II SA/Wa 722/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Mierzejewska (spr.), Sędziowie WSA Adam Lipiński, Eugeniusz Wasilewski, Protokolant Starszy sekretarz sądowy Sylwia Mikuła, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 listopada 2014 r. sprawy ze skargi J. R. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2014 r. nr [...] w przedmiocie utraty statusu osoby bezrobotnej - oddala skargę - |Decyzją z dnia [...] stycznia 2014 r. nr [...] Prezydent [...] – wskazując jako podstawę art. 9 ust. 1 pkt 14 lit. a w zw. z art. 33 | |ust. 4 pkt 4 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. z 2008 r. Nr 69, poz. 415 z | |późn. zm.; obecnie: Dz. U. z 2013 r., poz. 674 z późn. zm.), orzekł o utracie przez J. R. statusu osoby bezrobotnej od dnia [...] | |grudnia 2003 r. | |W uzasadnieniu organ I instancji wyjaśnił, że z akt sprawy wynika, iż J. R. nie stawiła się po raz drugi w Urzędzie Pracy [...] w | |wyznaczonym terminie i nie powiadomił w okresie 7 dni o uzasadnionej przyczynie tego niestawiennictwa. Zgodnie z art. 33 ust. 4 pkt 3 | |lit. b i pkt 4 ustawy, w takim przypadku, utrata statusu bezrobotnego następuje na okres 180 dni. Odzyskanie tego statusu może nastąpić| |po upływie 180 dni od dnia niestawienia się w PUP, w wyniku ponownej rejestracji. | |Od opisanej decyzji odwołanie wniosła J. R., wnioskując o przywrócenie jej statusu osoby bezrobotnej. | |W uzasadnieniu odwołania podkreśliła swoją trudną sytuację życiową i rodzinną. | |Decyzją z dnia [...] lutego 2014 r. nr [...] Wojewoda [...] – na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks| |postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.; dalej: "k.p.a.") oraz art. 10 ust. 7 pkt 2 i art. 33 | |ust. 4 pkt 4 ustawy o promocji zatrudnienia – utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Prezydenta [...]. | |W uzasadnieniu organ II instancji wyjaśnił, że rejestrując się w PUP, skarżąca wyraziła gotowość do podjęcia zatrudnienia, tym samym | |przyjęła do wiadomości prawa i obowiązki bezrobotnego. Głównym obowiązkiem bezrobotnego jest przestrzeganie wyznaczonego terminu | |stawiennictwa oraz usprawiedliwianie nieobecności, zgodnie z pouczeniem. Z treści art. 33 ust. 4 pkt 4 ustawy wynika jasno, że | |Prezydent pozbawia statusu bezrobotnego, który nie stawił się w urzędzie pracy w wyznaczonym terminie i nie powiadomił w okresie do 7 | |dni o uzasadnionej przyczynie tego niestawiennictwa; pozbawienie statusu bezrobotnego następuje na okres 180 dni od dnia niestawienia | |się w powiatowym urzędzie pracy w przypadku drugiego niestawiennictwa. | |Wojewoda podkreślił, że ze zgromadzonego w sprawie materiału wynika, iż skarżąca nie stawiła się w wyznaczonym dniu i nie powiadomiła | |PUP w terminie do 7 dni o uzasadnionej przyczynie niestawiennictwa. Odwołanie nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ skarżąca w dniu | |rejestracji jako osoba bezrobotna została pouczony o zasadach stawiennictwa w PUP w wyznaczonych terminach i o sposobach | |usprawiedliwiania ewentualnej nieobecności. Wojewoda zaznaczył ponadto, że informowanie o przyczynach niestawiennictwa po upływie | |ustawowego terminu 7 dni jest działaniem spóźnionym i nawet w przypadku, gdy przyczyna niestawiennictwa była uzasadniona, organ nie | |może uwzględnić usprawiedliwienia. J.R. w odwołaniu nie podaje przyczyny dla jakiej nie stawiła się na wyznaczonej wizycie w Urzędzie | |Pracy, podnosi natomiast skomplikowaną i trudną sytuację osobistą, w jakie znajduje się w chwili obecnej. Opisane w odwołaniu | |okoliczności, nie wskazują uzasadnionej przyczyny niestawiennictwa oraz nie mogą stanowić przesłanki do uchylenia zaskarżonej decyzji. | |J. R. wyznaczono termin stawiennictwa w Urzędzie Pracy na dzień [...] grudnia 2013 r., co ww. potwierdziła własnoręcznym podpisem | |złożonym w części "C" druku skierowania do pracy w firmie "[...]". W dniu wyznaczonej wizyty J. R. nie stawiła się w Urzędzie Pracy i w| |ciągu kolejnych 7 dni nie powiadomiła Urzędu o uzasadnionej przyczynie swojej nieobecności. | |Dla zachowania statusu osoby bezrobotnej konieczne jest powiadomienie urzędu pracy w terminie 7 dni od dnia niestawiennictwa o | |uzasadnionej przyczynie swojej nieobecności. J. R. nie dopełniła tego obowiązku i wyjaśnienie złożyła dopiero w piśmie z dnia [...] | |stycznia 2014 r. | |Decyzja o utracie statusu bezrobotnego nie ma charakteru uznaniowego, organ administracji działa