II SA/Wa 2229/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Danuta Kania, Sędzia WSA Iwona Maciejuk (spr.), Sędzia WSA Konrad Łukaszewicz, Protokolant referent stażysta Adrianna Siniarska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 lutego 2020 r. sprawy ze skargi M. Sp. z o.o. Oddział w Polsce z siedzibą w W. na decyzję PKP [...] S.A. z siedzibą w W. z dnia [...] sierpnia 2019 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej oddala skargę M. Sp. z o.o. Oddział w Polsce z siedzibą w [...] wnioskiem z dnia [...] września 2014 r. wniósł o udzielenie informacji publicznej w zakresie: 1. Umowy zawartej przez [...] S.A. z [...] Sp. z o.o. w wyniku przetargu nieograniczonego w ramach projektu [...] "[...]", 2. Dokumentacji związanej z zawarciem i wykonaniem Umowy obejmującej: a) załączniki do Umowy; b) aneksy do Umowy; c) porozumienia dodatkowe związane z Umową; d) zapytanie ofertowe zamawiającego i ofertę wykonawcy; e) zlecenia dokonania szerszego bądź węższego zakresu prac; f) dokumentację wykonawczą do Umowy; g) harmonogram prac wskazujący zakres prac przewidzianych w Umowie aktualny na dzień udzielania informacji publicznej; h) dokumentację dotyczącą realizacji Umowy, w szczególności protokoły odbioru poszczególnych etapów prac sporządzone do dnia udzielenia informacji publicznej; i) korespondencję towarzyszą lub związaną z wykonaniem Umowy prowadzoną pomiędzy zamawiającym a wykonawcą. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 17 kwietnia 2015 r. sygn. akt II SAB/Wa 965/14 zobowiązał Spółkę do rozpatrzenia przedmiotowego wniosku. Sąd stwierdził, że żądane informacje stanowią informację publiczną. Spółka wskazała, że udostępniono treść umowy, w tym załączników i aneksów do niej. Decyzją z dnia [...] maja 2015 r. [...], [...] S.A. na podstawie art. 17 ust. 1 oraz art. 16, w związku z art. 5 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej, zwanej dalej u.d.i.p., w zw. z art. 11 ust. 4 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji, zwanej dalej u.o.z.n.k., odmówiła udostępnienia informacji publicznej w zakresie wymienionym w pkt 2 c – i. Spółka wskazała m.in., że analiza charakteru żądanych informacji przemawia za uznaniem, iż dokumenty zawierające te informacje stanowią tajemnicę przedsiębiorcy. [...] S.A., po rozpatrzeniu wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy, decyzją z dnia [...] czerwca 2015 r. [...] utrzymała w mocy własną decyzję z dnia [...] maja 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 26 stycznia 2016 r. sygn. [...] i poprzedzającą ją decyzję z dnia [...] maja 2015 r. i zasądził na rzecz skarżącego zwrot kosztów postępowania. Sad stwierdził, ze zaskarżona i poprzedzająca ją decyzja [...] S.A. w istocie nie poddają się kontroli sądu administracyjnego w zakresie oceny, czy prawidłowe było przyjęcie przez [...] S.A., że żądane informacje publiczne stanowią tajemnicę przedsiębiorcy. Uzasadnienia obu decyzji nie odpowiadają wymogom przepisu art. 107 § 3 k.p.a. w zw. z art. 5 ust. 2 u.d.i.p. i nie pozwalają stwierdzić, jakie fakty przemawiały w ocenie organu za zakwalifikowaniem żądanych danych jako tajemnicy przedsiębiorcy. W uzasadnieniach decyzji brak jest wyjaśnienia dlaczego żądane informacje (i czy każda z nich, i czy w pełnym zakresie) posiadają dla [...] S.A. bądź dla spółki [...] Sp. z o.o. wartość gospodarczą. Sąd podniósł, że ponownie rozpoznając sprawę Spółka uwzględni wskazania Sądu, co do konieczności wszechstronnego rozważenia charakteru każdej żądanej we wniosku w punkcie 2 lit. c-i informacji i należytego, wyczerpującego uzasadnienia decyzji pozwalającego na kontrolę jej zgodności z prawem, ewentualnie udostępni żądane informacje publiczne w przypadku zmiany stanowiska, co do ich charakteru. