III SA/Wa 848/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sylwester Golec (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia WSA Krystyna Kleiber, Sędzia WSA Artur Kot, Protokolant Edyta Żyśkiewicz, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 sierpnia 2010 r. sprawy ze skargi I. S.A. w W. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia [...] grudnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych oddala skargę Pismem z dnia 21 września 2009 r., I. S.A. –zwana dalej Skarżącą lub Spółką - zwróciła się do Ministra Finansów z wnioskiem o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie kosztów uzyskania przychodów. W uzasadnieniu przedstawiła stan faktyczny, z którego wynika, że planuje zrealizować ofertę publiczną akcji serii B, E oraz ubiegać się o dopuszczenie do obrotu na rynku regulowanym akcji serii B, C, E oraz praw do akcji serii E. W związku z tym Spółka poniosła wydatki: obsługi prawnej, biegłego sądowego, doradcze, czarteru samolotu - targi CEBIT, public relations, wyceny Spółki, przekształceń ksiąg rachunkowych na prowadzenie zgodnie z MSR, oceny prognoz, bieżących kontaktów z KNF, transakcji z podmiotami powiązanymi, opinii do prospektu, złożenia prospektu, wynagrodzeń Domu Inwestycyjnego. W związku z tym, że Komisja Nadzoru Finansowego zawiesiła postępowanie w sprawie zatwierdzenia prospektu emisyjnego część wydatków, które poniosła Spółka będzie musiała być ponownie poniesiona w przypadku wznowienia powyższego postępowania. W zakresie sposobu ujęcia w księgach rachunkowych część już poniesionych wydatków, np. związanych z przekształceniem sprawozdania finansowego za 2005 r. na sprawozdanie finansowe zgodne z Międzynarodowymi Standardami Finansowymi Spółka spisała z konta "rozliczenia międzyokresowe czynne" do pozostałych kosztów operacyjnych. Pozostała część poniesionych przez Spółkę wydatków Spółka ujmuje jako "rozliczenia międzyokresowe czynne". Wydatki te - zgodnie z prawem bilansowym zostaną w przyszłości ujęte jako zmniejszenie kapitału zapasowego Spółki albo ujęte w księgach rachunkowych jako koszty finansowe. W oparciu o tak przedstawiony stan faktyczny, Spółka zapytała, czy poniesione przez Spółkę w przedstawionym stanie faktycznym wydatki stanowią koszty uzyskania przychodu w dacie ich poniesienia? W uzasadnieniu swego stanowiska powołując się na orzeczenia wojewódzkich sądów administracyjnych wskazała, że do kosztów uzyskania przychodów można zaliczyć zarówno wydatki, które w sposób bezpośredni można powiązać z przychodem jak i wydatki, które można powiązać z przychodem w sposób pośredni nawet jeżeli przychód z przyczyn obiektywnych nie został osiągnięty. Spółka dodała, że poniesione w przedstawionym stanie faktycznym wydatki są kosztem uzyskania przychodu bez względu na sposób ich kwalifikacji w ewidencji księgowej Spółki. Celem emisji akcji jest bowiem zwiększenie przychodów albo zabezpieczenie źródła przychodów. Pozyskanie w wyniku emisji akcji środków finansowych ma bowiem służyć rozwojowi prowadzonej działalności gospodarczej, poprzez m.in. rozszerzenie zakresu działalności w różnych zakresach funkcjonowania Spółki, jakości produktów gotowych, co w konsekwencji skutkuje lub może skutkować wzrostem przychodów. Emisja akcji nie jest celem samym w sobie. Jest jednym ze sposobów finansowania działalności podmiotów gospodarczych, w szczególności w zakresie przedsięwzięć o charakterze strategicznym dla podmiotu emitującego papiery wartościowe. Wydatki poniesione zostały w celu uzyskania przychodu, który jest celem emisji papierów wartościowych. Interpretacją indywidualną z dnia [...] grudnia 2009 r. Minister Finansów stanowisko Skarżącej uznał za nieprawidłowe. W uzasadnieniu interpretacji organ wyjaśnił, że w przypadku kosztów poniesionych w związku z podwyższeniem kapitału zakładowego poprzez emisję akcji należy zauważyć, że są to koszty bez, których kapitał zakładowy nie mógłby być podniesiony. Zatem wymienione we wniosku wydatki związane z emisją akcji są bezpośrednio związane z podwyższeniem kapitału zakładowego. Skoro w świetle art. 12 ust. 4 pkt 4 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 z późn. zm.) – dalej "u.p.d.o.p." ustawy wartości majątkowe wniesione na pokrycie kapitału zakładowego Spółki nie stanowią jej przychodu podatkowego to wydatków związanych z pozyskaniem kapitału zakładowego nie można traktować jako kosztów uzyskania tych przychodów. Nie odnoszą się one bowiem do przychodu podatkowego. Są bezpośrednio powiązane z przeprowadzeniem neutralnej podatkowo operacji na kapitale zakładowym Spółki. Przychód ten nie powstaje jako efekt bieżącej działalności gospodarczej podatnika. Należy stwierdzić, że