VII SA/Wa 1858/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Janeczko, , Sędzia WSA Andrzej Siwek (spr.), Asesor WSA Elżbieta Granatowska, Protokolant specjalista Piotr Bibrowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 listopada 2022 r. sprawy ze skargi H. S. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 30 czerwca 2022 r. nr 732/22 w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego oddala skargę Zaskarżoną decyzją z dnia 28 lutego 2022 r. nr 212/22 Mazowiecki Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego (dalej jako "MWINB", "organ odwoławczy"), działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2021 r., poz. 735 ze zm. - dalej "k.p.a.") oraz art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jednolity: Dz.U z 2021 r. poz. 2351 ze zm., dalej jako "p.b."), po rozpatrzeniu odwołania H S (dalej jako "skarżąca", "wnioskodawczyni") od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] (dalej jako "PINB w [...]", "PINB", "organ I instancji") z dnia [...] kwietnia 2022 r., nr [...] umarzającej postępowanie administracyjne w umarzającej postępowanie administracyjne w sprawie budynku mieszkalnego jednorodzinnego usytuowanego na działce nr ew. [...] położonej przy ul. [...] w [...], utrzymał w mocy ww. decyzję PINB. Decyzja wydana została w następującym stanie faktycznym i prawnym. H S pismem z dnia 12 lutego 2020 roku zwróciła się do PINB w [...] z żądaniem wszczęcia postępowania administracyjnego w sprawie budynku mieszkalnego jednorodzinnego usytuowanego na działce nr [...] położonej przy ulicy [...] w [...], stanowiącej własność K i Z W. Wnioskodawczyni wniosła o doprowadzenie obiektu do stanu właściwego poprzez likwidację otworów okiennych zlokalizowanych w ścianie szczytowej wschodniej oraz okapu dachu wysuniętego poza obrys budynku w kierunku działki nr [...]. W dniu 17 czerwca 2020 roku przedstawiciele PINB przeprowadzili oględziny obiektu w terenie. W wyniku czynności kontrolnych ustalono, że na działce nr [...] zlokalizowany jest jednokondygnacyjny budynek mieszkalny konstrukcji murowanej usytuowany bezpośrednio przy granicy z działką nr [...]. W ścianie szczytowej wschodniej zlokalizowane były łącznie trzy otwory okienne: jeden w poziomie piwnicy, jeden w poziomie parteru oraz jeden w poziomie strychu. Otwór drzwiowy został zlikwidowany. Okap dachu jest wysunięty poza obrys ściany szczytowej na ok. 40 cm w kierunku działki o nr ew. [...]. Właściciele budynku oświadczyli, że obiekt został wybudowany w 1965r. przez ówczesnego właściciela – K W - matkę Z W. Obecni właściciele nie posiadają dokumentacji dotyczącej budowy budynku. W momencie realizacji budowy, działki o nr ew. [...] i [...] stanowiły jedną nieruchomość. Podział działki nastąpił w 1971 r. Według oświadczenia K i Z W otwory okienne powstały w trakcie budowy budynku tj. przed podziałem nieruchomości i poprowadzeniem granicy po ścianie obiektu. PINB w [...] pismem z dnia 17 lipca 2020 r. zawiadomił strony o wszczęciu na wniosek. H S postępowania administracyjnego w sprawie budynku mieszkalnego jednorodzinnego usytuowanego na działce o nr ew. [...] położonej przy ul. [...] w [...]. Następnie PINB pismem z dnia 11 sierpnia 2020 r. wezwał K i Z W do przedstawienia projektu budowlanego oraz decyzji o pozwoleniu na budowę w/w budynku mieszkalnego. W odpowiedzi na ww. wezwanie K i Z W wskazali, że nie posiadają żadnej dokumentacji związanej z budową budynku mieszkalnego zlokalizowanego na działce o nr ew. [...] położonej przy ul. [...] w [...] , inwestorem budowy tego budynku była K W, która zmarła w 2008r. Ponadto z kartoteki budynków wynika, że zakończenie budowy miało miejsce w 1965 r., a K i Z W zostali właścicielami działki w 1996 r. PINB pismem z dnia 1 września 2020 r. zwrócił się do Urzędu Miejskiego w [...] o udzielenie informacji, czy w zasobach archiwalnych urzędu znajduje się dokumentacja dotycząca wydanego w latach 60-tych XX wieku pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego zlokalizowanego na działce o nr ew. [...] położonej przy ul. [...] w [...]. W odpowiedzi na to pismo Urząd Miejski w [...] wskazał, że w zasobach archiwalnych urzędu znajdują się pozwolenia na budowę na gruntach należących do Gminy [...] wydane od 1975 r. PINB w [...] pismem z dnia 21 września 2020 r. wezwał Z S - pełnomocnika H S - do złożenia wyjaśnień w omawianej sprawie. W dniu7 października 2020 r. P Z S oświadczył, że okap dachu omawianego budynku został wysunięty ok. 2018 r. Otwory okienne w ścianie szczytowej budynku zostały wykonane w 1998 r. Stan obiektu ukazuje dokumentacja fotograficzna złożona do akt sprawy przez H S przy piśmie z dnia 25 czerwca 2020r. W dniu 25 listopada 2020 r. PINB przyjął wyjaśnienia K i Z W, którzy oświadczyli, że w 2020 r. został zlikwidowany otwór okienny w parterze budynku mieszkalnego. Dwa pozostałe okna zostały wykonane w trakcie budowy budynku w 1965r. Okap dachu od strony działki o nr ew. [...] został wysunięty do obecnego stanu w trakcie wymiany pokrycia dachowego w 2019 r. PINB w [...] decyzją z dnia [...] stycznia 2021 r., nr [...], powołując się na art. 51 ust. 1 pkt 2, ust. 7 p.b., nałożył na K i Z W obowiązek doprowadzenia budynku mieszkalnego jednorodzinnego usytuowanego na działce o nr ew. [...] położonej przy ul. [...] w [...] do stanu zgodnego z