I PZP 50/76

Skład orzekającyPrzewodniczący: sędzia A. Filcek (sprawozdawca). Sędziowie: J. Knap, W. Grochola.SentencjaSąd Najwyższy, w sprawie z wniosku Zofii A. przeciwko Wojewódzkiemu Przedsiębiorstwu Komunikacyjnemu w P. o wynagrodzenie za pracę, po rozpoznaniu na posiedzeniu jawnym zagadnienia prawnego przekazanego przez Okręgowy Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Poznaniu postanowieniem z dnia 17 sierpnia 1976 r. do rozstrzygnięcia w trybie art. 66 ustawy z dnia 24 października 1974 r. o okręgowych sądach pracy i ubezpieczeń społecznych:"Czy pracownikowi zatrudnionemu na stanowisku redaktora gazety zakładowej, który w ramach faktycznie wykonywanych czynności koordynuje pracę pozostałych pracowników redakcji, przysługuje roszczenie o wynagrodzenie przewidziane dla redaktora naczelnego redakcji, mimo że nie posiadał on wymaganych kwalifikacji do tego stanowiska?"podjął następującą uchwałę:Pracownikowi zatrudnionemu na stanowisku redaktora gazety zakładowej w przedsiębiorstwie komunikacji miejskiej, który faktycznie wykonuje pracę redaktora naczelnego tej gazety, przysługuje roszczenie o wynagrodzenie przewidziane dla redaktora naczelnego w przepisach zarządzenia nr 11 Ministra Pracy, Płac i Spraw Socjalnych z dnia 18 marca 1974 r. w sprawie zasad wynagradzania pracowników zatrudnionych w transporcie samochodowym, spedycji krajowej i komunikacji miejskiej (Dz. Urzęd. MPPiSS Nr 5, poz. 10), chociaż nie spełnił on wymagań kwalifikacyjnych określonych dla tego stanowiska.Uzasadnienie faktycznePrzedstawione przez Okręgowy Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych zagadnienie prawne powstało na tle następującego stanu faktycznego.Wnioskodawczyni zatrudniona była w pozwanym Przedsiębiorstwie w okresie od dnia 1.IV.1974 r. do dnia 31.VII.1975 r. na stanowisku redaktora gazety zakładowej koordynującego pracę dwóch pozostałych redaktorów tej gazety zatrudnionych na niepełnym etacie. Po przejściu na emeryturę wnioskodawczyni złożyła wniosek o zasądzenie 14.256 zł tytułem wyrównania wynagrodzenia do wysokości przysługującej redaktorowi naczelnemu gazety zakładowej, gdyż faktycznie wykonywała pracę redaktora naczelnego.Pozwane Przedsiębiorstwo nie uznało żądań wnioskodawczyni i twierdziło, że zaszeregowanie i wynagrodzenie wnioskodawczyni jest zgodne z przepisami zarządzenia nr 11 Ministra Pracy, Płac i Spraw Socjalnych z dnia 18 marca 1974 r. w sprawie zasad wynagradzania pracowników zatrudnionych w transporcie samochodowym, spedycji krajowej i komunikacji miejskiej (Dz. Urzęd. MPPiSS, nr 5, poz. 10), które wprawdzie obok stanowiska redaktorów przewidują także stanowisko redaktora naczelnego gazety zakładowej i określają jego wynagrodzenie, jednakże nie stanowią, aby w każdym przypadku gazetą zakładową kierować miał redaktor naczelny. Ponadto pozwane Przedsiębiorstwo zasłaniało się argumentem, że wnioskodawczyni nie posiada wykształcenia wymaganego do zajmowania stanowiska redaktora naczelnego w świetle taryfikatora kwalifikacyjnego zawartego w powyższym zarządzeniu.Uzasadnienie prawneUdzielając odpowiedzi na przedstawione zagadnienie prawne Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zgodnie z art. 13 k.p. pracownikowi należy się wynagrodzenie za pracę faktycznie wykonywaną. Decydujący jest przede wszystkim rodzaj wykonywanej pracy, a w sytuacjach, gdy wysokość wynagrodzenia uzależniona jest od ilości świadczonej pracy, także jej rozmiar.Jeżeli zatem wnioskodawczyni faktycznie wykonywała pracę redaktora naczelnego gazety zakładowej, to przysługuje jej wynagrodzenie przewidziane w powołanych wyżej przepisach płacowych dla tego stanowiska i zakład pracy nie może zasłaniać się argumentem, że rozmiar pracy nie uzasadniał zatrudnienia redaktora naczelnego.Niewielki, w porównaniu do pracy redaktora naczelnego prasy powszechnej, rozmiar pracy redaktora naczelnego gazety zakładowej jest uwzględniony w odpowiednio niższej stawce jego wynagrodzenia.Wynagrodzenie związane z faktycznie wykonywaną pracą należy się pracownikowi bez względu na to, czy spełnia on wymagania przewidziane w taryfikatorze kwalifikacyjnym. Przestrzeganie tych wymagań należy do zakładu pracy, a pracownika nie można obarczać ujemnymi następstwami nierespektowania taryfikatora kwalifikacyjnego przez zakład pracy. Powołane wyżej przepisy płacowe przewidują zresztą w punkcie 4C załącznika nr 4 zwolnienia od wymagań kwalifikacyjnych i w razie zatrudnienia pracownika na określonym stanowisku, mimo braku wymaganych kwalifikacji, uznać można, że nastąpiło dorozumiane zwolnienie go od wymagań kwalifikacyjnych.Powyższe względy uzasadniają udzielenie odpowiedzi sformułowanej w sentencji uchwały. Zakłada ona, że wnioskodawczyni faktycznie wykonywała pracę redaktora naczelnego gazety zakładowej. Prawidłowość powyższego założenia zależy od wyników postępowania dowodowego, które Okręgowy Sąd Pracy powinien przeprowadzić (ewentualnie przy pomocy biegłego) w celu ustalenia rodzaju pracy wykonywanej przez wnioskodawczynię. Nie stanowi ono zagadnienia prawnego, lecz dotyczy stanu faktycznego.