VII SA/Wa 690/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska (spr.), , Sędzia WSA Paweł Groński, Sędzia WSA Bogusław Cieśla, Protokolant ref. staż. Piotr Czyżewski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 października 2012 r. sprawy ze skargi K. W. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2012 r. znak [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji I. uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie organu pierwszej instancji, II. stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku, III. zasądza od Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżącej K. W. kwotę 200 zł (dwieście złotch) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. VII SA/Wa 690/12 U Z A S A D N I E N I E Postanowieniem z dnia [...] stycznia 2012r, znak: [...] [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego na podstawie art. 61a § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego po rozpatrzeniu wniosku z dnia 5 maja 2010 r K. W. o stwierdzenie nieważności decyzji Starosty [...] nr [...] z dnia [...] lutego 2003 r. udzielającej M. K. pozwolenia na użytkowanie pilarki taśmowej na działkach [...] i [...] w [...], odmówił wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Starosty [...] z dnia [...] lutego 2003 r. w przedmiocie udzielenia pozwolenia na użytkowanie. W uzasadnieniu postanowienia Wojewoda [...]wskazał, iż rozpatrywany wniosek dotyczy stwierdzenia nieważności decyzji Starosty [...] z dnia [...] lutego 2003 r. udzielającej M. K. pozwolenia na użytkowanie fundamentów wraz z zamontowaną pilarką taśmową do drewna typu pT-1-00-00, położonych na działkach nr [...] i [...] w [...]. Na budowę zadaszenia i fundamentów dla montażu pilarki taśmowej Starosta [...] wydał pozwolenie decyzją z dnia [...] października 2002 r. Zawiadomieniem z dnia 18 grudnia 2002 r. M. K. zawiadomił o zakończeniu budowy, zaznaczając, iż jest to odbiór częściowy. Dnia 24 stycznia 2003 r. przeprowadzona została kontrola w przedmiocie odbioru końcowego, a w dniu [...] lutego 2003 r. wydano sporną decyzję. Przedmiotowa budowa nie odbywała się w warunkach samowoli budowlanej, a zatem w postępowaniu w przedmiocie wydania pozwolenia na użytkowanie przymiot strony przysługiwał jedynie inwestorowi M. K. Z dniem 11 lipca 2003 r. wszedł w życie ust. 7 art. 59 ustawy - Prawo budowlane, zgodnie z którym "Stroną w postępowaniu w sprawie pozwolenia na użytkowanie jest wyłącznie inwestor". W ocenie organu mimo, iż regulacja ta weszła w życie po wydaniu spornej decyzji, wysoce krzywdzącym wydaje się, aby na etapie postępowania w sprawie pozwolenia na użytkowanie inwestycji dopuścić do postępowania inne strony poza inwestorem, co może doprowadzić do, co najmniej, wydłużenia się okresu uzyskania pozwolenia na użytkowanie inwestycji, na którą inwestor posiadał pozwolenie na budowę i którą ukończył, a zatem wyłożył środki finansowe. Słusznym wydaje się, aby wszelkie możliwości wypowiedzenia się co do inwestycji mieli właściciele sąsiednich gruntów na etapie postępowania w przedmiocie wydania pozwolenia na budowę, a więc zanim inwestor poniesie koszty inwestycji, i wówczas sąsiadom przysługuje status strony w postępowaniu w przedmiocie. Zdaniem organu K. W. nie przysługuje przymiot strony zarówno w postępowaniu w przedmiocie pozwolenia na użytkowanie spornego fundamentu wraz z zamontowaną pilarką taśmową, jak i w postępowaniu w przedmiocie stwierdzenia nieważności tejże decyzji. Organ ustalił także, że nieruchomość będąca własnością K. W. nie znajduje się w bezpośrednim sąsiedztwie nieruchomości należącej do M. C. Po rozpatrzeniu zażalenia K. W. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] lutego 2012r, znak: [...] utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. Organ odwoławczy podzielił stanowisko organu pierwszej instancji, iż K. W. nie posiada przymiotu strony w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji udzielającej M. K. pozwolenia na użytkowanie fundamentów wraz z zamontowaną pilarką taśmową do drewna. Organ odwoławczy stwierdził, że ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o zmianie ustawy - Prawo budowlane oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz. U. z 2003 r., Nr 80, poz. 718), w art. 1 pkt 49 wprowadziła zmianę do Prawa budowlanego poprzez dodanie do art. 59 nowego ustępu (ust. 7) w następującym brzmieniu: "stroną w postępowaniu w sprawie udzielenia pozwolenia na użytkowanie jest wyłącznie inwestor". Zmiana ta weszła w życie dnia 11.07.2003 r. Tym samym procedowanie w trybie art. 59 Prawa budowlanego ogranicza zakres podmiotowy postępowania tylko i wyłącznie do inwestorów. Dlatego też, jakkolwiek postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności jest nowym postępowaniem administracyjnym, to ustalenie kręgu podmiotów, którym przysługuje przymiot strony w tym postępowaniu odbywa się na podstawie przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane. Przepis art. 59 ust. 7 ustawy Prawo budowlane w sposób jednoznaczny i nie budzący wątpliwości określa podmioty, które posiadają przymiot strony w postępowaniu w sprawie pozwolenia na użytkowanie i które mogą tym samym skutecznie żądać wszczęcia postępowania, czy też kwestionować zapadłe w nim rozstrzygnięcia. K. W. nie mogła uzyskać przymiotu strony postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności pozwolenia na użytkowanie, ponieważ nie była inwestorem fundamentów wraz z zamontowaną pilarką taśmową do drewna. Na mocy art. 59 ust. 7 w/w ustawy Skarżąca wykluczona została z kręgu podmiotów mogących skutecznie żądać wszczęcia postępowania w sprawie pozwolenia na użytkowanie, czy też mogących skutecznie kwestionować zapadłe w tym postępowaniu rozstrzygnięcia (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 27.06.2009 r., sygn. akt VII SA/Wa 482/09). Organ odwoławczy powołał się na wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29.10.2008 r., sygn. akt II OSK 1174/07, w którym stwierdzono, że art. 59 ust. 7 Prawa budowlanego dotyczy sytuacji, gdy decyzja o pozwoleniu na użytkowanie wydawana jest po zakończeniu budowy zrealizowanej na podstawie funkcjonującego w obrocie prawnym pozwolenia na budowę. Decyzja Starosty [...] z dnia [...].02.2003 r. w przedmiocie udzielenia pozwolenia na użytkowanie została wydana w stosunku do inwestycji zrealizowanej na podstawie funkcjonującej w obrocie prawnym decyzji Starosty [...] z dnia [...].10.2002 r., Nr [...], zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej Panu M. K. pozwolenia na budowę zadaszenia i fundamentów dla montażu pilarki taśmowej typu PT-1-00-00, zlokalizowanych na działkach nr [...] i [...] w [...]. W rozpatrywanej sprawie przedmiotowa budowa nie odbywała się zatem w warunkach samowoli budowlanej. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniosła K. W. domagając się uchylenia zaskarżonego postanowienia oraz postanowienia go poprzedzającego. Zaskarżonemu postanowieniu zrzuciła naruszenie art.7 i 77 oraz art.80 k.p.a w związku zart.28 k.p.a. Skarżąca podniosła, iż była stroną postępowania ze względu na bliskie sąsiedztwo tartaku i związaną z tym uciążliwość oraz szkodliwe oddziaływanie na jej posesję dlatego nie jest dla niej zrozumiałe stanowisko organów, które odmawiają jej przymiotu strony w niniejszym postępowaniu. Skarżąca powołała się na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 26.11.2004r, sygn. akt: II SA/Ka 2600/02 r., uwzględniający jej skargę i uchylający decyzję o warunkach zabudowy dla inwestycji M. K.. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał stanowisko zaprezentowane w zaskarżonej decyzji wnosząc o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Skarga jest uzasadniona. Organ nadzorczy wadliwie zastosował art. 59 ust 7 ustawy z dnia 7 lipca 1994r – Prawo budowlane przez przyjęcie, że przepis ten ma zastosowanie także w postępowaniu o stwierdzenie nieważności decyzji w sprawie pozwolenia na użytkowanie obiektu budowlanego wydanej przed wejściem w życie tego przepisu. Przedmiotem postępowania nadzorczego o stwierdzenie nieważności decyzji administracyjnej jest decyzja wydana w postępowaniu zwyczajnym. Decyzja ta podlega badaniu przez organ nadzorczy pod kątem zgodności z przepisami prawa obowiązującymi w dacie wydawania kontrolowanej decyzji. Jeżeli z przepisów obowiązujących w dacie wydania kontrolowanej decyzji wynikała legitymacja stron w postępowaniu zwyczajnym, a prawidłowość zastosowania tych przepisów podlega obecnie ocenie organu nadzoru, to późniejsza zmiana prawa materialnego pozostaje bez wpływu na uprawnienia ówczesnych stron postępowania do wystąpienia z wnioskiem o stwierdzenie nieważności decyzji. (wyrok NSA z dnia 31 marca 2008r, II OSK 313/07, LEX nr 468749). Przepis art. 59 ust 7 ustawy z dnia 7 lipca 1994r – Prawo budowlane stanowiący, iż stroną w postępowaniu w sprawie pozwolenia na użytkowanie jest wyłącznie inwestor, został wprowadzony w życie z dniem 11 lipca 2003 r i wcześniej nie miał swego odpowiednika. Stronami w postępowaniu w sprawie pozwolenia na użytkowanie przed dniem 11 lipca 2003r były osoby, które posiadały interes prawny w rozumieniu art. 28 k.p.a. O interesie prawnym strony w dacie wydania pozwolenia na użytkowanie przed dniem 11 lipca 2003r decydowały przepisy obowiązujące w dacie wydania decyzji w postępowaniu zwykłym. Legitymację do wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji wydanej przed dniem 11 lipca 2003r wywodzić należy z art. 28 k.p.a. (wyrok NSA z dnia 16 lutego 2007r, II OSK 339/06, niepubl, wyroki WSA w Warszawie z dnia 25 kwietnia 2005r, VII SA/Wa 361/04, niepubl, z dnia 6 października 2005r, VII SA/Wa 144/05 ). Z tej przyczyny należało uchylić wadliwe postanowienia stosownie do art. 145§1 pkt 1 lit a ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku na podstawie art. 152 w/w ustawy.