prawem poprzez wykonanie następujących robót budowlanych: - likwidacji okapu dachu wysuniętego poza obrys ściany szczytowej wschodniej, - likwidacji trzech otworów okiennych w ścianie szczytowej wschodniej, - wzniesienia od strony wschodniej ściany oddzielenia przeciwpożarowego do poziomu 20 cm powyżej połaci dachowej. W wyniku rozpoznania odwołania K i Z W MWINB decyzją z dnia 25 lutego 2021 r., nr 251/21, uchylił w/w rozstrzygnięcie w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. MWINN wskazał, że PINB powinien skonfrontować oświadczenia stron postępowania odnośnie daty powstania omawianych otworów okiennych, winien rozważyć możliwość wezwania stron i świadków do złożenia zeznań/zdjęć wskazujących datę powstania otworów okiennych, Ponadto organ I instancji winien wziąć pod uwagę kwestię podziału działki, na co wskazują K i Z W. Wątpliwości organu wzbudził także nakaz wzniesienia oddzielenia połaciowego, niczym przez PINB nieuzasadniony. Pismem z dnia 14 czerwca 2021 r. PINB zwrócił się do Starostwa Powiatowego w [...] Wydziału Geodezji i Gospodarki Nieruchomościami o udzielenie informacji dotyczących daty wyodrębnienia działki o nr ew. [...] i powstania granic pomiędzy ww. nieruchomością a działką o nr ew. [...]. W odpowiedzi na w/w pismo Starostwo Powiatowe w [...] wskazało, że działka o nr ew. [...] została wydzielona z działki o nr ew. [...] w wyniku geodezyjnego podziału dokonanego w 1994 r. zatwierdzonego decyzją Kierownika Urzędu Rejonowego Nr [...] z dnia [...] września 1994r. W trakcie rozprawy administracyjnej przeprowadzonej w dniu 5 sierpnia 2021 r. K i Z W oświadczyli, że dziatki o nr ew. [...] i [...] stanowiły jedną nieruchomość, która została podzielona w 1971 r. Granica została ustanowiona według ściany szczytowej budynku mieszkalnego na działce o nr ew. [...]. Z S nie jest w stanie wskazać daty podziału w/w działki. Budynek mieszkalny został wybudowany ok. 1965 r. i przekazany do użytkowania na mocy decyzji z dnia [...] listopada 1970 r. Dobudowa od strony frontowej została wykonana samowolnie w 199 7r. Obecnie został zlikwidowany jeden z trzech otworów okiennych - w poziomie parteru. Pozostało okno w piwnicy i na poddaszu. Strony podtrzymały swoje oświadczenia dotyczące terminów wykonania otworów okiennych. Państwo W twierdzili, że okna powstały w okresie budowy budynku tj. 1965-1968, a Z S, że powstały później. Okap dachu od strony działki o nr ew. [...] istniał od momentu wybudowania budynku - był wysunięty poza obrys ściany szczytowej. W wyniku robót przy wymianie pokrycia dachowego w 2018 r, zostało powiększone wysunięcie okapu. K W oświadczyła, że zgodnie z dokumentacją geodezyjną z ubiegłych lat przebieg granicy działek różni się od obecnego, tj. granica przebiega ok. 0,50 m od budynku. Państwo W wskazali, że zamieszkują wspólnie w budynku mieszkalnym od 1977 r. W chwili zamieszkania otwory okienne już istniały, z czego dwa okienka w poziomie poddasza zostały zlikwidowane. Ostatecznie działkę o nr ew. [...] nabyli w 1996 r. Po tym terminie wykonano wyłącznie wymianę stolarki okiennej. Z S oświadczył, że w latach 90-tych XX wieku Państwo W wykonali otwór okienny na parterze, który obecnie zabudowano luksferami oraz drzwi wejściowe przesłonięte obecnie styropianem. W dniu 20 sierpnia 2021 r. Z S przedłożył do akt sprawy mapę z rejestru gruntów z 1932 r. W dniu 1 września 2021 r. w siedzibie PINB w [...] stawiła się H S, która oświadczyła, że zamieszkiwała w budynku mieszkalnym na działce o nr ew. [...] od momentu jego wybudowania tj. od 1968 r. do 1976 r. Od 1976r. zamieszkuje nieprzerwanie w budynku sąsiednim na działce o nr ew. [...] Otwory okienne w ścianie szczytowej budynku nie powstały w okresie budowy, tylko w późniejszym czasie, po wydaniu decyzji o pozwoleniu na użytkowanie. H S nie jest w stanie określić daty wykonania otworów okiennych. Okap dachu budynku na działce o nr ew. [...] był wysunięty poza obrys ściany szczytowej, przy czym wysunięcie to było mniejsze niż obecnie. Wysunięcie zostało powiększone podczas wymiany pokrycia dachowego w 2018 r. Inwestorem budowy budynku mieszkalnego na działce o nr ew. [...] był J W. W budynku było pierwotnie okno piwniczne, w ścianie od strony podwórza, w którym wrzucano opał do pomieszczenia piwnicy. Pomieszczenia poddasza po wybudowaniu obiektu nie miały funkcji mieszkalnej. Pierwotnie był to strych, w którym było jednio okno w przeciwległej ścianie szczytowej. W dalszej kolejności PINB przesłuchał świadków wskazanych przez strony postępowania. D K oświadczyła, że nie jest wstanie określić dokładnego terminu, kiedy zostały wykonane otwory okienne w ścianie budynku mieszkalnego na działce o nr ew. [...]. Remont pokrycia dachowego miał miejsce ok. 2018 r. Podczas wymiany pokrycia istniejący okap dachu został powiększony w kierunku działki o nr ew. [...]