II SO/Wa 95/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Danuta Kania po rozpoznaniu w dniu 10 lutego 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku R. S. w przedmiocie wymierzenia grzywny P. Spółce z o.o. z siedzibą w W. za nieprzekazanie w ustawowym terminie skargi z dnia [...] marca 2013 r. wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę postanawia 1. odrzucić wniosek; 2. zwrócić wnioskodawcy – R. S. kwotę 100 zł (słownie: sto złotych), tytułem zwrotu całego uiszczonego wpisu od wniosku. Pismem z dnia 13 listopada 2013 r. R. S. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z wnioskiem o wymierzenie P. Spółce z o.o. z siedzibą w W. grzywny w trybie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej: ppsa, za nieprzekazanie w ustawowym terminie skargi z dnia [...] marca 2013 r. na bezczynność P. Spółka z o.o. z siedzibą w W. w sprawie rozpoznania wniosku z dnia [...] grudnia 2011 r. o udostępnienie informacji publicznej (zarejestrowanej pod sygn. akt II SAB/Wa 742/13) wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę. W treści wniosku wnioskodawca wyjaśnił, że przedmiotowa skarga wpłynęła do organu w dniu 28 marca 2013 r. i do dnia złożenia wniosku o wymierzenie grzywny ww. skarga wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę nie została przekazana do Sądu. W odpowiedzi na wniosek organ wniósł o jego oddalenie. W uzasadnieniu odpowiedzi na wniosek organ potwierdził, że ww. skarga wpłynęła do organu w dniu 28 marca 2013 r. Organ podkreślił, że było to pierwsze pismo w sprawie, jakie organ otrzymał od R. S. Organ zwrócił uwagę, że załączony do skargi wniosek z dnia [...] grudnia 2011 r. o udostępnienie informacji publicznej skierowany był na nieaktualny adres Spółki. Organ wyjaśnił, że nie przekazał ww. skargi do Sądu, albowiem, w jego ocenie, Spółka nie może być uznana za organ w rozumieniu przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, nie mają do niej również zastosowania przepisy ustawy o dostępie do informacji publicznej. Spółka wyjaśniła, że wniosek o udostępnienie informacji publicznej z dnia [...] grudnia 2011 r. dotyczył udostępnienia informacji odnośnie prowadzenia działalności w zakresie dystrybucji gazu, tymczasem Spółka nie prowadzi działalności w zakresie przesyłu, dystrybucji paliwa gazowego, jak również przesyłu, dystrybucji energii elektrycznej bądź wytwarzania energii elektrycznej. Posiadane przez Spółkę w przeszłości koncesje na dystrybucję paliwa gazowego oraz na dystrybucję energii elektrycznej zostały cofnięte decyzjami Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki z dnia [...] lutego 2009 r. i [...] lipca 2009 r. W chwili obecnej Spółka pełni rolę centrum usług wspólnych dla spółek z grupy kapitałowej, do której należy. W związku z treścią odpowiedzi na wniosek, Sąd, pismem z dnia 05 lutego 2014 r., wezwał Spółkę do nadesłania ww. decyzji Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki z dnia [...] lutego 2009 r. i [...] lipca 2009 r. oraz dokumentów wskazujących, że ww. Spółka nie dysponuje majątkiem publicznym, że Skarb Państwa, jednostki samorządu terytorialnego lub samorządu gospodarczego albo zawodowego nie mają w tej Spółce pozycji dominującej w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów. W odpowiedzi na wezwanie Sądu, Spółka, przy piśmie z dnia 06 lutego 2014 r., nadesłała do Sądu decyzje Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki z dnia [...] lutego 2009 r. i [...] lipca 2009 r. o cofnięciu koncesji na dystrybucję paliw gazowych i dystrybucję energii elektrycznej oraz odpis z rejestru przedsiębiorców Spółki, z którego wynika, że jej jedynym udziałowcem jest prywatna spółka P. S.Á. R.L. z siedzibą w L., której udziałowcami posiadającymi 100% udziałów są podmioty prywatne, tj. K. S.A. z siedzibą w L. i K. S.A z siedzibą w W. Jednocześnie Spółka oświadczyła, że nie dysponuje majątkiem publicznym, a Skarb Państwa, jednostki samorządu gospodarczego albo zawodowego nie mają w Spółce pozycji dominującej w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: W myśl art. 54 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia (art. 54 § 2). Stosownie do treści art. 55 § 1 ppsa, w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6, tj. do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłoszonego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Jak wynika z akt sprawy II SAB/Wa 742/13, pismem z dnia [...] marca 2013 r. R. S. wniósł skargę na bezczynność P. Spółka z o.o. z siedzibą w W. w sprawie rozpoznania wniosku z dnia [...] grudnia 2011 r. o udostępnienie informacji publicznej. Przedmiotowa skarga wpłynęła do P. Spółka z o.o. z siedzibą w W. w dniu 28 marca 2013 r. P. Spółka z o.o. z siedzibą w W. w dniu 29 listopada 2013 r. (data stempla pocztowego na kopercie zawierającej odpowiedź na wniosek o wymierzenie