o bezwzględnie obowiązujący przepis | |prawa. | |Wojewoda [...] podkreślił, że rejestracja w Urzędzie Pracy jest dobrowolna, jednakże każdy kto zdecydował się na rejestrację jako osoba| |bezrobotna i został zarejestrowany w powiatowym urzędzie pracy musi mieć świadomość, że status bezrobotnego wiąże się z przyznaniem | |pewnych uprawnień, ale i nałożeniem na taką osobę pewnych obowiązków. Zaniedbywanie ciążących na bezrobotnym obowiązków skutkuje | |pozbawieniem statusu bezrobotnego, a co za tym idzie utratą wiążących się z tym uprawnień. | |Powyższa decyzja stała się przedmiotem skargi wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w której skarżąca | |podobnie jak w odwołaniu wskazała na swoją trudną sytuację życiową. | |W odpowiedzi na skargę organ administracji wniósł o jej oddalenie, powtarzając argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. | | | |Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: | | | |Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. | |Na wstępie należy wyjaśnić, że zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. | |U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji | |publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (legalności), jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. | |Sądy administracyjne, kierując się wspomnianym kryterium legalności, dokonują oceny zgodności treści zaskarżonego aktu oraz procesu | |jego wydania z normami prawnymi – odpowiednio: ustrojowymi, proceduralnymi i materialnymi – przy czym ocena ta jest dokonywana według | |stanu prawnego i zasadniczo na podstawie akt sprawy istniejących w dniu wydania zaskarżonego aktu. W świetle art. 3 § 2 ustawy z dnia | |30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.; dalej: | |"p.p.s.a."), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na | |decyzje administracyjne. Stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany | |zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Oznacza to, że bierze pod uwagę wszelkie naruszenia prawa, a także | |wszystkie przepisy, które powinny znaleźć zastosowanie w rozpoznawanej sprawie, niezależnie od żądań i wniosków podniesionych w skardze| |– w granicach sprawy, wyznaczonych przede wszystkim rodzajem i treścią zaskarżonego aktu. | |Dokonując tak rozumianej kontroli zaskarżonej decyzji Sąd nie dopatrzył się przy jej wydaniu naruszeń prawa, które w świetle art. 145 §| |1 p.p.s.a. skutkowałyby koniecznością uchylenia albo stwierdzenia nieważności tego aktu, względnie stwierdzenia jego wydania z | |naruszeniem prawa. | |Materialnoprawną podstawę rozstrzygnięcia o pozbawieniu skarżącej statusu bezrobotnego stanowił przepis art. 33 ust. 4 pkt 4 ustawy o | |promocji zatrudnienia, w myśl którego starosta, z zastrzeżeniem art. 75 ust. 3 ustawy o promocji zatrudnienia (...), pozbawia statusu | |bezrobotnego takiego bezrobotnego, który nie stawił się w powiatowym urzędzie pracy w wyznaczonym terminie i nie powiadomił w okresie | |do 7 dni o uzasadnionej przyczynie tego niestawiennictwa; pozbawienie statusu bezrobotnego następuje od dnia niestawienia się w | |powiatowym urzędzie pracy odpowiednio na okres wskazany w art. 33 ust. 4 pkt 3 ustawy o promocji zatrudnienia (...), w zależności od | |liczby niestawiennictw, tj. na okres: 120 dni w przypadku pierwszego, 180 dni w przypadku drugiego, a 270 dni w przypadku trzeciego i | |każdego kolejnego niestawiennictwa. | |Z cytowanego przepisu wynika, że bezrobotny może uniknąć utraty statusu bezrobotnego w związku ze swym niestawiennictwem w wyznaczonym | |terminie w urzędzie pracy jedynie wówczas, gdy łącznie zostaną spełnione dwa warunki: (1) bezrobotny powiadomi urząd pracy w ciągu 7 | |dni od dnia, w którym miał się stawić, o przyczynie swego niestwiennictwa oraz (2) wskazana przyczyna będzie uzasadniona. | |W ocenie Sądu w niniejszej sprawie organy obu instancji ustaliły w sposób niewątpliwy, że nie doszło do ziszczenia się pierwszej z | |przesłanek, tj. że skarżąca nie powiadomiła PUP o swym niestawiennictwie w zakreślonym przez ustawodawcę terminie 7 dni od dnia | |wyznaczonego stawiennictwa. Organy uznały, że skarżąca nie wywiązała się z obowiązku powiadomienia, przyjmując za podstawę takiego | |ustalenia brak w aktach administracyjnych pisma skarżącej w tej sprawie, brak jest również informacji, aby w jakiejkolwiek innej formie| |dopełniła tego obowiązku. | |W tym miejscu podkreślić należy, że art. 