II KZ 20/24

II KZ 20/24 POSTANOWIENIE Dnia 21 maja 2024 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Anna Dziergawka w sprawie J. P., oskarżonego o przestępstwo z art. 212 § 1 k.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 21 maja 2024 r., zażalenie pełnomocnika oskarżyciela prywatnego na zarządzenie Przewodniczącej X Wydziału Karnego Odwoławczego Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 25 stycznia 2024 r., sygn. akt X WKK 5/24, o odmowie przyjęcia kasacji wobec jej niedopuszczalności z mocy ustawy na podstawie art. 530 § 3 k.p.k. p o s t a n o w i ł utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie. UZASADNIENIE Na posiedzeniu w dniu 2 czerwca 2023 r. Sąd Rejonowy dla Warszawy - Woli w Warszawie umorzył na podstawie art. 17 § 1 pkt. 2 k.p.k. postępowanie karne przeciwko J. P. o czyn z art. 212 § 1 k.k., w sprawie o sygn. akt. IV K 1552/22. Po rozpoznaniu zażalenia wniesionego przez pełnomocnika oskarżyciela prywatnego na przedmiotowe postanowienie, Sąd Okręgowy w Warszawie, postanowieniem z dnia 21 listopada 2023 r., w sprawie o sygn. akt X Kz 935/23, utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. W dniu 15 stycznia 2024 r. do Sądu Okręgowego w Warszawie wpłynęła kasacja pełnomocnika oskarżyciela prywatnego od postanowienia Sądu II KZ 20/24 2 Okręgowego w Warszawie z dnia 21 listopada 2023 r., w sprawie o sygn. akt X Kz 935/23. Zarządzeniem z dnia 25 stycznia 2024 r., w sprawie o sygn. akt X WKK 5/24, Przewodnicząca X Wydziału Karnego Odwoławczego Sądu Okręgowego w Warszawie, odmówiła przyjęcia przedmiotowej kasacji, jako niedopuszczalnej z mocy ustawy. Na przedmiotowe zarządzenie zażalenie wniósł pełnomocnik oskarżyciela prywatnego, zaskarżając je w całości na niekorzyść oskarżonego J. P. i zarzucając rażącą obrazę przepisów postępowania, mającą wpływ na treść zarządzenia, w postaci: a) art. 519 k.p.k. polegającą na jego błędnym zastosowaniu, przez uznanie, że od prawomocnego wyroku sądu odwoławczego kończącego postępowanie oraz od prawomocnego postanowienia sądu odwoławczego o umorzeniu postępowania i zastosowaniu środka zabezpieczającego określonego w art. 93a k.k. może być wniesiona wyłączenie kasacja przez oskarżyciela prywatnego, podczas gdy kasacja może być wniesiona przez oskarżyciela posiłkowego również od prawomocnego postanowienia sądu odwoławczego o umorzeniu postępowania bez zastosowania środka zabezpieczającego określonego w art. 93a k.k.; b) art. 530 § 2 k.k. przez uznanie, że oskarżycielowi prywatnemu prezes sądu, do którego wniesiono kasację, może odmówić jej przyjęcia, jeżeli kasacja została wniesiona od prawomocnego postanowienia sądu odwoławczego o umorzeniu postępowania bez zastosowania środka zabezpieczającego określonego w art. 93a k.k., W konkluzji skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego zarządzenia w całości. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Zażalenie jest bezzasadne. Zgodnie z treścią art. 519 k.p.k. kasacja może być wniesiona od prawomocnego wyroku sądu odwoławczego kończącego postępowanie oraz od prawomocnego postanowienia sądu odwoławczego o umorzeniu postępowania i zastosowaniu środka zabezpieczającego określonego w art. 93a k.k. Powyższe II KZ 20/24 3 oznacza, że kasacja przysługuje stronie jedynie od postanowienia o umorzeniu postępowania i zastosowaniu środka zabezpieczającego określonego w art. 93a k.k. (zob. D. Świecki, Uwagi do art. 519 k.p.k., w: D. Świecki (red.), Kodeks postępowania karnego. Tom II. Komentarz aktualizowany, LEX/el. 2023, teza 7). Innymi słowy, jedynymi postanowieniami, od których strona może wnieść kasacje są tylko te, które jednocześnie umarzają postępowanie, zyskały prawomocność i zawierają orzeczenie o zastosowaniu środków zabezpieczających (zob. postanowienie SN z dnia 26 stycznia 2021 r., II KZ 46/20; postanowienie SN z dnia 23 marca 2022 r., V KZ 12/22; postanowienie SN z dnia 27 lipca 2023 r., II KZ 35/23). Zwrócić należy uwagę, że wprawdzie w art. 523 § 3 k.p.k. mowa jest o możliwości wniesienia kasacji na niekorzyść oskarżonego w razie jego uniewinnienia lub umorzenia postępowania, ale dotyczy to tylko wyroku umarzającego postępowanie (zob. postanowienie SN z dnia 26 styczna 2024 r., I KZ 4/24). Na gruncie omawianej sprawy zostało wydane postanowienie o umorzeniu postępowania w trybie art. 17 § 1 pkt. 2 k.p.k., zatem możliwość zaskarżenia tego rodzaju orzeczeń przewidziana jest jedynie dla podmiotów szczególnych, w trybie art. 521 k.p.k. Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy utrzymał w mocy zaskarżone zarządzenie. [PGW] (r.g.)