I SA/Wa 1393/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Apostolidis po rozpoznaniu w dniu 1 lipca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T. M. o S. M. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 listopada 2014 r., I SA/Wa 1393/14 w sprawie ze skargi Agencji Nieruchomości Rolnych w [...] na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] lutego 2014 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia przywrócić termin do wniesienia skargi kasacyjnej Wyrokiem z dnia 20 listopada 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] lutego 2014 r. nr [...] oraz poprzedzającą ją decyzję Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2012 r. nr [...] oraz stwierdził, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu. Odpis ww. wyroku wraz z uzasadnieniem został doręczony T. M. i S. M. w dniu 26 stycznia 2015 r. wraz z pouczeniem o przysługujących środkach zaskarżenia w postaci skargi kasacyjnej oraz warunkach jej złożenia. W dniu 27 lutego 2015 r. T. M. i S. M. wystąpili o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie pełnomocnika na urzędowym formularzu PPF. Postanowieniem z dnia 6 marca 2015 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przyznał T. M. i S. M. prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata. Pismem z dnia 16 kwietnia 2015 r. Okręgowa Rada Adwokacja w W. wyznaczyła adw. M. C. jako pełnomocnika T. M. i S. M. Pismem z dnia 15 maja 2015 r. T. M. i S. M. reprezentowani przez pełnomocnika zawodowego wnieśli skargę kasacyjną wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. W uzasadnieniu wskazali, iż w terminie do wniesienia skargi kasacyjnej skarżący wystąpił o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie pełnomocnika zawodowego. Wobec faktu, iż pełnomocnik z urzędu został ustanowiony po terminie do wniesienia skargi kasacyjnej wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia jest w pełni uzasadniony. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwana dalej p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Stosownie natomiast do art. 87 § 1 powołanej ustawy, pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Wymogi formalne takiego wniosku precyzuje treść art. 87 § 1 do § 4 p.p.s.a. wprowadzając wymóg, by wniosek o przywrócenie terminu został złożony w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (§ 1); w jego treści zostały uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminowi (§ 2); wniosek został złożony za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (§ 3) a wraz z nim by wnioskodawca dokonał czynności, której nie dokonał w terminie (§ 4). W stanie przedmiotowej sprawy, skarżący dopełnił wymogu złożenia wniosku o przywrócenie terminu z zachowaniem siedmiodniowego terminu w rozumieniu art. 87 § 1 p.p.s.a. Termin do wniesienia skargi kasacyjnej upłynął bowiem z dniem 25 lutego 2015 r., albowiem odpis nieprawomocnego wraz wraz z uzasadnieniem został doręczony T. M. i S. M. w dniu 26 stycznia 2015 r. Z akt rozpoznawanej sprawy wynika, że termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej w dacie jego złożenia (18 maja 2015 r.) jeszcze nie upłynął. W myśl wyroku Trybunału Konstytucyjnego w sprawie o sygn. akt SK 17/12 oraz orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego "(...) w wypadku ustanowienia pełnomocnika z urzędu w trybie art. 244 p.p.s.a. dniem, w którym ustała przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej jest dzień, w którym pełnomocnik z urzędu miał rzeczywistą możliwość wniesienia skargi kasacyjnej po zapoznaniu się z aktami sprawy, jednak nie później niż dzień upływu trzydziestu dni od dnia zawiadomienia go o wyznaczeniu do występowania w sprawie" (por. postanowienie NSA z dnia 11 lutego 2014 r., sygn. akt I OZ 70/14, postanowienie NSA z dnia 24 stycznia 2014 r., sygn. akt II FZ 1544/13, postanowienie NSA z dnia 10 stycznia 2014 r., sygn. akt I FZ 485/13, postanowienie NSA z dnia 10 października 2013 r., sygn. akt I OZ 869/13, postanowienie NSA z dnia 11 października 2011 r., sygn. akt II FZ 570/11, postanowienie NSA z dnia 15 marca 2007 r., sygn. akt II FZ 47/07, postanowienie NSA z dnia 8 czerwca 2006 r., sygn. akt I FZ 198/06 i inne, publ. www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Oczywistym jest, że przed ustanowieniem profesjonalnego pełnomocnika z urzędu skarżący nie mógł wnieść skutecznie skargi kasacyjnej. Tym samym spełniona została przesłanka braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Wobec powyższego, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w postanowieniu