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 13 kwietnia 2018 r. sygn. akt I OSK 933/16 oddalił skargę kasacyjną [...] S.A. z siedzibą w [...] od wskazanego wyżej wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 stycznia 2016 r. sygn. akt II SA/Wa 1365/15. Spółka [...] S.A. z siedzibą w [...] decyzją z dnia [...] sierpnia 2018 r. nr [...], na podstawie art. 107 § 1 k.p.a. oraz art. 17 ust. 1 i art. 16 ust. 1 i 2 pkt 2 w zw. z art. 5 ust. 2 u.d.i.p., po rozpatrzeniu wniosku M. sp. z o.o. Oddział w Polsce z siedzibą w [...] z dnia [...] września 2014 r., odmówiła udzielenia informacji publicznej z zakresie wymienionym w pkt. 2 lit. c - i) wniosku. Spółka wskazała, że brak jest podstaw do udostępnienia wymienionej informacji, albowiem działanie wnioskodawcy nie stanowi realizacji prawa dostępu do informacji publicznej wynikającego z art. 1 ust. 1 i art. 2 ust. 1 u.d.i.p., lecz jest przejawem jego nadużycia. [...] S.A. wskazała, że wniosek o udostępnienie informacji publicznej ma związek z roszczeniami wnioskodawcy kierowanymi do [...] S.A. i nie ma na celu dbałości o dobro publiczne. Podniosła, że jak wynika ze zgromadzonych dokumentów, wnioskodawca składał wnioski do Sądu Okręgowego w [...] o przedłożenie dokumentów składanych w pozwie przeciwko Spółce z listopada 2014 r. ([...]). W ocenie [...] S.A. u.d.i.p. ma zapewniać transparentność życia publicznego, a nie przygotowanie do postępowań przed sądami powszechnymi. Decyzja [...] S.A. z siedzibą w [...] z dnia [...] sierpnia 2018 r. stałą się przedmiotem skargi M. Sp. z o.o. Oddział w Polsce do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Wyrokiem z dnia 18 stycznia 2019 r. sygn. akt II SA/Wa 1675/18 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił zaskarżoną decyzję z dnia [...] sierpnia 2018 r. W uzasadnieniu Sąd stwierdził, że Spółka naruszyła art. 153 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, albowiem nie zastosowała się do wskazań Sądu zawartych w powołanym wyroku. Ponownie rozpoznając sprawę Spółka obowiązana została do uwzględnia oceny prawnej i wskazań wyrażonych w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 stycznia 2016 r. sygn. akt II SA/Wa 1365/15. [...] S.A. decyzją z dnia [...] sierpnia 2019 r. nr [...], na podstawie art. 107 § 1 k.p.a. i art. 17 ust. 1 oraz art. 16 ust 1 i 2 pkt 2 u.d.i.p. odmówiła M. Sp. z o.o. Oddział w Polsce z siedzibą w [...] udzielenia informacji publicznej w zakresie pkt. 2 c) - i) wniosku. W uzasadnieniu Spółka wskazała, że żądane informacje wypełniają znamiona informacji przetworzonej. Wytworzenie wnioskowanego zestawu danych w celu ich udostępnienia wnioskodawcy wymagałoby przeprowadzenia odpowiednich analiz, usuwania danych chronionych prawem (np. danych osobowych), co wiązałoby się z koniecznością przeprowadzenia wielogodzinnych kwerend materiałów źródłowych, następnie skanowania, kopiowania oraz analiz związanych z anonimizacją dokumentów, angażując tym samym znaczne środki i zasoby po stronie wielu jednostek organizacyjnych funkcjonujących w Spółce. Spółka wskazała, że nie podziela poglądu wnioskodawcy, zgodnie z którym udostępnienie żądanych dokumentów "nie wymaga żadnego działania intelektualnego" a jedynie "ich skopiowania". Zdaniem Spółki ocena, które treści zawierają dane ustawowo chronione stanowi działanie intelektualne. [...] S.A. wskazała, że objęta wnioskiem dokumentacja liczy 47 kartonów z dokumentacją, po 4 