IV K 50/51

SentencjaSąd Najwyższy przy udziale Prokuratora Sądu Najwyższego Generalnej Prokuratury - na rozprawie rewizyjnej z dnia 15 maja 1952 r. w sprawie Jana P., osk. z art. 161 k. k., po rozpoznaniu rewizji nadzwyczajnej Prokuratora Generalnego od wyroku Sądu Powiatowego dla m. Krakowa nr IV.2.Kp. 1289/51 z dnia 27 maja 1951 r. - na podstawie art. 394 - 396, 400, 384 pkt. 2, art. 4 dekretu o o. s. k. zmienia zaskarżony wyrok w części dotyczącej wymiaru kary i skazuje oskarżonego Jana P. na karę... aresztu; zwalnia go od kosztów postępowania rewizyjnego i opłaty w Sądzie Najwyższym.Uzasadnienie faktyczneWyrokiem Sądu Powiatowego dla m. Krakowa z 22 maja 1951 r. osk. Jan P. został skazany na podstawie art. 61 k. k. na karę grzywny w wysokości... zł za nabycie od współoskarżonego S. 4 kg kakao, o którym na podstawie towarzyszących okoliczności powinien był przypuszczać, że pochodzi z przestępstwa.Od prawomocnego wyroku tego założył rewizję nadzwyczajną na niekorzyść oskarżonego Prokurator Generalny.Rewizja zarzuca wyrokowi, w oparciu o art. 371 pkt. 4 k. p. k. rażącą łagodność wymierzonej oskarżonemu kary w stosunku do przypisanego czynu i w konkluzji wnosi o zmianę zaskarżonego wyroku przez wydatne zaostrzenie tej kary.Uzasadnienie prawneSąd Najwyższy zważył co następuje: Szkodliwość społeczna przypisanego oskarżonemu P. czynu jest bez wątpienia znaczna, skoro się uwzględni, że przedmiot przestępstwa pochodził z kradzieży na szkodę państwowej wytwórni cukrów i czekolady, oraz że oskarżony nabył kakako dwukrotnie od pracownika tejże wytwórni, ułatwiając mu w ten sposób zbyt zdefraudowanego mienia społecznego, zachęcając go tym samym do dalszych nadużyć.Gdy się uwzględni nadto, że zawinienie oskarżonego leży co najmniej na pograniczu winy umyślnej, jak wyjaśnił bowiem współoskarżony S. na rozprawie, oskarżonemu było wiadome, iż pracuje on w fabryce czekolady, oraz że oskarżony P., jak sam wyjaśnił, nabył kakao w celu dalszej odsprzedaży, na której miał zamiar zarobić (k. 5), stwierdzić wypadne, iż wymierzona mu kara grzywny jest rażąco łagodna i niewspółmierna w stosunku do znacznej szkodliwości społecznej przypisanego czynu.Przytoczone względy uzasadniają zatem wymierzenie oskarżonemu kary pozbawienia wolności, jak w sentencji, jako celowej ze względów wychowawczych i prewencji ogólnej.