III SA/Wa 2359/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca sędzia WSA Matylda Arnold-Rogiewicz, Sędziowie sędzia WSA Jacek Kaute, sędzia WSA Maciej Kurasz (sprawozdawca), Protokolant referent Maria Pawlik, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 stycznia 2025 r. sprawy ze skargi B.S. na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 16 września 2024 r. nr 0115-KDIT2.4011.375.2024.2.MD w przedmiocie skarga na interpretację indywidualną w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych 1) uchyla zaskarżoną interpretację indywidualną, 2) zasądza od Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej na rzecz B.S. kwotę 200 zł (słownie: dwieście złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. 1. Pismem z dnia [...] lipca 2024 r. B.S (zwany dalej: "Skarżącym" lub "Stroną") złożył do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (dalej jako: "Organ" lub "Dyrektor KIS") wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych. W uzasadnieniu wniosku Skarżący wskazał, że jest ojcem sprawującym stałą opiekę nad dzieckiem – J.S. J.S jest dzieckiem Skarżącego i jego byłej żony – I.S. W wyniku rozwodu w 2020r. została ustalona opieka naprzemienna. W 2021 r. przeprowadził się do O. gdzie stworzył nowy dom dla syna. Od tego czasu syn przebywa wyłącznie pod jego opieką. W ramach opieki, Skarżący ponosi następujące wydatki związane z wychowaniem i utrzymaniem dziecka: - koszty związane z edukacją szkolną, jak i pozaszkolną (np. j. angielski Early Stage, zajęcia z piłki nożnej); - zakup ubrań oraz obuwia; - zakup urządzeń multimedialnych, tj. laptop, tablet; - zakup sprzętu sportowego, tj. rower, hulajnoga, deskorolka i inne; - koszty związane z telefonem komórkowym dziecka; - koszty wyjazdów wakacyjnych za granicę, obozów sportowych oraz wyjazdów zimowych; - koszty opieki medycznej. Skarżący podkreślił, że jako ojciec stara się zapewnić dziecku możliwie jak najlepszy byt i bezpieczeństwo finansowe. Każde święta i wolną chwile spędza z synem, jeżdżąc z nim na kilkudniowe zasiadki wędkarskie, jeżdżąc na rowerze, chodząc na basen. Pomaga synowi w odrabianiu lekcji oraz codziennie wozi go do szkoły. Posiada również oświadczenie od matki syna, które stwierdza, że rozlicza się ona w urzędzie skarbowym indywidualnie oraz potwierdza, że pełni opiekę wychowawczą nad synem. W uzupełnieniu wniosku Skarżący wyjaśnił, że jego wniosek dotyczy rozliczenia za rok podatkowy 2022. W okresie, którego dotyczy wniosek, Skarżący podlegał na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. W 2022 r. uzyskał dochody opodatkowane według skali podatkowej, pochodzące z tytułu umowy o pracę oraz z umowy zlecenia. Orzeczenie sądu o rozwodzie między Skarżącym a byłą żoną, matką J.S, uprawomocniło się [...] października 2020 r. Po orzeczeniu rozwodu, stan cywilny Skarżącego nie uległ zmianie. Nie wstąpił ponownie w związek małżeński. W okresie, którego dotyczy wniosek, nie był ojcem dla innego dziecka, które wychowywał wspólnie z drugim rodzicem lub opiekunem prawnym. Jego dziecko – J. S - urodziło się [...] sierpnia 2013 r. W okresie, którego dotyczy wniosek, i do dnia dzisiejszego, samotnie sprawował opiekę oraz samotnie wychowywał syna. Skarżący podkreślił, że świadczenie wychowawcze (tzw. 500+) na dziecko Skarżącego zostało ustalone zgodnie z art. 5 ust. 2a ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci. Początkowo, po złożeniu przez Skarżącego wniosku jako ojca samotnie wychowującego syna, świadczenie zostało przyznane w całości na jego rzecz. Jednakże, ze względu na wyrok sądu, który ustanowił opiekę naprzemienną, ZUS podzielił świadczenie między oboje rodziców. Obecnie matka dziecka przekazuje Skarżącemu co miesiąc swoją część