33 ust. 4 pkt 4 ustawy o promocji zatrudnienia (...) nie określa formy, w jakiej winno nastąpić | |powiadomienie o przyczynie niestawiennictwa, w szczególności nie wymaga zachowania formy pisemnej; wystarczające będzie więc np. | |powiadomienie telefoniczne (por. wyrok WSA z 16 listopada 2010 r., II SA/Rz 747/10, Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, | |http://orzeczenia.nsa.gov.pl). | |Skarżąca przyczyny niestawiennictwa nie wyjaśniła ani w odwołaniu od decyzji, ani w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w | |Warszawie. | |Podkreślić należy, że przepisy ustawy o promocji zatrudnienia (...) nie zawierają choćby przykładowego katalogu "uzasadnionych przyczyn" | |niestawiennictwa i nie wyjaśniają, co należy pod tym pojęciem rozumieć. W orzecznictwie od dawna jednak przyjmuje się, że taka | |przyczyna musi poddawać się możliwości jej weryfikacji. Przede wszystkim jednak za uzasadnioną przyczynę może być uznana tylko taka, | |która stanowi nieprzewidzianą, nie spowodowaną przez bezrobotnego, obiektywną przeszkodę uniemożliwiającą zgłoszenie się przez | |zainteresowanego w urzędzie pracy (por.: wyroki NSA z 17 lutego 2010 r., I OSK 1319/09 i z 09 listopada 2009 r., I OSK 422/09 oraz | |wyrok WSA z 06 marca 2012 r., IV SA/Gl 501/11 – CBOiS). Nie każdy podany przez bezrobotnego powód nie zgłoszenia się do urzędu pracy | |może być uznany za uzasadnioną przyczynę, a jedynie zdarzenie niezależne od woli bezrobotnego; takie, na które nie miał wpływu, a więc,| |co do zasady, zdarzenie nagłe, którego przy dołożeniu należytej staranności bezrobotny nie mógł przewidzieć i zapobiec jego negatywnym | |następstwom w postaci niemożności stawienia się w wyznaczonym terminie w powiatowym urzędzie pracy (por.: wyroki NSA z 26 października | |2010 r., I OSK 942/10 i z 09 listopada 2009 r., I OSK 422/09 oraz wyrok WSA z 20 maja 2010 r., II SA/Ke 214/10 – CBOiS). Jako przykłady| |przyczyn uzasadniających niestawiennictwo podaje się w orzecznictwie m.in. nagłą chorobę, brak możliwości dojazdu z powodu przerw w | |komunikacji lub inne nagłe zdarzenie typu pożar, powódź (por.: wyroki NSA z 26 października 2010 r., I OSK 942/10 i z 09 listopada 2009| |r., I OSK 422/09 – CBOiS). Za uzasadnione przyczyny nie uznaje się natomiast okoliczności powstałych z winy bezrobotnego, choćby tylko | |na skutek jego lekkomyślności czy niedbalstwa, które polega na niedołożeniu należytej staranności (por.: wyroki NSA z 26 października | |2010 r., I OSK 942/10 i z 01 sierpnia 2007 r., I OSK 1821/06 oraz wyroki WSA: z 29 września 2010 r., II SA/Sz 469/10; z 23 września | |2010 r., III SA/Kr 148/10; z 20 maja 2010 r., II SA/Ke 214/10 – CBOiS). Bezrobotny powinien bowiem tak zorganizować swoje sprawy | |osobiste, aby mógł wywiązać się z powinności stawiennictwa w powiatowym urzędzie pracy, przewidzianej w art. 33 ust. 3 ustawy o | |promocji zatrudnienia (...) (por. wyrok WSA z 29 września 2010 r., II SA/Sz 469/10, CBOiS). | |Przenosząc powyższe uwagi na grunt niniejszej sprawy należy zauważyć, że skarżąca w ogóle przyczyny niestawiennictwa w Urzędzie Pracy | |nie podała a zatem nie wykazała, aby znając z dostatecznie dużym wyprzedzeniem datę kolejnego stawiennictwa w PUP podjęła jakiekolwiek | |starania w celu zapewnienia sobie możliwości stawiennictwa w urzędzie. | |Wobec powyższego, niestawiennictwa skarżącej nie sposób usprawiedliwić, skoro sama skarżąca tego nie czyni. | |Należy bowiem zauważyć, że w świetle ustawy o promocji zatrudnienia, z uzyskaniem i utrzymywaniem formalnego statusu osoby bezrobotnej | |wiążą się konkretne uprawnienia, polegające w szczególności na możliwości korzystania przez taką osobę z różnorakich form wsparcia i | |usług rynku pracy zapewnianych przez publiczne służby zatrudnienia. W związku z tym ustawa wymaga od bezrobotnego, który chce utrzymać | |przyznane uprawnienia, takiego zorganizowania swoich spraw, które umożliwi mu wywiązanie się z ustawowego obowiązku. Przyjęcie | |przeciwnego stanowiska oznaczałoby faktyczne zwolnienie osób bezrobotnych z najważniejszego obowiązku związanego nierozerwalnie ze | |statusem bezrobotnego – zgłaszania się w siedzibie organu celem potwierdzenia gotowości do pracy (por. wyrok WSA z 22 marca 2012 r., II| |SA/Ke 102/12). | |Wobec poczynionych ustaleń skarga nie zasługuje na uwzględnienie. | |Mając wszystko to na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 p.p.s.a., skargę oddalił. |