II SA/Sz 59/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Stefan Kłosowski (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Renata Bukowiecka-Kleczaj,, Sędzia WSA Katarzyna Grzegorczyk-Meder, Protokolant starszy sekretarz sądowy Katarzyna Skrzetuska-Gajos, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 12 marca 2015 r. sprawy ze skargi E. F. i Z. F. na decyzję Spółki A. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję z dnia [...] r., nr [...] II. zasądza od Spółki A. solidarnie na rzecz skarżących E. F. i Z. F. kwotę [...] złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. E. i Z. F. wnieśli skargę na wydaną w dniu [...] r. przez Spółkę A decyzję oraz wcześniejszą decyzję tego podmiotu z dnia [...] r. odmawiającą im udzielenia informacji publicznej w postaci wglądu do dokumentacji dotyczącej budowy elektrycznej linii napowietrznej zbudowanej na ich posesji w miejscowości [...], zarzucając wezwanemu o udzielenie powyższej informacji naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. 61 ust. 1 w związku z art. 8 ust. 2 Konstytucji RP oraz w zw. z art. 2 ust. 1 i ust. 2 i art. 3 ust.1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, poprzez bezzasadne odmówienie udostępnienia im żądanej informacji publicznej oraz poprzez bezzasadne żądanie od wnioskodawców wskazania interesu faktycznego w sytuacji, gdy żądane informacje nie uzasadniały wskazania takiego interesu, bowiem nie stanowiły "informacji przetworzonej" w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Podnosząc powyższe skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonych decyzji i nakazanie udostępnienia im żądanych informacji publicznych oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi skarżący podali, iż pismem z dnia [...] r. zwrócili się do Spółki A o udostępnienie dokumentacji oraz podstaw prawnych potwierdzających, że posadowienie słupów energetycznych wraz z przewodami elektrycznymi na ich posesji w miejscowości [...] było i jest zgodne z prawem. W związku przekroczeniem ustawowego terminu załatwienia sprawy pismem z dnia [...] r. ponownie zwrócili się do ww. podmiotu w tej samej sprawie. W odpowiedzi Spółka A wezwała wnioskodawców do wykazania społecznego interesu dla ww. żądania, twierdząc, że realizacja ich wniosku wymaga przetworzenia posiadanej dokumentacji. W kolejnych pismach skarżący wskazali, iż domagają się udostępnienia informacji publicznej w takim stanie, w jakim była ona pierwotnie wytworzona i nie są zainteresowani żadnymi informacjami przetworzonymi, przestrzegając przed jakąkolwiek modyfikacją, zmianą lub wytworzeniem jakościowo nowej informacji i dokumentów dotyczących przedmiotowej inwestycji. Pierwsza ich skarga złożona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na decyzję Spółki A z dnia [...]r., postanowieniem WSA z dnia 4 grudnia 2014 r., sygn. akt II SA/Sz 988/14, została odrzucona, gdyż Sąd, który rozpatrywał tę skargę, uznał, iż była ona przedwczesna, albowiem nie została poprzedzona wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. Po usunięciu przez skarżących tego braku Spółka A udzieliła im odpowiedzi na ich wezwanie noszącej znak [...] z dnia [...] r. Mimo, iż pismu temu nie nadano nazwy "decyzja", to jednak posiada ono wszystkie cechy pozwalające potraktować je jako decyzję administracyjną. W decyzji tej Spółka A ponownie odmówiła skarżącym udostępnienia żądanej informacji publicznej wskazując, że jej udostępnienie "wymaga podjęcia dodatkowych czynności polegających między innymi na przeprowadzeniu odpowiednich