świadczenia w wysokości 400 zł. We wniosku wskazano również, że w roku podatkowym 2022 nie miały do Strony zastosowania przepisy art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przepisy ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, przepisy ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym ani ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych. 2. W oparciu o powyższy stan faktyczny Skarżący sformułował następujące pytanie: Czy w świetle opisanych okoliczności Skarżący ma prawo do rozliczenia podatkowego jako samotnie wychowujący rodzic zgodnie z art. 6 ust. 4 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 226 ze zm., dalej jako "u.p.d.o.f.")? 3. W ocenie Skarżącego w świetle opisanych okoliczności, tj. pełnienia faktycznej opieki nad dzieckiem oraz ponoszenia wszelkich wydatków związanych z jego wychowaniem, Skarżący ma prawo do rozliczenia podatkowego jako samotnie wychowujący rodzic. W uzasadnieniu swojego stanowiska Skarżący wskazał. że pomimo formalnego orzeczenia o opiece naprzemiennej, dziecko faktycznie przebywa wyłącznie pod opieką i to Skarżący ponosi koszty jego utrzymania i wychowania. Skarżący posiada również oświadczenie matki dziecka, potwierdzające ten stan rzeczy. 4. W wydanej w dniu 16 września 2024 r. interpretacji indywidualnej Dyrektor KIS uznał stanowisko Skarżącego zawarte we wniosku za nieprawidłowe. W uzasadnieniu wydanej interpretacji Organ wskazał, że podstawową zasadą obowiązującą w przepisach jest zasada powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy. Dyrektor KIS przywołał również art. 6 ust. 4c, art. 6 ust. 4d, art. 6 ust. 4f oraz art. 6 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz art. 5 ust. 2a ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 421): Ze wskazanych powyżej przepisów wynika, że ustawodawca uzależnił prawo do skorzystania z preferencyjnych zasad obliczania podatku dochodowego dla osób samotnie wychowujących dzieci od spełnienia łącznie kilku warunków. Osoba chcąca skorzystać z tej preferencji podatkowej, musi posiadać określony status. Przy czym przepis art. 6 ust. 4c u.p.d.o.f. wymienia enumeratywnie osoby, którym przysługuje status osób samotnie wychowujących dzieci, odwołując się zarówno do statusu cywilnoprawnego osoby wychowującej dzieci (panna, kawaler, wdowa, wdowiec, rozwódka, rozwodnik), jak również do tego, że osoba ta musi faktycznie wychowywać dzieci samotnie. Osobą samotnie wychowującą dziecko jest więc taka osoba, która osobiście troszczy się o bieżące zaspokajanie codziennych potrzeb dziecka w pojedynkę, tj. w pełni albo w przeważającej mierze bez udziału drugiego z rodziców. Dyrektor KIS podkreślił, że zgodnie ze stanowiskiem utrwalonym zarówno w orzecznictwie, jak i w doktrynie prawa - wszelkie preferencje podatkowe stanowią wyłom od zasady powszechności opodatkowania oraz mają charakter przywileju, z którego podatnik ma prawo, a nie obowiązek korzystania; muszą one być zatem interpretowane bez dokonywania wykładni rozszerzającej, a także zawężającej danego przepisu prawa podatkowego. Nadto, przy wszelkiej interpretacji przepisów prawa podatkowego i próbach odkodowania zawartych w nich norm prawnych należy posługiwać się przede wszystkim wykładnią językową. W konsekwencji, korzystanie z każdej preferencji podatkowej, w tym przewidzianej w art. 6 ust. 4c u.p.d.o.f., uzależnione jest od spełnienia wszystkich przesłanek wymaganych do jej zastosowania. Dyrektor KIS zauważył, że od 1 stycznia 2022 r. ustawodawca zdecydował się na zmianę normatywną, która zgodnie z art. 6 ust. 4f u.p.d.o.f. nie przyznaje preferencji osobie, która wychowuje wspólnie z drugim rodzicem albo opiekunem prawnym co najmniej jedno dziecko. Dotyczy to również sytuacji, gdy dziecko