). Spółka jako przedsiębiorstwo energetyczne zajmujące się dystrybucją energii elektrycznej, na podstawie przepisów ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 roku Prawo Energetyczne zobowiązane jest do zapewnienia niedyskryminacyjnego traktowania użytkowników systemu dystrybucyjnego, a jako spółka zależna spółki giełdowej "A" S.A., do odpowiedniego stosowania przepisów ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi, ze względu na charakter działalności wymagający szczególnej dbałości o ochronę życia i zdrowia ludzi oraz mienia i środowiska oraz zapewnienia bezpieczeństwa energetycznego na obszarze objętym przedmiotem działalności, wartość gospodarczą dla "A" Sp. z o.o. stanowią informacje techniczne, technologiczne, organizacyjne, finansowe, handlowe, koncepcyjne, planistyczne, sprawozdawcze, sensytywne (w rozumieniu Programu zapewnienia niedyskryminacyjnego traktowania użytkowników systemu dystrybucyjnego "A" Sp. z o.o. - Programu Zgodności) oraz poufne (w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi) zawarte m.in. w następujących dokumentach: dokumentacja budowy linii i stacji elektroenergetycznych, dokumentacja projektowa prawna oraz techniczna, dokumenty związane ze zgłoszeniem budowy zgodnie z wymogami Ustawy "Prawo Budowlane", oświadczenie Kierownika Budowy lub osoby pełniącej funkcję kierownika budowy o zakończeniu budowy/robót budowlanych obiektu/zadania zgodnie z dokumentacją projektową i obowiązującymi przepisami, potwierdzone przez Inspektora Nadzoru za zgodność ze stanem faktycznym, zgłoszenie gotowości obiektu/zadania/urządzenia do odbioru, kopie zawiadomienia o zakończeniu budowy złożoną w odpowiednim urzędzie, protokoły odbiorów, wniosek o udzielenie pozwolenia na użytkowanie, opracowane programy pierwszego załączenia itp., aktualne protokoły badań odbiorczych wykonanych przed przyłączeniem do sieci i prób fabrycznych, protokoły odbiorów częściowych, protokoły odbiorów robót ulegających zakryciu lub zanikających, dokumentacja powykonawcza, dziennik budowy, dokumentacja rozliczeniowa na materiały z demontażu, dokumenty świadczące o uregulowaniu tytułu prawnego do gruntu, na którym znajdują się obiekty/urządzenia - zgodnie z wymaganiami obowiązującymi w "A" , dokumenty świadczące o zaspokojeniu roszczeń właścicieli nieruchomości na terenie których prowadzone były roboty budowlane objęte zakresem odbioru, opracowaną lub zaktualizowaną Instrukcję eksploatacji urządzeń elektroenergetycznych, dowody przyjęcia majątkowego zgodne z przepisami księgowymi, dokumentacja eksploatacyjna linii i stacji elektroenergetycznych: Spółka dalej podniosła, iż dokumentami urzędowymi wytworzonymi i będącymi w posiadaniu przedsiębiorstw energetycznych, do udostępniania których zobowiązane są te przedsiębiorstwa na mocy u.d.i.p., są jedynie warunki techniczne przyłączenia do sieci. Dostęp do tych dokumentów jest chroniony także ze względu na zawarte w nich informacje sensytywne i postanowienia "Programu zgodności". Z tego względu tajemnicą przedsiębiorstwa objęto m.in. warunki przyłączenia do sieci, dokumentację projektową prawną i techniczną, dokumenty świadczące o prawie do dysponowania nieruchomościami na cele budowlane, dokumenty związane ze zgłoszeniem budowy i inne (według Instrukcji) na podstawie których osoba trzecia, żądająca do nich dostępu mogłaby wejść w posiadanie informacji sensytywnych (na podstawie sposobu zasilania, zainstalowanych typów i rodzajów urządzeń, uzyskanych zgód i pozwoleń itp. można wejść w sposób nieuprawniony, przy odrobinie wiedzy inżynierskiej, w posiadanie wiedzy na temat wielkości mocy umownej, zużycia