segregatory każdy. Przygotowanie do udostępnienia wnioskowanej informacji (anonimizacja, kopiowanie) wymaga zaangażowania kilku pracowników, co spowoduje wyłączenie ich z wykonywania codziennych czynności na minimum dwa tygodnie. Spełnienie żądania wnioskodawcy w niniejszym przypadku wiąże się z koniecznością wyłączenia części zespołu z prac związanych z przygotowaniem, prowadzeniem inwestycji i nadzorem nad nią, paraliżując pracę w tym zakresie. Spółka wskazała, że przygotowanie nowego jakościowo, nieistniejącego wcześniej zestawu danych, które są przedmiotem wniosku, zakłóciłoby normalny tok działania zespołów projektowych odpowiedzialnych w Spółce za realizację inwestycji, utrudniając tym samym wykonywanie przypisanych im zadań. Spółka wskazała, że pismem z dnia [...] czerwca 2019 r. wezwała wnioskodawcę do wskazania szczególnego interesu publicznego. W przekazanej odpowiedzi z dnia [...] lipca 2019 r. wnioskodawca stwierdził, że materiały będące przedmiotem wniosku są szczególnie istotne dla interesu publicznego. Rozwijając powyższą myśl M. sp. z o.o. Oddział w Polsce odwołał się do istotnego znaczenia działalności Spółki dla interesu publicznego oraz finansowania inwestycji Spółki ze środków publicznych oraz środków Unii Europejskiej, w rezultacie czego monitorowanie realizacji celów publicznych oraz sposobu wydatkowania środków publicznych i środków unijnych jest - w ocenie wnioskodawcy - "niewątpliwie szczególnie istotne dla interesu publicznego". Objęte wnioskiem dokumenty, w przekonaniu wnioskodawcy, mają obrazować sposób realizacji inwestycji celu publicznego oraz wydatkowania środków publicznych. Spółka podniosła, że podlega szeregowi przepisów mających zapewnić prawidłowość wydatkowania środków publicznych oraz unijnych. [...] S.A. wskazała, jak rozumie szczególnie istotny interes publiczny i stwierdziła, że wnioskodawca nie wskazał w jaki sposób będzie w stanie wpłynąć realnie na działalność państwa oraz jego struktur po otrzymaniu żądanych dokumentów. Stwierdzenie, że przekazanie wnioskodawcy dokumentów wskazanych we wniosku wpłynie znacząco na zobrazowanie, w jaki sposób Spółka wydatkuje środki publiczne, bez wskazania choćby w przybliżeniu doprecyzowanego uzasadnienia, nie spełnia warunków uzyskania informacji przetworzonej. W związku z powyższym w ocenie Spółki nie wykazano szczególnego interesu publicznego. Decyzja [...] S.A. z dnia [...] sierpnia 2019 r. nr [...] stała się przedmiotem skargi M. Sp. z o.o. Oddział w Polsce z siedzibą w [...], reprezentowanej przez radcę prawnego, do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Pełnomocnik wniósł o zobowiązanie [...] S.A. do wydania w terminie 30 dni decyzji o udostępnieniu skarżącemu informacji publicznej wskazanej w pkt 2 c)-i) wniosku; w przypadku nieuwzględnienia tego żądania pełnomocnik wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego. Pełnomocnik zaskarżonej decyzji zarzucił: 1. naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 153 P.p.s.a. poprzez pominięcie przez [...] wiążących [...] ocen prawnych i wskazań co do dalszego postępowania wyrażonych w orzeczeniach Sądu , tj. w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 stycznia 2016 r. sygn. akt II SA/Wa 1365/15 oraz w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 18 stycznia 2019 r., sygn. akt II SA/Wa 1675/18, co skutkowało niezasadną odmową udzielenia dostępu do informacji publicznej i wydaniem zaskarżonej decyzji w stosunku do skarżącego; 2. naruszenie przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, tj. : - art. 3 ust. 1 pkt 1) u.d.i.p. poprzez błędną