zestawień, wyciągów, wytworzeniu określonych zbiorów dokumentów czy nawet ujawnieniu informacji stanowiących tajemnicę przedsiębiorstwa" oraz wskazując, iż "przedmiotowa informacja pozostaje w ścisłym związku z ewentualnymi roszczeniami jakie mogą być wysuwane przez wnioskodawców wobec Spółki A". Zdaniem skarżących, sam fakt stawiania im tych zarzutów stanowi naruszenie obowiązującej ustawy o dostępie do informacji publicznej. Jeśli dojdzie do procesu sądowego to i tak Spółka A będzie zobowiązany udostępnić całą dokumentację dotyczącą swoich obiektów budowlanych znajdujących się na ich terenie. Odpowiadając na skargę Spółka A wniosła o jej oddalenie. W uzasadnieniu tego wniosku powołano się na argumentację zawartą w piśmie (decyzji z dnia [...] r.) wskazując, iż pismem z dnia [...] r. E. i Z. F. zwrócili się do Spółki A z propozycją zalegalizowania dzierżawy terenu zajmowanego przez urządzenia posadowione ich na nieruchomości w miejscowości [...], poprzez zawarcie stosownej umowy. W odpowiedzi na powyższe upoważniony pracownik Spółki wskazał, iż nie wyraża zgody na zawarcie umowy dzierżawy i wypłatę odszkodowania z tytułu korzystania z nieruchomości pod urządzeniami elektroenergetycznymi, albowiem urządzenia te posadowione zostały na przedmiotowej nieruchomości po przeprowadzeniu stosownych procedur prawnych, a co za tym idzie spółka w sposób legalny i w dobrej wierze korzysta z nieruchomości skarżących. Z. F. w piśmie z dnia [...] r. zwrócił się do Spółki A o przedstawienie kopii dokumentów oraz podstaw prawnych potwierdzających, że postawienie słupów energetycznych wraz z przewodami elektrycznymi na jego posesji było i jest zgodne z przepisami prawa i zostało zainstalowane za zgodą jej właścicieli. W odpowiedzi na powyższy wniosek, Spółka A w piśmie z dnia [...] r. wskazała, iż dysponuje tytułem prawnym do nieruchomości skarżącego, nabytym w drodze zasiedzenia służebności. Ponadto wskazała, iż dokumentacja, o którą wnosi Z. F., jest objęta wykazem informacji stanowiących tajemnicę przedsiębiorstwa i jako taka nie podlega udostępnieniu osobom trzecim. Pismem z dnia [...] r. Z. F. ponownie zwrócił się do Spółki A o udostępnienie do wglądu dokumentacji dotyczącej budowy linii napowietrznej wraz ze słupami energetycznymi, umiejscowionymi na jego posesji znajdującej się w miejscowości [...], tj. dokumentów potwierdzających prawo Spółki A do wybudowania urządzeń energetycznych na przedmiotowej nieruchomości i korzystania z niej. W szczególności wniósł o udostępnienie projektu budowlanego wraz z mapą sytuacyjną, zgody na budowę, zgody/oświadczenia właściciela posesji do wejścia na teren nieruchomości w celu zainstalowania urządzeń i prawie do późniejszego dostępu do nieruchomości w celu eksploatacji i konserwacji sieci oraz decyzji na użytkowanie wybudowanej na przedmiotowej nieruchomości linii napowietrznej. Upoważniony Dyrektor Spółki A pismem z dnia [...] r. wskazał, iż Spółka, jako podmiot zobowiązany do udzielenia informacji publicznej, nie dysponuje na dzień wystąpienia z wezwaniem zawartym w pismach skarżącego gotową informacją a jej wytworzenie i udostępnienie wymaga podjęcia dodatkowych czynności, polegających między innymi na przeprowadzeniu odpowiednich zestawień, wyciągów, wytworzeniu określonych zbiorów dokumentów, a nawet ujawnieniu informacji stanowiących tajemnicę przedsiębiorstwa. Pozyskanie takich informacji wiąże się z zaangażowaniem znacznych środków osobowych i finansowych oraz koniecznością podjęcia działań organizacyjnych (zaangażowanie pracowników zatrudnionych w różnych strukturach