Spółka ma prawo oczekiwać, iż w określonej perspektywie czasowej podwyższenie kapitału i związane z tym rozszerzenie działalności będzie generowało zwiększone przychody, ale będą to już przychody z bieżącej działalności gospodarczej. Organ dodał, że przychód z tej działalności jest przychodem odrębnym od przychodu otrzymanego na podwyższenie kapitału zakładowego. Z osiągnięciem tego przychodu będą się wiązały odrębne wydatki stanowiące koszt jego uzyskania. Okoliczność, że dokonując przedmiotowych wydatków związanych z emisją akcji Spółka zakłada, iż w efekcie w przyszłości będą one generowały przychody z działalności gospodarczej nie podważa jednak ich bezpośredniego związku z przychodem w postaci środków pieniężnych z tej emisji, który Spółka otrzyma na podwyższenie kapitału. Skoro więc przychód otrzymany na powiększenie kapitału zakładowego nie stanowi przychodu dla celów podatkowych, to koszty jego uzyskania, nie mogą stanowić kosztów uzyskania przychodów w rozumieniu art. 15 ust. 1 u.p.d.o.p. Zgodnie bowiem z tym przepisem nie stanowią kosztów podatkowych wydatki, co prawda nie wymienione w art. 16 ust. 1 ww. ustawy, ale związane z przysporzeniami nie uważanymi za przychód przez ustawodawcę (art. 12 ust. 4 pkt 4 tej ustawy). Organ powołał się przy tym na treść art. 7 ust. 3 pkt 1 i 3 u.p.d.o.p. i wyjaśnił, że przy ustalaniu dochodu stanowiącego podstawę opodatkowania nie uwzględnia się kosztów uzyskania przychodów ze źródeł przychodów, jeżeli dochody z tych źródeł nie podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym lub są wolne od podatku. Pomimo wystosowania przez Skarżącą wezwania do usunięcia naruszenia prawa Minister Finansów nie znalazł podstaw do zmiany stanowiska. W skardze z dnia 17 lutego 2010 r. Skarżąca zarzucając interpretacji naruszenie art. 14c § 2 w związku z art. 120 i 121 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) – dalej "O.p." oraz w związku z art. 15 ust. 1 w zw. z ust. 4 d u.p.d.o.p., wniosła o uchylenie zaskarżonej interpretacji. W obszernym uzasadnieniu skargi Spółka powołując się na szereg orzeczeń Wojewódzkich Sądów Administracyjnych powtórzyła argumentację zawartą we wniosku o udzielenie pisemnej interpretacji. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie w całości podtrzymując dotychczasową argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: skarga nie jest zasadna. W niniejszej sprawie skargę należało oddalić, ponieważ zadnienia prawne identyczne z zagadnieniem prawnym występującym w niniejszej sprawie na tle stanu faktycznego przedstawionego przez Skarżącą we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego, były przedmiotem licznych wyroków NSA. W wyrokach tych NSA zajął stanowisko takie jak stanowisko prezentowane w niniejszej sprawie przez Ministra Finansów. Przykładowo można wskazać na wyroki. NSA: z 23 lutego 2009r., sygn. akt II FSK 1753/07, z 29 grudnia 2009 r., sygn. aktII FSK 2085/08, Jurysdykcja Podatkowa 2010, nr 2, str.60, z dnia 7 lipca 2009 r., sygn. akt II FSK 395/08, LEX nr 508638, z 4 marca 2010 r., sygn. akt II FSK 1752/08 , z 7 maja 2010 r., sygn. akt II FSK 2145/08, z dnia 8 czerwca 2010 r., sygn. akt II FSK 202/09). Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpoznający niniejszą sprawę mając na uwadze treść powołanych orzeczeń NSA uznał, że Skarżąca bezzasadnie twierdziła, iż koszty poniesione w celu pozyskania kapitału zakładowego na podstawie art. 15 ust. 1 u.p.d.o.p. stanowią koszty uzyskania przychodu. Okoliczność, że kwoty uzyskane jako podwyższenie kapitału zakładowego na podstawie art. 12 ust. 4 pkt 4 u.p.d.o.p. nie stanowią przychodu podlegającego opodatkowaniu, skutkuje tym że koszty poniesione w celu uzyskania tych kwot nie stanowią kosztu uzyskania przychodu. Przyjmując za NSA, że w niniejszej sprawie nie ma znaczenia okoliczność, iż kwoty uzyskane tytułem podwyższenia kapitału zakładowego służyć będą uzyskaniu przychodów podlegających opodatkowaniu, należało stwierdzić, że w zakażonej interpretacji organ prawidłowo zastosował przepisy art. 15 ust. 1 u.p.d.o.p. Skoro przedmiotowych wydatków nie można było na podstawie art. 15 ust. 1 u.p.d.o.p. zaliczyć do kosztów uzyskani przychodów to nie mógł mieć do nich zastosowania art. 15 ust. 4 u.p.d.o.p. W tym stanie rzeczy należało uznać także za bezzasadne zarzuty naruszenia art. 14c § 2 O.p. w zw. z art. 120 i 121 § 1 O.p., które w skardze powiązano z naruszeniem art. 15 ust. 1 i 4 u.p.d.o.p. Z tych względów Sąd nie uwzględnił zarzutów podnoszonych w skardze w tym także argumentacji opartej na powołanych w skardze orzeczeniach Sądów Administracyjnych i na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) oddalił skargę.