grzywny) pismem z dnia 29 listopada 2013 r. udzieliła odpowiedzi na wniosek o wymierzenie grzywny oraz odpowiedzi na ww. skargę, którą wraz ze skargą przesłała do WSA w Warszawie. Przedmiotowa skarga wpłynęła do Sądu w dniu 02 grudnia 2013 r. (02 grudnia 2013 r. - data wpływu pisma na Biuro Podawczego WSA w Warszawie) i została zarejestrowana pod sygn. akt II SAB/Wa 742/13. "W orzecznictwie przyjmuje się, że wniosek o wymierzenie organowi grzywny za nieprzekazanie w terminie skargi wraz z aktami sprawy oraz odpowiedzią na skargę może być rozpoznany jedynie wówczas, gdy skarga dotyczy sprawy należącej do właściwości sądu administracyjnego (por. postanowienie NSA z dnia 29 grudnia 2010 r. sygn. akt I OZ 953/10). Oznacza to, że w przypadku, gdy skarga do sądu administracyjnego ze względu na jej przedmiot jest niedopuszczalna, to również niedopuszczalny jest wniosek o wymierzenie organowi grzywny w związku z nieprzekazaniem jej w terminie (por. postanowienie NSA z dnia 3 października 2012r. sygn. akt I OZ 739/12). (...) W myśl art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami, a organami administracji rządowej. Przepis art. 1 ppsa stanowi, że Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi normuje postępowanie sądowe w sprawach z zakresu kontroli działalności administracji publicznej oraz w innych sprawach, do których jego przepisy stosuje się z mocy ustaw szczególnych (sprawy sądowoadministracyjne). W art. 3 § 2 ppsa określono enumeratywnie prawne formy działania administracji publicznej podlegające kognicji sądu administracyjnego, jak i bezczynności organu jako podstawy do wniesienia skargi. Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie zawiera definicji pojęcia organu administracji publicznej. W związku z powyższym uznać należy, iż w przypadku powierzenia jakiemukolwiek podmiotowi na mocy ustawy realizacji zadań publicznych w jednej z form określonych w art. 3 ppsa, podmiot ten staje się organem administracji publicznej w rozumieniu omawianej ustawy i dopuszczalne jest postępowanie sądowoadministracyjne. Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 22 maja 2012 r. I OZ 344/12 wyraził pogląd, że obowiązek, o którym mowa w art. 54 § 2 ppsa spoczywa nie tylko na organie administracji publicznej w sensie ustrojowym, lecz również na innych podmiotach, które z uwagi na nałożone na nie przepisami prawa zadania i kompetencje, należy uznać za organy administracji w sensie funkcjonalnym (por. postanowienie NSA z dnia 22 maja 2012 r. I OZ 344/12)." – v.: postanowienie NSA z dnia 16 października 2012 r. sygn. akt I OZ 309/12. W rozpoznawanej sprawie wniosek o wymierzenie grzywny P. Spółce z o.o. z siedzibą w W. został złożony w sprawie dotyczącej dostępu do informacji publicznej. Oznacza to, że w tej sprawie dokonanie wykładani pojęcia organu, o którym mowa w art. 54 § 2 ppsa, wymaga odniesienia do przepisów ustawy z dnia 06 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198). Stosownie do treści art. 4 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, obowiązane do udostępniania informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności: 1) organy władzy publicznej, 2) organy samorządów gospodarczych i zawodowych, 3) podmioty reprezentujące zgodnie z odrębnymi przepisami Skarb Państwa, 4) podmioty reprezentujące państwowe osoby prawne albo osoby prawne samorządu terytorialnego oraz podmioty reprezentujące inne państwowe jednostki organizacyjne albo jednostki organizacyjne samorządu terytorialnego, 5) podmioty reprezentujące inne osoby lub jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym, oraz osoby prawne, w których Skarb Państwa, jednostki samorządu terytorialnego lub samorządu gospodarczego albo zawodowego mają pozycję dominującą w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów. Obowiązane do udostępnienia informacji publicznej są organizacje związkowe i pracodawców reprezentatywne, w rozumieniu ustawy z dnia 6 lipca 2001 r. o Trójstronnej Komisji do Spraw Społeczno-Gospodarczych i wojewódzkich komisjach dialogu społecznego (Dz. U. Nr 100, poz. 1080, z późn. zm.), oraz partie polityczne (ust. 2). Obowiązane do udostępniania informacji publicznej są podmioty, o których mowa w ust. 1 i 2, będące w posiadaniu takich informacji (ust. 3). "W postępowaniu z wniosku o wymierzenie organowi grzywny w związku z nieprzekazaniem do sądu skargi na bezczynność w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej niezbędne jest zatem ustalenie, czy podmiot, którego ukarania domaga się skarżący jest podmiotem zobowiązanym do jej udostępnienia w rozumieniu art. 4 cyt. ustawy o dostępie do informacji publicznej. Pozwala ono bowiem na dokonanie oceny dopuszczalności wniosku (por. postanowienia NSA: z dnia 26 października 2011 r. I OZ 796/11, z dnia 19 kwietnia 2010 r. I OZ 125/10). A zatem w przypadku