energii elektrycznej i struktury jej poboru, ograniczeń występujących w dostarczaniu energii elektrycznej, to jest w posiadanie informacji sensytywnych). Dalej podniesiono, iż ponieważ konieczność przetworzenia informacji publicznej oraz możliwość jej uzyskania została w orzecznictwie uzależniona od zaistnienia przesłanki szczególnie istotnego interesu, udostępnienie żądanych informacji wymagało udostępnienia informacji przetworzonej. Przedsiębiorstwo energetyczne nie jest przedsiębiorstwem geodezyjnym i nie posiada aktualnych map geodezyjnych, z których wynikałaby wiedza na temat tego na czyim gruncie znajdują się urządzenia energetyczne. Udostępnienie skarżącemu decyzji i innych żądanych dokumentów wymaga od "A" podjęcia szeregu działań, w tym m.in.: pozyskania aktualnych map i ustalenia aktualnego przebiegu granic działek, zidentyfikowania znajdujących się na działkach urządzeń, ustalenia własności urządzeń, przeanalizowania ww. zbiorów i wyselekcjonowania spośród nich tych, na podstawie których prowadzono inwestycję. Wobec konieczności dokonania takiego szeregu czynności, uzasadnione jest stanowisko, że skarżący żądał udostępnienia mu informacji przetworzonej, a nie prostej, podmiot zobowiązany został zobowiązany do wytworzenie jakościowo nowej informacji. W tym zakresie Spółka odwołała się do wyroku NSA z dnia 09.08.2011 sygn. I OSK 792/11. Na rozprawie sądowoadministracyjnej przeprowadzonej w dniu 12 kwietnia 2017 r. Sąd oddalił wnioski dowodowe zgłoszone w skardze uznając, iż dotyczą one okoliczności bezspornych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje; Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2014 r., poz. 1066) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Sąd rozstrzyga przy tym w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną i stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia (art. 134 § 1 i art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.). Rozpoznając sprawę w świetle powołanego wyżej kryterium legalności sąd uznał skargę za uzasadnioną. W pierwszej kolejności wyjaśnić należy, że pomimo braku określenia charakteru prawnego pism Spółki "A" z dnia 7 listopada 2016r.,nr SW-173/16 znak OD5/ZMS/SN/WEO16E019357 oraz z dnia 11 grudnia 2016 r., nr SW-173/16, znak OD5/ZMS/SN/WEO16E047661, pisma te uznać należy za decyzje administracyjne. Zawierają one bowiem oznaczenie podmiotu wydającego decyzję, oznaczenie adresata aktu, rozstrzygnięcie w sprawie oraz podpis upoważnionego pracownika. Należy wyjaśnić, że w orzecznictwie sądów administracyjnych ugruntowany jest pogląd, iż treść, a nie forma, przesądza o tym, czy dany akt jest decyzją administracyjną, jeżeli więc sprawa administracyjna podlega załatwieniu w drodze decyzji, to za decyzję należy uznać pismo organu rozstrzygającego, zawierające co najmniej oznaczenie tego organu, oznaczenie adresata aktu, rozstrzygnięcie w sprawie oraz podpis upoważnionego pracownika organu, gdyż spełnia to minimum podstawowych warunków wymienionych w art. 107 § 1 k.p.a. (por. wyroki NSA z 22 września 1981 r., SA 791/81, publ: ONSA 1981 nr 2 poz. 91, z 8 lutego 1983 r., SA/Wr 559/82, publ.: ONSA 1983 nr 1 poz. 3, z 21 marca 2002 r., II SA 2213/01, LEX nr 157973; z 15 marca 2001 r., V SA 2938/99, LEX nr 51259, oraz z 21 lipca 2011 r., II OSK 1225/10, publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, www.nsa.gov.pl.,dalej "CBOSA"). Rozważania te znajdą odpowiednie zastosowanie również w stosunku do rozstrzygnięć podmiotów o jakich mowa w art. 17 ust. 1 u.d.i.p. Adresatami obowiązku udostępniania informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, wymienione