Spółka A), które zakłócają normalny tok działania tego podmiotu. Podjęcie powyższych działań spowoduje, iż zostanie wytworzona jakościowo nowa informacja, która niewątpliwie będzie informacją przetworzoną, albowiem zbiór, który powstałby w wyniku wskazanych działań, nie istnieje w chwili wystąpienia z żądaniem o udostępnienie informacji publicznej. W związku z powyższym wezwano skarżącego Z. F. do wskazania w jakim zakresie udzielenie informacji, w tym dostarczenie dokumentacji, jest szczególnie istotne dla interesu publicznego, a także w jaki sposób zamierza on wykorzystać uzyskane informacje dla ochrony tego interesu. W związku z odmową udostępnienia dokumentacji, skarżący Z. F. pismami z dnia [...] r. ponownie zwrócił się o jej udostępnienie. Rozstrzygnięciem z dnia [...] r. Spółka A podtrzymała dotychczasowe stanowisko, odmawiając skarżącemu Z. F. udostępnienia żądanych informacji Po zapoznaniu się ze skargą pełnomocnik Spółki A adw. M. S. stwierdza, iż w świetle stanu faktycznego niniejszej sprawy oraz wymogów określonych w ustawie o dostępie od informacji publicznej, żądana przez skarżących informacja nie spełnia przesłanki warunkującej jej udzielenie. Zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej, uprawnienie do uzyskania informacji publicznej przetworzonej możliwe jest w zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego. Celem ustawy o dostępie do informacji publicznej nie jest bowiem zaspokajanie indywidualnych (prywatnych) potrzeb w postaci pozyskiwania informacji wprawdzie publicznych, lecz przeznaczonych dla celów handlowych, edukacyjnych, zawodowych, itp. Wnioskodawca kieruje się własnym interesem, mającym na celu zapewnienie sobie dogodnej pozycji w potencjalnych postępowaniach sądowych, których przedmiotem mają być roszczenia związane z posadowieniem urządzeń infrastruktury elektroenergetycznej na jego nieruchomości. Dalej Spółka A wywodzi, iż pojęcie interesu publicznego nie jest pojęciem zdefiniowanym przez ustawodawcę, jednak na tle orzecznictwa i doktryny jako utrwalony należy uznać pogląd, iż interes publiczny istnieje wówczas, gdy uzyskanie określonych informacji mogłoby mieć znaczenie z punktu widzenia państwa. Tymczasem wskazany przez skarżących powód, dla którego wystąpili o żądaną informację, wskazuje, iż przedmiotowa informacja służyć będzie realizacji ich celu osobistego. Skarżący nie wykazali zatem interesu publicznego, a jedynie wskazali, iż żądane informacje dotyczą informacji prostej. W sytuacji gdy podmiot zobowiązany do udzielenia informacji publicznej nie dysponuje na dzień złożenia wniosku gotową informacją a jej udostępnienie wymaga podjęcia dodatkowych czynności polegających na sięgnięciu np. do dokumentacji źródłowej, wtedy wytworzenie dokumentu żądanej treści wskazywać będzie na proces jej przetworzenia. Wówczas żądana informacja będzie miała charakter informacji przetworzonej, tj. takiej, która co do zasady wymaga dokonania stosownych analiz, obliczeń, zestawień statystycznych połączonych z zaangażowaniem w ich pozyskanie określonych środków osobowych i finansowych. Informacją przetworzoną może być również suma informacji prostych, jeżeli jest ona tak duża, że jej wytworzenie zaburza funkcjonowanie organu, angażuje znaczne środki finansowe bądź kadrowe (zob. wyrok NSA z dnia 6 października 2011 r., sygn. akt I OSK 1199/11). Takie zabiegi czynią takie informacje proste informacją przetworzoną, której udzielenie jest skorelowane z potrzebą istnienia przesłanki interesu publicznego (wyrok WSA w Warszawie z dnia 6 czerwca 2013 