kwalifikację żądanej informacji publicznej jako informacji przetworzonej, polegającą na przyjęciu, że: a) przetworzeniem informacji w rozumieniu ww. przepisu jest anonimizacja dokumentu objętego wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej, podczas gdy anonimizacja, a w szczególności anonimizacja polegająca na wykreśleniu z dokumentu niektórych elementów formalnych dotyczących danych osobowych bez naruszania samej treści dokumentu, nie stanowi przetworzenia informacji w rozumieniu ww. przepisu, co skutkowało niezasadnym przyjęciem, że dokumenty objęte wnioskiem skarżącego z [...] września 2014 r. w związku z ewentualną koniecznością ich zanonimizowania stanowią informację przetworzoną oraz w konsekwencji niezasadną odmową udzielenia dostępu do informacji publicznej i wydaniem zaskarżonej decyzji w stosunku do skarżącego; - przetworzeniem informacji w rozumieniu ww. przepisu jest skanowanie oraz kopiowanie dokumentu objętego wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej, podczas gdy skanowanie oraz kopiowanie dokumentów nie stanowi przetworzenia informacji w rozumieniu ww. przepisu, co skutkowało niezasadnym przyjęciem, że dokumenty stanowią informacje przetworzoną w związku z koniecznością ich skopiowania i zeskanowania oraz w konsekwencji niezasadną odmową udzielenia dostępu do informacji publicznej i wydaniem zaskarżonej decyzji w stosunku do skarżącego; - o przetworzeniu informacji w rozumieniu ww. przepisu decyduje zwiększony nakład pracy wymagany do anonimizacji, skanowania i kopiowania dokumentów objętych wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej, podczas gdy konieczność wykonania ww. czynności nie może być uznana za podstawę odmowy udostępnienia ww. dokumentów nawet wówczas, gdy ww. czynności są czasochłonne i wymagają zwiększonego nakładu środków osobowych, co skutkowało niezasadnym przyjęciem, że dokumenty stanowią informację przetworzoną w związku z rzekomą koniecznością ich czasochłonnego opracowania celem ich udostępnienia skarżącemu oraz w konsekwencji niezasadną odmową udzielenia dostępu do informacji publicznej i wydaniem zaskarżonej decyzji w stosunku do skarżącego; - w wyniku anonimizacji, skopiowania i zeskanowania dokumentów objętych wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej powstaje informacja jakościowo nowa, wytworzona według specjalnych kryteriów wskazanych przez wnioskodawcę, podczas gdy w wyniku wykonania ww. czynności nie powstaje informacja jakościowo nowa, wytworzona według jakichkolwiek kryteriów wskazanych przez wnioskodawcę, co skutkowało niezasadnym przyjęciem, że dokumenty stanowią informację przetworzoną oraz w konsekwencji niezasadną odmową udzielenia dostępu do informacji publicznej i wydaniem zaskarżonej decyzji w stosunku do skarżącego; 3. naruszenie przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, tj. art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. poprzez błędną ocenę w zakresie posiadania szczególnego interesu publicznego w żądaniu informacji publicznej, polegającą na przyjęciu, że: - potrzeba monitorowania przez wykonawców działających w sektorze infrastrukturalnym, w tym kolejowym, sposobu realizacji inwestycji kolejowych celów publicznych oraz sposobu wydatkowania środków publicznych i środków unijnych przeznaczanych na ten cel nie stanowi szczególnego interesu publicznego, podczas gdy potrzeba monitorowania ww. okoliczności stanowi szczególny interes publiczny w rozumieniu ww. przepisu, co skutkowało niezasadnym przyjęciem, że skarżący nie posiada szczególnego interesu publicznego w żądaniu dokumentów oraz w