jest pod opieką naprzemienną, w związku z którą obydwojgu rodzicom zostało ustalone świadczenie wychowawcze zgodnie z ustawą o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci. Skoro ustanowienie opieki naprzemiennej powoduje podział świadczenia wychowawczego pomiędzy oboje rodziców, to niezależnie od ustaleń pomiędzy rodzicami (że świadczenie będzie pobierał jeden z nich) lub braku takich ustaleń (jeden z rodziców nie zajmuje się dzieckiem i to drugi pobiera świadczenie) - prawo do preferencyjnego rozliczenia nie przysługuje. W ocenie Organu w niniejszej sprawie nie można uznać, że w przypadku Skarżącego spełnione zostały wszystkie warunki wymagane dla rozliczenia się jako osoba samotnie wychowująca dziecko. Wprawdzie - jak wskazano we wniosku – w 2022 r. Skarżący samotnie sprawował opiekę oraz samotnie wychowywał syna, to jednak wobec ustanowienia przez sąd w wyroku rozwodowym w stosunku do tego dziecka opieki naprzemiennej - w związku z którą świadczenie wychowawcze zostało ustalone dla obojga rodziców zgodnie z art. 5 ust. 2a ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci - wystąpiła określona w art. 6 ust. 4f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych negatywna przesłanka, która wyłącza możliwość skorzystania przez Skarżącego z tej preferencji. W konsekwencji, zdaniem Organu, Skarżący nie może rozliczyć się jako rodzic samotnie wychowujący dziecko na zasadach określonych w art. 6 ust. 4c i 4d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. 5. Pismem z dnia [...] września 2024 r. Skarżący złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na powyższą interpretację wnosząc o jej uchylenie w całości oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania. Zaskarżonej interpretacji zarzucono: 1) nieprawidłowe zastosowanie przepisów prawa podatkowego. Organ błędnie uznał, że opieka naprzemienna wyklucza możliwość rozliczenia się jako osoba samotnie wychowująca dziecko, mimo że faktycznie od 1 stycznia 2021 r. syn przebywa wyłącznie pod jego opieką. Ustawodawca wyklucza preferencję podatkową jedynie w przypadkach, gdy opieka naprzemienna jest faktycznie realizowana. W mojej sytuacji opieka naprzemienna nie jest wykonywana od 1 stycznia 2021 r., co potwierdza oświadczenie matki dziecka. 2) pominięcie faktycznego stanu rzeczy Organ nie uwzględnił faktu, że pomimo formalnego ustalenia opieki naprzemiennej, syn J. przebywa wyłącznie u Skarżącego, co potwierdza oświadczenie matki dziecka, a także inne dowody, takie jak: faktury za wyjazdy wakacyjne, zajęcia pozaszkolne, oraz inne wydatki związane z utrzymaniem dziecka 3) niezastosowanie wykładni celowościowej przepisu. Przepisy dotyczące rozliczeń jako osoba samotnie wychowująca dziecko mają na celu wsparcie rodziców, którzy faktycznie samotnie wychowują dzieci. Fakt, że opieka naprzemienna została orzeczona formalnie, nie może wykluczać możliwości korzystania z preferencji podatkowej, jeżeli w rzeczywistości dziecko przebywa na stałe u jednego z rodziców. W uzasadnieniu skargi Skarżący wskazał, że w zaskarżonej interpretacji organ twierdzi, że opieka naprzemienna uniemożliwia skorzystanie z preferencyjnego rozliczenia podatkowego jako osoba samotnie wychowująca dziecko. Tymczasem w rzeczywistości, od 1 stycznia 2021 r. syn J. przebywa wyłącznie pod opieką Skarżącego, co potwierdzają liczne dowody w sprawie, takie jak oświadczenie matki dziecka oraz dokumenty związane z utrzymaniem syna. Organ nie odniósł się odpowiednio do tego stanu faktycznego, co jest naruszeniem zasad obiektywnej oceny dowodów. Skarżący zaznaczył, że zgodnie z art. 6 ust. 4 u.p.d.o.f., status osoby samotnie wychowującej dziecko powinien być ustalany na podstawie rzeczywistego stanu faktycznego, a nie tylko formalnych orzeczeń sądu. Skarżący utrzymuje dziecko samodzielnie, co daje mu prawo do preferencyjnego rozliczenia podatkowego. Skarżący wskazał, że posiada oświadczenie matki dziecka z dnia 18 lipca 2024 r. potwierdzające, że dziecko przebywa wyłącznie pod jego opieką. 