II SA/Sz 356/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Sędzia WSA Katarzyna Sokołowska po rozpoznaniu w dnia 6 grudnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia Gminy K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 25 października 2019 r. odrzucające skargę kasacyjną Gminy K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 19 czerwca 2019 r. sygn. akt II SA/Sz 356/19 w sprawie ze skargi Gminy K. na opinię Kuratora Oświaty w S. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zaopiniowania projektu uchwały w sprawie ustalenia sieci prowadzonych przez Gminę K. publicznych przedszkoli, punktów przedszkolnych i oddziałów przedszkolnych w szkołach podstawowych p o s t a n a w i a: 1) uchylić zaskarżone postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej, 2) zwrócić stronie skarżącej kwotę 100 zł (sto złotych) uiszczoną tytułem wpisu sądowego od zażalenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie wyrokiem z dnia 19 czerwca 2019 r. oddalił skargę Gminy K. na opinię Kurator Oświaty z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zaopiniowania projektu uchwały w sprawie ustalenia sieci prowadzonych przez Gminę K. publicznych przedszkoli, punktów przedszkolnych i oddziałów przedszkolnych w szkołach podstawowych. Pismem z dnia 16 września 2019 r. Gmina K. , reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, wniosła skargę kasacyjną od ww. wyroku. Postanowieniem z dnia 25 października 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie odrzucił ww. skargę kasacyjną z powodu nieuzupełnienia braku formalnego skargi kasacyjnej poprzez podanie danych, o których mowa w art. 46 § 2 pkt 1 lit. c ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Pismem z dnia 7 listopada 2019 r. pełnomocnik strony skarżącej złożył zażalenie na ww. postanowienie Sądu z dnia 25 października 2019 r. W zażaleniu pełnomocnik skarżącego wniósł o uchylenie postanowienia Sądu, wskazując, że otrzymał wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej, natomiast nie otrzymał wezwania do uzupełnienia braku formalnego tej skargi poprzez podanie danych, o których mowa w art. 46 § 2 pkt 1 lit. c ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Powyższe wezwania zostały wysłane w jednej kopercie, zaś adnotacja na zwrotnym potwierdzeniu odbioru, znajdująca się w aktach sprawy, jest nieczytelna i nie pozwalała nawet doświadczonemu pracownikowi sekretariatu na stwierdzenie, że ma do czynienia z dwoma różnymi pismami umieszczonymi w jednej kopercie, co z kolei mogłoby doprowadzić do podjęcia próby weryfikacji, czy zawierała ona jedno czy dwa pisma. Poza tym podniósł, że po podpisaniu zwrotnego potwierdzenia odbioru, następuje jego zwrot do nadawcy, a na kopercie, która pozostaje w urzędzie brak jest takiej adnotacji. Podkreślił, że przy dużej ilości korespondencji wpływającej do urzędu weryfikacja, czy koperta zawiera prawidłową ilość dokumentów jest utrudniona. Pełnomocnik skarżącej nadesłał również wydruk z elektronicznego dziennika korespondencji, z którego wynika, że wpłynął jeden dokument – odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego. Pismem z dnia 7 listopada 2019 r. pełnomocnik strony skarżącej dokonał uzupełnienia braku formalnego skargi kasacyjnej poprzez podanie numerów REGON i NIP strony skarżącej oraz oświadczył, że numeru w KRS strona skarżąca nie posiada. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 195 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), dalej: "p.p.s.a.", jeżeli zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby sprawę rozpoznać na nowo. Uwzględniając argumentację przytoczoną w zażaleniu, a także wobec istnienia uzasadnionych wątpliwości, Sąd przyjął, że skierowana do pełnomocnika strony skarżącej przesyłka nie zawierała wezwania z dnia 18 września 2019 r. do uzupełnienia braku formalnego skargi kasacyjnej poprzez podanie danych, o których mowa w art. 46 § 2 pkt 1 lit. c ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W takiej sytuacji, gdy przewidziano łączne przesłanie kilku pism, nie można bowiem wykluczyć, że jedno z wezwań omyłkowo nie zostało przez pracownika sekretariatu włożone do koperty adresowanej do pełnomocnika strony skarżącej. Skoro nie jest możliwe w sposób pewny zweryfikowanie tego, jaka była zawartość przesyłki sądowej skierowanej do strony, to należy za wiarygodne przyjąć jej wyjaśnienia, że wśród doręczonych pism nie było jednego z wezwań dotyczących braków skargi kasacyjnej. Prawdziwość twierdzeń strony potwierdza fakt terminowego wykonania wezwania dotyczącego uiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej. Jednocześnie okoliczności sprawy nie wskazują na celowe zaniechanie wykonania zarządzenia w przedmiocie uzupełnienia braku formalnego skargi kasacyjnej. Skarżący w wystarczającym stopniu uprawdopodobnił okoliczność, iż do urzędu wpłynęło jedno pismo przekładając wydruk z elektronicznego dziennika korespondencyjnego. W rezultacie wobec braku dowodów co w istocie zawierała przesyłka z sądu przyjąć należy wersję korzystniejszą dla strony skarżącej i uznać, że nie doręczono wezwania do uzupełnienia braku formalnego skargi kasacyjnej (podobnie NSA w postanowieniu z dnia 8 grudnia 2016 r., II OZ 1366/16). W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego dominuje pogląd, że zaakceptowanie w takiej sytuacji odrzucenia skargi kasacyjnej stanowiłoby nieuzasadnione ograniczenie gwarantowanego przez art. 45 ust. 1 Konstytucji RP prawa do sądu (por. postanowienia NSA: z dnia 19 marca 2009 r., II OZ 506/09, z dnia 20 kwietnia 2009 r., II OSK 544/09, z dnia 5 stycznia 2010 r., II OZ 1150/09, z dnia 26 września 2012 r., I OSK 2161/12). Za uwzględnieniem zażalenia przemawia również zasada prymatu merytorycznego rozpoznania sprawy, nad rozpoznaniem jej w sposób formalny. Naczelny Sąd Administracyjny w swoich orzeczeniach wskazuje bowiem, że jeżeli istnieją wątpliwości, co do prawidłowości doręczenia zarządzeń nakładających na stronę określone obowiązki i to pod rygorem formalnego zakończenia sprawy poprzez odrzucenie skargi, to uwzględniając okoliczności sprawy, należy kierować się potrzebą doprowadzenia do merytorycznego jej zbadania (por. postanowienia NSA: z dnia 1 września 2011 r., I OSK 1448/11, z dnia 24 maja 2013 r., II OSK 1188/13, z dnia 3 czerwca 2015 r., I OSK 1388/15, z dnia 23 czerwca 2016 r., II OZ 664/16, z dnia 25 października 2016 r., I OZ 1015/16). W konsekwencji Sąd uznał, że zażalenie strony skarżącej jest oczywiście uzasadnione oraz że zaskarżone postanowienie z dnia 25 października 2019 r. należy uchylić. W tym stanie rzeczy Sąd, działając na podstawie art. 195 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w pkt. 1 sentencji postanowienia. O zwrocie wpisu sądowego od uwzględnionego zażalenia orzeczono na podstawie art. 225 p.p.s.a. (pkt 2 sentencji).