konsekwencji niezasadną odmową udzielenia dostępu do informacji publicznej i wydaniem zaskarżonej decyzji w stosunku do skarżącego; - szczególny interes publiczny wyrażający się w kontroli w zakresie wydatkowania przez organ środków publicznych w ramach realizacji inwestycji celu publicznego nie istnieje w sytuacji, gdy organ, do którego został skierowany wniosek o udostępnienie informacji publicznej podlega kontroli zewnętrznej podmiotów państwowych, podczas gdy szczególny interes publiczny istnieje niezależnie od podlegania przez organ ww. kontroli, co skutkowało niezasadnym przyjęciem, że skarżący nie posiada szczególnego interesu publicznego w żądaniu dokumentów oraz w konsekwencji niezasadną odmową udzielenia dostępu do informacji publicznej i wydaniem zaskarżonej decyzji w stosunku do skarżącego. W uzasadnieniu skargi pełnomocnik wskazał m.in., że w odniesieniu do dokumentów zostały spełnione przesłanki negatywne, uniemożliwiające kwalifikację dokumentów jako informacji przetworzonych, tj.: udostępnienie dokumentów wymaga jedynie ich przekształcenia poprzez ich skopiowanie lub zeskanowanie; udostępnienie dokumentów może wymagać sięgnięcia do materiałów archiwalnych, co nie stanowi ich przetworzenia; udostępnienie dokumentów może wymagać ich anonimizacji, co nie stanowi ich przetworzenia; udostępnienie dokumentów może wiązać się z zaangażowaniem czasowym i osobowym celem ich anonimizacji, skopiowania lub zeskanowania, co nie stanowi przetworzenia dokumentów, ale czynność kancelaryjno-biurową o charakterze technicznym. Pełnomocnik wskazał też m.in., że stanowisko [...] jest sprzeczne z celami u.d.i.p. i prowadziłoby do uniemożliwienia jej stosowania. Celem u.d.i.p. jest bowiem umożliwienie każdemu uzyskiwania informacji na temat spraw publicznych. Zdaniem pełnomocnika skarżącego żaden podmiot nie byłby w stanie wykazać, że posiada szczególny interes publiczny w uzyskaniu informacji przetworzonej, skoro interes ten byłby automatycznie uznawany za nieistniejący z powodu podlegania danego podmiotu kontroli innego podmiotu państwowego. [...] S.A., reprezentowana przez radcę prawnego, w odpowiedzi na skargę wniosła o jej oddalenie, podtrzymując ustalenia dokonane w zaskarżonej decyzji. Pełnomocnik odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 153 P.p.s.a. wskazał, że nie jest on zasadny. Podał, że w wyroku z 26 stycznia 2016 r. sygn. akt II SA/Wa 1365/15 WSA w Warszawie nakazał [...] S.A. wszechstronnie rozważenie charakteru każdej żądanej we wniosku informacji i należyte, wyczerpujące uzasadnienie decyzji, ewentualnie - w przypadku zmiany stanowiska co do charakteru żądanej informacji - udostępnienie żądanej informacji. Z uzasadnienia wyroku wynika także, iż rozważania na temat charakteru żądanej informacji powinny dotyczyć kwestii objęcia informacji tajemnicą przedsiębiorcy. Pełnomocnik wskazał, że uwzględniając ww. wytyczne [...] S.A. przeanalizowawszy wnikliwie treść każdej żądanej we wniosku informacji podjęła działania zmierzające do jej udostępnienia, co wiąże się z przygotowaniem dokumentów, tj. usunięciem danych chronionych prawem. Zważywszy na objętość żądanej informacji (kilkanaście tysięcy stron), w ocenie [...] S.A., stanowi ona informację przetworzoną. Powyższe nie stanowi, w ocenie pełnomocnika [...] S.A., naruszenia art. 153 P.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga nie jest zasadna. Zaskarżona decyzja nie narusza prawa. Podniesione w skardze zarzuty naruszenia zarówno prawa materialnego, jak i prawa procesowego Sąd uznał za nietrafne. W sprawie tej [...] S.A. nie naruszyła art. 153 P.