r., sygn. akt II SA/Wa 777/13). Wezwany jako podmiot zobowiązany do udzielenia informacji publicznej nie dysponował na dzień złożenia wniosku gotową informacją a jej udostępnienie wymagało podjęcia dodatkowych czynności, polegających min. na sięgnięciu do dokumentacji źródłowej oraz wytworzeniu określonych informacji. Bez szczegółowej analizy dokumentacji dotyczącej infrastruktury elektroenergetycznej, wchodzącej w skład przedsiębiorstwa spółki, nie można było udzielić odpowiedzi na wniosek skarżącego. Wytworzenie zawartych we wniosku informacji wymagałoby powierzenia znacznej grupie pracowników wykonania czynności polegających na dokonywaniu bardzo szczegółowej analizy wszystkich akt zawierających dokumentację techniczną oraz ich selekcji, a powyższe działania wiążą się z zaangażowaniem w ich pozyskanie określonych środków osobowych i finansowych. Powyższe działania polegałyby na przetworzeniu posiadanych przez organ danych według kryteriów wskazanych przez skarżącego, a co za tym idzie na gruncie niniejszej sprawy nie było mowy o informacji prostej. Jeżeli utworzenie zbioru informacji prostych wymaga analizowania całego zasobu posiadanych dokumentów w celu wybrania tylko tych, których żąda wnioskodawca i to kosztem takiego nakładu środków i zaangażowania pracowników, które negatywnie wpływają na tok realizacji ustawowych zadań nałożonych na organ zobowiązany do udostępnienia informacji publicznej, to z pewnością uznać należy, iż jest to informacja przetworzona. Natomiast skarżący kierują się jedynie partykularnym interesem, mającym na celu zapewnienie sobie dogodnej pozycji w potencjalnych postępowaniach sądowych, których przedmiotem mogą być roszczenia związane z posadowieniem urządzeń infrastruktury elektroenergetycznej na przedmiotowych nieruchomościach. Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) oraz art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zm. dalej "P.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Kontroli tej poddane są też działania lub bezczynność organów wskazanych w art. 4 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. nr 112, poz. 1198 ze zm.), dalej przytaczana jako: "u.d.i.p.", w zakresie działań związanych z realizacją wniosków o udzielenie informacji publicznej. Na wstępie wskazać należy, iż spółki zajmujące się dystrybucją energii elektrycznej są podmiotami zobowiązanymi do udzielenia informacji publicznej w zakresie podstaw i zakresie swej działalności, Powyższa teza została w orzecznictwie sądowoadministracyjnym wielokrotnie potwierdzona (por. wyroki NSA o sygn. I OSK 851/10, I OSK 624/13, I OSK 2925/13, I OSK 2479/13 – dostępne w bazie danych: orzeczenia.nsa.gov.pl) Podmioty te wykonują zadania publiczne w rozumieniu art. 4 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Ograniczenie tej informacji może mieć miejsce w zakresie i na zasadach określonych w przepisach o ochronie informacji niejawnych oraz o ochronie innych tajemnic ustawowo chronionych lub ze względu na prywatność osoby fizycznej lub tajemnicę przedsiębiorcy. Zakres żądanej przez skarżących informacji, tj. okazanie wszelkich dokumentów, w tym dokumentacji budowlanej i wydanych operatorowi sieci energetycznej aktów administracyjnych, stanowiących podstawę postawienia określonych elementów sieci, w szczególności na gruncie będącym własnością innych podmiotów, stanowi informację, o której mowa w art. 6 ust.1 pkt 4a u.d.i.p., która podlega udostępnieniu jako informacja prosta i nie podlega wyłączeniu o którym mowa w art. 5 u.d.i.p. Przedmiotem skargi są decyzje organu