6. W odpowiedzi na skargę Organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej interpretacji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: skarga zasługiwała na uwzględnienie. 7. W ramach wiążących sąd administracyjny zarzutów i podstawy prawnej środka zaskarżenia - zgodnie z art. 57a zd. 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 - dalej: p.p.s.a) - Strona wskazała na naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. 6 ust. 4c i ust. 4f u.p.d.o.f. oraz uchybienia o charakterze procesowym, tj. art. 121 § 1 w zw. z art. 14h oraz art. 14c § 1 i § 2 Ordynacji podatkowej. Takie ukształtowanie zarzutów skargi pozwalało na odniesienie się do istoty sporu interpretacyjnego dotyczącego możliwości skorzystania z preferencyjnego sposobu opodatkowania przewidzianego w art. 6 ust. 4c u.p.d.o.f. 8. Zgodnie z treścią powołanego przepisu (art. 6 ust. 4c ustawy), dodanego na mocy art. 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 9 czerwca 2022 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1265; dalej: ustawa zmieniająca), od dochodów jednego rodzica lub opiekuna prawnego, podlegającego obowiązkowi podatkowemu, o którym mowa w art. 3 ust. 1, będącego panną, kawalerem, wdową, wdowcem, rozwódką, rozwodnikiem, osobą, w stosunku do której orzeczono separację w rozumieniu odrębnych przepisów, lub osobą, której małżonek został pozbawiony praw rodzicielskich lub odbywa karę pozbawienia wolności, jeżeli ten rodzic lub opiekun w roku podatkowym samotnie wychowuje dzieci: 1. małoletnie, 2. pełnoletnie, które zgodnie z odrębnymi przepisami otrzymywały zasiłek (dodatek) pielęgnacyjny lub rentę socjalną, 3. pełnoletnie do ukończenia 25. roku życia, uczące się w szkołach, o których mowa w przepisach regulujących system oświatowy lub szkolnictwo wyższe, obowiązujących w Rzeczypospolitej Polskiej oraz w innym państwie - podatek może być określony zgodnie z ust. 4d na wniosek wyrażony w rocznym zeznaniu podatkowym. W myśl art. 6 ust. 4d ww. ustawy, w przypadku, o którym mowa w ust. 4c, podatek jest określany w podwójnej wysokości podatku obliczonego od połowy dochodów osoby samotnie wychowującej dzieci, z uwzględnieniem art. 7, przy czym do sumy tych dochodów nie wlicza się dochodów (przychodów) opodatkowanych w sposób zryczałtowany na zasadach określonych w niniejszej ustawie. Stosownie zaś do art. 6 ust. 4e u.p.d.o.f., przepisu ust. 4c pkt 3 nie stosuje się, jeżeli dziecko, o którym mowa w tym przepisie, uzyskało w roku podatkowym: 1. dochody, z wyjątkiem renty rodzinnej, podlegające opodatkowaniu na zasadach określonych w art. 27 lub art. 30b lub 2. przychody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 148 i 152 - w łącznej wysokości przekraczającej dwunastokrotność kwoty renty socjalnej określonej w ustawie z dnia 27 czerwca 2003 r. o rencie socjalnej (Dz. U. z 2022 r. poz. 240), w wysokości obowiązującej w grudniu roku podatkowego. Zgodnie z art. 6 ust. 4f u.p.d.o.f., sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 4d, nie ma zastosowania do osoby, która wychowuje wspólnie z drugim rodzicem albo opiekunem prawnym co najmniej jedno dziecko, w tym również gdy dziecko jest pod opieką naprzemienną, w związku z którą obydwojgu rodzicom zostało ustalone świadczenie wychowawcze zgodnie z art. 5 ust. 2a ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci (Dz. U. z 2019 r. poz. 2407 oraz z 2021 r. poz. 1162, 1981 i 2270). W myśl art. 6 ust. 8 u.p.d.o.f., sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 2 i 4d, nie ma zastosowania, w przypadku gdy chociażby jeden z małżonków, osoba samotnie wychowująca dziecko lub jej dziecko: 1. stosuje przepisy: a. art. 30c lub b. ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, z wyjątkiem art. 6 ust. 1a tej ustawy - w zakresie osiągniętych w roku podatkowym przychodów, poniesionych kosztów uzyskania przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do zwiększania lub pomniejszenia podstawy opodatkowania albo przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do dokonywania innych doliczeń lub odliczeń; 2. podlega opodatkowaniu na zasadach wynikających z ustawy z dnia 24 sierpnia 2006r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych. 9. Na podstawie art. 18 ust. 1 ustawy zmieniającej przepisy art. 6 ust. 4c-4h, 8 (...) ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, (...) stosuje się do dochodów (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia 2022 r. Na gruncie niniejszej sprawy osią sporu pozostawało pojęcie "samotnego wychowywania dziecka", o którym mowa w art. 6 ust. 4c u.p.d.o.f., bowiem spełnienie pozostałych warunków preferencyjnego rozliczenia, wynikających z wyżej przytoczonych przepisów, zostało przez Stronę potwierdzone w przedstawionym we wniosku opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego. Na tle zawisłego sporu podkreślenia wymaga, że tożsame zagadnienie prawne w zbliżonych zasadniczo stanach faktycznych było już przedmiotem licznych wyroków sądów administracyjnych. Linia orzecznicza sądów administracyjnych jest ugruntowana - wyroki NSA: z 5 kwietnia 2017 r., II FSK 573/15; z 12 lutego 2020 r., II FSK 383/20; z 6 maja 2021 r., II FSK 412/19; z 14 lipca 2021 r., II FSK 3790/18; z 17 sierpnia 2021 r., II FSK 3083/19; z 23 listopada 2021 r., II FSK 1038/21; z 3 lutego 2022 r., sygn. akt II FSK 1513/19; z 20 kwietnia 2022 r., sygn. akt II FSK 2020/19; z 7 lutego 2023 r., II FSK 1766/20; z 15 czerwca 2023 r., II FSK 42/21; z 10 października 2023 r., II FSK 309/21 oraz w wyroki wojewódzkich sądów administracyjnych: WSA we Wrocławiu z 16 lutego 2018 r., I SA/Wr 1234/17; z 18 listopada 2021 r., I SA/Wr 651/21; z 5 lipca 2022 r., I SA/Wr 948/21; WSA w Warszawie z 12 czerwca 2018 r., III SA/Wa 2608/17 i z 12 września 2017 r., III SA/Wa 2835/16, z 9 stycznia 2019 r., I SA/Wa 43/18, WSA w Gdańsku z 7 listopada 2018 r., I SA/Gd 831/18 oraz z 12 lipca 2022 r., I SA/Gd 320/22 oraz III SA/Wa 2009/24. Jakkolwiek ww. wyroki zapadły na gruncie przepisów obowiązujących do dnia 31 grudnia 2021 r., to - w ocenie Sądu - przedstawione w nich rozważania zachowują w analizowanym zakresie aktualność w odniesieniu do regulacji, które weszły w życie w dniu 1 lipca 2022 r. i znajdują zastosowanie do dochodów (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia 2022 r. (art. 18 ust. 1 ustawy zmieniającej). Taki kierunek interpretacji uznawany jest za właściwy, zwłaszcza w świetle wypowiedzi NSA prezentowanej w wyroku z 24 stycznia 2024 r., II FSK 497/21. W orzeczeniu tym Sąd drugiej instancji, analizując zmiany legislacyjne dotyczące ulgi dla osób samotnie wychowujących dzieci, zauważył w kontekście nowelizacji dokonanej wspomnianą wyżej ustawą zmieniającą, iż: "Znamienne jest, że nowa redakcja analizowanej ulgi nie modyfikuje ukształtowanego już w orzecznictwie rozumienia wyrażenia ustawowego dotyczącego "samotnego wychowywania dzieci", zamieszczonego obecnie w art. 6 ust. 4c u.p.d.o.f.". 