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem, ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa uległy zmianie. Sąd we wcześniejszych wydanych w sprawie wyrokach nakazał Spółce rozważenie charakteru każdej żądanej we wniosku w punkcie 2 lit. c-i informacji (w związku z twierdzeniem Spółki, że stanowią one tajemnicę przedsiębiorstwa) i należyte, wyczerpujące uzasadnienie decyzji pozwalające na kontrolę jej zgodności z prawem, ewentualnie udostępnienie żądanej informacji publicznej w przypadku zmiany stanowiska, co do charakteru żądanych informacji. Z zaskarżonej decyzji wynika, że Spółka podjęła decyzję o przygotowaniu żądanych informacji do udostępnienia. Wprawdzie Spółka nie wskazała tego wprost w uzasadnieniu decyzji, jednakże z jego treści wynika, że w ocenie Spółki żądane informacje nie są objęte tajemnicą przedsiębiorstwa. Z uwagi na powyższe Spółka przystąpiła do przygotowania informacji do udostępnienia. W toku czynności w ramach udostępnienia informacji Spółka doszła do przekonania, że żądane informacje stanowią informację publiczną przetworzoną. Powyższe nie stanowi – w stanie faktycznym niniejszej sprawy – naruszenia art. 153 P.p.s.a. Sąd, na podstawie materiału dowodowego nadesłanego przez Spółkę stwierdził, że ustalenie to jest trafne. Uzasadnienie decyzji odpowiada nadto wymogom art. 107 § 3 k.p.a. i jednoznacznie wskazuje na powody, z uwagi na które Spółka podjęła taką a nie inną decyzję w sprawie. Zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., prawo do informacji publicznej obejmuje uprawnienie do uzyskania informacji publicznej, w tym uzyskania informacji przetworzonej w takim zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego. Pojęcie informacji publicznej przetworzonej nie zostało przez ustawodawcę zdefiniowane. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjmuje się, że informacja publiczna przetworzona to m.in. taka informacja, która w chwili złożenia wniosku w zasadzie nie istnieje w kształcie objętym wnioskiem, a niezbędnym podstawowym warunkiem jej wytworzenia jest przeprowadzenie przez podmiot zobowiązany pewnych czynności analitycznych, organizacyjnych i intelektualnych w oparciu o posiadane informacje proste (v. wyrok NSA z dnia 30 września 2015 r. sygn. akt I OSK 1746/14); jest wynikiem ponadstandardowego nakładu pracy podmiotu zobowiązanego wymagającej użycia dodatkowych sił i środków oraz zaangażowania intelektualnego w stosunku do posiadanych przez niego danych i wyodrębniana w związku z żądaniem wnioskodawcy oraz na podstawie kryteriów przez niego wskazanych; jest to zatem informacja przygotowywana "specjalnie" dla wnioskodawcy wedle wskazanych przez niego kryteriów (v. wyrok NSA z dnia 5 kwietnia 2013 r. sygn. akt I OSK 89/13, LEX nr 1368968; wyrok NSA z dnia 17 października 2006 r. sygn. akt I OSK 1347/05, LEX nr 281369) na podstawie pierwotnego zasobu danych (wyrok NSA z dnia 12 grudnia 2012 r. sygn. akt I OSK 2149/12; wyrok NSA z dnia 5 kwietnia 2013 r. sygn. akt I OSK 89/13; wyrok NSA z dnia 3 października 2014 r. sygn. akt I OSK 747/14), której przygotowanie jest zdeterminowane szerokim zakresem (przedmiotowym, podmiotowym, czasowym) wniosku, wymagającym zgromadzenia i przekształcenia (zanonimizowania i usunięcia danych objętych tajemnicą prawnie chronioną) znacznej ilości dokumentów – informacja przetworzona w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej to nie tylko taka, która powstaje w wyniku poddania posiadanych informacji analizie albo syntezie i wytworzenia w taki właśnie sposób nowej jakościowo informacji (...); w pewnych wypadkach szeroki