. S W oświadczyła, że urodziła się w 1981 r. i od tego momentu zamieszkiwała w budynku mieszkalnym na działce o nr ew. [...] do ok. 1986 r. i ponownie w okresie od 1995 r. do dziś. W okresie jej zamieszkiwania nie prowadzono robót przy wykonaniu otworów okiennych. Pierwotnie w ścianie budynku było 5 okien, w tym 3 na strychu, z których 2 małe zostały zlikwidowane. Okno w poziomie parteru zostało zamurowane luksferami ok. 2019-2020. Obecnie pozostały 2 otwory okienne - w poziomie piwnicy i w poziomie strychu. W latach 1986-2020 wykonywano jedynie wymianę stolarki okiennej. Okap dachu budynku od strony działki o nr ew. [...] był wysunięty poza obrys ściany szczytowej. W wyniku remontu dachu w 2018 r. powiększono wysunięcie okapu. I S wskazała, że w budynku mieszkalnym na działce o nr ew. [...] zamieszkiwała w okresie 1977-1986 i ponownie w latach 1995-1999. W okresie zamieszkiwania w ścianie szczytowej budynku znajdowały się otwory okienne, tj. okno w piwnicy, okno na parterze oraz 3 okna na poddaszu, z których dwa mniejsze zostały zlikwidowane. Nie ma wiedzy na temat ewentualnie wykonywanych remontów, wymiany stolarki itp. Okap dachu był pierwotnie wysunięty poza obrys ściany szczytowej, co zapobiegało zaciekaniu opadów na ścian budynku. W dniu 23 listopada 2021r. PINB w [...] przesłuchał kolejnych świadków w omawianej sprawie. T G oświadczyła, że w latach 1978-1979 była częstym gościem w budynku mieszkalnym na działce o nr ew. [...]. W tamtym okresie w ścianach szczytowych na poziomie poddasza istniały 3 okna, w tym dwa mniejsze oraz jedno małe okno na poziomie piwnicy. Okapy były wysunięte poza lico ścian. T G nie pamięta kiedy powstało okno w poziomie parteru. J K wskazał, że w latach 1995-1997 pomagał przy remoncie domu Państwa W i w tamtym okresie w ścianach szczytowych na poziomie poddasza istniały 3 okna, w tym dwa mniejsze oraz jednio małe okno w poziomie piwnicy od strony działki o nr ew. [...]. J K oświadczył, że nie pamięta kiedy powstało okno w poziomie parteru w ścianie szczytowej od strony działki o nr ew. [...] i czy okap wystawał poza lico tej ściany. L C oświadczył, że od momentu wybudowania budynku mieszkalnego na działce o nr ew. [...] tj. od 1970 r. w ścianie od strony działki o nr ew. [...] istniały otwory okienne: trzy w poziomie poddasza, jeden w poziomie parteru i jeden w piwnicy. Okap dachu był wysunięty poza obrys ściany szczytowej. T U oświadczyła, że w okresie 1977-1984 przebywała w budynku mieszkalnym na działce o nr ew. [...] i w tym okresie w ścianie budynku od strony działki o nr ew. [...] istniały trzy okna na poddaszu, jedno okno na parterze i jedno w piwnicy. Okap dachu był wysunięty w stronę działki sąsiedniej. PINB pismem z dnia 21 grudnia 2021 r. zwrócił się do Archiwum Państwowego w [...] o przekazanie decyzji o pozwoleniu na budowę budynku mieszkalnego przy ul. [...] w [...] wraz z dokumentacją projektową (inwestor J W). W odpowiedzi na ww. pismo, Archiwum Państwowe w [...] w piśmie z dnia [...].01,2022r. znak: [...] wskazało, że nie odnaleziono ww. dokumentacji. PINB w [...] decyzją z dnia [...] kwietnia 2022 r., nr [...], powołując się na art. 105 § 1 k.p.a., umorzył wszczęte na wniosek H S postępowanie administracyjne w sprawie budynku mieszkalnego jednorodzinnego usytuowanego na działce nr [...] położonej przy ulicy [...] w [...]. PINB wskazał, że przeprowadzone postępowanie dowodowe wykazało, że budowa budynku mieszkalnego usytuowanego na działce nr [...] została zrealizowana w latach 1965 - 1970 przez ówczesnego właściciela nieruchomości. Obiekt został przekazany do użytkowania na podstawie decyzji o pozwoleniu na użytkowanie wydanej przez Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w [...] z dnia [...] listopada 1970 roku. W toku postępowania nie został ujawniony projekt architektoniczno - budowlany spornego budynku. Organ w dniu 5 sierpnia 2021 roku przeprowadził rozprawę administracyjną przy udziale stron. W wyniku rozprawy ustalono, że stan obiektu na przestrzeni czasu ulegał zmianie. Strony zgodnie oświadczyły, że okap dachu od momentu wybudowania budynku był wsunięty poza obrys ściany szczytowej w kierunku wschodnim. W efekcie przeprowadzonych w 2018 roku robót modernizacyjnych związanych z wymianą pokrycia dachowego okap ten został powiększony do szerokości 40 cm. Brak projektu budowlanego zarówno w zasobach organu architektoniczno - budowlanego, jak też w zasobach archiwum państwowego potwierdzony kolejno stanowiskami tych organów z dnia 4 września 2020 roku i 11 stycznia 2022 roku stwarza podstawy do przyjęcia za zgodne z prawdą stanowiska stron oraz złożone pod rygorem odpowiedzialności karnej oświadczenia wszystkich świadków powołanych na wniosek stron postępowania, stwierdzające istnienie wysuniętego okapu dachu od momentu zakończenia budowy i tym samym zgodność tego rozwiązania technicznego z projektem budowlanym obiektu. Zatem postępowanie administracyjne w tym zakresie jest bezprzedmiotowe i zasługuje na umorzenie. Ustalony jednoznacznie fakt istnienia od momentu wzniesienia budynku wysuniętego w kierunku działki nr [...] okapu dachu wyklucza możliwość interwencji organu nadzoru budowlanego w trybie przewidzianym przepisami art. 51 obecnie obowiązującej ustawy Prawo budowlane poprzez wydanie decyzji nakazującej właścicielom jego całkowitą likwidację. Odnośnie natomiast otworów okiennych PINB podniósł, że załączona do akt sprawy dokumentacja fotograficzna datowana na kwiecień 1997 roku przedstawia stan jedynie fragmentu ściany wschodniej z pominięciem poziomu piwnicy i strychu. Z kolei fotografie datowane na sierpień 1998 roku ukazują istniejący wówczas otwór okienny w poziomie strychu. Właściciele budynku – K i z W utrzymują, że otwory okienne istnieją od momentu wybudowania budynku, zaś w trakcie jego modernizacji