III SA/Wa 2433/21

Warszawa, dnia 8 czerwca 2022 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Asesor WSA Agnieszka Sułkowska po rozpoznaniu w dniu 8 czerwca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.P. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia [...] sierpnia 2021 r. nr [...] w przedmiocie skargi na czynności egzekucyjne postanawia: odrzucić skargę. M.P. (dalej: "Skarżąca", "Strona") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie opisane w komparycji niniejszego postanowienia. Zarządzeniem z 26 października 2021 r. Skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł w terminie 7 dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Wnioskiem z dnia 25 listopada 2021 r. Strona zwróciła się o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata. Postanowieniem z 11 stycznia 2022 r. starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie odmówił Skarżącej przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Pismem z dnia 9 lutego 2022 r. Strona złożyła sprzeciw od ww. postanowienia. Postanowieniem z 28 lutego 2022 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. Zarządzeniem z 15 kwietnia 2022 r. wezwano stronę skarżącą do wykonania prawomocnego zarządzenia z 26 października 2022 r. w przedmiocie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. W wezwaniu pouczono, że nieuiszczenie wpisu w terminie siedmiu dni, od dnia doręczenia wezwania, spowoduje odrzucenie skargi. Jednocześnie poinformowano Stronę, że kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy nie przerywa biegu terminu do uiszczenia wpisu oraz nie chroni strony przed skutkami niezastosowania się do treści wezwania, we wskazanym przez sąd terminie. Ponadto wskazano, że na prawomocne zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi nie przysługują środki odwoławcze. Wezwanie doręczono Skarżącej 4 maja 2022 r. W odpowiedzi na ww. wezwanie Strona złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy. W dokumentach księgowych dotyczących opłat sądowych według stanu na dzień 26 maja 2022 r. nie zidentyfikowano wpłaty wpisu sądowego od skargi do niniejszej sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Zgodnie z art. 230 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329) – zwanej dalej: "p.p.s.a.", od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem takim jest skarga. Sąd, w myśl art. 220 § 1 p.p.s.a. w związku z art. 220 § 3 p.p.s.a. nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Jeśli należny wpis nie zostanie uiszczony, wzywa się wnoszącego skargę do jego uiszczenia. W myśl natomiast art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis podlega odrzuceniu przez sąd. Sąd stwierdza, że skoro z akt sądowych sprawy wynika, iż pismo zawierające wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi zawierało prawidłowe pouczenie o skutkach niezastosowania się do wezwania w wyznaczonym terminie i zostało skutecznie doręczone Skarżącej, to należało przyjąć, że siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu rozpoczął bieg następnego dnia po doręczeniu wezwania, tj. w dniu 5 maja 2022 r. Termin ten upłynął zaś z dniem 11 maja 2022 r., zgodnie z zasadami obliczania terminów przewidzianymi w art. 83 § 1 p.p.s.a. Sąd zauważa, że skoro z dokumentów księgowych Sądu wynika, iż do dnia 26 maja 2022 r. nie odnotowano wpływu wpisu, należało uznać, że Skarżąca nie uiściła wpisu sądowego w wyznaczonym terminie. Skarga nie została zatem opłacona i podlega odrzuceniu. Odnosząc się do wniosku o przyznanie prawa pomocy złożonego po wezwaniu do wykonania prawomocnego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi Sąd wskazuje, że po takim wezwaniu, kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy nie przerywa biegu terminu do uiszczenia wpisu oraz nie chroni strony przed skutkami niezastosowania się do treści wezwania we wskazanym przez sąd terminie, o czym Strona była informowana przy okazji wezwania do wykonania prawomocnego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Choć więc strona ma prawo złożyć ponowny wniosek o przyznanie prawa pomocy, co wynika z brzmienia art. 165 P.p.s.a., to jednak czynność ta nie uchyla obowiązku usunięcia braku fiskalnego skargi. Na aprobatę zasługuje bowiem obecny w judykaturze sądowoadministracyjnej pogląd, zgodnie z którym każdy ponowny wniosek o przyznanie prawa pomocy złożony po prawomocnej odmowie uwzględnienia uprzednio złożonego wniosku w tym przedmiocie, nie wpływa na bieg terminu do uiszczenia wpisu wskazanego przez sąd w wezwaniu do dokonania tej czynności oraz nie chroni strony przed skutkami niezastosowania się do treści wezwania we wskazanym terminie (por.: postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 1 marca 2017 r., sygn. akt I OZ 479/17; z dnia 8 kwietnia 2014 r., sygn. akt II OSK 810/14; z dnia 20 lipca 2011 r., sygn. akt II OSK 1380/11). W rezultacie, po bezskutecznym upływie siedmiodniowego terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, określonego w zarządzeniu wydanym po uprawomocnieniu się postanowień o odmowie przyznania prawa pomocy, sąd winien odrzucić skargę na mocy art. 220 § 3 P.p.s.a. (por. m. in.: postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 15 października 2009 r., sygn. akt II OZ 869/09, sygn. akt II OZ 869/09; z dnia 16 grudnia 2011 r., sygn. akt I OZ 1047/11; z dnia 7 lutego 2011 r., sygn. akt II FSK 2274/10 i powołane tam dalsze orzecznictwo). Złożenie w terminie do wykonania prawomocnego zarządzenia o wezwaniu do usunięcia braku fiskalnego skargi kolejnego wniosku o przyznanie prawa pomocy nie skutkuje przy tym przerwaniem biegu tego terminu, a jego upływ powoduje przewidziane prawem konsekwencje proceduralne (por. m. in.: postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 maja 2007 r., sygn. akt II FSK 649/06; z dnia 3 lutego 2009 r., sygn. akt I OZ 53/09; z dnia 28 lipca 2009 r., sygn. akt I FZ 252/09). W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., postanowił o odrzuceniu skargi.