ustalenia, że wskazany przez stronę skarżącą podmiot nie mieści się w kręgu zobowiązanych do udzielenia informacji publicznej, uznać należy, iż nie jest on organem, o którym mowa w art. 54 § 2 ppsa, zobowiązanym do przekazania sądowi skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie, o którym mowa w art. 21 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej i nie może być w stosunku do niego kierowany wniosek o ukaranie grzywną za niewykonanie wyżej wymienionych obowiązków (art. 55 § 1 ppsa). Jako niedopuszczalny podlega on zatem odrzuceniu. (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 10 października 2007 r. sygn. akt II SO /Ke 2/20, postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 września 2011 r. sygn. akt. II SO/Wa 55/11)." – v.: postanowienie NSA z dnia 16 października 2012 r. sygn. akt I OZ 309/12. W niniejszej sprawie R. S. we wniosku o wymierzenie grzywny wskazał P. Spółkę z o.o. z siedzibą w W. Obowiązkiem Sądu jest zatem ustalenie, czy P. Spółka z o.o. z siedzibą w W. jest organem administracji w sensie funkcjonalnym, tj. czy na podstawie przepisów ustawy wykonuje zadania publiczne (pojęcie "zadania publiczne" użyte w art. 4 ustawy o dostępie do informacji publicznej, to zadania, które cechuje powszechność i użyteczność dla ogółu, a także sprzyjanie osiąganiu celów określonych w Konstytucji lub ustawie; wykonywanie zadań publicznych zawsze wiąże się z realizacją podstawowych praw podmiotowych obywateli) lub dysponuje majątkiem publicznym bądź czy Skarb Państwa, jednostki samorządu terytorialnego lub samorządu gospodarczego albo zawodowego mają w tej Spółce pozycję dominującą w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów. W ocenie Sądu P. Spółka z o.o. z siedzibą w W. nie jest jednym z podmiotów, o których mowa w powołanym powyżej przepisie. P. Spółka z o.o. z siedzibą w W. jest spółką prawa handlowego, której przedmiot działalności określony w Dziale 3 Rejestru Przedsiębiorców – KRS nr [...] dotyczy prawa prywatnego, nie zaś publicznoprawnego, a Skarb Państwa w tej Spółce nie ma pozycji dominującej w rozumieniu przepisu art. 4 pkt 10 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (Dz. U. Nr 50, poz. 331 ze zm.). Zgodnie z tym przepisem, pod pojęciem pozycji dominującej - rozumie się pozycję przedsiębiorcy, która umożliwia mu zapobieganie skutecznej konkurencji na rynku właściwym przez stworzenie mu możliwości działania w znacznym zakresie niezależnie od konkurentów, kontrahentów oraz konsumentów; domniemywa się, że przedsiębiorca ma pozycję dominującą, jeżeli jego udział w rynku właściwym przekracza 40%. Wymieniona Spółka nie prowadzi działalności w zakresie przesyłu, dystrybucji paliwa gazowego oraz przesyłu i dystrybucji energii elektrycznej oraz wytwarzania energii elektrycznej, jako podmiot prywatny pełni rolę centrum usług wspólnych dla spółek z grupy kapitałowej, do której należy. Z nadesłanych do Sądu - przy piśmie z dnia 06 lutego 2014 r. - decyzji Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki z dnia [...] lutego 2009 r. i [...] lipca 2009 r. wynika, że Spółce z dniem [...] marca 2009 r. cofnięto koncesję na dystrybucję paliw gazowych, a z dniem [...] lipca 2009 r. na dystrybucję energii elektrycznej. Natomiast z odpisu z rejestru przedsiębiorców Spółki, wynika, że jej jedynym udziałowcem jest prywatna spółka P. S.Á. R.L. z siedzibą w L., której udziałowcami posiadającymi 100% udziałów są podmioty prywatne, tj. K. S.A. z siedzibą w L. i K. S.A z siedzibą w W. Jednocześnie Spółka oświadczyła, że nie dysponuje majątkiem publicznym, a Skarb Państwa, jednostki samorządu gospodarczego albo zawodowego nie mają w Spółce pozycji dominującej w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów. Powyższe prowadzi do wniosku, że P. Spółka z o.o. z siedzibą w W. nie może zostać uznana za podmiot wymieniony w przepisie art. 4 ust. 1 pkt 5 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Skoro P. Spółka z o.o. z siedzibą w W. nie jest podmiotem zobowiązanym do udzielenia informacji publicznej, to wniosek o wymierzenie P. Spółce z o.o. z siedzibą w W. grzywny za nieprzekazanie w ustawowym terminie skargi z dnia [...] marca 2013 r. na bezczynność P. Spółka z o.o. z siedzibą w W. w sprawie rozpoznania wniosku z dnia [...] grudnia 2011 r. o udostępnienie informacji publicznej (zarejestrowanej pod sygn. akt II SAB/Wa 742/13) wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, jako niedopuszczalny podlega odrzuceniu. Mając na względzie powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 oraz § 3 w zw. z art. 55 § 1 oraz w zw. z art. 64 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł, jak w sentencji postanowienia. O zwrocie wpisu od wniosku Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 w zw. z art. 64 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.