dokonano jedynie wymiany stolarki okiennej. Zgodnie z żądaniem stron organ powołał świadków, którzy złożyli do protokołu oświadczenia, na podstawie których ustalono, co następuje: H S stwierdziła, że otwory okienne zostały wykonane już po wybudowaniu budynku jednakże nie wskazała konkretnej daty ich wykonania. Podobnie D K nie sprecyzowała terminu wykonania otworów okiennych. Natomiast kolejni świadkowie potwierdzają istnienie otworów okiennych począwszy od co najmniej 1977-78 roku (oświadczenia T U, I S oraz T G). Pozostali świadkowie potwierdzają istnienie otworów okiennych w roku 1986 - oświadczenie S W oraz oświadczenie J K. Z kolei L C jednoznacznie wskazał, że otwory okienne istnieją od momentu wybudowania budynku. Zdaniem PINB żądanie H S zlikwidowania otworów okiennych w ścianie wschodniej budynku nie znajduje wystarczającego uzasadnienia w ustaleniach stanu faktycznego sprawy. Materiał dowodowy uprawdopodabnia powstanie otworów okiennych na etapie budowy budynku mieszkalnego. Świadkowie potwierdzają bowiem istnienie otworów okiennych w różnych czasokresach, począwszy od 1977 roku. Z kolei wnioskodawca postępowania nie jest w stanie określić terminu ich powstania ograniczając się jedynie do stwierdzenia, że otwory okienne zostały wykonane po zakończeniu procesu budowy i formalnym zgłoszeniu budynku do użytkowania. W ocenie PINB w sprawie nie mają zastosowania przepisy § 12 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12. 04. 2002 roku w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (dalej jako "rozporządzenie techniczne"). Nie zachodzą okoliczności determinujące organ do wydania decyzji nakazującej likwidację istniejących otworów okiennych w ścianie szczytowej wschodniej budynku mieszkalnego usytuowanego na działce nr [...]. Tym samym stwarza to podstawy do wydania decyzji o umorzeniu postępowania administracyjnego. Od powyższej decyzji skarżąca wniosła odwołanie. Postawiła zarzuty naruszenia przepisów prawa procesowego mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 7, 77 § 1 k.p.a. polegające na nie wyczerpującym zebraniu i rozpatrzeniu całego materiału dowodowego i niepodjęciu działań niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia sprawy mając na względzie stan faktyczny, w tym słuszny interes obywateli, w szczególności nie zweryfikowanie czy stanu techniczny budynku, tj. otwory okienne w ścianie szczytowej oraz wysunięty okap dachu umożliwiał uzyskanie pozwolenia na użytkowanie na podstawie ówczesnych przepisów budowlanych (lata 1965-1970), tj. zgodności stanu technicznego z projektem budowlanych Zdaniem skarżącej PINB pomija w swoich ustaleniach ocenę materiału dowodowego w postaci mapy z rejestru gruntów z 1932 r. wydaną z Archiwum Państwowego załączonej do akt sprawy na okoliczność wykazania, że działki o numerze ewidencyjnym [...] oraz [...] stanowiły odrębne działki (nr [...] mapy). Organ I instancji w ogóle nie podejmuje analizy tego dowodu na gruncie sprawy. Skoro w uzasadnieniu swojej decyzji wskazuje, iż brak było projektu budowlanego zarówno w zasobach organu architektoniczno-budowlanego jak również w zasobach archiwum państwowego to nie może dokonać uproszczonego rozumowania, że świadkowie wykazują zgodność z projektem budowlanym. Takie stanowisko stoi w wyraźniej sprzeczności z zasadami logiki i dowodem w postaci mapy z roku 1932. PINB pomija fakt, że sporne działki od samego początku, już od samego zakupu tych działek przez przodków stron, widniały jako dwie odrębne nieruchomości. Mapa z Archiwum Państwowego zawiera dane z roku 1932 i stanowi jednoznaczne potwierdzenie błędnych twierdzeń Państwa W. Skarżąca podkreśliła, że zarówno obecnie jak i ewentualnie za czasów stawiania budynku mieszkalnego w latach 1965-1970 nie było dopuszczalne sytuowanie ściany budynku z otworami okiennymi w granicy z nieruchomością sąsiednią. Zatem można wykluczyć sytuację, że inwestorzy uzyskali pozwolenie na budowę przedmiotowego budynku mieszkalnego z oknami na granicy działek i w taki sposób budynek wybudowali, w sytuacji gdy bez żadnych wątpliwości można wówczas było ustalić przebiegu granicy między tymi działkami w dacie budowy budynku. Większość ze świadków wskazuje, że bywali w budynku w okresie od 1977 r., jedynie świadek L C wskazywał na stan budynku od 1970 r, jednak nie mógł mieć takiej wiedzy bowiem sam sprowadził się na osiedle dopiero w latach 80. Tym bardziej, że trudno bazować wyłącznie na wiedzy świadków, bowiem mało wiarygodne jest to, że świadkowie maja wiedzę precyzyjną w zakresie faktów do 50 lat wstecz. Zatem PINB zbyt pochopnie ocenił ten dowód, a z całą pewnością nie dowodzi to ustaleń organu o zgodności stanu technicznego budynku z projektem budowlanym. W wyniku rozpatrzenia odwołania MWINB decyzją z dnia 28 lutego 2020 r. nr 212/22 utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Organ odwoławczy powtórzył ustalenia organu I instancji. Dodatkowo wskazał, że przedstawione przez skarżącą w toku postępowania dokumenty w postaci mapy z rejestru gruntów z 1932r. na okoliczność wykazania, że działki o nr ew. [...] i [...] stanowiły odrębne działki (o nr ew. [...] i [...]) nie wnoszą nowych okoliczności do omawianej sprawy. Z postanowienia Sądu Rejonowego w [...] z 1971 r. sygn. akt [...] wynika, że sąd zniósł współwłasność nieruchomości przy ul. [...] oznaczonej jako nr [...] przez podzielenie jej w ten sposób, że zachodnią część oznaczoną nr [...] o powierzchni 1479 m2 przyznał na wyłączną własność K W, a działkę o nr [...] o powierzchni 1261,0 m2 przyznać na wyłączną własność A W. Natomiast na mocy podziału działek dokonanego w 1994 r. działka o nr ew. [...] została podzielona na dwie działki o powierzchni 740,0 m2. Organ przywołując orzecznictwo sądów administracyjnych wskazał, że późniejsze "przesunięcie" granicy nie może skutkować koniecznością nakazania inwestorowi zachowania odległości określonych w rozporządzeniu technicznym, od wybudowanego budynku do nowo ustalonej granicy działki. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższą decyzję wniosła H S. Postawiła zarzuty naruszenia: 1) prawa procesowego, mającego istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 7, art. 8, art. 77 oraz art. 107 § 3 k.p.a. poprzez nieustalenie stanu faktycznego sprawy, w szczególności w zakresie przebiegu granicy między działkami [...],[...], nie podjęcie wszelkich czynności zmierzających do wyjaśnienia stanu faktycznego oraz nieprawidłowe i niewystarczające uzasadnienie decyzji, co skutkowało błędnym uznaniem ,że zachodzą podstawy do umorzenia postępowania, co w konsekwencji spowodowało 2) naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. 51 ust. 1 pkt 2 p.b. poprzez jego niezastosowanie, mimo iż otwory okienne w budynku mieszkalnym zlokalizowanym na działce [...] oraz okap dachu zostały wykonane z naruszeniem warunków technicznych określonych w § 12 rozporządzenia techmocznego, które miało wpływ na wynik sprawy, doprowadziło bowiem do jej umorzenia, mimo iż istnieją przesłanki uzasadniające wydanie w sprawie decyzji nakładającej obowiązek przywrócenie stanu zgodnego z prawem. Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz decyzji I instancji oraz o zobowiązanie właściwego w sprawie organu, do wydania w określonym terminie decyzji nakładającej na K W i Z W obowiązek doprowadzenia budynku mieszkalnego jednorodzinnego usytuowanego na działce o nr ew. [...] położonej przy ul. [...] w [...] do stanu zgodnego z prawem poprzez wykonanie robót budowlanych: likwidację okapu dachu wysuniętego poza obrys ściany szczytowej wschodniej budynku mieszkalnego oraz likwidację pozostałych otworów okiennych w ścianie szczytowej wschodniej powyższego budynku mieszkalnego. Wniosła także o zasądzenie kosztów postępowania od organu. Ponadto wniosła o przeprowadzenie: 1) dowodów z zeznań: - H S, - D K na okoliczność przebiegu granicy między działkami [...] i [...] w okresie poprzedzającym budowę budynku mieszkalnego na działce [...]. 2) dowodu z dokumentów znajdujących się w aktach sprawy, m. in. mapy "Plan osiedla pod nazwą [...] wydzielonego z dóbr [...] " z [...] kwietnia 1932 r., oraz dokumentu - umowy sprzedaży, Rep. [...] z [...] 11.1935 r. na okoliczność, że działki obecnie oznaczone nr [...] i [...] stanowiły odrębnie nieruchomości. Skarżąca w obszernym uzasadnieniu powtórzyła dotychczasową argumentację. Dodatkowo wskazała, zeznania świadków w niniejszej sprawie nie sięgają okresu budowy nieruchomości, datuje się je od 1970 r. Z zeznań skarżącej wynika, że okna w ścianie szczytowej nie powstały w okresie budowy, tylko w okresie późniejszym, po roku 70. Skarżąca zamieszkiwała w w/w budynku od ok 1968 r. do 1975 r. (w tym okresie w budynku nie było okien szczytowych od strony działki [...]), zatem jej zeznania należy brak pod uwagę w okolicznościach niniejszej sprawy. Powyższe potwierdza, że otwory okienne w budynku zostały wykonane w okresie po wybudowaniu budynku mieszkalnego, zaś w świetle dokumentacji archiwalnej znajdującej się w aktach sprawy, istnieją podstawy aby wnioskować, że na przestrzeni czasu pomiędzy działkami obecnie oznaczonymi numerami [...] i [...] istniała granica, a zatem posadowienie i odbiór budynku mieszkalnego z oknami w ścianie szczytowej nie byłby zgodny z obowiązującymi ówcześnie przepisami. Nie wszystkim świadkom można dać wiarę, świadek L C mieszka na osiedlu od lat 80, w związku z tym nie może mieć bezpośredniej wiedzy o lokalizacji okien w domu przy ul. [...]. Skarżąca podkreśliła, że właściciele budynku mieszkalnego zlokalizowanego na działce ew. nr [...] podczas remontu dachu jaka miała miejsce w 2018 r., powiększyli okap dachu, która w świetle art. 3 pkt 7a p.b. stanowi przebudowę. Jeśli przebudowa dachu powoduje powiększenie obszaru oddziaływania budynku na posesje sąsiednie, niezbędne jest pozwolenie na budowę. Ze względu na to, że budynek na działce ew. nr [...] stoi w tzw. ostrej granicy, fakt iż dach został wydłużony o 40 cm, powoduje, że śnieg/deszcz z dachu w/w budynku jest odprowadzany na teren działki ew. nr [...], tym samym powoduje nieuprawnione immisje na grunt sąsiedni, m. in. wód opadowych, aie również niszczenie ogrodzenia, taki stan rzeczy, mimo zgłoszenia do właściwych służb informacji o naruszeniu warunków zabudowy na działce ew. nr [...] pozostaje przez organu administracji ukonstytuowany mimo, iż rażąco narusza obowiązujący porządek prawny. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 2107), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów odnoszących się do słuszności rozstrzygnięcia. Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.– Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U z 2022 r. poz. 329 ze zm.; zwana dalej p.p.s.a.). Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż Mazowiecki Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego i Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] wydając zaskarżoną decyzję oraz decyzję I instancji nie naruszyli przepisów postępowania administracyjnego oraz przepisów prawa materialnego. Przedmiotem skargi wywiedzionej do tutejszego Sądu jest decyzja Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 28 lutego 2022 r. nr 212/22 utrzymująca w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] kwietnia 2022 r., nr [...] umarzającą wszczęte na wniosek H S postępowanie administracyjne w sprawie budynku mieszkalnego jednorodzinnego usytuowanego na działce nr [...] położonej przy ulicy [...] w [...]. Na wstępie należy zauważyć, że podstawę prawną wydanych decyzji stanowił art. 105 § 1 k.p.a., wedle którego gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe w całości albo w części, organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania odpowiednio w całości albo w części. W związku z tym, w rozpoznawanej sprawie ocena Sądu ograniczona została do problematyki umorzenia postępowania i związanej z tym kwestii jego bezprzedmiotowości. Podkreślić też trzeba, że decyzja wydana na podstawie wskazanego przepisu nie rozstrzyga sprawy merytorycznie (w jej znaczeniu materialnym), bo nie kształtuje żadnego stosunku prawnego w zakresie uprawnień czy obowiązków strony, a jedynie znosi prowadzone postępowanie W rozumieniu art. 105 § 1 k.p.a. sprawa administracyjna jest bezprzedmiotowa wtedy, gdy nie ma materialnoprawnych podstaw do władczej (w formie decyzji administracyjnej) ingerencji organu administracyjnego, co oznacza, że jakiekolwiek rozstrzygnięcie organu - pozytywne, czy negatywne - staje się prawnie niedopuszczalne. Przyjmuje się powszechnie w orzecznictwie, iż postępowanie administracyjne staje się bezprzedmiotowe, jeżeli w jego toku wystąpi brak chociażby jednego z podstawowych elementów stosunku administracyjnoprawnego (podmiotu, przedmiotu, podstawy prawnej) będącego przedmiotem postępowania (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 kwietnia 2018 I OSK 2579/17, z dnia 6 lutego 2018 II FSK 2113/16, z dnia 28 lutego 2018 r. II GSK 1567/16, z dnia 11 października 2017 I OSK 893/17). Jak zasadnie wskazuje Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 3 kwietnia 2019 II OSK 1242/17 bezprzedmiotowość postępowania administracyjnego, o której mowa w art. 105 § 1 k.p.a., to brak przedmiotu postępowania. Tym przedmiotem jest zaś konkretna sprawa, w której organ administracji państwowej jest władny i jednocześnie zobowiązany rozstrzygnąć na podstawie przepisów prawa materialnego o uprawnieniach lub obowiązkach indywidualnego podmiotu. Sprawa administracyjna jest więc konsekwencją istnienia stosunku administracyjnego - takiej sytuacji prawnej, w której strona ma prawo żądać od organu administracyjnego skonkretyzowania jej indywidualnych uprawnień wynikających z prawa materialnego. Przytoczyć należy też wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 czerwca 2020 r. I GSK 2088/19 w którym wskazano, iż z bezprzedmiotowością postępowania administracyjnego mamy do czynienia wówczas, gdy odpadł jeden z konstytutywnych elementów sprawy administracyjnej, o której mowa w art. 1 pkt 1 k.p.a. Uwzględniając przedstawione znaczenie pojęcia bezprzedmiotowości postępowania, Sąd za trafny uznał pogląd organów, że w rozpoznawanej sprawie wystąpiły takie okoliczności, które wpłynęły na niemożność orzekania o istocie sprawy i które czyniły postępowanie bezprzedmiotowym. Podkreślić należy, że w niniejszej sprawie organy obydwu instancji wskazały że brak jest przedmiotu postępowania. Wskazać należy, że PINB w [...] wszczął postępowanie w trybie art. 50-51 p.b., tzw. postępowanie naprawcze. Wskazać należy, że zgodnie z art. 50 ust. 1 p.b. w przypadkach innych niż określone w art. 48 ust. 1 lub w art. 49b ust. 1 organ nadzoru budowlanego wstrzymuje postanowieniem prowadzenie robót budowlanych wykonywanych: 1) bez wymaganego pozwolenia na budowę albo zgłoszenia lub 2) w sposób mogący spowodować zagrożenie bezpieczeństwa ludzi lub mienia bądź zagrożenie środowiska, lub 3) na podstawie zgłoszenia z naruszeniem art. 30 ust. 1, lub 4) w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę, projekcie budowlanym lub w przepisach. Zgodnie zaś z art. 51 ust. 1 ww. ustawy przed upływem 2 miesięcy od dnia wydania postanowienia, o którym mowa w art. 50 ust. 1, organ nadzoru budowlanego w drodze decyzji: 1) nakazuje zaniechanie dalszych robót budowlanych bądź rozbiórkę obiektu budowlanego lub jego części, bądź doprowadzenie obiektu do stanu poprzedniego albo 2) nakłada obowiązek wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem, określając termin ich wykonania, albo 3) w przypadku istotnego odstąpienia od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych .warunków pozwolenia na budowę - nakłada, określając termin wykonania, obowiązek sporządzenia i przedstawienia projektu budowlanego zamiennego, uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych oraz - w razie potrzeby - wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem; przepisy dotyczące projektu budowlanego stosuje się odpowiednio do