II SA/Po 364/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tomasz Świstak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 3 kwietnia 2014 r. sprawy ze skargi J. K. na działanie Burmistrza W. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia odrzucić skargę. /-/ T. Świstak Pismem z dnia 17 grudnia 2013 r. 2 lutego 2014 r. J. K. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu administracyjnego w Poznaniu ze skargą na Burmistrza [...]. W skardze zatytułowanej jako "skarga na bezczynność na podstawie ustawy o dostępie do informacji publicznej" zarzucił wskazem wyżej organowi naruszenie obowiązków wynikających z ustawy o dostępie do informacji publicznej poprzez nie zorganizowanie w urzędzie [...] w W. ogólnodostępnego stanowiska z urządzeniem umożliwiającym zapoznanie się z informacjami znajdującymi się w Biuletynie Informacji Publicznej i skopiowanie dokumentów z Biuletynu Informacji Publicznej na własny nośnik. W uzasadnieniu skargi J. K. wskazał, iż w dniu [...]lutego 2014 r. usiłował w Urzędzie [...] w W. zapoznać się kilkoma dokumentami, które powinny znajdować się w BIP i skopiować je na swój nośnik, co jednakże okazało się niemożliwe albowiem w Urzędzie brak było komputera, z którego jako interesant mógłby w tym celu skorzystać. W odpowiedzi na skargę Burmistrz [...] wniósł o jej oddalenie powołując się na treść art. 11 ustawy o dostępie do informacji publicznej oraz wskazując, iż dostęp do informacji publicznej umieszczonej w BIP jest możliwy przez dwa "info kioski" usytuowane przy budynku Urzędu [...] oraz przy budynku Gminnego Centrum Informacji oraz poprzez stanowisko komputerowe umieszczone w jednym z pokojów Urzędu, które w dniu [...] lutego 2014 r. było nieczynne ze względu na awarię zaistniała [...] lutego 2014 r. i przekazanie stacji bazowej komputera do naprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu z przyczyn procesowych bez badania jej zarzutów merytorycznych. Sprawa, której dotyczy skarga nie mieści się bowiem we właściwości rzeczowej sądu administracyjnego określonej w art. 3 P.p.s.a. Zgodnie z art. 3 § 1 i 2 P.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4a inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone powyżej, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a P.p.s.a. Skarga J. K. aczkolwiek zatytułowana jako skarga na bezczynność stanowi faktycznie skargę na Burmistrza [...] odnośnie niewłaściwego zorganizowania w Urzędzie [...] w W. obsługi interesantów chcących zapoznać się z informacjami umieszczonym w Biuletynie Informacji Publicznej. Zauważyć bowiem należy, iż skarga J. K. nie dotyczy bezczynności w rozpoznaniu jakiegokolwiek jego podania, w tym w szczególności podania o udostępnienie mu określonych informacji publicznych, lecz jedynie tego, iż w Urzędzie [...] w W. nie zapewniono mu dostępu do urządzenia technicznego pozwalającego na zapoznanie się z informacjami znajdującymi się w Biuletynie Informacji Publicznej i skopiowanie dokumentów z Biuletynu Informacji Publicznej na własny nośnik. W takiej sytuacji skargę J. K. z dnia 12 lutego 2014 r. można było zakwalifikować, co najwyżej, jako skargę powszechną na organ wykonawczy miasta. Skarga powszechna jest odformalizowanym środkiem obrony i ochrony różnych interesów jednostki, których naruszenie nie daje podstaw do żądania wszczęcia postępowania administracyjnego. Skargi takie są załatwiane w samodzielnym I-instancyjnym postępowaniu uproszczonym, kończącym się czynnością materialno-techniczną - zawiadomieniem skarżącego o sposobie załatwienia sprawy będącej przedmiotem skargi. Zasadą jest, że organem właściwym do załatwiania skarg są organy wyższego stopnia lub organy sprawujące bezpośredni nadzór. W myśl art. 229 pkt 3 K.p.a., jeżeli przepisy szczególne nie określają innych organów właściwych do rozpatrywania skarg, organem właściwym do rozpatrzenia skargi dotyczącej zadań lub działalności prezydenta miasta jest rada gminy (miasta). Wniesiona zatem przez skarżącego skarga odpowiada kryteriom przewidzianym dla skargi powszechnej określonej w dziale VIII K.p.a., której przedmiotem uczyniono działalność Burmistrza [...]. Sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznawania skarg powszechnych w rozumieniu Działu VIII K.p.a., a więc skarg związanych z krytyką należytego wykonywania zadań przez właściwe organy albo ich pracowników, ani także do oceny prawidłowości prowadzonego postępowania skargowego w trybie przepisów działu VIII K.p.a. Sąd kontroluje bowiem działalność administracji publicznej w zakresie określonym w ustawie Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a ta forma działalności administracji (skargi powszechne w rozumieniu Działu VIII K.p.a.) nie została wymieniona w powołanym wyżej art. 3 § 2 P.p.s.a. (tak choćby postanowienia: z dnia 6 lipca 2012 r. sygn. akt II OSK 1571/12, z dnia 24 października 2008 r., sygn. akt I OSK 1300/08, z dnia 1 marca 2010 r., sygn. akt II OSK 478/09; z dnia 25 lutego 2009 r., sygn. akt II OSK 241/09; z dnia 26 stycznia 2006 r., sygn. akt I OSK 26/07 oraz wyrok z dnia 24 listopada 2011 r., sygn. akt II OSK 1961/11 - orzeczenia publ.: orzeczenia.nsa.gov.pl). W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 P.p.s.a. skargę, jako niedopuszczalną, odrzucił na posiedzeniu niejawnym. Tylko na marginesie sprawy Sąd zwraca uwagę, że brak jest w ustawie o z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.) jakiegokolwiek przepisu nakładającego na podmioty zobowiązane do udostępniania informacji publicznej obowiązek tworzenia powszechnie dostępnych stanowisk umożliwiających osobom zainteresowanym zapoznanie się z informacjami znajdującymi się w Biuletynie Informacji Publicznej i skopiowanie tych informacji z Biuletynu Informacji Publicznej na własny nośnik. Zauważyć bowiem należy, iż samo ogłoszenie informacji publicznych, w tym dokumentów urzędowych, w Biuletynie Informacji Publicznej stanowi ich udostępnienie (art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy), zaś na wniosek udostępniana jest Informacja publiczna, która nie została udostępniona w Biuletynie Informacji Publicznej. Udostępnienie informacji publicznej w sposób określony w art. 11 ustawy, to jest w drodze wyłożenia lub wywieszenia w miejscach ogólnie dostępnych lub przez zainstalowane w miejscach, o których mowa w pkt 1, urządzenia umożliwiające zapoznanie się z tą informacją ma zaś charakter fakultatywny, na co wskazuje zawarte w tym przepisie sformułowanie, iż informacja może być udostępniona w ten sposób. /-/ T. Świstak