wezwanego, tj. Spółka A z dnia [...] r. oraz wydana w wyniku złożonego przez skarżących wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy decyzja z dnia [...] r. Zatem tylko te decyzje mogą być przedmiotem rozpoznania Sądu, nie zaś twierdzenia zawarte w innych pismach bądź w odpowiedzi na skargę. Należy zatem zauważyć, iż w decyzji z dnia [...] r. jak również z dnia [...] r. Spółka A opisuje przebieg postępowania, a w szczególności treść wymienionej przez strony korespondencji. Nie stwierdza, iż żądanych przez skarżących informacji (dokumentów) nie posiada, lecz wskazuje że ze względu na zakres pracy potrzebny do ich zebrania i wytworzenia należy uznać je za informację przetworzoną, co wymaga wykazania przez wnioskodawców interesu publicznego, oraz podnosząc zarzut, że skarżący chcą je wykorzystać do własnych celów, związanych z dochodzeniem roszczeń od podmiotu, do którego zwrócili sią o udzielenie informacji, a zatem kierują się partykularnym a nie społecznym interesem. W decyzjach nie ma też mowy o tajemnicy przedsiębiorstwa – jako przesłance odmowy udostępnienia informacji. W związku z przedstawioną wyżej treścią zaskarżonych decyzji stwierdzić należy, iż przedstawiona w nich argumentacja i rozstrzygnięcie nie mogą być uznane za zgodne z prawem. Za całkowicie bezzasadne uznać należy twierdzenie, iż koszty i nakład pracy niezbędny dla zebrania wskazywanych przez skarżących dokumentów powoduje że są informacją przetworzoną, co wymaga wykazania przez skarżących interesu prawnego. Skarżący wielokrotnie informowali organ, iż nie są oni zainteresowani żadną informacją przetworzoną, żądają jedynie okazania posiadanych przez Spółkę A dokumentów, na podstawie których posadowiono wskazane elementy linii energetycznych. Dokumenty te, to akty administracyjne (akty urzędowe), o których mowa w art. 6 ust.1 pkt 4 u.d.i.p., a więc są to dokumenty, które z mocy samej ustawy podlegają udostępnieniu, jeżeli znajdują się w posiadaniu podmiotu publicznego, do którego złożono wniosek o ich udostępnienie. Nie jest to w tej sprawie istotne to, że skarżący chcą uregulować z Spółką A stosunki prawne, związane z lokalizacją słupów na ich nieruchomości. Jeśli chodzi o zarzut organu, iż żądana przez skarżących informacja służyć ma wykorzystaniu w sporze cywilnoprawnym obu stron, a zatem służy celowi prywatnemu a nie publicznemu, stwierdzić należy, iż również ta kwestia została rozstrzygnięta w orzecznictwie na korzyść osób ubiegających sią o taką informację. W wyroku z dnia 15 listopada 2013 r., sygn. akt I OSK 1830/13, który dotyczył spółki energetycznej Naczelny Sąd Administracyjny podkreślił, że błędem jest założenie, iż samo wykazanie prywatnego celu w jakim zamierza użyć żądanej informacji podmiot występujący z wnioskiem o jej udzielenie, wyłącza publiczny charakter tej informacji. Twierdzenie to nie znajduje uzasadnienia w treści przepisów prawa materialnego art. 1 ust. 1 i art. 6 u.d.i.p. Takiej definicji pojęcia informacji publicznej w znaczeniu przedmiotowym nie można też dopatrzyć się w art. 61 Konstytucji. Dopuszczenie wprost, bez szczególnego zapisu ustawowego, że cel, któremu ma posłużyć informacja wpływa na zdefiniowanie jej publicznego charakteru, powodowałoby ograniczenie prawa do informacji publicznej w sposób znaczący. Tymczasem ustawodawca przewidując ograniczenie prawa do informacji publicznej (art. 5 ustawy) i zakreślając obszar ograniczenia nadal określa ją jako informację publiczną. Oznacza to, że przepisy art. 1 ust. 1 i art. 6 u.d.i.p. wymagają przy ich stosowaniu każdorazowego