w przepisach art. 4 u.d.i.p., w tym "podmioty reprezentujące inne osoby lub jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym, oraz osoby prawne, w których Skarb Państwa, jednostki samorządu terytorialnego lub samorządu gospodarczego albo zawodowego mają pozycję dominującą w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów" (art. 4 ust. 1 pkt 5 u.d.i.p.). Zgodnie z utrwalonym już orzecznictwem sądów administracyjnych do podmiotów wykonujących zadania publiczne w powyższym rozumieniu zalicza się m.in. przedsiębiorstwa energetyczne i ich wyodrębnione jednostki organizacyjne, np. oddziały (por. wyroki NSA z dnia 18 sierpnia 2010 r., sygn. akt I OSK 851/10; z dnia 4 kwietnia 2013 r., sygn. akt I OSK 102/13; z dnia 26 września 2013 r., sygn. akt I OSK 831/13; z dnia 11 marca 2014 r., sygn. akt I OSK 2436/13; z dnia 3 kwietnia 2014 r., sygn. akt I OSK 2874/13; http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W konsekwencji określone informacje związane z wykonywaniem takich zadań przez przedsiębiorstwa energetyczne, w tym informacje (zwłaszcza decyzje administracyjne) dotyczące lokalizacji i budowy linii elektroenergetycznych na określonej działce, co do zasady są uznawane w judykaturze za informacje publiczne w rozumieniu u.d.i.p. (por. np. wyroki NSA z 12 marca 2014 r., sygn. akt I OSK 2753/13; z 3 kwietnia 2014 r., sygn. akt I OSK 2263/13; z 3 kwietnia 2014 r., sygn. akt I OSK 2994/13; z 1 października 2014 r., sygn. akt I OSK 314/14; http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Wyjaśnić w tym miejscu należy, że termin "informacja publiczna" obejmuje swoim znaczeniem szerszy zakres pojęciowy, niż tylko dokumenty urzędowe oraz że nie można zawężać i utożsamiać dostępu do informacji publicznej z dostępem do dokumentów. W doktrynie zasadnie wskazuje się, że informacją publiczną jest każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa (zob. M. Jaśkowska, Dostęp do informacji publicznych w świetle orzecznictwa NSA, Toruń 2002, s. 28–29). Na gruncie ustawy o dostępie do informacji publicznej przyjmuje się, że udostępnienie informacji publicznej następuje w formie czynności materialno-technicznej. Natomiast powiadomienie o tym, że żądana informacja nie jest informacją publiczną lub, że podmiot zobowiązany taką informacja nie dysponuje, następuje w formie pisma. Obowiązek wydania decyzji administracyjnej ustawodawca przewidział natomiast w takich przypadkach, gdy żądana informacja jest informacją publiczną, lecz organ odmawia jej udostępnienia bądź zachodzą przesłanki do umorzenia postępowania (art. 16 ust. 1 u.d.i.p.), to jest, gdy istnieją ustawowe podstawy do odmowy udostępnienia informacji publicznej (art. 5 ust. 1 i 2), bądź przeszkody do jej udostępnienia w określony sposób lub w określonej formie (art. 14 ust. 2). W niniejszej sprawie skarżący zwrócił się o udostępnienie informacji publicznych w zakresie dokumentacji będącej podstawą zrealizowania i działania linii energetycznej na działce o numerze ewidencyjnym [...], obr. S. w P., która to nieruchomość stanowi własność skarżącego. Po rozpatrzeniu powyższego wniosku, Spółka w piśmie z dnia 7 listopada 2016 r. wyjaśniła, iż nie posiada decyzji administracyjnych dotyczących budowy linii energetycznej na której przebiegu znajduje się nieruchomość skarżącego obejmująca działkę nr [...], zatem w tej części wniosek o udostępnienie informacji publicznej został rozpoznany zgodnie z przepisami u.d.i.p. W odniesieniu do pozostałych żądanych informacji Spółka powołując się na przepis art. 5 ust. 2 u.d.i.p. odmówiła udzielenia wnioskowanych informacji uznając, iż stanowią