10. W sprawie będącej przedmiotem wyrokowania Sąd nie znalazł tym samym powodów do odstąpienia od utrwalonego w judykaturze sposobu rozumienia pojęcia "samotnego wychowywania dzieci", a w konsekwencji do odmiennego odkodowania brzmienia normy ze spornego przepisu. W ocenie Sądu wykładnia analizowanego art. 6 ust. 4c u.p.d.o.f. nie pozwala na ograniczenie statusu rodzica samotnie wychowującego dziecko/dzieci wyłącznie do osób wychowujących dzieci bez wsparcia drugiego z rodziców. Przepis wymaga jedynie, by rodzic chcący skorzystać z ulgi "w roku podatkowym samotnie wychowywał dzieci". Jeśli rozwiedziony rodzic nie wykonuje w tym samym czasie i w tym samym miejscu czynności, przy współudziale drugiego rodzica, składających się na proces jego czynności wychowawczych, to nieuprawnionym jest twierdzenie, że robi to wspólnie z drugim rodzicem. Wspólne wychowywanie zakłada (jednoczesny) współudział rodziców (opiekunów) w procesie wychowawczym. W przedstawionym we wniosku stanie sprawy rodzice nie wychowują córki "wspólnie" (tj. jednocześnie w tym samym czasie i miejscu), ale każde z nich odrębnie bez udziału drugiego z rodziców. 11. Skarżący wskazał, że sprawuje stałą opiekę nad dzieckiem – J.S. W 2021 r. przeprowadził się do O., gdzie stworzył nowy dom dla syna. Od tego czasu syn przebywa wyłącznie pod jego opieką. Mając u niego swój własny pokój, ma stworzone dobre warunki rozwojowe. W ramach opieki, Skarżący ponosi następujące wydatki związane z wychowaniem i utrzymaniem dziecka: koszty związane z edukacją szkolną, jak i pozaszkolną (np. j. angielski Early Stage, zajęcia z piłki nożnej); zakup ubrań oraz obuwia; zakup urządzeń multimedialnych, tj. laptop, tablet; zakup sprzętu sportowego, tj. rower, hulajnoga, deskorolka i inne; koszty związane z telefonem komórkowym dziecka; koszty wyjazdów wakacyjnych za granicę, obozów sportowych oraz wyjazdów zimowych; koszty opieki medycznej. Każde święta spędza razem z synem. Każdą wolną chwilę spędza wspólnie, jeżdżąc na kilkudniowe zasiadki wędkarskie, jeżdżąc na rowerze, chodząc na basen. Skarżący pomaga synowi w odrabianiu lekcji oraz codziennie wozi go do szkoły. Posiada również oświadczenie od matki syna, które stwierdza, że rozlicza się ona w urzędzie skarbowym indywidualnie oraz potwierdza, że to on pełni opiekę wychowawczą nad synem. 12. W ocenie Sądu o wspólnym (będącym antonimem samotnego), wychowaniu dzieci, nie świadczy fakt formalnego powierzenia władzy rodzicielskiej wspólnie obojgu małżonkom. Nieuprawniona jest wobec tego taka wykładnia omawianego przepisu, która wyklucza spod jego działania jednego z rozwiedzionych rodziców wychowującego dziecko bez udziału drugiego rodzica, czyli samotnie. 13. Konkludując, prawidłowo dokonana wykładnia spornej regulacji prowadzi do wniosku, że rozwiedziony rodzic samotnie wychowujący dziecko, w znaczeniu powyżej wskazanym, jest uprawniony do ulgi ustanowionej w tym przepisie, jeśli spełnia pozostałe warunki preferencyjnego rozliczenia (które w sprawie nie były kwestią sporną). Z uwagi na powyższe Sąd uznał za zasadny zarzut błędnej wykładni przepisu prawa materialnego, tj. art. 6 ust. 4c u.p.d.o.f. 14. Brak było natomiast podstaw do uwzględnienia zarzutów natury procesowej. Z samego bowiem faktu dokonania przez Dyrektora KIS odmiennej interpretacji spornego przepisu prawa nie sposób wywieść naruszenia wskazanych w pkt 2 petitum skargi przepisów postępowania. 15. W tym stanie rzeczy Sąd uchylił zaskarżoną interpretację indywidualną w oparciu o art. 146 w związku z art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) p.p.s.a. 16. W ponownie prowadzonym postępowaniu organ interpretacyjny zobowiązany będzie do uwzględnienia wykładni prezentowanej przez Sąd w uzasadnieniu niniejszego wyroku uznając prawo do wspólnego rozliczenia się Skarżącego z nieletnim synem. 17. O kosztach postępowania sądowego postanowiono na podstawie art. 200, art. 205 § 2 i 4 oraz art. 209 p.p.s.a, uwzględniając kwotę uiszczonego wpisu od skargi (200 zł).