VI KO 74/62

Skład orzekającyPrzewodniczący: Prezes F. Wróblewski.Sędziowie: E. Binkiewicz, J. Matysiak (sprawozdawca).Prokurator: H. Rajzman.SentencjaSąd Najwyższy w sprawie Henryki B. oskarżonej z art. 6 ustawy z dnia 18 czerwca 1959 r. (Dz. U. Nr 36, poz. 228), po wysłuchaniu wniosku prokuratora, uchwalił przedstawioną przez Sąd Wojewódzki w Bydgoszczy postanowieniem z dnia 18 października 1962 r. kwestię prawną wymagającą zasadniczej wykładni ustawy, a mianowicie:"Czy może być uznany za «już skazanego» w rozumieniu art. 6 ustawy z dnia 18 czerwca 1959 r. (Dz. U. Nr 36, poz. 228) ten, kto w ciągu 3 miesięcy po upływie okresu zawieszenia wykonania kary (art. 64 k.k.) orzeczonej prawomocnie na mocy art. 1 § 1 dekretu z dnia 4 marca 1953 r. dopuszcza się ponownie przestępstwa zagarnięcia mienia społecznego, a okres pięcioletni od poprzedniego skazania jeszcze nie minął?"rozstrzygnąć jak wyżej.Uzasadnienie faktyczneCzas, od którego poprzednie skazanie na karę pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania uważa się za niebyłe, biegnie dopiero po upływie trzech miesięcy od końca okresu, na jaki karę zawieszono (art. 64 k.k.). Z powyższego wynika, że skazany w ciągu 3-miesięcznego okresu "wyczekiwania", choćby w okresie zawieszenia kary nie popełnił nowego przestępstwa, nadal uchodzi za oskarżonego. Popełnienie więc przez taką osobę w ciągu wyżej podanego okresu 3-miesięcznego nowego przestępstwa polegającego na zagarnięciu mienia społecznego pozwala na przyjęcie tezy, że osoba taka uważana jest za "osobę już skazaną" w rozumieniu art. 6 ustawy z dnia 18 czerwca 1959 r.Takie Stanowisko zajął Sąd Najwyższy w składzie powiększonym w uchwale z dnia 28 czerwca 1962 r. VI KO 5/62 stwierdzając, że "dodatkowego okresu trzymiesięcznego przewidzianego w art. 64 k.k. nie zalicza się wprawdzie do okresu próby przewidzianego w art. 61 k.k., ale stanowi on okres, w ciągu którego oskarżony uważany jest za osobę skazaną".