zakresu tych zmian. W myśl art. 51 ust. 7 p.b. przepisy ust. 1 pkt 1 i 2 stosuje się odpowiednio, jeśli roboty budowlane w przypadkach innych niż określone w art. 48 albo art. 49b zostały wykonane w sposób , o którym mowa w art. 50 ust. 1 p.b. W niniejszej sprawie wskazać należy, że bezsporne jest, że w budynku mieszkalnym jednorodzinnym, usytuowanego na działce nr ew. [...] położonej przy ul. [...] w [...],należącym do K i Z W, od strony działki o nr ew. [...] położonej przy ul. [...] [...] w [...], znajdują się trzy otwory okienne: jeden w poziomie piwnicy, jeden w poziomie parteru, który - jak wynika z notatki służbowej z dnia 14 lutego 2022r. - został wypełniony luksferami i jeden w poziomie poddasza. Obiekt usytuowany jest bezpośrednio przy granicy z działką należącą do skarżącej H S. Ponadto od strony działki nr [...] okap dachu budynku jest wysunięty na całej długości ściany szczytowej na szerokość 40 cm poza obrys budynku. W ocenie Sądu prawidłowo ustalono, że budowa budynku mieszkalnego usytuowanego na działce nr [...] została zrealizowana w roku 1965 przez ówczesnego właściciela nieruchomości, co potwierdza wypis z kartoteki budynków. Obiekt został przekazany do użytkowania na podstawie decyzji o pozwoleniu na użytkowanie wydanej przez Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w [...] z dnia [...] listopada 1970 roku. Po pierwsze wskazać należy, że w toku postępowania nie zostało przedstawione przez K i Z W ww. pozwolenie na budowę omawianego budynku oraz projekt architektoniczno - budowlany spornego budynku. Podkreślić należy, że podjęte w trakcie postępowania przez organ I instancji czynności wyjaśniające nie pozwoliły na uzyskanie dokumentu decyzji ani też na odtworzenie treści jej uzasadnienia i podstawy prawnej rozstrzygnięcia. Zdaniem Sądu organy wyczerpały wszelkie środki dowodowe w celu odtworzenia treści i podstawy prawnej omawianej decyzji. Podjęte działania nie doprowadziły do ujawnienia oryginału kwestionowanego orzeczenia, ani jego kopii, czy też odpisu. Organ zwrócił się do Urzędu Miejskiego w [...] oraz Archiwum Państwowego w [...] o przekazanie ww. decyzji o pozwoleniu na budowę, jednakże powyższe podmioty takiej decyzji nie posiadały. W tym miejscu należy podzielić stanowisko organu II instancji, że okoliczności w postaci nieprzedłożenia przez K i Z W pozwolenia na budowę projektu budowlanego (podkreślić należy, że nie byli inwestorami w trakcie budowy omawianego budynku) dowodzą jedynie o braku takiej dokumentacji, nie stanowią natomiast żadnego dowodu na to, że obiekt budowlany został wybudowany niezgodnie z zatwierdzoną dokumentacją projektową. W okresie w których realizowana była inwestycja, organy nie były zobligowane do bezterminowego archiwizowania stosownej dokumentacji. Obowiązek bezterminowego przechowywania uzyskanego pozwolenia bądź projektu budowlanego nie ciążył także na właścicielu obiektu bądź inwestorze. Żaden przepis Prawa budowlanego nie wprowadza domniemania samowoli budowalnej tylko dlatego, że inwestor lub jego następca po kilkudziesięciu latach nie jest w stanie okazać stosownych dokumentów. Po drugie wskazać należy, że przeprowadzono rozprawę administracyjną oraz przesłuchano świadków na okoliczność daty wykonania otworów okiennych. Nie powtarzając obszernie przytoczonych w stanie faktycznym zeznań świadków podkreślić należy, że świadkowie przesłuchani pod rygorem odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań w większości oświadczyli, że w ścianie szczytowej przedmiotowego budynku mieszkalnego istniało łącznie pięć otworów okiennych, tj. jeden otwór okienny w poziomie piwnicy, jeden otwór okienny w poziomie parteru oraz trzy otwory okienne w poziomie strychu. Obecnie dwa z trzech otworów okiennych w poziomie strychu zostały całkowicie zlikwidowane, zaś otwór okienny w poziomie parteru został wypełniony pustakami szklanymi. Ponadto świadkowie zgodnie oświadczyli, że okap dachu od momentu wybudowania był wysunięty poza obrys ściany szczytowej w kierunku wschodnim. Podkreślić należy, że z wyjątkiem skarżącej oraz Z S, Państwo W wskazali na wykonanie otworów w trakcie budowy w 1965 r., natomiast świadkowie potwierdzili istnienie otworów okiennych w różnych czasookresach, począwszy od 1977 r. Skarżąca nie przedstawiła dowodów potwierdzających zarzuty dotyczące daty wykonania otworów okiennych. Zdjęcie przedstawione z 1997r. przedstawia jedynie fragment ściany (bez uwzględnienia poziomu piwnicy i strychu), które nie może stanowić wiążącego dowodu w sprawie. Fotografie datowane na 1998r. ukazują istniejący w tamtym czasie otwór w poziomie strychu. Nie można podzielić argumentacji zawartej w skardze, że tylko skarżąca posiada wiedzę o tym, kiedy te otwory zostały wykonane. Organy dążąc do ustalenia stanu faktycznego przeprowadziły wyczerpujące postępowanie dowodowe i w ocenie Sądu słusznie przyjęły, że materiał dowodowy uprawdopodabnia powstanie otworów okiennych na etapie budowy budynku mieszkalnego. Natomiast odnosząc się do kwestii okapu, należy się zgodzić z organami, że brak projektu budowlanego zarówno w zasobach organu architektoniczno - budowlanego, jak też w zasobach archiwum państwowego stwarza podstawy do przyjęcia za zgodne z prawdą stanowiska stron oraz złożone pod rygorem odpowiedzialności karnej oświadczenia świadków powołanych na