I SA/Wa 1375/13

Starszy referendarz sądowy Justyna Wtulich Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 18 września 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi M. N. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] kwietnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie zmiany decyzji w sprawie przyznania zasiłku stałego postanawia : odmówić adwokatowi P. J. przyznania wynagrodzenia z tytułu pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Postanowieniem z dnia 20 czerwca 2013 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata. W piśmie z dnia 30 lipca 2013 r. Okręgowa Rada Adwokacka w [...] poinformowała o wyznaczeniu adwokata P. J. pełnomocnikiem z urzędu dla M. N. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, po rozpatrzeniu skargi M. N. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] kwietnia 2013 r. nr [...] oddalił skargę oraz przyznał ze środków budżetowych na rzecz ustanowionego pełnomocnika z urzędu kwotę 295,20 zł tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu. W dniu 20 stycznia 2014 r. (data stempla biura podawczego) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga kasacyjna sporządzona przez pełnomocnika z urzędu od powyższego wyroku. W skardze kasacyjnej pełnomocnik wniósł o "zasądzenie od organu na rzecz skarżącego kosztów postępowania według norm przepisanych, w tym kosztów postępowania kasacyjnego". Na rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w dniu 7 lipca 2015 r. nie stawił się ustanowiony w sprawie adwokat – P. J. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 7 lipca 2015 r. sygn. akt I OSK 494/14 oddalił skargę kasacyjną od powyższego wyroku Sądu. W uzasadnieniu wyroku Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że o kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu przez adwokata ustanowionego z urzędu rozstrzygnie zgodnie z właściwością Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie. Z uwagi na związanie prawomocnym wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 lipca 2015 r. w którym Sąd wypowiedział się w kwestii orzeczenia o kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu przez adwokata ustanowionego z urzędu zawarty w skardze kasacyjnej ww. wniosek potraktowano jako wniosek o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego. W niniejszej sprawie zważono, co następuje : Stosownie do treści przepisu § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 461, zwanego dalej: "rozporządzeniem"), wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części. Wniosek adwokata P. J. zawarty w skardze kasacyjnej z dnia 18 stycznia 2014 r. takiego oświadczenia nie zawiera. Z tego względu, nie można było uwzględnić takiego wniosku. Powyższe stanowisko znajduje oparcie w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego. W wyroku z dnia 21 czerwca 2006 r. o sygn. akt II FSK 862/05, NSA podniósł, iż brak oświadczenia o jakim mowa § 20 ww. rozporządzenia wywołuje skutki materialnoprawne, polegające na utracie prawa do wynagrodzenia i nie stosuje się do niego trybu uzupełniania jego braków, opisanego w art. 49 p.p.s.a.; (vide:, Lex nr 242945). Pogląd ten został zaakceptowany również w postanowieniu NSA z dnia 30 czerwca 2009 r. o sygn. akt II GZ 133/09. W postanowieniu z dnia 8 grudnia 2009 r. o sygn. akt II GZ 273/09 (dostępne na stronie internetowej www.orzeczenia.nsa.gov.pl) NSA przypomniał, iż wniosek, o którym mowa w § 20 ww. rozporządzenia, składany w postępowaniu przed sądem administracyjnym powinien spełniać wymogi określone w art. 64 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., a zatem czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, zawierać określenie żądania, jego podstawy i uzasadnienie oraz oznaczenie stron i organów, a także spełniać inne wymagania określone w przepisach szczególnych. Przepisem szczególnym jest właśnie cytowany powyżej § 20 ww. rozporządzenia. (por. M. Kazek "Nieznajomość prawa a wynagrodzenie pełnomocnika z urzędu" ZNSA nr 6(9)/2006, s. 65 i nast. oraz powołane tam orzecznictwo). Wniosek adwokata lub radcy prawnego, ustanowionego dla strony zwolnionej od kosztów sądowych w całości lub w części, o zasądzenie od Skarbu Państwa kosztów nie opłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, nie zawierający oświadczenia, że żądane koszty nie zostały zapłacone w całości lub w części, podlega oddaleniu, jako nieuzasadniony (por. postanowienie SN – Izba Cywilna z dnia 14 października 1998 r., sygn. akt II CKN 687/98, dostępny w OSNC 1999/3 poz. 63). Skoro zatem wniosek adwokata P. J. zawarty w skardze kasacyjnej z dnia 18 stycznia 2014 r. takiego oświadczenia nie zawiera, to zasadna jest odmowa przyznania kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu (por. postanowienie NSA z dnia 25 marca 2009 r., sygn. akt II FZ 90/09 oraz postanowienie NSA z 13 sierpnia 2014 r., sygn. akt II OZ 759/14). Z powyższych względów, na podstawie art. 250 w związku z art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.