zakres wniosku, wymagający zgromadzenia i przekształcenia (zanonimizowania i usunięcia danych objętych tajemnicą prawnie chronioną) wielu dokumentów, może wymagać takich działań organizacyjnych i angażowania środków osobowych, które zakłócają normalny tok działania podmiotu zobowiązanego i utrudniają wykonywanie przypisanych mu zadań (v. wyroki NSA z dnia 2 października 2014 r. sygn. akt I OSK 140/14; z dnia 21 września 2012 r. sygn. akt I OSK 1477/12, LEX nr 1264566; z dnia 9 sierpnia 2011 r. sygn. akt I OSK 792/11, LEX nr 1094536; z dnia 8 czerwca 2011 r. sygn. akt I OSK 426/11, LEX nr 1135982; z dnia 17 października 2006 r. sygn. akt I OSK 1347/05, LEX nr 281369). W świetle powyższego zatem, informacją publiczną przetworzoną jest nie tylko taka informacja, która powstaje w wyniku poddania posiadanych informacji analizie albo syntezie i powoduje wytworzenie nowej informacji, ale przyjmuje się, że także szeroki zakres wniosku wymagający zgromadzenia i przekształcenia wielu dokumentów (m.in. zanonimizowania np. danych osobowych) może wymagać takich działań organizacyjnych i zaangażowania środków osobowych, które zakłócą normalny tok działania podmiotu zobowiązanego. Sytuacja taka wystąpiła w niniejszej sprawie. [...] S.A. wykazała powyższe w decyzji. Z zaskarżonej decyzji wynika, że objęta wnioskiem dokumentacja liczy 47 kartonów, po 4 segregatory każdy, a jej udostępnienie wymagałoby zaangażowania kilku pracowników, co spowodowałoby wyłączenie ich z wykonywania codziennych czynności na minimum dwa tygodnie. [...] S.A. wskazała, że uczynienie zadość wnioskowi doprowadziłoby do wyłączenia części zespołu z prac związanych z przygotowaniem, prowadzeniem inwestycji i nadzorem nad nią, paraliżując pracę w tym zakresie. Zarzut naruszenia art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. nie jest trafny. Sąd po zapoznaniu się z tymi dokumentami, które Spółka nadesłała do sprawy, nie znalazł podstaw do zakwestionowania twierdzenia o konieczności analizy treści żądanych dokumentów pod kątem zanonimizowania określonych danych. Wskazana przez organ ilość tej dokumentacji a także jej treść wskazują na zasadność stanowiska Spółki co do konieczności zaangażowania znacznych środków osobowych do dokonania analiz i usuwania danych chronionych, co – jak wskazał organ - zakłóciłoby normalny tok działań [...] S.A. Zatem, jeżeli – tak jak w niniejszej sprawie – udostępnienie informacji prostych wymaga analizowania i anonimizowania całego zasobu posiadanych dokumentów, to działania takie, z uwagi na ich czasochłonność i w związku z tym zakłócenie normalnego toku pracy instytucji, stanowią podstawę przyjęcia, że żądane we wniosku informacje stanowią informację publiczną przetworzoną (v. wyrok NSA z dnia 19 grudnia 2017 r. sygn. akt I OSK 1362/17, orzeczenia.nsa.gov.pl). W związku z tym, że żądanie dotyczyło informacji publicznej przetworzonej, zasadnie Spółka zwróciła się do wnioskodawcy o wykazanie przesłanki szczególnej istotności dla interesu publicznego, o czym jest mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. Informacja publiczna przetworzona podlega bowiem udostępnieniu w takim zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego. Za prawidłowe Sąd uznał ustalenie Spółki, że w sprawie tej nie została spełniona przesłanka szczególnej istotności dla interesu publicznego. Pojęcie interesu publicznego jest pojęciem szerokim i nieostrym. Niewątpliwie jednak obejmuje ono interes ogółu (określonej wspólnoty), nie zaś interes indywidualny (v. wyrok NSA z dnia 3 lutego 2017 r. sygn. akt I OSK 1068/15, orzeczenia.nsa.gov.pl). Każde