wniosek stron postępowania, stwierdzające istnienie wysuniętego okapu dachu od momentu zakończenia budowy i tym samym zgodność tego rozwiązania technicznego z projektem budowlanym obiektu. Poszerzenie okapu do szerokości 40 cm w trakcie robót modernizacyjnych wykonanych w 2018 r. nie pozwala na uznanie, że roboty te zostały wykonane niezgodnie z pierwotną dokumentacją projektową, której brak. Sąd nie podziela także stanowiska skarżącej, że poszerzenie okapu dachu stanowi przebudowę. Zgodnie z art. 3 pkt 7a przez przebudowę należy rozumieć wykonywanie robót budowlanych, w wyniku których następuje zmiana parametrów użytkowych lub technicznych istniejącego obiektu budowlanego, z wyjątkiem charakterystycznych parametrów, jak: kubatura, powierzchnia zabudowy, wysokość, długość, szerokość bądź liczba kondygnacji; w przypadku dróg są dopuszczalne zmiany charakterystycznych parametrów w zakresie niewymagającym zmiany granic pasa drogowego. W ocenie Sądu w niniejszej sprawie poszerzenie okapu dachu nie spowodowało zmiany parametrów użytkowych lub technicznych omawianego budynku Przede wszystkim jednak należy podkreślić, że ze znajdującego się w aktach Z postanowienia Sądu Rejonowego w [...] Wydział I Cywilny z [...] marca 1971 r. sygn. akt [...] jak i załączonej do niego mapy wynika, że sąd zniósł współwłasność nieruchomości przy ul. [...] oznaczonej jako nr [...] przez podzielenie jej w ten sposób, że zachodnią część oznaczoną nr [...] o powierzchni 1479 m2 przyznać na wyłączną własność K W, a działkę o nr [...] o powierzchni 1261,0 m2 przyznać na wyłączną własność A W. Natomiast na mocy podziału działek dokonanego w 1994 r. działka o nr ew. [...] należąca do K W (powierzchnia 1480 m2 – dawna działka nr [...]) została podzielona na dwie działki o powierzchni 740,0 m2. Z powyższego w ocenie Sądu wynika, że w trakcie budowy omawianego budynku w skład działki nr [...] wchodził zarówno obszar działki nr [...], stanowiącej własność K i Z W, jak i działki nr [...] należącej do skarżącej. Sąd w pełni podziela stanowisko przytoczone przez organy stanowisko sądów administracyjnych, że w sytuacji, gdy obiekt budowlany został zrealizowany zgodnie z rozwiązaniami zaakceptowanymi w projekcie budowlanym zatwierdzonym ostateczną i prawomocną decyzją o pozwoleniu na budowę, to pomimo późniejszej zmiany przebiegu granicy, skutkującej "zbliżeniem się" (w sensie prawnym) tego obiektu do granicy nieruchomości, organy nadzoru budowlanego nie mogą następczo nałożyć na inwestora bądź właściciela obiektu określonych obowiązków, w celu doprowadzenia budowy tego obiektu do stanu zgodnego z prawem. W takiej sytuacji późniejsze "przesunięcie" granicy nie może skutkować koniecznością nakazania inwestorowi zachowania odległości określonych w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, od wybudowanego budynku do nowo ustalonej granicy działki (vide: wyrok NSA z dnia 26 marca 2010 r., sygn. akt II OSK 612/09, wyrok NSA z dnia 5 grudnia 2017 r. sygn. akt II OSK 470/17 oraz wyroki WSA w Lublinie z dnia 29 listopada 2016 r., sygn. akt II SA/Lu 728/16 i sygn. akt II SA/Lu 727/16). W ocenie Sądu przedstawiona przez skarżącą mapa "Plan osiedla pod nazwą [...] wydzielonego z dóbr [...] " z [...] kwietnia 1932 r., oraz dokumentu - umowy sprzedaży, Rep. [...] z [...] listopada 1935 r. nie stanowi dokumentu potwierdzającego okoliczność, że działki obecnie oznaczone nr [...] i [...], stanowiły odrębne nieruchomości w dacie budowy spornego budynku, tj. w roku 1965. Zdaniem Sądu wskazuje na to zbyt duży upływ czasu pomiędzy wykonaniem ww. mapy a budową budynku (ok. 33 lat), w trakcie którego omawiane działki mogły przechodzić liczne przekształcenia geodezyjne. Słusznie organy przyjęły, że dokumentem bardziej wiarygodnie wskazującym na granice działki budowlanej w roku 1965 jest przytoczone postanowienie Sądu Rejonowego w [...] Wydział I Cywilny z dnia [...] marca 1971 r. sygn. akt [...]. Prawidłowo organy ustaliły, że skoro w omawianej sprawie nie ma podstaw do zarzucenia inwestorom działania w warunkach samowoli budowlanej w zakresie budowy budynku, w którym znajdują się sporne otwory okienne, a - jak wynika z zebranego materiału dowodowego w postaci oświadczeń stron i świadków - otwory te zostały wykonane w trakcie realizacji budynku, to brak jest podstaw do wydawania nakazu likwidacji tych otworów. Skoro bowiem nie można domniemywać, iż budynek powstał samowolnie, to tym samym takiego domniemania nie można czynić wobec otworów okiennych znajdujących się w tym obiekcie. Taka możliwość istniałaby w sytuacjach, w których w toku postępowania organ wykazałby, iż budynek stanowi samowolę budowlaną bądź projekt budowlany nie przewidywałby ich istnienia lub też ich wykonanie nie nastąpiłoby w trakcie budowy obiektu i stanowiło późniejszą samowolną przebudowę obiektu. Żadna z przywołanych wyżej sytuacji nie ma miejsca w omawianej sprawie. W ocenie Sądu brak jest możliwości dopuszczenia w trybie art. 106 p.p.s.a. jako dowodów zeznań H S i D K oraz mapy "Plan osiedla pod nazwą [...] wydzielonego z dóbr [...] " z [...] kwietnia 1932 r., oraz dokumentu - umowy sprzedaży, Rep. [...] z [...].11.1935 r. Powyższe dokumenty znajdują się w aktach sprawy, organy obszernie się do nich odniosły. Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł, jak w sentencji.