VII SA/Wa 1030/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mirosława Kowalska po rozpoznaniu w dniu 31 sierpnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku N. Sp. z o.o. z siedzibę w W. o wstrzymanie wykonania decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2015 r. Nr [...] w sprawie ze skargi N. Sp. z o.o. z siedzibę w W. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2015 r. Nr [...] w przedmiocie nakazu doprowadzenia obiektu do stanu poprzedniego postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Decyzją z dnia [...] marca 2015 r. nr [...] [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...], nakazującą N. Sp. z o.o. dokonanie demontażu reklamy wielkoformatowej – konstrukcji wsporczej wraz z oświetleniem lampami halogenowymi, umieszczonych na elewacji zabytkowego budynku wielorodzinnego przy Al. [...] w W. Decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego została zaskarżona przez N. Sp. z o.o. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając wniosek strona skarżąca wskazała, że siatka wraz z konstrukcją, zamontowana obecnie na elewacji budynku stanowią zabezpieczenie zabytku. Narażenie budynku na jego uszkodzenia z pewnością można uznać za niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ponadto, obecny stan elewacji ze względu na uszkodzony tynk i spękania muru, stanowi zagrożenie dla ludzi i mienia. Brak zabezpieczenia uszkodzonej elewacji budynku położonego w centrum W. może spowodować odpadnie pewnych jej elementów na przechodzące obok budynku osoby lub zaparkowane pojazdy. Ponadto skarżąca dodała, iż dokonanie demontażu jest czynnością, która ze swej natury spowoduje powstanie trudnych do odwrócenia skutków o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. - ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.). W tym zakresie powołano się na postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 24 lutego 2012 r., sygn. akt II OSK 385/12 oraz z dnia 22 lutego 2012 r., sygn. akt II OSK 293/2012. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 p.p.s.a. - ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Sąd może jednak na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie decyzji pod warunkiem zaistnienia przesłanek z art. 61 § 3 ww. ustawy, a mianowicie wówczas, gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przez znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki należy natomiast rozumieć taki uszczerbek (majątkowy lub niemajątkowy), który nie będzie mógł być usunięty przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 9 czerwca 2014 r. II OZ 562/14 LEX nr 1470079, z dnia 15 maja 2014 r. II FZ 468/14 LEX nr 1467648, z dnia 14 maja 2014 r. I OZ 366/14 LEX nr 1459942, z dnia 26 kwietnia 2013 r. II OZ 322/13 LEX nr 1320757). Jednocześnie należy podkreślić, że ciężar wykazania, iż przesłanki określone w art. 61 § 3 ustawy istotnie zaistniały spoczywa na osobie wnioskującej o wstrzymanie wykonania aktu. Aby Sąd mógł stwierdzić, czy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, wnioskodawca musi przytoczyć istnienie konkretnych okoliczności świadczących o zasadności wstrzymania, popartych faktami oraz ewentualnie stosownymi dowodami (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 28 kwietnia 2011 r. sygn. akt I FSK 546/11 Lex nr 786059, z dnia 28 marca 2011 r. sygn. akt I FSK 402/11 Lex nr 783591, z dnia 15 lutego 2011 r. sygn. akt I FSK 63/11 Lex nr 783605). W ocenie Sądu przytoczone we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji argumenty nie uzasadniają wstrzymania wykonania tej decyzji. Zaskarżona decyzja dotyczy doprowadzenia obiektu do stanu poprzedniego poprzez dokonanie całkowitego demontażu elementów reklamy wielkoformatowej wraz z oświetleniem i podkonstrukcją. Tym samym organ nie nakazał demontażu zabezpieczenia uszkodzonej elewacji budynku położonego przy Al. [...] w W., a jedynie reklamy wielkoformatowej wiszącej na tym budynku. Nie można więc uznać, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje zagrożenie. Bezspornym jest, że elewacja ww. budynku wymaga remontu, jednakże właściciele – do czasu przeprowadzenia remontu - winni dokonać zabezpieczenia elewacji w sposób przewidziany przepisami prawa. Ponadto wskazać należy, że każda decyzja administracyjna zobowiązująca do dokonania czynności może powodować określony skutek w sytuacji finansowej skarżącego, jednakże nie jest to sytuacja, która sama z siebie uzasadnia zastosowanie ochrony tymczasowej. Wyjaśnić bowiem należy, że w orzecznictwie sądów administracyjnych ukształtował się już dominujący pogląd przemawiający za udzieleniem ochrony tymczasowej jeżeli skarżący wykaże, że w jego konkretnej sytuacji majątkowej wywiązanie się z nałożonego obowiązku wykonania decyzji administracyjnej wiązać się będzie z wyrządzeniem znacznej szkody, zaś skarżący powinien złożyć stosowne dokumenty obrazujące jego sytuację finansową, pozwalające uprawdopodobnić podnoszone okoliczności (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 9 kwietnia 2013 r., II OZ 253/13; z dnia 17 stycznia 2012 r., I OZ 13/12; z dnia 21 stycznia 2013 r., II FZ 1076/12; z dnia 22 grudnia 2011, II FZ 743/11). Argument skarżącej, że demontaż reklamy wielkoformatowej w postaci siatki winylowej na konstrukcji wsporczej spowoduję trudne do odwrócenia skutki, Sąd uznał za chybiony z uwagi na to, że jest to jedynie konstrukcja tymczasowa. Okoliczności wskazane we wniosku muszą mieć charakter konkretny i zindywidualizowany, pozwalający ustalić, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do danego wnioskodawcy. Zatem skarżący nie dopełnił ciążących na nim obowiązków wykazania zasadności złożonego wniosku w zakresie uprawdopodobnienia zaistnienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. To do strony ubiegającej się o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności należy wykazanie, że jej sytuacja materialna jest na tyle trudna, że uzasadnia wyjątkowe traktowanie, o którym mowa w przepisie art. 61 § 3 powołanej ustawy oraz, że wykonanie nakazu demontażu spowoduje trudne do odwrócenia skutki. Kierując się powyższą argumentacją Sąd stwierdził, że w niniejszej sprawie nie zachodzą żadne okoliczności uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowił o odmowie wstrzymania zaskarżonej decyzji na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 61 § 5 p.p.s.a. - ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.).