działanie w interesie ogółu jako określonej wspólnoty publicznoprawnej jest działaniem w interesie publicznym, zatem działanie szczególnie istotne musi charakteryzować się dodatkową kwalifikacją z punktu widzenia interesu ogółu. Wyjątkowość tej kwalifikacji przejawia się w tym, że dla udostępnienia informacji publicznej przetworzonej nie tylko nie jest wystarczające stwierdzenie, że udostępnienie to uzasadnione jest interesem publicznym, a nawet że jest ono dla tego interesu istotne, lecz konieczne jest stwierdzenie, że udostępnienie informacji przetworzonej jest szczególnie istotne dla interesu publicznego (v. wyrok NSA z dnia 12 czerwca 2014 r. sygn. akt I OSK 2721/13). Interes publiczny odnosi się w swej istocie do spraw związanych z funkcjonowaniem Państwa oraz jego instytucji. W art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. chodzi m.in. o to, czy uzyskanie danej informacji przetworzonej może mieć realne znaczenie dla funkcjonowania określonych struktur publicznych w konkretnej dziedzinie życia społecznego i wpływać na usprawnienie wykonywania zadań publicznych dla dobra wspólnego społeczności (I. Kamińska, M. Rozbicka-Ostrowska, Ustawa o dostępie do informacji publicznej. Komentarz. 2016 r., str. 81). Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 3 lutego 2017 r. sygn. akt I OSK 1068/16 wskazał, że zasadniczo obowiązek realizowania interesu publicznego charakteryzuje kompetencje szeroko rozumianych organów państwa. Z art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. wynika jednak, że kategoria szczególnej istotności dla interesu publicznego kształtuje prawo indywidualnego podmiotu stojącego na zewnątrz wobec podmiotu zobowiązanego do udzielania informacji publicznej. Należy w konsekwencji przyjąć, że zasadniczo prawo do uzyskania informacji publicznej przetworzonej ma jedynie taki wnioskodawca, który jest w stanie wykazać w chwili składania wniosku swoje indywidualne, realne i konkretne możliwości wykorzystania dla dobra ogółu informacji publicznej, której przygotowania się domaga, tj. uczynienia z niej użytku dla dobra ogółu w taki sposób, który nie jest dostępny dla każdego innego posiadacza informacji publicznej. Pogląd ten w pełni podziela Sąd rozpatrujący niniejszą sprawę. Spółka zasadnie stwierdziła w zaskarżonej decyzji, że wnioskodawca nie wykazał w jaki sposób będzie w stanie wpłynąć realnie na działalność państwa po uzyskaniu żądanych informacji. W istocie wnioskodawca nie wskazał konkretnych możliwości wykorzystania wnioskowanej informacji przetworzonej dla dobra ogółu. Kwestia znaczenia działalności [...] S.A., czy finansowania jej inwestycji ze środków publicznych i środków UE, na co powołał się wnioskodawca – nie stanowi sama w sobie o szczególnie istotnym interesie publicznym po stronie wnioskodawcy. Wnioskodawca w żaden sposób nie wykazał możliwości usprawnienia ani funkcjonowania organów Państwa, ani samej Spółki [...] S.A. Zamiar monitorowania realizacji celów publicznych i sposobu wydatkowania środków publicznych, na co także powołał się wnioskodawca, nie wskazuje na istnienie po stronie wnioskodawcy szczególnie istotnego interesu publicznego. Podkreślenia wymaga, że w art. 3 ust. 1 pkt 3 u.d.i.p. mowa jest o kwalifikowanym interesie publicznym. Istotne jest zatem wykazanie, że uzyskana informacja stwarza po stronie wnioskodawcy konkretną możliwość realnego wykorzystania uzyskanych danych dla poprawy funkcjonowania Państwa, czy danej instytucji. Taka sytuacja nie wystąpiła w niniejszej sprawie. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325), orzekł jak w wyroku.