one tajemnicę przedsiębiorcy. Rozważenia natomiast wymaga, czy prawidłowe jest stanowisko Spółki w odniesieniu do odmowy udostępnienia pozostałych żądanych przez skarżącego informacji – map z przebiegiem przedmiotowej linii, aktualnych i historycznych, wykazu właścicieli nieruchomości leżących na przebiegu tej linii, protokołów odbioru technicznego linii oraz załączenia linii pod napięcie. W tym zakresie Spółka w zaskarżonej decyzji podniosła, iż wniosek dotyczy udostępnienia informacji przetworzonej, natomiast w odpowiedzi na skargę dodatkowo argumentuje, że chodzi o informacje sensytywne, jak również mające znaczenie dla obronności oraz bezpieczeństwa energetycznego, a nadto, że udostępnienie informacji w postaci protokołów odbioru technicznego linii oraz protokołu załączenia linii pod napięcie narusza postanowienia wyżej opisanego Programu Zgodności. Zgodnie z art. 5 ust. 2 u.d.i.p. prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu ze względu na prywatność osoby fizycznej lub tajemnice przedsiębiorcy. Przedmiotowa ustawa nie zawiera jednakże definicji pojęcia "tajemnica przedsiębiorcy". Definicję tego pojęcia zawiera natomiast ustawa z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji (Dz.U. z 2003 r. Nr 153 poz. 1503) – zgodnie z jej art. 11 ust. 4 przez tajemnicę przedsiębiorstwa rozumie się nieujawnione do wiadomości publicznej informacje techniczne, technologiczne, organizacyjne przedsiębiorstwa lub inne informacje posiadające wartość gospodarczą, co do których przedsiębiorca podjął niezbędne działania w celu zachowania ich poufności. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia z dnia 10 stycznia 2014 r., sygn. I OSK 2143/13 (LEX nr 1505074) tajemnicę przedsiębiorstwa stanowi poufna informacja posiadająca wartość gospodarczą, a w szczególności informacja techniczna, technologiczna lub organizacyjna (por. Michalak "Komentarz do art. 11 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji" w: M. Zdyb (red.), A. Michalak, M. Mioduszewski, J. Raglewski, J. Rasiewicz, M. Sieradzka, J. Sroczyński, M. Szydło Marek, M. Wyrwiński, "Ustawa o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji. Komentarz"; LEX nr 93420). Podobnie w tej kwestii wypowiedział się również Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 7 marca 2003 r. sygn. I CKN 89/01; LEX nr 583717). Innymi słowy, na tajemnicę przedsiębiorstwa składają się takie informacje należące do tegoż podmiotu, których przekazanie, ujawnienie lub wykorzystanie albo nabycie od osoby nieuprawnionej zagraża lub narusza interes przedsiębiorcy. Warunkiem respektowania tej tajemnicy jest uprzednie złożenie w odniesieniu do konkretnych informacji zastrzeżenia, że nie mogą być one ogólnie udostępnione. Na tajemnicę przedsiębiorcy składają się zatem dwa elementy: materialny (np. szczegółowy opis sposobu wykonania usługi, jej koszt) oraz formalny - wola utajnienia danych informacji. Jednakże samo zastrzeżenie nie jest przesłanką wystarczającą, jeżeli informacja nie spełnia kryterium posiadającej waloru wartości gospodarczej, technologicznej czy organizacyjnej. Naczelny Sąd Administracyjny w cytowanym wcześniej wyroku w sprawie I OSK 2143/13 wskazał, że niewystarczającym jest powołanie się jedynie na tajemnicę przedsiębiorcy, bez szczegółowego rozwinięcia, w jakim aspekcie tajemnicę tę należałoby oceniać. Podobnie w wyroku z dnia 10 stycznia 2014 r., sygn. akt I OSK 2112/13, NSA orzekł, że aby określone informacje mogły zostać objęte tajemnicą przedsiębiorcy, muszą ze swojej istoty dotyczyć kwestii, których ujawnianie obiektywnie mogłoby negatywnie wpłynąć na sytuację przedsiębiorcy (informacje takie muszą mieć choćby minimalną wartość) z wyłączeniem informacji, których upublicznienie wynika np. z przepisów prawa. W niniejszej sprawie spełniony został formalny warunek objęcia wnioskowanej informacji tajemnicą przedsiębiorcy, gdyż wnioskowane informacje zostały zawarte w "Wykazie dokumentów zawierających informacje klasy C". Przechodząc do drugiego z warunków objęcia określonych informacji tajemnicą przedsiębiorstwa, a więc wymogu materialnego, zauważyć należy, że w orzecznictwie sądów administracyjnych kształtuje się pogląd, iż złożone zastrzeżenie dotyczące objęcia określonej informacji tajemnicą przedsiębiorstwa może stać się skuteczne dopiero w sytuacji, gdy podmiot zobowiązany do ujawnienia informacji, po przeprowadzeniu stosownego badania, pozytywnie przesądzi, że zastrzeżone informacje mają powyższy charakter, w rozumieniu art. 11 ust. 4 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji. Jeżeli natomiast w wyniku sądowej kontroli okaże się, że zastrzeżona informacja nie stanowi tajemnicy przedsiębiorcy, to zadeklarowane zastrzeżenie staje się bezskuteczne – por. w szczególności wyrok WSA w Warszawie z 12 października 2012 r., II SA/Wa 1483/12, wyrok WSA w Gdańsku z 4 września 2013 r., II SA/Gd 321/13, czy wyrok WSA w Łodzi z 9 czerwca 2014 r., II SAB/Łd 50/14 a także wyrok NSA z dnia 28 października 2016 r., sygn. akt I OSK 693/15. Przenosząc powyższe uwagi na grunt rozpoznawanej sprawy należy wyjaśnić, że odmawiając udzielenia wnioskowanej informacji Spółka "A" powołała się na obowiązujące uregulowania wewnętrzne, które nadają żądanym informacjom charakter informacji chronionych ze względu na tajemnicę przedsiębiorcy. Jednocześnie w podjętych w sprawie decyzjach Spółka nie uzasadniła, czy wszystkie dokumenty wnioskowane przez skarżącego zawierają w swej treści informacje posiadające wartość gospodarczą, w rozumieniu art. 11 ust. 4 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji. Tymczasem każdy żądany dokument musi być oceniony pod kątem zastrzeżonej co do niego tajemnicy przedsiębiorstwa. Za niewystarczające, jak również za niemające znaczenia dla wyniku niniejszej sprawy, należy uznać argumentację przytoczoną w tym zakresie przez Spółkę dopiero w odpowiedzi na skargę. Należy podkreślić, iż odpowiedź na skargę nie może zastąpić uzasadnienia decyzji, a podniesione dopiero w niej okoliczności, które powinny być zawarte w uzasadnieniu faktycznym i prawnym decyzji, pozbawiają stronę możliwości ustosunkowania się do nich w toku postępowania administracyjnego (por. wyroki NSA z 25 maja 2001 r. III SA 2024/00, publ: Prz. Pod. 2002, nr 4, s. 63 oraz z 08.02.2011 r., II GSK 237/10, oba dostępne w CBOSA). Na etapie postepowania sądowoadministracyjnego Spółka odwołuje się do szeregu aktów prawnych, w tym statuujących przedsiębiorstwa energetyczne jako mające istotne znaczenie dla obronności, jak również odnoszących się do działalności w sektorze przedsiębiorstw użyteczności publicznej. Spółka zwraca również uwagę na obowiązki spoczywające na niej z racji gromadzenia informacji sensytywnych oraz konieczności stosowania zasad konkurencji. Zapoznając się z tą argumentacją należy jednakże zauważyć, że Spółka nie wykazała, aby te zastrzeżenia odnosiły się każdej z informacji, o udostępnienie których skarżący zawnioskował. Nie wykazano, że informacje dotyczące linii energetycznej WN-110kV relacji "[...]" (przęsło [...]) - na jej przebiegu przez nieruchomość skarżącego - mogą mieć tak istotne znaczenie dla obronności i bezpieczeństwa energetycznego, jak Spółka wywodzi, jak również nie rozważono czy nie można udzielić informacji