określenia, czy żądanie określone we wniosku o udzielenie informacji publicznej dotyczy informacji o sprawach publicznych. Odmowa zastosowania wymienionych przepisów wyłącznie w oparciu o ustalenie, iż zamiarem wnioskodawcy jest ich wykorzystanie w celu prywatnym, byłaby odmową ich stosowania w oparciu o nieznane kryterium ustawowe. Zgodnie z art. 2 ust. 2 u.d.i.p. od osoby wykonującej prawo do informacji publicznej nie wolno żądać wykazania interesu prawnego lub faktycznego. W wyroku z dnia 22 listopada 2013 r., sygn. akt I OSK 1748/13 NSA uznał natomiast, że art. 2 ust. 2 u.d.i.p. wskazuje, iż cel, dla którego osoba ta chce informację wykorzystać, jest z tego punktu widzenia obojętny. Niepodobna zatem uzależniać prawa do informacji publicznej, a tym samym również ograniczać obowiązku jej udzielenia, od przyczyny, dla której wnioskodawca tej informacji się domaga (wyroki NSA m. in.: z dnia 28 listopada 2013 r., sygn. akt I OSK 1599/13, z dnia 20 grudnia 2013 r., sygn. akt I OSK 1988/13, z dnia 17 stycznia 2014 r., sygn. akt I OSK 2030/13, z dnia 26 lutego 2014 r., sygn. akt I OSK 2354/13, z dnia 12 marca 2014 r., sygn. akt I OSK 2753/13, z dnia 3 kwietnia 2014 r., sygn. akt I OSK 2874/13). W wyroku z dnia 18 października 2013 r., sygn. akt I OSK 1482/13 NSA stwierdził, że o zaliczeniu informacji do informacji publicznej decyduje spełnienie przesłanek z art. 1 ust. 1 u.d.i.p., przy odczytaniu których pomocny jest katalog zawarty w art. 6 ust. 1 tej ustawy, nie zaś ewentualny możliwy sposób wykorzystania pozyskanych informacji (...). Przyjęcie, że tego rodzaju dokumenty urzędowe będące w posiadaniu przedsiębiorstwa energetycznego "tracą" charakter informacji publicznej w przypadku, gdy ich udzielenia domaga się osoba fizyczna pozostająca lub mogąca pozostawać w sporze cywilnoprawnym z tym przedsiębiorstwem, jest nie tylko sprzeczne z duchem regulacji ustawowych i konstytucyjnych dotyczących dostępu do informacji publicznej, ale nadto byłoby nielogiczne. Ocena, czy określona informacja stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy nie może być odmienna w zależności od tego, jaki wnioskodawca ubiegać się będzie o jej udostępnienie (tak też w wyrokach NSA m. in.: z dnia 15 listopada 2013 r., sygn. akt I OSK 1585/13, z dnia 20 grudnia 2013 r., sygn. akt I OSK 1987/13, z dnia 31 stycznia 2014 r., sygn. akt I OSK 2137/13, z dnia 26 lutego 2014 r., sygn. akt I OSK 2400/13, z dnia 12 marca 2014 r., sygn. akt I OSK 3026/13, z dnia 11 kwietnia 2014 r., sygn. akt I OSK 3031/13, z dnia 23 czerwca 2014 r., sygn. akt I OSK 3036/13). Tym samym o zaliczeniu określonej informacji do kategorii informacji publicznej decyduje spełnienie przesłanek przewidzianych w przepisach ustawy, nie zaś ewentualny możliwy sposób wykorzystania pozyskanych informacji, zwłaszcza, że ocena czy określona informacja stanowi informację publiczną nie może być odmienna w zależności od tego, kto ubiega się o jej udostępnienie, a przy rozpatrywaniu wniosku jego adresat nie może badać interesu prawnego ani faktycznego wnioskodawcy. W tym stanie rzeczy ubocznie tylko zauważyć należy, iż Spółka A nie próbowała nawet w swych decyzjach ani w odpowiedziach wykazać jakich analiz, obliczeń i zestawień statystycznych wymaga okazanie skarżącym wskazanych przez nich dokumentów. W tym stanie rzeczy uznać należało, iż skarga jest zasadna i na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit.a P.p.s.a. orzec o uchyleniu skarżonej decyzji w przedmiocie odmowy udzielenia informacji. O kosztach orzeczenia na podstawie art. 200 P.p.s.a.