VII SA/Wa 1700/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bogusław Cieśla po rozpoznaniu w dniu 2 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. S. na uchwałę Prezydium Naczelnej Rady Lekarskiej z dnia [...] maja 2015 r. nr [...] w przedmiocie powołania komisji orzekającej w przedmiocie niezdolności lekarza do wykonywania zawodu albo ograniczenia w wykonywaniu ściśle określonych czynności medycznych postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej uchwały. P. S. wniósł skargę na uchwałę Prezydium Naczelnej Rady Lekarskiej z dnia [...] maja 2015 r. wydaną w sprawie powołania komisji orzekającej w przedmiocie niezdolności lekarza do wykonywania zawodu albo ograniczenia w wykonywaniu ściśle określonych czynności medycznych. W piśmie z dnia 17 listopada 2015 r. skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania ww. uchwały. Skarżący podniósł, że został zawiadomiony o wyznaczeniu kolejnego terminu posiedzenia komisji. Zdaniem skarżącego fakt, że przed rozpoznaniem niniejszej sprawy przez Sąd wyznaczono kolejny termin posiedzenia komisji, w sposób jednoznaczny wskazuje na nastawienie komisji i wskazuje, że orzeczenie komisji może być wydane w sposób stronniczy, tym bardziej, że w jej składzie znajdują się osoby całkowicie zantagonizowane ze skarżącym. Istnieje więc uzasadniona obawa, że Okręgowa Izba Lekarska w Ł. może podjąć w stosunku do skarżącego uchwałę o zawieszeniu prawa wykonywania zawodu lub o ograniczeniu wykonywania określonych czynności medycznych. Podjęcie takiej uchwały uniemożliwi skarżącemu wykonywanie określonych czynności lub uniemożliwi mu jakiekolwiek działanie w zawodzie i uzyskiwanie środków utrzymania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r. poz. 270) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Sąd może jednak na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie decyzji pod warunkiem zaistnienia przesłanek z art. 61 § 3 ww. ustawy, a mianowicie wówczas, gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przez znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki należy natomiast rozumieć taki uszczerbek (majątkowy lub niemajątkowy), który nie będzie mógł być usunięty przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 9 czerwca 2014 r. II OZ 562/14 LEX nr 1470079, z dnia 15 maja 2014 r. II FZ 468/14 LEX nr 1467648, z dnia 14 maja 2014 r. I OZ 366/14 LEX nr 1459942, z dnia 26 kwietnia 2013 r. II OZ 322/13 LEX nr 1320757). Jednocześnie należy podkreślić, że ciężar wykazania, iż przesłanki określone w art. 61 § 3 ustawy istotnie zaistniały spoczywa na osobie wnioskującej o wstrzymanie wykonania aktu. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest uzasadnione (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 10 czerwca 2014 r. II FZ 763/14 LEX nr 1470059, z dnia 28 maja 2014 r. II FZ 649/14 LEX nr 1465288, z dnia 28 marca 2011 r. I FSK 402/11 LEX nr 783591, z dnia 8 maja 2013 r. I GZ 145/13 LEX nr 1318698). Zauważyć wobec tego trzeba, że zaskarżona uchwała, której przedmiotem jest powołanie komisji orzekającej w przedmiocie niezdolności lekarza do wykonywania zawodu albo ograniczenia w wykonywaniu ściśle określonych czynności medycznych, nie może bezpośrednio prowadzić do powstania negatywnych dla skarżącego następstw w postaci niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, do których nawiązuje art. 61 § 3 ustawy. Takie skutki mogłaby wywołać dopiero uchwała w przedmiocie orzeczenia o niezdolności lekarza do wykonywania zawodu albo ograniczenia w wykonywaniu ściśle określonych czynności medycznych. Samo przekonanie skarżącego o negatywnym nastawieniu komisji i obawa przed wydaniem niekorzystnego dla niego orzeczenia nie może stanowić podstawy do wstrzymania wykonania zaskarżonej uchwały. Warto przy tym zauważyć, że ewentualna uchwała w przedmiocie orzeczenia o niezdolności lekarza do wykonywania zawodu albo ograniczenia w wykonywaniu ściśle określonych czynności medycznych może być przez stronę kwestionowana w drodze odwołania, a wydana po rozpoznaniu odwołania uchwała Naczelnej Rady Lekarskiej może stanowić przedmiot skargi do sądu, jak również wniosku o wstrzymanie jej wykonania. Wniosek P. S. nie zasługuje zatem na uwzględnienie, nie można bowiem przyjąć, aby brak wstrzymania wykonania zaskarżonej uchwały narażał skarżącego na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W związku z powyższym Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.