odpowiednio zanonimizowanych. W opinii Sądu w przedmiotowej sprawie z uzasadnienia wydanych w sprawie decyzji nie wynika, iżby Spółka dokonała analizy zasadności wyłączenia jawności żądanej informacji. Zaniechano więc ustalenia, czy w niniejszej sprawie mamy do czynienia z informacją o takiej wartości dla przedsiębiorcy, która powinna podlegać ochronie prawnej. Nie można więc zweryfikować, czy informacje w postaci map obrazujących przebieg przedmiotowej linii na nieruchomości (w tym projektowych), protokołu odbioru technicznego linii oraz protokołu załączenia linii pod napięcie, faktycznie zawierają informacje wrażliwe dla przedsiębiorcy, a więc odnoszą się do informacji o charakterze strategicznym dla działalności prowadzonej przez Spółkę. Zarówno w zaskarżonym rozstrzygnięciu jak i w poprzedzającym ją rozstrzygnięciu nie zawarto uzasadniania, wskazującego w sposób wyczerpujący na konieczność objęcia wnioskowanych informacji tajemnicą przedsiębiorstwa. Ogólnikowe odesłanie do unormowań obowiązującej w Spółce "Instrukcji bezpieczeństwa informacji stanowiących tajemnicę przedsiębiorstwa w "A" sp. z o.o." oraz aktualnie obowiązującego ,,Wykazu dokumentów zawierających informacje klasy C" i katalogu informacji owymi dokumentami tam chronionych, tego wymogu nie spełnia. Należy w tym miejscu przypomnieć, że sam fakt formalnego objęcia określonych kategorii informacji (dokumentów, danych itp.) postanowieniami Instrukcji lub Wykazu nie oznacza, że informacje te stanowią tajemnicę przedsiębiorstwa w znaczeniu materialnym (por.: M. Jaśkowska, Dostęp do informacji publicznej w orzecznictwie sądów administracyjnych, ZNSA 2014, nr 1, s. 22; wyrok NSA z 05.07.2013 r. I OSK 511/13, CBOSA). Przedstawione Sądowi wraz ze skargą materiały nie zawierały przy tym jakichkolwiek dokumentów źródłowych, których udostępnienia domagał się Skarżący, jak również powołanych wyżej regulacji wewnętrznych. Nie załączono również tekstu regulacji wewnętrznych, na których obowiązywanie Spółka powołuje się, a w samych decyzjach nie podano, pod jakimi pozycjami w tych dokumentach żądane przez skarżącego informacje zostały wymienione. Powyższe uchybienia wskazują na nieprawidłowości podczas rozpatrywania wniosku skarżącego o udostępnienie informacji publicznej oraz w wydanych w sprawie decyzjach, a w szczególności na naruszenie art. 5 ust. 2 u.d.i.p., jak również naruszenie art. 7, art. 77 § 1 oraz art. 107 § 3 k.p.a., co mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Odnosząc się do argumentacji przytoczonej w odpowiedzi na skargę Sąd w składzie rozpatrującym niniejszą sprawę stoi ma stanowisku, iż co do zasady dokumentacja związana z inwestycjami i urządzeniami za pośrednictwem których następuje dostarczanie energii elektrycznej na potrzeby państwa i ludności, nosi cechy informacji publicznej, do której dostęp gwarantuje u.d.i.p. Nie sposób uznać, że tajemnicę przedsiębiorstwa stanowi dokumentacja pozwalająca na weryfikację legalności działań inwestora, czy podanie wymogów bezpieczeństwa, jak również informacji, w jaki sposób istniejąca linia energetyczna ogranicza uprawnienia właściciela nieruchomości (zob. wyrok WSA w Łodzi z dnia 6 czerwca 2015 r. II SA/Łd 748/15 oraz wyrok WSA w Lublinie z dnia 24 lutego 2015 r. II SA/Lu 1099/14, opubl. CBOSA). Sąd podziela również stanowisko strony skarżącej, iż w przypadku stwierdzenia, że żądana informacja stanowi informację przetworzoną, podmiot nią dysponujący winien zwrócić się do wnioskodawcy o wykazanie istnienia interesu publicznego uzasadniającego wystąpienie z żądaniem zawartym we wniosku (art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p.). W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego jednolicie podkreśla się, że wadliwe jest bardzo wąskie rozumienie pojęcia informacji przetworzonej wprowadzające przesłankę koniecznego wytworzenia jakościowo nowej informacji. Przetworzenie może bowiem polegać np. na wydobyciu poszczególnych informacji cząstkowych z posiadanych przez organ zbiorów dokumentów (które to zbiory mogą być prowadzone w sposób uniemożliwiający proste udostępnienie gromadzonych w nich danych) i odpowiednim ich przygotowaniu na potrzeby wnioskodawcy (opracowaniu nawet prostego zestawienia w tym zakresie). Tym samym również suma informacji prostych, w zależności od wiążącej się z ich pozyskaniem wysokości nakładów jakie musi ponieść organ, czasochłonności czy liczby zaangażowanych pracowników, może być traktowana jako informacja przetworzona (por. np. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 listopada 2016 r., sygn. akt I OSK 1513/15, wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 sierpnia 2015 r., sygn. akt I OSK 1645/14; wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 marca 2015r., I OSK 863/14; wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 sierpnia 2011 r., sygn. akt I OSK 792/11). Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy Sąd rozpoznający sprawę stwierdził, że wnioskowana przez skarżącego informacja publiczna w postaci map projektowych oraz protokołów odbioru i przyłączenia do sieci należy do kategorii informacji przetworzonej, a nie prostej, bowiem jej zgromadzenie, ewentualna anonimizacja, a także analiza dotycząca ewentualnej kwalifikacji części informacji jako chronionych tajemnicą, wiąże się z istotnym nakładem pracy i środków po stronie podmiotu zobowiązanego. To z kolei wymagało, jeżeli występowanie w danym przypadku "szczególnie istotnego interesu publicznego" w uzyskaniu żądanej informacji nie wynika już z samej treści wniosku, wezwania wnioskodawcy do wykazania takiego interesu, z jednoczesnym zaznaczeniem, iż dana informacja jest w jego ocenie informacją przetworzoną. Dopiero brak (niewykazanie przez wnioskodawcę pomimo uprzedniego wezwania) interesu publicznego uprawnia do wydania decyzji odmawiającej udostępnienia przetworzonej informacji publicznej, opartej na art. 16 ust. 1 u.d.i.p. (por. np. wyroki NSA: z 11.09.2012 r., I OSK 1015/12; z 05.04.2013 r., I OSK 89/13; a także wyroki WSA: z 17.05.2005 r., II SA/Wa 481/05; z 24.11.2011 r. II SA/Go 667/11; z 07.03.2013 r., II SA/Po 1060/12; z 17.06.2014 r., IV SA/Po 316/14 – CBOSA). Sąd podzielił natomiast stanowisko Spółki, iż nie należy do podmiotów prowadzących wykazy właścicieli nieruchomości, przez które sporne linie energetyczne przebiegają oraz, ze takie informacje nie podlegają udostępnieniu w trybie u.d.i.p. W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art.145 § 1 pkt 1 lit. a i c w zw. z art. 135 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, uchylił zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję pierwszoinstancyjną, uznając, że sprawa wymaga ponownego jej rozpatrzenia przez "A" Sp. z o.o. Zawarte w pkt II sentencji wyroku rozstrzygnięcie o kosztach oparto na podstawie art. 200 w zw. z art.205 ww. ustawy. Rozpatrując ponownie sprawę Spółka winna uwzględnić ocenę zawartą w niniejszym wyroku. Spółka będąc związana tą oceną zamierzając odmówić udostępnienia żądanej informacji wyraźnie wskaże, opisze i oceni, która to informacja żądana przez skarżącego może mieć charakter tajemnicy przedsiębiorcy. Niewystarczająca w tym zakresie jest ograniczenie się jedynie do stwierdzenia nadania klauzuli tajemnicy przedsiębiorcy.